Wilczynka – córka Mikity – recenzja patronatu medialnego

➜ Tytuł: Wilczynka – córka Mikity
➜ Autorka: Regina Golińska-Barancewicz
➜ Ilustracje: Zuzanna Mukoid
➜ Wydawnictwo: Literatura
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wojny wybuchają z różnych powodów, a większość z nich naprawdę trudno uzasadnić. Tym jednak, czemu nie sposób zaprzeczyć, jest odwaga, która – nawet jeżeli zrodzona ze strachu – może pokonać najgroźniejszego i najbardziej przerażającego wroga.

Opowieść ze świata zwierząt (i ludzi trochę też)

Książką, o której nie tylko piszę w tej recenzji, ale co więcej, którą z przyjemnością objęłam swoim patronatem medialnym, jest Wilczynka – córka Mikity. Znajdziecie tam i wojnę, i odwagę, ale w zupełnie innym wydaniu, niż są one kojarzone z rzeczywistością ludzi.

Jej autorką jest Regina Golińska-Barancewicz, która zachwyciła mnie także swoją poprzednią książką Mój brat Feliks. Najnowsza osadzona została wyłącznie w świecie zwierząt. Ludzie pełnią w niej również dość istotną rolę – zupełnie jednak przeciwną, niż często to bywa w bajkach.

Miejsce przyjazne oraz te drugie napawające lękiem

Książka nie ma jednego głównego bohatera. Składa się na mieszkańców trzech miejsc znajdujących się w bliskim sąsiedztwie: Wilczej Puszczy, Słonecznego Lasu oraz Łąki. 

Być może kojarzycie taką scenę z kultowego filmu ,,Król Lew”, gdzie Mufasa, czyli tata Simby, pokazuje synowi całe królestwo. Część oblana słońcem to miejsce przyjazne i odpowiednie dla małego lewka. Tuż obok znajduje się jednak pokryta mrokiem ziemia, na którą młody Simba nie może się zapuszczać.

Podobnie jest z Wilczą Puszczą i Słonecznym Lasem. W pierwszym miejscu mieszkają wilki (na czele z tytułowym Mikitą), niedźwiedzie oraz lisy, które przyprawiają wiele zwierzątek o drżenie wąsów. Z kolei Słoneczny Las to zakątek pełen zgody oraz harmonii, gdzie malutki Hektor dba o porządek oraz przyjaźnie.

Wielka tajemnica Wilczynki

Łącznikiem między tymi ,,światami” jest Wilczynka, która jako córka przywódcy Mikity powinna być zgodna z jego poglądemi zdobywania i polowania. Ona jednak przyjaźni się z niewielkim rudzikiem, mieszkańcem Słonecznego Lasu, któremu pewnego dnia postanawia zdradzić wielką tajemnicę.

Wynik wojny między zwierzętami początkowo wydaje się przesądzony. Dzięki stawieniu jednak czoła własnym lękom i ograniczeniom, a także niezwykłej mocy, którą obdarzone są wszystkie dzieci (a w tym wypadku także wilcze szczenięta i maluchy pozostałych zwierzaków) –  finał bardzo przyjemnie zaskoczy czytelników.

Wzruszająca książka o wojnie

W Wilczynce przeczytacie o wojnie z perspektywy tych, których napadnięto, ale również i tych, którzy pomagają potrzebującym. Autorka posługując się zręcznymi nawiązaniami, opisuje obawy najmłodszych mieszkańców Łąki. Owady i zwierzątka boją się, że teraz zwierzęta z Wilczej Puszczy napadną również na nie.

Za pomocą jednak bardzo dobrze sformułowanych argumentów, ale i wspaniałej kary, którą wymyślono dla głównego czarnego charakteru, książka nabiera ponadczasowego oraz niezwykle uniwersalnego przesłania.

To wzruszająca, piękna i mądra pozycja, która rozkocha w sobie każdego czytelnika, który skończył już 7 lat. Dzięki ilustracjom Zuzanny Mukoid, historia zyskuje realizm, pozostając jednak w bezpiecznej sferze bajkowości oraz wyobraźni.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwoliteratura.pl/ksiazki/wilczynka-corka-mikity/

Podobne posty:

Panda na progu – recenzja patronatu medialnego Jak Florek został piratem – recenzja patronatu medialnego Kazik Pegazik i Ciacho-Rabuś – recenzja patronatu medialnego Frida z butelki – recenzja patronatu medialnego