➜ Tytuł: Marzenie Noela
➜ Autorka: Johanna Thydell
➜ Ilustracje: Lisa Moroni
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Tradycja adwentowych książek dla dzieci od wydawnictwa Zakamarki powoli przybliża nas, czytelników, do tego momentu, kiedy nie będziemy poznawać jednego rozdziału dziennie, ale bez wyrzutów sumienia – pochłaniać całą, jedną lekturę tej serii.

Nowa książka adwentowa dla dzieci od wydawnictwa Zakamarki

A to dlatego, że właśnie ukazała się piękna, dziesiąta już pozycja tego cyklu, której tym razem autorką jest Johanna Thybell (Okropny rysunek!), a za ilustracje odpowiada Lisa Moroni. Recenzje wszystkich Zakamarkowych Książek Adwentowych znajdziecie na końcu tego artykułu.

Marzenie Noela to jedna z tych lektur do czytania w formule jeden rozdział na jeden grudniowy dzień, gdzie rzeczywiście ma to znaczenie oraz uzasadnienie w fabule. Razem z tytułowym bohaterem wyczekujemy bowiem nie tylko tego najważniejszego, 24 grudnia, ale czekamy na konkretne inne dni, podczas których wiele ma się rozegrać dla istotnych w historii postaci.

Poszukiwany skrzat do zaprzęgu Świętego Mikołaja!

Noel jest skrzatem. Właśnie ze swoją mamą oraz dwoma starszymi braćmi-bliźniakami przeprowadził się do Skrzatoborgu. Tak się składa, że to najsłynniejsza miejscowość w skrzacim świecie, w której mieszka sam Święty Mikołaj.

Bohater Marzenie Noela nie jest jednak zachwycony tą zmianą. Tęskni za przyjaciółmi i w nowym miejscu czuje się bardzo samotny. Kiedy jednak decyduje się na pierwszy spacer po miasteczku, jego wzrok przyciąga ogłoszenie wywieszone w witrynie. Święty Mikołaj poszukuje nowego skrzata do swojego zaprzęgu – takiej szansy nie można zmarnować!

Oryginalna książka świąteczna dla najmłodszych

Marzenie Noela jest świąteczną książką, która proponuje coś nowego na grudniowy czas, przemycając jednocześnie najważniejsze elementy z tradycyjnych powiastek, wprowadzając element rywalizacji oraz budowania napięcia. 

Choć akcja toczy się przede wszystkim wokół konkursu, to obok niego jest miejsce na tworzenie nowych przyjaźni, wykazywanie się dobrymi cechami czy naukę wzajemnego sobie wybaczania.

Książka pokazuje, że pozory lubią mylić, a znacznie ważniejsze niż wygrywanie w wyścigach, są drobne gesty życzliwości, który finalnie liczą się najbardziej. Nie ma znaczenia czy jest się dużym, czy małym – można wiele osiągnąć, kiedy ma się dobre intencje.

Mam przeczucie, że zachwyci Was fabułka Marzenie Noela, jak i pełne ciepła oraz świątecznej magii ilustracje w tej książce. W Święta najważniejsze jest bycie razem; nawet z małą choinką, nowymi tradycjami czy nieidealnym domkiem z piernika. 

Polecam Marzenie Noela wszystkim dzieciom powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/marzenie-noela/

Recenzje pozostałych książek adwentowych od wydawnictwa Zakamarki:

• Święta w Wielkim Lesie (2023),
• Zagadka złodzieja świąt (2021),
• Jak ratowaliśmy Wigilię (2020),
• Grudniowy gość (2019),
• Kosmiczne święta (2018),
• Hurra, są Święta! (2017),
• Święta dzieci z dachów (2016),
• Prezent dla Cebulki (2014),
• Wierzcie w Mikołaja! (2013).

Artykuł Marzenie Noela – recenzja książki adwentowej dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Święta w Wielkim Lesie
➜ Autor: Ulf Stark
➜ Ilustracje: Eva Eriksson
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jest pewne, dość szerokie grono czytelników, które co roku czeka na nowy adwentowy kalendarz książkowy od wydawnictwa Zakamarki. Do tej pory ukazało się ich aż dziewięć. Tym ostatnim jest opowieść o skrzacie Gburku oraz pewnej małej króliczce. 

Nowy kalendarz adwentowy od wydawnictwa Zakamarki

,,Święta w Wielkim Lesie” to 25 rozdziałów napisanych przez Ulfa Starka oraz zilustrowanych przez Evę Eriksson. Niezwykły duet twórców, który ma na swoim koncie dziesiątki wartościowych lektur dla najmłodszych (m.in. ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?”, ,,Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy’ego”, ,,Lis i skrzat”, ,,Opowiastka o staruszku i psie”). 

Jeżeli nie znacie z kolei poprzednich książek z tej serii, kliknijcie w wybrany tytuł poniżej:

• Zagadka złodzieja świąt (2021),
• Jak ratowaliśmy Wigilię (2020),
• Grudniowy gość (2019),
• Kosmiczne święta (2018),
• Hurra, są Święta! (2017),
• Święta dzieci z dachów (2016),
• Prezent dla Cebulki (2014),
• Wierzcie w Mikołaja! (2013).

Planowane świętowanie w Wielkim Lesie

Imię skrzata Gburka zobowiązuje. Mieszka sam (do czasu) i najlepiej czuje się w swoim towarzystwie – a przynajmniej tak uważa. Dużo marudzi, narzeka oraz gdera, bo tak wypada domowym skrzatom. Nawet kiedy odwiedza go anioł i obwieszcza, że wkrótce odwiedzi go nie jedno dziecko, a dwoje – skrzat jest niezadowolony. Kręci nosem i chyba wcale nie wierzy temu, czego był świadkiem.

Tymczasem do Wielkiego Lasu wiatr przywiewa czapkę skrzata oraz starą, zniszczoną tabliczkę. Zwierzęta odbierają to jako zapowiedź jego wizyty i zaczynają czynić przygotowania. Skrzat jednak nie przychodzi. Czy planowane świętowanie w końcu nigdy się nie odbędzie?

Ponadczasowa opowieść na Boże Narodzenie

Książka ,,Święta w Wielkim Lesie” to ciepła opowiastka o tym, że nawet najbardziej antypatyczne osobniki potrzebują w życiu trochę ciepełka oraz magii Świąt. Historia jest połączeniem fantastycznego świata spod podłogi naszych domów, leśnego życia oraz elementu magii, lub jak kto woli – cząstki sakrum. 

Piękne, baśniowe ilustracji Evy Eriksson otulają te opowieść w szalik ponadczasowości. Z kolei tekst pozwala się interpretować na wiele sposobów. Bogactwo małych niuansów w fabule i bohaterów sprawia, że ta książka ubogaci każdego, kto tylko po nią sięgnie.

Książka do czytania tuż przed Świętami

,,Święta w Wielkim Lesie” to opowieść nieco różniąca się od poprzednich z tej serii. Przede wszystkim ma zauważalnie mniej tekstu oraz więcej obrazków. To proporcja, która sprzyja czytaniu tej książki przez nieco młodszych odbiorców, takich już nawet powyżej 4 roku życia.

Książkowe kalendarze adwentowego tego cyklu polecane są do czytania: jeden rozdział na jeden grudniowy dzień. Uważam jednak, że w przypadku ,,Świąt w Wielkim Lesie” będzie to prawie niewykonalne. Fabułka posuwa się do przodu dość powoli i koniec każdego rozdziału nie trzyma czytelnika w wielkim napięciu. Myślę więc, że bez wyrzutów sumienia możecie przeczytać ją po prostu na raz, na przykład tuż przed samymi Świętami Bożego Narodzenia.

Polecam ,,Święta w Wielkim Lesie” także jako książkowy prezent pod choinkę.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/swieta-w-wielkim-lesie/

Artykuł Święta w Wielkim Lesie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Są sekrety, które można zachować tylko dla siebie i takie, którymi trzeba podzielić się z innymi. Kiedy czegoś się boimy, nie potrafimy pokonać naszego smutku lub potrzebna nam pomoc bliskich – warto zwrócić się do rodziców, rodzeństwa lub dziadków, żeby poczuć ulgę i znaleźć rozwiązanie problemów.

Przekonała się o tym prawie 7-letnia bohaterka książki dla dzieci. ,,Boim oswaja lęk” to ujęta w dziewięciu rozdziałach opowieść Katarzyny Pruszkowskiej-Sokalla, o której wspominałam już przy okazji lektury ,,O Kaziku i misiu Słoniku”. 

Niezwykły sąsiad

Główna bohaterka Halszka właśnie przeprowadziła się z rodzicami oraz babcią do domu poza miastem. Ostatnio w jej życiu sporo się zmienia – mama dziewczynki jest w ciąży i Halszka zostanie wkrótce starszą siostrą. Poza tym, bohaterka bardzo przeżywa odejście dziadka, który był jej najlepszym przyjacielem.

Gdy rozpakowuje się w domu z czerwonej cegły i próbuje zmierzyć z nową rzeczywistością, odkrywa pewien sekret. Okazuje się, że będzie mieć teraz bardzo niezwykłego sąsiada. Sąsiada, który prawdopodobnie według wielu dorosłych wcale nie ma prawa istnieć…

Pokonywanie strachu

Boim, bo o nim mowa, to najprawdziwszy skrzat. Mieszka w dziupli lipy i ma pewną niezwykłą umiejętność. Boim potrafi wyczuć strach innych. Sam też jest bardzo niepewny i lękliwy. Halszka znajduje z nim jednak silną nić porozumienia. Choć czegoś bardzo się obawia, nie ma oporów przed poznawaniem nowych osób.

Zabiera Boima ze sobą na plac zabaw, gdzie spotyka miejscowe dzieci. Okazuje się, że wiele z nich się czegoś boi. Ze wsparciem skrzata, Halszka pomaga rówieśnikom pokonać obawy i przekonać ich, że warto mierzyć się ze swoimi ograniczeniami.

Kiedy podstawą jest rozmowa

,,Boim oswaja lęk” to pięknie ilustrowana przez Iwonę Klimaszewską książka dla najmłodszych. Przywodzi na myśl ponadczasowe opowieści, takie jak np. ,,W Jeżynowym Grodzie”, które wzbudzają w czytelniku poczucie bezpieczeństwa, jednocześnie oferując wiele realnych wątków, z którymi mogą utożsamić się mali odbiorcy.

Halszka z przestraszonej i zrezygnowanej dziewczynki, staje się bohaterką z wieloma przyjaciółmi, ceniący ją za szczerość oraz pomoc, której im udzieliła. Uszczęśliwiła ona wiele dzieci, udowadniając im, że podstawą jest rozmowa, podczas której można rozwiązać większość problemów.

Jestem przekonana, że ,,Boim oswaja lęk” będzie lekturą, która pomoże wielu dzieciom w pokonywaniu ich straszków. Niezależnie od tego, czy nie czujemy się pewni skacząc z innymi w gumę, grając w piłkę nożną czy przebywając w ciemnych pomieszczeniach – przygody Halszki pomagają uwierzyć, że to dzięki odważnym decyzjom, możemy tworzyć piękne wspomnienia.

Polecam tę książkę dzieciom powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/boim-oswaja-lek-28437.html

Artykuł Boim oswaja lęk – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Lis i skrzat
➜ Autorka: Astrid Lindgren
➜ Ilustracje: Eva Eriksson
➜ Tłumaczenie: Anna Węgleńska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kiedy zapada noc i wszyscy albo pozostają w domu, albo szykują się do snu – na zewnątrz zostaje tylko bardzo, bardzo stary skrzat, który ma oko na gospodarstwo. Być może pamiętacie go już z poprzedniej książki Wydawnictwa Zakamarki – ,,Skrzat nie śpi”. Teraz powraca w nowym opowiadaniu, choć sięgającym korzeniami zamierzchłych czasów.

Skąd wziął się skrzat?

Historię tego skrzata można poznać ze stopki redakcyjnej umieszczonej w książce ,,Lis i skrzat”. Jej autorką jest bardzo znana i lubiana Astrid Lindgren, słynąca przede wszystkim z takich klasyków jak ,,Dzieci z Bullerbyn”, ,Pippi” czy ,,Ronja, córka zbójnika”. 

Tekst do ,,Lis i skrzat” powstał pierwotnie w 1965 roku, na podstawie słynnego w Szwecji wiersza Karla-Erika Forsslunda z przełomu XIX i XX wieku. Książka ukazała się najpierw w Niemczech z ilustracjami Haralda Wiberga, a dopiero 50 lat temu wydano ją w Szwecji w oprawie graficznej, którą znamy z publikacji Wydawnictwa Zakamarki. 

O lisie, który skradał się do kurnika

Głównym bohaterem książki nie jest jednak skrzat, jak mogłoby się początkowo wydawać, ale lis o imieniu Mikael. To zupełnie zwyczajny lisi lis, który zamieszkuje norę na polanie w środku lasu i jest bardzo głodny. Wiedziony nosem oraz zwierzęcym instynktem, postanawia przemknąć się do zagrody, gdzie liczy na smaczny posiłek.

Mikael skrada się ostrożnie, bo pragnie pozostać niezauważony. W pewnym momencie traci jednak uwagę i staje się celem bystrych, ale bardzo starych oczu. Pełen nadziei lis zmierza jednak do kurnika. Czy uda mu się upolować kurę i zaspokoić głód?

Łącznik między lisem a człowiekiem

,,Lis i skrzat” to poetycka opowiastka, podczas której cały czas towarzyszymy rudemu bohaterowi. Możemy obserwować świat z jego perspektywy – świat ludzi, który z punktu widzenia lisa wydaje się momentami bardzo odległy. Choć w domu bawią się dzieci (i w ich przebraniach można odnaleźć kultowych bohaterów z bajek, jak np. Spidermana, Królewnę Śnieżkę czy Pippi), jest ubrana choinka, a przed wejściem stoją bałwany – tak dla Mikaela to wszystko jest nieważne.

Zwierzak kieruje się po prostu głodem. W tej historii jednak jest ktoś, kto staje się swego rodzaju łącznikiem. Mądry bohater znajdujący rozwiązanie w każdej sytuacji. Ktoś pełen empatii oraz zrozumienia.

Nauka dzielenia się

Książka ,,Lis i skrzat” to opowieść o dzieleniu się i wyrozumiałości. Ciepła opowiastka w zimowej scenerii. Może nie wywróci Waszego światopoglądu do góry nogami, nie wciągnie w dynamiczną fabułą czy nie wywoła potoku łez. A jednak to pozycja przyjemna, rozgrzewająca i w sam raz do czytania tuż przed snem.

Polecam ją dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/lis-i-skrzat/

Artykuł Lis i skrzat – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Odkąd pamiętam, jestem bardzo wrażliwa na rozmaite historie, w których główną rolę ogrywają psy. Zaczęło się to wszystko chyba od klasyki, czyli ,,101 dalmatyńczyków”, którą poznałam jeszcze jako bardzo mała dziewczynka i niewiele zmieniło się od tamtego czasu. Opowieści, w których pieski trafiają na czarne charaktery są jednak bardzo potrzebne – pomagają kształtować empatię oraz wpływają na wrażliwość odbiorców. Tak jest również w przypadku książki o której opowiadam w tej recenzji.

,,Pieskie sprawy Timona i Lusi” to pod wieloma względami bardzo emocjonalna historia, napisana przez Maję Szanecką-Żołdak. Jej fabuła skupia się wokół dwojga głównych postaci – buldożka francuskiego o imieniu Timon oraz yorkshire terrier, czyli suczki york Lusi.

To, co je łączy, czyli pieski świat

Czytelnik ma szansę poznać historie tych pieskich bohaterów niemal od początku ich narodzin. Choć Lusia jak i Timon zupełnie różnią się od siebie (czy to pod względem wyglądu czy charakteru), to łączy ich pewien fakt – oboje dostali się na ten świat w wyniku ludzkiej chciwości, bezwzględności oraz poniekąd – braku empatii.

Suczka urodziła się w pseudohodowli i część życia spędziła w warunkach, które powinny być obce każdemu psu. Timon z kolei miał być szybkim źródłem zysków – pomijając troskę o jego zdrowie oraz przyszłość.

Historie Timona i Lusi

Autorka prowadzi ciekawą narrację pierwszoosobową, dając zwierzakom głos i pozwalając mówić w swoim imieniu. Dzięki temu czytelnik dowiaduje się wszystkiego ,,z pierwszej łapki”. Historie Lusi i Timona przeplatają się, doskonale wpływając na dramaturgię książki. 

Początkowo tych dwoje bohaterów jest dla siebie zupełnie obcych, choć łączy ich podobna przeszłość. Z czasem okazuje się, że świat jest mniejszy, niż można byłoby przypuszczać. Los sprawia, że Timon i Lusia będą u siebie częstymi gośćmi, a z czasem… może nawet razem zamieszkają. Czy jednak zawiąże się między nimi nić porozumienia?

Książka dla dzieci o rozumieniu psów

Niewiele jest książek takich jak ,,Pieskie sprawy Timona i Lusi”, które nie boją się trudniejszych wątków. Warto też wspomnieć, że pozycja nie tylko opisuje rozmaite, psie perypetie, ale fantastycznie zagłębia się w struktury rodziny – z jednej strony nowoczesnej, z drugiej – absolutnie pogubionej. 

W książce nie brakuje momentów smutnych, takich jak śmierć bliskiej osoby, ale i dających nadzieję na lepsze jutro. Można wynieść z niej spostrzeżenie, że ludzie, którzy lepiej rozumieją zwierzęta, są szczęśliwsi, bo więcej czasu poświęcają na relacje – na to, czego nie da się w żaden sposób kupić za pieniądze.

,,Pieskie sprawy Timona i Lusi” to książka uświadamiająca oraz ciekawa. Każdy, kto rozważa zakup psa powinien ją przeczytać. Moim zdaniem będzie odpowiednia dla osób powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.skrzat.com.pl/index.php?themes=2020&page=pozycja&id=2928&tytul=Pieskie+sprawy+Timona+i+Lusi

Artykuł Pieskie sprawy Timona i Lusi – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Magdalena Płuciennik

Ilustracje: Tomasz Laskowski

Wydawnictwo: Skrzat

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Patrzenie w niebo i wyobrażanie sobie, jakie tajemnice skrywa kosmos, należy do jednego z moich ulubionych zajęć. Podobnie jak w przypadku masy dzieciaków, myślenie o odległych planetach, gwiazdach i księżycu sprawia, że wyobraźnia zaczyna intensywniej pracować, a sami możemy się przekonać, co znaczy pojęcie nieskończoności (zarówno w kontekście wizualizowania sobie rozmaitych zjawisk jak i samego kosmosu).

W tej recenzji sięgam do książki już sprzed kilku lat, która jednak dopiero ostatnio trafiła w moje ręce. Zainteresowała mnie nie tylko kosmiczną tematyką, ale i kreacją głównej bohaterki, która jest asertywna, niepokorna, ale jednocześnie cechuje ją empatia oraz wielki apetyt do zdobywania wiedzy!

,,Podróż w głąb Tęczowej Galaktyki” jest książką napisaną przez Magdalenę Płuciennik. Muszę przyznać, że pozycja ta miała bardzo wysoko zawieszoną poprzeczkę, kiedy do niej siadałam, ponieważ jestem fanką oraz stałą czytelniczką serii Lucy i Stehpana Hawkingów o George’u – pewnym chłopcu zafascynowanym światem astronomii. 

No właśnie… chłopcu! Zdecydowanie brakowało mi tego typu lektury o dziewczynce, a w ,,Podróży w głąb Tęczowej Galaktyki” mamy bohaterkę i to taką z naprawdę interesującym charakterem! Amelia nie jest typem aniołka. Lubi włóczyć się bez nadzoru rodziców, nie przejmuje się konwenansami i zazwyczaj robi to, na co ma ochotę.

Pewni dorośli mogliby ją określić nawet mianem niegrzecznej i ciekawskiej, ale, przecież dobrze wiemy, że są to wspaniałe, dziecięce cechy, których zdecydowanie nie powinno się tłamsić, a wręcz przeciwnie – należy pozwolić im się wykazać.

Amelka na skutek nieszczęśliwego wypadku, trafia pod opiekę swojego sąsiada. Nie jest to jednak zwyczajny staruszek, a znany naukowiec Dragomir Orbiter, który właśnie pracuje nad kosmiczną wyprawą. Jego celem jest odkrycie… Tęczowej Galaktyki! Czy uda mu się potwierdzić swoje wielkie badania? Jaki w nich udział będzie miała Amelka i co z tego wszystkiego wyniknie – dowiecie się w niniejszej książce.

Niekwestionowanymi zaletami tej lektury jest wartka akcja, częste zwroty narratora do czytelników czy ciekawi, nieszablonowi bohaterowie. Mam jednak wielki żal do redaktorki za sporo przeoczeń, powtórzeń i braku doszlifowania tego tekstu. Zabrakło także korekty, która mogłaby wyeliminować drobne błędy.

W ogólnym zestawieniu są to jednak drobiazgi. Podobnie jak niewielkie znaczenie ma umykająca momentami logika czy brak konsekwencji ilustracji w stosunku do tekstu. 

Jestem przekonana, że dzieci zanurzające się w tę historię, wezmą sobie do serca kilka ważnych przesłań z tej opowiastki. Jednym z najważniejszych jest to, żeby szczerze rozmawiać z rodzicami o swoich uczuciach. Mówienie o tym, co sprawia, że nie jest nam dobrze, może nie tylko przynieść ulgę, ale i zupełnie odmienić nasz los.

Polecam ,,Podróż w głąb Tęczowej Galaktyki” wszystkim dzieciom powyżej 7 roku życia, które pragną odkryć planetę Puzzli, odwiedzić Planetę Ziszczonych Wyobrażeń czy przenieść się do miejsca niezwykłych domów oraz muzycznych pupili!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.skrzat.com.pl/index.php?themes=2020&page=pozycja&id=2247&tytul=Podróż+w+głąb+Tęczowej+Galaktyki

Artykuł Podróż w głąb Tęczowej Galaktyki – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Święta u Zuzi

Seria: Zuzia i Dobre Wróżki

Autor: Anna Potyra

Ilustracje: Agnieszka Filipowska

Wydawnictwo: Skrzat

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Być może znacie już Zuzię – bohaterkę książkowej serii ,,Zuzia i Dobre Wróżki” dla najmłodszych, od Wydawnictwa Skrzat. Do tej pory w jej ramach ukazało się już 7 tytułów! Autorką jest Anna Potyra, a za ilustracje odpowiada Agnieszka Filipowska. Ja szczerze mówiąc jeszcze nie miałam z tą serią do czynienia, ale przy okazji świątecznej nowości – musiałam się skusić!

,,Święta u Zuzi” to opowiastka, której akcja ma miejsce w samą Wigilię! Pisana jest z punktu widzenia głównej bohaterki, która w całym tym przedświątecznym zamieszaniu czuje się trochę niepotrzebna. 

Łatwo sobie wyobrazić sytuację, kiedy rodzice zajęci gotowaniem i ostatnimi przygotowaniami przed nadejściem gości, proszą dzieci tylko o to, żeby znalazły sobie jakieś zajęcie i nie przeszkadzały. Plany Zuzi na ten czas są początkowo skromne – ma zamiar poczytać książki, a później spróbować porozmawiać ze swoim psem Hultajem. Lektury jednak nie potrafią wystarczająco tego dnia skupić na sobie jej uwagi, a psiak okazuje się niezbyt rozmowny.

Jeżeli znacie tę serię, to podejrzewam, że znajomy jest Wam też wątek Dobrych Wróżek. Są one swego rodzaju opiekunkami dziewczynkami. Przyjaźnią się z nią, a niektóre nawet mają na nią oko, kiedy robi coś bardziej niż zazwyczaj ryzykownego (na przykład gdy wspina się na drzewa).

Tego dnia jednak Wróżki nie mogą dotrzymywać towarzystwa Zuzi, bo muszą pomóc Mikołajowi w przygotowaniach prezentów. Dziewczynce udaje się przekonać jedną z nich, żeby zabrała ją do tego niezwykłego warsztatu. Przypadkowo, za pomocą magicznego zaklęcia, na miejsce przenosi się także pies Hultaj… a jego imię zobowiązuje, możecie mi zaufać!

,,Święta u Zuzi” to lekka do czytania i bardzo ciepła opowiastka, która momentami wywołuje nawet łzę wzruszenia. Zawiera w sobie wszystkie świąteczne symbole – Mikołaja, renifera z czerwonym nosem, pracowite elfy i oczywiście magię, która nie tylko pozwala unosić w powietrze czy mieni się kolorowymi drobinkami, ale także (a może i przede wszystkim) sprawia, że wierzymy w szczęśliwe zakończenia.

Polecam tę książkę dla dzieci wszystkim maluchom powyżej 4 roku życia.

,,Święta u Zuzi” są dostępne w sprzedaży w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Święta u Zuzi – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Astrid Lindgren

Ilustracje: Kitty Crowther

Tłumaczenie: Anna Węgleńska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2015 (2018)

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Już prawie koniec stycznia, a w tym roku mało kto miał okazję zaznać prawdziwej, śnieżnej zimy. W takie kapryśne pory roku pozostaje usiąść z dobrą książką i przenieść się do świata, gdzie biały puch skrywa najpiękniejsze historie. 

,,Skrzat nie śpi” to pozycja, która powstała na kanwie popularnego, szwedzkiego wiersza Viktora Rydberga pt. Tomten. Opracowała go ponad 50 lat temu Astrid Lindgren i sprawiła, że XIX-wieczna poezja stała się bardziej przystępna dla dzieci, ale jednocześnie zachowała swoją główną myśl.

Ilustracje z kolei to już współczesne dzieło Kitty Crowther, które zostały zrealizowane w 2012 roku. 

,,Skrzat nie śpi” to jedna z tych książek,  które nie mają na celu edukować czy nieść jakiegoś konkretnego przesłania. Jej głównym atutem jest budowanie nastroju oddającego poczucie bezpieczeństwa, uwrażliwiającego na otaczający świat, pokazującego empatię i po prostu – zachwycającego pięknem. 

Głównym bohaterem jest tytułowy skrzat. Kiedy nadchodzi noc i wszyscy domownicy już smacznie śpią, jego dzień dopiero się rozpoczyna.

Jest tajemniczy i bezimienny, o jego istnieniu wiedzą tylko zwierzęta, ludzie podejrzewają, że istnieje, ale nigdy go nie widzieli. Jest dobrym duchem gospodarstwa. Dla każdego ma dobre słowo. Potrafi przemawiać w języku zrozumiałym dla rozmówcy. 

Skrzat podkreśla upływ czasu. Jest w tej książce jak cichy i miarowy zegar, który sprawia, że wszystko ma swoją porę, że panuje porządek i każdy odczuwa spokój. 

Obietnica jego obecności jest także kojąca. Kiedy powtarza swoje stałe kwestie, wydaje się jakby mówił – nie martwcie się, wszystko będzie dobrze.

,,Skrzat nie śpi” to pięknie wydana książka, która pomoże zasnąć i się wyciszyć. Zamykając oczy można myśleć o świadomości rychłych odwiedzin skrzata. 

Niezwykle polecam ją nie tylko w okresie świątecznym! Będzie odpowiednia dla dzieci już od 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/skrzat-nie-spi.html

Artykuł Skrzat nie śpi – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.