➜ Tytuł: Tajny klub ,,U Fryzjera”
➜ Autorka: Soledad Romero Mariño
➜ Ilustracje:  Xiana Teimoy
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Mojkowska
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Przenieśmy się w czasie o ponad 100 lat, do roku 1921 oraz samego serca pełnego sprzeczności, intrygującego i brzmiącego jazzem Chicago. 

Przed czytelnikami zachwycająca, detektywistyczna książka, jakiej jeszcze nie było! Razem z jej bohaterami spróbujemy dowiedzieć się – a właściwie to samodzielnie wywnioskować; kto odpowiada za tajemniczą zbrodnię, której dokonano na zamkniętym, nielegalnym przyjęciu.

Książka dla dzieci, która mnie zaskoczyła

Soledad Romero Mariño jest autorką z Barcelony, z którą… nie polubiłyśmy się od pierwszego czytania. Do jednej z jej poprzednich pozycji (Afryka. Kontynent kolorów) miałam trochę zastrzeżeń, dlatego Tajny klub ,,U Fryzjera” przeczytałam z dużą uwagą – jeszcze w formie .pdf.

Tekst oraz pomysł na tę książkę spodobał mi się jednak tak bardzo, że postanowiłam objąć go swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym! Jak widać, złe wrażenie można zupełnie odczarować, a bycie otwartym – procentuje ekscytującymi przygodami literackimi.

Tajne przyjęcie w podziemiach Chicago

Tajny klub ,,U Fryzjera” jest bowiem ekscytującą mieszanką kryminału w stylu kultowej Agathy Christie, książką aktywizującą, a nawet trochę filmem noir (za sprawą fantastycznych, deszczowych ilustracji Xiany Teimoy oraz jej ukazywania bohaterów, niczym aktorów z kinowych super-produkcji).

Właśnie odbywają się okrągłe urodziny Wielkiego Tulia – mafiosa, który zdecydowanie nie należy do przyjemnych w obyciu osób. Ma on córkę Lukrecję, reprezentującą jednak zupełnie inne poglądy od ojca. 

Na przyjęciu znajduje się jeszcze kilku, bardzo zróżnicowanych pod kątem charakterologicznym gości – każdy w mniejszy lub większy sposób związany jest z solenizantem. Kiedy dochodzi do kluczowej w książce sceny, wydawać się może, że nie ma na sali osoby, której nie można byłoby przypisać łatki winnego.

Detektywistyczna książka dla dzieci z interaktywnym śledztwem

Obrazkowa, świetnie wydana książka Tajny klub ,,U Fryzjera” ma nieprzekombinowaną, prostą fabułę, w której jednocześnie kryje się wciągająca intryga. Mocną stroną pozycji jest ciekawe przedstawienie postaci, pokazanie ich powiązań, ale i motywów.

Czytelnik ma szansę odpowiednio przyjrzeć się miejscom akcji, dostrzegając rozmaite poszlaki prowadzące do rozwiązania. Na każdej rozkładówce znajduje się także czarny kot – zabawę w jego odszukiwanie można uznać za dobrą rozgrzewkę przed zadaniem głównym.

Dla kogo jest ta książka?

Tajny klub ,,U Fryzjera”  traktuje odbiorców z pełną powagą. To pozycja, która nie bawi się w pół środki oraz nie infantylizuje zbrodni. Ukazuje fragment minionych, niebezpiecznych czasów, jednocześnie dając możliwość wykazania się swoim sprytem oraz umiejętnościami dedukcji.

Jestem przekonana, że Tajny klub ,,U Fryzjera” będzie niezłą zabawą nie tylko dla dzieci powyżej 9 lat, ale również dla starszych czytelników! Być może zachęci Was do sięgania po rozbudowane powieści detektywistyczne lub nawet… do napisania własnej historii z masą poszlak i dowodów, w której do ostatniej niemal chwili nie jest pewne, kto zawinił.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/149-tajny-klub–u-fryzjera

Artykuł Tajny klub ,,U Fryzjera” – premierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Klasyczne powieści detektywistyczne kojarzą się z czasami Sherlocka Holmesa lub bohaterami Agathy Christie – a także w dużej mierze, z ich wiecznie osnutą mgłą rodzinną Anglią. 

Agencja detektywistyczna Joseph i Wspólnicy

Zupełnie więc mnie nie dziwi, że po kolejną przygodę z literaturą dziecięcą ruszamy właśnie w tym kierunku! W księgarniach pojawiła się nowa seria powiastek detektywistycznych, których główną postacią jest 9-letnia panienka mieszkająca sporo dziesiątek lat temu w Londynie.

Tajemnice Lady Berty. Sprawa pociętych kapeluszy to bogato ilustrowana pozycja z tekstem Briana Freschi oraz obrazkami Eleny Triolo. W barwny oraz dynamiczny sposób opisuje śledztwo Berty, która razem ze swoją agencją detektywistyczną Joseph i Wspólnicy, wpadną na trop każdego rzezimieszka! 

Jaka jest Berta? Bohaterka z nowej serii książek dla dzieci

Wyobraźcie sobie połączenie postrzelonej Pippi, zakręconej na punkcie zagadek Enoli Holmes oraz niechętnej do akceptacji wszelkich konwenansów społecznych – Ronji! Z tej mieszaniny powstaje doskonały obraz Lady Berty, która na drugie imię mogłaby nazywać się… Nuda.

Dziewczynka jest bowiem ekstremalnie znużona dotychczasowym życiem. Nauka etykiety, haftu oraz tańca bardzo jej zbrzydła. Berta chciałaby używać swojej głowy do bardziej praktycznych celów! 

Właśnie dlatego ze swoim kotem Josephem oraz bliskim przyjaciółmi otworzyła agencję, która zajmuje się drobnymi występkami. Przed nimi kolejne wyzwanie. Właśnie odwiedziła ich dziewczynka, która opowiedziała o tajemniczym niszczycielu damskich kapeluszy. Czy uda im się dowiedzieć, kto stoi za tą serią napaści? I czy wszyscy wyjdą z tego cało?

Umiejętność otwartego wyrażania opinii

Tajemnice Lady Berty. Sprawa pociętych kapeluszy  to historia zamknięta w pięciu rozdziałach, w których bardzo szybko autor przechodzi od jednego do drugiego wątku. Linia fabularna skupia się więc na głównej sprawie, urozmaicając ją jedynie drobnymi wstawkami, np. na temat zakochanego w Bercie Waltera.

Co do Waltera – przyznam, że nie do końca podoba mi się sposób w jaki dziewczynka zwraca się do chłopaka, ale doceniam, że otwarcie mówi o swoim braku zainteresowania nim. 

Berta to postać, która lubi iść pod prąd. Jest małą buntowniczką więc z całą pewnością nauczy czytelników otwartego wyrażania swoich opinii.

Książka obrazkowa i komiks w jednym tytule!

Intensywna akcja, niewielka ilość tekstu oraz mnóstwo ilustracji zachęcają do samodzielnego czytania przez te dzieci, które dopiero ćwiczą się w tej sztuce. Książka może być także dobrym wstępem przed sięgnięciem po klasyczne komiksy; łączy bowiem elementy pozycji obrazkowej z historią graficzną.

Tajemnice Lady Berty. Sprawa pociętych kapeluszy sprawdzi się dla wszystkich odbiorców powyżej 8 lat. 

Link do strony wydawnictwa: https://totamto.com.pl/ksiazki/tajemnice-lady-berty-sprawa-pocietych-kapeluszy/

Artykuł Tajemnice Lady Berty. Sprawa pociętych kapeluszy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Na palcach jednej ręki można policzyć wszystkie tomy tej rewelacyjnej serii detektywistycznej dla dzieci! A to dlatego, że właśnie ukazała się piąta część przygód nietuzinkowego duetu – przesadnie nieśmiałego detektywa oraz jego asystentki, która mimo wieku i braku doświadczenia, nadrabia sprytem oraz gadatliwością.

Najlepsza seria książek detektywistycznych dla dzieci?

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to kolejna książka Olivera Schlicka w przekładzie Emilii Skowrońskiej, która serwuje czytelnikom prawdziwy trening dla szarych komórek! 

Od pierwszego tomu, niezmiennie obejmuję tę serię swoim patronatem medialnym, za każdym razem upewniając się, że to jeden z ciekawszych cykli detektywistycznych, kierowanych do młodego odbiorcy. 

Jeżeli nie zdecydowaliście się wcześniej sięgnąć po którykolwiek z tomów (nie trzeba czytać ich w kolejności chronologicznej, choć z pewnością warto), sprawdźcie pozostałe ich recenzje tutaj: 

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent.

Strach przed klaunami

Kolejną zagadką do rozwiązania okazuje się tajemnicza sprawa potrącenia pieszego. Wszystko jednak się komplikuje, gdy wychodzi na jaw, że sprawcą był… klaun, a poszkodowany właśnie zmierzał na spotkanie z dziennikarką, by wyjawić jej pewne machlojki w miejscu pracy.

Matylda korzystając z ponownej, tymczasowej nieobecności rodziców w domu, może pozwolić sobie na prowadzenie śledztwa ze słynnym detektywem. Podczas tej przygody dziewczynka będzie mogła przekonać się m.in., jak niebywale odważny jest jej psi przyjaciel. 

Roryka z kolei czeka konfrontacja z jedną z jego największych traum – czyli pomieszczeniem pełnym klaunów.

Dwóch detektyw i mnóstwo detektywistycznych wskazówek

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to mistrzowsko skonstruowana historia, w której początkowe tropy oraz pewniki, z czasem stają pod znakiem zapytania. Autor przestrzega młodych czytelników przed przedwczesnym wyciąganiem wniosków, pokazuje na co zwracać uwagę w śledztwie oraz jak prowadzić wywiady z podejrzanymi.

Niczym prawdziwy mentor z zakresu kryminologii, pozostawia odbiorcom mnóstwo wskazówek dotyczących tego, co jest ważne w zawodzie detektywa, a czego zdecydowanie należy w tej profesji unikać. 

Dla kogo jest ta książka?

Ciekawostka – w piątym tomie serii pojawia się również zupełnie nowy detektyw, u którego Roryk kiedyś praktykował! Jestem przekonana, że będziecie oczarowani tą postacią

Książka Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to historia o chciwości, złudnych pierwszych wrażeniach i pokonywaniu swoich wewnętrznych, czasami bardzo nietypowych lęków. Jestem przekonana, że będziecie szczęśliwi, mogąc wspólnie z Matyldą i Rorykiem prowadzić śledztwo oraz tropiąc tajemniczego klauna.

Polecam tę lekturę każdemu powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-podejrzany-klaun/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W niewielkim miasteczku Valleby występek nikomu nie ujdzie na sucho! Martin Widmark, autor bestsellerowej (a nawet i już kultowej!) serii o dwójce młodych detektywów kolejny raz udowadnia, że kłamstwo ma krótkie nogi, a nawet najmniejsza poszlaka może prowadzić do prawdy.

Emerytura pastora 

32. tom o tytule Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła to historia, której akcja w dużej mierze rozgrywa się na ulicy Kościelnej, gdzie znajduje się nie tylko miejscowa, bardzo lubiana kawiarnia, ale także (jak wskazuje sama nazwa) – kościół.

Tak się szczęśliwie składa, że właśnie w tym miejscu zaczynają swój dzień tytułowi Lasse i Maja. Są jednymi z zaproszonych gości na pożegnalną kolację dla pastora. Na szczęście pastorowi nic się nie stało, po prostu odchodzi na zasłużoną emeryturę.

Demaskowanie intryg i przywracanie porządku

Emocje budzi jednak jego planowane zastępstwo. Nie dla wszystkich bowiem kolejny pastor, a właściwie pastorka – Fanny Winter, to odpowiedni wybór. Przekazanie kościoła w jej ręce oraz dziwne wydarzenia z przemowy biskupki, która osobiście stawiła się w Valleby sprawiają, że wszystko staje na głowie.

Dodatkowo, samą głowę traci także komisarz policji, który daje się wodzić za nos, zupełnie jakby miał na oczach klapki. Na szczęście, na straży porządku stoi Lasse oraz Maja, którzy dostrzegając niuanse i wytężając szare komórki, są w stanie zdemaskować intrygi oraz przywrócić ład w mieście.

Książki o mądrych dzieciach i niezbyt bystrych dorosłych

Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła to kolejna, nieoczywista sprawa młodych detektywów, którzy dzięki temu, że potrafią słuchać oraz są uważnymi obserwatorami, ratują kilka osób przed zgubnymi skutkami swoich decyzji.

Wątek kościelnej hierarchii odgrywa tu dość kluczową rolę, ale warto jednak pamiętać, że mowa tu o kościele protestanckim, gdzie kobiety również mogą być pastorkami czy biskupkami.

Książka ukazuje dorosłych (bez względu na wykonywany zawód) jako osoby, które nierzadko zamiast kierować się rozsądkiem oraz moralnością, wybierają raczej własne, egoistyczne pobudki czy też złudne poczucie satysfakcji.

Dzięki takim lekturom dzieci zyskują nową, cenną perspektywę. Mogą stać się bardziej śmiałe oraz wierzące we własne możliwości. A taka wiara jest równie ważna, co wiary innego rodzaju.

Polecam Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła czytelnikom powyżej 8 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/tajemnica-kosciola/

Recenzje książek z serii Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai:

• Teatr z Lassem i Mają,
• Tajemnica zamku,
• Diamentowa księga. Detektywistyczne łamigłówki Lassego i Mai,
• Tajemnica srebra,
• Tajemnica filmu,
• Sabotaż w punkcie skupu,
• Tajemnica detektywa,
• Zielona dywersja i inne komiksy,
• Święta w Valleby. Wielka awaria prądu,
• Skradzione muffinki i inne komiksy,
• Tajemnica maskarady,
• Tajemnica dinozaura.

Artykuł Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei
➜ Seria: Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nawet nie wiem, kiedy zleciało to 300 stron, bo kiedy powieść jest wciągająca, ekscytująca oraz bezbłędnie napisana – czas wydaje się płynąć szybciej. 

Drugi tom Zuzy Wróbel na tropie

I tak też się właśnie składa, że akurat czas odgrywa w tej historii rolę szczególną. Może nawet nie tyle czas, co urządzenie do jego pomiaru. Jeżeli więc jesteście fanami zegarów, ich tajemniczych mechanizmów oraz jeszcze ciekawszych kulis tworzenia tego typu zaawansowanych urządzeń (oraz ich poszukiwań) – nadstawcie dobrze uszu.

Drugi tom fenomenalnej Zuzy Wróbel na tropie Tomasza Duszyńskiego, to książka na którą czekałam z wielką niecierpliwością. Po zeszłorocznej Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem, moje oczekiwania były bardzo wygórowane, ale nie dość, że ani trochę się nie zawiodłam, to mam wrażenie, że moje zadowolenie z lektury jeszcze się spotęgowało.

Tajemnicze śledztwo w sprawie Wielkiego Magnetyzera

W Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei przenosimy się ponownie do przedwojennej Warszawy, gdzie tytułowa bohaterka wraz ze swoją przyjaciółką przygotowują się do zakończenia roku szkolnego.

W jeden z czerwcowych dni wuj Zuzy, słynny na całą stolicę komisarz policji, postanowił sprawić dziewczynce oraz jej ciotce niespodziankę i zabrał je na występ słynnego Magnetyzera. Jak szybko się jednak okazało – nie był to wypad zupełnie prywatny.

Antoni Wróbel miał bowiem przeczucie, że za sukcesem Wielkiego Magnetyzera czai się jakaś tajemnica. Kiedy Zuza stała się świadkiem pewnej drobnej, choć widowiskowej kradzieży, również ruszyła tropem zagadki. 

Obydwoje nawet nie spodziewali się, że te dwie sprawy mogą być ze sobą powiązane, a ich śledztwa przetną się kilkukrotnie, prowadząc do wielkiego finału.

Powieść detektywistyczna dla dzieci

Tomasz Duszyński opierając się na historii Warszawy oraz korzystając z szerokiej popularnonaukowej wiedzy, stworzył fantastyczny kolaż pełen akcji, ciekawostek, zabytkowych budynków – ale i sieć powiązanych ze sobą wątków, bohaterów oraz pięknie rozwijących się relacji.

Muszę przyznać, że mało jest tak wybitnych powieści detektywistycznych dla dzieci, które jednocześnie są tak bardzo uniwersalne. Z całą pewnością mogłabym napisać, że Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei trafi zarówno do każdego 10-latka jak i nastolatka lub dorosłego.

Tajemniczy nowy bohater, podążanie za tropami oraz wysilanie szarych komórek w celu łączenia faktów, hipnoza, dążenie do sprawiedliwości, a nawet zwinni złodzieje, którzy zwracają ukradzione przedmioty – ta książka nie wypuści Was ,,z objęć”, dopóki nie przewrócicie jej ostatniej strony.

Wysoka półka literatury dziecięcej i młodzieżowej

Mnie pozostaje mieć tylko nadzieję, że autor nie pozwoli nam długo czekać i już za kilka kolejnych miesięcy, znowu będziemy mieć szansę przenieść się w czasie, żeby wziąć udział w ekscytującej przygodzie Zuzy oraz wszystkich młodych detektywów Domu pod Dębem.

A jest na co czekać, bowiem zakończenie powieści otwiera nie jedną, ale nawet kilka kolejnych spraw! 

Z przyjemnością daję znać, że objęłam książkę Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei swoim patronatem medialnym. Ta książka to wysoka półka jakościowej literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/mechaniczny-czlowiek-i-szkola-zlodziei/

Artykuł Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Rejs liniowcem musi być niezapomnianym przeżyciem. Wyobraźcie sobie, że spędzacie kilka, a nawet kilkanaście dni na pełnym oceanie, pozbawieni możliwości zejścia na ląd, narażeni na kaprysy żywiołu oraz… innych współpasażerów.

Wyprawa przez Atlantyk

Kiedy więc zobaczyłam tylko tytuł oraz okładkę kolejnej książki w portfolio wydanictwa Kropka, natychmiast zapragnęłam wziąć się za jej czytanie!

Detektywka w podróży. Wyprawa przez Atlantyk to powieść Nicki Greenberg w przekładzie Moniki Wiśniewskiej. Książka przenosi czytelników do pierwszej połowy XX wieku, kiedy to na pokładzie transatlantyku RMS Aquitania mają miejsce wydarzenia częściowo inspirowane prawdziwymi historiami, czy też legendami, które w niewielkim stopniu zachowały się z czasów świetności tego rodzaju transportu.

Największe marzenie Pepper

Główną bohaterką jest jednak dziewczynka o imieniu Pepper, która niczego innego nie pragnie bardziej, niż właśnie mieć możliwość płynąć Aquitanią, a następnie dobić do brzegu Nowego Jorku.

Mogłoby się wydawać, że jej marzenia są zupełnie oderwane od rzeczywistości, nie wiecie jednak o tej dziewczynce pewnej ważnej rzeczy. Ojciec Pepper jest na tym statku… kapitanem. Tak się jednak składa, że przez niemal całe jej dotychczasowe życie stara się trzymać ją jak najdalej pokładu.

Wiąże się z tym ważna historia, której nie będę zdradzać. Mogę jednak napisać, że finalnie Pepper otrzymuje od ojca bilet na rejs – obydwoje nie mają jednak pojęcia jak niespodziewane wydarzenia czekają ich w kolejnych kilku dniach na Atlantyku.

Powieść detektywistyczna dla dzieci

Detektywka w podróży. Wyprawa przez Atlantyk jest powieścią wciągająca i intrygującą. Autorka bezbłędnie dobrała do niej nie tylko miejsce akcji, ale także bohaterów. Oprócz głównych postaci dziecięcych, którzy wcale nie są ponadprzeciętnie zdolni i niewytłumaczalnie utalentowani (dlatego łatwo się z nimi utożsamiać), znajduje się tutaj kilka intrygujących sylwetek dorosłych.

To właśnie między tymi bohaterami rozwija się akcja, rodzi intryga, a następnie dochodzi do skandalu. O mały włos prawda nie wyszłaby na jaw – gdyby nie kilka bystrych pomysłów, trochę szczęścia i nieugięta chęć niesienia pomocy rodzinie oraz przyjaciołom.

Czytelnik może towarzyszyć Pepper i jej kompanom w podążaniu za poszlakami, samodzielnie sprawdzając swój instynkt detektywa. Przyznam jednak, że autorka wodzi za nos z ogromną zręcznością! Jestem przekonana, że ta historia zachwyci każdego, kto skończył już 9 lat. Na pewno cała rodzina miło spędzi przy niej czas.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/129-detektywka-w-podrozy-wyprawa-przez-atlantyk

Artykuł Detektywka w podróży. Wyprawa przez Atlantyk – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Przygody Sherlocka Holmesa
➜ Seria: Mistrzowie komiksu europejskiego
➜ Scenariusz: Giancarlo Berardi
➜ Rysunki: Giorgio Trevisan
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Liszka-Drążkiewicz
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Geniusz klasyki literatury polega na tym, że bez względu na to, ile czasu minie od dnia premiery, tekst wciąż pozostaje świeży, zachwycający i pełen emocji.

Przygody Sherlocka Holmesa

Nikomu nie trzeba przedstawiać Sherlocka Holmesa. Choć żyjemy w XXI wieku, on wciąż obecny jest w kulturze popularnej, widać go na ekranach kin czy monitorów. To bohater-symbol, który reprezentuje niebywałą przenikliwość umysłu, przykład doskonałego posługiwania się dedukcją czy umiejętność wcielania się w różne role.

Czy jednak mieliście sposobność zobaczyć wielkie dzieło sir Arthura Conana Doyle’a w wersji komiksowej? W ramach serii Mistrzowie Europejskiego Komiksu wydawnictwa Mandioca, ukazała się kolejna pozycja, która powinna dołączyć do kolekcji każdego fana powieści graficznych.

Sześć kultowych opowieści Arthura Conana Doyle’a w komiksie

O cyklu Mistrzowie Europejskiego Komiksu pisałam już przy okazji wcześniejszych tomów, m.in.:

• Opowieści grozy,
• Opowieści makabryczne.

Przygody Sherlocka Holmesa skupiają się na jednym, tytułowym bohaterze i zawierają sześć słynnych historii w interpretacji Giancarlo Berardiego oraz Giorgio Trevisana.

W zbiorczym wydaniu znalazłam m.in. moje ulubione historie – jedną związaną z Ligą Rudowłosych, w której znajdziecie oprócz świetnie poprowadzonej akcji, także humor, absurd oraz satysfakcjonujące zakończenie. Ale i zaskakujące, mocno grające na emocjach, wypełnione historycznymi informacjami Pięć pestek pomarańczy.

Klasyka literatury w nowej odsłonie

Choć komiks został przedstawiony w klasycznej, czarno-białej odsłonie, zupełnie nie przeszkadza czytać go, jakby był hollywoodzkim kinem akcji. 

Bądźmy szczerzy – z jednej strony twórcy Przygód Sherlocka Holmesa mieli ułatwione zadanie. Praca z wybitnym tekstem wydaje się być prostsza w uzyskaniu wybitnych efektów. Z drugiej strony, trzeba się wówczas liczyć z większymi oczekiwaniami czytelników, którzy dobrze znającymi przecież te historie.

Mimo to, Berardi i Trevisan poradzili sobie ze swoim zadaniem w sposób najlepszy z możliwych. Fabuła nie ma w sobie zdania, które spowolniałoby akcję, a kadry nie tylko doskonale charakteryzują bohaterów, ale i świetnie umiejscawiają ich w czasach, w których żyli – z pędzącymi dorożkami oraz brukowanymi uliczkami.

Polecam Przygody Sherlocka Holmesa wszystkim czytelnikom powyżej 13 roku życia. Dodatkowo, wydanie zawiera kilka ponadprogramowych rozdziałów w formie eseju, skupiających się na Sherlocku Holmesie przedstawianym w kinie lub telewizji.

Link do strony wydawnictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Przygody-Sherlocka-Holmesa/952

Artykuł Przygody Sherlocka Holmesa – recenzja klasyki w komiksie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Gdyby ktoś zapytał mnie, jaka jest najpiękniejsza pora roku, bez wahania odpowiedziałabym, że… jesień. Złoto-żółto-rdzawe kolory liści, rześki wiatr i wszędzie pełno pomarańczowych dyni, które same w sobie wyglądają już jak coś, co stworzono do tulenia.

Nowy tom książek o nieśmiałym detektywie

Zupełnie nie dziwi mnie więc fakt, że jesień upodobał sobie także bohater pewnej słynnej serii powieści detektywistycznych dla dzieci (i nie tylko). A że jest to wyjątkowo nieśmiała postać, zawsze warto ją na początku przedstawić – mowa o Roryku Nieśmiale.

Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent to już czwarty tom cyklu o detektywie, który z pomocą pewnej rezolutnej 12-latki wprowadza czytelników w świat zbrodni, zagadek oraz poszlak. Z przyjemnością objęłam go swoim patronatem medialnym! 

Do tej pory ukazały się:

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec.

Nietuzinkowy duet na tropie tajemnic

Jeżeli jednak spodziewacie się, że tytułowy detektyw ma tylko jedną nietypową przypadłość dla swojej profesji, szybko muszę wyprowadzić Was z niewiedzy. Roryk nie tylko jest chorobliwie nieśmiały, ale odkąd uderzono go w głowę… przejawia również bardzo osobliwy talent.

Za pomocą dotyku otrzymuje informacje, które w innym razie byłyby dla niego niedostępne. Z tego też powodu nie skupia się w swoich śledztwach na przepytywaniu świadków – od tego ma właśnie wspomnianą 12-letnią Matyldę, która z rozkoszą używa swojego gadulstwa do ciągnięcia za język poszkodowanych lub przypadkowych gapiów.

Zaginiona pisarka powieści kryminalnych

W przypadku Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent nie będzie jednak poszkodowanego, przynajmniej nie na początku – chyba, że nazwać tak zaniepokojoną córkę pewnej pisarki. Początkowo przesłuchanie autorki okaże się niemożliwe. 

Kiedy Matylda z Rorykiem dowiadują się, że słynna autorka powieści kryminalnych i zarazem bestsellerowej serii o inspektorze Joysie przepadła jak kamień wodę, rzucają wszytko, aby ruszyć ku zagadce!

W jakiej kolejności sięgać po Roryk. Nieśmiały detektyw?

Oliver Schlick, czyli prawdziwy autor bestsellerowych książek detektywistycznych, tutaj jak i w poprzednich trzech tomach, mistrzowsko prowadzi akcję, wodząc czytelnika za nos. Zarzuca przynętę i niczym wytrawny wędkarz łowi na intrygi odbiorców, przynosząc im niemało satysfakcji swoim sprytem oraz inteligencją.

Po Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent nie trzeba sięgać w chronologicznej kolejności, ale na pewno warto. Dzięki temu nie umkną Wam żadne niuanse i trochę lepiej zrozumiecie relacje między dwójką głównych bohaterów, ale także pobocznymi postaciami, jak np. niezbyt rozgarniętym komisarzem Valko.

Książka uczy zwracania uwagi na drobiazgi i nie podsuwa oczywistych, banalnych zakończeń. Możecie się więc spodziewać, że finał Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent będzie wyjątkowo satysfakcjonujący, a umiejętności głównych bohaterów wpłyną na rozwiązanie nie tylko obecnej sprawy, ale i takiej, która ciągnie się już od wielu, wielu lat.

Polecam ten tom jak i całą serię czytelnikom powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-znikniecie-amandy-kent/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Kto by nie chciał otrzymać zaproszenia do elitarnej, tajemnej szkoły, w której kształcone są najznamienitsze umysły młodych adeptów z całego świata? A jeżeli dodać do tej wizji postacie Sherlocka Holmesa i Arthura Conana Doyle’a (czyli samego twórcy powieści o Sherlocku) – wychodzi z tego naprawdę niezłe połączenie!

Historia inspirowana życiem Arthura Conana Doyle’a

Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall to pierwszy tom zupełnie nowej serii powieści dla dzieci oraz nastolatków, których autorką jest Ali Standish, amerykańska twórczyni mająca na swoim koncie już kilka bestsellerowych pozycji.

W kraju pochodzenia Standish pojawiła się już zapowiedź kolejnej części cyklu na listopad  2024 roku i mam nadzieję, że wydawnictwo Kropka nie będzie zbyt długo czekać z jej wydaniem! Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall to bowiem ekscytująca historia, inspirowana w pewnym stopniu życiem słynnego pisarza Arthura C. Doyle’a.

Niezwykłe zdolności dedukcji

Z tym, że w tej książce Doyle nie jest słynnym pisarzem, jakim stał się po stworzeniu kultowych powieści, m.in. Studium w szkarłacie, Pies Baskerville’ów czy Przygód Sherlocka Holmesa. W Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall jest on zaledwie młodym chłopcem zamieszkującym Szkocję, który pewnego dnia dostaje szansę na zmianę swojego życia.

Arthur wyróżnia się bowiem nie tylko wielkim przywiązaniem do rodziny czy obowiązkowością. Jego niezwykła umiejętność dedukcji i logicznego myślenia sprawia, że jest on w stanie przewidzieć to, co za chwilę może nastąpić – tylko na podstawie uważnej obserwacji!

Kiedy więc bohater trafia do szkoły Baskerville Hall i zauważa, że dzieją się tam nietypowe rzeczy – nie może się powstrzymać od prowadzenia własnego śledztwa, które być może doprowadzi go do rozwiązania zagadki. Arthur nie zdaje sobie jednak sprawy jak niebezpieczna będzie to gra i jak nieoczekiwane może mieć ona skutki.

Książka dla dzieci, która nawiązuje do Harrego Pottera i Sherlocka Holmesa

Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall to powieść pełna zwrotów akcji, intrygujących wątków i ciekawych postaci, których przygody można śledzić z prawdziwą przyjemnością. Znajdziecie tu sekretne stowarzyszenia, dawno wymarłe gatunki czy niewiarygodne w działaniu maszyny.

To tego typu książka, która przynosi niebywałą satysfakcję, kiedy jej bystrzy bohaterowie, opierając się wyłącznie na wydarzeniach, które znajome są także odbiorcom, wpadają na genialne pomysły i wyciągają trafne wnioski.

Gdyby Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall chcieć porównać z jakąś inną znaną serią, można pokusić się o znalezienie podobieństw np. do książek z Harrym Potterem. W historii o Arthurze także mamy szkołę z niesamowitymi zajęciami oraz tajemniczymi wykładowcami. 

Z kolei wątek detektywistyczny, ale prowadzany w ten bardzo charakterystyczny dla Sherlocka sposób – rozbudzi wyobraźnię i zachęci do fantazjowania o zostaniu odważnym detektywem Holmesem.

Polecam Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall wszystkim czytelnikom powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/109-niezwykle-opowiesci-z-baskerville-hall

Artykuł Niezwykłe opowieści z Baskerville Hall – recenzja powieści pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czasami zupełnie nie zdajemy sobie sprawy jak dobrze nam się żyje, dopóki nie przytrafi się nam coś naprawdę okropnego. Los jaki spotkał tytułowego bohatera powiastki od wydawnictwa Dwie Siostry, wywołuje ciarki na plecach. Oto zupełnie zwyczajny jeż stał się oskarżony o morderstwo… a zamierzał tylko odświeżyć swoją fryzurę!

Świat ludzi i zwierząt

Jefferson. Detektyw mimo woli to brawurowa historia Jean-Cloud Mourlevata, francuskiego autora książek dla dzieci oraz młodzieży, który w 2021 roku został nagrodzony prestiżową Astrid Lindgren Memorial Award.

Opowieść o Jeffersonie to kryminał kierowany dla dzieci, jednak niewygładzony i niepozbawiony scen strachu, niepewności czy w końcu – sytuacji zagrażających życiu lub co najmniej zdrowiu bohaterów. Przedstawia świat: ludzi, zwierząt obdarzonych mową, zwierząt będących pupilami tych pierwszych oraz zwierząt hodowlanych, które znaczą najmniej.

Jefferson. Detektyw mimo woli

Jefferson wcale nie chciał zostać detektywem, co sugeruje już sam tytuł. Prowadził beztroskie i bardzo poukładane życie. Kiedy jednak przypadkowo został oskarżony o morderstwo szanowanego w społeczeństwie borsuka, jego świat się zawalił.

W towarzystwie swojego oddanego przyjaciela musiał podjąć kilka decyzji, które wymagały nie tylko odwagi i brawury – ale także, które były zupełnie sprzeczne z jego pokojową i cichą naturą.

Manifestacja autora książki

Podczas lektury ciągle zapominałam, że czytam książkę dla dzieci. Książkę o jeżu! Ale też jego przyjacielu śwince, sympatii borsuczce czy policjantach psach (trzeba przyznać, że to akurat dość zabawne). Równie dobrze Netflix mógłby napisać scenariusz na jej podstawie, ale postaci zwierzęce zamienić na ludzkie i naprawdę nikt by się nie zorientował. 

Oczywiście, w Jefferson. Detektyw mimo woli występują także ludzie. Można powiedzieć, że mają oni nawet dość znaczący wpływ na całą fabułę. Czytelnik sympatyzuje jednak przede wszystkim ze zwierzętami – i to nie tylko tymi obdarzonymi darem mowy.

W książce pojawia się bowiem ważne zagadnienie hodowli przemysłowej. To dość głośna manifestacja autora odnosząca się nie tylko do tego, że zwierzęta zasługują na większy szacunek, niż ten którym obdarzamy je współcześnie. Mourlevat uważa wręcz, że zabijanie zwierząt w sytuacji, kiedy mamy na wyciągnięcie ręki tak wiele innych produktów do jedzenia jest wręcz nielogiczne – i trudno się z nim nie zgodzić.

– Swoją drogą to dziwne – mamrotał. Jego głos docierał do Jeffersona stłumiony. – Mogą jeść, co tylko chcą: spaghetti z bazylią, zapiekankę ziemniaczaną, pizzę cztery pory roku, ciasto z malinami, knedle ze śliwkami, ciastka orzechowe, zupy z czerwoną soczewicą i mlekiem kokosowym, naleśniki z dżemem, jabłka, śliwki, morele, smażone grzyby, sałatki pomidorowe, rogaliki, tagliatelle z pesto, krem waniliowy, truskawki, melony, ryż, kaszę, zielony groszek, zupę z dyni, czekoladę z orzechami… i jeszcze im mało! Uważają, że to nie wystarczy, i dlatego zabijają zwierzęta, żeby ja zjadać! Nie rozumiem…

Jean-Cloude Mourlevat, Jefferson. Detektyw mimo woli, Rozdział 11, str. 134

O jeden łyk za dużo

Jest jednak coś w Jefferson. Detektyw mimo woli co sprawia, że burzy się mój obraz idealnej, wybitnej lektury. W książce pojawia się alkohol (wymieniany z nazwy, czyli np. whisky). Wszak bohaterowie są dorośli (mimo, że są zwierzętami), a sam nasz jeż woli kakao. Chwilami jednak postacie sięgają po trunki lub drinki, a przecież wcale mogłyby tego nie robić. 

Można świętować, szukać rozluźnienia lub miło spędzać czas bez alkoholu. Książka jest już wystarczająco ,,dorosła”, żeby trzeba było ją jeszcze dodatkowo ,,udoraślać”. Poza tym szczegółem Jefferson. Detektyw mimo woli to pozycja bardzo udana. Ważna, potrzebna i ekscytująca.

Dla kogo jest to książka?

Okazuje się, że nawet zwyczajna z pozoru, autokarowa wycieczka może przynieść nieoczekiwane skutki, jeżeli jest się gotowym walczyć w imię sprawiedliwości (oraz stanąć okoniem złu tego świata). 

Jefferson. Detektyw mimo woli to uświadamiająca lektura, która traktuje młodych odbiorców poważnie. Na pewno żaden z nich nie pozostanie na nią obojętny. Polecam tę książkę dzieciom powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/jefferson.html

Artykuł Jefferson. Detektyw mimo woli – recenzja kryminału dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.