Bardzo lubię testować nowości z serii ,,Mój pierwszy komiks 5+” wydawnictwa Egmont. To pozycje przeznaczone dla młodych i jeszcze nie do końca potrafiących czytać odbiorców, wydawane w twardej oprawie z wypełnieniem z gąbki. 

Mój pierwszy komiks 5+

W ramach cyklu ukazały się już m.in.:

• Malinka,
• Pan Borsuk i Pani Lisica,
• W cieniu drzew,
• Opowieści z Bukowego Lasu,
• Bartłomiej i Karmelek,
• Ana Ana.

Nie jako jedyna zauważyłam, że sporo w tej serii pozycji, w których głównymi bohaterami jest duet – tata oraz dziecko. Nie inaczej jest także w najnowszej propozycji czytelniczej, czyli ,,Mały Ptyś i Bill. Smażenie naleśników”. Jej autorką jest Laurence Gillot, choć postaci inspirowane są kultowym komiksem ,,Ptyś i Bill” Jeana Roba. Rysunki dla nowej odsłony przygód Ptysia stworzył Jose Luis Munuera.

Jeszcze mniejszy Ptyś

Fabuła komiksu jest bardzo prosta. W pierwszym tomie z podtytułem ,,Smażenie naleśników” łatwo się domyślić, co jest tematem książki. Mały Ptyś wraz z tatą smażą naleśniki. Uważnie przygląda im się pies o imieniu Bill. Chłopiec podziwia jak tata podrzuca jednego naleśnika za drugim – też chciałby spróbować. Mężczyzna początkowo nie chce się zgodzić, ale po namowach udaje się go przekonać.

To bardzo ładny moment, gdzie ojciec pozwala synowi na namiastkę samodzielności, jednocześnie ciągle mając na uwadze jego bezpieczeństwo. Ptyś jest jeszcze bardzo mały więc takie środki ostrożności są jak najbardziej wskazane.

Komiks bez morału

Im jednak dalej w las… tym robi się mniej ciekawie. Choć scenka przedstawia na pozór uroczą sytuację, gdzie rodzina wygłupia się nakładając sobie naleśniki na twarz i udając duchy (?), to jednak śmianie się z psa, który wpada na furtkę uważam za niezbyt udany pomysł.

,,Mały Ptyś i Bill. Smażenie naleśników” nie ma żadnego morału, ale przecież nie każda książka musi go mieć. Sęk w tym, że oprócz ładnych ilustracji, nie ma ona zbyt wiele do zaoferowania. Nie jest zabawna, ani specjalnie interesująca. Z tej serii o wiele lepszą pozycją bazującą na relacjach ojca i syna będzie np. ,,Bartłomiej i Karmelek”.

Jeżeli jednak chcielibyście sami przekonać się czy ,,Mały Ptyś i Bill” to komiks dla was, a może macie po prostu sentyment do klasycznego ,,Ptysia i Billa” – sięgnijcie po tę książkę jako pretekst do wspólnego spędzania czasu.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Maly-Ptys-i-Bill.-Smazenie-nalesnikow.-Tom-1,72718370,p.html

Naleśniki na zdjęciu głównym zostały wygenerowane przez AI.

Artykuł Mały Ptyś i Bill. Smażenie naleśników – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Uważnie śledzę nowości z serii ,,Mój pierwszy komiks 5+”, która ukazuje się nakładem wydawnictwa Egmont. Na końcu tej recenzji znajdziecie wykaz wszystkich książek, które już zrecenzowałam w ramach tego cyklu.

Tym razem moją uwagę przykuł zupełnie nowy tytuł: ,,Ana Ana. Śpij dobrze, Ano!” z tekstem Dominique Roguesa z rysunkami Alexisa Dormala. Oprawa, jak większość pozycji z tej serii, jest twarda, ale z przyjemnym w dotyku wypełnieniem z gąbki. 

Kim jest Ana?

Czy wam też czasami się zdarza takie pełne rezygnacji westchnięcie, kiedy zaczyna brakować wam siły wobec zachowania jakiejś osoby? Wtedy bardzo często dwukrotnie powtarzacie jej imię, żeby podkreślić swoje zmartwienie i jednocześnie okazać troskę.

Myślę, że dokładnie tak było z serią ,,Ana Ana”, a tym samym – jej główną bohaterką;  małą dziewczynką z burzą blond włosów. Ana w ogóle pod wieloma względami przypomina postać z kultowych komiksów o Mafaldzie rysownika Quino lub dziecko z pasków Charlesa M. Schulza. Z jednej strony wygląda jak aniołek, ale w rzeczywistości w tym małym ciałku skrywa się niezły charakterek!

Książka na dobranoc

,,Ana Ana. Śpij dobrze, Ano! Tom 1” opowiada historię dziewczynki oraz jej ulubionych przytulanek. Maskotki chcą iść już spać, ale Ana ciągle czyta książkę. Lektura tak bardzo ją wciąga, że bohaterka zupełnie przestaje zwracać uwagę na całe otoczenie… w pewnym sensie. Bo kiedy zabawki postanawiają się oddalić, ona siłą przytrzymuje je przy sobie.

Ana nie jest zbyt miła dla swoich przytulanek. W zasadzie zupełnie nie liczy się z ich uczuciami. Ważne jest dla niej tylko to, żeby dokończyć czytać książkę. Kiedy jednak sama chce iść spać, okazuje się, że będzie to trudniejsze niż mogła się spodziewać. Maskotki postanowiły bowiem się zbuntować.

Co mi się nie spodobało

Choć dziewczynka przeprasza przytulanki za swoje zachowanie, ciągle mam wrażenie, że za mało w tej książce zostało podkreślone jak niewłaściwie postępowała Ana. Ciągnięcie zabawek za ogon, kiedy przypominają one prawdziwe zwierzęta to obraz, który niestety może utrwalić się w oczach małych odbiorców.

Uważam także, że w tym komiksie zastosowano niefortunny font. Jeżeli ma być to książka dla dzieci uczących się czytać, to rozszyfrowanie tego kroju liter może okazać się problematyczne. 

Dla kogo odpowiednia będzie więc pierwsza część ,,Ana Ana”? Jeżeli rodzice lub opiekunowie szukają lektury, w której przesłanie wydaje się krzyczeć – nie rób tego innym, czego nie chcesz, żeby robiono i tobie – ten komiks jest z pewnością ciekawym kierunkiem. Wielu odbiorcom spodobają się również nieco humorystyczne rysunki. Książka będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Ana-Ana.-Spij-dobrze-Ano-Tom-1,70990869,p.html

Seria Mój pierwszy komiks 5+:

• Malinka,
• Pan Borsuk i Pani Lisica,
• W cieniu drzew,
• Opowieści z Bukowego Lasu,
• Bartłomiej i Karmelek.

Artykuł Ana Ana. Śpij dobrze, Ano! – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Malinka chce się bawić. Tom 1
➜ Seria: Mój pierwszy komiks 5+
➜ Scenariusz: Brigitte Luciani
➜ Rysunki: Eve Tharlet
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Kojarzycie komiksową serię ,,Pan Borsuk i pani Lisica”? Ja przepadłam za nią już jakiś czas temu. Zauroczyła mnie koncepcja patchworkowej społeczności, która choć tak bardzo różni się od siebie – zamieszkała w jednej norce i stała się pełnoprawną rodziną. Jeżeli nie znacie tego cyklu, zawsze możecie zerknąć do przygotowanych przeze mnie recenzji:

• Pan Borsuk i pani Lisica. Spotkanie,
• Pan Borsuk i pani Lisica. Ale załoga!,
• Pan Borsuk i pani Lisica. Ani chwili wytchnienia!.

Autorki serii postanowiły jednak zadedykować jednej z najmłodszych bohaterek indywidualną opowieść! Brigitte Luciani – odpowiedzialna za scenariusz oraz Eve Tharlet, która wykonuje piękne rysunki, stworzyły ,,Malinkę”. Ukazała się ona nakładem Wydawnictwa Egmont oraz cyklu ,,Mój pierwszy komiks 5+”, w ramach którego możecie odnaleźć wiele ciekawych książek dla najmłodszych odbiorców.

Gdzie jest Malinka?

Malinka jest najmłodszą siostrą borsuczej części rodziny, czyli Szperaczka i Borka, ale także lisiczki Róży. Jako praktycznie jeszcze dzidziuś, ma bardzo dużo energii oraz talent do pakowania się w różne… kłopoty. Jej rodzeństwo musi mieć oczy dookoła głowy, uważając, żeby małej nic się nie stało.

Kiedy jednak Malinka nagle znika im z oczu, zaczynają bardzo się martwić. Gdzie podziała się mała borsuczka i czy uda im się ją szybko odnaleźć?

Jak nie gubić się w lesie

,,Malinka chce się bawić!” to pierwsza część serii, której narracja jest prowadzona z perspektywy najmłodszej bohaterki. Dialogi są proste, niezbyt wiele się tutaj dzieje także w kwestii fabularnej. Akcja budowana jest tak, żeby zainteresować najmłodszych słuchaczy i przy okazji zwrócić ich uwagę na pewne kwestie.

W bardzo subtelny sposób porusza się tutaj temat oddalania się od bliskich. Malinka na chwilę opuściła swoje rodzeństwo i zauroczona spotkanym motylem, zaczęła biec za nim. Kiedy jednak się zorientowała, co robi, była już daleko od Szperaczka, Borka i Róży. Na szczęście – za pomocą pewnego zbiegu okoliczności, udało jej się bezpiecznie wrócić. Dzieci muszą jednak wiedzieć, że każda decyzja podjęta samodzielnie, ma pewne konsekwencje.

Seria komiksowa o Malince

Muszę przyznać, że ta seria nie ujęła mnie tak bardzo jak zrobiły to inne z tego cyklu. Malinka sepleni, co odczytywane na głos przez rodziców czy opiekunów może sugerować niepoprawną wymowę. Poza tym, jak na serię dla maluszków jest tutaj dość dużo tekstu. 

Jestem jednak ciekawa jak będą prezentować się kolejne komiksy o Malince – kolejny, ,,Malinka się boi”, trafił już do zapowiedzi. Tymczasem polecam ,,Malinka chce się bawić” dzieciom powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Malinka-chce-sie-bawic.-Tom-1,68227105,p.html

Artykuł Malinka chce się bawić – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: W cieniu drzew. Pierwsza wiosna
➜ Seria: W cieniu drzew
➜ Scenariusz: Dav
➜ Rysunki: Dav
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych, co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

W cieniu drzew toczy się życie – to tam mają miejsce rozmaite przygody bohaterów uroczej serii komiksowej dla najmłodszych. Na stronie pisałam już o niej trzykrotnie przy okazji trzech indywidualnych części:

• W cieniu drzew. Jesień pana Zrzędka,
• W cieniu drzew. Podmuch zimy,
• W cieniu drzew. Takie sowie lato.

Każda opowiada historię innych bohaterów, ale razem należą do szerszego cyklu Wydawnictwa Egmont Polska – ,,Mój pierwszy komiks 5+”.

,,W cieniu drzew. Pierwsza wiosna” jest ostatnią częścią tej serii francuskiego autora o pseudonimie DAV, czyli David Augereau. Zamyka również podział na pory roku, gdzie wszystkie poprzednie książki rozgrywały się albo latem, jesienią lub zimą. Akcja najnowszej toczy się wiosną, a o czym opowiada?

Pierwsza wiosna

Zanim przybliżę trochę fabułę, chciałabym przed czymś ostrzec. Choć ,,W cieniu drzew. Pierwsza wiosna” dedykowany jest naprawdę małym czytelnikom – szczególnie ci starsi mogą się bardzo na nim rozkleić!

Komiks prawie nie zawiera słów. Opowiada historię taty dzika oraz jego malutkiego dziecka. To pierwsza wiosna warchlaczka, ojcu bardzo więc zależy, żeby wyjść z nim na zewnątrz. Pogoda dopisuje, latają motyle, a łąki usiane są pięknymi roślinami. Duży dzik postanawia nazbierać trochę kwiatów i zrobić bukiet dla mamy. Okazuje się jednak, że maluch jest na nie uczulony. Ciągle kicha i sporo płacze. 

Bukiet dla mamy

Dzik w ,,W cieniu drzew. Pierwsza wiosna” ukazany jest jak prawdziwy dorosły. Pełen miłości do swojego dziecka, jednak także miewający gorsze, trudniejsze chwile. Widać, że momentami jest mu ciężko. Autor pozostawia puentę na sam koniec i to właśnie ona wyciska łzy z oczu.

Pokazuje dzieciom zupełnie inną perspektywę rodzicielstwa. Punkt widzenia dorosłego, który samotnie wychowuje swoje maleństwo.

Inspiracja filmami rysunkowymi Disneya

Jak autor sam przyznaje, cała ta seria została zainspirowana jego wspomnieniami z dzieciństwa, kiedy miło spędzał czas, oglądając kreskówki Disneya. Wystarczy rzucić okiem na rozkładówki serii ,,W cieniu drzew”, żeby rzeczywiście szybko dostrzec w niej wiele nawiązań do tych kultowych ekranizacji baśni. 

Bohaterowie wyraźnie odcinają się od lekko rozmytego tła, a ich mimika oraz zachowania bardzo przypominają te, które można zaobserwować u ludzi. Nawet kolorystyka – ciepłe, lekko przygaszone barwy, przywołują w pamięci najbardziej znane filmy studia Disneya.

Komiks dla dzieci i dorosłych

Ale to nie jedyne powody, dla których warto sięgnąć po ,,W cieniu drzew”. To seria budująca wrażliwość, opowiadająca piękne historie przede wszystkim obrazami i poszerzająca w subtelny sposób wiedzę o świecie. 

Według Wydawnictwa jest odpowiednia dla dzieci powyżej 5 roku życia, chociaż moim zdaniem wiele młodszych odbiorców odnajdzie w niej swoją ulubioną lekturę.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-W-cieniu-drzew.-Pierwsza-wiosna.-Tom-4,68227085,p.html

Artykuł W cieniu drzew. Pierwsza wiosna – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: O czym szumią wierzby. Wielka ucieczka. Tom 3
➜ Seria: O czym szumią wierzby
➜ Scenariusz: Michel Plessix
➜ Rysunki: Michel Plessix
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Z sentymentem powracam do komiksowej serii klasycznej powieści Kennetha Grahame’a ,,O czym szumią wierzby”. Po pierwszej oraz drugiej części interpretacji Michela Plessix (,,O czym szumią wierzby. W puszczy. Tom 1”, ,,O czym szumią wierzby. Auto, Ropuch, Borsuk. Tom 2”), przyszedł czas na kontynuację i powolne zbliżanie się do końca tej pięknej wizualnie oraz merytorycznie przygody!

Ropuch i jego ucieczka

,,O czym szumią wierzby. Wielka ucieczka. Tom 3” to bowiem przedostatnia część serii, którą pewnie tak jak ja zdążyliście już polubić. Pozycja, jak poprzednie, składa się na trzy rozdziały, które choć nawiązują do siebie, skupiają się na nieco innych zagadnieniach.

Zanim jednak przechodzimy do historii właściwiej, autor ma dla nas jednostronicowe podsumowanie akcji z poprzedniego tomu.

O czym szumią wierzby?

Ta część jest chyba najbardziej znacząca w całym cyklu! Mało tego, że znajduje się w niej scena z kultowym fragmentem, wypowiadanym przez Kreta: ,,Słyszysz wiatr szumiący w wierzbach? Rzekłbym, że śpiewa…” – to w dodatku, bogata jest w oniryczne momenty, cięte riposty oraz humorystyczne wstawki, które można później z radością przytaczać.

Jednym z moich ulubionych fragmentów, też zresztą wypowiadanych przez Kreta jest:

Cóż, każdy ma jakiś dar. Kret – znakomity węch, Borsuk – wyrafinowany smak, a Ropuch… a Ropuch… Ech, na pewno też coś się znajdzie!

Michel Plessix na podstawie Kennetha Grahame’a, O czym szumią wierzby. Wielka ucieczka. Tom 3, Rozdział 1, str. 10

Ropuch – bohater o paskudnym charakterze i wielkiej widowni

Nie da się jednak ukryć, że niezwykle istotnym bohaterem tej części jest oczywiście Ropuch – bohater bardzo ciekawy, który z jednej strony jest typowym czarnym charakterem, a z drugiej jego styl bycia zjednuje nie tylko inne postaci, ale i czytelników. Zarozumiała żaba skazana w poprzednim tomie za kradzież automobilu ma spędzić dwie dekady w więzieniu. Może jednak uniknąć tego losu – za sprawą córki strażnika więziennego, która wyciąga do niego pomocną dłoń i oferuje mu szansę na nowe życie. 

Czy jednak Ropuch będzie wdzięczny za taki obrót spraw? Czy jego zachowanie ulegnie poprawie? Tego dowiecie się, sięgając po trzeci tom komiksowej wersji kultowej powieści!

Komiks dla dzieci i dorosłych

,,O czym szumią wierzby. Wielka ucieczka. Tom 3” tak jak i poprzednie części, należy do cyklu Wydawnictwa Egmont ,,Mój pierwszy komiks 5+”. Moim zdaniem warto po niego sięgać w nieco starszym wieku (od 6/7+). Z pewnością docenią go mali oraz starsi czytelnicy.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-O-czym-szumia-wierzby.-Wielka-ucieczka.-Tom-3,66991112,p.html

Artykuł O czym szumią wierzby. Wielka ucieczka – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: O czym szumią wierzby. Auto, Ropuch, Borsuk. Tom 2
➜ Seria: O czym szumią wierzby
➜ Scenariusz: Michel Plessix
➜ Rysunki: Michel Plessix
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Są takie książki, do których często się wraca, bez względu na to, ile ma się akurat lat. Jedną z nich jest ,,O czym szumią wierzby” – klasyk, który daje poczucie bezpieczeństwa, otula i zabiera do świata wyjątkowej przyrody oraz jeszcze piękniejszej przyjaźni.

Jakiś czas temu pisałam o pierwszej części nowej serii komiksowej od Wydawnictwa Egmont, które postanowiło wydać tę powieść w formie wizualnej. ,,O czym szumią wierzby. W puszczy. Tom 1” było zaledwie preludium, w którym poznaliśmy głównych bohaterów – Szczura oraz Kreta, a także bardzo niepokornego Ropucha. Autor (zarówno scenariusza jak i rysunków) Michel Plessix, zostawił czytelników wówczas w pewnym zawieszeniu.

Czas więc kontynuować podróż z bohaterami, którzy ledwo sięgają nam do kostek (wzrostem, nie osobowością ).

PRZYTULNE, PODZIEMNE KORYTARZE BORSUKA

,,O czym szumią wierzby. Auto, Ropuch, Borsuk. Tom 2” tak jak poprzednia część, składa się na trzy różne opowiadania, które związane są nicią fabularną. Książka zaczyna się od odwiedzin Kreta i Szczura w niezwykłym, podziemnym domu Borsuka.

Zwierzakom w ostatniej chwili udaje się dotrzeć pod drzwi przyjaciela, zanim zamienią się w zimowe bałwanki. Borsuk ugaszcza ich po królewsku, a jego ciepła od paleniska kuchnia pełna smakołyków, wywołuje same pozytywne wrażenia także w czytelnikach.

To opowiadanie pozostawia również bardzo ładne przesłanie. Różnimy się od siebie. Niektórzy są domatorami, którzy cenią wyłącznie możliwość spędzania czasu w swoim miękkim fotelu – inni czują się szczęśliwi przemierzając kilometry i odwiedzając nowe miejsca.

CO SPOTKAŁO ROPUCHA?

Kolejne opowiadanie dotyczy tęsknoty Kreta za domem. Kontynuując wątek pobytu u Borsuka, zwierzaki postanawiają ruszać dalej. W drodze napotykają dawny domek Kreta. Postanawiają spędzić tam noc i przy okazji niespodziewani goście składają im wizytę.

Trzeci rozdział to powrót do Ropucha i jego motoryzacyjnych ekscesów. Komiks ,,O czym szumią wierzby. Auto, Ropuch, Borsuk. Tom 2” kończy się bardzo poważnym akcentem. Okazuje się, że sprawiedliwość dogoniła najbardziej zamożnego (ale też najmniej roztropnego) z przyjaciół i teraz przyjdzie mu się przyzwyczajać do zupełnie nowego życia.

DLA KOGO JEST TO KOMIKS?

Oczywiście, Wydawnictwo Egmont już zapowiedziało kolejny tom tej serii. Będzie on świetną propozycją dla tych dzieci, które nie mają cierpliwości do długich, bogatych w opisy opowieści. ,,O czym szumią wierzby” w interpretacji Plessix’a z pewnością przypadnie im do gustu.

Polecam ten komiks wszystkim powyżej 6 roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-O-czym-szumia-wierzby.-Auto-Ropuch-Borsuk.-Tom-2,62981123,p.html

Koniecznie sprawdźcie recenzje innych książek z cyklu ,,Mój pierwszy komiks 5+”:

• Opowieści z Bukowego Lasu,
• Pan Borsuk i Pani Lisica,
• Dziobak Toto,
• W cieniu drzew,
• Bartłomiej i Karmelek.

Artykuł O czym szumią wierzby. Tom 2 – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: O czym szumią wierzby. W puszczy. Tom 1
➜ Seria: O czym szumią wierzby
➜ Scenariusz: Michel Plessix
➜ Rysunki: Michel Plessix
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kto choć raz nie przeczytał ,,O czym szumią wierzby”, ten nawet nie wie jak wiele stracił. To jeden z tych przykładów klasycznej literatury, która otula szeleszczącymi kartkami i zabiera czytelników w piękną podróż. 

Na mojej stronie znajdziecie oczywiście wpis o tym klasyku w tradycyjnym wydaniu (żeby przejść do recenzji, wystarczy, że klikniecie w tytuł powyżej), ale niespodzianką może okazać się nowość, o której opowiem tutaj. 

SZCZUR, KRET ORAZ ROPUCH… Z DYMKAMI!

,,O czym szumią wierzby. W puszczy. Tom 1” to początek nowej, komiksowej serii Michela Plessixa, która powstała na kanwie kultowego tekstu Kenneth Grahame. Książka należy również do cyklu Wydawnictwa Egmont ,,Mój pierwszy komiks 5+”, w ramach którego ukazało się już wiele ciekawych pozycji. 

Do tej pory napisałam o:

• Opowieści z Bukowego Lasu,
• Pan Borsuk i Pani Lisica,
• Dziobak Toto,
• W cieniu drzew,
• Bartłomiej i Karmelek.

Wszystkie książki tego cyklu łączą bajkowe, ponadczasowe ilustracje w pastelowych kolorach oraz charakterystyczna oprawa wypełniona pianką, dzięki której okładki są miękkie i dłużej wytrzymują oglądanie wielu rączek.

KRECIO-SZCZURZA PRZYJAŹŃ

W pierwszej części ,,O czym szumią wierzby” poznajemy trzech głównych bohaterów i, także, w tych trzech opowiadaniach, możemy nieco bardziej ich sobie scharakteryzować. 

Pierwszym, którego spotykamy w fabule jest Kret. To nieco śmieszny, zachowawczy i ceniący porządek gryzoń, którego nie da się w żaden sposób nie lubić. Kiedy poznaje Szczura – pewnego siebie oraz doświadczonego zwierzaka, jego życie znacznie się zmienia. Razem spędzają czas, racząc się smakołykami oraz zwiedzając okolicę.

PANOWIE Z WYŻSZYCH SFER

W opowiadaniach wybranych do tej książki, jesteśmy świadkami ciekawego nawyku niezwykle zamożnego Ropucha. Ogólnie, wszyscy trzej bohaterowie sprawiają wrażenie dystyngowanych panów z wyższych sfer, którzy nie mają obowiązków, ale cieszą się urokami życia. Tego typu narracja czytelnikom pozwala się zrelaksować i wzbudza poczucie bezpieczeństwa.

,,O czym szumią wierzby” to jednak nie tylko miła pauza w ciągu dnia. Komiks, choć kończy się w nietypowym miejscu pozostawiając czytelnika w niepewności, przekazuje uniwersalne wartości. Pokazuje, że robiąc sobie z kogoś żarty, nie wzbudzi się w nim sympatii. Warto także zaufać przyjacielowi i nie wybierać się samemu na niebezpieczne wędrówki…

Polecam tę książkę szczególnie tym dzieciom, którzy zamiast tradycyjnych powieści, preferują historie wzbogacone o piękne ilustracje.

Link do Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-O-czym-szumia-wierzby.-W-puszczy.-Tom-1,62044165,p.html

Artykuł O czym szumią wierzby. W puszczy. Tom 1 – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Dziobak Toto i magiczne drzewo
➜ Seria: Dziobak Toto
➜ Scenariusz: Eric Omond
➜ Rysunki: Yoann
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Australia kojarzy nam się – oprócz tego, że jest bardzo daleko, także z niezwykłymi zwierzakami, zamieszkującymi ten kontynent. W najnowszej, komiksowej propozycji od Wydawnictwa Egmont ukazał się właśnie pierwszy tom serii ,,Dziobak Toto”, w którym możemy śledzić przygody najbardziej charakterystycznych dla tego kraju bohaterów.

KOMIKSY DLA DZIECI, KTÓRE JESZCZE NIE CZYTAJĄ SAMODZIELNIE

Książka została wydana w ramach cyklu ,,Mój pierwszy komiks 5+”. To już całkiem bogata w różnorodne tytuły seria, z których ja polecam przede wszystkim:

• Bartłomiej i Karmelek,
• W cieniu drzew,
• Pan Borsuk i pani Lisica,
• Opowieści z Bukowego Lasu.

CZEGO SIĘ SPODZIEWAĆ PO DZIOBAKU?

,,Dziobak Toto i magiczne drzewo” otwiera obrazkową historię o dwójce przyjaciół – tytułowym dziobaku oraz pewnym misiu koala. Na skutek pewnych wydarzeń, spotykają oni rozmaite zwierzęta, ale kluczową rolę odegrają także kolczatka Chichi oraz nietoperz Riri.

Autorami komiksu są Yoann (rysunki) oraz Eric Omond (scenariusz). Ich ,,Dziobak Toto” nie emanuje jednak poczuciem bezpieczeństwa i beztroską, jak tytuły, które wymieniłam powyżej. Wręcz przeciwnie, mimo wyposażenia postaci w ludzkie cechy, opowieść ta jest silnie osadzona w rzeczywistości.

KIEDY PEWNEGO DNIA ZNIKA RZEKA

Fabuła rozpoczyna się od pobudki Toto. Jego dom znajduje się na wodzie, w samych środku rzeki. Autorzy także wspominają o jego przyzwyczajeniach oraz jadłospisie. Kiedy jednak dziobak wychodzi na zewnątrz, okazuje się, że rzeka zniknęła, a w korycie pozostało tylko mokre jeszcze błoto.

Toto biegnie więc z nowiną do swojego przyjaciela koali, który mieszka na drzewie i brak wody nie jest jego największym zmartwieniem. Wspólnie postanawiają jednak wyruszyć w drogę, żeby znaleźć przyczynę tego nowego stanu rzeczy.

KORA Z MAGICZNEGO DRZEWA

Nietypowe w ,,Dziobaku Toto” jest połączenie bardzo realistycznego ukazania drastycznych efektów łańcucha pokarmowego, z elementami magii – trudnymi do wyjaśnienia w sposób logiczny. 

Okazuje się bowiem, że wraz z tamą blokującą dopływ wody, pojawiła się też bestia, która krzywdzi inne zwierzęta. Toto wraz z przyjaciółmi (starymi i dopiero co poznanymi) otrzymali korę z magicznego drzewa, która pomaga im zrozumieć przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Czy uda się im jednak przywrócić nurt w rzece? Czy umkną szczęśliwie przed bestią?

NIE DLA WRAŻLIWYCH ODBIORCÓW

Muszę przyznać, że z jednej strony komiks jest powiewem świeżości, oferującym dzieciom prawdziwe emocje oraz autentyczny (częściowo) scenariusz. Z drugiej, z pewnością nie jest to lektura dla bardzo wrażliwych czytelników.

Sądzę, że więcej radości sprawi on czytelnikom powyżej 9 roku życia (zamiast sugerowanego wieku 5+), którzy będą mogli go samodzielnie przeczytać.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Dziobak-Toto.-Dziobak-Toto-i-magiczne-drzewo.-Tom-1,62044185,p.html

Artykuł Dziobak Toto i magiczne drzewo – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: W cieniu drzew. Takie sowie lato
➜ Seria: W cieniu drzew
➜ Scenariusz: Dav
➜ Rysunki: Dav
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych, co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Trzecia część niewielkich formatem komiksów z serii ,,W cieniu drzew”, które grają na emocjach, uczą empatii i przede wszystkim – zaprzyjaźniają najmłodszych z książkami graficznymi.

Do tej pory ukazały się: ,,W cieniu drzew. Jesień pana Zrzędka” oraz ,,W cieniu drzew. Podmuch zimy”. Kolejna pozycja pomija wiosnę i od razu przechodzi do fabuły umiejscowionej latem (mam nadzieję, że Wydawnictwo Egmont jeszcze do niej powróci!). Autorem scenariusza oraz rysunków jest francuski artysta DAV, czyli David Augereau.

Najnowsza książka ,,W cieniu drzew. Takie sowie lato” jest również częścią cyklu ,,Mój pierwszy komiks 5+”, w skład którego wchodzą pozycje obrazkowe, wydawane w twardej oprawie, dodatkowo uzupełnionej miękką gąbką (np. ,,Bartłomiej i Karmelek”, ,,Pan Borsuk i pani Lisica” czy ,,Opowieści z Bukowego Lasu”).

Powracając do głównej bohaterki tej recenzji, tym razem odwiedzamy las, a w zasadzie okolicę sadzawki, przy brzegu której stoi drzewo z dziuplą pana Sowy. Pan Sowa, jak każdemu dobrze wiadomo, jest stworzeniem nocnym, dlatego w dzień zazwyczaj śpi i odpoczywa. Tak się jednak składa, że owa sąsiedzka sadzawka jest miejscem zabaw lokalnych dzieci-zwierząt, które lubią tam dokazywać oraz grać w wodną piłkę.

Jak łatwo się domyślić, pan Sowa nie jest zadowolony z ich obecności. W przeciwieństwie jednak do drugiego sąsiada – pana Ropucha, ma bardziej ugodowy i skryty charakter. Dlatego to właśnie ten drugi głośno narzeka oraz przepędza dzieci.

Pewnego dnia do dziupli pana Sowy wpada piłka. Decyduje on nie oddawać jej maluchom i gdy nadchodzi noc, coś kusi go do wyjścia z nią na zewnątrz. Jak skończy się ta decyzja oraz jakie konsekwencje przyniesie ze sobą?

,,W cieniu drzew. Takie sowie lato” to rozkoszny komiks, który choć ma kilka cech wspólnych z pierwszą częścią serii oraz bohaterem panem Zrzędkiem, to jednak ukazuje nam niezwykłe zjawisko. Dorośli, bardzo często ci naprawdę wiekowi, zupełnie zapominają jak to jest być dzieckiem – bawić się, głośno śmiać i mieć mnóstwo energii. Tylko najmądrzejsi z nich wiedzą, że dokazywanie maluchów nie jest objawem braku szacunku czy lekceważenia innych. Dzieci w ten sposób spędzają czas i taka głośna zabawa sprawia im radość.

W ,,Takim sowim lecie” jest i wątek odkrywania dziecka w sobie. Każdy z nas ma potrzebę beztroski oraz zabawy, która pozwala się zrelaksować, odpocząć. Pan Sowa dzięki zmianie swojego nastawienia, daje dobry przykład wszystkim dorosłym!

Polecam tę książkę, która w bardzo ciekawy sposób pokazuje dzieciom punkt widzenia ich rodziców, dziadków lub sąsiadów, a przy tym uczy empatii i rozpieszcza pięknymi, klasycznymi kadrami. Będzie odpowiednia dla odbiorców powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-W-cieniu-drzew.-Takie-sowie-lato.-Tom-3,60975121,p.html

Artykuł W cieniu drzew. Takie sowie lato – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Seria: Bartłomiej i Karmelek

Scenariusz: Sylvia Vecchini

Rysunki: Sualzo

Tłumaczenie: Jacek Drewnowski

Wydawnictwo: Egmont Polska

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Rodzice często zrobią wszystko, żeby przychylić nieba swoim dzieciom. Rozpieszczają je pięknymi ubraniami, kupują najzdrowsze przekąski i zabierają w najbardziej egzotyczne miejsca. A czego tak naprawdę potrzebują dzieci? Za co są wdzięczne najbardziej?

,,Bartłomiej i Karmelek. Najlepsze miejsce” to zupełnie rozkoszny komiks dla najmłodszych, których został wydany w ramach serii ,,Mój pierwszy komiks 5+”. W tym cyklu pojawił się także ,,W cieniu drzew. Jesień pana Zrzędka” oraz większe formatem – ,,Opowieści z Bukowego Lasu. Urodziny” i ,,Pan Borsuk i Pani Lisica. Spotkanie”.

Autorką scenariusza do ,,Bartłomieja i Karmelka” jest Silvia Vecchini, a rysunki stworzył Sualzo.

Komiks opowiada o dwóch osiołkach – tacie oraz synku, którzy razem spędzają wakacyjny czas. Ojciec Bartłomiej chciałby, żeby Karmelek przeżył niezapomniane chwile. Kiedy malec zaczyna się nudzić na molo, tato proponuje mu prawdziwą podróż! Słysząc jak koledzy i koleżanki Karmelka spędzają wakacje, zrobi wszystko, żeby tylko przebić te atrakcje w oczach syna. 

Wspólnie ruszają w podwodne głębiny by nurkować z wielorybem, spacerują po rozgrzanych stepach, podziwiają wierzchołki gór czy szybują na paralotni. Bartłomiej nie zamierza jednak poprzestać na tych atrakcjach i zabiera syna… na Księżyc! Kogo tam spotykają? I w którym miejscu Karmelek będzie czuł się najlepiej?

,,Bartłomiej i Karmelek. Najlepsze miejsce” to książka, która ma zaskakujące, ale niezwykle wzruszające zakończenie. Pokazuje, że dla dzieci nie ma większego znaczenia czy jest się na wakacjach w najbardziej zapierającym dech w piersiach miejscu, ale… z kim się tam jest! Ta zasada sprawdza się przecież także w przypadku dorosłych. Prosta myśl, która towarzyszy pierwszej części serii o niezwykle milusińskich osiołkach sprawia, że chce się do niej niezmiennie wracać.

Całość uzupełniają akwarelowe, bajkowe ilustracje, a mały poręczny format i okładka wypełniona gąbką to dodatkowe atuty, żeby czytać ,,Bartłomieja i Karmelka” nawet z przedszkolakami.  

Jestem bardzo ciekawa, gdzie następnym razem zabiorze nas ta niezwykła rodzina.

Polecam ,,Bartłomiej i Karmelek. Najlepsze miejsce” dzieciom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Bartlomiej-i-Karmelek.-Najlepsze-miejsce.-Tom-1,56947713,p.html

Artykuł Bartłomiej i Karmelek. Najlepsze miejsce – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.