➜ Tytuły: Dźwig, koparka, betoniarka; Młotek, piła i wiertarka
➜ Seria: Małe opowieści o technice
➜ Autor: Ole Könnecke
➜ Ilustracje: Ole Könnecke
➜ Tłumaczenie: Anna Kierejewska
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Dwie książki, jeden bardzo dobrze przemyślany koncept

Pierwsza pozycja pokazuje małemu czytelnikowi jak wygląda budowa domu, a druga jest fabularnym przeglądem rozmaitych maszyn i ich zaskakujących zastosowań. Obie te książki tworzą duet, który nie tylko nazywa narzędzia i pojazdy – ile uczy dziecko rozumieć, jak z konkretnych działań czy współpracy powstaje świat wokół nas. 

Książek o koparkach, ciężarówkach i placach budowy jest dziś całkiem sporo, ale znacząca część z nich podchodzi do tematu w sposób niezwykle uproszczony. Ole Könnecke ufa inteligencji swoich małych odbiorców i… nie przebiera w słowach! Z jego książek mogą czerpać wiedzę nie tylko dzieci, ale także dorośli sporo się z nich nauczą.

Jak wprowadzić dziecko w techniczne niuanse

Dźwig, koparka, betoniarka opiera się na krótkich, zabawnych historyjkach z udziałem zwierzęcych bohaterów, dzięki którym maluchy poznają nie tylko popularne maszyny, ale też mniej oczywiste urządzenia, jak miniwozidło czy wóz bramowy. 

Z kolei Młotek, piła i wiertarka to dłuższa i spójna historia, w której dostajemy przegląd całego procesu budowy domu – od fundamentów aż po dach. Nie brak tu jednak i informacji o niezbędnych narzędziach, materiałach, etapach oraz rolach przypisanych (także zwierzęcym) pomocnikom.

Dzięki tego rodzaju książkom dzieci poszerzają horyzonty i uczą się dostrzegać zależności. Coś trzeba wykopać, coś przyciąć, coś przewieźć, coś zmierzyć, coś połączyć, coś ustawić i zabezpieczyć. Technika przestaje być tylko trudnym terminem, ale staje się opowieścią o działaniu czy tworzeniu czegoś nowego.

Dźwig, koparka, betoniarka. Małe historie o wielkich maszynach

Owca ma chęć coś stworzyć. Jest słynną rzeźbiarką w kamieniu i potrzebuje odpowiedniego bloku do pracy. Niezbędna będzie w jej przypadku ładowarka kołowa. Przewrotna bajka o troskliwym wilku, który chciał wypróbować swoją minikoparkę to z kolei mrugnięcie okiem w stronę znających klasyczne baśnie rodziców. A zbawna opowieść o punkcie widzenia pozwala zobaczyć czytelnikom jak imponującym pojazdem jest naczepa niskopodwoziowa.

W przypadku Dźwigu, koparki, betoniarki książka obejmuje więc zarówno dobrze znane pojazdy, jak spycharka, kombajn czy dźwig, ale również sprzęty mniej oczywiste, które rozszerzają dziecięcą wyobraźnię na kwestie techniczne. Sprawę ułatwia czytelny podział (najczęściej jeden pojazd to jedna rozkładówka) oraz dodatkowe oznaczenia na brzegu stron. 

Ogromnym atutem książki jest także przewrotny humor, krótkie opowiastki ale z wyraźnie wypunktowaną linią fabularną oraz puenty. Ta lektura oferuje poznawanie nowych pojazdów w sposób atrakcyjny i przystępny. Jestem przekonana, że dzieci ją pokochają. 

Młotek, piła i wiertarka. Owca i jej przyjaciele budują dom

Owca wybiera miejsce pod wymarzony dom, zaprasza przyjaciół i razem zabierają się do pracy. Krokodylica przygotowuje fundamenty pod budowę, Słonica sprawnie przecina deski piłą ukośnicą, a Łoś z Myszą dopasowują legary. No cóż, jest też jeszcze i Wilk, który niby sporo robi, ale tak właściwie to jednak niewiele przyczynia się do postępów w budowie domu. To zresztą bardzo ciekawy, humorystyczny wątek całej książki.

Zwierzęta muszą się jednak spieszyć, bo wszystko wskazuje na to, że zbliża się burza. Czy uda im się zdążyć, zanim spadnie deszcz? Ten bardzo niewinny element dramaturgiczny jeszcze mocniej angażuje czytelników oraz pozwala utożsamiać się z grupą przyjaciół. 

Młotek, piła i wiertarka osadza technikę w idei budowania czegoś razem. Dziecko poznaje nazwy narzędzi i materiałów – mieszadła, kastry, piły, wiertarki, agregatu prądotwórczego – ale równocześnie dostrzega, że potrzeba zgody, podziału obowiązków, umiejętności i doświadczenia, żeby zrealizować tak duży projekt. To bardzo dobry punkt wyjścia do rozmowy nie tylko o budowie domu, ale też o pracy zespołowej czy odpowiedzialności. 

To więc książka zarazem zabawna i edukacyjna, która może wprowadzić dzieci w świat rzemiosła i budowania. Przy okazji pokazuje jak istotna jest przyjaźń oraz bezinteresowna pomoc niesiona bliskim.

Dlaczego te dwie książki tak dobrze się uzupełniają?

Seria Małe opowieści o technice opisuje dwa etapy dziecięcej fascynacji. Pierwszy etap to zachwyt nad samym pojazdem,  ruchem, dźwiękiem, wielkością czy nietypowymi zastosowaniami maszyny. Dźwig, koparka, betoniarka dobrze odpowiada na tę potrzebę dziecięcej ciekawości. 

Drugi etap to zadawanie pytań o efekt, ale także sposób działania – jak używa się narzędzi, urządzeń, po co się to robi. Młotek, piła i wiertarka pomaga uporządkować wiedzę oraz lepiej rozumieć otaczający świat. Dzięki temu dzieci widzą, że wszystko wokół nas zostało przez kogoś zbudowane, musi być naprawione, przetransportowane, zaplanowane czy zmontowane. Otaczają nas ludzie, którzy budują domy, dbają o bezpieczeństwo lub wymyślają i realizują nowe projekty. To prawdę inspirujące!

Czy warto sięgnąć po nową serię od Dwóch Sióstr?

Jeżeli szukasz książek dla przedszkolaka, który interesuje się pojazdami, budową, narzędziami albo po prostu uwielbia wiedzieć, jak coś działa – Małe opowieści o technice sprawdzą się doskonale. Dźwig, koparka, betoniarka oraz Młotek, piła i wiertarka razem tworzą serię, która ma szansę trafić nie tylko do małych fanów koparek, ale do wszystkich dociekliwych dzieci, które nie zadowalają się tylko prostymi odpowiedziami.

Sprawdzajcie dostępność serii Małe opowieści o technice na stronie Wydawnictwa Dwie Siostry.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czym jest seria Małe opowieści o technice?

To nowa seria książek dla dzieci wydawnictwa Dwie Siostry autorstwa Ole Könnecke. Zapoczątkowana przez dwa tytuły: Młotek, piła i wiertarka oraz Dźwig, koparka, betoniarka. Obie książki są przeznaczone dla dzieci 3+ i łączą temat techniki z krótką, przystępną opowieścią. 

O czym jest książka Młotek, piła i wiertarka?

To historia o budowie domu pokazanej krok po kroku – od fundamentów aż po dach. Bohaterowie wspólnie planują pracę, używają różnych narzędzi i materiałów, a dziecko obserwuje, jak z kolejnych działań powstaje gotowy dom. 

O czym opowiada Dźwig, koparka, betoniarka?

Ta książka prezentuje wielkie maszyny i pojazdy w formie krótkich, humorystycznych historyjek z udziałem zwierzęcych bohaterów. Obok najbardziej znanych maszyn pojawiają się też mniej oczywiste urządzenia, dzięki czemu książka poszerza dziecięce spojrzenie na świat techniki. 

Kim jest Ole Könnecke?

Ole Könnecke to niemiecki autor i ilustrator książek dla dzieci, publikowany także w Polsce przez Wydawnictwo Dwie Siostry. Jest laureatem prestiżowych nagród, między innymi Bologna Ragazzi Award, Premio Strega Ragazzi i Premio Andersen. 

Czy Młotek, piła i wiertarka i Dźwig, koparka, betoniarka warto czytać razem?

Tak, bo te książki dobrze się uzupełniają. Jedna skupia się na procesie budowy domu i pracy z narzędziami, druga na wielkich maszynach i ich zastosowaniach. Razem tworzą spójny duet, który pomaga dziecku lepiej zrozumieć świat techniki. 

Artykuł Małe opowieści o technice – recenzja nowej serii książek dla dzieci od Dwie Siostry pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kwiatki od spodu
➜ Autorka: Katharina von der Gathen
➜ Ilustracje: Anke Kuhl
➜ Tłumaczenie: Anna Kierejewska
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Ta książka nie jest tylko o umieraniu i śmierci, ona jest przede wszystkim o życiu!

Katharina von der Gathen, Kwiatki od spodu, Słowo wstępu, str. 9

Specjalistki od niełatwych treści

Katharina von der Gathen to autorka, którą możecie już kojarzyć m.in. z innej, bardzo interesującej książki – Od stóp do głów. Ilustrowany elementarz ciała. Tworzy we współpracy z ilustratorką Anke Kuhl (sprawdźcie np. serię Ebba i Gawron), zagłębiając się często w kwestie wymagające oraz niełatwe. Rozkłada je na czynniki pierwsze, przygląda się im dokładnie, a następnie opowiada – w niezwykle ciekawy sposób, za pomocą przystępnego i angażującego języka.

Całe spektrum śmierci

Książka Kwiatki od spodu to lektura, której zadaniem jest uświadamiać oraz oswajać śmierć. Sprawić, żeby stała się ona mniej zagadkowa oraz bardziej zrozumiała. Dotykając jej w sferze biologicznej, duchowej czy kulturalnej – autorka pokazuje śmierć w całym jej spektrum. Pozycja została podzielona na pięć głównych rozdziałów, zatytułowanych hasłowo:

• Kiedy życie się kończy,
• Jak wygląda śmierć?,
• Pogrzeb,
• Żałoba,
• Życie ze zmarłymi.

W tych pojemnych nagłówkach mieści się wiele pojęć, zjawisk, spostrzeżeń i przemyśleń, które warto przepuścić przez swój własny filtr światopoglądowy. 

O czym można przeczytać w tej książce

W jaki sposób można umrzeć? Jaki gatunek zwierząt żyje najdłużej? Co dzieje się z ciałem po śmierci? Jakie dawniej praktykowano zwyczaje w związku z umieraniem? Jakie są rodzaje grobów? A pogrzebów? Jak można pomóc sobie i innym w żałobie?

To są pytania, na które odpowiedzi znajdziecie w tej książce. Jestem pewna, że sporo dorosłych także chciałoby je poznać. 

Ten, kto umiera, robi miejsce na nowe. Podobnie jak stare liście, które opadają co jesień, żeby na wiosnę na gałęziach pojawiły się delikatne zielone pączki.

Katharina von der Gathen, Kwiatki od spodu, Początek i koniec, str. 16

Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci?

W Kwiatki od spodu rozdziały dotyczące rozmyślań, ciekawostek oraz przytaczanych faktów – przeplatane są rozmowami z ludźmi, którzy często w codziennym życiu mają do czynienia ze śmiercią. W książce znajdują się również humorystyczne rozkładówki ,,Padniesz ze śmiechu!” z żartami oraz zabawnymi rysunkami, odciążające tematykę. 

Na końcu tej pozycji zamieszczono nawet część aktywizującą – zachęcającą do złożenia z papieru maski z trupią czaszką oraz trumienki. Choć niektóre pomysły z tej książki mogą budzić pewien wewnętrzny sprzeciw części dorosłych – to jednak bezsprzecznie znormalizują śmierć i pozwolą na nią spojrzeć w inny, nowy sposób. Pozycja stanie się również cennym fundamentem do rozmowy o śmierci z dzieckiem.

Dla kogo?

Mam w swojej biblioteczce kilka świetnych książek o śmierci. Kwiatki od spodu mogę zaliczyć do jednej z najciekawszych, najbardziej wyczerpujących temat, oryginalnych i godnych uwagi. Polecam ją dzieciom powyżej 9. roku życia oraz dorosłym.

Książka dostępna jest na stronie wydawnictwa Dwie Siostry.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Kto jest autorką i kto ilustrował Kwiatki od spodu?

Autorka: Katharina von der Gathen; ilustracje: Anke Kuhl; polski przekład: Anna Kierejewska.

Jaki jest zakres tematyczny książki?

To kompendium o śmierci dla młodych czytelników: biologiczne i kulturowe aspekty umierania, pogrzeb, żałoba, pamięć o zmarłych, rozmowy z praktykami (np. pracownikiem domu pogrzebowego, lekarzem).

Dla jakiego wieku jest kierowana książka?

Polecam czytelnikom 9+.

Jakie rytuały i zwyczaje pogrzebowe pokazuje książka?

Przykłady z różnych kultur i religii: formy pochówku, symbole, znaczenie ceremonii oraz to, jak rytuały pomagają w przeżywaniu żałoby.

Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci po lekturze?

Po przeczytaniu jednego rozdziału zaproponuj spokojną rozmowę „co z tego rozumiesz?”; nazywaj emocje, nie oceniaj pytań, a fakty tłumacz językiem adekwatnym do wieku.

Czy to dobra książka na czas Święta Zmarłych/Halloween?

Tak. Tom porządkuje wiedzę, wspiera rodzinne rozmowy o pamięci i przemijaniu oraz podpowiada, jak mądrze przeżywać rytuały i rocznice.

Artykuł Kwiatki od spodu – recenzja książki o śmierci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czasami nawet polna mysz nie czuje się polną myszą. Choć jej codzienność powinno wypełniać kopanie tuneli, a największą przyjemność sprawiać przemierzanie podziemnych korytarzy – pewna mysz marzy jednak o lataniu.

10 lat pracy twórczej Torbena Kuhlmanna

Torben Kuhlmann tworzy książki magiczne. Jego opowieści nie tylko niosą ważne przesłania i czyta się je z wielką przyjemnością. To wizualne arcydzieła, które – ze względu na ilość obrazów w pojedynczej historii, wydają się momentami zamieniać w żywą animację, w bezbłędny sposób oddziałującą na wyobraźnię.

Twórca nie raz już udowadniał, że potrafi oczarować czytelnika w każdym wieku. Mam jednak wrażenie, że tą kolejną nowością przeszedł samego siebie. Earhart. Niezwykły lot myszy polnej dookoła świata to już piąta część z serii o małych myszkach, które mają wielkie aspiracje; a także siódma pozycja tego autora, która ukazała się w Polsce nakładem wydawnictwa Tekturka.

Earhart. Niezwykły lot myszy polnej dookoła świata jest również książką celebrującą 10 lat pracy twórczej Kuhlmanna. 

Podróż dookoła świat i tajemnicze zniknięcie Amelii Earhart

Recenzje pozostałych części z serii:

• Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy – pierwsza z cyklu,
• Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc – druga z cyklu.
• Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu – trzecia z cyklu,
• Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń – czwarta z cyklu.

Nie bez powodu w Earhart. Niezwykły lot myszy polnej dookoła świata autor powraca do tematu latania. Jego pierwszą książką była bowiem ta inspirowana Lindberghiem. Tutaj kolejny raz mamy szansę unieść się nad ziemię, jednak w tym przypadku bohaterką pojawiającą się w tle, ale i której poświęcono niemal cały końcowy rozdział jest Amelia Earhart.

Motyw podróży dookoła świata jest w literaturze dość popularny. Pragnienie odkrywania nowych lądów, chęć podbijania kuli ziemskiej czy zdobywania kolejnych przygód nęci wiele osób. W przeszłości było podobnie, choć wiązało się to ze znacznie trudniejszym przedsięwzięciem.

Amelia Earhart była jedną z pierwszych kobiet, która się na to zdecydowała i która miała możliwości powodzenia misji. Niestety na jednym z ostatnich odcinków słuch o niej zaginął, ale wielu ludzi wierzy, że po prostu ukryła się ze względu na swoje szpiegowskie zadania.

Piękna książka o sile marzeń i sięganiu po swoje

W Earhart. Niezwykły lot myszy polnej dookoła świata znajdziecie wiele podobieństw do bohaterki polnej myszy oraz nieustraszonej pilotki z przeszłości. Amelia nie miała łatwo w swoim zawodzie, bo wówczas uprawiali go prawie wyłącznie mężczyźni. Kobiet pilotujących samoloty było tylko nieco ponad 120. 

Myszy polne także oczekują od swojej koleżanki, że będzie kopać w ziemi. Idea latania jest im obca i jest dla nich zupełnie niezrozumiała. Główna bohaterka udowadnia jednak, że jeżeli się czegoś bardzo pragnie, to przeszkodą nie będzie nawet bardzo wyedukowany szop czy nieprzychylni krewni. Trzeba po prostu zmierzać w stronę marzeń, nie oglądając się za siebie.

Polecam tę niezwykłą książkę wszystkim dzieciom powyżej 6 roku życia. Nie tylko zainspiruje najmłodszych do majsterkowania, ale dmuchnie w skrzydła wiary, przekonując że nie ma rzeczy niemożliwych.

Earhart. Niezwykły lot myszy polnej dookoła świata dostępna jest tylko na stronie wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Earhart.-Niezwykly-lot-myszy-polnej-dookola-swiata/130

Artykuł Earhart. Niezwykły lot myszy polnej dookoła świata – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nikt nie lubi zarozumialców, którzy tylko chcą narzucać innym własne zdanie. Życie w społeczności to umiejętność chodzenia na ustępstwa. Jednak żeby to wiedzieć, trzeba albo trochę dorosnąć, albo dość szybko zrozumieć, że nie zawsze może być wszystko po naszej myśli.

Najciekawsze książki Jörga Mühla

Jutro rządzę ja to najnowsza książka wybitnego, niemieckiego twórcy Jörga Mühla, który na mojej stronie gościł już niejednokrotnie. Przede wszystkim jego nazwisko pojawiało się w kontekście ilustracji, ale także autorskiej i zarazem pierwszej z serii książek o niedźwiedziu oraz łasicy.

Dwa dla mnie, jeden dla ciebie zapoczątkowała cykl opowiastek o bardzo burzliwej przyjaźni. Ich bohaterowie muszą się jeszcze wiele nauczyć, ale dzięki temu – mali czytelnicy mogą uczyć się razem z nimi! 

Recenzje pozostałych książek z udziałem artysty znajdziecie tutaj:

• Z pozdrowieniami, Żyrafa,
• Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu,
• Pozdrowienia z Wielorybiego Przylądka,
• Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy,
• Ostatnia owca,
• O ósmej na arce,
• Kulawa kaczka i ślepa kura.

Początek wielkiej kłótni

Łasica wraca do domu po chwilowej nieobecności i zauważa, że niedźwiedź bawi się z jej bardzo dobrym przyjacielem borsukiem. Nie jest tym faktem zachwycona. Bardzo szybko proponuje, żeby pobawić się w inną zabawę, odsuwając tym samym niedźwiedzia od przyjaciela.

Niedźwiedź nie da sobie jednak w kaszę dmuchać. Staje okoniem do propozycji łasicy. Między tą dwójką zaczyna robić się gorąco – konflikt wisi w powietrzu. Kiedy zaczynają się kłócić dopominając się swoich racji, robi się bardzo nieprzyjemnie.

Sztuka chodzenia na kompromisy

Jutro rządzę ja to jedna z tych książek, w których jak na dłoni widać wszystkie emocje bohaterów. Na przykład łasica jest ewidentnie zazdrosna o swojego przyjaciela borsuka. Nie podoba się jej, że podczas nieobecności, nawiązał on bliższą znajomość z niedźwiedziem.

Z tego powodu zupełnie nie chce pójść na żaden kompromis. Z kolei, widząc jak uparta jest łasica, niedźwiedź także nie zamierza odpuszczać. Najbardziej pokrzywdzonym w całej sytuacji jest oczywiście sam borsuk, który zapewne czuje się bardzo nieswojo w tym ostrzale pretensji oraz przytyków. Robi on wówczas jedyną logiczną rzecz, na którą w takiej sytuacji można się zdecydować.

Książka Jutro rządzę ja daleka jest od moralizowania oraz łopatologicznego tłumaczenia tego, czego się jest świadkiem. Zupełnie nie jest to potrzebne. Wyraźnie widać jak destrukcyjny wpływ na relacje mają kłótnie i brak nawet chęci wzajemnego się rozumienia.

Polecam czytać ją i o niej rozmawiać, jak najczęściej. Na pewno sprawdzi się jako doskonały przykład wielu momentów z codziennego życia. Dla dzieci powyżej 3 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/jutro-rzadze-ja.html

Artykuł Jutro rządzę ja – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czy to możliwe, żeby istniały miejsca zupełnie szare? Czy przenosząc się do nowego otoczenia, adaptujemy się do niego, przejmując różne (także te złe) cechy jego mieszkańców? A może to system chce nas wtłoczyć w jakieś ustalone wcześniej ramy, aby pozbawić nas kreatywności i indywidualizmu?

Szare Miasto i o szukaniu kolorów 

Torben Kuhlmann w swojej kolejnej już książce, która ukazuje się nakładem wydawnictwa Tekturka, stawia ważna pytania i inspiruje do myślenia. Jego Szare Miasto to zupełnie nowa, oderwana od mysich (a nawet krecich) historii lektura, w której na pierwszy plan wydaje się wysuwać refleksja o tym, dlaczego warto szukać kolorów w miejscach, gdzie na pierwszy rzut w ogóle ich nie ma.

Polecam jednak także poprzednie jego książki. Recenzje do nich znajdziecie tutaj:

• Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy,
• Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc,
• Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu,
• Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń,
• Krecie Miasto.

Przeprowadzka oraz bunt małej dziewczynki

Główną bohaterką jest dziewczynka w żółtym płaszczu przeciwdeszczowym. To podwójne sprzeciwienie się zastanej rzeczywistości – raz, że na początku nie pada, a dwa, że żółty zupełnie nie pasuje do miasta, do którego właśnie przeprowadziła się Robin.

Dziewczynka nie jest zadowolona z kolejnej zmiany otoczenia. Miasto wydaje się nieprzyjazne, a ona czuje się w nim trochę samotna. Kiedy jednak w szkole, już w pierwszy dzień, poznaje pewnego chłopca, czuje że ma dużą szansę się z nim zaprzyjaźnić. Spod jego szarej bluzy wystaje bowiem kawałek pomarańczowego t-shirtu.

Na skutek kilku splotów akcji, przypadku w podążaniu za tęczą czy po prostu wielkiej potrzeby zmian – postanawiają rozwiązać problem u źródła. Przygotowują się do odwiedzenia Fabryki Szarości, mając nadzieję, że uda im się nieźle tam… namieszać.

Rewolucja zaczyna się od iskry

Szare miasto jest książką, która wydaje się mówić, że nie można do końca pozbyć się swoich upodobań, opinii – siebie. Nawet jeżeli ktoś narzuca nam swoją wolę, grożąc poważnymi konsekwencjami za sprzeciwienie się – możemy bunt wyrażać na różne sposoby. 

Finalnie, najważniejszym jest się w końcu odważyć. Tak jak w każdej rewolucji, cała akcja zaczyna się od iskry. Jednej osoby lub jednego ruchu, który jest w stanie pociągnąć za sobą tłumy.

Książka dla dzieci do patrzenia, słuchania i czytania

Ta pozycja na pewno zainspiruje każdego czytelnika, ale również zachwyci pod względem wizualnym. Nie jest zaskoczeniem, że ilustracje zapierają dech w piersiach. Kuhlmann doskonale wie jak pokazać świat, żeby głęboko przemówić do świadomości odbiorcy. Każdy jego obraz mógłby być płótnem ozdabiającym pokój.

Tutaj jednak zagrało coś jeszcze. Na przykład tytuł tłoczony folią – kiedy patrzy się na niego pod pewnym kątem, jest szary, z innej perspektywy staje się z kolei tęczowy, wielobarwny. Jak pięknie pasuje taka koncepcja do tej książki! 

Wyobrażacie sobie jednak, że to nie wszystko. Zgadnijcie w jakim kolorze jest kapitałka? Jest intensywnie żółta! Zupełnie tak jak płaszcz głównej bohaterki. Uwielbiam takie przemyślane smaczki wydawnicze.

Jeżeli razem z Robin chcecie więc podążyć tropem kolorów – sięgnijcie po Szare miasto. To dobry kierunek, z wielu względów. Okazuje się bowiem, że najpiękniejszych barw często wcale nie trzeba widzieć. Wystarczy je sobie wyobrazić, żeby wypełniły każdego radością i szczęściem. Polecam Szare miasto wszystkim powyżej 6 roku życia.

Książka dostępna tylko na stronie wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl_PL/p/Szare-miasto/121

Artykuł Szare miasto – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jeżeli poprosiłabym Was o wskazanie jednej z najlepszych kartonowych wyszukiwanek, jakie kiedykolwiek zostały wydane, prawdopodobnie sporo osób powiedziałoby: Ulica Czereśniowa. 

Rok na ulicy Czereśniowej to jedna z najchętniej oglądanych książek w moim domu (i to nie tylko przez dzieci). Mnóstwo ukrytych w niej opowiastek, bohaterów, subtelnego humoru oraz błyskotliwej, rysunkowej treści sprawia, że pozycja mimo upływających lat nic a nic się nie starzeje.

Kartonowa seria książek dla dzieci

Kiedy pojawiła się informacja, że lada dzień ma ukazać się zupełnie nowa seria od autorki Ulicy Czereśniowej, czyli Rotraut Susanne Berner – bardzo się ucieszyłam i obiecałam sobie ją przetestować. Bardzo dobrze pomyślane pod względem formatu kartonówki o Króliku Karolku, na pierwszy rzut oka przykuwają wzrok właśnie świetnymi ilustracjami.

W ramach cyklu pojawiły się trzy pozycje:

• Karolek jedzie na zakupy,
• Karolek ma siostrzyczkę,
• Przygody Karolka.

Proponuję poznawać je właśnie w powyższej kolejności, choć nie jest to odgórnie narzucona reguła.

Pięknie ilustrowane bajki o Karolku

Karolek ma kilka lat i sam wraca do domu z przedszkola (w Polsce jest to dość nietypowe). Co ważniejsze, jest także króliczkiem, choć gdyby nie długie uszy i kilka wąsów pod noskiem, mógłby niemal uchodzić za zupełnie zwyczajnego chłopca. Karolek mieszka ze swoimi króliczymi rodzicami w uroczym domu, a ich rodzina już wkrótce ma się powiększyć.

Książki opowiadają więc perypetie bohatera, z którymi będzie w stanie utożsamić się mnóstwo dzieci. Historie są nieprzekombinowane i bardzo proste (może czasami nawet zbyt proste). Ich najmocniejszą stroną są jednak ilustracje, czyli to, w czym Rotraut Susanne Bernet jest absolutną mistrzynią.

Dziecięcy punkt widzenia

Mam nawet wrażenie, że gdyby pozostawić same obrazki, a zrezygnować z tekstu, książki mogłyby na tym zyskać. Najchętniej opowiadałabym je dziecku na swój własny sposób (Wam także to polecam). W przedstawianej narracji znajdziecie bowiem opowiastki o narodzinach siostry Karolka, ale w kontekście pojawiającej się niespodzianki. Czyżby nikt nie przygotował króliczka na pojawienie się Klary?

W Karolek jedzie na zakupy jego tata jest bardzo zapominalski i ten aspekt historii ma mnóstwo uroku. Pokazuje także, że wieloma sytuacjami z życia nie warto się przejmować (oczywiście jeżeli ma się kogoś, kto w porę przyjdzie nam z pomocą). Zagadkowy jest dla mnie również wątek sklepowych marchewek, bo narrator nieco nam sugeruje, że nikt za nie nie zapłacił.

A Przygody Karolka to już w ogóle bardzo wyraźny przykład, że nawet jeżeli nie posłuchamy mamy, nic złego się nie stanie. Czy jednak na pewno będzie tak za każdym razem? 

Seria o Karolku na pewno sprawdzi się jako lektury, o których warto rozmawiać. Które przedstawiają inny, może mniej edukacyjno-rodzicielski punkt widzenia, a bardziej dziecięcy, prostolinijny i radosny. W ten sposób poszerzają dziecięce horyzonty, oferując maluchom pewną alternatywę. 

Książki przeznaczone są dla odbiorców powyżej 3 lat. Znajdziecie je na stronie wydawnictwa:

• Karolek jedzie na zakupy,
• Karolek ma siostrzyczkę,
• Przygody Karolka.

Artykuł Królik Karolek – nowa seria kartonowych książek od Dwóch Sióstr pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nazwisko Torbena Kuhlmanna pojawiało się na tej stronie już wielokrotnie. O tym niemieckim artyście wspominałam przy okazji poniższych tytułów:

• Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy,
• Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc,
• Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu,
• Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń.

,,Krecie Miasto” jest jego drugą książką, która ukazała się bezpośrednio po ,,Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy”. Od serii o myszach różni się jednak nieco wydaniem, narracją i estetyką. Posiada także zupełnie innych bohaterów, choć zbliżonych wielkością do poprzedników.

Zaproszenie do świata kretów

Krecie Miasto początkowo jest tylko pojedynczym kopcem, wybudowanym na zielonej, niemal rajskiej łące. Często widujemy takie ziemiste, niewielkie wzniesienia w różnych miejscach – ogrodzie lub na polu, zupełnie nie wiedząc, co kryje się pod warstwą trawy. Możemy tylko zgadywać, kto stoi za jego wykopaniem i jak wygodny jest taki dom głęboko pod naszymi stopami.

Z czasem, na wspomnianej powyżej łące, można zaobserwować pewne znaczące zmiany. Kopców pojawia się coraz więcej, choć wciąż daleko im do zdominowania krajobrazu. Prawdziwa rewolucja ma miejsce jednak pod ziemią. Rodzą się tam początki nowej cywilizacji – czy jest to zalążek czegoś pięknego, a może mamy do czynienia z zapowiedzią jakiejś katastrofy?

Krecie Metropolis

,,Krecie Miasto” jest książką, w której tekst – niewielki akapit – znajduje się wyłącznie na początku i końcu lektury. Cała idea opiera się na niezwykłych, pełno rozkładówkowych ilustracjach z których słynie autor. 

Pozycja nie ma głównego bohatera. Wszystkie krecie postacie wypełniają wykreowane miasto, stając się trybikami w wielkiej maszynie. Książka przypomina (zarówno pod względem wizualnym jak i narracyjnym) kultowy film z 1927 roku Fritza Langa pod tytułem ,,Metropolis”. Tam także tłum pracowników fizycznych żyje pod ziemią, tworząc nową infrastrukturę i uprzemysławiając otoczenie.

Głośny apel w sprawie ekologii

Czy jednak takie żyć ma sens? Czy jest wartościowe? Muszę przyznać, że ,,Krecie Miasto” przedstawia dość przykrą perspektywę dla swoich mieszkańców. Cała książka jest głośnym apelem i ostrzeżeniem zarazem. Czytelnicy dzięki niej powinni wyciągnąć wnioski dotyczące eliminowania ze swojego życia natury, a zastępowania jej pozornymi tylko udogodnieniami.

Wystarczy spojrzeć na nasze miasta – wybetonowane przestrzenie pozbawione zieleni przypominają te, w których na późniejszym etapie historii, przyszło żyć także kretom.

Polecam ,,Krecie Miasto” wszystkim powyżej 5 roku życia. To książka o mocnym przesłaniu, która może stać się solidnym fundamentem do rozmów – wszystko zależy od podejścia rodziców, opiekunów i nauczycieli.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Krecie-Miasto/108

Artykuł Krecie Miasto – recenzja książki ekologicznej dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Po bardzo krótkiej przerwie, z wielką przyjemnością powracam do serii o mysich odkrywcach, które zmieniły świat… ludzi! Ostatnio nakładem Wydawnictwa Tekturka ukazały się dwie nowości autora Torbena Kuhlmanna, który powziął sobie za cel wprowadzenie dzieci w tematykę wielkich i przełomowych wynalazków.

Do tej pory ukazały się książki o tytułach:

• Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy – pierwsza z cyklu,
• Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc – druga z cyklu.
• Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu – trzecia z cyklu,
• omawiany tutaj Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń.

Jak opowiadać dzieciom o teorii względności?

Przyznam szczerze, że byłam bardzo ciekawa, w jaki sposób uda się autorowi opowiedzieć o Einsteinie – naukowcu, który jakby nie patrzeć, zajmował się bardzo poważnymi oraz skomplikowanymi rzeczami. Torben Kuhlmann zanim jednak zaczął wprowadzać nas w nieco bardziej złożone teorie, przedstawił uroczą opowiastkę o pewnej myszy, która nie mogła doczekać się Festiwalu Sera.

Okazało się jednak, że bohaterka pomyliła się w swoich wyliczeniach i na wydarzenie dotarła… o jeden dzień za późno. Bardzo rozczarowana oraz smutna powzięła w końcu szalenie odważną decyzję – spróbuje cofnąć czas, żeby jednak móc uczestniczyć w festiwalu!

Emocjonujące zwroty akcji

Przypadek sprawił, że myszka na serowe wydarzenie udała się do Berna, gdzie – jak niektórzy dorośli mogą już wiedzieć, kilka lat pracował Einstein w urzędzie patentowym. Był jednak pewien kłopot – naukowiec nie mógł pomóc jej w postanowieniu osobiście, wszak żył tam na wiele lat wcześniej, niż nasza współczesna myszka. Okazało się jednak, że jego książki naprowadziły ją na słuszny trop.

I tutaj mogłaby się skończyć ,,Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń”, ale autor ma dla czytelników zaskakujący zwrot akcji! W zasadzie książka składa się na kilka emocjonujących zwrotów, których – muszę przyznać – raczej nie było w poprzednich częściach!

Książki dla dzieci o Einsteinie

Fizyka to skomplikowana nauka, do rozumienia której często potrzebne są niekończące się wyliczenia. Okazuje się jednak, że w ,,Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń” nie ma treści na tyle trudnej, żeby nie był w stanie pojąć jej 8-latek! Choć oprócz części fabularnej, książka zawiera także bonusy w postaci rysu biograficznego samego Einsteina oraz kilku jego teorii doskonale wytłumaczonych na obrazowych przykładach.

W kwestii ilustracyjnej oraz tekstowej, ta pozycja tak jak poprzednie, to prawdziwe dzieło sztuki! Doskonale oddziałują na akcję pełne rozkładówki bez tekstu, ale i pojedyncze rysunki udające fotografie czy projekty. Dzięki nim książka przypomina nieco kajet uzdolnionego wynalazcy!

Polecam ją jako doskonałą lekturę poszerzającą horyzonty, wciągającą w wir przygody oraz zachwycającą pięknem ilustracji. 

Pozycja do kupienia na stronie Wydawnictwa:  https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Einstein.-Niezwykla-mysia-podroz-przez-czasoprzestrzen/97

(Do 1.10.2022 trwa promocja w której cały pakiet lub dwie ostatnie nowości można nabyć z 15% zniżką!)

Artykuł Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jak ciekawie przedstawić historie wielkich odkrywców, żeby najmłodsi czytelnicy dali się porwać w wir opowieści? Tę sztukę do perfekcji opanował Torben Kuhlmann – artysta rozmiłowany w konstrukcji nietypowych urządzeń, który potrafi w piękny sposób przenosić swoje wynalazki na karty książek.

Seria o niezwykłych mysich odkrywcach

Choć tytułuje on swoje pozycje nazwiskami wielkich odkrywców – głównymi bohaterami czyni niepozorne i małe istotki, których niewiele osób podejrzewałoby o talenty, jakimi dysponują w fabule. Okazuje się bowiem, że tam, gdzie działo się coś ważnego w historii świata, łapki maczały… myszy różnych pokoleń!

Do tej pory ukazały się w tej serii książki: 

• Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy – pierwsza z cyklu,
• Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc – druga z cyklu.
• omawiany tutaj Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu,
• Einstein. Niezwykła mysia podróż przez czasoprzestrzeń – recenzja w przygotowaniu.

Co warto wiedzieć o Edisonie?

Trzecią stworzoną przez autora jest ,,Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu”. Nie bez powodu podkreślam kolejność ich tworzenia, bo choć dla fabuły nie jest kluczowe po którą sięgnięcie w pierwszej kolejności – to jednak każda z książek zawiera wzmianki i nawiązania, które sprawiają mnóstwo radości czytelnikom.

Jak łatwo można wywnioskować, pozycja dedykowana ,,Edisonowi” porusza kwestie jego sławetnego odkrycia (choć autor zapobiegawczo i bardzo słusznie tłumaczy w końcowych przypisach, że prawda o wynalezieniu żarówki jest dużo bardziej złożona).

Historia o poszukiwaniu skarbu

Książka ma dwóch głównych bohaterów – mysiego profesora, który w norkach księgarni dzieli się z małymi myszkami swoją rozległą wiedzą oraz mysz o imieniu Pete, która przychodzi do niego z pewną intrygującą sprawą. Okazuje się, że myszek odziedziczył po jednym ze swoich przodków list z dziennika, który mówi o tajemniczym skarbie. Maluch bardzo chce go odnaleźć, jednak zupełnie nie wie jak ma się do tego zabrać.

Po chwilowym wahaniu, pomoc oferuje mu mysi profesor (który swoją drogą, bezpośrednio związany jest z inną częścią tej serii!). Razem muszą podjąć wiele wymagających decyzji i wymyślić jak dostać się do dobrze ukrytego skarbu… w głębinach oceanu! 

Najpiękniejsze książki dla dzieci

,,Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu” należy do działu literatury dziecięcej, w którym można odszukać wyłącznie najbardziej niezwykłe książki. Wydana z najwyższą starannością, z ilustracjami, które z powodzeniem mogłyby wisieć na ścianach jako dzieła sztuki. Dodatkowo – to pozycja bogata merytorycznie, która w angażującą fabułę wplata ciekawostki ze świata nauki. 

Nie wiem czy można więcej oczekiwać od książki. Polecam ją wszystkim czytelnikom powyżej 6 roku życia.

Pozycja do kupienia WYŁĄCZNIE na stronie Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Edison.-Tajemnica-zaginionego-mysiego-skarbu/96

(Do 1.10.2022 trwa promocja w której cały pakiet lub dwie ostatnie nowości można nabyć z 15% zniżką!)

Artykuł Edison. Tajemnica zaginionego mysiego skarbu – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Myszy kochają ser – cheddar, camembert, gouda. Każdy smakuje im równie mocno, dlatego nic dziwnego, że widzą go wszędzie i pod różnymi postaciami. Kiedy jedna z ich myszych sióstr odkrywa, że księżyc jest zrobiony z kamienia… nikt jej wierzy! To niemożliwe, żeby coś, co jest żółte i miało dziury, nie było serem.

KONTYNUACJA PRZYGÓD O LATANIU

Książka ,,Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc” jest kolejną z serii pięknie ilustrowanych powieści Torbena Kuhlmanna. Już przy okazji jego poprzedniej i zarazem debiutanckiej pozycji ,,Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy” opowiedziałam nieco więcej o tym niezwykle uzdolnionym twórcy! 

Następna pozycja zabiera nas znacznie wyżej, niż dotychczasowe loty awionetką. Choć ci, którzy poznali już historię Lindbergha (w mysiej interpretacji, oczywiście) z pewnością ucieszą się, że poprzedni tom został wspomniany także tutaj i ,,Armstrong” stał się poniekąd jego kontynuacją.

MYSZ, KTÓRA POSTANOWIŁA WYRUSZYĆ W KOSMOS

Autor w podniosły sposób opisuje jak naukowcy oraz badacze pracujący nad podbojem kosmosu, zainspirowali się szkicami… małej myszki. Główna bohaterka bowiem powzięła sobie za cel, postawić łapkę na Księżycu. Wielokrotne i złożone próby nie zawsze kończyły się jednak pomyślnie. 

Droga do wyruszenia w kosmos, nie jest usiana różami. Potrzeba długotrwałych i skomplikowanych przygotowań, projektów oraz lotów testowych. W końcu jednak mysz (zainspirowana także dziejami swoich przodków) staje gotowa do startu. Czy uda jej się osiągnąć swój zamierzony cel?

WIELKIE MARZENIA SPEŁNIANE PRZEZ MAŁYCH BOHATERÓW

,,Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc” to kolejna opowieść z cyklu, że – nie tylko warto mieć marzenia, ale zdecydowanie należy starać się je zrealizować. Autor pokazuje bohatera słynącego z niewielkiego wzrostu; kogoś, o kim nikt by nie pomyślał, że jest w stanie robić rzeczy wielkie, znacznie przewyższające kreatywnością oraz bystrością umysłu dorosłych ludzi.

Dzieci z łatwością utożsamią się z myszką i będą jej kibicować w upartym dążeniu do spełniania wielkiego marzenia.

KSIĄŻKA A FAKTY

Muszę przyznać, że ta część jeszcze bardziej przypadła mi do gustu niż ta poprzednia. Wydaje się mieć skrupulatniej przemyślaną fabułę, trzyma czytelników w napięciu od początku do niemal samego końca. 

Ciekawym uzupełnieniem jest także rozbudowana sekcja ciekawostek historycznych, dotyczących lotów w kosmos. W telegraficznym skrócie można tam poznać wielkie sylwetki wynalazców, ale i zwierzaki, które miały swój udział w podbijaniu kosmicznej przestrzeni.

DLA KOGO JEST TA POZYCJA?

Polecam ,,Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc” wszystkim dzieciom już powyżej 6 roku życia. Ta książka nie tylko zachęci ich do częstszego spoglądania w niebo, ale może przy okazji pozwoli uwierzyć we własne skrywane marzenia. Co więcej, to także doskonała fabularna opowieść z historycznymi wtrąceniami, która zaangażuje dużych i tych małych.

Pozycja jest do kupienia wyłącznie na stronie Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Armstrong.-Niezwykla-mysia-wyprawa-na-Ksiezyc/95

Artykuł Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.