Czy wiesz, z kim twoja mama przyjaźniła się w dzieciństwie? A który przedmiot był szczególnie trudny dla twojego taty? Jak poznali się rodzice i w którym momencie uświadomili sobie, że są w sobie zakochani?

Jak zachować wspomnienia rodziców?

Pewne pytania uda nam się zadać wcześniej – inne wrócą do nas dużo później, bardzo prawdopodobne, że w chwili, gdy odpowiedź na nie nie będzie już możliwa. Składamy się na wspomnienia. Chcemy wiedzieć, co kształtowało naszych bliskich, pamiętać o ich upodobaniach i ważnych chwilach.

Właśnie dlatego dwie nowe książki, które ukazały się nakładem wydawnictwa Zakamarki, nie tylko pozwalają zachować w świadomości opowieści naszych bliskich (lub nasze), ale także mogą stać się powodem do tworzenia zupełnie nowych wspomnień.

Książki, których to Wy jesteście autorami

Mamo, opowiedz mi o swoim życiu oraz Tato, opowiedz mi o swoim życiu to pięknie wydane pozycje, wypełnione pytaniami. Jeżeli chcecie więc zostawić swoje wspomnienia dzieciom lub zachęcić do tego bliską osobą – nie musicie martwić się, że nie będziecie wiedzieć o czym napisać.

Książki podzielone zostały na większe działy: Dom rodzinny, Wspomnienia z dzieciństwa, Szkoła, Miłość i Uczucia, Rodzicielstwo, oraz wiele innych. Oprócz miejsca na odpowiedzi, przewidziano w nich również sporo przestrzeni na zdjęcia.

Na ich okładkach nie znajdziecie nazwisk autorów (choć na pierwszy rzut oka wyglądają jak powieści) – to wy oraz wasi bliscy odpowiadacie za największy w nie wkład.

Oryginalny prezent na Dzień Matki oraz Dzień Ojca

Opowiedz mi o swoim życiu jest serią książek wymagających zaangażowania. Trzeba znaleźć na nie czas, pewnie trochę pogłówkować. Dzięki jednak tym dwóm pozycjom zachowacie najcenniejsze wspomnienia w jednym miejscu i będziecie mogli się nimi podzielić z kimś, kogo kochacie.

Mam tylko dwa egzemplarze tych książek, ale już myślę o tym, że muszę wyposażyć się w ich większą liczbę. Mamo, opowiedz mi o swoim życiu wypełnię sama, dla swojego syna. Po jednym egzemplarzu tych książek chciałabym także podarować swoim rodzicom.

Zarówno Mamo, opowiedz mi o swoim życiu oraz Mamo, opowiedz mi o swoim życiu można rozważyć jako oryginalny i ważny prezent z okazji Dnia Matki, Dnia Ojca, Dnia Dziecka – i każdej innej, dzięki której możecie celebrować bliskość z rodziną. 

Piękne wydanie, okładka przypominająca płócienną oraz kremowy papier, po którym będzie się przyjemnie pisać, zachęcają, żeby często do nich wracać.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/mamo-opowiedz-mi-o-swoim-zyciu/

Artykuł Opowiedz mi o swoim życiu – recenzja serii książek na prezent pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Macierzyństwo oraz tacierzyństwo wywracają cały świat do góry nogami. Od momentu pojawienia się dziecka, przestaje się liczyć ,,ja” i liczy się już tylko ,,my”. 

Czym jest miłość rodzicielska?

Bycie odpowiedzialną lub odpowiedzialnym za drugiego człowieka w takim absolutnie pełnym zakresie wiąże się jednak nie tylko ze zmianami organizacyjnymi czy postrzeganiem siebie. To również wielka odpowiedzialność i ogromny zaszczyt móc pełnić rolę mamy lub taty.

Nowa seria od wydawnictwa HarperKids Susannah Shane oraz Britty Teckentrup w poetycki, ale równocześnie bardzo prosty sposób opisuje czym jest miłość rodzicielska. W zależności od tego, po którą z poniższych książek sięgniecie:

• Od kiedy jestem twoją mamą,
• Od kiedy jestem twoim tatą,

będziecie mogli spojrzeć na dwie różne, choć bardzo podobne relacje.

Od kiedy jestem twoim tatą

Relacja ojciec-dziecko kojarzy się w książce o dwóch wydrach z przygodami, doświadczaniem nowych rzeczy, ale także próbowaniem, kontrolowanym ryzykowaniem i ochroną.

Tata jest tutaj tym, który zachęca dziecko do samodzielności, jednocześnie mając je bezustannie na oku. Kojarzy się on z kimś, kto daje poczucie bezpieczeństwa, otula silnym ramieniem i zawsze jest na wyciągnięcie ręki, kiedy się go potrzebuje.

Od kiedy jestem twoją mamą

Z kolei druga książka tej serii, poświęcona została relacji małym zajączkom – mamie i jej dziecku; jest bardziej nastawiona na bliskość oraz czułości.

Bohaterka, która przemawia jako pierwszoosobowy narrator, zapewnia zajączka o swoim oddaniu, obecności oraz wsparciu. Podobnie jak poprzednia pozycja, to pełna ciepła, pozytywnych emocji lektura, którą śmiało można włączyć w rytuał codziennego, wieczornego zasypiania.

Książki, które błyszczą

Zarówno Od kiedy jestem twoim tatą jak i Od kiedy jestem twoją mamą wyróżnia spośród innych książek wydanie. Nie tylko bowiem ich okładki pokrywa mieniająca się w słońcu złota lub srebrna folia. Każda rozkładówka to zabawa światłem i piękne, błyszczące akcenty.

Książki stają się więc podwójnie prezentowe – raz, ze względu na treść, a dwa – są niczym cukierki wśród lektur, które przyciągają i cieszą wzrok, ale równocześnie za którymi stoi wartość bliskości, budowania relacji oraz upewniania się o wzajemnym uczuciu.

Polecam je maluchom już powyżej 2 lat, oraz oczywiście wszystkim rodzicom.

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/

Artykuł Od kiedy jestem – recenzja serii na Dzień Mamy i Dzień Taty pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Niektóre książki wydają się być stworzone do czytania na głos. Ich treść, ładunek emocjonalny oraz przesłanie wybrzmiewają w pełni dopiero wtedy, kiedy słowa kierowane przez konkretną osobę, trafiają do uszu odpowiedniego słuchacza.

Literacka seria o rodzicielskiej miłości

Dokładnie tak jest w przypadku nowej serii, która ukazała się nakładem wydawnictwa Agora dla dzieci. Składa się ona z trzech części. Można sięgać po nie naprzemiennie lub wybrać jedną, tą ulubioną.

Twórcami Kocham cię tak mocno!, Tata kocha cię tak mocno! oraz Mama kocha cię tak mocno! jest autorka Capucine Lewalle, a za ilustracje odpowiada Maud Legrand. Panie przygotowały książki-laurki, które pomagają rodzicom w otuleniu dzieci kołderką ciepłych słów, jednocześnie podkreślając ich wyjątkowość.

Książki dla dzieci (i ich rodziców) wypełnione dobrymi emocjami

Teksty w przekładzie Jarosława Mikołajewskiego oraz Magdaleny Mikołajewskiej to rymowane, dość uniwersalne historie, z którymi łatwo może utożsamić się każda rodzina.

W zależności od tego, po którą książkę z serii sięgamy, narracja skupia się na trochę innej relacji. W Kocham cię tak mocno! jest ona najbardziej wszechstronna. Choć na ilustracji widzimy mamę i chłopca, to można ją czytać z perspektywy dowolnej płci (najwyżej w jednym miejscu zmieniając słowo).

Z kolei w Tata kocha cię tak mocno!  jak i w Mama kocha cię tak mocno! bohaterowie scharakteryzowani są już bardziej konkretnie. Książka o relacji z tatą wydaje się przygodowa, a ta o więzi mamy i dziecka – intymna oraz czuła. We wszystkich jednak powyższych przypadkach, lektury wypełnione są od pierwszej do ostatniej strony miłością.

Trening wyobraźni

Seria Kocham cię tak mocno! została dobrze wyważona pod kątem odbiorców. Z jednej strony zawiera tradycyjne wzorce rodziny – mama jest tą, która się martwi, a tata tym, który spędza czas na majsterkowaniu i naprawianiu rzeczy. 

Wystarczy jednak zagłębić się w lekturę, żeby zobaczyć krzątającego się mężczyznę w kuchni, mamę-żołnierkę czy ojca na ślubie swojej córki z ukochaną. Co więcej, czy to tekst czy ilustracje zachęcają odbiorców, aby ci puścili wodze wyobraźni, poszukując na swoich przykładach małych symboli codziennego oddania.

Ziemia pełna jest różnorodnych, interesujących osób, ale najważniejszymi jest dziecko, mama i tata, którzy są dla siebie całym światem.

Polecam wszystkie książki z tej serii każdemu, kto tylko lubi rymowane historie pełne miłości. Najlepiej czytać je tuż przed snem, aby melodyjny tekst pomógł się wyciszyć po intensywnym dniu oraz zapewnił maluchy o bezgranicznej miłości ich rodziców do nich.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/autorzy/capucine-lewalle/

Artykuł Kocham cię tak mocno – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Dzieci potrzebują uwagi – pełnej uwagi, bez ukradkowego zerkania do telefonu czy w ekran komputera, bez jednoczesnego zmywania, robienia prania czy załatwiania tysiąca innych spraw. Taka poświęcona w 100% uwaga, nawet przez chwilę sprawia, że dzieci czują się docenione, zauważone i kochane.

Tina. Dzień z tatą

Co ważne, najlepiej jeżeli takie chwile mają dla nich obojga rodziców, mama i tata. Seria o Tinie Katarzyny Mikulskiej i wydawnictwa Wielokropki zawsze pokazywała dorosłych, którzy w równym stopniu angażują się w życie dziecka.

Jedna z najnowszych książek, czyli Tina. Dzień z tatą kładzie jednak wyjątkowy nacisk na relację malucha z ojcem. To cenna lektura szczególnie dla tych mężczyzn, którzy w ferworze pracy zawodowej, zapominają, że ich obecność jest także niezwykle ważna dla dziecka.

Czas dla mamy, taty i dziecka

Tina. Dzień z tatą to druga pozycja, która ukazała się ostatnio w ramach serii, razem z Tina nie lubi przegrywać. Autorka rozpoczęła ten cykl jednak od jeszcze innej lektury – Mama się złości, z którą mogłoby się również utożsamić wielu rodziców.

W najnowszej części tata spędza dzień z córką, a mama może poświęcić ten czas tylko sobie. Wszystkich cieszy takie rozwiązanie. Tina jest podekscytowana uwagą swojego taty, tata – że wreszcie ma szansę nacieszyć się towarzystwem dziecka, a mama, że może się trochę rozerwać.

Rodzina pokazuje w jaki sposób osiągać balans, dzielić się obowiązkami, ale i w równym stopniu pracować nad relacjami. Książka normalizuje pewne typy zachowań, które dla wielu osób wciąż są czymś nietypowym.

Normalizowanie obecności ojca w życiu dziecka

Najlepszym na to dowodem jest cudowna scena ze starszą panią. Sama wiem jak reagują ojcowie, których ktoś chwali za pomaganie w wychowywaniu czy opiece nad dziećmi. Mój mąż też się złości, kiedy np. w książkach do własnoręcznego wypełniania pojawia się tekst: ,,Kto kąpie cię wieczorem? A co wtedy robi tata?”.

Dla wielu dobrych ojców takie podejście jest po prostu krzywdzące. Świadomi mężczyźni wiedzą, że ojciec nie pomaga w wychowywaniu dziecka, ale jest w równym stopniu w nie zaangażowany co matka. Dobrze więc, że zaczęły pojawiać się książki, które upowszechniają obecność taty w codziennej rutynie dzieci, zamiast robić z tego wielkie święto.

Inspiracja dla dzieci i rodziców

Tina. Dzień z tatą to wartościowa lektura, która nie cukruje rodzicielstwa. Podchodzi do niego realnie, a jednak z dużą dozą bliskości, empatii oraz wsparcia czy miłości. Dzięki osobistym doświadczeniom ojców zamieszczonych na końcu książki, ale i opinii psycholożki Aleksandry Belt-Iwacz oferuje jeszcze bardziej pogłębione rozumienie zagadnienie – dając oparcie i inspirację nie tylko dzieciom, ale również dorosłym.

Polecam książkę Tina. Dzień z tatą wszystkim, już powyżej 3 roku życia.

Książka dostępna tylko na stronie Wielokropek. Link do wydawnictwa: https://wielokropki.pl/sklep/ksiazki/tina-dzien-z-tata-ksiazka/

Artykuł Tina. Dzień z tatą – recenzja książki dla dzieci oraz rodziców pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Tato, kiedy przyjdzie Święty Mikołaj?
➜ Autor: Markus Majaluoma
➜ Ilustracje: Markus Majaluoma
➜ Tłumaczenie: Iwona Kiuru
➜ Wydawnictwo: Bona
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Co jest przyjemnego w Świętach? Naprawdę mnóstwo rzeczy! Jedną z nich są… oczekiwania! Odliczanie od pierwszego do dwudziestego czwartego grudnia, obserwowanie pojawiających się stopniowo dekoracji i ozdób czy przygotowania w domu, pieczenie pierniczków i gotowanie – to wszystko sprawia, że Święta to takie wyjątkowe wydarzenie w ciągu roku.

Wznowienie bestsellerowej książki

Wiążą się one z jeszcze jednym, ważnym tematem – Świętym Mikołajem, a w zasadzie tym… czy w ogóle on istnieje.

,,Tato, kiedy przyjdzie Święty Mikołaj?” to już niemal klasyka literatury dziecięcej! Należąca do humorystycznej, świetnej serii ,,Tato” książka od wydawnictwa Bona, ukazała się po długiej nieobecności na polskim rynku.

Jej autor oraz ilustrator Markus Majaluoma to ceniony twórca, pochodzący z Finlandii. O jego poprzednich książkach pisałam już tutaj: ,,Tato, zbudujmy domek!” oraz ,,Tato, popłyńmy na wyspę!”. Z ,,Tato, kiedy przyjdzie Święty Mikołaj?” zabiera czytelników do grudnia, gdzie oczekiwania dzieci zostają spełnione aż… trzykrotnie! Z przyjemnością objęłam tę pozycję swoim patronatem medialnym.

Kiedy przyjdzie Święty Mikołaj?

Jeżeli Wasze dzieci także po wielokroć suszą Wam głowy tym pytaniem – to pierwszy powód, żeby sięgnąć po tę książkę. Tata bohaterów lektury ma dużo cierpliwości. Tłumaczy maluchom, że Mikołaj przyjdzie wtedy, kiedy minie jesień, zrobi się zimno i nadejdzie dwudziesty czwarty grudnia.

Dzieci nie mogą się jednak doczekać tego dnia, więc wciąż zadają to samo, tytułowe pytanie. Kiedy do taty dzwoni nagle telefon i okazuje się, że to prawdziwy Święty Mikołaj (swoją drogą – dzwoni z budki telefonicznej, co za fantastyczny koncept!) przeprasza, że przez śnieżycę nie przybędzie – tata musi szybko wymyślić jakieś zastępstwo, żeby nie rozczarować najbliższych.

Czekanie na Świętego Mikołaja

,,Tato, kiedy przyjdzie Święty Mikołaj?” to książka niesamowicie zabawna, mądra, ale i usprawiedliwiająca tych rodziców, wujków czy sąsiadów, którzy zostaną zdemaskowani przez dzieci w… przebraniach z białą brodą i w czerwonym kostiumie!

W tej pozycji jest wszystko, czego potrzebuje dobra bajka – element oczekiwania, napięcie, zwrot akcji, zaskoczenie i… niespodzianka przy samym zakończeniu! Jestem przekonana, że dzieci pokochają ją od pierwszej do ostatniej strony – oraz z takim samym entuzjazmem będą wypatrywać jednego… dwóch lub trzech Mikołajów! 

Bardzo polecam ,,Tato, kiedy przyjdzie Święty Mikołaj?” wszystkim dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobona.pl/pl/p/Tato-kiedy-przyjdzie-Swiety-Mikolaj-/179

Artykuł Tato, kiedy przyjdzie Święty Mikołaj? – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

A dodatkowo, wszystkie obecne tutaj książki to lektury na które od dawna już polowałam. Czy któraś mnie rozczarowała, zaskoczyła, a może znudziła? Sprawdźmy to!

➜ Tytuł: Tata
➜ Autorka: Hélene Delforge
➜ Ilustracje: Quentin Gréban
➜ Tłumaczenie: Jarosław Mikołajewski, Magdalena Mikołajewska
➜ Wydawnictwo: Media Rodzina
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Tata – książka dla dzieci czy dorosłych?

Lekko po terminie, bo Dzień Ojca był chwilę temu, sięgam po książkę, której autorów dobrze znam. Kilka lat temu ukazała się pozycja ,,Mama” z równie poetyckim tekstem Helene Delforge oraz ilustracjami Quentina Grebana. Już przy tamtej pozycji pojawiły się zarzuty, że nie do końca jest to książka dla dzieci, ponieważ bardziej prezentuje punkt widzenia rodzica. Jak jest w przypadku ,,Taty”?

Stety-niestety, podobnie. W ,,Tacie” zawarte zostały głosy mężczyzn, ojców doświadczonych i początkujących, pogubionych, niepewnych, ale i zakochanych do szaleństwa w swoich dzieciach. Mężczyzn w różnym wieku, z różnych krajów oraz kultur. 

,,Tata” wzrusza i wyciska łzy, zachwyca ilustracjami. Czasami odnosi się do banałów, ale konsekwentnie opowiada z zaangażowaniem oraz natchnieniem o tacierzyństwie. Jeżeli więc chcecie sprawić jakiemuś świeżo upieczonemu tacie prezent lub docenić obecność własnego ojca – podarujcie mu egzemplarz ,,Taty”. Jeżeli ma w sobie choć niewielkie pokłady wrażliwości, z pewnością doceni Wasz gest.

,,Tata” dostępny oczywiście w księgarni Gandal.com.pl 

➜ Tytuł: Litery. Nauka czytania
➜ Autorzy: Ewa i Feliks Przyłubscy
➜ Ilustracje: Mieczysław Kwacz
➜ Wydawnictwo: WSiP
➜ Rok wydania: 2022 (1999)
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Litery. Nauka czytania – czyli mój elementarz

Pewnie wiele osób już nie pamięta, z jakiego elementarza uczyło się w szkole pierwszych wyrazów. Ja zapamiętałam, ale na skutek różnych zawirowań losu, mój egzemplarz zniknął z domu. Pamiętam, że miał płócienną okładkę, dość duży format i bardzo go lubiłam.

Po latach, szczególnie kiedy zaczęłam zajmować się literaturą dziecięcą, chciałam go odzyskać (niekoniecznie mój oryginalny, ale po prostu to samo wydanie). Niestety nie było ono dostępne. Dopiero ostatnio (w 2022 roku) nakładem WSiP ukazał się kolejny reprint dwudziestego piątego wydania z 1999 roku.

Skąd ten sentyment? Prawdopodobnie także ze względu na ilustracje Mieczysława Kwacza. Choć możliwe, że mam po prostu słabość do elementarzy, bo w kolekcji posiadam również:

• Elementarz do nauki pisania i czytania ułożony według metody nauki pisania Ewy Landowskiej (wiersze Izabela Barankiewicz) z ilustracjami Kamili Piazza,
• Elementarz Mariana Falskiego z ilustracjami Jerzego Karolaka.

Czy ,,Litery. Nauka czytania” dobrze się zestarzał? 

Pod kątem ilustracji niezmiennie zachwyca. Te obrazki są ponadczasowe. Co do treści kultowe zdanie: ,,Lata osa koło nosa” zostanie zapamiętane na zawsze, choć nie jestem pewna czy powinno zostać utrwalane stereotypowe postrzeganie dziewczynek i chłopców. Dziewczynki bawią się lalkami, a chłopcy budują modele samolotów. Jeżeli jednak ten przekaz zostanie odpowiednio złagodzony innymi książkami i opatrzony odpowiednim komentarzem, uważam że po ,,Litery. Nauka czytania” można dalej śmiało sięgać w edukacji domowej.

Elementarz do odnalezienia na stronie księgarni. 

➜ Tytuł: O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór. Wydanie graficzne
➜ Autor: Timothy Snyder
➜ Ilustracje: Nora Krug
➜ Tłumaczenie: Bartłomiej Pietrzyk
➜ Wydawnictwo: Znak
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór

,,Jedna z najważniejszych książek ostatnich lat” – głosi blurb na tylnej okładce. ,,O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór. Wydanie graficzne” to pozycja Timothy’ego Snydera z niezwykłymi obrazkami Nory Krug. Autorem jest znany amerykański historyk oraz profesor Uniwersytetu Yale (jak podaje wikipedia), który lwią część swojej pracy poświecił na zgłębianie m.in. dziejów Polski.

Kiedy pierwszy raz zetknęłam się z tytułem tej książki, bardzo mi się spodobał. Uważam, że czy to w szkole czy w domu zbyt często uczy się dzieci posłuszeństwa wszelkim kosztem. Od małego powtarza, że bez względu na wszystko trzeba się zgadzać ze starszymi. Moim zdaniem to bujda na resorach i osobiście wolałabym, żeby zachęcać dzieciaki do samodzielnego myślenia oraz poddawania wszystkiego w wątpliwość, niż ślepego zgadzania się tylko ze względu na pesel drugiej osoby.

,,O tyranii” porusza wiele trudnych i wymagających, ale niezwykle potrzebnych zagadnień. To bogate źródło wiedzy historycznej oraz informacji dotyczących współczesności, przedstawionych dzięki analitycznemu patrzeniu na świat autora. To niezwykle rozwijająca lektura, którą polecam nieco starszym odbiorcom, powyżej 16 roku życia.

,,O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór” do dostania w księgarni Gandalf.com.pl

Artykuł Książki, które warto znać – współpraca z Gandalf.com.pl pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Zawsze kiedy zbliża się Dzień Matki i pytacie mnie o polecenia książkowe z tej okazji, wiem, jakie tytuły zarekomendować. Jest mnóstwo pięknych, poetyckich lektur o więzi dziecka z mamą. W przypadku ojców, długo nie było zbyt wielu książek, które mogłyby z tamtymi konkurować. Na szczęście powoli się to zmienia, a najlepszym przykładem tych zmian jest ostatnia nowość Wydawnictwa Słowne Młode.

Męska wrażliwość

,,Mój tata, mój świat” to wielkoformatowa pozycja autorstwa Victora D.O. Santosa z zachwycającymi ilustracjami Anny Forlati. Za tłumaczenie odpowiada Barbara Górecka. Książka jest opowiastką o męskim świecie, ale nie w stereotypowym znaczeniu, gdzie męskość oznacza wyłącznie siłę i dominację. To raczej ukazanie wrażliwości, wiary w siebie i prawdziwej, bezwarunkowej miłości – ale w gronie dziadka, ojca i syna.

Więź, która rośnie

Historia skupia się przede wszystkim na tych dwóch ostatnich, choć z czasem ich role także się zmienią. Chłopiec pyta mężczyzny, dlaczego dziadek zniknął. Nigdy nie miał okazji go poznać, podobnie jak jego tata, nigdy nie spotkał swojego taty. Okazuje się jednak, że nie trzeba być wychowywanym przez mężczyznę, żeby dokładnie wiedzieć jak być idealnym ojcem.

Chłopiec czuje się kochany i rozumiany. Razem z tatą czytają książki, wspierają się i towarzyszą sobie w ważnych chwilach. Pokazane zostało to na czasami dosadnych, a innym razem symbolicznych ilustracjach, takich jak np. wspólne sadzenie drzewa, które z każdą kolejną stroną staje się coraz większe.

(Poznajecie książkę, którą razem czytają? To oczywiście ,,Elmer„!)

Chłopaki też płaczą

,,Mój tata, mój świat” pokazuje rzeczywistość pozbawioną mamy, a jednak pełną. Udowadnia, że jeden rodzic może zaoferować tyle miłości dziecku, żeby to czułe się kochane i wartościowe. Co więcej, przełamuje także stereotypy o wychowaniu maluchów ,,męską ręką”. W książce znajduje się jedna rozkładówka na której chłopczyk płacze, a jego tata płacze razem z nim. Scenę uzupełnia doskonały test:

Niektórzy mówią, że prawdziwy mężczyzna nigdy nie płacze. A ja myślę, że ten, co nie płacze, nie jest prawdziwym mężczyzną.

Książka do czytania z tatą

Jeżeli poszukujecie książki pełnej pozytywnych wzorców, podziwu dla rodzica, ale także bezgranicznej miłości do dziecka – to ,,Mój tata, mój świat” będzie pozycją idealną. Niewielka ilość tekstu, pełnorozkładówkowe ilustracje oraz ogromna wrażliwość, która wyczuwalna jest z każdej strony sprawią, że wspólny rytuał czytania stanie się jeszcze bardziej wyjątkowy.

Polecam ją nie tylko na Dzień Ojca, ale i do częstego zaglądania oraz uświadamiania sobie – jak dobrze mieć siebie. Będzie odpowiednia dla każdego powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/moj-tata-moj-swiat/

Artykuł Mój tata, mój świat – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Albert Albertson znowu chce nas nauczyć czegoś mądrego! Wydawnictwo Zakamarki nie zwalnia z premierami przygód o tym 5-letnim bohaterze, bo od momentu ukazania się ostatniej nowości, nie minęło jeszcze nawet pół roku! Co więcej, już zapowiadane są kolejne części.

Do tej pory pisałam:

• Albert mówi NIE,
• Co mówi tata Alberta?,
• Niech żyje tata Alberta!,
• Kto straszy, Albercie?,
• Opowiedz coś strasznego, Albercie,
• Albercie, ty złodzieju!.

Seria książek dla dzieci o Albercie

,,Albert w kosmosie” to książka, która niewiele wspólnego ma z kosmosem! Nie nauczcie się z niej nazw planet czy kosmicznych obiektów. Zaskoczy czytelników z zupełnie innego powodu.

Jej autorką jest Gunilla Berstrom, która serię o Alfonsie (takie imię nosi główny bohater w oryginalnym, szwedzkim wydaniu) zainicjowała już ponad 40 lat temu. Premiera pierwszej książki przypadła na rok 1972. Wywołała wówczas spore zamieszanie ze względu na fakt, że chłopcem zajmuje się w niej wyłącznie ojciec – matka jest nieobecna.

Wygłupy w przebieranki

W ,,Albert w kosmosie” głównym tematem jest dorosłość. Tata Alberta uważa, że chłopiec jest zbyt dziecinny – bałagani i zajmuje się tylko zabawą. Mężczyzna ma dużo ważnych spraw na głowie. Doskonale zostało pokazane jak Albert widzi kogoś dorosłego i z jakimi zachowaniami kojarzy mu się bycie dorosłym.

Chłopiec chciałby być taki jak swój tata. Zamierza go jednak najpierw trochę rozweselić. Wymyśla zabawę w przebieranki. Tata na początku nie jest zainteresowany przyłączeniem się do wygłupów, bo próbuje zrobić ważną listę zakupów. Finalnie jednak okazuje się, że chwilowe oderwanie się od obowiązków, bardzo pomaga mu ,,przewietrzyć głowę” i wpaść na dobry pomysł.

Dorosłość

W książce na ilustracjach widzimy jak tata Alberta przebiera się za damulkę, a sam chłopiec za ducha. Pozwalają sobie puścić wodze fantazji, zmieniają przebrania i… doskonale spędzają ze sobą czas. Przy okazji tata przypomina sobie, co zapomniał wpisać na listę, a bałagan jakoś mniej mu przeszkadza.

,,Albert w kosmosie” to piękna opowieść o tym, że każdy dorosły powinien pozwolić sobie być czasami dzieckiem, a dziecko może chcieć zostać na chwilę dorosłym.

To bajka o relacjach, opowiedziana jak zawsze w tej serii – z dużą wrażliwością oraz niezwykłą prostolinijnością. 

Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/albert-w-kosmosie/

Artykuł Albert w kosmosie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Kim są ojcowie biologiczni? Kiedy stają się prawdziwymi ojcami? Jak odnaleźć ojca, prawie nic o nim nie wiedząc?

,,11 palców. O tym, jak zniknęłam w dżungli” to nowość książkowa, która zaskakuje, szybko wciąga w fabułę i pokazuje stronę tacierzyństwa, o jakiej mówi się zdecydowanie zbyt rzadko! Jej autorem jest Simon van der Geest. W 2017 roku nakładem Wydawnictwa Format ukazała się jeszcze jedna książka tego holenderskiego pisarza, pod tytułem: ,,Pajątyl”.

ROBAK BEZ IMIENIA

Główną bohaterką ,,11 palców” jest Eva. Dziewczynka mieszka tylko ze swoją mamą – słynną wokalistką Stillą Loks, wiedzie jednak niemal zupełnie normalne życie. Dużo czasu spędza za swoim serdecznym przyjacielem i równolatkiem Luukiem, pierwszy raz się zakochuje i… wyrusza w niezwykłą podróż w głąb dżungli na poszukiwanie własnego ojca. Zacznijmy jednak po kolei.

Wszystko ma swój start w momencie otrzymania przez Evą polecenia nauczycielki na wymyślenie tematu szkolnego projektu. Dziewczynka decyduje się napisać o biologicznych ojcach. Przeszkadzają ją częste przytyki rówieśników, że nie ma taty, bo nawet nie zna jego imienia. Matka Evy nazywa go ,,robakiem” i wciąż tłumi w sobie wielkie pokłady żalu. Nie chce dzielić się z córką żadnymi informacjami na temat swojego starego związku.

Eva się jednak nie poddaje. Aby osiągnąć swój cel, decyduje się na bardzo odważny krok.

UZASADNIONA NIEOBECNOŚĆ

Każdy człowiek w pewnym momencie mniej lub bardziej odczuwa potrzebę poznania swojej historii. Niektórzy potrafią zgłębiać całe drzewa genealogiczne do wielu dziesiątek, a nawet setek lat wstecz – poszukując tym samym czegoś, co pozwoli im lepiej zrozumieć, kim są.

Eva, która ma od mamy dużo ciemniejszą karnację oraz włosy wie, że opowieść o niej skrywa wiele tajemnic. Dorastając, pragnie je odkryć. Wyobraża sobie różne scenariusze, ma jednak niezmiennie nadzieję, że ojciec ją kocha, ale coś wyjątkowego sprawiło, że nie może być z nią teraz.

POSZUKIWANIE PRAWDY

,,11 palców” zabiera czytelników z Holandii do pełnego dzikości Surinamu. Tam, dziewczynka przechodzi rodzaj testu. Testu, który można porównać zazwyczaj do starań rodziców i zaangażowania w wychowywanie dzieci. Eva pokonuje wiele przeszkód, żeby poznać prawdę. Posuwa się nawet do ucieczki, pływania w rzece pełnej, prawdopodobnie – piranii i wielokrotnego przekraczania swoich granic.

To książka, która pokazuje jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, żeby po prostu wiedzieć. Choć zupełnie nie mamy pewności, czy nasze starania zostaną kiedykolwiek wynagrodzone.

PODSUMOWANIE WRAŻEŃ

,,11 palców. O tym, jak zniknęłam w dżungli” jest więc książką pełną wrażeń, bardzo emocjonalną (nie polecam czytania w komunikacji miejskiej, bo łatwo się wzruszyć) oraz świetnie napisaną. Pierwszoosobowa narracja pozbawiona jest rozwlekłych opisów. Doskonale odzwierciedla styl i punkt widzenia dziewczynki, która w krótkim czasie doświadcza wielu różnych emocji.

W książce przeczytamy:

• O tym, jak silna może być przyjaźń i jak docenia się ją w sytuacjach kryzysowych.
• O pierwszym zauroczeniu, ale również pierwszym rozczarowaniu.
• O silnej więzi matki i córki. O tym, że dorosły nie mówi czasem całej prawdy, żeby ochronić przed nią swoje dziecko.
• O potrzebie poznanie swojej historii.
• O tym jak różne oblicza może mieć tacierzyństwo.
• O odnajdywaniu się w nowym kraju, o różnych kulturach i rozmaitych podejściach do życia.

,,11 palców” zachwyci swoją treści wszystkich czytelników powyżej 9 roku życia. Bardzo ją polecam!

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwoformat.pl/sklep/911_11-palcow-o-tym-jak-zniknelam-w-dzungli

Artykuł 11 palców. O tym, jak zniknęłam w dżungli – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Choć dzieci przeróżnych jest mnóstwo na świecie,

Mam to, które dla mnie jedyne jest przecież.

Powyższy cytat jest w książce ,,Dla mnie”, ostatniej nowości od Wydawnictwa Dwukropek, czymś w rodzaju powtarzającego się refrenu. Nadaje całości rytm i sprawia, że powyższe słowa nabierają jeszcze większego znaczenia. Ta rymowana historia obrazkowa to wzruszający dowód miłości ojca do swoich dzieci.

Autorem książki jest Zack Bush, amerykański twórca książek dla najmłodszych, którego ulubionymi pisarzami są Shel Silverstein, Judy Blume oraz Roald Dahl (według wywiadu przeprowadzonego w 2018 roku dla strony storymonsters.com). Z kolei piękne ilustracje dla tej pozycji wykonał Gregorio De Lauretis, poniżej piszę o nich więcej.

TATA I DZIECKO

Głównym bohaterem tej pozycji jest tata. To on niecierpliwie wyczekuje na swoje dziecko na szpitalnym korytarzu, towarzyszy mu w ciągu dnia, gotuje obiadki i wymyśla nowe zabawy. Dla niego dziecko jest największym skarbem. Uwielbia patrzeć jak malec uczy się nowych rzeczy, kiedy go całuje i mówi ,,tata”. 

Choć w książce ,,Dla mnie” nie ma złożonej fabuły, a ona sama składa się w zasadzie na pewnego rodzaju zbiór rozczulających widokówek, to jednak może okazać się niezwykle cenną lekturą. 

JAK RODZIC MOŻE MÓWIĆ O MIŁOŚCI DO DZIECKA?

Zazwyczaj naszą miłość do innych okazujemy za pomocą gestów oraz czynów. Rodzice opiekują się dziećmi i zapewniają im wszystko, czego te potrzebują – nie tylko do życia, ale także szczęścia. Deklarują w ten sposób swoje wielkie uczucia. 

Mówienie o miłości wprost jest jednak trudniejsze. W takich sytuacjach przychodzą z pomocą książki.

,,Dla mnie” składa się z prostego tekstu – krótkich, melodyjnych zdań, które dzięki tłumaczeniu wspaniałej polskiej autorki książek dla dzieci, Kasi Huzar-Czub, pięknie się rymują i rozgrzewają serca. Zdania trafnie oddają uczucia głównego bohatera, jednocześnie opisując świat w sposób, który będzie zrozumiały nawet dla bardzo małego odbiorcy.

TATA-NIEDŹWIEDŹ

Ogromnym atutem ,,Dla mnie” są również ilustracje. Gregorio De Lauretis zastosował tutaj bardzo udany efekt kontrastu. Tata jest rzeczywiście wielki! W jego ramionach dziecko jest naprawdę malutkie, a butelka prawnie znika w jego dłoniach. Mimo jednak tych imponujących rozmiarów sprawia wrażenie bardzo delikatnego i czułego. Jest jak mama niedźwiedź dla swoich dzieci – choć może wydawać się nieco groźna dla innych, dla niedźwiedziątek zawsze będzie czuła oraz pełna łagodności.

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 2 roku życia i ich rodzicom. Doskonale sprawdzi się jako książka i na ,,Dzień Taty” i na ,,Dzień Dziecka”.

Link do strony Wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/dla-mnie/

Artykuł Dla mnie – premierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.