➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Na palcach jednej ręki można policzyć wszystkie tomy tej rewelacyjnej serii detektywistycznej dla dzieci! A to dlatego, że właśnie ukazała się piąta część przygód nietuzinkowego duetu – przesadnie nieśmiałego detektywa oraz jego asystentki, która mimo wieku i braku doświadczenia, nadrabia sprytem oraz gadatliwością.

Najlepsza seria książek detektywistycznych dla dzieci?

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to kolejna książka Olivera Schlicka w przekładzie Emilii Skowrońskiej, która serwuje czytelnikom prawdziwy trening dla szarych komórek! 

Od pierwszego tomu, niezmiennie obejmuję tę serię swoim patronatem medialnym, za każdym razem upewniając się, że to jeden z ciekawszych cykli detektywistycznych, kierowanych do młodego odbiorcy. 

Jeżeli nie zdecydowaliście się wcześniej sięgnąć po którykolwiek z tomów (nie trzeba czytać ich w kolejności chronologicznej, choć z pewnością warto), sprawdźcie pozostałe ich recenzje tutaj: 

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent.

Strach przed klaunami

Kolejną zagadką do rozwiązania okazuje się tajemnicza sprawa potrącenia pieszego. Wszystko jednak się komplikuje, gdy wychodzi na jaw, że sprawcą był… klaun, a poszkodowany właśnie zmierzał na spotkanie z dziennikarką, by wyjawić jej pewne machlojki w miejscu pracy.

Matylda korzystając z ponownej, tymczasowej nieobecności rodziców w domu, może pozwolić sobie na prowadzenie śledztwa ze słynnym detektywem. Podczas tej przygody dziewczynka będzie mogła przekonać się m.in., jak niebywale odważny jest jej psi przyjaciel. 

Roryka z kolei czeka konfrontacja z jedną z jego największych traum – czyli pomieszczeniem pełnym klaunów.

Dwóch detektyw i mnóstwo detektywistycznych wskazówek

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to mistrzowsko skonstruowana historia, w której początkowe tropy oraz pewniki, z czasem stają pod znakiem zapytania. Autor przestrzega młodych czytelników przed przedwczesnym wyciąganiem wniosków, pokazuje na co zwracać uwagę w śledztwie oraz jak prowadzić wywiady z podejrzanymi.

Niczym prawdziwy mentor z zakresu kryminologii, pozostawia odbiorcom mnóstwo wskazówek dotyczących tego, co jest ważne w zawodzie detektywa, a czego zdecydowanie należy w tej profesji unikać. 

Dla kogo jest ta książka?

Ciekawostka – w piątym tomie serii pojawia się również zupełnie nowy detektyw, u którego Roryk kiedyś praktykował! Jestem przekonana, że będziecie oczarowani tą postacią

Książka Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to historia o chciwości, złudnych pierwszych wrażeniach i pokonywaniu swoich wewnętrznych, czasami bardzo nietypowych lęków. Jestem przekonana, że będziecie szczęśliwi, mogąc wspólnie z Matyldą i Rorykiem prowadzić śledztwo oraz tropiąc tajemniczego klauna.

Polecam tę lekturę każdemu powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-podejrzany-klaun/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei
➜ Seria: Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nawet nie wiem, kiedy zleciało to 300 stron, bo kiedy powieść jest wciągająca, ekscytująca oraz bezbłędnie napisana – czas wydaje się płynąć szybciej. 

Drugi tom Zuzy Wróbel na tropie

I tak też się właśnie składa, że akurat czas odgrywa w tej historii rolę szczególną. Może nawet nie tyle czas, co urządzenie do jego pomiaru. Jeżeli więc jesteście fanami zegarów, ich tajemniczych mechanizmów oraz jeszcze ciekawszych kulis tworzenia tego typu zaawansowanych urządzeń (oraz ich poszukiwań) – nadstawcie dobrze uszu.

Drugi tom fenomenalnej Zuzy Wróbel na tropie Tomasza Duszyńskiego, to książka na którą czekałam z wielką niecierpliwością. Po zeszłorocznej Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem, moje oczekiwania były bardzo wygórowane, ale nie dość, że ani trochę się nie zawiodłam, to mam wrażenie, że moje zadowolenie z lektury jeszcze się spotęgowało.

Tajemnicze śledztwo w sprawie Wielkiego Magnetyzera

W Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei przenosimy się ponownie do przedwojennej Warszawy, gdzie tytułowa bohaterka wraz ze swoją przyjaciółką przygotowują się do zakończenia roku szkolnego.

W jeden z czerwcowych dni wuj Zuzy, słynny na całą stolicę komisarz policji, postanowił sprawić dziewczynce oraz jej ciotce niespodziankę i zabrał je na występ słynnego Magnetyzera. Jak szybko się jednak okazało – nie był to wypad zupełnie prywatny.

Antoni Wróbel miał bowiem przeczucie, że za sukcesem Wielkiego Magnetyzera czai się jakaś tajemnica. Kiedy Zuza stała się świadkiem pewnej drobnej, choć widowiskowej kradzieży, również ruszyła tropem zagadki. 

Obydwoje nawet nie spodziewali się, że te dwie sprawy mogą być ze sobą powiązane, a ich śledztwa przetną się kilkukrotnie, prowadząc do wielkiego finału.

Powieść detektywistyczna dla dzieci

Tomasz Duszyński opierając się na historii Warszawy oraz korzystając z szerokiej popularnonaukowej wiedzy, stworzył fantastyczny kolaż pełen akcji, ciekawostek, zabytkowych budynków – ale i sieć powiązanych ze sobą wątków, bohaterów oraz pięknie rozwijących się relacji.

Muszę przyznać, że mało jest tak wybitnych powieści detektywistycznych dla dzieci, które jednocześnie są tak bardzo uniwersalne. Z całą pewnością mogłabym napisać, że Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei trafi zarówno do każdego 10-latka jak i nastolatka lub dorosłego.

Tajemniczy nowy bohater, podążanie za tropami oraz wysilanie szarych komórek w celu łączenia faktów, hipnoza, dążenie do sprawiedliwości, a nawet zwinni złodzieje, którzy zwracają ukradzione przedmioty – ta książka nie wypuści Was ,,z objęć”, dopóki nie przewrócicie jej ostatniej strony.

Wysoka półka literatury dziecięcej i młodzieżowej

Mnie pozostaje mieć tylko nadzieję, że autor nie pozwoli nam długo czekać i już za kilka kolejnych miesięcy, znowu będziemy mieć szansę przenieść się w czasie, żeby wziąć udział w ekscytującej przygodzie Zuzy oraz wszystkich młodych detektywów Domu pod Dębem.

A jest na co czekać, bowiem zakończenie powieści otwiera nie jedną, ale nawet kilka kolejnych spraw! 

Z przyjemnością daję znać, że objęłam książkę Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei swoim patronatem medialnym. Ta książka to wysoka półka jakościowej literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/mechaniczny-czlowiek-i-szkola-zlodziei/

Artykuł Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Gdyby ktoś zapytał mnie, jaka jest najpiękniejsza pora roku, bez wahania odpowiedziałabym, że… jesień. Złoto-żółto-rdzawe kolory liści, rześki wiatr i wszędzie pełno pomarańczowych dyni, które same w sobie wyglądają już jak coś, co stworzono do tulenia.

Nowy tom książek o nieśmiałym detektywie

Zupełnie nie dziwi mnie więc fakt, że jesień upodobał sobie także bohater pewnej słynnej serii powieści detektywistycznych dla dzieci (i nie tylko). A że jest to wyjątkowo nieśmiała postać, zawsze warto ją na początku przedstawić – mowa o Roryku Nieśmiale.

Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent to już czwarty tom cyklu o detektywie, który z pomocą pewnej rezolutnej 12-latki wprowadza czytelników w świat zbrodni, zagadek oraz poszlak. Z przyjemnością objęłam go swoim patronatem medialnym! 

Do tej pory ukazały się:

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec.

Nietuzinkowy duet na tropie tajemnic

Jeżeli jednak spodziewacie się, że tytułowy detektyw ma tylko jedną nietypową przypadłość dla swojej profesji, szybko muszę wyprowadzić Was z niewiedzy. Roryk nie tylko jest chorobliwie nieśmiały, ale odkąd uderzono go w głowę… przejawia również bardzo osobliwy talent.

Za pomocą dotyku otrzymuje informacje, które w innym razie byłyby dla niego niedostępne. Z tego też powodu nie skupia się w swoich śledztwach na przepytywaniu świadków – od tego ma właśnie wspomnianą 12-letnią Matyldę, która z rozkoszą używa swojego gadulstwa do ciągnięcia za język poszkodowanych lub przypadkowych gapiów.

Zaginiona pisarka powieści kryminalnych

W przypadku Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent nie będzie jednak poszkodowanego, przynajmniej nie na początku – chyba, że nazwać tak zaniepokojoną córkę pewnej pisarki. Początkowo przesłuchanie autorki okaże się niemożliwe. 

Kiedy Matylda z Rorykiem dowiadują się, że słynna autorka powieści kryminalnych i zarazem bestsellerowej serii o inspektorze Joysie przepadła jak kamień wodę, rzucają wszytko, aby ruszyć ku zagadce!

W jakiej kolejności sięgać po Roryk. Nieśmiały detektyw?

Oliver Schlick, czyli prawdziwy autor bestsellerowych książek detektywistycznych, tutaj jak i w poprzednich trzech tomach, mistrzowsko prowadzi akcję, wodząc czytelnika za nos. Zarzuca przynętę i niczym wytrawny wędkarz łowi na intrygi odbiorców, przynosząc im niemało satysfakcji swoim sprytem oraz inteligencją.

Po Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent nie trzeba sięgać w chronologicznej kolejności, ale na pewno warto. Dzięki temu nie umkną Wam żadne niuanse i trochę lepiej zrozumiecie relacje między dwójką głównych bohaterów, ale także pobocznymi postaciami, jak np. niezbyt rozgarniętym komisarzem Valko.

Książka uczy zwracania uwagi na drobiazgi i nie podsuwa oczywistych, banalnych zakończeń. Możecie się więc spodziewać, że finał Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent będzie wyjątkowo satysfakcjonujący, a umiejętności głównych bohaterów wpłyną na rozwiązanie nie tylko obecnej sprawy, ale i takiej, która ciągnie się już od wielu, wielu lat.

Polecam ten tom jak i całą serię czytelnikom powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-znikniecie-amandy-kent/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zuza Wróbel na tropie
➜ Seria: Detektywi Domu pod Dębem
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Przedwojenna Warszawa musiała być niezwykłym miejscem. Ilekroć sięgam po książkę, której akcja dzieje się przed 1939 roku, odzywa się we mnie trudna do wyartykułowania tęsknota.

Choć tamtej Warszawy już nie ma, żyje ona w pamięci ludzi oraz na kartach różnych opowieści. Czasami staje się też częścią współczesnych książek, pozwalając młodym czytelnikom poznać stolicę, która inspiruje i w której wszystko jest możliwe.

Nowa seria detektywistyczna dla dzieci, nastolatków i dorosłych

Jedną z takich książek jest świeżo dostarczona z drukarni Zuza Wróbel na tropie, z nowej serii Detektywi Domu pod Dębem. Jej autor Tomasz Duszyński to człowiek wielu talentów. Jest uznanym dziennikarzem, ale także pisarzem różnych gatunków literatury – od kryminałów, przez fantasy, science fiction, aż po horror.

Tym razem mamy jednak do czynienia z powieścią detektywistyczną dla dzieci i nastolatków (a moim zdaniem nawet dla dorosłych). Z przyjemnością objęłam tę pozycję swoim patronatem medialnym i zaraz wyjaśnię, dlaczego to zrobiłam, bez wahania.

Zuza Wróbel na tropie… niebezpiecznej oraz intrygującej przygody!

Nastolatki czasami bywają lekkomyślni. Na przykład wtedy, kiedy świadomie wplątują się w aferę z zaginionym, lub co gorsza – porwanym matematykiem. I nie ma znaczenia, czy mamy rok 2024, czy… 1932.

Zuza, główna bohaterka książki z jej imieniem oraz nazwiskiem w tytule, razem z koleżanką Anią tworzą ptasią ekipę detektywistyczną – Wróblowej oraz Sikory. Czternastolatka bardzo chce pójść w ślady swojego słynnego wujka, komisarza stołecznej policji.

Kiedy jednak okazuje się, że niemal ociera się o śmierć, a niewinne początkowo tropy z szyfrowaniem, prowadzą ją w stronę międzynarodowej afery – podejmuje decyzję, że nie powie swoim bliskim o tym, co ją spotkało… przynajmniej do czasu, kiedy nie rozgryzie całej zagadki!

Dług wdzięczności w Domu pod Dębem

Smaczku całej sprawie dodaje również fakt, że nastolatka ma konkurenta! Rówieśnik o jednym zmyślonym, a drugim prawdziwym imieniu, urządził we własnej willi na warszawskich Filtrach prawdziwą tajną kwaterę.

Ze względu na powiązania ze wspomnianym nauczycielem matematyki, postanawia sam dojść do prawdy z jego zniknięciem. Czy jednak jest godnym przeciwnikiem dla Zuzy? I w jaki sposób dziewczyna dorobi się u niego naprawdę poważnego długu… wdzięczności?

Międzywojenna Warszawa w książce dla dzieci

Zuza Wróbel na tropie to niezwykle interesująca i wielowymiarowa książka, która angażuje czytelnika oraz przykuwa go do swoich stron, niczym najsilniejszy magnes. Jest w niej urok międzywojennej Warszawy – z opisem znanych do dzisiaj uliczek czy budynków, ale także nieco egzotycznej współcześnie warszawskiej gwary.

Autor postanowił nie unikać w niej także trudnych tematów. Pokazał krajobraz stolicy dokładnie taki, jakim był on przed laty. Ze wspaniałą architekturą, ale także ulicznikami, chłopcami sprzedającymi gazety, żyjącymi na ulicy, wplątującymi się w różne afery. Momentami można poczuć, jakby Tomasz Duszyński pisał polskiego Olivera Twista.

Podczas lektury przychodzi więc na myśl, że choć żyjemy teraz w innych czasach, niż te sto lat temu, to jednak ciągle znajdujemy się w swoich bańkach. Zuza Wróbel na tropie pokazuje czytelnikom, jak często nie doceniamy tego, co mamy. Zamykamy się w swojej grupie, zamykamy się na innych, nie zastanawiając jak wygląda świat trochę dalej niż czubek własnego nosa.

Wiedziałam, że ten obraz utkwi mi w pamięci. (…) Kryje się w zakamarkach miasta, w ciemnych uliczkach albo w takich miejscach jak to, które człowiek ma niemal pod nosem, a choćby żył w pobliżu dziesiątki lat, to i tak go nie dostrzeże. Czasem pewnie nie chce dostrzegać.

Tomasz Duszyński, Zuza Wróbel na tropie, Rozdział 26, str. 240

Nastoletnia ciekawość, ponadprzeciętny spryt czyli Sherlock Holmes w spódnicy

W pewnym momencie robi się w książce naprawdę poważnie – niczym w najlepszych filmach akcji, pełnych zwrotów, tajemniczych typów oraz emocjonujących spotkań. Zresztą, nie ma się co dziwić. W końcu stawką jest prawda o Enigmie – najbardziej osławionej maszynie szyfrującej w historii.

Tomasz Duszyński, inspirując się tą międzywojenną historią dobrze wie, w jaki sposób podejść do tematu, żeby wydobyć z niego najciekawsze wątki. A łącząc je z nastoletnią ciekawością, ponadprzeciętnym sprytem i zespołową pracą – stworzył mieszankę skutkującą doskonałą książką, w której będą zaczytywali się i dorośli i nie-dorośli.

Bardzo polecam ją wszystkim powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/zuza-wrobel-na-tropie/

Oficjalna premiera: 24.04.2024 rok

Artykuł Zuza Wróbel na tropie – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nierozwiązane sprawy sprzed lat są jak porzucone w trakcie czytania książki – często znamy ich bohaterów na tyle, że zdążyliśmy się z nimi w pewien sposób związać, ale brakuje nam najważniejszego, czyli zakończenia.

Najlepsza seria książek detektywistycznych dla dzieci

Właśnie z taką nierozwiązaną sprawą będzie musiał się zmierzyć duet najmilszych detektywów pod literackim słońcem – Roryk nieśmiały detektyw oraz jego urocza asystentka, dwunastoletnia Matylda.

Z pełną śmiałością informuję, że trzeci tom jednej z najlepszych serii detektywistycznych dla dzieci, objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem. Podobnie jak i dwie poprzednie części cyklu, o których możecie przeczytać tutaj:

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki.

Widzę, że ta sprawa wiąże się z ekstremalnymi wyzwaniami. I to dla każdego z nas: ja nagle muszę radzić sobie ze spontaniczną nieśmiałością. Doktor Herkenrat musi stawić czoła nie tylko swojej fobii na punkcie wiewiórek, lecz także nieprzyjaznemu dozorcy. A nieszczęsny Roryk musi zmierzyć się z ogrodem francuskim, a teraz także z kolekcją lalek. 

Oliver Schlick, Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec, 12. Nowe odkrycia i napad, str. 179

Zbrodnia sprzed 25 lat

,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec” Olivera Schlicka prowadzi nas tym razem na peryferia miasta, gdzie mieści się elitarna szkoła z internatem. Są jednak wakacje i placówka pozostaje niemal wyludniona. Pozostają w niej jedynie osoby, które częściowo mogą mieć coś wspólnego ze sprawą morderstwa sprzed 25 lat…

Roryk z Matyldą oraz oczywiście Doktorem Herkenratem, czyli niemożliwie strachliwym psem dziewczynki, przybywają na zaproszenie dyrektorki szkoły, aby rozwiązać tę zagadkę. Czy uda im się pokonać barierę czasu i odkryć nowe dowody? Jaki motyw stoi za tą paskudną zbrodnią? Oraz dlaczego życie w latach 90-tych wyglądało zupełnie inaczej?

Książka z wartościami

Czytelnicy, którzy znają już tę serię, na pewno znają też jej mocne strony. Wiedzą, że autor doskonale żongluje humorem, niezawodną logiką oraz elementami zaskoczenia. Niemniej ważne są zawoalowane wartości, które cały cykl reprezentuje.

Jedną z nich jest oczywiście pochwała różnorodności. Bez względu na to, kim się jest, można spełniać swoje marzenia. Najlepszym tego przykładem jest sam tytułowy bohater. Można przecież wyjść z błędnego założenia, że detektyw powinien być wyłącznie pewny siebie i odważny. Roryk jest tego dokładnym przeciwieństwem.

Pochwała nieśmiałości

W części ,,Tajemnica zamku Wiewiórzec” nieśmiała jednak staje się również… niezwykle gadatliwa do tej pory Matylda. Jej nieśmiałość jest jednak wyjątkowo wybiórcza i objawia się wyłącznie w kontakcie z pewnym czarującym jej rówieśnikiem.

Na drugim planie świetnie został podjęty również wątek cech charakteru, które ogólnie postrzegane są często jako negatywne, a w rzeczywistości które spełniają jednak równie ważne funkcje jak pozostałe przymioty osobowości. Doskonałym tutaj przykładem jest właśnie m.in. ta osławiona nieśmiałość, ale też np. strach przed wiewiórkami (i wszystkim innym) psiaka Matyldy. 

,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec” jest bez wątpienia książką wybitną, bez pudła. Taką, która przynosi mnóstwo czytelniczej frajdy oraz satysfakcji we wspólnym (z bohaterami) dążeniu do rozwiązania zagadki. Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 9 roku życia. Bardzo polecam!

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-tajemnica-zamku-wiewiorzec/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Panda na scenie
➜ Autorki: Emma Read, Sarah Horne
➜ Ilustracje: Sarah Horne
➜ Tłumaczenie: Ewa Rosa
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

No tak, magazyny plotkarskie słyną z tego, że lubią siać zamęt i wymyślać niestworzone historie o rozmaitych celebrytach. Co jednak w przypadku, kiedy tym razem trafili na trop czegoś po części prawdziwego, co może zrujnować życie… pandy oraz jej miłej rodziny?

,,Panda na scenie” to już drugi tom fantastycznej serii o bardzo nietypowej bohaterce. Jej autorką jest Emma Read i Sarah Horne (ostatnio pisałam o książce ,,Beki, smarki, pierdy”, w której Sarah była ilustratorką). Co więcej, jest mi bardzo przyjemnie obwieścić, że najnowszą część jak i poprzednią – ,,Panda na progu” objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Panda robi się sławna

Panda o jakże słodkim imieniu Pudding uciekła z zoo w Edynburgu, kiedy dotarły do niej plotki o planach ośrodka. Stała rezydentka miała zostać odesłana bezpowrotnie do Chin. Pandzie się to nie spodobało i jako wielka fanka wszystkich filmów o Mary Poppins, a także gwiazda sceny w zoo – postanowiła poszukać nowego miejsca dla siebie.

Po perypetiach z pierwszej części (serdecznie zachęcam do nadrobienia), zamieszkała u rodziny 9-letniego Calluma. Z jego ojcem zaczęła brać udział w ,,Pandomimach” – spektaklach, które w szybkim tempie zaczęły stawać się coraz bardziej popularne.

Tajemnica może zostać odkryta

Sława Puddinga ściągnęła na nią uwagę pewnej dziennikarki z ,,Edynburskich Ploteczek”. Kobieta dostała cynk, że aktorka w kostiumie pandy… w rzeczywistości jest pandą! Skrywana przez rodzinę tajemnica, która miała chronić nowego członka rodziny, może wkrótce zostać odkryta!

Co zrobi Callum, który jako jedyny wie o zasadce przygotowywanej przez dziennikarkę? Jak przekona rodziców, siostrę i pandę, że kobieta ma wobec nich złe zamiary, a obiecana kariera w Los Angeles to tylko brzydki wabik?

Poczucie humoru i mądry przekaz

,,Panda na scenie” to książka, która pod płaszczykiem humoru oraz zabawnych splotów akcji, kryje w sobie ważne przesłania. Zwraca uwagę jak istotne jest, aby potrafić wysłuchać każdego i nie pozwolić, żeby nasze wyobrażenie o świecie przysłoniło punkt widzenia kogoś, kogo kochamy.

Historia uczy również, aby nie ufać plotkom – wszystko wielokrotnie sprawdzać i weryfikować, żeby nikogo nie skrzywdzić. Ale ,,Panda na scenie” to także opowieść o odnalezieniu w sobie odwagi oraz samozaparcia, by chronić swoich bliskich. Choć odpowiedzialność ta spadła na niemal najmłodszego członka rodziny, Callum nie zrezygnował z działania. Wiedział, że będzie trudno, a mimo to stanął na rzęsach, żeby zakończenie książki ,,Panda na scenie” na pewno Wam się spodobało

Polecam tę książkę dzieciom już powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/panda-na-scenie-sarah-horne-skua89ed8888599dea6e943.html

Artykuł Panda na scenie – recenzja książki dla dzieci i patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kosmitek
➜ Autorka: Iwona Banach
➜ Ilustracje: Sviatlana Shkil
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Z czym najczęściej kojarzą się Wam Święta? Ze Świętym Mikołajem oraz jego reniferowym zaprzęgiem, z choinką i prezentami, ze śniegiem, pierniczkami, a także małymi uśmiechniętymi elfami. Z czym na pewno się nie kojarzą? Z odkryciami archeologicznymi, latającymi spodkami oraz… kosmitami! 

Najbardziej nietypowa książka świąteczna dla dzieci!

A jednak, Iwona Banach w książce, którą z przyjemnością objęłam swoim patronatem medialnym udowadnia, że jeżeli mamy wystarczająco bujną wyobraźnię, nie ma rzeczy niemożliwych! 

,,Kosmitek” jest bowiem opowieścią o rodzeństwie, a także fioletowym przybyszu z kosmosu, który w swojej kosmicznej szkole zupełnie nie radzi sobie z przedmiotem dotyczącym znajomości Ziemian. Z tego względu dzieci – Gnatek, Linka i Milunia postanawiają mu pomóc otrzaskać się z tradycji świątecznych i innych ważnych, ziemskich spraw. 

Czy jednak finalnie znajdą czas na naukę nowego znajomego, jeżeli jednocześnie stają się świadkami bardzo niepokojącego ciągu zdarzeń?

Podejrzany wujek Karol

Książka została podzielona tradycyjnie na 24 rozdziały, łatwo więc policzyć, że jej akcja rozgrywa się na przestrzeni 24 dni. Począwszy od pojawienia się fioletowego Xilixa w lustrzanym portalu na strychu, aż do momentu… niezwykłego celebrowania Wigilii!

Zanim jednak przyjdzie czas na świętowanie, dzieci najpierw podejmują się odnalezienia zagubionego klucza do portalu, a następnie uważnie tropią swojego podejrzanego wujka Karola, który w niczym nie przypomina dobrotliwych i kochanych dorosłych. 

Lubiący niewybrednie żartować mężczyzna okazuje się skrywać pewien sekret – a jego słabość do cennych przedmiotów i ziemi zdobywanej kosztem innych, może wkrótce obrócić się przeciwko niemu! 

(Spodek w Katowicach – czy takimi pojazdami mogą przemieszczać się Kosmici?)

Kosmitek i święta Bożego Narodzenia

,,Kosmitek” to książka, która Was rozśmieszy, wprawi w świąteczny nastrój i jednocześnie – zachęci do fantazjowania o istnieniu życia w kosmosie! Co za wspaniała oraz szalona mieszanka! 

Przy okazji fabuła pozwoli Wam kibicować w słusznej sprawie ocalenia schroniska, a także poważnie zastanowić się nad tajemnicami, które skrywają przed nami nasze babcie.

Z ,,Kosmitkiem” dowiecie się jak ważne jest pomaganie innym (nie tylko w Święta), obdarowywanie prezentami (najlepiej tymi, zrobionymi własnoręcznie) i wierzenie w to, co mówią dzieci (nawet jeżeli wydaje się to… kosmicznie niemożliwe).

Polecam tę lekturę wszystkim czytelnikom powyżej 7 roku życia. Obiecuję, że będziecie się dobrze bawić!

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/kosmitek/

Artykuł Kosmitek – przedpremierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Kolejna sprawa trafia na najbardziej nieśmiałego detektywa na świecie… oraz jego współpracownicę, dwunastoletnią Matyldę. Rezolutna dziewczynka pomaga w śledztwach, przesłuchuje świadków i rusza swoją głową w celu dotarcia do sedna sprawy!

Roryk. Nieśmiały detektyw

,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki” to już drugi tom emocjonującej serii dla dzieci (i nie tylko) autora Olivera Schlicka. Powieść skupia się przede wszystkim na jednej zagadce, prowadząc czytelników przez rozmaite tajemnice, wybrane motywy czy rzucające cień podejrzeń wskazówki. 

Poprzednia część: ,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły” była początkiem pewnych znajomości oraz otwarciem wątków, które w tomie drugim mają swoje kontynuacje. Z tego powodu zachęcam do poznawania bohaterów w kolejności chronologicznej ukazywania się książęk, nie jest to jednak żadną miarą obowiązkowe.

Przy okazji muszę z dużą radością wspomnieć, że zarówno tę pozycję jak i poprzednią objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Powieść detektywistyczna dla każdego

Jeżeli zaintrygował Was tytuł: ,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki”, ale na przykład cierpicie na entomofobię, czyli po prostu boicie się owadów – uspokajam! Wspomniana ważka to jedynie symbol, który znany artysta namalował na płótnie. Główna sprawa drugiego tomu toczy się bowiem wokół skradzionego obrazu, ale nie tylko!

W grę wchodzi również napaść oraz znacznie zawężone grono podejrzanych. Okazuje się, że zamachu dokonano po niewielkim, kilkuosobowym przyjęciu. Z kolei ślady DNA wskazują, że na miejscu nie było nikogo więcej niż tylko garstki wspomnianych gości.

Matylda wraz z Rorykiem mają poważną zagadkę do rozwiązania. Goni ich jednak czas, ponieważ istnieje prawdopodobieństwo, że w areszcie została osadzona niewinna osoba. Co ciekawe, w tle przewija się świetny wątek z serialem o wymownym tytule ,,Mordercze żony”. Jeżeli znacie już część pierwszą tej książkowej serii, będziecie mile zaskoczeni rozwinięciem tego tematu.

Czytam jeszcze raz cały akapit – i nagle mam to! Czuję się tak, jakbym stała w pomieszczeniu, w którym panują egipskie ciemności, i niespodziewanie ktoś zapalił światło. Ping! A potem drugie: Ping! I jeszcze. I jeszcze, i jeszcze, i jeszcze. Ping! Ping! Ping! Ping! Ping! Ping! Ping! Aż wreszcie jest tak jasno, że przypomina to patrzenie prosto w reflektor. A więc tak czuje się człowiek, gdy doznaje olśnienia!

Oliver Schlick, Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki, 18. Pięść z ciemności, str. 332

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?

,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki” to książka nie tylko świetnie napisana, którą czyta się jednym tchem. To również lektura nie traktująca czytelników protekcjonalnie. Będąc nawet dorosłym odbiorcą można zabawić się w zgadywanie, kto jest winien przestępstw, bo autor serwuje sporo zmyłek i poszlak, które momentami wodzą za nos nawet wprawionego znawcę kryminałów.

Jestem przekonana, że z tą książką miło spędzicie czas. A po jej lekturze… może zainteresujecie się nieco sztuką i malarstwem? Polecam ,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki”  wszystkim czytelnikom powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-sprawa-czerwonej-wazki/

OFICJALNA PREMIERA: 23.08.2023 rok

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Panda na progu
➜ Autorki: Anna Wilson, Sarah Horne
➜ Ilustracje: Sarah Horne
➜ Tłumaczenie: Ewa Rosa
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia do waszych drzwi puka najprawdziwsza na świecie panda. Mało tego! Panda oznajmia, że jest nianią i niczym Mary Poppins zamierza zbawić świat, zaczynając od smażenia pandakejków… to znaczy pankejków! Jak zareaguje na jej widok mama? I czy najlepszy przyjaciel uwierzy w waszą niewiarygodną historię?

,,Panda na progu” to pierwsza część doskonałej, humorystycznej serii, która jest mieszanką książek o najsłynniejszej niani świata oraz klasycznych bajek o Misiu Paddingtonie (sama nazywa się Pudding). Jej autorkami są Sarah Horne i Anna Wilson, przy czym ta pierwsza odpowiada także za zabawne ilustracje. Miło mi oznajmić, że objęłam ten tytuł swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Panda i chłopiec

Książka rozpoczyna się od wizyty w zoo w Edynburgu, gdzie stałą rezydentką jest panda Pudding. To lokalna gwiazda, jednak już mająca pierwszą młodość za sobą. Kiedy dowiaduje się, że niebawem zostanie odesłana do Chin, decyduje się na niezwykle odważny krok – ucieka z ogrodu zoologicznego i wyrusza na poszukiwania domu, w którym mogłaby się przydać.

Jednocześnie narracja równoległa prowadzi nas na drugi koniec miasta, gdzie swoje urodziny obchodzi 9-letni Callum. Chłopiec nie ma jednak nastroju do świętowania. W domu nie dzieje się dobrze – jego tata wyszedł i przepadł, nikt nie pamięta o jego urodzinach, a w dodatku za skórę zachodzi mu 6-letnia siostra. 

Panda na progu

Jedynym co otrzymuje Cal jest dość marne pocieszenie, że ktoś opłacił dla niego adopcję zwierzaka w zoo, którego może teraz za darmo odwiedzać i do którego może napisać e-mail. Zrezygnowany chłopiec pisze pełną goryczy wiadomość, pozostawiając w stopce swój adres.

Wkrótce przed domem pojawia się niespodziewany gość… Jeżeli dobrze połączyliście kropki, słusznie zgadujecie, że tym, kto stał na progu, była tytułowa panda.

Niedźwiedzi uścisk

,,Panda na progu” to historia z pogranicza świata dorosłych i dzieci, w której rolę łącznika pełni niezwykła bohaterka. Panda choć jest niedźwiedziem, ma klasę oraz dużo cierpliwości. Potrafi nie tylko rozmawiać z ludźmi, ale jest też mistrzynią w przytulaniu. Dzieli się ze swoją nową rodziną cennymi poradami. Zawsze jest też gotowa, żeby stawić czoła różnym przeciwnościom losu.

W książce ,,Panda na progu” oprócz tytułowej bohaterki można spotkać szereg rozmaitych postaci. Czarnym charakterem jest np. chłopiec-sąsiad, który ma wyjątkowo paskudnego ojca. A z kolei początkowo nieprzyjemny tata, daje się zaskoczyć jako prawdziwy obrońca rodziny, gdy tylko wymaga tego sytuacja.

Polecam ,,Pandę na progu” jako wartościową lekturę do wspólnego lub samodzielnego czytania. To historia, która pozwala wierzyć, że nawet najgorszy dzień może zamienić się w coś miłego, jeżeli tylko trafimy na kogoś obdarzonego wielką, misiową empatią i życzliwością.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/panda-na-progu-sarah-horne-sku5d0eb3c58b73b8240a72.html

Kontynuacja serii trafiła już do zapowiedzi!

Artykuł Panda na progu – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mapa skarbów
➜ Autorka: Ewelina Włodarczyk
➜ Ilustracje: Joanna Kencka
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie trzeba być piratem, żeby podążyć śladem ukrytego skarbu. Wystarczy trochę wolnego czasu, głodnej przygód rodziny oraz… szczypty fantazji!

W kolejnej książce Ewelina Włodarczyk, autorka takich pozycji jak m.in. ,,Ekspres grudniowy” lub ,,W grudniu po południu”, za pomocą angażujących aktywności zaprasza czytelników do wspólnego spędzania wolnych chwil. ,,Mapa skarbów” to okazja do tworzenia pięknych wspomnień i zbliżenia się do świata przyrody. Z przyjemnością informuję, że objęłam tę pozycję swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym.

Sposób na nudę

Pewnie nie jeden rodzic staje przed wyzwaniem polegającym na zwalczaniu codziennej nudy. Dzieci chcąc atencji swoich najbliższych, narzekają, że nie mają co robić, a zadaniem mamy lub taty jest wypełnić im ten czas w taki sposób, żeby mogły na aktywności zyskać jak najwięcej.

W ,,Mapie skarbów” rodzice wraz z córką wykorzystują jazdę na rowerze, aby razem wyruszyć w niezwykłą przygodę. Jak daleko muszą dotrzeć? Co spotkają po drodze? I czy ekscytująca wyprawa będzie mogła zacząć się kojarzyć także z… bliskim sąsiedztwem?

Podążając wraz z mapą

W książce autorka przedstawia bardzo prosty pomysł, który powinien zainspirować małych oraz dużych czytelników. Wystarczy nieco wysiłku i pomysłowości dorosłych, żeby zapewnić dziecku dzień na równi interesujący, co wyprawa na rajską wyspę. 

W ,,Mapie skarbów”, jak sama nazwa wskazuje, główną siłą napędową jest mapa. Podążając wraz z nią (a można to zrobić w prosty sposób odwracając strony na wyklejkę), widać trasę, którą pokonują bohaterowie, a także atrakcje, które na nich czekają. Do odwiedzenia są m.in. okolice placu zabaw, strumyk oraz mała polana. Miejsca, które można odnaleźć w bliskim sąsiedztwie niemal każdej osoby – bez względu na jej województwo czy miasto zamieszkania.

Książka o tworzeniu wspomnień

,,Mapa skarbów” proponuje dodatkowo szereg prostych aktywności. Poszukiwanie skarbów zamienia się bowiem w po prostu okazję do bycia razem. Z bohaterami można ćwiczyć uważność – zachwycić się małą żabką czy przytulić na chwilę do drzewa. Treść książki przynosi ukojenie i spokój. Dzięki niej obserwuje się świat z perspektywy małego człowieka, gdzie wszystko przynosi zachwyt, kiedy tylko jest się otoczy tymi, których się kocha.

W książce ,,Mapa skarbów”, która sama może być skarbem w dziecięcej biblioteczce, ważne jest znalezienie dla siebie czasu i proste cieszenie się swoją obecnością.

Polecam tę pozycję każdemu czytelnikowi powyżej 5 roku życia. Prosty język, niewielka ilość tekstu oraz pełnorozkładówkowe ilustracje zachęcą do kreatywnej walki z nudą i poszukiwania tego, co naprawdę może być wartościowe!

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/mapa-skarbow/

Oficjalna premiera: 17.05.2023 rok

Artykuł Mapa skarbów – przedpremierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.