To komiks bardziej chaotyczny, a zarazem wyraźniej skupiony na relacjach między bohaterkami. Kolejny raz spodziewajcie się sporej dawki absurdalnego humoru, będącego w wielu miejscach niczym zasłona. Zasłona, za którą skrywają się wątki cięższego kalibru – rozważania na temat odpowiedzialności, sensu wspólnoty czy ceny bycia wiedźmą.

➜ Tytuł: Krocząca we mgle 2. Chimery
➜ Seria: Krocząca we mgle
➜ Scenariusz: Stéphane Fert
➜ Rysunki: Stéphane Fert
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemn

Mgła, która jeszcze się zagęszcza

W drugim tomie od razu jesteśmy wrzuceni w wir akcji – dobrze więc wcześniej odświeżyć sobie tom pierwszy, żeby nadążyć za fabułą. Mgła przestaje być odległym zagrożeniem i staje się aktywnym uczestnikiem opowieści. Przestrzenią, w której rodzą się tytułowe chimery, ale też lęki, konflikty czy napięcia pomiędzy bohaterkami.

Fert konsekwentnie unika prostych wyjaśnień. Magia nie działa tu jak niezawodne narzędzie, z którego można bez ograniczeń korzystać. Jest wadliwa, nieprzewidywalna, groteskowa, a często wręcz irytująco nieposłuszna. To właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że Krocząca we mgle 2. Chimery staje się opowieścią o świecie, w którym nikt nie ma pełnej kontroli – zarówno nad rzeczywistością, jak i nad sobą.

Siostrzeństwo w wiedźmim kręgu

Jednym z najmocniejszych elementów drugiego tomu jest wyraźne przesunięcie akcentów w stronę relacji między wiedźmami. Fert zdejmuje z siostrzeństwa romantyczną aurę i pokazuje je jako proces trudny, pełen tarć, nieporozumień i emocjonalnych pęknięć. Bycie razem nie zapewnia automatycznej ochrony – czasem wręcz przeciwnie.

Bohaterki muszą mierzyć się z własnymi ambicjami, lękami i oczekiwaniami wobec innych. Wspólnota okazuje się strukturą kruchą, wymagającą ciągłego negocjowania granic. Autor mówi w Kroczącej we mgle o bliskości i solidarności dalekich od ideału – o ich męczącej stronie, związanej z odpowiedzialnością, której nie da się uprościć lub przeskoczyć za pomocą magicznej iluzji.

Humor i kontrolowany chaos

Mimo tematów wymagających od czytelnika pewnych refleksji, Fert nie rezygnuje z charakterystycznego dla tej komiksowej serii humoru. Absurdalne dialogi, prześmieszne wtrącenia bohaterek czy nieoczekiwane zwroty akcji i groteskowe detale wizualne rozładowują napięcie, ale też działają na korzyść tych bardziej dramatycznych scen.

Chaos narracyjny jest tu również środkiem wyrazu. Przeskakiwanie z jednych do drugich bohaterek czy brak klarownych puent dla scen wywołuje w odbiorcy wrażenie, że ten przedstawiany przez autora świat jest światem w stanie rozkładu – niepozbawionym jednak szans na ponowne odrodzenie.

Malarskie inspiracje

Warstwa wizualna wydaje się powielać ten koncept. Styl Ferta, gdzie kolory są ciemne, dość przytłaczające, a kadry klaustrofobiczne, dobrze oddaje ideę wszechobecnej mgły. Na rozkładówkach widać także wyraźne malarskie nawiązania do twórczości Goi – szczególnie do słynnego motywu Saturna pożerającego własne dzieci. Przygaszone barwy, deformacja, poczucie zagrożenia i nieuchronności. Fert wykorzystuje te inspiracje, by wzmocnić emocjonalny ciężar opowieści i podkreślić, że mamy do czynienia z baśnią daleką od niewinności.

Dla kogo są Chimery?

Krocząca we mgle 2. Chimery to tom, który nie stawia ostatniej kropki w opowieści. Jest kluczowy w narracji, bo zarysowuje wyraźniej postać głównej bohaterki – jednocześnie zdradzając jej pochodzenie. Celowo, wiele wątków pozostaje jednak otwartych, a wręcz zawieszonych w akcji.

Dla czytelników znających pierwszy tom jest to rozwinięcie logiczne i satysfakcjonujące. Dla nowych odbiorców wejście w ten świat bez znajomości początku może być trudne, a nawet niemożliwe. To komiks dla czytelników nastoletnich i dorosłych, którzy szukają w fantastyce czegoś nieoczywistego – może nawet liczą na pewnego rodzaju magiczny realizm. Chimery to kontynuacja odważniejsza, mroczniejsza i bardziej emocjonalna. Sprawdzajcie dostępność tej serii na stronie wydawnictwa Timof Comics.

FAQ – Krocząca we mgle 2. Chimery

Czym jest Krocząca we mgle 2. Chimery?

Krocząca we mgle 2. Chimery to drugi tom autorskiej serii komiksowej stworzonej przez Stéphane Fert. To mroczna, baśniowa opowieść fantasy, która łączy humor, absurd i niepokojącą refleksję nad magią, wspólnotą oraz odpowiedzialnością.

Czy Chimery można czytać bez znajomości pierwszego tomu?

Technicznie tak, ale nie polecam. Drugi tom mocno rozwija wątki, relacje i świat przedstawiony z pierwszej części. Znajomość Kroczącej we mgle znacząco pogłębia odbiór Chimer i pozwala lepiej zrozumieć emocjonalne napięcia między bohaterkami.

Dla jakiego wieku przeznaczony jest komiks Krocząca we mgle 2. Chimery?

To komiks skierowany do nastolatków i dorosłych czytelników. Porusza tematy relacyjne, moralne oraz egzystencjalne, a także operuje mroczną symboliką i niejednoznaczną narracją, które mogą być trudniejsze w odbiorze dla młodszych odbiorców.

Czy Chimery są zamkniętą historią?

Nie. Drugi tom rozwija świat i bohaterki, ale pozostawia wiele wątków otwartych. To wyraźny sygnał, że opowieść nie została jeszcze domknięta i seria będzie kontynuowana.

Artykuł Krocząca we mgle 2. Chimery – recenzja komiksu o siostrzeństwie i magii pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Jak to jest czuć się innym w gronie najbliższych? Tym najmniej interesującym, utalentowanym… po prostu gorszym?

Jager – książki dla tych, którzy wierzą w magię

Prawdopodobnie wiele dzieciaków może mierzyć się z podobnymi rozterkami co bohater fantastycznej serii książek dla dzieci, którą odkryłam całkiem niedawno, choć ukazały się w języku polskim już w 2021 roku. 

Cykl Jager to opowieść o… najważniejszym chłopcu na świecie. Autorką trylogii jest Anna Zychowicz Esavna, na stałe mieszkająca w Norwegii. Na całą serię składają się następujące pozycje:

• Jager. Był sobie chłopiec. Tom 1,
• Jager. Sarkofag Wiedźm. Tom 2,
• Jager. Żywe Księgi. Tom 3.

Skąd pochodzi nazwa serii?

Główną postacią książek jest Antoni Asan, choć nie brak w nich barwnych, interesujących postaci. Opowieść zaczyna się na kilka dni przed jego dziesiątymi urodzinami i opisuje znaczące zmiany, które mają miejsce w niewielkiej społeczności czarownic oraz zwykłych ludzi, skupiających się wokół słynnej Akademii.

Jeżeli zastanawia Was dlaczego seria nazywa się Jager… będziecie musieli na rozwiązanie tej zagadki poczekać do niemal końca pierwszego tomu. Gwarantuję jednak, że warto uzbroić się w cierpliwość.

Jak to jest być ,,szarakiem”

W Jager. Był sobie chłopiec. Tom 1 poznajemy złożony i misternie skonstruowany świat, w którym żyje chłopiec. Co ciekawe, w jego rzeczywistości to czarownice pełnią największą rolę oraz tylko one mają znaczenie w podejmowaniu kluczowych decyzji.

Czarownice jako jedyne obdarzone są mocami (z drobnymi wyjątkami). Mężczyźni i chłopcy należą do tak zwanych ,,szaraków” i w niczym nie różnią się od zwykłych ludzi. Pełnią poboczne role w codziennym życiu czarownic, nie doświadczając nawet części ekscytujących zjawisk, które są dla kobiet na wyciągnięcie ręki.

Antoniemu niespecjalnie przeszkadza życie w cieniu swoich sióstr, matki, kuzynek czy ciotek. Kiedy jednak w jego ręce wpada tajemnicza runa, której pochodzenia nikt nie potrafi odgadnąć, a później ojciec zdradza mu sekret z dnia jego narodzin… sprawy przybierają zupełnie inny obrót.

(…) Powiem ci jedno. Wszyscy cieszymy się, że niedługo zostaniesz czarownicą i że nie będziesz musiała wracać do swojego szarego życia. Pamiętaj jednak, że właśnie to szare życie dało ci zwykłą ludzką siłę i wrażliwość, o których nie powinnaś zapomnieć, gdy już staniesz się istotą magiczną.

Anna Esavna, Jager. Był sobie chłopiec. Tom 1, Dzień trzeci,III, str. 179

Dojrzalszy Harry Potter

Posiadanie mocy w Jagerze jest bowiem kwestią drugorzędną. Znacznie bardziej istotne są cechy, których obecność nie ma bezpośredniego związku z żadnego rodzaju magią.

W Był sobie chłopiec autorka kładzie duży nacisk na relacje, przyjaźń, zaufanie, budowanie wartości i poszukiwanie własnej tożsamości. Książka rozwija czasami wątki bardziej filozoficzne oraz światopoglądowe. Nazwałabym tę serię dojrzalszym Harrym Potterem. 

Nie brak w niej wspaniałych magicznych artefaktów, miotania błyskawicami czy jaguarów zmienionych w starodawne posążki, a jednocześnie jest tu jakieś głębsze, drugie dno.

Jeżeli poszukujecie odpowiednich lektur na wakacje, Jager będzie bardzo dobrą propozycją. Z kolei bardzo dopracowane wydanie autorskie – w twardej oprawie, z tasiemką do zaznaczania postępów czytania i świetnymi, realistycznymi szkicami Szymona Zychowicza, sprawdzą się w roli oryginalnego prezentu.

Polecam tę serię wszystkim czytelnikom powyżej 10 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://annaesavna.wordpress.com

Książki można kupić tutaj: https://allegrolokalnie.pl/oferta/zestaw-trzech-powiesci-z-serii-jager-wydania-autorskie

Artykuł Jager – recenzja fantastycznej serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Czarownica Zora. Podziemny świat. Tom 4
➜ Seria: Czarownica Zora
➜ Scenariusz: Judith Peignen
➜ Rysunki: Ariane Delrieu
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Tajne bractwo zwane Organizacją depcze Zorze po piętach. Czy młoda czarownica zdaje sobie sprawę z zagrożenia? Czy będzie w stanie obronić się w kluczowym momencie? Oraz w jaki sposób uratuje przyjaciela-kruka, który właśnie wpadł w sidła nieprzyjaciela?

Przeszłość wkrada się do teraźniejszości

Czwarty tom komiksowej serii Czarownica Zora. Podziemny świat. Tom 4 to kolejne przygody bohaterki, wymyślone przez Judith Peignen oraz narysowane przez Ariane Delrieu. Powracamy w nich do współczesnego Paryża, żeby z jednej strony śledzić poczynania dziewczyny w świecie nieczarodziejów – i jednocześnie z zapartym tchem obserwować jak przeszłość wkrada się do teraźniejszości.

Zora nie ma dużej wiedzy o czarownicach. Może właśnie dlatego czytelnikom tak łatwo się z nią utożsamić – podobnie jak dziewczyna, odbiorcy dowiadują się znaczących faktów z historii czarownic na bieżąco.

Seria komiksów o młodej czarownicy

Sporą podpowiedzią dla niej jak i dla czytelników, są enigmatyczne wystąpienia Błękitnej Mgiełki. To ktoś w rodzaju narratora, będący jednocześnie istotną częścią fabuły. Błękitna Mgiełka pojawiała się także już w poprzednich tomach serii.

Jeżeli jeszcze ich nie znacie, rekomenduje zacząć przygodę z Czarownicą Zorą w następującej kolejności:

• Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły. Tom 1,
• Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2,
• Czarownica Zora. Biała magia. Tom 3.

Słynne paryskie katakumby

Czarownica Zora. Podziemny świat. Tom 4 zdradza kolejne ciekawostki i poszerza kontekst opowieści, jednocześnie podbijając stawkę, która toczy się w tle magiczno-niemagicznego świata. 

Początkowo Zora trafia na Veritas – tajemniczą księgę z historią czarownic; żeby chwilę później zanurzyć się w historii samego Paryża. Pojawienie się słynnych katakumb to zabieg dla tego rodzaju opowiastki naturalny. To bowiem jedno z bardziej niezwykłych, realnie istniejących miejsc we Francji.

Być może nawet czuje się niedosyt, że ta przygoda trwała tam tak krótko. Z drugiej strony, pozostaje mieć nadzieję, że Zora wraz z przyjaciółmi jeszcze tam powróci – z jakąś kolejną, ważną misją.

Podejrzewam, że gdy tylko sięgniecie po Czarownicę Zorę. Podziemny świat będziecie zaintrygowani postacią bohaterki, ciekawymi akcentami magicznymi pojawiającymi się w tym tomie, a także kolejną częścią dodatku na końcu książki – Magiczną Księgą Zory, w którą ja zawsze się zgłębiam z wielką ciekawością! Polecam ten komiks każdemu powyżej 9 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Czarownica-Zora.-Podziemny-swiat.-Tom-4,89939982,p.html

Artykuł Czarownica Zora. Podziemny świat. Tom 4 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Czarownica Zora. Biała magia. Tom 3
➜ Seria: Czarownica Zora
➜ Scenariusz: Judith Peignen
➜ Rysunki: Ariane Delrieu
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Zora Sylvestris, córka Pabla i Telmy Sylvestrisów, to całkiem zwyczajna dziewczynka. Przynajmniej na pierwszy rzut oka, bo kiedy chcielibyście odwiedzić dom jej babci, w którym obecnie mieszka, musielibyście udać się na sam szczyt pewnej paryskiej kamienicy. A tam… czekałaby na Was duża niespodzianka.

Ważny tom w komiksowym cyklu o czarownicy Zorze

Zora, podobnie zresztą jak jej babcia, jest czarownicą. Oprócz lekcji matematyki w zupełnie normalnej, publicznej szkole, musi zgłębiać tajniki wiedzy magicznej, a także własną, dość skomplikowaną historię.

Wraz z trzecim tomem Czarownicy Zory, czyli Czarownica Zora. Biała magia. Tom 3, czytelnicy razem z tytułową bohaterką odkryją bardzo istotne tajemnice dotyczące dziewczyny. Można nawet zaryzykować stwierdzeniem, że część trzecia cyklu jest kluczowa dla całej historii – a już na pewno, bardzo intrygująca.

Komiks dla dzieci w zestawie z naklejkami

Ten tom sprzedawany jest w zestawie z naklejkami, co mnie bardzo pozytywnie zaskoczyło, bo początkowo nie dostrzegłam niewielkiego napisu, informującego o tym fakcie na okładce.

Zanim jednak dacie się oczarować arkuszem z ulubionymi postaciami, ale także magicznymi księgami, piórkiem, napisem serii czy kwiatem – posłuchajcie na jakich aspektach skupia się fabuła tej części.

Przewrotne podejście do zasad

Zora jest niereformowalna – jeżeli czytaliście poprzednie tomy, to dobrze o tym wiecie. Ta czarownica po prostu lubi wpadać kłopoty. Trzeba jednak przyznać, że zazwyczaj robi to ze względu na swoje dobre usposobienie.

Tym razem pragnie pomóc nowej przyjaciółce, która – tak się składa – nie jest czarownicą. Zora wie, że pomaganie za pomocą magii osobom, które nie są czarownicami, jest wbrew zasadom. Dziewczyna ma jednak do zasad zupełnie ambiwalentny stosunek.

Fantastyka połączona z wiedzą popularnonaukową

W Czarownica Zora. Biała magia. Tom 3 bohaterka spotyka pierwszy raz Błękitną Mgiełkę, która przybliża jej historię przodków. Czytelnicy pozostają po lekturze również z bardzo mocnym cliffhangerem, który jest dokładnie tym, czego najbardziej obawiała się babcia Zory.

Muszę przyznać, że ta seria świetnie się rozwija i apetyt na nią rośnie w miarę… czytania! Doskonałym dodatkiem jest ostatni rozdział, pełen czarodziejskich, ale również popularnonaukowych ciekawostek ze świata!

Polecam wszystkim powyżej 9 lat. Odnośniki do poprzednich recenzji Czarownicy Zory znajdziecie tutaj:

• Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły. Tom 1,
• Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Czarownica-Zora.-Biala-magia.-Tom-3,86773774,p.html

Artykuł Czarownica Zora. Biała magia. Tom 3 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2
➜ Seria: Czarownica Zora
➜ Scenariusz: Judith Peignen
➜ Rysunki: Ariane Delrieu
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Koniec tajemnic! Bohaterka komiksowej serii o imieniu Zora wreszcie zdemaskowała przed swoją ukochaną babcią przywrócone moce. A to tylko jedno, z kilku wydarzeń, które miały miejsce w drugiej części albumu.

Czarownica udająca zwyczajną nastolatkę

Autorką pozycji Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2 jest Judith Peignen, a za rysunki odpowiada Ariane Delrieu. Akcja komiksu rozgrywa się w Paryżu, gdzie główna bohaterka trafiła po ucieczce z rodzinnej wioski.

Wcześniej Zora wiodła życie zwyczajnej czarownicy – teraz niestety, jest zmuszana do chodzenia do szkoły i udawania… jeszcze bardziej przeciętną nastolatkę. A to wszystko w celu zapewnienia jej bezpieczeństwa oraz ukrycia przed tajemniczymi i bezwzględnymi łowcami czarownic.

Stare i nowe przyjaźnie

Wiele z wątków tej historii poznaliśmy już w Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły. Tom 1. Mieliśmy szansę zwiedzić nietypowy domek z wielkim ogrodem na dachu paryskiej kamienicy w centrum miasta czy poznać nową przyjaciółkę Zory, która okazała się kilka lat starszą, także ukrywającą się czarownicą.

W nowej części przyjaźń rozkwita, choć może nie do końca tak, jak planowałyby to dziewczyny. Zora nawiązuje również nić porozumienia z koleżanką z jej klasy, ale podejrzewam, że ten wątek dopiero rozkwitnie w kolejnych tomach (jak i relacja z sympatią dziewczyny).

Przygoda dopiero się zaczyna

Głównym wydarzeniem Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2 jest jednak wyprawa do tytułowej biblioteki. Fabuła pokazuje, że podejrzanie łatwo tam trafić – lokalizacja tego miejsca została bowiem określona na jeden z ważniejszych zabytków Paryża.

Okazuje się jednak, że to, czego szukamy, czasami jest znacznie bliżej, niż moglibyśmy podejrzewać. Z kolei szczerość może przynieść niespodziewane efekty. Przygoda Zory jako czarownicy tak naprawdę dopiero się rozpoczyna. Mam nadzieję, że twórcy przewidzieli sporo kolejnych tomów, bo ta seria ma naprawdę duży potencjał!

Dla fanów magii, czarowania i ciekawych zjawisk – prawdziwym rarytasem będzie rozdział na końcu komiksu, czyli Magiczna Księga Zory. Można dowiedzieć się z niej sporo o bohaterach historii, ale także zagadnieniach związanych z magią.

Polecam Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2 dzieciom powyżej 9 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Czarownica-Zora.-Zakazana-biblioteka.-Tom-2,82845713,p.html

Artykuł Czarownica Zora. Zakazana biblioteka. Tom 2 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły. Tom 1
➜ Scenariusz: Judith Peignen
➜ Rysunki: Ariane Delrieu
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

To zabawny paradoks, że kiedy jedni uczniowie kończą szkołę, pewna bardzo niezwykła dziewczyna do tej szkoły właśnie ma pójść. Myślę, że dzieci z radością sięgną po książkę, w której będą mogły czytać o placówce edukacyjnej, zupełnie będąc nieprzymuszanymi do rannego wstawania oraz nauki.

Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły. Tom 1 to początek bardzo obiecującej serii komiksowej dla młodych odbiorców. Jej autorką jest Judith Peignen, a rysunki przygotowała Ariane Delrieu. Można powiedzieć, że to debiut tych twórczyń na rynku polskim. Czarownica Zora jest pierwszą ich książką, która ukazała się u nas.

Czarownica, która nie chciała pójść do szkoły

Główną bohaterką jest młodziutka czarownica, która ma bardzo niepokorny charakter. Tymczasowo mieszka u swojej babci w Paryżu, ponieważ w miejscu jej rodzinnego domu trwa obława na magiczne istoty.

Zora nie czuje się z tym dobrze. Tęskni za rodzicami, nie potrafi odnaleźć się w nowym miejscu, a co gorsza… zostaje wysłana przez babcię do szkoły dla zupełnie zwyczajnych ludzi. Naturalnie ma tam zakaz używania czarów. Czy jednak będzie posłuszna babci? A może znajdzie sposób, żeby złamać kilka otrzymanych zakazów?

Magiczna Księga Zory

Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły to komiks pełen pięknych kadrów, w których miesza się przyziemne życie zwykłych nastolatków z fantazyjnym domem babci Zory. Już sam fakt, że autorki zdecydowały się umiejscowić go na dachu jednej z kamienic sprawia, że wyobraźnia zaczyna intensywniej pracować.

Na rysunkach można podziwiać wnętrze domu, ale także niezwykły ogród z rozmaitościami sadzonymi przez staruszkę. Dla jeszcze większej frajdy z odkrywania magicznego świata, na końcu komiksu znalazł się dodatek ,,Magiczna Księga Zory”, która wypełniona jest ciekawostkami z zakresu szeroko rozumianej magii.

Czarownica Zora i co dalej

W Czarownicy Zory, choć to dopiero wstęp do cyklu (w oryginalne powstały już cztery tomy), można liczyć na bunt nastolatki, próbę wpasowania się do rówieśników (a właściwie utarcia im nosa) czy nawet pierwsze zauroczenie. Narracja w komiksie jest prowadzona bardzo czytelnie i prosto.

Póki co autorki nie zgotowały czytelnikom żadnych emocjonujących zwrotów akcji, ani ukrytych intryg, ale być może to dopiero przed nami. Dla mnie Czarownica Zora to taka bardziej zaawansowana odsłona pewnych francuskich bajek Pistache & Soda (muszę Wam o nich kiedyś szerzej opowiedzieć). Jestem jednak pewna, że fabuła wystarczająco Was zaciekawi, żeby tak jak ja, czekać na kontynuację tej serii.

Polecam ją czytelnikom powyżej 9 roku życia (mam tylko nadzieję, że nie będą inspirować się oni niektórymi zachowaniami Zory).

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Czarownica-Zora.-Czarownica-idzie-do-szkoly.-Tom-1,81174558,p.html

Artykuł Czarownica Zora. Czarownica idzie do szkoły – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: The Midnight Order
➜ Scenariusz: Mathieu Bablet
➜ Rysunki: Allanva, Isabelle Bauthian, Rours, Sumi, Thomas Rouzière, Claire Fauvel, Titouan Beaulin, Daphné Collignon, Quentin Rigaud, Mathieu Bablet
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Gajewska-Wąsowicz
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Napisano już wiele książek o czarownicach. Ich losy przedstawiano w rozmaitych formach, a na bohaterki wybierano bardzo różne kobiety. Trudno mi jednak oprzeć się wrażeniu, że takiej książki jak The Midnight Order jeszcze do tej pory nie było.

Jakiego rodzaju literaturą jest The Midnight Order?

I to nie tylko dlatego, że za projektem stoi wielu twórców, ale ten którego nazwisko pojawia się najczęściej, czyli Mathieu Bablet, jest jednym z moich ulubionych autorów komiksowych. Jego Węgiel i Krzem czy Shangri-La powinien przeczytać każdy, kto uważa się za fana literatury science fiction.

Czy The Midnight Order jest jednak tego rodzaju literaturą? Nie do końca. Zdecydowanie więcej w niej fiction, choć popartej wiedzą o społeczeństwie, kulturze czy wierzeniach na przestrzeni lat. Kto stoi za tym projektem, którego okładka jest jedną z piękniejszych, jakie widziałam na przestrzeni ostatnich miesięcy?

Kto odpowiada za ten komiks?

Opowieść o czarownicach tworzących zaufany krąg – Nocny Porządek, walczący ze złem oraz kontrolujący zbyt silne i niebezpieczne wiedźmy, to dzieło wielu osób. Głównymi bohaterkami jest Johnson i Sheridan, kobiety które przez lwią część komiksu zostają wysyłane w misje w różne zakątki świata, aby realizować swoje zadania.

Każde nowe miejsce to inny rysownik i stylistyka, chociaż główną oś czasu spinają prace samego Bableta. To także on odpowiada za scenariusz, uzupełniany jedynie przez teksty opowiadań lub artykułów przez innych autorów.

Równowaga między magią i zwyczajnym życiem

Dla czytelnika najważniejszym jest to, że całość pozostaje spójna wizualnie. Wymyślona przez Bableta koncepcja z mapami i widocznie rozpoczynającymi się nowymi rozdziałami porządkuje nie tylko kwestie rysunków, ale także samą opowieść.

A ta dzieje się na przestrzeni wielu lat. Główne bohaterki dorastają, zmieniają swoje opinie, ale i mierzą się ze słabościami. Oczywiście w The Midnight Order nie da się uciec od wątku magicznego, bo na nim opiera się przede wszystkim ten komiks. 

Jednak czary oraz rzeczy nadprzyrodzone występują w nim w równowadze ze zwykłym życiem, ludzkimi rozterkami oraz moralnością. Najmocniejszy, moim zdaniem, rozdział, jest zupełnie pozbawiony wątku magicznego, a główną rolę odgrywa w nim wyobraźnia bohaterki i mierzenie się ze skutkami własnych decyzji.

Podsumowanie wrażeń

Moje pierwsze wrażenie w konfrontacji z The Midnight Order, kiedy po otwarciu go i przejrzeniu kilku stron, pomyślałam, że spodziewałam się jednak czegoś innego, zmieniło się znacząco z chwilą, gdy zaczęłam rzeczywiście go czytać.

Jako czytelniczka, która oczekiwała tajnej organizacji, ciekawie podanych elementów magicznych, ale także pogłębienia historii o wątki z kultury popularnej, mitologii czy innych źródeł – czuję się ukontentowana. 

Z czystym sumieniem polecam The Midnight Order każdemu, dorosłemu odbiorcy.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/The+Midnight+Order/pokaz.html

Artykuł The Midnight Order – recenzja komiksu dla dorosłych pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Krocząca we mgle 1. Oddech rzeczy
➜ Scenariusz: Stéphane Fert
➜ Rysunki: Stéphane Fert
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Pewnie wszyscy tak mamy, że kiedy sięgamy po konkretną książkę, zyskujemy o niej jakieś wyobrażenia. Nieco mroczna okładka komiksu, o którym piszę w tej recenzji, sugerowałaby powieść raczej nieco niepokojącą, być może umiejscowioną poza czasem. 

A tu niespodzianka – przed nami odsłania się historia pod wieloma względami szczególna; łącząca współczesną (a właściwie postapokaliptyczną) baśń z elementami ekologii – i w dodatku przeznaczona dla osób już powyżej 13 lat.

Komiksy Stephane’a Ferta

,,Krocząca we Mgle. Oddech rzeczy. Tom 1” to początek bardzo dobrze zapowiadającej się serii Stephane’a Ferta. Jeżeli ten rodzaj ilustracji coś Wam przypomina, to spieszę z podpowiedzią, że za tym wrażeniem mogą kryć się dwa komiksy. Pierwszym jest także autorska ,,Skóra z tysiąca bestii”, w której odnajdziecie kilka podobieństw głównych bohaterek, ale i gatunku opowieści do ostatniej premiery.

Drugi komiks ,,Wszędzie biały” powstał co prawda we współpracy z Wilfridem Lupano, ale wizualnie przywołuje charakterystyczny sposób przedstawiania świata przez Ferta.

O dziewczynie kroczącej we Mgle

Historia opowiada o tytułowej ,,Kroczącej we Mgle”, która jest pół-ogrzycą, a pół-czarownicą. Imponującej postury dziewczyna o imieniu Temperance wychowuje się ze swoją matką, czyli starą wiedźmą. Staruszka uparcie odmawia swojej podopiecznej nauki magii. Nie zmienia zdania nawet w kontekście zbliżającego się rytualnego przeobrażenia, podczas którego bohaterka z dziewczynki ma stać się kobietą.

Dramaturgii opowieści dodaje przedstawienie świata, jako upadłego miejsca, w którym ludzie tracąc więź z przyrodą, wystawili się na działanie niebezpiecznej, niszczycielskiej Mgły. To właśnie jej finalnie będzie musiała stawić czoła Temperance. Jaki talent w sobie odkryje? Czy jej zdolność do kroczenia we Mgle łączy się w dziwny sposób z tym, kim jest naprawdę?

Jak działa magia?

Pierwszy tom ,,Kroczącej we Mgle” to bardzo przystępna i mało wymagająca historia, która daje mnóstwo czytelniczej satysfakcji. Mamy tutaj wyraźnie zarysowane negatywne i dobre charaktery. Mamy bohaterkę, która przeżywa egzystencjonalny kryzys, odkrywając w sobie mutanta.

Można ,,Kroczącą we Mgle” określić więc jako powieść o dorastaniu, ale także – rozsądnym gospodarowaniu zasobami. W komiksie znalazło się bowiem coś, co bardzo cenią fani fantastyki, czyli logiczny i dość jasny schemat funkcjonowania magii. Autor zadbał o to, aby wyłożyć go czytelnikom wręcz w akademicki sposób, pokazując, że wszystko ma swoją cenę.

Muszę jednak przyznać, że zawieszenie na końcu pierwszej części daje duże nadzieje na kolejne tomy. Jako odbiorca czuję się usatysfakcjonowana opowiedzianą mi historią i wiem, że będę z ciekawością oczekiwać jej kontynuacji. ,,Krocząca we Mgle” zdobyła moją pełną uwagę. Mam nadzieję, że Wy także dacie jej kredyt zaufania.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Krocząca+we+mgle+1%3A+Oddech+rzeczy/pokaz.html

Artykuł Krocząca we mgle – recenzja komiksu dla nastolatków i dorosłych pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Przyznam szczerze, że na premierę tej książki czekałam z równie wielką ekscytacją, co na zapowiedź jej poprzedniczki – ,,Historia naturalna wróżek”. Wypatrzyłam ją jeszcze podczas międzynarodowych targów Bologna Children’s Book Fair 2022 (jeżeli odwiedzicie relację z tego wydarzenia, znajdziecie okładkę tej pozycji w oryginalne).

,,Historia naturalna magii” to książka z tekstem Poppy David oraz niezwykłymi ilustracjami Jessici Roux. Ukazała się dzięki staraniom Wydawnictwa HarperKids Polska. Zachwyca nie tylko mnóstwem, magicznych ciekawostek, ale także wyjątkowym wydaniem – płócienną okładką, uszlachetnieniami złoto-pomarańczową folią, wielkim formatem oraz złoconymi krawędziami stron!

Wszystko, co trzeba wiedzieć o magii

Narratorem ,,Historii naturalnej magii” jest Conrad Gessner – XX-wieczny odkrywca, przyrodnik oraz naukowiec, który niemal całe swoje życie poświęcił na zgłębianiu wiedzy. Swój dziennik podzielił na wiele pomniejszych tematów, szeregując w ten sposób zgromadzone ciekawostki.

W książki można więc znaleźć informacje m.in. o:

• historii magii z różnych czasów oraz z różnych krajów,
• rodzajach magii,
• źródłach magii,
• magicznych roślinach (w tym drzewach, ziołach czy miksturach),
• różdżkach,
• pomocnicach czarownic,
• magicznych liniach.

A to zaledwie ułamek tego, co ,,Historia naturalna magii” ma do zaoferowania!

Co z tego jest prawdą?

Wczytując się w tę książkę, momentami można zatracić poczucie między rzeczywistością a fikcją. Autorka tak dobrze żongluje faktami oraz ciekawostkami ze świata wyobraźni, że czytelnik łatwo się zapomina i pozwala na to, aby zatarła mu się granica pomiędzy tym, co prawdziwe, a tym co wymyślone. 

Prawdę mówiąc, niektóre informacje musiałam sama wyszukiwać i weryfikować w internecie, chcąc dowiedzieć się jak to jest z nimi naprawdę. 

Historia naturalna magii

Książka zachwyca również pod względem wizualnym. Wspaniałe ilustracje przywołujące na myśl wiekowe księgi, elementy florystyczne czy wyglądające na wklejone skrawki drogocennych papierów to tylko część skarbów, jaki znajduje się na rozkładówkach ,,Historii naturalnej magii”.

Ta pozycja zabierze każdego miłośnika czarów w świat intrygujących ciekawostek, ale też historycznych faktów. Podzieli się tajemnicami z różnych dziedzin, w które chcemy wierzyć, lub takich, które mogą wywoływać na plecach ciarki strachu.

W każdym wypadku będzie to wspaniała przygoda zarówno dla dzieci jak i dorosłych! Polecam ,,Historię naturalnej magii” każdemu powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/historia-naturalna-magii-2395.html?query_id=1

Artykuł Historia naturalna magii – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

W 2019 roku przygotowałam dla Was pierwszy tekst tego typu. Było w nim 20 pozycji, które uważam za ciekawe i wartościowe.

Pod koniec 2021 czas na aktualizację! Mimo, że minęły tak naprawdę tylko dwa lata, wydano wiele ciekawych książek, odkryłam też te, których wcześniej nie znałam.

Chciałabym przedstawić więc najciekawsze pozycje w których cała masa potworów, duchów i czarownic – zaprasza do zabawy w Halloween.

Te opowieści pozwolą nie tylko oswoić dzieci ze strachem, ale także popracować im nad pewnością siebie.

Pozycje podzieliłam według wieku odbiorców. Po kliknięciu na zdjęcie, zostaniecie przeniesionym bezpośrednio na stronę z recenzją. 

 Miłej eksploracji!

Wiek: od 2 do 5 lat

Tytuł: Mała encyklopedia domowych potworów

Tekst: Stanislav Marijanovic

Ilustracje: Stanislav Marijanovic

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 

Żyją w różnych zakamarkach naszych domów i pojawiają się tylko wtedy, kiedy choć na chwilę tracimy czujność.

Tytuł: Miejsce na miotle

Autor: Julia Donaldson

Ilustracje: Axel Scheffler

Wydawnictwo: Tekturka

Główną bohaterką jest pewna czarownica, która wraz ze swoim kotem odbywa podróż na miotle. W pewnym momencie gubi kapelusz, zarządza więc lądowanie i rozpoczynają się poszukiwania. Zgubę pomaga odnaleźć pies i już wkrótce przyłącza się on do wspólnego, dalszego podróżowania.

Tytuł: W twojej książce jest potwór

Autor: Tom Fletcher

Ilustracje: Greg Abbott

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Strasznie brzmiące słowo ,,potwór” straciło na sile. Teraz stworek zamieszkujący książkę stał się w zasadzie zwierzątkiem, które trzeba strofować i uczyć jak traktować lektury. Z którym można się bawić, a nawet którym należy się opiekować.

Tytuł: Kto straszy, Albercie?

Autor: Gunilla Bergström

Ilustracje: Gunilla Bergström

Wydawnictwo: Zakamarki

,,Kto straszy, Albercie?” to książka, która będzie dobrym początkiem do rozpoczęcia rozmowy na temat strachu. Na jej przykładzie można wytłumaczyć jak działa wyobraźnia oraz dlaczego się boimy. 

Tytuł: O duchu, który się bał

Autor: Sanna Töringe

Ilustracje: Kristina Digman

Wydawnictwo: Zakamarki

W wielkim domu, w środku ciemnego lasu mieszkali różni osobliwi lokatorzy. Żyli jednak nieświadomi swojego towarzystwa, dopóki mama małej dziewczynki nie opowiedziała jej na dobranoc bajki. Wtedy wszystko się zmieniło.

Tytuł: Potrzebuję mojego potwora

Autor: Amanda Noll

Ilustracje: Howard McWilliam

Wydawnictwo: Czy-tam

W dużym skrócie – mały Ignaś przygotowuje się do snu, ale znajduje pod łóżkiem kartkę. To wiadomość od jego potwora, z której dowiaduje się, że Gab poszedł na ryby i prędko nie wróci.

Tytuł: Przepraszam, czy jesteś czarownicą?

Tekst: Emily Horn

Ilustracje: Paweł Pawlak

Wydawnictwo: Muchomor

Głównym bohaterem tego picturebooka jest czarny kot Herbert. Spędza on całe dnie na przesiadywaniu w bibliotece i czytaniu książek. Pewnego dnia dowiaduje się z jednej z nich o czarownicach, a co więcej – udaje mu się przeczytać, że uwielbiają one koty, takie jak on.

Wiek: od 6 do 8 lat

Tytuł: Atlas – stwory i potwory

Autorka: Agnieszka Antosiewicz

Ilustracje: Dorina Auksztulewicz, Beata Żurawska, Marcin Minor, Jadwiga Żelazny, Paulina Wyrt, Elżbieta Moyski, Joanna Mosińska, Katarzyna Fus, Mikołaj Kamler

Wydawnictwo: Greg

Atlas podzielono przede wszystkim według miejsc, gdzie występują konkretne istoty. Zaczynając od tych najbliżej podobnych ludziom (jak wampiry czy zombie) przez bestie z głębin (syreny, kraken, wodnik) aż po postacie mitologiczne lub baśniowe (jednorożec, Smok Wawelski czy Meduza oraz centaur). 

Tytuł: Królikula. Kicająca groza

Autorzy: James Howe, Deborah Howe

Wydawnictwo: Nowa Baśń

To książka, która została napisana w 1979 roku, czyli już ponad 40 lat temu! Trzeba jednak przyznać, że niemal wcale się nie zestarzała i dalej czyta się ją z zapartym tchem od pierwszej do ostatniej strony! 

Tytuł: Myszka Miki. Horrifikland. Przerażająca przygoda

Scenariusz: Lewis Trondheim

Rysunki: Alexis Nesme

Wydawnictwo: Egmont Polska

W tej części trójka przyjaciół prowadzi własne biuro detektywistyczne. Niestety interes nie idzie dokładnie po ich myśli, dlatego muszą być otwarci na każdego klienta, który tylko się do nich zgłosi. Kiedy odwiedza ich pewna staruszka i prosi, by odnaleziono jej kota, Miki zarządza wyprawę do opuszczonego parku rozrywki, gdzie pupil widziany był po raz ostatni.

Tytuł: Mortynka

Autor: Barbara Cantini

Ilustracje: Barbara Cantini

Wydawnictwo: Debit

Książka opowiada o dziewczynce zombie, która mieszka z ciotką Agonią w wielkiej i opuszczonej willi, i czuje się nieco samotnie. Co prawda towarzystwa dotrzymuje jej pies Smutas, ale ona marzy o wielkiej przyjaźni z dziećmi z pobliskiego miasteczka.

Tytuł: Mortynka i nieznośny kuzynek

Autor: Barbara Cantini

Ilustracje: Barbara Cantini

Wydawnictwo: Debit

W ,,Mortynka i nieznośny kuzynek” dziewczynka będzie musiała zmierzyć się nie tylko z bardzo nieprzyjemnym krewnym, ale również rozwikłać detektywistyczną zagadkę zniknięcia ciotki oraz jednego ze znajomych.

Tytuł: Mortynka i przyjaciel duch

Autor: Barbara Cantini

Ilustracje: Barbara Cantini

Wydawnictwo: Debit

Właśnie trwają przygotowania do obchodów Końca Roku Zaprzeszłego (takiego naszego Sylwestra i Nowego Roku), kiedy bohaterka poznaje ducha chłopca. Jest on bardzo nieszczęśliwy, ponieważ czuje, że powoli i bezpowrotnie znika. Wspólnie z Mortynką znajdują na te zmartwienie rozwiązanie.

Tytuł: Nie bój się! Wielka księga strachu (nie tylko) dla cykorków

Autor: Milada Rezkova

Ilustracje: Lukas Urbanek, Jakub Kase

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Książka ,,Nie bój się!” była dla mnie zaskakująca z wielu względów, przede wszystkim jednak zupełnie nie spodziewałam się takiego podejścia do tematu, na jakie zdecydowali się jej twórcy. Autorka Milada Rezkova wraz z ilustratorami – Lukasem Urbanek oraz Jakubem Kase uczynili narratorem i zarazem głównym bohaterem tej historii sam Strach. 

Tytuł: Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Wydawnictwo: Literackie

,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” to zaskakująca opowieść o przełamywaniu stereotypów. O szacunku do zwierząt i empatii. O tym, że przyjaciele są najważniejsi, że warto być dobrym i mówić szczerze o swoich emocjach.

Tytuł: Amelka Kieł i  Władcy Jednorożców

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Wydawnictwo: Literackie

Amelka Kieł to nietypowa bohaterka literacka, która nie dość, że jest wampirem, to w dodatku nie lubi smaku krwi! Zajada się smarkowym spaghetti, skórkami od paznokci czy śmiertelnymi pączkami.

Tytuł: Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Wydawnictwo: Literackie

Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia zapominacie jak się nazywacie. Nie pamiętacie kim są wasi przyjaciele oraz nie macie żadnych wspomnień ze swoimi bliskim, a to wszystko za sprawą… ciasteczek.

Tytuł: Czy to pies, czy to bies, czyli zbiór słowiańskich stworów

Autor: Łukasz Loskot

Ilustracje: Kamila Loskot

Wydawnictwo: Ovo

Pomysł na książkę był dość prosty. ,,Czy to pies, czy to bies, czyli zbiór słowiańskich stworów”  to nic innego, jak zestawienie wybranych postaci, stworzenia ich krótkiej charakterystyki oraz dwóch ilustracji. Jedna to szkic postaci na białym tle, druga to umiejscowienie bohatera w jego ,,naturalnym” środowisku.

Tytuł: Pola i Buster. Niesforna wiedźma i uczuciowy maszkaron

Autor: Sally Rippin

Ilustracje: Sally Rippin

Wydawnictwo: Mamania

Tytułowymi bohaterami książki jest pewna dziewczynka, która należy do rodziny wiedźm oraz maszkaron Buster, który jest włochatą istotą mającą co prawda dość osobliwy wygląd, ale w gruncie rzeczy to prawie normalny chłopak. Wyróżnia go jedynie (i to nie tylko wśród wiedźm ale i wśród maszkaronów) fakt, że jest niezwykle emocjonalny. 

Tytuł: Wampiry, potwory, upiory i inne nieziemskie stwory

Autor: Sylwia Błach

Ilustracje: Paulina Daniluk

Wydawnictwo: Albus

Drabble to krótkie opowiadania, które mają dokładnie 100 słów. Czy to wystarczająco, że opowiedzieć o najbardziej popularnych fantastycznych istotach, które towarzyszą nam (w literaturze i nie tylko) już od wielu setek lat?

Tytuł: Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu

Autor: Tomasz Samojlik

Ilustracje: Tomasz Samojlik

Wydawnictwo: Kultura Gniewu (Krótkie Gatki) 

To dopiero początek cyklu o sałatce światów – połączonych rzeczywistościach umierającej Ziemi i fantastycznej krainy pełnej potworów, królów, zamków, czarownic (oraz wiedźmunów).

Tytuł: Złowieszczy baron

Autor: Alexandre Côté-Fournier

Ilustracje: Enzo

Wydawnictwo: Polarny Lis

Rodzice nakładając na dzieci obowiązki domowe, nawet nie zdają sobie sprawy, na jak duże niebezpieczeństwo je narażają! Colin, 8-latek będzie musiał poradzić sobie nie tylko z własnym strachem, ale także z bardzo narzucającym się… duchem. I to wszystko przez wyciąganie prania z suszarki czy wynoszenie śmieci!

Wiek: od 9 do 15 lat

Tytuł: Bethany i Bestia

Autor: Jack Meggitt-Phillips

Ilustracje: Isabelle Follath

Wydawnictwo: Dwukropek

W tej książce występuje jednak tylko jeden potwór i całe mnóstwo osób, które niewątpliwie mogłyby lepiej się zachowywać. Głównym bohaterem jest (tylko) z wyglądu dwudziestolatek, który w rzeczywistości będzie obchodził lada dzień 512 urodziny.

Tytuł: Horror

Autor: Madlena Szeliga

Ilustracje: Emilia Dziubak

Wydawnictwo: Gereon

,,Horror” to książka, która opowiada o zbrodniach. Opisuje ludzi jako nikczemnych i pozbawionych serca, ale robi to w sposób zupełnie abstrakcyjny. Bo jak człowiek może trafić do kryminału ucinając głowę słonecznikowi albo obdzierając ze skóry banana?

Tytuł: Jaga i dom na orlich nogach

Autor: Maciej Rożen

Ilustracja okładkowa: Agnieszka Wajda

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Jaga, jak wszystkie młode i ciekawe świata osoby, czasami najpierw coś zrobi, zanim dokładnie to przemyśli. Działa pod wpływem impulsu i często na pierwszym miejscu stawia swoje potrzeby. Tym razem wszystko bardzo się komplikuje, kiedy postanawia wymknąć się z rodzinnego domu i pod osłoną nocy udaje się na Targowisko Nocy Letniej, gdzie czeka na nią kusząca wizja atrakcji, rozmaitych przybyszów oraz jeszcze nieodkrytych tajemnic.

Tytuł: Jak wytresować Cthulhu? Tom 3 W lunaparku szaleństwa

Autor: Maciej Jasiński

Ilustracje: Jacek Frąś

Wydawnictwo: Tadam

,,Jak wytresować Cthulhu? Tom 3 W lunaparku szaleństwa” składa się na 214 krótkich fragmentów historii, które są jednocześnie mapą kroków czytelnika. Zależnie od podejmowanych wyborów przenoszą nas do kolejnych numerów, w ten sposób wyznaczając narracje.

Tytuł: Kto się boi mumii?

Autor: Fleur Daugey

Ilustracje: Sebastien Mourrain

Wydawnictwo: Polarny Lis

,,Kto się boi mumii?” to książka Fleur Daugey, która zawiera dużą dawkę ciekawostek naukowych przekazanych prostymi słowami i ubarwionymi fantastycznymi ilustracjami autorstwa Sebastiena Mourraina.

Tytuł: Małe Licho i tajemnica Niebożątka

Autor: Marta Kisiel

Ilustracje: Paulina Wyrt

Wydawnictwo: Wilga

,,Małe Licho i tajemnice Niebożątka” jest książką przede wszystkim o byciu innym, dziwnym, nietypowym. O tym, że nie wszyscy muszą być normalni. Gdyby tak było, świat byłby nudny, a ludzie tacy sami. Autorka pokazuje młodym czytelnikom, żeby nie bali być się sobą, bo to najwspanialsze, czego można doświadczyć.

Tytuł: Mały Wampir

Autor: Joann Sfar

Ilustracje:  Joann Sfar

Wydawnictwo: Timof i cisi wspólnicy

Rok wydania: 2017

To obszerna historia, która składa się na 228 stron, 7 rozdziałów i mnóstwa wrażeń zarówno estetycznych, jak i merytorycznych. Jest dedykowana dzieciom powyżej 9-ego roku życia, a została napisana i narysowana przez Joanna Sfara.

Tytuł: Magicy

Autorzy: Neil Patrick Harris, Alec Azam

Ilustracje: Lissy Marlin

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Carter nie wierzył w magię. Każdą sztuczkę potrafił szybko rozpracować, a każde oszustwo przejrzał na wylot.  Mawiał, że: ,,ludzie nie powinni wierzyć we wszystko, co widzą”.

Tytuł: Nieunikniona. Baśnie Matki Śmierci z całego świata

Autorka: Ana Cristina Herreros

Ilustracje: Marcin Minor

Wydawnictwo: Dwukropek

Śmierć jest w naszej kulturze często tematem tabu. Nie mówi się o niej dzieciom, próbując strzec je przed nieuchronnością życia. Z jednej strony ma to pewne uzasadnienie: nie warto przejmować się czymś, co i tak musi kiedyś nastąpić. Z drugiej jednak – sama świadomość śmierci (nie strach przed nią) mogą pomóc nam być lepszymi ludźmi.

Tytuł: Potworna

Autor: MarcyKate Connolly

Ilustracje: Skottie Young

Wydawnictwo: Czy-tam

Główna bohaterka przedstawia się nam jako Kymera, w skrócie Kym i prawdopodobnie jest rówieśniczką czytelników do których skierowana jest książka. Nie jest to jednak zwykła dziewczyna. Powstała na skutek pewnego eksperymentu, który wyszedł spod rąk jej Ojca. Nie można nawet do końca powiedzieć, że jest człowiekiem.

Tytuł: Strzeż się starych książek

Autor: Francois Gravel

Wydawnictwo: Polarny Lis

Choć mowa o książce dla dzieci od 9. lat, niech nie zwiedzie Was urocza okładka… a nie, chwila. Okładka także nie ma nic wspólnego z byciem uroczym (chyba, że ktoś aż nadto umiłował sobie anatomię)! Jest straszna – i oto właśnie chodzi! Przed Wami kolejna powieść z elementami kryminału, horroru oraz thrillera. 

Tytuł: Warren XIII Wszystkowidzące oko

Tekst: Tania del Rio

Ilustracje: Will Staehle

Tłumaczenie: Wojciech Górnaś

Wydawnictwo: Tadam

Warren XIII nie był urodziwym 12-latkiem. Jego aparycję można raczej określić jako odpychającą. Miał jednak wielkie serce, fenomenalną intuicję i niezawodnych przyjaciół.

Tytuł: Zagadki detektywistyczne z dreszczykiem

Autor: Ana Gallo

Ilustracje: Victor Escandell

Wydawnictwo: Debit

,,Zagadki detektywistyczne z dreszczykiem” to wyjątkowo udana pozycja – pięknie wydana, z efektownym deszyfratorem i masą ciekawej treści.

Tytuł: Wilkołak

Scenariusz: Moon

Ilustracje: 2D

Wydawnictwo: FoxGames

,,Wilkołak” to komiks paragrafowy, który przeznaczony jest dla czytelników powyżej 10. roku życia. Zadaniem gracza jest pomyślnie ukończyć misję i… nie dać się zabić!

Tytuł: Czarny Staw. Wiła

Seria: Czarny Staw

Autor: Robert Ziębiński

Wydawnictwo: Słowne

Przyznam szczerze, że na taką właśnie książkę czekałam! Wydawnictwo Słowne określiło ją mianem polskiego ,,Stranger Things” – moim zdaniem jest znacznie ciekawsza od serialu, bo jej akcja toczy się w realiach naszych legend oraz słowiańskiej mitologii. 

Tytuł: Zombie

Scenariusz: Waltch

Ilustracje: Jon Lankry

Wydawnictwo: FoxGames

,,Zombie” ma dwie podstawowe możliwości rozpoczęcia gry. Można wcielić się w rolę młodej dziewczyny – Judy, lub w Bena – chłopca przemienionego w zombie. W obu przypadkach cel jest ten sam: chęć ucieczki z miasta ogarniętego plagą i ocalenie przed śmiercią.

Artykuł Co czytać z dziećmi podczas Halloween? – zestawienie książek pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.