Z czym może się kojarzyć kiosk? W zależności od tego, w jakich czasach przyszło wam się urodzić – kiosk może być miejscem, gdzie dostawało się świeżą prasę, bilety autobusowe lub komiksy, na które uprzednio robiono nawet zapisy.

Gdzie sprzedawcy w kiosku robili siku?

Ludzie, którzy mają już tylko trochę więcej niż trzydzieści lat, z dużą dozą sentymentu wspominają te niewielkie przybytki, zaskakujące asortymentem, godzinami otwarcia i brakiem odpowiedzi na nieustannie powracające pytanie: gdzie sprzedawcy robili siku.

Kiedy więc zobaczyłam w newsletterze łotewskiego, świetnego wydawnictwa Liels un mazs książkę Kiosks – poczułam się co najmniej zaintrygowana. Gdy kilka lat później pozycja została zapowiedziana przez wydawnictwo Natuli, wpisałam już Kiosk na swoją listę książkowych zachciewajek. Ostatnio egzemplarz dołączył do mojej biblioteczki, mogę więc wreszcie podzielić się wrażeniami z lektury.

Książka i animacja o kiosku

Autorką tekstu oraz ilustracji jest Anete Melece, która oprócz tworzenia książek dla dzieci, pracuje również nad animacjami. Wspomniany już Kiosk możecie więc nie tylko przeczytać, ale również obejrzeć. O, tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=Z6oiRCsWhvU

Nie dajcie się zwieść niemieckiemu tytułowi – w filmie słowa i język nie są aż tak istotne. To opowieść kreowana przede wszystkim obrazem. Podobnie ma się rzecz w książce, choć tutaj dostajemy także krótkie, ale niosące duże znaczenia zdania.

Co trzeba zrobić, żeby zmienić swoje życie?

Główną bohaterką Kiosku jest Olga. To ona przyjmuje i wykłada towar, obsługuje klientów oraz… marzy o dalekich podróżach. Zasiedziała się w kiosku tak bardzo, że poniekąd jest w nim uwięziona. Nie potrafi wyjść, nie potrafi niczego w swoim życiu zmienić, każdy jej dzień wydaje się być taki sam.

Aż do pewnego momentu. Kiedy dwóch łobuzów chce ukraść chrupki, Olga robi zbyt gwałtowny ruch i kiosk się przewraca – a wraz z nim wywraca się całe życie głównej bohaterki. Przekonuje się wówczas, że czasami do zmiany wystarczy niewielki bodziec oraz tylko trochę wysiłku.

Dla kogo jest ta książka?

Kiosk to metaforyczna, niezwykle bogata wizualnie opowieść, która z jednej strony opowiada o swego rodzaju marazmie, przygnębiającej rutynie i poczuciu uwięzienia – a z drugiej, zachęca do podążania za własnymi pragnieniami oraz porzucenia tego, co powoduje w nas smutek.

Jestem przekonana, że ta nietuzinkowa lektura znajdzie wielu entuzjastów. Moim zdaniem, to równie dobra książka dla przedszkolaka, jak i każdego dorosłego.

Znajdziecie ją na stronie wydawnictwa Natuli: https://natuli.pl/pl/p/Kiosk/29342

Artykuł Kiosk – recenzja książki nie tylko dla dzieci o spełnianiu marzeń pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Miałam nosa! Jak tylko zobaczyłam okładkę tej nowości, nie mogło mnie opuścić przekonanie, że to będzie coś szczególnego. I teraz, od kiedy tylko skończyłam ją czytać, chodzę wszędzie i pytam ludzi: którędy na Różaną?

Powrót autorki po latach

Magdalenę Kiełbowicz, a właściwie jej twórczość poznałam przy okazji pierwszej książki autorki Huczy jak w ulu. To było jednak już kilka dobrych lat temu.

Teraz Kiełbowicz powróciła i mam wrażenie, że jej talent jeszcze bardziej… rozkwitł. Autorka pisze lekko, angażująco, z humorem oraz przewrotnie, a przy tym wplata w treść mądrość i wspaniałe fabularne pomysły. Doskonale widać to w jej najnowszej książce.

Książka dla dzieci o sile marzeń

Którędy na Różaną? to historia, która nie tylko ma nietuzinkowych, bardzo interesujących bohaterów, ale także – toczy się w starannie obmyślonym uniwersum czarów i rzeczywistości.

Pierwszoplanową postacią jest bezbrody czarodziej Marceli, którego wielkim marzeniem jest stać się Hodowcą Dyni Roku. Mało tego, Marceli ma z marzeniami wspólnego znacznie więcej, niż można byłoby go na pierwszy rzut oka posądzać.

Dobroduszny czarodziej jest bowiem również fontannikiem, który wyławia marzenia kierowane do fontann, a następnie pomaga im się spełnić.

Jak pokonać Pecha?

Najbardziej wartościowe w Którędy na Różaną? jest jednak to, że choć magia pełni tu rolę znaczącą, to na pewno nie jest najważniejsza.

Owszem, czarodziejskie sztuczki mogą być praktyczne, ale to dzięki samodzielnemu sprzątaniu wpadamy na najlepsze pomysły oraz na tylko nie podszytej magicznymi sztuczkami przyjaźni, możemy pokonać Pecha.

W Którędy na Różaną pojawia się także bohaterka, która – gdyby istniał ranking Najbardziej Fantastycznej i Charyzmatycznej Bohaterki Literackiej w Książkach dla Dzieci, to bez dwóch zdań zgarnęłaby główną nagrodę!

Którędy na Różaną?

Mowa o… mrówce! Mrówce, która (nie wiedzieć czemu) bardzo przypomina mi postać, w którą wcielała się Irena Kwiatkowska w serialu ,,Czterdziestolatek” Jest pyskata, uwielbia się wtrącać w cudze sprawy, a przy tym ma mnóstwo racji w swoich spostrzeżeniach.

Nie mówiąc jednak tylko o mrówce, bo o niej chciałabym również poczytać znacznie więcej – ale całościowo, o bogactwie ulicy Różanej oraz potencjale jaki w niej drzemie, mam nadzieję, że stanie się ona serią.

Bardzo polecam Którędy na Różaną? wszystkim dzieciom powyżej 6 lat. Lekturę dodatkowo uprzyjemniają bajkowe ilustracje Kasi Kołodziej.

Muszę jednak uczciwe uprzedzić, że po lekturze zaczniecie Różanej uparcie szukać – mając nadzieję, że to miejsce naprawdę gdzieś istnieje! Mimo wszystko, dajcie się oczarować!

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/139-ktoredy-na-rozana

Artykuł Którędy na Różaną? – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Jak Florek został piratem
➜ Autorka: Marta Ostrowska
➜ Ilustracje: Monika Kuropatnicka, Aleksandra Janas
➜ Wydawnictwo: Fundacja Podróże Bez Granic
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Zarówno moje obserwacje jak i doświadczenie wskazują na to, że marzyć potrafią tylko ludzie silni. I oczywiście nie mam tu na myśli siły fizycznej, ale wewnętrzną chęć walki z przeciwnościami losu. 

Przeszkody czy wyzwania – książka o pokonywaniu trudności

Kolejna książka Marty Ostrowskiej, którą z wielką dumną objęłam patronatem medialnym, wydaje się tylko udowadniać tę tezę. Autorkę możecie kojarzyć z bardzo ważnej serii ,,Przygody Rysia i Krzysia”. Książek ukazujących się w ramach Fundacji Podróże Bez Granic, które w dużej mierze skupiają się na normalizowaniu niepełnosprawności.

,,Jak Florek został piratem” to nieco inna formatem i bardzo poruszająca historia, w której również ograniczenia; czy to ruchowe czy związane z widzeniem, mają pewien wpływ na bohaterów. Czy jednak są przeszkodą czy może wyzwaniem, z jakimi każdy człowiek musi sobie codziennie radzić? Warto to sprawdzić!

Marzenia o byciu piratem

Pięknie wydana pozycja z ilustracjami Moniki Kuropatnickiej (której styl oraz osobowość w obrazkach zdążyłam już dawno polubić przy okazji ,,Pani Imbir i szkoła elfów”), a także Aleksandry Janas. Książka opowiada o rodzeństwie bliźniaków Florku oraz nieco młodszej Mani, którzy bardzo chcieliby pływać na morzu pod banderą piratów.

I o ile w przypadku dziewczynki, to marzenie wydaje się paradoksalnie bardziej realne, to Florek często myśli o tym jak poradziłby sobie na łodzi ktoś taki jak on – ktoś, kto jeździ na wózku. Tutaj wkracza mama chłopca, która zadaje mu fantastyczne zadanie. Zachęca, żeby przypomniał sobie jak wyglądają piraci. Rzeczywiście, jeżeli choć chwilę się nad tym zastanowić – żaden pirat nie jest przecież do końca sprawny; albo nosi przepaskę na oku, albo hak zamiast dłoni, itd. Co więcej, wszyscy są bardzo dumni z tej swojej niepełnosprawności, bo zazwyczaj stoją za nią bitwy oraz odważne występki.

Książka oswajająca z tematem niepełnosprawności

,,Jak Florek został piratem” to historia o zwyczajnym chłopcu, jego rodzinie i czekoladowym labradorze asystującym, którzy udowadniają, że przeszkody są tylko w głowie. Pisana poetyckim językiem, z fabułą w której jawa miesza się ze snem, jest książką, która pokazuje, że przy wsparciu bliskich nie ma rzeczy niemożliwych.

Dodatkowo, jest to ważna lektura dla każdego z nas. Autorka wspomina w niej uwagę jak zwracać się do osób niepełnosprawnych – jak ważnym jest, aby traktować ich normalnie, aby czuli się jak rówieśnicy. 

(Do każdej zamówionej książki, Fundacja dorzuca taką relaksującą książeczkę z kolorowankami, wspaniała sprawa!)

Co więcej, ,,Jak Florek został piratem” zawiera sporo zadań aktywizujących, dzięki którym lektura staje się jeszcze bardziej wielowymiarowa. A przeplatający fabułę list w butelce? W czasach dzieciństwa każdy chciał taki znaleźć podczas wakacji nad morzem! Tutaj autorka także ma niespodziankę. W szkle skrywa się coś znacznie ważniejszego, niż tylko zapisany kawałek papieru.

Znajdziecie tam przesłanie, którym warto się inspirować – bez względu na to, czy ma się 10 czy 50 lat. Bez względu na to, czy jeździ się na wózku, chodzi o kulach, czy nosi aparat słuchowy. 

Polecam ,,Jak Florek został piratem” wszystkim czytelnikom powyżej 5 roku życia. To ubogacająca, ważna książka dla każdego.

Link do strony wydawnictwa: https://www.rysikrzys.pl/

Artykuł Jak Florek został piratem – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Współczesny świat uczy nas, że wszystko co robimy, musi być idealne. Jeżeli chcemy osiągnąć cel – powinniśmy odpowiednio zaplanować każdy krok. A żeby być zadowolonym z rezultatów swojej pracy, musimy osiągnąć perfekcjonizm w danej dziedzinie. Czasami jednak dobrze odpuścić i pozwolić zadziałać… bardziej dzikiej stronie naszej natury!

Blisko natury

,,Wróżkowy ogród” to pięknie ilustrowana książka nie tylko o małych, latających istotach. W rzeczywistości tytułowe wróżki są tutaj tylko pretekstem do opowiedzenia o tym, w jaki sposób podchodzić do kwestii otaczającej nas przyrody.

Autorką książki jest Georgia Buckthorn, a za magiczne rysunki odpowiada Isabella Mazzanti. Pozycja ukazała się nakładem wydawnictwa Świetlik w ramach cyklu ,,Blisko natury”. (W tym samym czasie premierę ma także książka pod tytułem ,,Kiedy bociany wróciły do domu”, o której opowiadam już w kolejnej recenzji!)

Jedno małe marzenie

Główną bohaterką ,,Wróżkowego ogrodu” jest dziewczynka o imieniu Mimi. Mimi czuje się szczęśliwa i ma nawet wrażenie, że prawie niczego jej nie brakuje. Chciałaby jednak tylko jednego – marzy o tym, aby w jej ogrodzie zamieszkały wróżki.

Mimi zamiast biernie czekać i liczyć na łut szczęścia, postanawia samodzielnie sprowadzić małe latające istotki do siebie. Oprócz mnóstwa pracy i zaangażowania, które wkłada w ogródek, by był on idealny, dziewczynka tworzy także małe osiedle, w którym wróżki mogą czuć się komfortowo. Mimo upływu czasu, nowi lokatorzy nie pojawiają się jednak w ogrodzie… aż do momentu, kiedy Mimi zaczyna płakać.

Wróżki spotykają się z dziewczynką i zdradzają jej powód nieobecności. Okazuje się, że dobre intencje utrudniły im pobyt w bliskim otoczeniu Mimi. Dlaczego wróżki nie mogły zadomowić się w stworzonych przez dziecko domkach? Co zrobi Mimi, żeby zyskać nowe sąsiadki?

Ważny jest umiar

,,Wróżkowy ogród” to prosta opowiastka o wierze w spełnianie marzeń, ale również o podejściu, jakim powinniśmy się cechować w stosunku do przyrody. Starając się ją ujarzmić sprawiamy, że natura przestaje być różnorodna. Zbyt ingerując w otoczenie, ograniczamy możliwości przyrody, a tym samym – często jesteśmy winni rozmaitym zaburzeniom, takim jak chociażby wymieranie niektórych gatunków zwierząt lub roślin.

Ta bajkowa historia uczy nas, że we wszystkim ważny jest umiar. Czasami nie warto ingerować w naturę, która sama najlepiej potrafi o siebie zadbać.

Polecam ,,Wróżkowy ogród” wszystkim dzieciom już powyżej 4 roku życia. Na końcu książki znajdziecie także element aktywnościowy i kreatywny. Autorka bajki zachęca do samodzielnego wykonania… wróżkowych domków – pozostawia nawet instrukcję krok po kroku, jak je przygotować. ,,Wróżkowy ogród” to książka dla wszystkich, którzy wierzą w magię.

Link do wydawnictwa: https://www.wydawnictwokobiece.pl

Artykuł Wróżkowy ogród – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Podobno czasami trzeba uważać na własne marzenia – ich skutki mogą okazać się… zupełnie nieprzewidywalne! Przekonał się o tym bohater kolejnej, uroczej książki dla najmłodszych. Zobaczcie jak wiara w siebie i swoje możliwości może wpłynąć na innych.

Opowiastka z rymami

,,Wielkie marzenie małego Krecika” to wierszowana opowiastka Toma Percivala – autora wielu popularnych książek dla dzieci. Za sprawą doskonałego przekładu Marcina Brykczyńskiego udało się zachować przyjemną dla ucha melodyjność tekstu, zgrabną historyjkę oraz pouczający morał. 

W tym samym czasie ukazała się kolejna książka tego autora, ale i ilustratorki Christine Pym – ,,Szczęśliwy płaszcz Koziołka”. Opowiem o niej już wkrótce.

Jak Krecik szukał swojego talentu

Mały Krecik obserwował świat i podziwiał różne zwierzęta. Zachwycał się ich umiejętnością latania, pływania czy skakania. On nie potrafił żadnej z tych rzeczy. Kiedy tak rozmyślał, spotkał jednak sowę. To ona doradziła mu, aby nie oglądał się na innych, ale skupił na tym, w czym sam jest dobry.

,,Wielkie marzenie małego Krecika” to wielkie przesłanie w bajkowej formie. Dzieci (ale i dorośli) bardzo często podziwiają innych za to, czego sami nie potrafią. Niesłusznie wychodzą z założenia, że każdy powinien być tak samo dobry w wielu dziedzinach. W rzeczywistości jednak ważne, aby skupić się na sobie – tylko w ten sposób dostrzeżemy nasz talent i będziemy szczęśliwi, mogąc go rozwijać.

Historia z twistem

W ,,Wielkie marzenie małego Krecika” następuje jednak dość istotny zwrot akcji! Kiedy już główny bohater wpada na to, w czym jest dobry, okazuje się, że jego umiejętność przynosi szkodę innym zwierzakom. Krecik podczas kopania tuneli uszkadza norkę lisa, niszczy ogródek jeża czy psuje zabawę królikowi. Kiedy ma już zrezygnować zupełnie z kopania, dostaje słowa wsparcia, a dalsza akcja zupełnie się odmienia.

Okazuje się bowiem, że Krecik swoim talentem zrobił jednak dużo dobrego. Udało mu się poprawić nastrój przyjaciołom i uczynić ich życie lepszym. Gdyby poddał się po pierwszych niepowodzeniach i przestał próbować, nigdy nie osiągnąłby celu.

Przepis na udaną bajkę

Historia o Kreciku uczy maluchy, że warto być konsekwentnym w tym, co się robi. Rozwijanie talentu może być czasochłonne, ale z pewnością warte jest zachodu.

,,Wielkie marzenie małego Krecika” to książka w której zakochają się czytelnicy w wieku już powyżej 2 lat. Rymowany tekst, piękne, pełnorozkładówkowe ilustracje i bohater z którym łatwo się utożsamić – to z pewnością przepis na udaną bajkę!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/6735/wielkie-marzenie-malego-krecika

Artykuł Wielkie marzenie małego Krecika – recenzja książki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Każda przyjaźń jest niezwykła, choć może rodzić się w różnych okolicznościach. Tym razem dwiema przyjaciółkami są bardzo nietypowe postacie – kaczka oraz kura. Obie lubią mieć mocne opinie i choć początkowo wydają się od siebie bardzo różnić, finalnie dochodzą do podobnych wniosków. 

,,Kulawa kaczka i ślepa kura” to kolejna nietuzinkowa książka mistrza słowa – Ulricha Huba. Do tej pory nakładem Wydawnictwa Dwie Siostry ukazały się już tego autora:

• Lisy nie kłamią,
• Ostatnia owca,
• O ósmej na arce. 

Tekstowi towarzyszą doskonałe ilustracje Jorga Muhle’a, znanego m.in. z niektórych powyższych pozycji, a także:

• Z pozdrowieniami, Żyrafa,
• Dwa dla mnie, jeden dla ciebie.

DWIE BOHATERKI I DWA PUNKTY WIDZENIA

Ulrich Hub każdorazowo w swoich książkach opiera się na bohaterach zwierzęcych, wykorzystując ich do opowiedzenia historii osobowości oraz uroku. W ,,Kulawej kaczce i ślepej kurze” zestawia obok siebie dwa zupełnie różne charaktery. Pierwsza z bohaterek jest ograniczona ruchowo, zamknięta na eksplorowanie świata i nowe doświadczenia. Jej oazą jest własne, niewielkie podwórko, w którym może czuć się bezpiecznie.

Druga bohaterka, czyli kura, zjawia się u kaczki przypadkiem. Kura jest niewidoma od maleńkości, ale zupełnie nie przeszkadza jej to w podążaniu za marzeniami. Swoim entuzjazmem pragnie zarażać innych, chce czerpać z życia i się nim cieszyć.

CELEM JEST DROGA

Okazuje się jednak, że któraś z nich jest nie do końca szczera. Oszukuje nie tylko swoją nową towarzyszkę, ale także czytelnika. Nie robi tego bez powodu – chce udowodnić, że w podróżowaniu nieważny jest cel, ale droga, którą się pokonuje. Istotne jest pokonywanie przeciwności losu i poznawanie samego siebie oraz innych.

,,Kulawa kaczka i ślepa kura” kryje w sobie wiele mądrości podanych w lekkiej, humorystycznej formie. Nic bowiem nie trafia tak dobrze do młodych czytelników jak inteligenty tekst, który pozwala się uśmiechnąć i zrelaksować – jednocześnie pozostawiając w głowie ważne lekcje na temat uniwersalnych prawd.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA?

Wszystkie książki Ulricha Huba to pozycje uniwersalne, które można czytać w każdym wieku i każdym towarzystwie. Pozwalają zrozumieć, że czasami przyjaźnie rodzą się w wymagających warunkach. Że nasze marzenia i potrzeby mogą się zmienić. Że to, czego potrzebujemy, jest dużo bliżej, niż kiedykolwiek wcześniej przypuszczaliśmy.

Polecam ,,Kulawą kaczkę i ślepą kurę” czytelnikom już powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/kulawa-kaczka-i-slepa-kura.html

Artykuł Kulawa kaczka i ślepa kura – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Autor: Paweł Mildner

Ilustracje: Paweł Mildner

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2020

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Choć do lata jeszcze dłuższa chwila, to już teraz mogę zapewnić, że ,,Lody we wszystkich smakach” są nie tylko dobre na ochłodę, ale umilą każdy dzień, bez względu na obecnie obowiązującą porę roku. 

Autorem tego niezwykle uroczego picturebooka jest Paweł Mildner, który na moim blogu pojawił się już przy okazji książki dla trochę starszych dzieci – ,,Rebelia. Urządź to po swojemu!”. 

W ,,Lodach we wszystkich smakach” zabiera czytelnika do zupełnie innego świata, gdzie motorem każdej rozkładówki jest przede wszystkim… nieograniczona niczym dziecięca wyobraźnia.

Głównymi bohaterami książki są Oskar i Ola. Oboje mają mnóstwo niespełnionych marzeń i być może nawet nie liczą na to, że uda im się zrealizować wszystkie – po prostu samo myślenie o ich spełnianiu, sprawia im ogromną frajdę!

Trudno byłoby nawet oczekiwać, żeby Ola była zdolna zwiedzić skorupę ślimaka, a Oskarowi żeby udało się zatrzymać czas. Nie da się jednak zaprzeczyć, że chyba każdy czytelnik, bez względu na wiek, doskonale rozumie powody, z jakich powstają niektóre pragnienia. Kto z nas nie chciałby rozumieć języka zwierząt lub stawać się niewidzialnym na zawołanie?

Chłopiec i dziewczynka mają jednak jedno wspólne marzenie, które wkrótce ma szansę się spełnić! Najpiękniejsze bowiem w pragnieniu czegoś jest to, że czasami chcielibyśmy mieć coś naprawdę spektakularnego, ale bardzo często to, na co naprawdę liczymy, znajduje się w zasięgu naszej ręki!

,,Lody we wszystkich smakach” to picturebook z niewielką ilością tekstu, który pomoże zainicjować rozmowę na temat dziecięcych marzeń. Pozwoli uruchomić wyobraźnię i zacząć wierzyć, że wszystko jest możliwe! 

Pełne uroku, ale i proste ilustracje, wprowadzą czytelnika w świat kolorów i mocnych kontrastów. Jestem przekonana, że będą także świetną motywacją do narysowania własnego, najbardziej skrytego marzenia.

Polecam tę książkę dzieciom już od 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-lody_we_wszystkich_smakach.html

Artykuł Lody we wszystkich smakach – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Bella Swift

Tłumaczenie: Ewa Kleszcz

Wydawnictwo: Wilga

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo:  dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją ,  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Książki o zwierzakach uwrażliwiają, uczą empatii i kształtują wyobraźnię. Pozwalają lepiej zrozumieć naszych czworonożnych przyjaciół, a dzięki temu – sprawiają, że możemy otaczać ich lepszą opieką i w dorosłym życiu walczyć o egzekwowanie ich praw. 

,,Mopsik, który chciał zostać jednorożcem” to z pozoru niewinna i niezwykle wzruszająca opowieść, która w finalnym rozrachunku pozwala dziecku postawić się na miejscu zwierzaka i lepiej odczytywać jego intencje. 

Autorką książki jest Bella Swift. Artystka na pierwszoplanowego bohatera swojego opowiadania wybrała szczeniaka rasy mops, który jeszcze niewiele wie o świecie, ale jest pełen entuzjazmu i wiary w dobre zakończenia. Suczka Peggy niestety dość szybko przekona się, że pozory mogą mylić i nie każdy chce być jej przyjacielem. 

Kiedy mama informuje ją oraz jej rodzeństwo, że dzisiaj jest dzień, kiedy każde z nich odejdzie do swoich nowych domów, czuje się spokojna. W końcu wielokrotnie słyszała, że ,,na każdego psa czeka idealny opiekun”. 

Kiedy jednak jej nowa ,,mama” jest bardziej zainteresowana pracą, zakupami oraz spotkaniami z przyjaciółmi, niż poświęcaniem czasu Peggy, suczka zaczyna się nudzić. A kiedy szczeniak bardzo się nudzi, wtedy szybko znajduje sobie zajęcie – często mające fatalne skutki dla wystroju wnętrza. Zdecydowany czarny charakter tej książki, czyli jej opiekunka Suzanne złości się i postanawia oddać małego mopsika. W ten sposób Peggy trafia do… schroniska. 

,,Mopsik, który chciał zostać jednorożcem” to opowieść o tym, że pies wcale nie potrzebuje atłasowych poduszek i drogich akcesoriów. Najważniejsze co może dostać od swoich opiekunów to bezgraniczna miłość. 

Ogromnym atutem tej książki jest fakt, że nie pada w niej ani razu określenie – właściciel lub pan. Autorka słusznie używa tylko słowa ,,opiekun”, które najlepiej oddaje relację pies-człowiek. 

Peggy ma szczęście i w schronisku spędza tylko jedną noc. Nazajutrz pracownik przytuliska namawia pewną miłą rodzinę na stworzenie mopsikowi domu tymczasowego, dzięki czemu na okres Świąt suczka trafia do nowej rodziny. Musi ich do siebie przekonać i sprawić, że zdecydują się zostać jej opiekunami już na zawsze. 

Niezwykle polecam tę książkę jako doskonałą lekcję tego, jak powinna wyglądać opieka nad psem. Nastawcie się na falę wzruszeń i dużo mądrej treści. 

Przy okazji tej historii można przeczytać także o wartości wynikającej z bycia sobą i dobrego czucia się we własnej skórze!

,,Mopsik, który chciał zostać jednorożcem” to lektura dla dzieci od 4. roku życia do czytania z rodzicami lub dla czytelników powyżej 7. lat do samodzielnego odkrywania.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mopsik-ktory-chcial-zostac-jednorozcem-tom-1-bella-swift-sku689a998cbb6353d8087a-650373.html

Artykuł Mopsik, który chciał zostać jednorożcem – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Dora Rosłońska

Ilustracje: Anna Kucharska

Wydawnictwo: Oto Książka

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

W gwiezdną moc spełniania życzeń wierzy wielu z nas. Autorzy książek chętnie sięgają po to wyobrażenie i w swoich opowieściach, ofiarowują bohaterom możliwość odmienienia ich losu.

,,Kto spełnia marzenia w lesie” to książka Dory Rosłońskiej, w której pełne trosk życie zwierząt, zmienia się za sprawą niezwykłego gościa, który pojawia się w lesie.

Magiczne Drzewo Spełnionych Marzeń już w samej nazwie zawiera obietnicę szczęścia i rozwiania problemów.

Bohaterami i równocześnie tymi, którzy odpowiedzieli na podświadome zaproszenie niezwykłego gościa, jest 7 zwierząt: borsuk, zając, lis, jeż, mysz, wilczyca i jeleń.

Każde z nich ma jakieś zmartwienie, które z czasem udaje się pożegnać.

Cała książka składa się z 9 rozdziałów, będących w większości indywidualnymi opowiadaniami, które łączy jeden wspólny mianownik – magiczna gwiazdka spełniająca życzenia. W rzeczywistości jednak jest to tylko symbol. Mogłaby ona być czymkolwiek, ponieważ pewność siebie i odwagę zwierzęta miały już ukryte w sobie. Gwiazda była tylko impulsem, który pomógł im zacząć działać i podejmować decyzje oraz sprawić, że lepiej uświadomiły sobie one swoje strapienia i mogły się z nimi uporać.

,,Kto spełnia marzenia w lesie” pisana jest poetyckim językiem. Przypomina nieco bardziej złożoną baśń, która ma swój początek i zakończenie, a w środku wiele elementów, które razem tworzą zgrabną całość.

Za sprawą zwierzęcych bohaterów, autorka porusza takie istotne zagadnienia, jak brak wiary we własne możliwości, wstyd przed publicznymi wystąpieniami, kłótnia z rodzeństwem, równowaga w życiu i na równi dbanie o obowiązki, jak i przyjemności czy zmiana swoich nawyków, nawet jeżeli inni uważają, że są sprzeczne z logiką.

Pojawiają się tutaj także kwestie, które może bezpośrednio nie dotyczą najmłodszych (jak niemożność posiadania dzieci), ale które pomagają w pewien sposób kształtować empatię i spojrzenie na świat dorosłych z nieco innej perspektywy.

Jedyne co mogłoby być w tej pozycji lepsze to jej papierowe wydanie. Mam wrażenie, że niestety nie poświęcono temu zbyt wiele uwagi, a szkoda, bo ,,Kto spełnia marzenia w lesie” mogłaby być piękną ozdobą półki. Szczególnie, że wzbogacają ją ilustracje Anny Kucharskiej.

Każdy rozdział poprzedza obrazek, który łączy się z tekstem także ze względu na swoją poetycką wymowę.

Polecam tę lekturę dzieciom powyżej 6. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://otoksiazka.com/index.php/produkt/spelnia-zyczenia-lesie-dora-roslonska/

Artykuł Kto spełnia marzenia w lesie – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Kiedy dorosnę…”

Autor: Quentin Gréban

Ilustracje: Quentin Gréban

Tłumaczenie: Eliza Wandtke

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Quentin Gréban to młody artysta, który ma już na swoim koncie bardzo dużo fantastycznych tytułów literatury dziecięcej.

Jego styl jest bardzo charakterystyczny, malarski. Ilustracje, które wychodzą spod jego ręki odznaczają się niezwykłym urokiem i miękkim światłem, które podkreśla osobowość bohaterów.

,,Kiedy dorosnę….” to jedna z jego najnowszych autorskich książek dla dzieci. Wcześniej Wydawnictwo Media Rodzina wydało ,,Mamę”, gdzie stworzył tylko ilustracje oraz ,,Będę strażakiem” – jego kolejny indywidualny projekt, której bohaterem był miś.

Widocznie artysta ma słabość do uroczych i puchatych zwierzątek, bo w jego najnowszej książce główną rolę grają psy.

Czworonogi różnych ras, ale zdecydowanie w wieku szczenięcym chodzą do jednego przedszkola. Pewnego dnia pani pyta je, kim chcieliby zostać w przyszłości.

Pieski, którym autor nadał dziecięce imiona dzielą się swoimi marzeniami z innymi.

Jest doberman, który pragnie być policjantem, ponieważ ma posłuch wśród innych szczeniąt. Jedna z jamniczek marzy o prowadzeniu własnej lodziarni, bo sama jest łakomczuchem, a buldożka Laura pragnie zostać tancerką, bo uwielbia podrygiwać do dźwięków muzyki.

W ,,Kiedy dorosnę…” przyszłe zawody bohaterów, łączą się ściśle z ich zainteresowaniami. Są poparte tymi umiejętnościami, w których psiaki czują się najlepiej.

Autor sprytnie dzięki temu zabiegowi przedstawia młodym czytelnikom wiele różnych profesji, jednocześnie krótko tłumacząc z czym one się wiążą.

Warto zauważyć, że nie dzieli on zawodów typowo na męskie i żeńskie. Tutaj piesek rodzaju żeńskiego może zostać budowlańcem, a terier Marcel marzy nawet o zostaniu superbohaterem, chociaż pozostali słusznie zauważają, że to nie jest prawdziwy zawód.

,,Kiedy dorosnę…” to niezwykle urocza książka, która daje małym czytelnikom i ich rodzicom wiele tematów do rozmów. Każda ilustracje wydaje się być osobnym rozdziałem do kolejnej opowieści o konkretnej profesji.

Polecam ją maluchom już od 2-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1703/Kiedy-dorosne

Artykuł Kiedy dorosnę… – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.