Nie znajdziesz mnie po śladach stóp autorstwa Sylwi Błach z ilustracjami Karolina Jeske zmierza w zupełnie innym kierunku: nie znosi wagi tematu, lecz przenosi ją w do poziomu literackiego przeżycia. To poetycka opowiastka o niepełnosprawności. Bardzo osobista, zagłębiająca się w doświadczenia autorki, dla której choroba jest codziennością. 

➜ Tytuł: Nie znajdziesz mnie po śladach stóp
➜ Autorka: Sylwia Błach
➜ Ilustracje: Karolina Jeske
➜ Wydawnictwo: Albus
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Trudno o bardziej adekwatny tytuł

Ślady stóp są tutaj skrótem myślowym, który odsyła do nawyku definiowania człowieka przez sprawność, ruch, „samodzielność” rozumianą w sposób mechaniczny. Gdyby zastanowić się nad tym, co określa ludzkość, można byłoby wskazać emocje, możliwość decydowania lub nawiązywania relacji. Z całą pewnością nie byłaby to umiejętność chodzenia, skakania czy zjeżdżania zimą na nartach. 

Sylwia Błach wydaje się mówić: jeśli próbujesz mnie „rozpoznać” po tym, co widać tylko na pierwszy rzut oka, pozwalasz dojść do głosu stereotypom; jeśli chcesz mnie poznać jako osobę, musisz zajrzeć w głąb mnie. Ten tytuł ma w sobie coś z manifestu, ale manifestu pełnego subtelności i poetyki: nie krzyczy, tylko podsuwa inne, szalenie ważne kryterium rozumienia człowieka.

Dziecięcy punkt widzenia 

Bohaterka – alter ego autorki – spotyka się w parku ze swoją przyjaciółką, sześcioletnią Dobrawą. Ta decyzja fabularna jest znacząca: dziecko nie zostaje ukazane w roli ucznia, któremu trzeba wszystko „tłumaczyć”, lecz równego sobie rozmówcy, potrafiącego zadawać pytania rezolutne, a czasem i trudne oraz wymagające. Dobrawa zachęca Sylwię, żeby ta się otworzyła. Żeby odpowiedziała jej, jak to jest jeździć na wózku.

Ptaki jako mechanizm pamięci

To pytanie uwalnia ptaki z wnętrza bohaterki. Każdy metaforyczny ptak jest kolejnym posłańcem wspomnienia – ciepłego, przygnębiającego, pełnego radości lub smutku. Sylwia opowiada o swoich doświadczeniach Dobrawie, a ona przytakuje, dopytuje i wykazuje się ogromną empatią, którą mogłaby obdzielić wielu dorosłych.

Książka o postrzeganiu innych

Bohaterka dzieli się wspomnieniami, ale robi to na własnych zasadach. Będąc niepełnosprawną kobietą nie raz spotkała się z przedmiotowym traktowaniem. W Nie znajdziesz mnie po śladach stóp sama ustanawia ton opowieści i wybiera, co ujawnić, a czym się nie dzielić z czytelnikiem. Dzięki Sylwi Błach odbiorca ma szansę zobaczyć świat w sposób, w jaki ona go widzi. I jest to świat piękny, złożony, pełen wyzwań, ale także poruszających momentów – bardzo podobny do tego, jaki zna każdy z nas.

Poetyckie ilustracje Karoliny Jeske

Karolina Jeske doskonale oddała nastrojowymi obrazami charakter opowiastki. Jej ilustracje przywodzą na myśl cenne wspomnienia, które wyłaniają się z niedopowiedzeń, drobnych elementów, haseł, zbliżeń na to, co ważne może być tylko dla kogoś konkretnego. Są subtelne, nie przyćmiewają opowieści, ale wiernie jej towarzyszą. To doskonałe dopełnienie książki, który wynosi ją na kolejny poziom postrzegania i odczuwania.

Zadania aktywizujące, pozwalające zajrzeć w głąb siebie

Nie znajdziesz mnie po śladach stóp nie kończy się bez podsumowania. Przygotowane z myślą o najmłodszych odbiorcach zadania na końcu książki, mają pobudzać kreatywność oraz zachęcać do samodzielnego szukania rozwiązań. W praktyce to rozwiązanie można czytać jako próbę przełożenia doświadczenia lektury na rozmowę i autorefleksję. To szczególnie cenne, jeśli traktujemy książkę nie jako jednorazową „lekcję empatii”, ale jako punkt wyjścia do myślenia o różnorodności i o tym, w jaki sposób język buduje nasze relacje. Ćwiczenia będą pomocne nie tylko do wykonania w domu, ale także świetnie się sprawdzą jako podsumowanie lektury w trakcie szkolnych/bibliotecznych zajęć.

Jak rozmawiać z dziećmi o niepełnosprawności

Dzieci zadają pytania, bo chcą zrozumieć świat – a nie dlatego, że chcą kogoś ,,z góry” ocenić. Gdy po raz pierwszy dostrzegą wózek, protezę czy inny sposób poruszania się, rolą dorosłego nie jest ich uciszyć, lecz w domowych, prywatnych warunkach, zachęcić do naturalnej rozmowy. Organizacje zajmujące się edukacją włączającą podkreślają, że warto od początku normalizować różnicę: niepełnosprawność jest po prostu jedną z cech człowieka.

Równie ważne jest oddzielanie osoby od jej sprawności. Język, którego używamy, kształtuje sposób myślenia dziecka – dlatego zamiast definiować kogoś przez wózek czy ograniczenie, lepiej mówić o nim jako o człowieku, który po prostu funkcjonuje inaczej. To subtelna zmiana, która uczy szacunku oraz uważności.

Kolejnym elementem jest uwrażliwienie na prywatność i granice drugiego człowieka. Nie każda różnica wymaga komentarza oraz nie każda historia musi zostać opowiedziana. Dziecko może zauważyć, ale nie musi pytać, a już na pewno nie powinno nikogo oceniać.

Najważniejsze jednak, żeby rozmowa prowadziła do empatii, czyli próby wyobrażenia sobie perspektywy kogoś innego. W tym sensie książki takie jak Nie znajdziesz mnie po śladach stóp są na wagę złota.

Dlaczego ta książka jest potrzebna polskiej literaturze dziecięcej

Nie znajdziesz mnie po śladach stóp to książka doskonale zrozumiała, a jednocześnie bardzo świadomie skonstruowana pod kątem symboliki: metafora ptaków porządkuje emocje, relacja z Dobrawą wprowadza fabularny ton, ilustracje podkreślają jej poetycki charakter. W rezultacie powstaje pozycja, która nie tyle „uczy empatii”, ale porusza, zachwyca i zachęca do refleksji. Polecam go dzieciom powyżej 6. Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Albus.

Inna książka autorki, o której pisałam:

• Wampiry, potwory, upiory i inne nieziemskie stwory.

FAQ – Nie znajdziesz mnie po śladach stóp

Czy Nie znajdziesz mnie po śladach stóp to książka edukacyjna czy literacka?

To przede wszystkim literacka, a nie dydaktyczna książka. Nie tłumaczy niepełnosprawności wprost, nie operuje pojęciami medycznymi. Zamiast tego buduje poetycką opowieść, opartą na metaforze i pamięci, która pozwala czytelnikowi wejść w perspektywę bohaterki.

Dla jakiego wieku przeznaczona jest książka?

Polecam ją dzieciom powyżej 6 lat – do wspólnego czytania z rodzicami lub nauczycielami. To książka „wielopoziomowa”, która działa inaczej w zależności od wieku czytelnika.

Czy książka skupia się na samej niepełnosprawności?

Nie. Niepełnosprawność nie jest tu tematem w sensie problemowym, lecz jednym z elementów tożsamości bohaterki. W centrum znajduje się jej świat emocjonalny, wspomnienia, relacja z dzieckiem oraz sposób, w jaki jest postrzegana przez innych. To książka o byciu widzianym jako osoba, a nie jako zestaw ograniczeń.

Czy to „smutna” książka?

Nie w tradycyjnym sensie. Choć dotyka trudnych doświadczeń, nie buduje nastroju żalu ani przygnębienia. Jest raczej refleksyjna, momentami wzruszająca, ale też pełna ciepła i wdzięczności za to, co możliwe. Emocjonalna równowaga jest jedną z jej największych wartości.

Artykuł Nie znajdziesz mnie po śladach stóp – recenzja poetyckiej książki dla dzieci o niepełnosprawności pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Marzenia Mili
➜ Autorka: Marta Ostrowska
➜ Ilustracje: Monika Kuropatnicka, Marta Ostrowska
➜ Wydawnictwo: Fundacja Podróże Bez Granic
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Dobrze jest marzyć – nawet jeżeli nasze marzenia wydają się innym zbyt abstrakcyjne i nie na miejscu. Dzięki wierze w siebie, we własną siłę i możliwości, jesteśmy jednak w stanie się rozwijać, uczyć oraz przesuwać granice tego, co wcześniej wydawało się niemożliwe.

Zwyczajni-niezwyczajni bohaterowie

Marzenia Mili to najnowsza, bardzo ważna książka Fundacji Podróże bez Granic, z tekstem Marty Ostrowskiej, którą miałam przyjemność objąć swoim patronatem medialnym. Kolejna książka tej serii trafiła pod bajkochłonkowe skrzydła, nie tylko dlatego, że autorka pięknie oraz z dużą wrażliwością opisuje świat.

Zarówno Marzenia Mili jak i Jak Florek został piratem to pozycje opowiadające z jednej strony o zwyczajnych dzieciakach, które muszą mierzyć się z masą codziennych zmagań wynikających z dorastania czy bycia częścią pewnej społeczności. Z drugiej strony, to historie o bohaterach z niepełnosprawnościami, dla których różnice w funkcjonowaniu, to zupełnie normalna rutyna.

Wielkie marzenia o pełnym morzu

Główną bohaterką Marzeń Mili jest tytułowa Milenka, która widzi świat za pomocą dotyku, zapachu i dźwięku. 12-letnia Mila jest niewidoma, ale zupełnie nie przeszkadza jej to w opiece nad ukochanymi alpakami, prowadzeniu warsztatów dla dzieci oraz fantazjowaniu… o byciu piratką.

Bakcylem żeglowania na pełnym morzu zaraził ją i jej brata tata marynarz. Dziewczynka marzy, żeby wejść na pokład statku oraz poczuć na twarzy morską bryzę. Niestety, taką możliwość otrzymał tylko jej brat Adam, który dostał się na specjalne szkolenie. Nie było ono przygotowane z myślą o osobach z niepełnosprawnościami, dlatego Mila miała całe wakacje spędzić na rodzinnej farmie.

Jak zwracać się do osoby niewidomej

Szybko okazuje się jednak, że los zamiast rejsu ma dla niej inne niespodzianki. Dziewczynka poznaje chłopca, który na czas wakacji odwiedza rodzinę w okolicy. Rodzi się między nimi niezwykła więź oparta na otwartości, empatii i przyjaźni. Mila nie wie jednak jaką tajemnicę skrywa chłopiec.

Marzenia Mili to bardzo ciekawa, ale także pouczająca lektura, przemycająca pomiędzy fabułą ważne informacje dotyczące funkcjonowania osób niewidomych. Pomaga lepiej rozumieć jak zwracać się do ludzi z niepełnosprawnością wzrokową, na czym skupiać uwagę i dlaczego nie unikać pewnych wyrażeń czy sformułowań, obecnych w powszechnym użyciu.

Dla kogo jest ta książka?

Ta książka, ale także aktywizujący dodatek – Dziennik marzeń i codziennych radości, zachęcają do pozytywnego myślenia, otwartości i cieszenia się chwilą. Autorka zaplanowała wiele prostych zadań i ćwiczeń (w Marzeniach Mili znajdziecie nawet dodatkowy arkusz z instrukcją origami wieloryba do złożenia), które urozmaicają lekturę, jednocześnie pozwalając się ekscytować nią na wielu poziomach.

Ponadczasowe przesłanie o patrzeniu na innych przez pryzmat osobowości, a nie wyglądu; przepracowanie z bliskimi tymczasowych niepowodzeń i pokładanie wiary we własne marzenia – to najkrócej jak można napisać o Marzeniach Mili.

Jestem pewna, że książką zachwycą się wszyscy czytelnicy powyżej 7 lat. Jej uniwersalny wydźwięk, wartościowa treść i piękne ilustracje Moniki Kuropatnickiej oraz samej autorki, zachęcą do częstych powrotów do wyjątkowego świata Mileny.

Książka dostępna jest tutaj: https://pomiedzykartkami.pl/

Artykuł Marzenia Mili – premierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Mały astronauta
➜ Scenariusz: Jean-Paul Eid
➜ Rysunki: Jean-Paul Eid
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Czytając ten komiks, przez zdecydowaną większość czasu płakałam. Mój poziom wzruszenia był tak wysoki, że nie potrafiłam powstrzymać łez. To bowiem jedna z tych książek, w których silnie utożsamiacie się z bohaterami i jednocześnie możecie zrozumieć jak bardzo znaleźli się oni w sytuacji bez wyjścia.

Ta wspomniana sytuacja bez wyjścia polega przede wszystkim na wyzwaniu – zmierzeniu się z tym, czego chyba każdy człowiek boi się najbardziej: nieuleczalną chorobą i cierpieniem kogoś bliskiego.

Dziecięce porażenie mózgowe

Juliette jest małą dziewczynką, kiedy wraz z rodzicami przeprowadza się do nowego domu. Przed nią wiele zmian – nowy pokój, nowa szkoła i wkrótce nowy braciszek.

Kiedy Tom jest mały, jest rozkosznym, choć nad wyraz spokojnym dzieckiem. Tylko jego mama zaczyna się niepokoić, kiedy obserwuje jak jej synek rozwija się znacznie wolniej od rówieśników. Po serii wizyt u różnych lekarzy pada diagnoza: dziecięce porażenie mózgowe.

Lekcja pokory i tolerancji

Mały astronauta jest komiksem zaskakującym i nieoczywistym. Jego autor Jean-Paul Eid oparł historię częściowo na własnym doświadczeniu. Jest w niej bowiem o małej dziewczynce i jej braciszku, który rodzi się z nieuleczalną chorobą. Historia pisana z punktu widzenia Juliette, która stara się zrozumieć, dlaczego inni ludzie nie potrafią zobaczyć w jej bracie tego, co ona sama dobrze widzi.

Książka jest lekcją pokory i tolerancji. To kolejny dowód na to, że dzieci rodzą się bez uprzedzeń, a dopiero dorośli przekazują im krzywdzące dla niepełnosprawnych postawy czy stereotypy.

David Bowie – Space Oddity

Komiks Mały astronauta został tak skonstruowany, że porusza nawet głęboko ukryte w czytelniku struny wrażliwości. Z jednej strony przedstawia opowieść po prostu pewnej rodziny – bez fajerwerków, gwałtownych zwrotów akcji czy niebywale charyzmatycznych bohaterów.

Z drugiej, dobór wątków oraz zabieg z nawiązaniem do pewnej piosenki sprawia, że nie tylko wierzymy w tę historię, ale zaczynamy czuć się jej częścią.

Moim zdaniem ta pozycja powinna być lekturą obowiązkową w szkole. Polecam ją każdemu powyżej 12 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/obyczajowe/maly-astronauta/

(Zdjęcie: archiwum prywatne autora, pobrane ze strony: https://canalm.vuesetvoix.com/famille-de-jean-paul-eid/)

Artykuł Mały astronauta – recenzja komiksu o niepełnosprawności pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Jak Florek został piratem
➜ Autorka: Marta Ostrowska
➜ Ilustracje: Monika Kuropatnicka, Aleksandra Janas
➜ Wydawnictwo: Fundacja Podróże Bez Granic
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Zarówno moje obserwacje jak i doświadczenie wskazują na to, że marzyć potrafią tylko ludzie silni. I oczywiście nie mam tu na myśli siły fizycznej, ale wewnętrzną chęć walki z przeciwnościami losu. 

Przeszkody czy wyzwania – książka o pokonywaniu trudności

Kolejna książka Marty Ostrowskiej, którą z wielką dumną objęłam patronatem medialnym, wydaje się tylko udowadniać tę tezę. Autorkę możecie kojarzyć z bardzo ważnej serii ,,Przygody Rysia i Krzysia”. Książek ukazujących się w ramach Fundacji Podróże Bez Granic, które w dużej mierze skupiają się na normalizowaniu niepełnosprawności.

,,Jak Florek został piratem” to nieco inna formatem i bardzo poruszająca historia, w której również ograniczenia; czy to ruchowe czy związane z widzeniem, mają pewien wpływ na bohaterów. Czy jednak są przeszkodą czy może wyzwaniem, z jakimi każdy człowiek musi sobie codziennie radzić? Warto to sprawdzić!

Marzenia o byciu piratem

Pięknie wydana pozycja z ilustracjami Moniki Kuropatnickiej (której styl oraz osobowość w obrazkach zdążyłam już dawno polubić przy okazji ,,Pani Imbir i szkoła elfów”), a także Aleksandry Janas. Książka opowiada o rodzeństwie bliźniaków Florku oraz nieco młodszej Mani, którzy bardzo chcieliby pływać na morzu pod banderą piratów.

I o ile w przypadku dziewczynki, to marzenie wydaje się paradoksalnie bardziej realne, to Florek często myśli o tym jak poradziłby sobie na łodzi ktoś taki jak on – ktoś, kto jeździ na wózku. Tutaj wkracza mama chłopca, która zadaje mu fantastyczne zadanie. Zachęca, żeby przypomniał sobie jak wyglądają piraci. Rzeczywiście, jeżeli choć chwilę się nad tym zastanowić – żaden pirat nie jest przecież do końca sprawny; albo nosi przepaskę na oku, albo hak zamiast dłoni, itd. Co więcej, wszyscy są bardzo dumni z tej swojej niepełnosprawności, bo zazwyczaj stoją za nią bitwy oraz odważne występki.

Książka oswajająca z tematem niepełnosprawności

,,Jak Florek został piratem” to historia o zwyczajnym chłopcu, jego rodzinie i czekoladowym labradorze asystującym, którzy udowadniają, że przeszkody są tylko w głowie. Pisana poetyckim językiem, z fabułą w której jawa miesza się ze snem, jest książką, która pokazuje, że przy wsparciu bliskich nie ma rzeczy niemożliwych.

Dodatkowo, jest to ważna lektura dla każdego z nas. Autorka wspomina w niej uwagę jak zwracać się do osób niepełnosprawnych – jak ważnym jest, aby traktować ich normalnie, aby czuli się jak rówieśnicy. 

(Do każdej zamówionej książki, Fundacja dorzuca taką relaksującą książeczkę z kolorowankami, wspaniała sprawa!)

Co więcej, ,,Jak Florek został piratem” zawiera sporo zadań aktywizujących, dzięki którym lektura staje się jeszcze bardziej wielowymiarowa. A przeplatający fabułę list w butelce? W czasach dzieciństwa każdy chciał taki znaleźć podczas wakacji nad morzem! Tutaj autorka także ma niespodziankę. W szkle skrywa się coś znacznie ważniejszego, niż tylko zapisany kawałek papieru.

Znajdziecie tam przesłanie, którym warto się inspirować – bez względu na to, czy ma się 10 czy 50 lat. Bez względu na to, czy jeździ się na wózku, chodzi o kulach, czy nosi aparat słuchowy. 

Polecam ,,Jak Florek został piratem” wszystkim czytelnikom powyżej 5 roku życia. To ubogacająca, ważna książka dla każdego.

Link do strony wydawnictwa: https://www.rysikrzys.pl/

Artykuł Jak Florek został piratem – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: LEGO Friends Kalendarz adwentowy 2023 41758
➜ Wydawnictwo: LEGO
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Bardzo Wam się spodobał ,,LEGO Harry Potter Kalendarz adwentowy”, dlatego nie zastanawiając się długo, postanowiłam przetestować kolejne klocki dla dzieci! Tym razem postawiłam jednak nie tylko na bardziej uniwersalną tematykę, ale także na pozycję odpowiednią dla nieco młodszych odbiorców.

Seria LEGO FRIENDS

Choć na pudełku ,,LEGO Friends Kalendarz adwentowy 2023” znajduje się informacja, że to pozycja dla sześciolatków – moim zdaniem, z powodzeniem mogą nią zainteresować się także młodsze przedszkolaki.

Nie jest tajemnicą, że każda seria LEGO wydaje corocznie swój kalendarz. LEGO Friends w 2023 roku skupia się przede wszystkim na zwierzętach, świątecznych aktywnościach oraz wspólnym spędzaniu czasu. Początkowo, czyli w 2012 roku seria została stworzona z myślą o dziewczynach. Obecnie już się od tego odchodzi, stawiając przede wszystkim na nawiązaniach do prawdziwego życia, ekologii (przyznajcie, że ta szufelka do zbierania psich kup jest świetna!), tolerancji i różnorodności.

Kalendarz adwentowy LEGO Friends 2023

Pod 24 okienkami, które można odkrywać każdego dnia od początku grudnia do Wigilii, znajdziecie małe figurki, postaci oraz paczki z klockami do samodzielnego złożenia niezbyt skomplikowanych obiektów.

Najciekawszym będzie z pewnością jeżdżący pociąg z wagonikami! Na papierowej planszy będącej częścią kalendarza, znajduje się tor kolejowy. Po otwarciu wszystkich okienek można więc pobawić się w rozwożenie zwierzaków w różne części planszy.

LEGO i Boże Narodzenie

Mnie bardzo pozytywnie zaskoczyło sporo elementów typowo świątecznych. W ,,Kalendarzu adwentowym LEGO Friends 2023” znajdziecie m.in. kominek, bałwanka, prezenty, bramę ozdobioną wieńcem oraz choinkę do samodzielnego ozdobienia mini-bombkami!

Zwierzęta, która znalazły się w tym zestawie również mają albo nadrukowane świąteczne symbole, albo można je im przyczepić, jeszcze lepiej nastrajając się bożonarodzeniowo.

Ważna lekcja o różnorodności

W ,,LEGO Friends 2023 kalendarz adwentowy” znalazła się postać dziewczynki bez ręki oraz piesek na wózku. To bardzo dobra próba oswojenia dzieci z niepełnosprawnościami oraz znak, że każdy może świętować Boże Narodzenie, bez względu na wygląd.

Myślę, że spodoba Wam się szczegółowość wykonanych postaci. Twarze figurek w Lego Friends są dużo bardziej realistyczne, niż te z innych serii. Z kolei drobne akcesoria takie jak kości czy marchewka świetnie uzupełniają całość. Bardzo polecam to świąteczne opakowanie z aż 231 elementami LEGO do zabawy nie tylko zimą! 

,,LEGO Friends Kalendarz adwentowy 2023” dostępny jest w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł LEGO Friends Kalendarz adwentowy 2023 – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Czy istnieje świat, w którym wszystko może być fajne? Na pewno jest to marzenie wielu osób, scenariusz odpowiedni na miłą bajkę lub… niewielkie przedszkole o  uroczej nazwie Bajka! Do takiego miejsca, aż chce się wracać! A w czym ono jest takie fajne?

,,Dzień Fajności” to książka z rymowanym tekstem Agaty Widzowskiej z ilustracjami Agnieszki Matz. Wielka formatem, ważna w wymowie, pokazuje wszystkim dzieciom i dorosłym, że Dzień Fajności można mieć codziennie – wystarczy tylko się akceptować pomimo różnic.

Podwodny spektakl

W przedszkolu Bajka zbliża się wyjątkowe wydarzenie. Specjalnie z tej okazji do placówki przybyli zaproszeni goście – rodzice, dziadkowie, a nawet wujkowie. Każdy zajmuje miejsce na widowni, bo już za chwilę rozpocznie się przedstawienie. Przedszkolaki przygotowały podwodny spektakl, w którym występują różne rybki.

Podczas występu widzowie nie tylko poznają podmorski świat, ale przy okazji mogą dostrzec prezentujących się na scenie małych aktorów. Każde z dzieci jest inne, choć wszystkie chodzą do jednej przedszkolnej grupy. Na czym polega ich indywidualność?

Morze pełne rybek

,,Dzień Fajności” to książka, w której autorka pokazuje, że nieważne czy m.in. ma się wadę zgryzu, nosi aparat słuchowy, jeździ na wózku czy ma się cukrzycę – możliwe jest wzajemne dogadywanie się i przyjaźń. Literackie dzieci nie tylko lubią wracać do przedszkola oraz do swoich kolegów, ale także tworzą razem przedstawienie, dzięki któremu wszyscy dobrze się bawią.

Ich placówka jest trochę jak morze – miejsce pełne szprotek, śledzi, płaszczek czy rekinów, a mimo to wszystkie żyją blisko siebie. Dzielą przestrzeń i potrafią się na swój sposób porozumieć.

Kotlet, który stał się torcikiem

Książka więc oprócz tego, że zwraca uwagę na tak ważne kwestie jak różnorodność, tolerancja i akceptacja, to dodatkowo wprowadza młodych czytelników w przyrodnicze aspekty podwodnego świata. 

Dzięki melodyjnemu, rymowanemu tekstowi bajka szybko wpada w ucho i najmłodsi odbiorcy chętnie chcą do niej wracać. Dodatkowo autorka postarała się, żeby niektóre fragmenty były humorystyczne i bawiły czytelników. A! Jest oczywiście także kwestia… kotleta przemienionego w torcik oraz mini-detektywistycznej zagadki, do podjęcia się której sama bardzo was zachęcam!

Pełne kolorów rozkładówki zachęcają do sięgnięcia po ,,Dzień Fajności” dzieci już powyżej 4 roku życia. To inspirująca lektura nie tylko dla przedszkolaków – dobrze sprawdzi się również w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Może uda jej się zainspirować niektóre dzieci do zorganizowania własnego Dnia Fajności?

Link do strony wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/dzien-fajnosci-29839.html

OFICJALNA PREMIERA: 31.05.2023 rok

Artykuł Dzień Fajności – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Żyjemy w czasach, w których dużą uwagę przykłada się do wyglądu i powierzchowności. To trudne, kiedy inni postrzegają cię wyłącznie przez pryzmat długości nosa, koloru skóry czy wagi. O ile dorośli mają jeszcze narzędzia, żeby sobie z tym jakoś radzić, o tyle dzieci muszą często zmagać się z kompleksami oraz brakiem pewności siebie.

W rzeczywistości to, w jaki sposób młoda osoba będzie postrzegać siebie, zależy od tego jaki wzorzec otrzyma od otoczenia. W byciu bardziej świadomym może pomóc jej książka, która ostatnio ukazała się nakładem wydawnictwa Dwie Siostry. 

(Tę książkę można… rozebrać! Wystarczy ściągnąć załączoną do niej obwolutę)

Cielesność, seksualność oraz świadomość

,,Od stóp do głów. Ilustrowany elementarz ciała” to książka z tekstem Kathariny von der Gathen (autorki ,,Odpowiedz mi!”) oraz wymownymi, świetnymi ilustracjami Anke Kuhl (wspominanej już przeze mnie na stronie przy okazji pozycji ,,Najlepsze jasełka wszech czasów”).

W tym mini kompendium przedstawione zostały hasłowo najważniejsze zagadnienia dotyczące cielesności, seksualności oraz świadomości własnego ,,ja”. Książka kierowana jest zarówno do chłopców, dziewczyn jak i osób nieokreślonych płciowo. Pozwala zmierzyć się z takimi zagadnieniami jak: części intymne, niepełnosprawność, ozdabianie ciała, choroby, pewność siebie, normalność i nienormalność, mowa ciała oraz wiele, wiele innych.

Jak polubić siebie?

Można powiedzieć, że autorka ,,Od stóp do głów” zebrała najbardziej intrygujące, ważne oraz często będące tematami tabu kwestie, które w sposób prosty wyjaśnia oraz rozwija dzieciom i ich rodzicom. Książka pomaga łatwiej polubić siebie, zaakceptować swoje defekty oraz zyskać cenną perspektywę. 

Przy okazji lektura jest niezwykle współczesną odpowiedzią na wiele palących problemów. Dzieci oraz młode osoby, które obecnie zasypywane są zdjęciami perfekcyjnych ludzi z mediów społecznościowych, nie zawsze mają świadomość o zastosowanych na nich filtrach czy obróbce komputerowej. ,,Od stóp do głów” pozwala bardziej uświadomić skalę tego zjawiska i jednocześnie zapewnić, że kluczem do szczęścia jest po prostu polubienie siebie.

Szersza perspektywa

Książka posiada także kilka fajnych rozwiązań, które pomagają jeszcze bardziej się w nią zaangażować. Akapity zatytułowane ,,Spróbujcie sami!” to nic innego jak propozycje zadań czy poleceń do wykonania samodzielnie lub z innymi. Mnie zauroczyły także rozkładówki z ,,Szerszą perspektywą”, na których widać zdjęcie rodziny na przestrzeni lat. Można obserwować jak zmieniają się jej poszczególni członkowie, ale także jak pojawiają się nowe osoby i ,,znikają” te wcześniejsze.

Nie zawsze łatwo jest otwarcie rozmawiać z dziećmi o seksualności czy cielesności. Z ,,Od stóp do głów” będzie to jednak dużo prostsze i bardziej naturalne. Polecam tę lekturę każdemu powyżej 8 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/od-stop-do-glow.html

Artykuł Od stóp do głów – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Lubimy wierzyć, że każdy z nas jest inny. Że jesteśmy indywidualnościami oraz nie ma takiego drugiego czy takiej drugiej jak my. W rzeczywistości jednak nie różnimy się od siebie aż tak bardzo. Zazwyczaj łączy nas podobieństwo wizualne, kwestia zainteresowań czy zależności rodzinnych. Są jednak ludzie, którzy albo postanowili iść pod prąd, albo to los zadecydował za nich, że wybiorą trudniejszą ścieżkę.

,,Jedno oko na Maroko” to książka Tomasza Kwaśniewskiego z fotografiami Anny Bedyńskiej, która pierwszy raz ukazała się w 2013 roku, ale w trochę innej formie. Jest ona zbiorem rozmów z osobami wyróżniającymi się na tle społeczeństwa. Wydawnictwo Dwie Siostry wznowiło ją, wzbogacając o świeżą oprawę graficzną oraz niektóre zdjęcia bohaterów.

Kiedy dobrze jest się pomylić

Przyznam szczerze, że na początku byłam nią bardzo zainteresowana. Temat indywidualizmu, ale także tolerancja czy otwartość na różnorodność to moim zdaniem bardzo ważne zagadnienia, o których powinno rozmawiać się z dziećmi. Im ludzie są mniej do siebie podobni – tym jest przecież ciekawiej.

Kiedy po pierwszym kartkowaniu, poznałam bohaterów ,,Jedno oko na Maroko”, mój entuzjazm trochę osłabł. Zobaczyłam wśród nich mojego byłego nauczyciela historii, wokół którego w szkole było mnóstwo kontrowersji (i to nie dlatego, że był oryginałem). Dostrzegłam również kilka postaci, które poczułam, że umieszczono tylko dla kontrowersji. Dałam jednak tej książce szansę i na szczęście okazało się, że się pomyliłam.

Dziecięca ciekawość

Okazało się, że zarówno sposób prowadzenia rozmów jak i wybranie punktów ciężkości udało się Tomaszowi Kwaśniewskiemu doskonale. Niezależnie czy prowadził dyskusję z bliźniakami, bezdomnym alkoholikiem czy niepełnosprawnym – jego proste, ale niezwykle kluczowe pytania potrafiły wydobyć z rozmówców to, co najważniejsze.

Prowadzący dyskusje nie oceniał bowiem tych, których przepytuje. Pozwolił im pokazać fragment siebie – znaczący wycinek, dzięki któremu czytelnik może otworzyć się na innych. W narracji dodatkowo jest coś takiego, co sprawia wrażenie, że słucha się dorosłego oraz dziecka. Dziecko zadaje pytania i interesują go sprawy, o których nie pomyślałby nikt inny. To bardzo cenne w tej książce.

Rozmowy o różnorodności

Muszę przyznać, że ,,Jedno oko na Maroko” ma też wątek edukacyjny. Można sporo się z niej dowiedzieć, poznać perspektywę innych osób oraz bardziej świadomie spojrzeć na otaczający nas świat.

Książka będzie także cennym fundamentem pod wspólne rozmowy na ważne tematy. Można czytać po jednym wywiadzie każdego dnia, a później spędzić czas na rodzinnym rozważaniu. Jestem pewna, że będzie to znaczący, ale i miły czas dla wszystkich.

Polecam ,,Jedno oko na Maroko” czytelnikom powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/jedno-oko-na-maroko.html

Artykuł Jedno oko na Maroko – recenzja książki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Mało jest dobrej literatury dziecięcej o bohaterach z niepełnosprawnościami – zazwyczaj pojawiają się oni jako postaci drugoplanowe, np. w ,,Emilka Sza. Jak wiele to nic” czy w ujęciu bardziej edukacyjnym ,,Wszystko o różnorodności”.

Tym bardziej chciałabym polecić serię, o której już pisałam na tej stronie. ,,Przygody Rysia i Krzysia” to opowiastki o perypetiach dwóch braci, ale również małe kompendium z wieloma ważnymi informacji na temat osób niepełnosprawnych.

Poprzednie tytuły tego cyklu:

• ,,Przyjaciel Pirat”,
• ,,Zabawa na plaży”,
• ,,Wyprawa rowerowa”.

Ostatnio nakładem Fundacji Podróże Bez Granic ukazała się kolejna książka z serii, w zestawie z kolorowanką oraz grą, przygotowaną w inspiracji popularnym ,,Dobble”. Autorka Marta Ostrowska z ilustratorem Szczepanem Atroszko zabierają nas tym razem w sam środek zimy!

Zanim przejdę do omawiania fabuły, chciałabym dodać, że do końca lutego na stronie rysikrzys.pl obowiązuje promocja przy zakupie zestawu 4 książek. Cała suma zasila działanie Fundacji!

Najnowsza książka ,,Przygody Rysia i Krzysia. Zimowy sen” jest idealną lekturą na czas ferii zimowych. Ryś i Krzyś budzą się rano i szybko dostrzegają, że spadł pierwszy śnieg. Podwórko jest wypełnione bawiącymi się dziećmi i jeden z braci także nie może się doczekać, kiedy wyjdzie na zewnątrz. Ryś niestety nie jest w pełni zachwycony zimą. Porusza się na wózku i dla niego każda zaspa to przeszkoda trudna do pokonania (nawet z pomocą jego psa asystującego Pirata – poznaliśmy go w jednej z książek).

Kiedy jednak wieczorem zasypia w swoim łóżku, ma niezwykły sen. Śni mu się, że wraz z rodziną oraz przyjaciółmi wyruszają w góry. Na miejscu czeka na nich profesjonalny instruktor narciarski, który uczy dzieci jeździć na nartach.

,,Zimowy sen” jest historią o tym, że każdy może uprawiać sporty zimowe! Nie ma znaczenia czy ma się niepełnosprawne nogi czy jest się niewidomym – istnieją sposoby oraz sprzęt, które umożliwiają taką zabawę każdemu, niemal bez wyjątku.

W książce wspomniana zostaje również Paraolimpiada z wyszczególnionymi konkurencjami. Na końcu lektury znajdują się też zadania aktywizujące, które choć nie dotyczą bezpośrednio tematyki książki, pozwolą nieco potrenować spostrzegawczość.

Polecam tę serię dzieciom powyżej 4 roku życia. Pomoże im ona lepiej rozumieć rówieśników z niepełnosprawnościami lub samych siebie.

Więcej informacji znajdziecie na stronie poświęconej Rysiowi i Krzysiowi: https://www.rysikrzys.pl

Artykuł Zimowy sen – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Wszystko o różnorodności
➜ Seria: Wszystko o…
➜ Autorka: Felicity Brooks
➜ Ilustracje: Mar Ferrero
➜ Tłumaczenie: Paulina Kielan
➜ Wydawnictwo: Papilon
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych, co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Są takie książkowe serie, które mają na mojej półce miejsce szczególne. ,,Wszystko o” to czterotomowy już cykl edukacyjnych lektur, pozwalających dzieciom oraz ich rodzicom zagłębić się w potrzebnych i czasami wymagających tematach.

Każdy, łącznie z tym najnowszym tytułem, objęłam bajkochłonkowym patronatem medialnym –  z czego jestem bardzo dumna!

Poprzednio ukazały się (kliknij, żeby przejść do recenzji):

• ,,Wszystko o rodzinach”,
• ,,Wszystko o emocjach”,
• ,,Wszystko o przyjaźni”.

,,Wszystko o różnorodności” to jedna z ważniejszych książek tej serii. Jej przekaz opiera się przede wszystkim na niesieniu idei otwartości, tolerancji i zrozumienia. Autorką publikacji jest Felicity Brooks, a ilustracje przygotował Mar Ferrero.

Książka została podzielona na serię krótkich rozdziałów, rozpoczynających się od bardzo wymownej rozkładówki. Po lewej stronie mamy różne sceny z życia, z udziałem tak samo wyglądających bohaterów oraz miejsc, a po prawej – kolory, różnorodny tłum. Narrator pyta czytelnika, która strona wydaje mu się ciekawsza.

Ogólnie dużym atutem ,,Wszystko o” jest po podaniu tekstu oraz pokazaniu wielu obrazków, włączenie małych odbiorców w aktywne uczestniczenie w omawianych tematach.

Autorka ukazuje nam różnorodność pod względem pochodzenia, sprawności lub niepełnosprawności, zainteresowań, kultury, a nawet płci. Za każdym razem zwraca się do czytelnika z ciekawym i pomocnymi w rozmowie pytaniami. 

Dzieci, szczególnie w wieku przedszkolnym, a czasami nawet wcześniej, zaczynają żywo interesować się rówieśnikami. ,,Wszystko o różnorodności” pomoże im dostrzec jak bogaty i mający wiele do zaoferowania jest świat. Warto rozmawiać o różnicach, dotyczących dużych i ważnych kwestii, ale przecież różnorodność to także odmienne gusta czy nawet upodobania żywieniowe. 

Pokazując dziecku, w jaki sposób można w różnicach szukać porozumienia, uczymy go życia w społeczeństwie. Autorka oferuje wiele przykładów tego, co zrobić, kiedy spotykamy osobę z innymi od naszych przekonaniami, przyzwyczajeniami czy po prostu sposobem bycia.

W tej książce fantastyczne jest również to, że wiele ważnych kwestii nie tylko jest tematem rozdziału, ale pojawia się na pozostałych rozkładówkach w formie detali do dostrzeżenia. Przykładem może być chłopiec w części o zrozumieniu, który nie ma jednej ręki. Jest to jednak cecha, która zupełnie nie przeszkadza mu w codziennym funkcjonowaniu. Uśmiecha się, jest radosny i otwarty.

,,Wszystko o różnorodności” jest pozycją ładnie wydaną oraz niezwykle kolorową. Szybko przypadnie do dziecięcych i nie-dziecięcych gustów. Szczerze polecam ją odbiorcom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/papilon/oferta/dla-przedszkolakow-3-5-lat/wszystko-o-roznorodnosci

OFICJALNA PREMIERA: 23.02.2022 rok

Artykuł Wszystko o różnorodności – przedpremierowa recenzja patronatu! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.