Autor: Sam McBratney

Ilustracje: Anita Jeram

Tłumaczenie: Jarosław Mikołajewski

Wydawnictwo: Harper Kids Polska (HarperCollins Polska)

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Cała seria książek ,,Nawet nie wiesz” o Małym Brązowym Zajączku oraz Dużym Brązowym Zającu Sama McBratney’a z ilustracjami Anity Jeram zajmuje ważne miejsce na moim regale. Do tej pory podzieliłam się wrażeniami o absolutnym bestsellerze ,,Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham” oraz cyklu mniejszych formatem książeczek, opisujących przygody w różnych porach roku ,,Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham, kiedy jest…”.

Ostatnia nowość Wydawnictwa Harper Kids Polska – ,,Czy będziesz moim przyjacielem?” oferuje nam pojedynczą opowiastkę, która toczy się wokół jednej z najważniejszych spraw na świecie… przyjaźni.

Mały Brązowy Zajączek chce się bawić, ale niestety jego opiekun nie ma na to czasu. Malec wyrusza więc na samodzielną przygodę. Eksplorując świat, wypatruje obecności kogoś innego. W kałuży dostrzega własne odbicie, a z cieniem bawi się w wyścigi.

Zajączek zdaje sobie jednak sprawę, że nie jest to prawdziwe towarzystwo, a po prostu jego wyobraźnia sama płata mu figle. Malec bardzo potrzebuje kompana do zabawy. Nagle dostrzega zupełnie białą zajączkę. Czy ona jest naprawdę? Czy uda im się ze sobą zaprzyjaźnić?

,,Czy będziesz moim przyjacielem?” to książka, która tak jak poprzednie z tej serii, oferuje ciepłą opowiastkę, w której nie ma czarnych charakterów, nagłych zwrotów akcji czy trzymających w napięciu wątków. Tutaj wszystko jest tak jak trzeba – niespieszne, miłe i mięciutkie jak same zajączki.

Książka opisuje początek pięknej przyjaźni w prosty, trafiający do dzieci sposób. Pokazuje jak buduje się relacja i jak niewiele trzeba, żeby kogoś polubić. Podoba mi się także ukryty wątek różnorodności – właśnie ze względu na fakt, że nie wspomina się o tym, że zajączki różnią się od siebie otwarcie, ale młody odbiorca z pewnością zauważy tą prawidłowość i na ilustracjach i w samym tekście.

Wspaniała warstwa wizualna, której ponadczasowy styl trafia równie dobrze do dorosłych jak i dla maluchów, jest kolejnym atutem tej książki.

Polecam ,,Czy będziesz moim przyjacielem?” dzieciom już powyżej 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Czy-bedziesz-moim-przyjacielem,58077210,p.html

Artykuł Czy będziesz moim przyjacielem? – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Scenariusz: Molly Mendoza

Rysunki: Molly Mendoza

Tłumaczenie: Hubert Brychczyński

Wydawnictwo: Centrala

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jeden skok, odważny ruch lub krok naprzód może czasami zadecydować o tym, że zaczniemy patrzeć na siebie i innych zupełnie odmiennie. Zmieniając perspektywę poszerzamy horyzonty, a czasami przenosimy się w zupełnie inny wymiar.

,,Skok” jest komiksem Molly Mendozy, który w Polsce ukazał się dzięki staraniom Wydawnictwa Centrala. To nie najłatwiejsza w odbiorze, ale przynosząca mnóstwo satysfakcji lektura, która przemawia do czytelnika na wielu poziomach – formy, wrażeń wizualnych, tekstowych i emocji.

Głównym bohaterem jest chłopiec, a w zasadzie ono Wyrostek. W komiksie nie określa się postaci przez pryzmat płci, każdy pozostaje bezosobowy. Rodzi to pewne trudności językowe, ale w finalnym podsumowaniu pracę tłumacza można ocenić dość dobrze. Odbiorca szybko przyzwyczaja się do takich form i przyjmuje je. 

Wyrostek mieszka wraz z Bzz, swoim dorosłym opiekunem, które uczy go życia i daje ważne rady. Pewnego dnia Bzz znika, wiedzione poczuciem odpowiedzialności, a dziecko zostaje samo. Po jakimś czasie, zniecierpliwione nieobecnością dorosłego, wyrusza na poszukiwania, wskakuje do jeziora i znika w jego czeluściach.

W ,,Skoku” mamy do czynienia z równoległymi opowieściami. Z jednej strony poznajemy losy Wyrostka, ale z drugiej autorka rysuje przed nami świat jeszcze bardziej absurdalny i fantastyczny. O ile otoczenie dziecka można nazwać w miarę zbliżonym do naszego (nie licząc detali, które prawdopodobnie są efektem percepcji małego), to już kraina drugiego bohatera – Kleksa wymyka się wszelkim znanym nam normom. Postacie są tam przerysowane, jakby pełniły wyłącznie rolę żywych symboli, a ich wygląd był tylko przeszkodą, która utrudnia dotarcie do sedna. 

Jakiś splot losu sprawia, że Wyrostek i Kleks spotykają się. Postanawiają wspólnie podróżować w poszukiwaniu Bzz, swojej odwagi i przeznaczenia. Szybko okazuje się, że łączy ich coś więcej niż tylko burzliwa przeszłość i wewnętrzny niepokój. Te dwie na pozór różne postaci zaprzyjaźniają się, dostrzegając w samej więzi nie tylko cel, ale drogę, która poprowadzi ich w utęsknione miejsce. 

,,Skok” to niezwykły komiks, który oferuje czytelnikowi pełen wachlarz kolorów, kształtów, stylów. Podróż głównych bohaterów to przenikanie do różnych rzeczywistości – pełnych przerośniętych stworzeń, potworów, ale i wyjątkowej, kalejdoskopowej przestrzeni. Przypomina ona nieco moment, kiedy Alicja wpada do króliczej nory i wszystko zaczyna się zmieniać oraz wymykać zasadom logiki. 

To pozycja, którą powinno się odbierać na wielu poziomach. Nie jest jednak lekką lekturą do bezmyślnego czytania. Wymaga od odbiorcy skupienia, ale w nagrodę oferuje piękne przesłanie – przyjaźń jest zawsze nowym początkiem, niezależnie od tego, co było wcześniej.

Polecam ,,Skok” jako ambitny i oryginalny komiks wszystkim powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://centrala.org.uk/pl/skok/

Artykuł Skok – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Poniżej przygotowałam listę 10 wyjątkowych książek (oraz dodatkowo wspominam o mojej własnej książce), które opowiadają o tej pięknej relacji. Kliknijcie na zdjęcie lub w link, żeby przenieść się do recenzji. Kolejność według wieku odbiorców.

Moja książka o przyjaźni:

Zielony Latawiec. Przyjaźń przez 6 kontynentów

Julita Pasikowska-Klica

Wydawnictwo Sto Stron

Wiek: +4

Ania, główna bohaterka książki zastanawia się, czym jest przyjaźń. Postanawia wypuścić swój zielony latawiec, żeby poleciał w świat i wrócił do niej z opowieściami na temat różnych krajów, kultur i zwyczajów. Dziewczynka chce dowiedzieć się czegoś o tym, jak wygląda i jak bardzo różnorodna jest przyjaźń na innych kontynentach.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwostostron.pl/sklep/

1. O Misiu, który szukał przyjaciela

Danuta Parlak

Wydawnictwo Kinderkulka

Wiek: +3

Misie, szczególnie te pluszowe, mają krótką pamięć. Dobrze jednak wiedzą, co jest w życiu najważniejsze i bez czego każdy dzień byłby pozbawiony kolorów. Dla Misiów najważniejsze jest posiadanie przyjaciela.

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/12/20/o-misiu-ktory-szukal-przyjaciela-recenzja/

2. Raz, dwa, trzy, Piaskowy Wilk

Asa Lind

Wydawnictwo Zakamarki

Wiek: +3

To książka wybitna pod każdym względem. Przemawia do czytelnika słowami najmłodszych, będąc pośrednikiem pomiędzy dzieckiem, a dorosłym. Tych pierwszych ujmuje podobieństwem w myśleniu, a tym drugim przypomina czasy własnego dzieciństwa.

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/04/15/piaskowy-wilk/

3. Dziewczyny

Lauren Ace

Wydawnictwo Wilga

Wiek: +3

Książka, którą można czytać niezależnie od wieku, a jej odbiór zawsze będzie taki sam. Czytelnicy, czy mają 5, 15 czy 35 lat, pomyślą po lekturze dokładnie to samo – byłoby wspaniale mieć 3 takie przyjaciółki. 

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2019/09/24/dziewczyny-recenzja/

4. Lot Osvalda

Thomas Baas

Wydawnictwo Tadam

Wiek: +3

Osvaldo nie miał wiele, ale i wydawał się nie potrzebować zbyt dużo. Do pełni szczęścia wystarczało mu towarzystwo jego pierzastego przyjaciela, ptaszka Fiu-Fiu. Umilał mu on swoim śpiewem poranki, dawał motywację do pracy i wprawiał w dobry nastrój.

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/09/23/lot-osvalda-recenzja/

5. Niezwykłe przyjaźnie w świecie roślin i zwierząt

Emilia Dziubak

Wydawnictwo Nasza Księgarnia

Wiek: +4

To duża formatem kartonówka, która rozkłada na czynniki pierwsze pojęcie przyjaźni i przytacza mnóstwo przykładów oraz rodzajów przyjaciół.

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/12/04/niezwykle-przyjaznie-w-swiecie-roslin-i-zwierzat-recenzja/

6. Pięciu nieudanych

Beatrice Alemagna

Wydawnictwo Dwie Siostry

Wiek: +4

Historia opowiada o grupie pięciorga przyjaciół, którzy mieszkali w jednym domu. Każdy z nich charakteryzował się pewnym defektem czy to w wyglądzie czy osobowości. Jeden był wiecznie zmęczony, drugi miał dziury w brzuchu, a kolejny po prostu był nieudany, ,,Od stóp do głów. Dziwolągi nad dziwolągi.”

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/03/29/pieciu-nieudanych-recenzja-z-bolonii/

7. Przyjaźń. Opowiastki dla dzieci

Leo Bormans

Wydawnictwo Papilon

Wiek: +5

Książka składa się na 10 historii. Każda jest pięknie ilustrowana. Do każdej przygotowano pomocnicze zestawy pytań, które nie tylko sprawdzą stopień skupienia podczas słuchania bajek, ale także pozwolą uzmysłowić sobie wiele aspektów opowieści, które mogły umknąć młodym czytelnikom. 

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2019/11/14/przyjazn-opowiastki-dla-dzieci-recenzja/

8. Pola i Buster. Niesforna wiedźma i uczuciowy maszkaron

Sally Rippin

Wydawnictwo Mamania

Wiek: +7

To mądra książka, w której pierwsze skrzypce grają przede wszystkim emocje. To na nich autorka buduje dramaturgię i sprawia, że całość jest tak bardzo angażująca. Czytelnik zatraca się w skomplikowanych, ale i niezwykle wiarygodnych relacjach bohaterów. 

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2020/01/20/pola-i-buster-niesforna-wiedzma-i-uczuciowy-maszkaron-recenzja-przedpremierowa/

9. Bob. Przyjaźń to magia, która nie przemija

Rebecca Stead, Wendy Mass

Wydawnictwo Kobiece (Young)

Wiek: +8

Książka o intrygująco brzmiącym tytule ,,Bob. Przyjaźń to magia, która nie przemija” przypomina nam, że przyjaźń często wiąże się z czekaniem, a żeby być dobrym przyjacielem, trzeba umieć być cierpliwym.

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/12/07/bob-przyjazn-to-magia-ktora-nie-przemija-recenzja/

10. Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja

Ulf Stark

Wydawnictwo Zakamarki

Wiek: +9

,,Trylogia o Stureby” to autobiograficzne opowieści o autorze Ulfie Starku, jego młodzieńczych perypetiach i wielkich przyjaźniach!

Link do recenzji: http://bajkochlonka.pl/2020/05/18/moj-przyjaciel-percy-buffalo-bill-i-ja-recenzja/

Artykuł 10 pięknych książek dla dzieci o przyjaźni pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Magdalena Kucharska

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2014

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Po pierwszej części trylogii o życiu młodego Ulfa Starka – jednego z najciekawszych, szwedzkich pisarzy dziecięcych, bez wahania zabrałam się za drugim tom.

,,Mój przyjaciel szejk w Stureby” to bezpośrednia kontynuacja ,,Magicznych tenisówek mojego przyjaciela Percy’ego”, w której poznajemy dalsze losy mieszkańców dzielnicy na przedmieściach Szwecji, a przede wszystkim możemy przenieść się wiele lat wstecz i spojrzeć na świat z perspektywy kilkuletniego autora. 

W przygotowaniach (lada moment premiera!) jest trzecia i ostatnia część serii, czyli ,,Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja”. 

Tym razem także czeka nas mnóstwo emocji, wzruszeń, powodów do śmiechu oraz dylematów młodego człowieka, którego problemy, nam dorosłym, być może wydają się zabawne, ale które dla rówieśników bohatera na pewno będą znajome. 

Ulf chodzi do szkoły i spotyka się ze swoimi przyjaciółmi. Prowadzi raczej beztroskie życie, które przeplatają mniej przyjemne momenty. Możemy do nich zaliczyć starszych chłopaków, którzy lubią wyżywać się na Ulfie i każą kupować sobie drożdżówki w pobliskiej piekarni. 

Nasz główny bohater postanawia poradzić się w tej kwestii taty, ale wcześniej trafia na bardzo interesującą książkę. Z niej dowiaduje się czym jest hipnoza i decyduje się wprowadzić w stan nieświadomości chłopaka, który prześladuje jego przyjaciół. 

Sztuczka się udaje i w ten sposób Ulf staje się posiadaczem ogromnej mocy. Kto jednak zna twórczość Ulfa Starka, ten będzie wiedział, że nie zajmuje się on raczej literaturą fantastyczną. Magiczna moc hipnozy to nic innego jak siła podświadomości, która – jak pewnie już się domyślacie – nie na wszystkich zadziała. 

W ten sposób dochodzimy w książce do kluczowego momentu, kiedy najlepszy przyjaciel Ulfa Percy przychodzi ze złą nowiną. Okazuje się, że chłopiec musi wkrótce przeprowadzić się z rodzicami do innego miasta. 

Jak tę wiadomość przyjmie Ulf? Co będzie miał z tym wspólnego szejk z Arabii Saudyjskiej oraz w jaki sposób można stracić swoją sympatię i pchnąć ją w ramiona innego? Odpowiedzi znajdziecie w książce ,,Mój przyjaciel szejk w Stureby”! Bądźcie pewni, że zaskoczą równie mocno, jak fabuła pierwszej części!

Mądra pozycja, doskonała dla treningu czytania, niezależnie od tego czy jest się chłopcem czy dziewczyną. Polecam dla osób powyżej 8. roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/moj-przyjaciel-szejk-w-stureby.html

Artykuł Mój przyjaciel szejk w Stureby – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Suzanne Lang

Ilustracje: Max Lang

Tłumaczenie: Maria Szarf

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Współcześnie wydawane książki (szczególnie te dla dorosłych) zewsząd bombardują przekazem, że należy być szczęśliwym. Trzeba zrobić wszystko, żeby uśmiech nie schodził nam z buzi.

Tymczasem w lekturze ,,Szym Pansik ma zły humor”, która – nie da się ukryć – jest książką dla dzieci, autorzy zwracają uwagę na coś zupełnie innego. Jakże jest to trafne i potrzebne!

Wspaniały duet, Suzanne oraz Max Lang stworzyli bardzo prostą bajkę, która ujmuje przekazem i zachwyca ilustracjami.

Głównym bohaterem książki jest tytułowy Szym Pansik. Jego dzień nie zaczyna się zbyt dobrze mimo, że wszystko wokół wydaje mu się sprzyjać.

Spotyka go przyjaciel – goryl Norman, który od razu zauważa, że coś jest nie w porządku. Zwraca uwagę na typowe objawy, czyli przygarbienie, zmarszczone brwi oraz skwaszona mina i stwierdza, że Szym ma zły humor!

Główny bohater wcale nie chce dopuścić tej wiadomości do siebie. Zaprzecza za każdym razem, kiedy ktoś zwróci mu na to uwagę. Nie ma ochoty nic robić i nikogo słuchać.

Dopiero po chwili, kiedy bardzo brzydko zdarzy mu się zachować wobec swoich przyjaciół, dociera do niego, że Norman chyba miał rację. 

Kiedy spotyka się ze swoim przyjacielem i rozmawiają, dochodzą do ważnego wniosku: każdy może mieć czasem zły dzień.

Czasami wstajemy lewą nogą, zbiera nas przeziębienie i nie mamy na nic ochoty, a kiedy indziej po prostu chcemy trochę ponarzekać. Prawdziwy przyjaciel nie tylko to zrozumie, ale także będzie nam w tym dniu towarzyszył wierząc, że już kolejnego dnia wszystko będzie dobrze. 

,,Szym Pansik ma zły humor” to pełen uroku picturebook, który świetnie oddziałuje na czytelników także za sprawą dobrze pomyślanej kolorystyki. Tekst obfituje w powtórzenia, które oprócz tego, że są niezwykle melodyjne i łatwo wpadają w ucho – to również dzieci je kochają, bo łatwiej jest się im skupić.

Polecam tę mądrą książkę wszystkim maluchom już powyżej 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/ksiazki/szym-pansik-ma-zly-humor-2/

Artykuł Szym Pansik ma zły humor – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Autor: Ellen Karlsson

Ilustracje: Eva Lindström

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamiętacie jeszcze Selmę? Introwertyczną dziewczynkę, która miała duży kłopot, żeby znaleźć dla siebie przyjaciela. Była główną bohaterką w książce ,,Sznurówka, ptak i ja”, a teraz można przeczytać o jej dalszych losach w ,,Ryba o imieniu Fabian”.

To kontynuacja przygód z pierwszej części i zarazem ponowne spotkanie ze Sznurówką – nową przyjaciółką Selmy oraz ptakiem, który nie jest zwykłym ptakiem, bo wyleciał z wnętrza dziewczynki.

Jest on symbolem strachu przed nawiązywaniem nowych znajomości, braku przyjaciół i samotności. 

Selma właśnie poszła do nowej klasy. Zarówno ona jak i jej rodzice mają nadzieję, że pozna kogoś miłego. Pierwszy tydzień jest jednak dla dziewczynki bardzo męczący. Andżelika, która została wytypowana do opieki nad nią, bardzo się pyszni i jest nieuprzejma. 

Selma tęskni za Sznurówką i czuje się nieszczęśliwa. 

Los odmienia się, kiedy w klasie organizowane jest zadanie w grupach. Dziewczyna trafia do teamu z pewnym Fabianem, który okazuje się równie niezwykły jak ona.

,,Ryba o imieniu Fabian” to świetnie napisana książka, która jak na literaturę dla dzieci jest niezwykle dojrzała i wielowymiarowa. Ellen Karlsson potrafi prześwietlić ludzką duszą i stworzyć postacie, które wydają się niewiarygodnie rzeczywiste. 

Ptak Selmy z każdym dniem cichnie coraz bardziej. Dziewczyna potrafi się z nim nawet zaprzyjaźnić, bo wie, że jego obecność czasami jest potrzebna. Nauczyła się z nim rozmawiać i ustalili pewne zasady, które pozwalają im razem funkcjonować. 

W Fabianie odnajduje drugiego najlepszego przyjaciela. Staje się szczęśliwą dziewczynką, bo ktoś zaakceptował to, że różni się od innych. 

Książka jest rozważaniem na temat tęsknoty, samotności, ale przede wszystkim odnalezienia się z drugą osobą, która z pewnością gdzieś na nas czeka. Świat jest pełen niespodzianek i nie warto smucić się tymczasowymi porażkami. 

Na każdego czeka przyjaciel.

W lekturze  została ukryta także pewna tajemnica. Selma pod koniec książki dowiaduje się, dlaczego jej mama zachowuje się ostatnio tak dziwnie. Dziewczynkę czeka z pewnością wielka niespodzianka. Jestem przekonana, że ten wątek będzie z dużym powodzeniem kontynuowany w części III. 

Polecam ,,Rybę o imieniu Fabian” wszystkim dzieciom powyżej 6. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/ryba-o-imieniu-fabian.html?dir=asc&order=a

Artykuł Ryba o imieniu Fabian – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Seria: Opowiastki dla dzieci

Autor: Leo Bormans

Ilustracje: Sebastiaan Van Doninck

Tłumaczenie: Iwona Mączka

Wydawnictwo: Papilon (Publicat)

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Przyjaźń jest jedną z najwspanialszych relacji, jaka może nam się przydarzyć. Tuż obok szczęścia, tworzy podstawy idealnego życia i wspaniałej perspektywy na przyszłość.

Autorzy serii ,,Opowiastek dla dzieci” wydają się doskonale zdawać z tego sprawę. Leo Bormans, który jest pomysłodawcą i napisał tekst do książek razem z Sebastiaanem Van Doninckem – ilustratorem, stworzyli piękne wielkoformatowe albumy, których tematem są jedne z najważniejszych kwestii w życiu każdego człowieka.

Kto jeszcze nie słyszał o tym duecie, może zaznajomić się z nim, rozpoczynając swoją przygodę od pierwszej części serii, czyli ,,Szczęście. Opowiastki dla dzieci”.

W rzeczywistości jednak kolejność w tym przypadku nie ma większego znaczenia, dlatego na dobrą sprawę, można od razu przejść do świeżo wydanej pozycji – ,,Przyjaźń. Opowiastki dla dzieci”.

Książka jest pod wieloma względami bardzo podoba do poprzedniczki. Jej bohaterami także są przede wszystkim ptaki i to na ich przykładzie poznajemy rodzaje przyjaźni, uczymy się szacunku do drugiej istoty i możemy zostać obserwatorami różnych ciekawych sytuacji, które – co więcej, mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości! 

Choć autor obdarzył ptasich bohaterów umiejętnością mowy, to jednak nie zrobił ich ludźmi. W zależności czy jest to opowieść o rudziku, bogatce, zimorodku, perkozie czy żurawiu – żyją one w swoim naturalnym środowisku i postępują w sposób zbliżony do własnej natury. 

Książka składa się na 10 historii. Każda jest pięknie ilustrowana. Do każdej przygotowano pomocnicze zestawy pytań, które nie tylko sprawdzą stopień skupienia podczas słuchania bajek, ale także pozwolą uzmysłowić sobie wiele aspektów opowieści, które mogły umknąć młodym czytelnikom. 

Pod historiami znajduje się także kilka słów o gatunku ptaka oraz polecenia zadań do wykonania. Czasami nawiązują one do kreatywności dziecka, innym razem kluczem jest dogłębne zastanowienie się nam omawianą kwestią. 

,,Przyjaźń. Opowiastki dla dzieci” to książka, z której można zapamiętać taką przyjaźń, która dodaje odwagi; przyjaciół, którzy o siebie dbają, współpracują ze sobą, pomagają sobie, miło spędzają razem czas oraz czują się bezpiecznie w swoim towarzystwie. 

To urocza i niezwykle pozytywna książka, która pokazuje piękno świata na dwa sposoby – skupiając się na przyrodzie i mówiąc o życzliwości.

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 5. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/papilon/oferta/nauczanie-wczesnoszkolne-6-9-lat/przyjazn-opowiastki-dla-dzieci

Artykuł Przyjaźń. Opowiastki dla dzieci – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tekst: Emily Horn

Ilustracje: Paweł Pawlak

Tłumaczenie: Marta Umińska

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2015

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Będąc dzieckiem fascynowałam się światem czarownic i czarodziejek. Zupełnie tak jak bohater książki o której opowiem w tym wpisie, wypatrywałam ich na ulicach i miałam nadzieję na spotkanie-niespodziankę!

,,Przepraszam, czy jesteś czarownicą?” jest książką Emily Horn z ilustracjami niezastąpionego Pawła Pawlaka. Nie jest to najnowsza pozycja, ma już kilka lat, ale w dalszym ciągu oddziałuje na czytelników w sposób rozczulający.

Głównym bohaterem tego picturebooka jest czarny kot Herbert. Spędza on całe dnie na przesiadywaniu w bibliotece i czytaniu książek. Pewnego dnia dowiaduje się z jednej z nich o czarownicach, a co więcej – udaje mu się przeczytać, że uwielbiają one koty, takie jak on.

Herbert nie zastanawia się długo i postanawia wyruszyć na poszukiwania czarownicy.

,,Przepraszam, czy jesteś czarownicą?” to historia, którą opowiedziano niewielką ilością tekstu. Skupiono się tutaj także na poszukiwaniach, zmierzaniu od punktu A do punktu B, a w końcu – na niespodziewanym zwrocie akcji!

To jednak przede wszystkim opowieść o samotności i nadziei na odnalezienie przyjaciela. Herbert wyruszył w miasto, bo wierzył, że znajdzie bratnią duszę. Kogoś kto go zaakceptuje i polubi. Kogoś, kto pomoże mu uwierzyć, że jest wyjątkowy.

Herbert kierując się wytycznymi zapamiętanymi z książki, spaceruje ulicą i pyta różne osoby czy są czarownicami. Niestety spotyka się z dużym rozczarowaniem.

Okazuje się, że pewna pani obraziła się, że nazwano ją czarownicą, a zaczepiona dziewczynka przestraszyła się… czarnego kota!

Rozczarowany Herbert wraca do biblioteki, a tam czeka na niego wyjątkowa niespodzianka! Nie zdradzę kogo czarny kot spotyka w swoim ulubionym miejscu, ale bystre umysły z pewnością się tego domyślą

,,Przepraszam, czy jesteś czarownicą?”  to bardzo sympatyczna opowieść, której głównym przesłaniem jest to, że każdy w końcu znajdzie swojego przyjaciela. Warto szukać, nawet kiedy poszukiwania nie dają żadnych efektów. Czasami splot losu sam może przyprowadzić do nas to, czego szukamy.

Polecam tę opowiastkę każdemu dziecku, już od 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Przepraszam%2C-czy-jestes-czarownica/178

Artykuł Przepraszam, czy jesteś czarownicą? – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Eoin McLaughlin

Ilustracje: Polly Dunbar

Tłumaczenie: Zofia Raczek

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Każdy lubi przytulić się do kogoś bliskiego. Nie jednak o samą przyjemność z bycia blisko chodzi, ale wielu naukowców potwierdza, że przytulanie jest po prostu… zdrowe! Podczas tulenia się, organizm uwalnia oksytocynę, czyli hormon dobrego samopoczucia i stajemy się szczęśliwsi.

Nic więc dziwnego, że bohaterowie ,,Czy mogę się przytulić?” czuli tak wielką potrzebę objęcia drugiej osoby.

Autorem tej książki jest Eoin McLaughlin, a ilustracje stworzyła Polly Dunbar.

To dwustronny picturebook, opowiadający dwie historie dwóch bohaterów, które mają ten sam finał.

Jeż i Żółw nie czują się dobrze. Są smutni i bardzo chętnie by się do kogoś przytulili. Niestety każdy, kto zostanie poproszony o tulenie, szybko znajduje jakąś wymówkę. Wiewiórka musi pilnie policzyć orzechy, Sroka zaśpiewać piosenkę, a Borsuk ma klejące łapki.

Żaden z powyższych powodów nie jest ważny, o czym doskonale wie i Jeż i Żółw. Jest im tym bardziej przykro, że nie znają prawdziwego powodu, dla którego znajome zwierzęta ich unikają.

Z pomocą spieszy im mądra jak zawsze Sowa, która tłumaczy, dlaczego inni mieszkańcy lasu czy łąki mogą nie chcieć się z nimi przytulać. Powodem dla którego nikt nie garnie się do obejmowania Jeża są jego kolce, z kolei Żółw ma twardą i nieprzyjemną w dotyku skorupę.

Sowa jednak pozostawia w bohaterach nadzieję mówiąc, że bez względu na wszystko, na każdego czeka ktoś, kto chętnie go przytuli. Słowa okazują się prorocze, bo już wkrótce główni bohaterowie spotykają… siebie!

Okazuje się, że kolce nie przeszkadzają grubemu pancerzowi i Jeż oraz Żółw mogą się przytulić!

,,Czy mogę się przytulić?” to ciepła i niezwykle piękna opowieść o bliskości, poczuciu bycia zauważonym oraz zwalczaniu samotności. To historia, która uświadamia najmłodszym jak terapeutyczną moc może mieć przytulenie i że warto szukać kogoś, kto chętnie się z nami obejmie.

Polecam tę pozycję dzieciom już od 2. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-400-Czy-moge-sie-przytulic.html

Artykuł Czy mogę się przytulić? – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Danuta Parlak

Ilustracje: Joanna Bartosik

Wydawnictwo: Kinderkulka

Rok wydania: 2017

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Misie, szczególnie te pluszowe, mają krótką pamięć. Dobrze jednak wiedzą, co jest w życiu najważniejsze i bez czego każdy dzień byłby pozbawiony kolorów. Dla Misiów najważniejsze jest posiadanie przyjaciela.

Dlatego też bohater ,,O Misiu, który szukał przyjaciela”, kiedy tylko znalazł się w nowym otoczeniu zupełnie sam, postanowił nie wahać się ani chwili i wyruszyć w podróż w celu odnalezienia sympatycznego dziecka z którym mógłby się zaprzyjaźnić.

Autorką książki o bardzo miłym misiu (ale nie niedźwiadku) jest Danuta Parlak. Joanna Bartosik przygotowała z kolei ilustracje, które doskonale oddają nieco naiwny, ale bardzo uroczy świat z perspektywy pluszowej maskotki.

Miś ma charakterystyczny pomarańczowy szalik i zmierza w stronę placu zabaw. Ma przeczucie, że znajdzie tam przyjaciela. Po drodze spotyka wiewiórkę oraz rodzinę kaczek. Chcą z nim spędzać czas, ale na sposób, któremu miś nie jest w stanie podołać. Nie wszyscy rozumieją, że każdy jest inny i wszyscy różnią się od siebie. Są zwierzęta czy ludzie, które świetnie pływają lub tacy, którzy doskonale wspinają się na drzewa. Miś nie jest jednym z nich.

Tytułowy bohater jest rozsądnym misiem, dlatego potrafi szczęśliwie wybrnąć z każdej sytuacji i tym, którzy mają wątpliwości, wytłumaczyć, dlaczego nie robi tego, co oni. Pluszak dochodzi także do bardzo ważnego wniosku, że zanim znajdzie się prawdziwego przyjaciela, trzeba się sporo nachodzić.

Mam wrażenie, że jest to najważniejsze przesłanie tej książeczki. Chociaż będzie ona także niezwykle cenna w sytuacji, kiedy ulubiony miś dziecka się zgubi albo zniszczy i rodzice postanowią o jego losie.

W książce jest bardzo wyraźnie naszkicowany wątek, kiedy Tomek – chłopiec z pacu zabaw, zabiera misia do domu i tam, wspólnie z rodzicami, podejmuje decyzję o napisaniu ogłoszenia w sprawie zaginionego pluszaka. Nowi opiekunowie misia martwią się, że jakieś inne dziecko może za nim tęsknić, dlatego wywieszają kartkę z jego zdjęciem i numerem telefonu. Kiedy jednak nikt się po niego nie zgłasza, Miś ku radości wszystkich zostaje z Tomkiem.

,,O Misiu, który szukał przyjaciela” to niezwykle ciepła i sympatyczna książka. Napisana pięknym językiem, ciekawie zilustrowana, będzie wspaniałą przygodą dla każdego malucha. Polecam ją dla dzieci od 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://kinderkulka.pl/ksiazki/o-misiu-ktory-szukal-przyjaciela/

Artykuł O Misiu, który szukał przyjaciela – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.