Często się słyszy od przyrodników badających zwyczaje poszczególnych gatunków, że ludzie mogliby się wiele nauczyć od zwierząt. Zupełnie nie dziwią mnie więc książki o szeroko rozumianej faunie, których bohaterowie inspirują młodszych i starszych do naśladowania ich dobrych nawyków. 

Przyrodnicza seria książek dla dzieci

Ostatnio nakładem wydawnictwa Świetlik ukazały się dwie nowości – o miłości między niedźwiedzicą a niedźwiedziątkiem, a także o rodzinie małych wyder.

Obie stworzyła utalentowana Sarah Noble. Z tego, co się orientuję, to pierwsze książki tej amerykańskiej autorki wydane nie tylko w Polsce, ale i ogólnie w całej jej obiecująco zapowiadającej się karierze.

Pozycje ,,Silna jak rzeka” jak i ,,Idealny kamyk” łączy silny nacisk na kwestie relacji między zwierzątkami, ale także ważny aspekt przyrodniczy. Autorka nie próbuje udawać, że bohaterowie książek to tylko ludzie przebrani w urocze stroje. To historie, które mogłyby być zaczerpnięte z obserwacji i moim zdaniem to jeden z ich ważniejszych atutów.

Silna jak rzeka – książka o rodzicielskiej miłości

W kontekście zbliżających się Walentynek czy też nieco późniejszego Dnia Mamy, trudno będzie znaleźć książkę bardziej uroczą niż ,,Silna jak rzeka”. To obrazkowa opowiastka pisana z punktu widzenia młodego niedźwiadka obserwującego rzeczywistość przez pryzmat swojej mamy. 

Jak to maluch, wydaje mu się, że wie już o otaczającym go świecie wszystko. Myśli, że jest wielki, a niedźwiedzie to najsilniejsze istoty, które występują w przyrodzie. Jego mama uważa jednak inaczej. Podkreśla jak wielką siłę ma rzeka, a także jak ważna jest w życiu cierpliwość.

,,Silna jak rzeka. Książka o rodzicielskiej miłości” to historia z którą utożsami się każde dziecko oraz każdy rodzic. Trud wychowania nowego pokolenia, przekazania mu nie tylko uczuć, ale również doświadczenia i wskazówek to wyzwanie, z którym muszą sobie radzić niemal wszyscy dorośli. Jest to jednak jedno z najpiękniejszych oraz najbardziej satysfakcjonujących zadań, którego można się podjąć.

Ta książka pokazuje esencję tej relacji, rozczulając i edukując prostolinijnością oraz emocjami.

Link do księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/silna-jak-rzeka-ksiazka-o-rodzicielskiej-milosci-noble-sarah-p-1920337.html

Idealny kamyk – książka o sile rodziny

O ile poprzednia pozycja skupiała się na zawężonej relacji matka-dziecko, w ,,Idealnym kamyku” pierwsze skrzypce gra przede wszystkim rodzeństwo. Rodzina wyderek spędza beztroski czas na zabawie. Rodzice maluchów dają im jednak kilka cennych lekcji.

Każda wydra powinna mieć odpowiedni kamyk, żeby z jego pomocą dostać się do małży, którymi te zwierzątka się żywią. W książce ,,Idealny kamyk” można ten tytułowy przedmiot traktować w dwojaki sposób – dosłownie, tak jak przed chwilą napisałam, lub symbolicznie.

Mam bowiem wrażenie, że kamyk jest tutaj także relacją pomiędzy członkami rodziny wyder. To miłość między rodzicami a rodzeństwem, którą muszą oni pielęgnować, żeby być w życiu szczęśliwe i bezpieczne.

Link do księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/idealny-kamyk-ksiazka-o-sile-rodziny-noble-sarah-p-1920338.html

Zarówno ,,Idealny kamyk” jak i ,,Silna jak rzeka” to książki niezwykle interesujące. Za pomocą niewielu słów oraz wymownych obrazków przekazują czytelnikom cenną wiedzę dotyczącą najważniejszych wartości. Gdybym miała jednak wybrać, która z nich w pełni podbiła moje serce, wskazałabym ,,Silna jak rzeka”, choć podejrzewam, że jest to wybór mocno subiektywny.

Będą odpowiednie dla dzieci już powyżej 3 roku życia.

Artykuł Rozbrajające nowości od wydawnictwa Świetlik pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Dobranoc, Misiu
➜ Autorka: Monika Filipina
➜ Ilustracje: Monika Filipina
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Miś bardzo chciałby iść spać. Wtulił się już w swoją poduszkę, przykrył kołderką i przygasił światło… ale niestety każda próba zaśnięcia, kończy się fiaskiem. Misia co rusz coś budzi. Czy uda mu się w końcu zmrużyć oczy i odpocząć?

,,Dobranoc, Misiu” to pięknie ilustrowana książka z zaskakującym finałem od Moniki Filipiny (możecie ją kojarzyć m.in. z obrazków w ,,O maluchu w brzuchu, czyli skąd się biorą dzieci”). Tym razem to w pełni autorska pozycja, która wcześniej ukazała się na rynku literatury włoskiej.

Prośba o ciszę

Głównym bohaterem opowiastki jest oczywiście tytułowy Miś. Mieszka on w lesie, w którym żyje mnóstwo innych zwierząt. Kiedy chce iść spać, okazuje się, że niedaleko hałasują bobry. Miś prosi je o ciszę i wraca do łóżka. Wtedy kolejne niepokojące dźwięki zakłócają mu sen. Cierpliwie udaje się więc do szopów, a następnie do wiewiórek, ptaszków, myszek, łosia, lisów, zajęcy czy jeleni. 

Kiedy już wydaje mu się, że uciszył wszystkie zwierzaki… impreza dopiero się rozkręca! A Miś? No cóż, Miś traci swoją cierpliwość.

Mieszkańcy lasu

,,Dobranoc, Misiu” w humorystyczny sposób przedstawia mieszkańców lasu. Autorka opiera się na bardzo prostych analogiach, które pozwalają dzieciom lepiej zapamiętać nazwy zwierząt lub ich przyzwyczajenia. 

Kiedy główny bohater odwiedza sąsiadów, okazuje się na przykład, że szopy robią pranie, bobry pochłonięte są obróbką drewna, a jeże… tuptają w liściach! 

Cenna lekcja empatii

Książka nie skupia się jednak wyłączne na tym, co sprawia, że Miś nie potrafi zasnąć. Zawiera w sobie bardzo ciekawy zwrot akcji, który pozwala zastanowić się nad tym, jak także nasze zachowanie może wpływać na innych. To jasne, że Miś nie jest zadowolony, gdy ktoś blisko niego hałasuje, a on próbuje spać. Trzeba jednak pamiętać, że my sami także nie jesteśmy idealni i nasze postępowanie również może wpłynąć na innych.

,,Dobranoc, Misiu” jest więc cenną lekcją empatii dla małych czytelników, dzięki której dzieci inaczej spojrzą na swoje zachowanie względem sąsiadów. To również bardzo dobra lektura na dobranoc.

Polecam książkę Moniki Filipiny wszystkim maluchom powyżej 2 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/dobranoc–misiu/p3269.html

Artykuł Dobranoc, Misiu – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Pan Brumm jeździ konno
➜ Seria: Pan Brumm
➜ Autor: Daniel Napp
➜ Ilustracje: Daniel Napp
➜ Tłumaczenie: Elżbieta Zarych
➜ Wydawnictwo: Bona
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Galopujemy w stronę następnej przygody! Pan Brumm to jedna z ciekawszych serii książek obrazkowych na polskim rynku. Dlaczego? Ponieważ łączy w sobie humorystyczną treść z wizualnymi dopowiedzeniami. Liczy się z inteligencją młodych czytelników i pozwala im samodzielnie wyszukiwać różnych ciekawostek związanych lub mniej ścisłych z fabułą. 

,,Pan Brumm jeździ konno” jest czternastą pozycją, która dzięki staraniom wydawnictwa Bona ukazała się w polskim przekładzie. Ich autorem jest Daniel Napp – młody niemiecki twórca książek dla dzieci. Na stronie znajdziecie recenzje:

• Pan Brumm jedzie pociągiem,
• Pan Brumm wchodzi na boisko,
• Pan Brumm i Megasaurus.

Miło mi poinformować, że tytuł ,,Pan Brumm jeździ konno” objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym! 

Stadnina Kopytkowo

Akcja książki rozgrywa się w stadninie o uroczej nazwie Kopytkowo, gdzie tytułowy pan Brumm razem z przyjaciółmi – złotą rybką o imieniu Kaszalot, Borsukiem specjalistą od jeździectwa i Pstryczkiem przyjechali, żeby razem pojeździć na kucykach. Na miejscu okazało się jednak, że pan Brumm ze względu na swoje gabaryty jest zmuszony jeździć wyłącznie na mule, który jako jedyny ma wystarczająco dużo siły, aby go unieść.

Niestety muł ma jeden, dość poważny defekt – jest strasznym łasuchem! 

Sposób na muła

Kiedy więc pan Brumm stara się rozkoszować przejażdżką, muł ma na ten dzień inne plany. Początkowo zwabiony zapachem jeżyn, zapuszcza się w krzaki, zupełnie zbaczając z wytyczonej trasy. Im dalej – tym więcej pokus czeka na żarłocznego muła, a pan Brumm swoim znanym zwyczajem, zupełnie nie wie, co z nim zrobić. 

Do czasu, ponieważ szybko znajduje doskonałe rozwiązanie, które sprawia, że nie tylko bezpiecznie wracają do stadniny, ale przyjacielski niedźwiedź nabiera apetytu na kolejne przejażdżki! 

Książka obrazkowa z niespodziankami

,,Pan Brumm jeździ konno” to pozycja z doskonałą proporcją ilustracji do tekstu. Zachęca odbiorców do jednoczesnego i zaangażowanego śledzenia zarówno obrazków jak i narratora, ponieważ niektóre niuanse fabuły mogą wydarzyć się wyłącznie w formie rysunków! 

Dodatkowo autor pozwolił sobie na mnóstwo drobnych żartów wizualnych, umieszczając np. zagubionego banana na gruszy, trybunę kibicujących myszy, dziuplę zamykaną na zamek błyskawiczny czy słynne kręgi w zbożu. 

Książki o jeździe konnej

Nie można jednak zapominać, że ,,Pan Brumm jeździ konno” to w lwiej części przecież książka o… jeździe konnej! Czytelnicy mogą wyłapać z niej takie przydatne sformułowania jak np. stanąć dęba czy kłus. Na wyklejkach znajduje się też przydatne ,,Pan Brumm i Pstryczek uczą, jak pielęgnować konie”. W tej części zwizualizowano przede wszystkim zabiegi, gdzie wykorzystano takie oprzyrządowania jak: kopystka, kardacz lub zgrzebło.

Polecam ,,Pan Brumm jeździ konno” wszystkim czytelnikom powyżej 4 roku życia. To książka pełna gagów, doskonałego poczucia humoru oraz oferująca świetne ilustracje w dużym formacie.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobona.pl/pl/p/Pan-Brumm-jezdzi-konno/174

Artykuł Pan Brumm jeździ konno – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Uwaga, proszę opuścić tory! Pan Brumm pędzi pociągiem i za nic nie potrafi go zatrzymać! 

Kolejna pełna humoru opowieść o sympatycznym niedźwiedziu, którego przygody bawią, uczą oraz… zaskakują! Tym razem autor Daniel Napp przygotował coś specjalnie z myślą o fanach pociągów.

(Tematyczne zadanie na wyklejce książki. Więcej można znaleźć na www.daniel-napp.de)

Seria książek obrazkowych

,,Pan Brumm jedzie pociągiem” to trzynasta pozycja w serii książek niemieckiego pochodzenia, które już od niemal 20 lat cieszą dzieci na całym świecie. Cykl picutrebooków oferuje pełnorozkładówkowe, świetne ilustracje i niewielką ilość tekstu, z którą mogą poradzić sobie początkujący czytelnicy. 

Seria ,,Pan Brumm” godna jest polecenia również dla tych dzieci, które nie przepadają za długimi opowieściami i dość trudno przekonać je do spędzania czasu z lekturą. Głównego bohatera jak i same książki na pewno polubią, bo każda z nich wydaje się mówić językiem najmłodszych.

Sprawdźcie także recenzje pozostałych książek z serii:

• Pan Brumm i Megasaurus, 
• Pan Brumm wchodzi na boisko.

Dla miłośników pociągów

Marzeniem wielu dzieci (ale nie tylko dzieci!) jest posiadać piękną kolejkę z rozkładanymi na podłodze torami. Pan Brumm ma to szczęście, że w każdy wtorek bawi się właśnie takim pociągiem w towarzystwie swojej złotej rybki o osobliwym imieniu Kaszalot. Przyjaciółka tymczasowo psuje frajdę, kiedy stwierdza, że pan Brumm nie jest jeszcze prawdziwym maszynistą – do tego musi dorosnąć.

Główny bohater chcąc udowodnić rybce, że się myli, zabiera ją w niepowtarzalną podróż… prawdziwym pociągiem! Okazuje się jednak, że o ile uruchomienie maszyny jest bardzo proste, o tyle jej zatrzymanie może nastręczać pewnych problemów…

Historia o maszyniście

,,Pan Brumm jedzie pociągiem” to książka, która zapoznaje czytelników ze specyfiką toczących się po torach pojazdów – z przymrużeniem oka. Dzieci dowiadują się z niej czym jest zwrotnica, dlaczego hamulec bezpieczeństwa jest kluczowy dla maszynisty oraz z jakiego powodu przed ruszeniem w drogę warto sprawdzić stan mostów, którymi będziemy przejeżdżać.

Ponadto ukazuje moc wyobraźni. Można bowiem całkiem śmiało zakładać, że podczas całej tej przygody pan Brumm wraz ze swoją rybką… ani na chwilę nie wyszli z domu! A jedną zabawę w maszynistę, bohater zamienił za chwilę w zupełnie inne zajęcie.

Dużą frajdą będzie także wyszukiwanie na ilustracjach różnych smaczków. Autor ukrył we wnętrzu pociągu muchomora, lizaka ukrytego wśród trawy czy miniaturowy spodek latający trzymający się dzikich kwiatów.

Polecam książkę ,,Pan Brumm jedzie pociągiem” wszystkim czytelnikom powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobona.pl/pl/p/Pan-Brumm-jedzie-pociagiem/173

Artykuł Pan Brumm jedzie pociągiem – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Kodi
➜ Scenariusz: Jared Cullum
➜ Ilustracje: Jared Cullum
➜ Tłumaczenie: Maciej Nowak-Kreyer
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nawiązywanie przyjaźni bywa trudne. Szczególnie, kiedy nie czujemy się dobrze z samym sobą, jesteśmy gnębieni przez kompleksy i znajdujemy się w trudnym wieku dojrzewania. Czasami jednak los zsyła nam kogoś wyjątkowego, kto zmienia całe dotychczasowe życie.

,,Kodi” to bardzo nieszablonowy komiks, który najpierw zachwyci czytelnika malarską stroną graficzną, a później wciągnie w wir opowieści – być może mało rzeczywistej i baśniowej, ale jednak przyjemnej, dającej ukojenie oraz niosącej nadzieję. Autorem tej historii jest Jared Cullum, który choć doceniony nagrodą Reubena oraz dwukrotnie nominowany do wyróżnienia Eisnera, nie pojawił się wcześniej na rynku polskiej literatury komiksowej. To przeoczenie zostało nadrobione przez wydawnictwo Egmont.

Kodi – historia nietypowej znajomości

Pierwszy tom (bo choć ,,Kodi” ukazał się pierwotnie w 2020 roku, autor na Twitterze podzielił się już okładką do drugiej części, której data premiery nie jest jeszcze znana) to początek opowieści, będącej przekrojem nietypowej przyjaźni. 

Dziewczynka o imieniu Katia spędza wakacje u swojej babci na Alasce. Dom tej bardzo oryginalnej i zupełnie niestereotypowej staruszki znajduje się w bliskim sąsiedztwie z gęstymi lasami oraz dziką przyrodą. Katia jednak nie jest zainteresowana przebywaniem na zewnątrz. Najchętniej spędza czas zanurzona w komiksach i zamknięta w pokoju.

Pożegnanie z Alaską

Pierwszy zwrot akcji następuje w momencie, kiedy dziewczynka jednak zachęcona do spaceru, udaje się na małe zakupy do lokalnego sklepu. W drodze powrotnej zastaje ją deszcz oraz burza. Właśnie wtedy spotyka… niedźwiedzia. Okazuje się on jednak zupełnie niegroźny. Sam przerażony piorunami i uwięziony pod konarem powalonego drewna, wydaje się być bardziej przestraszony od Katii. 

Dziewczynka postanawia sprowadzić z pomocą babcię i niedźwiedź tymczasowo zostaje lokatorem ich domu. Otrzymuje imię Kodi i – zupełnie jak pies – powoli zaczyna przyzwyczajać się do swojej małej opiekunki. Wszystko zmienia się jednak, gdy obie bohaterki otrzymują ważną wiadomość. Muszą szybko opuścić Alaskę i wyruszyć do miasta. Czy ta rozłąka wpłynie na więź niedźwiedzia oraz Katii?

Tęsknota, poświęcenie i niegasnąca nadzieja 

,,Kodi” jest przede wszystkim komiksem o potrzebie bycia akceptowanym oraz lubianym. Dziewczynka zaprzyjaźnia się z dzikim zwierzęciem, bo nie czuje się przez niego oceniana. Wie, że akceptuje on ją za to, kim jest, a nie jak wygląda. 

Historia nie kończy się jednak na Alasce. Późniejsze perypetie niedźwiedzia, który wyrusza na poszukiwanie swojej małej przyjaciółki to kolejne okazje do poznawania nowych postaci i ich opowieści. W pewnym momencie z ,,Kodiego” robi się historia o poświęceniu, tęsknocie oraz niegasnącej nadziei.

To książka, która choć urocza w swojej naiwności, wzrusza i przyciąga do siebie. Jako czytelnicy lubimy takie ckliwe historie, które dobrze się kończą. ,,Kodi” pozwala po prostu wierzyć, że każdy z nas może być Katią dla kogoś innego.

Polecam ten komiks czytelnikom powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Kodi.-Tom-1,70331406,p.html

Artykuł Kodi – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Chooo-inka! Zapowiada się emocjonujący mecz z udziałem prawdziwie profesjonalnych wydr z reprezentacji narodowej mistrzostw juniorów oraz… podwórkową drużyną Pana Brumma – także pełną nadziei na zwycięstwo! Ale czy słusznie?

Seria książek o Panu Brummie

,,Pan Brumm wchodzi na boisko” to najnowsza książka z uwielbianej na całym świecie serii o przyjacielskim, uporządkowanym i spokojnym niedźwiedziu. Jej autorem jest Daniel Napp – niemiecki twórca bajek dla dzieci, który tę postać wymyślił na potrzeby swojego dyplomu w 2004 roku. W Polsce seria ukazuje się nakładem Wydawnictwa Bona. Do tej pory światło dzienne ujrzało już 12 pozycji o Panu Brummie (w tym trzy zbiorcze tomy ,,Zwariowane przygody Pana Brumma”).

Na stronie znajdziecie także recenzję ,,Pan Brumm i Megasaurus” – dla małych (i dużych) fanów dinozaurów.

Piłka nożna dla dzieci

Najnowsza książka jest z kolei prawdziwą gratką dla miłośników sportu. Bieganie na boisku za czarno-białą piłką to ekscytujące zajęcie pełne zdrowej rywalizacji, taktycznego myślenia oraz… szczęśliwych zwrotów akcji! Okazuje się, że w piłce nożnej nie można być niczego pewnym – i dlatego jest ona taka ciekawa, zarówno dla osób, które aktywnie biorą udział w rozgrywce, jak i dla samych widzów.

W ,,Pan Brumm wchodzi na boisko” początkowo drużynie brązowego niedźwiedzia nie idzie najlepiej. Jego zespół składa się z: 

• bobra, który często potyka się o swój ogon, 
• borsuka z dwoma lewymi nogami, 
• małego jeża – zbyt małego, by być dobrym bramkarzem,
• i samego Pana Brumma, który na bieganie za piłką jest zdecydowanie zbyt powolny.

Zdecydowanie zwierzaki nie są najlepiej dopasowane do wykonywanych funkcji. Czy ich potencjał zostanie odpowiednio wykorzystany?

Sekretna broń drużyny Pana Brumma

Pierwsza połowa upłynęła na golach zespołu wydr. Nie pomagał także fakt, że sędzią był ich zupełnie stronniczy wujek. Kiedy już przyjaciele zaczęli tracić nadzieję na wygraną, ich dobry kompan – rybka o nieco humorystycznym imieniu Kaszalot zdradziła trzy zasady, z pomocą których można wygrać każdy mecz!

Oczywiście nie zdradzę ich tutaj, żebyście sami mogli przekonać się jak fantastyczne są to wskazówki!

Nauka uczciwego wygrywania

W książce ,,Pan Brumm wchodzi na boisko” czytelnicy nie tylko spotykają się z dobrą, angażującą historią, ale również mają okazję wyciągnąć kilka cennych lekcji z rozgrywki dwóch rywalizujących ze sobą drużyn.

To lektura, dzięki której dziecko:

• poznaje zasady fair play,
• zaznajamiane jest z terminologią związaną z piłką nożną, taką jak np.: żółta kartka, pole karne, faul czy poprzeczka,
• dowiaduje się jak cieszyć się ze zwycięstwa,
• zachęcane jest do spędzania czasu na świeżym powietrzu,
• dowiaduje się, dlaczego nie warto symulować,
• oraz dlaczego warto się nie poddawać!

Będzie idealną lekturą dla czytelników już powyżej 4 roku życia. Jestem przekonana, że Pana Brumma polubi każdy przedszkolak oraz uczeń pierwszych klas szkoły podstawowej.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwobona.pl/pl/p/Pan-Brumm-wchodzi-na-boisko-wiek-4/147

Artykuł Pan Brumm wchodzi na boisko – recenzja książki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Tomasz Samojlik

Ilustracje: Elżbieta Wasiuczyńska

Wydawnictwo: Agora dla dzieci

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Poznańskie Zoo podało ostatnio do informacji, że niedźwiedź Baloo właśnie zapadł w sen zimowy – po raz drugi w swoim życiu, odkąd został odratowany z obwoźnego cyrku. Tomasz Samojlik w swojej najnowszej książce przedstawia opowieść o niedźwiedziach żyjących na wolności, na które także jednak czeka wiele niebezpieczeństw ze strony człowieka.

,,Bercia i Orson” są kolejną pozycją dla młodych czytelników, należącą do serii ,,Zwierzaki” Wydawnictwa Agora. W ramach tego cyklu mogliśmy już przeczytać m.in. ,,Ambarasa” oraz ,,Tarmosię” (tego samego autora), a także ,,Dzika Dzikusa”  Krzysztofa Łapińskiego (klikając na tytuł, przeniesiecie się bezpośrednio do recenzji). 

(,,Ambaras” akurat wypożyczony :))

Ja jestem wielką fanką uświadamiających i zarazem fabularnych książek o niedźwiedziach dla dzieci. Jedną z moich ulubionych jest pozycja niemal sprzed czterech lat, jednak bardzo zbliżona tematycznie do ostatniej nowości Tomasza Samojlika, czyli ,,Kuba Niedźwiedź. Historia z gawry”.

W ,,Berci i Orsonie” głównymi bohaterami są w zasadzie niedźwiedziątka. Rodzeństwo wraz z mamą poszukują nowego miejsca na swój dom. Starają się unikać zapachu człowieka i niemal bez wytchnienia przemierzają las. Maluchy są jednak jeszcze zbyt słabe na długie wędrówki, dlatego w końcu ich mama zarządza odpoczynek. Kiedy sama zmęczona zasypia, niedźwiadki postanawiają ,,na własną łapę” eksplorować okolicę.

Książka przedstawia nam wiele punktów widzenia, które są bardzo istotne dla fabuły. Akcję poznajemy z punktu widzenia mamy niedźwiedzicy, jej dzieci, ale także miejscowego listonosza, dzika, jelenia, a nawet… pesymistycznego kruka w stylu Edgara Allana Poe (a jakże!).

Głównym tematem ,,Berci i Orsona” jest koegzystencja człowieka i niedźwiedzia na niewielkim obszarze. Wielu ludzi uważa, że życie w niedalekiej odległości od dzikiego zwierzęcia nie jest możliwe. Ze względu jednak na coraz bardziej pomniejszające się obszary lasów – musimy nauczyć się funkcjonować w zgodzie z niedźwiedziami, wilkami czy dzikami. Mają one takie samo prawo korzystać z przestrzeni, odżywiać się i żyć jak my.

Narracja w książce pokazuje, że jest wiele sposób na to, aby taka koegzystencja przebiegała spokojnie i bez niebezpiecznych sytuacji. Trzymając się zasad i postępując rozsądnie, jesteśmy w stanie sprawić, że świat będzie dużo lepszy.

Poza tym, ,,Bercia i Orson” to książka wzruszająca, wciągająca w wir przygody i niezwykle satysfakcjonująca. Popatrzcie sami na te piękne ilustracje Eli Wasiuczyńskiej!

Jeżeli poszukujecie ciekawej lektury na zimowe wieczory – nie wahajcie się po nią sięgnąć! Pozycja będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/

Artykuł Bercia i Orson – recenzja książki dla dzieci o niedźwiadkach pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Święta pana Misia

Autorka: Karma Wilson

Ilustracje: Jane Chapman

Tłumaczenie: Barbara Supeł

Wydawnictwo: Tekturka

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Jaka jest najbardziej rozczulająca książka dla najmłodszych czytelników na Święta? Mam kilka ciekawych propozycji, np. ,,Gąska Zuzia i pierwsza gwiazdka”, ,,Śnieżne marzenie” czy ,,Dziecko Gruffalo”.

Ostatnio jednak nakładem Wydawnictwa Tekturka ukazała się książka ,,Święta pana Misia” w nowym tłumaczeniu! Często spotykam się z tym, że takie krótkie, wierszowane opowiastki, nie do końca sprawdzają się po przekładzie. Gubią rytm, niektóre słowa nie do końca pasują do kontekstu i wyraźnie widać, że zostały wybrane tylko po to, żeby rymować się z poprzednim wersem. Cała magia takiej książeczki znika wówczas bezpowrotnie. 

W przypadku ,,Święta pana Misia” jest jednak zupełnie inaczej! Tłumaczenie Barbary Supeł brzmi tak naturalnie i lekko, że momentami jest nawet lepsze, niż… te w oryginalne! Poza tym ta opowiastka daje najmłodszym poczucie bezpieczeństwa i wprowadza ich subtelnie w czas zbliżających się Świąt.

Autorką książki jest Karma Wilson, która historii o panu Misiu napisała znacznie więcej. W Polsce do tej pory ukazały się cztery tytuły, ale przyznam szczerze, że czekam na nie w nowych tłumaczeniach oraz wydaniach Tekturki. 

Ilustratorką jest z kolei Jane Chapman. Artystka stworzyła wiele pięknych i niemal kultowych już książek. Jedną z nich jest recenzowana przeze mnie ,,Czy to już święta?”. 

W ,,Święta pana Misia” mamy opisaną krótką historię tytułowego bohatera, który śpi sobie najlepsze podczas zimowej zawieruchy, kiedy nagle budzą go przyjaciele. Leśne zwierzęta odwiedziły jego jamkę, żeby wspólnie z nim celebrować Święta. Mysz, Borsuk, Suseł, Kret, Kruk, Strzyżyk oraz Zając robią wszystko, żeby tylko nie pozwolić mu zasnąć. Razem organizują wyprawę po choinkę, gotują świąteczne dania oraz przygotowują ozdoby. W pewnym momencie są już tak zmęczeni, że… usypią. A czy Miś usypia z nimi także?

Ta obrazkowa, duża formatem książka pokazuje jak ważne jest wspólne świętowanie. Przyjemność wynikająca z obecności innych blisko nas, daje nam poczucie bezpieczeństwa. Wspólne spędzanie czasu z kimś, kogo kochamy sprawia, że jesteśmy szczęśliwi.

,,Święta pana Misia” to książka, którą pokochają najmłodsi słuchacze. To tego typu lektura, którą trzeba będzie czytać kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt razy dziennie – także pamiętajcie, że kupujecie ją na własną odpowiedzialność!

Doskonale sprawdzi się podczas zasypiania. Polecam ją dzieciom już powyżej 1 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/kategorie-wiekowe/66-swieta-pana-misia-9788395895982.html

Artykuł Święta pana Misia – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Idziemy na niedźwiedzia”

Autor: Michael Rosen

Ilustracje: Helen Oxenbury

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2015

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Książka stworzona do głośnego czytania, powtarzania, a nawet śpiewania! ,,Idziemy na niedźwiedzia” to klasyk, który nie tak dawno temu świętował swoje 30 urodziny.

Opowiada historię pewnej rodziny, która postanowiła wybrać się na spotkanie prawdziwej przygody! Pełna entuzjazmu rusza, żeby odnaleźć i złapać wielkiego niedźwiedzia. W trakcie swojej wycieczki musi przebyć długą drogę oraz pokonać rozmaite trudności. 

,,Idziemy na niedźwiedzia” nie jest jednak opowieścią tropicielską, a jej fenomen nie polega na sumiennym opisywaniu niebezpieczeństw, które czyhają na rodzinę bohaterów. To przede wszystkim zabawa słowem, wyrażenia dźwiękonaśladowcze, powtórzenia oraz radosna atmosfera odkrywania tajemnic i szczęśliwe zakończenie.

Niemal na każdej rozkładówce powtarza się kilka tych samym zdań. Opisują one piękną pogodę, cel podróży i przede wszystkim informację, że nasi bohaterowie niczego się nie boją. Nie, nie dlatego, że są nieustraszeni, ale właśnie ze względu na bycie razem i wspólne wspieranie się. 

Przedzierają się przez łąkę, przez rzekę, przez błoto, ciemny las, mroźną śnieżycę, aż w końcu docierają na miejsce! Czytając kolejny raz tę opowieść razem z dzieckiem można dostrzec entuzjazm także na twarzy małego czytelnika. Maluchy szybko uczą się kolejności pokonywanych przeciwności i wkrótce wiedzą, kiedy nastąpi wielki finał!

A moment zwrotny w tej opowieści jest naprawdę duży i robiący wrażenie, bo bohaterowie książki spotykają niedźwiedzia! Okazuje się jednak, że jest on znacznie straszniejszy, niż kiedykolwiek sobie wyobrażali i biegiem wracają do domu, raz jeszcze (ale w skróconej formie) mijając różne scenerie.

Zakończenie jest rozkoszne i daje poczucie bezpieczeństwa. Pokazuje, że przeżywanie przygód jest niezwykle ciekawe i pełne wrażeń, ale najlepszy moment to powrót do domu i miłe towarzystwo najbliższych.

,,Idziemy na niedźwiedzia” czytane (a w zasadzie odgrywane) przez autora, Michaela Rosen robi chyba na każdym ogromne wrażenie! Pasja, jaką wkłada on w tekst jest niezwykła. Sami zobaczcie: https://www.youtube.com/watch?v=0gyI6ykDwds

Ogromnym atutem tej książki są także jej klasyczne i piękne ilustracje Helen Oxenbury. 

,,Idziemy na niedźwiedzia” to małe dzieło sztuki, które powinno spodobać się szczególnie najmłodszym. Doskonała lektura do pokonywania pierwszych strachów i umacniania więzi z rodzicami oraz rodzeństwem. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-idziemy_na_niedzwiedzia_wydanie_kartonowe.html?psearch[prodkey]=idziemy%20na%20niedźwiedzia

Artykuł Idziemy na niedźwiedzia – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Autor: Katja Gehrmann

Ilustracje: Katja Gehrmann

Tłumaczenie: Anna Kierejewska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją, dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:bardzo przyjemna

Recenzja:

Niedźwiedź budzi się po długim zimowym śnie. Ze zdziwieniem zauważa, że las wygląda na… opustoszały. Nigdzie nie może też znaleźć swoich przyjaciół, a co gorsza – wszystko wskazuje na to, że nie ma ich w sąsiedztwie już od dłuższego czasu. 

Kiedy wreszcie spotyka jastrzębia, zagadkę udaje się rozwiązać. Okazuje się, że lis, borsuk, kuna oraz bóbr przeprowadzili się do miasta. Skuszeni łatwiejszym życiem – dostępnym wszędzie jedzeniem, wygodnymi jamkami i przede wszystkim brakiem myśliwych postanowili opuścić las.

,,Niedźwiedź w wielkim mieście” to historia obrazkowa w której humor, doskonale ukazani bohaterowie, ironia losu oraz ważne przesłanie składają się na niezwykle przyjemną bajkę, którą pokochają dzieciaki.

Autorką książki jest Katja Gehrmann, która często stosuje w swojej twórczości zabieg antropomorfizacji, powołując na bohaterów zwierzęta i wyposażając je w ludzkie charaktery oraz motywy postępowania.

W przypadku ,,Niedźwiedzia w wielkim mieście” jest to tym bardziej trafione, że zwierzęta zamieniają się poniekąd w ludzi, bo ludzie nie pozwalają im być zwierzętami.

Autorka opakowała w lekkiej formie bardzo poważny temat. Nie ma co się dziwić Niedźwiedziowi, że wkrótce i on wybierze się mieszkać do lasu, skoro sam stwierdza, że życie w lesie nie jest już takie jak było kiedyś. Powodowany nie tylko wygodą, ale przede wszystkim kwestiami bezpieczeństwa miś dochodzi do wniosku, że pozostając poza miastem, będzie narażony na myśliwych. 

W takim wypadku z książki, która była przewrotną opowieścią o tym jak lis, borsuk, kuna i bóbr starają się, też trochę dla własnej wygody, w końcu zniewolić niedźwiedzia, robi się historia o tym, że natura zawsze pozostanie na pierwszym miejscu. 

Myślę, że im dłużej przyglądać się prowadzonej fabule, tym więcej wartościowych kwestii można z niej wyłuskać.

Warto pamiętać, że ,,Niedźwiedź w wielkim mieście” to jednak przede wszystkim przyjemna opowieść z happy endem. Bardzo udane ilustracje na których widać strukturę farby sprawiają, że historia staje się bardziej rzeczywista.

Momentami (zapewne przez fakt rozgrywania się części akcji nocą) przypomina mi się inna, równie udana książka o podobnym przesłaniu ,,Awaria elektrowni”. 

,,Niedźwiedź w wielkim mieście” to książka, którą polecam dzieciom od 4. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-niedzwiedz_w_wielkim_miescie.html

Artykuł Niedźwiedź w wielkim mieście – recenzje pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.