Natasza Socha, autorka wielu książek dla dorosłych i kilku pozycji dla młodszych czytelników, powraca z nową serią literatury dziecięcej. Lena i Hector to cykl skupiony na więzi dwunastolatki z koniem o imieniu Hector – koniecznie pisanym z literką „c”. 

Z przyjemnością daję też znać, że pierwszy tom objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym.

➜ Tytuł: Czy konie da się lubić?
➜ Autorka: Natasza Socha
➜ Ilustracje: Justyna Hołubowska-Chrząszczak
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wakacje bez internetu?

Lena trochę nałobuzowała w szkole. Rodzice postanawiają więc, że musi odpocząć od internetu i dziwnych pomysłów, po czym wysyłają ją na calutkie dwa miesiące wakacji do cioci na wieś. U cioci Zuzy nie ma Wi-Fi, telewizji ani konsoli. Jest za to kogut budzący wszystkich o piątej rano, są obowiązki, zwierzęta i Hector – czyli koń, który znacząco przerasta Lenę, i to nie tylko wzrostem.

Autorka stworzyła bohaterkę, z którą łatwo utożsamią się typowe mieszczuchy. Lena to postać, która zdecydowanie nie daje się szybko oczarować naturą. Tęskni za koleżankami, grami, komputerem i komiksami. Marudzi, buntuje się, zdarza się, że popełnia błędy. Jest w niej dużo dziecięcej przekory, ale też potrzeba bycia zauważoną i potraktowaną poważnie.

Jak oswoić konia… i odkryć samą siebie?

Czy konie da się lubić? to książka dla dzieci o koniach, ale nie tylko dla tych odbiorców, którzy są ich największymi entuzjastami. Co nie znaczy, że nie można z niej dowiedzieć się wielu praktycznych rzeczy. Dzięki lekturze zdobywa się wiedzę dotyczącą opiekowania się koniem, czesania go, tego, do czego służy kopystka, czym są kantar i uwiąz oraz dlaczego przy jedzeniu lepiej nie wspominać, co konie mają wspólnego z jabłkami. Te informacje pojawiają się naturalnie wplecione w fabułę, jako część codzienności Leny.

Dziewczynka szybko odkrywa, że konia nie da się rozpracować, jak gry komputerowej. Trzeba do niego mówić, obserwować go, zachować cierpliwość i być choć minimalnie otwartym na nową znajomość. Hector rozumie znacznie więcej, niż Lena przypuszcza, ale nie oznacza to, że od razu stanie się jej najlepszym przyjacielem.

Wieś i inna jakość spędzania czasu

Jednym z najciekawszych tematów Czy konie da się lubić? jest czas spędzany na wsi, ukazany jako doświadczenie pełniejsze, bardziej konkretne. Na wsi trzeba coś zrobić, komuś pomóc, pójść na spacer, pogapić się na gwiazdy, których w mieście często w ogóle nie widać. Można też trochę się ponudzić, ale nawet ta nuda jest produktywna, bo prowadzi do ciekawych rozmyślań oraz prawdziwego odprężenia.

Lena pielęgnuje swoją pasję do rysowania i powoli odkrywa, że z własnych osiągnięć naprawdę można być dumnym. Jej relacja z Hectorem buduje się przez drobne czynności: czesanie, sprzątanie, karmienie, powtarzanie tych samych gestów. Ale też przez wydarzenia o znacznie większym znaczeniu, w których na szali waży się nawet ludzkie (czy psie) życie.

Koza Julita i skutki wszystkich psikusów

W książce znalazłam nawet swoją imienniczkę. Co prawda jest to koza Julita, która ma wyraźną tendencję do pakowania się w kłopoty, ale zawsze to jakieś powiązanie. Subtelny humor w historii równoważy poważniejsze wątki: odpowiedzialność, konsekwencje, oswajanie lęku i uczenie się, że wszystkie psikusy mają swoje skutki.

Dodatkowo, tekst przeplatany jest ilustracjami Justyny Hołubowskiej-Chrząszczak, które są lekkie, pełne charakteru i dobrze podkreślają wakacyjny, sielski klimat opowieści.

Dla kogo jest książka Czy konie da się lubić?

To bardzo dobra propozycja dla dzieci mniej więcej od 9 roku życia, zwłaszcza tych, które lubią książki o zwierzętach, wakacjach, przygodach i bohaterkach z charakterem (lub charakterkiem). Spodoba się też czytelnikom, którzy niekoniecznie są fanami koni – wręcz przeciwnie, największa siła tej historii polega właśnie na tym, że więź Leny i Hectora rozwija się powoli, w swoim tempie.

Na końcu lektury można się nawet wzruszyć. Czy konie da się lubić? to nie tylko opowieść o dziewczynce skazanej na wakacje bez internetu, ale historia o tym, że czasem coś, czego najbardziej nie chcemy, okazuje się dokładnie tym, czego potrzebowaliśmy.

Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Dwukropek.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Czy konie da się lubić?

Czy konie da się lubić? Nataszy Sochy to pierwszy tom serii Lena i Hector. Opowiada o dwunastoletniej Lenie, która po szkolnym psikusie zostaje wysłana na wakacje do cioci na wieś. Zamiast internetu, komputera i koleżanek czekają tam na nią obowiązki, zwierzęta oraz koń Hector, do którego dziewczynka początkowo nie ma zbyt wiele zaufania.

Co to jest seria Lena i Hector?

Lena i Hector to nowa seria książek dla dzieci o relacji dwunastolatki z koniem o imieniu Hector. Pierwszy tom, Czy konie da się lubić?, pokazuje początek tej znajomości, który wcale nie jest łatwy, ale stopniowo przeradza się w ważną więź.

Dla jakiego wieku jest książka Czy konie da się lubić?

Książka najlepiej sprawdzi się dla dzieci od około 9 roku życia. To dobra propozycja dla czytelników w wieku 9–12 lat, szczególnie tych, którzy lubią książki o zwierzętach, wakacjach, wsi, przygodach i bohaterach z charakterem.

Czy Czy konie da się lubić? to książka tylko dla fanów koni?

Nie. To książka o koniach, ale nie tylko dla koniarzy. Lena sama nie jest wielką miłośniczką koni, dlatego młodzi czytelnicy mogą razem z nią stopniowo oswajać temat stajni, opieki nad zwierzęciem i budowania relacji z Hectorem.

Czy książka Czy konie da się lubić? porusza temat wakacji bez internetu?

Tak. Jednym z ważnych tematów książki są wakacje bez internetu, telewizji i konsoli. Lena trafia na wieś, gdzie musi odnaleźć się w zupełnie innej rzeczywistości oraz przyzwyczajeniom. Dzięki temu zaczyna więcej obserwować, myśleć, rysować, rozmawiać i odkrywać, że czas offline wcale nie musi być czasem straconym.

Artykuł Czy konie da się lubić? – recenzja pierwszego tomu serii Lena i Hector pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Leśna Akademia Maciejki Gwizd
➜ Seria: Maciejka Gwizd
➜ Autorka: Joanna M. Chmielewska
➜ Ilustracje: Marcin Minor
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie wiem jak Wy, ale ja po prostu lubię wiedzieć. Zupełnie tak jak pewien bohater książki, na którą czytelnicy chwilę musieli zaczekać, ale zdecydowanie… było warto! 

Nowa rola Maciejki Gwizd

Mowa o drugim tomie serii Maciejka Gwizd autorki Joanny M. Chmielewskiej, czyli Leśna Akademia Maciejki Gwizd, gdzie tytułowa bohaterka powraca po dokładnie trzech latach – ale tylko na chwilę.

Maciejka ponownie zagości w szkole Kuby i Tośki, ale nie pojawi się w roli woźnej, jak poprzednio, ale w zupełnie nowym, równie ciekawym wydaniu! Nie obędzie się bez pakowania plecaków, plotek oraz próby rozwikłania rozmaitych zagadek. 

Jest mi ogromnie miło, że także tę część mogłam objąć bajkochłonkowym patronatem medialnym.

Potrzeba posiadania autorytetów

Jeżeli nie mieliście okazji czytać poprzedniego tomu – możecie od razu sięgnąć po kontynuację (powinniście być w stanie bez problemu połapać się w akcji), ale mimo to rekomenduję rozpoczęcie przygody z tym cyklem od początku.

Leśna Akademia Maciejki Gwizd to historia o powrocie ulubionej dorosłej do budynku szkoły. Choć Maciejka nie jest nauczycielką, ma niezwykłą zdolność komunikowania się z dziećmi. Jej pasja oraz zainteresowanie światem są zaraźliwe – z kolei odważny sposób bycia i bezpośredniość wzbudzają fascynację u najmłodszych.

Już przy okazji pierwszej części pisałam o Maciejce w kontekście autorytetu dzieci, a także potrzeby posiadania w swoim otoczeniu kogoś takiego, kto będzie inspirował oraz nawigował nimi w dobrym kierunku.

Sprawka ekscytującej kradzieży

Przy okazji Leśnej Akademi Maciejki Gwizd pojawia się kolejna taka sposobność, kiedy Maciejka proponuje kilku uczniom wyprawę do leśniczówki, gdzie mają uczyć się o otaczającym świecie, integrować ze sobą oraz pozwolić sobie poczuć się bliżej natury.

Jednak już niedługo po przyjeździe okazuje się, że główni bohaterowie – przyjaciele Kuba oraz Tośka, nie tylko mają szansę doświadczyć rozmaitych atrakcji nocowania pod własnoręcznie zrobionym szałasem czy mapowania okolicy, ale również (a może przede wszystkim) czeka ich ekscytująca sprawa… kradzieży feromonów na korniki.

Ja wiem, co sobie teraz pomyśleliście! Jak feromony dla korników można w ogóle uznać za ciekawą sprawę detektywistyczną? Okazuje się, że jak rozpisze ją Joanna M. Chmielewska… to można!

Krem czekoladowo-orzechowy ratujący świat

Podejrzewam, że tak jak ja będziecie zaskoczeni informacją, dlaczego ktoś w ogóle pokusił się na taką gratkę! Jak wiele rzeczy, tę także można wyjaśnić miłością – choć bardzo nietypową! Poza tym, Leśna Akademia Maciejki Gwizd zaskoczy czytelników jeszcze nie raz.

To książka pełna anegdot i wtrąceń na temat pająków, koni, żab, a nawet powstawania procesu tablicy Mendelejewa czy wpływu snu na proces twórczy. Mało tego! Z Leśną Akademią stworzycie pyszny krem czekoladowo-orzechowy, którym… przyczynicie się do ochrony orangutanów.

Leśna Akademia Maciejki Gwizd to lektura, która zachęca do samodzielnego czytania, której bohaterów nie sposób nie lubić i dzięki której możemy po prostu wiedzieć więcej. Szczerze polecam ją czytelnikom powyżej 8 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/lesna-akademia-maciejki-gwizd/

Oficjalna premiera: 9.04.2025 

Artykuł Leśna Akademia Maciejki Gwizd – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Jeździmy konno
➜  Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?
➜ Tekst: Andrea Erne
➜ Ilustracje: Melanie Brockamp
➜ Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk
➜ Wydawnictwo: Sam
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie zliczę ile razy dostawałam od Was pytania z prośbą o polecenie książki, która byłaby odpowiednia dla dzieci zainteresowanych tematyką koni, ale jednocześnie oferowała coś więcej niż pozycje fabularne skupiające się na prostej i często przewidywalnej akcji.

Dlaczego? Kiedy? Jak?

Dzięki staraniom wydawnictwa Sam do kolekcji książek serii ,,Dlaczego? Kiedy? Jak?” dołączyła kolejna perełka! To popularnonaukowy cykl, przygotowywany w duchu Montessori. Każda książka wydana została w twardej oprawie, na tekturowych stronach o wysokiej gramaturze, które spięte są za pomocą spirali przypominającej te znajdujące się w segregatorze. 

Otwierane klapki, które pokazują kontynuację jakichś zadań, ale też urozmaicają lekturę to jednak znak rozpoznawczy ,,Dlaczego? Kiedy? Jak?”! Najnowsza pozycja ,,Jeździmy konno” to bardzo rzetelne wprowadzenie do tematu jeździectwa, opieki nad końmi czy też lepszego poznania tych zwierząt.

Książka dla dzieci o jeździe konnej

Przyznam szczerze, że nigdy bardziej nie zagłębiałam się w tematykę jeździectwa, jednak dopiero sięgając po tę książkę, zdałam sobie sprawę jak niewiele o tym wiem. Gdybym miała stanąć przed koniem, czułabym się bardzo zagubiona. Po lekturze ,,Jeździmy konno” ta proporcja strachu i niepewności przed tymi majestatycznymi zwierzętami, zdecydowanie zmienia się na ciekawość.

Autorka Andrea Erne kładzie punkt ciężkości przede wszystkim na komunikacji z koniem, ale także zachowaniu podstawowych zasad bezpieczeństwa. Wiedząc m.in. w jaki sposób komunikować się ze zwierzęciem, czego unikać w swoim zachowaniu oraz na co zwracać uwagę podczas pierwszych prób jazdy konnej, buduje się więź z koniem, ale także dba o swoje i jego dobre samopoczucie.

Wszystko to, co trzeba wiedzieć o jeździe konnej

Z ,,Jeździmy konno” poczujecie się jak prawdziwi specjaliści! W książce nie brak profesjonalnego słownictwa, takiego jak np.: kopystka, kantar, popręg, ogłowie czy lonża. Dzieciom, które chcą rozpocząć własną przygodę z jeździectwem te słowa bardzo ułatwiają zadomowienie się na ujeżdżalni. Z kolei przy wspólnym czytaniu, rodzice na pewno skorzystają z tych pojęć do jakiejś krzyżówki

,,Jeździmy konno” pozwala znaleźć odpowiedzi na m.in. takie pytania jak:

• gdzie można nauczyć się jeździć konno,
• w jaki sposób czyści się konia,
• jak wsiadać na konia,
• czego można nauczyć się na lekcjach jazdy konnej,
• jakie są dyscypliny jeździeckie.

Uważam, że będzie bardzo trudno znaleźć lepszą książkę, która w pigułce, a zarazem w tak czytelny i przyjazny czytelnikowi sposób, wprowadzi go w świat jazdy konnej. Polecam ,,Jeździmy konno” wszystkim powyżej 4 roku życia.

Książka dostępna jest tylko na stronie wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/produkt/jezdzimy-konno/

Wszystkie recenzje książek z serii Dlaczego? Kiedy? Jak?:

• Obchodzimy Boże Narodzenie,
• Odkrywamy dinozaury,
• Poznajemy nasze ciało,
• Prawdziwi strażacy,
• Odkrywamy kosmos,
• Prawdziwe księżniczki,
• Dzisiaj, jutro, teraz, zaraz,
• Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać,
• Poznajemy samochody,
• Odwiedzamy zoo.

Artykuł Jeździmy konno – recenzja książki z okienkami pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Pan Brumm jeździ konno
➜ Seria: Pan Brumm
➜ Autor: Daniel Napp
➜ Ilustracje: Daniel Napp
➜ Tłumaczenie: Elżbieta Zarych
➜ Wydawnictwo: Bona
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Galopujemy w stronę następnej przygody! Pan Brumm to jedna z ciekawszych serii książek obrazkowych na polskim rynku. Dlaczego? Ponieważ łączy w sobie humorystyczną treść z wizualnymi dopowiedzeniami. Liczy się z inteligencją młodych czytelników i pozwala im samodzielnie wyszukiwać różnych ciekawostek związanych lub mniej ścisłych z fabułą. 

,,Pan Brumm jeździ konno” jest czternastą pozycją, która dzięki staraniom wydawnictwa Bona ukazała się w polskim przekładzie. Ich autorem jest Daniel Napp – młody niemiecki twórca książek dla dzieci. Na stronie znajdziecie recenzje:

• Pan Brumm jedzie pociągiem,
• Pan Brumm wchodzi na boisko,
• Pan Brumm i Megasaurus.

Miło mi poinformować, że tytuł ,,Pan Brumm jeździ konno” objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym! 

Stadnina Kopytkowo

Akcja książki rozgrywa się w stadninie o uroczej nazwie Kopytkowo, gdzie tytułowy pan Brumm razem z przyjaciółmi – złotą rybką o imieniu Kaszalot, Borsukiem specjalistą od jeździectwa i Pstryczkiem przyjechali, żeby razem pojeździć na kucykach. Na miejscu okazało się jednak, że pan Brumm ze względu na swoje gabaryty jest zmuszony jeździć wyłącznie na mule, który jako jedyny ma wystarczająco dużo siły, aby go unieść.

Niestety muł ma jeden, dość poważny defekt – jest strasznym łasuchem! 

Sposób na muła

Kiedy więc pan Brumm stara się rozkoszować przejażdżką, muł ma na ten dzień inne plany. Początkowo zwabiony zapachem jeżyn, zapuszcza się w krzaki, zupełnie zbaczając z wytyczonej trasy. Im dalej – tym więcej pokus czeka na żarłocznego muła, a pan Brumm swoim znanym zwyczajem, zupełnie nie wie, co z nim zrobić. 

Do czasu, ponieważ szybko znajduje doskonałe rozwiązanie, które sprawia, że nie tylko bezpiecznie wracają do stadniny, ale przyjacielski niedźwiedź nabiera apetytu na kolejne przejażdżki! 

Książka obrazkowa z niespodziankami

,,Pan Brumm jeździ konno” to pozycja z doskonałą proporcją ilustracji do tekstu. Zachęca odbiorców do jednoczesnego i zaangażowanego śledzenia zarówno obrazków jak i narratora, ponieważ niektóre niuanse fabuły mogą wydarzyć się wyłącznie w formie rysunków! 

Dodatkowo autor pozwolił sobie na mnóstwo drobnych żartów wizualnych, umieszczając np. zagubionego banana na gruszy, trybunę kibicujących myszy, dziuplę zamykaną na zamek błyskawiczny czy słynne kręgi w zbożu. 

Książki o jeździe konnej

Nie można jednak zapominać, że ,,Pan Brumm jeździ konno” to w lwiej części przecież książka o… jeździe konnej! Czytelnicy mogą wyłapać z niej takie przydatne sformułowania jak np. stanąć dęba czy kłus. Na wyklejkach znajduje się też przydatne ,,Pan Brumm i Pstryczek uczą, jak pielęgnować konie”. W tej części zwizualizowano przede wszystkim zabiegi, gdzie wykorzystano takie oprzyrządowania jak: kopystka, kardacz lub zgrzebło.

Polecam ,,Pan Brumm jeździ konno” wszystkim czytelnikom powyżej 4 roku życia. To książka pełna gagów, doskonałego poczucia humoru oraz oferująca świetne ilustracje w dużym formacie.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobona.pl/pl/p/Pan-Brumm-jezdzi-konno/174

Artykuł Pan Brumm jeździ konno – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Kazik Pegazik i wielka ucieczka”

Seria: Kazik Pegazik

Autor: Philip Reeve

Ilustracje: Sarah McIntyre

Tłumaczenie: Iwona Libucha

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Słodycze to same zmartwienia! Jak się okazuje, mogą wpędzić nie tylko w kłopoty ze złym uzębieniem, ale dodatkowo zwabić w bardzo niebezpieczną pułapkę!

,,Kazik Pegazik i wielka ucieczka” to drugi tom humorystycznej i pełnej uroku serii doskonałego duetu – Philipa Reeve oraz Sarah McIntyre! Podobnie jak przy poprzedniej części, tą także miałam przyjemność objąć patronatem medialnym! 

Tym razem jednak przez większość fabuły latającemu kucykowi nie będzie w swoich perypetiach towarzyszył Maks – jego najlepszy przyjaciel i opiekun, ale siostra Maksa Duśka. Dziewczyna wpakuje ich w naprawdę poważne kłopoty, tylko dlatego, żeby spotkać się ze swoją idolką muzyki pop.

Wszystko jednak rozpocznie się od odwiedzin Baza Łebskiego, menadżera piosenkarki, który będzie próbował namówić rodzinę do… sprzedania Kazika. Wraz ze swoją pracodawczynią ,,kompletują” niezwykłe zwierzęta do ogrodu w nowym domu wokalistki i pegaz byłby nie lada gratką w tej osobliwej kolekcji. 

Pewnie domyśliliście się już po tytule, że kucyk finalnie trafi do tego nieprzyjemnego miejsca. Jak to się stanie? W jaką intrygę wpląta go młodzieńczy podziw? I jaką rolę odegra w tej całej historii sam Maks? Tego z pewnością nie zdradzę, żeby nie popsuć świetnej zabawy!

Tak jak w pierwszej części ,,Kazika Pegazika”, tutaj także możecie się spodziewać wielu ilustracji, dużego rozmiaru czcionki ułatwiającego samodzielne czytanie oraz emocjonujących zwrotów akcji! 

Bohaterowie nawiążą nowe przyjaźnie, ci, którzy początkowo wydawali się czarnymi charakterami, zostaną oczyszczeni z zarzutów, a Duśka przekona się, że nigdy nie powinna narażać swoich przyjaciół na niebezpieczeństwo (z pewnością zmieni się także nastawienie niektórych postaci do słodyczy – oczywiście w ramach rozsądku).

Mimo pozorów ,,Kazik Pegazik i wielka ucieczka” choć kojarząca się przede wszystkim z dobrą zabawą, jest też książką, która przemyca wiele wartościowych treści. Szacunek do zwierząt, wolność, i wiara w przyjaciół to tylko kilka kwestii, które zostają w niej poruszone.

Można ją czytać bez znajomość pierwszej części, ale zdecydowanie polecam poznawanie losów Kazika w kolejności chronologicznej! 

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 5. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/dla-dzieci/kazik-pegazik-i-wielka-ucieczka-578.html

Artykuł Kazik Pegazik i wielka ucieczka – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł:

Seria: Kamila i konie

Scenariusz: Lili Mesange

Rysunki: Stefano Turconi

Tłumaczenie: Maria Mosiewicz

Wydawnictwo: Egmont Polska

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bar

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Komiksy-sa-super-Kamila-i-Konie.-Milosc-Oceana.-Tom-1,23886864,p.html

Artykuł Kamila i konie. Miłość Oceana – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Katarzyna Dowbor, Marcin Kozioł

Ilustracje: Joanna Grudnik

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Dzisiaj opowiem Wam o doskonałej książce dla dzieci, które wykazują spore zainteresowanie w przypadku jazdy konnej oraz opieki nad tym zwierzętami.

Długo szukałam podobnej pozycji na rynku wydawniczym i nie znalazłam. Są historie w których głównymi bohaterami są konie, ale nie ma ani słowa o opiece nad nimi oraz ich pielęgnacji.

,,Stajnia pod tęczą. Czary na komary” jest pod tym względem inna. Oprócz bardzo przyjemniej linii fabularnej, prostego, ale bogatego w żarty słowne języka, ma także wiele cennych informacji dla początkującego stajennego.

Jej autorami są znana, polska dziennikarka telewizyjna Katarzyna Dowbor oraz pisarz Marcin Kozioł, którego możecie kojarzyć m.in. z podróżniczej serii o sympatycznym Wombacie Maksymilianie (link do recenzji tutaj: http://bajkochlonka.pl/2018/03/11/wombat-maksymilian-i-rodzina-w-tarapatach-recenzja/ ).

,,Stajnia pod tęczą. Czary na komary” to pierwsza książka z serii o perypetiach cztero-kopytnej rodziny, w tym głównego bohatera Niunia. Oprócz koni stajnię zamieszkują także pies Pepe czy np. kotka, panna de Gru. Książka prezentuje pełen wachlarz różnych osobowości. ,,Stajnię pod tęczą” bardzo dobrze się czyta także pod względem samej historii.

Książka zaczyna się od tajemnicy. Coś stało się z Niuniem, ale zanim sam główny zainteresowany dowie się co, musi minąć chwila. Czytelnik również trzymany jest w niepewności. Wszystko jednak się wyjaśnia i to, co na pierwszy rzut oka mogło wydawać się zmartwieniem – okazuje się wspaniałym zbiegiem okoliczności

,,Stajnia pod tęczą. Czary na komary” skierowana jest do młodszych czytelników. Optymalną grupą wiekową będą dzieci w wieku od 6 do 9 lat.

Autorzy przewidzieli mnóstwo atrakcji, także poza warstwą tekstową i bardzo przyjemnymi ilustracjami Joanny Grudnik. Szczególnie Marcin Kozioł znany jest z tego, że w swoich książkach zawiera wiele zabiegów interaktywnych, skierowanych do czytelników.

W ,,Stajni pod tęczą. Czary na komary” można odnaleźć specjalne kody, który użyte na stronie internetowej https://stajniapodtecza.pl/ wywołują różne niespodzianki. Zdradzę Wam tylko, że są tam filmy z udziałem Katarzyny Dowbor i prawdziwym Niuniem!

Oprócz specjalnych kodów, w książce możemy odnaleźć także miejsca na zadania kreatywne, specjalne wyzwania przygotowane przez autorów oraz dyplom Opiekuna Koni! To naprawdę sporo atrakcji jak na niespełna 100 stronicową książeczkę.

,,Stajnia pod tęczą. Czary na komary” to bardzo ciekawa propozycja dla miłośników koni, ale nie tylko. To doskonała lektura do nauki czytania oraz po prostu miły sposób na relaks po szkole. Premiera kolejnej części już w czerwcu: ,,Stajnia pod tęczą. Maść na maść”, nie wiem jak Wy, ale ja jestem bardzo ciekawa!

Link do strony wydawnictwa: http://www.proszynski.pl/Czary_na_komary-p-35664-.html

Artykuł Stajnia pod tęczą. Czary na komary – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.