Zwierzęta, które zniknęły. Atlas stworzeń wymarłych – recenzja

Zwierzęta, które zniknęły. Atlas stworzeń wymarłych – recenzja

Tytuł: ,,Zwierzęta, które zniknęły. Atlas stworzeń wymarłych

Autor: Katarzyna Gładysz, Nikola Kucharska, Paweł Łaczek, Joanna Wajs

Ilustracje: Nikola Kucharska

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

 

 

Recenzja:

Powstaje wiele książek o dinozaurach, które promowane są przez wysokobudżetowe filmy. Mówi się o nich z jakąś mistyczną fascynacją. Wiele dzieci uczy się je rozróżniać, zapamiętują ich nazwy. Wszystko to pochwalam i cieszę się, że tak odległa historia może także interesować najmłodszych.

 

Warto jednak pamiętać, że zwierząt, które kiedyś żyły, a nie ma już na świecie, było znacznie więcej. Przypomina o tym przepiękny wizualnie Atlas stworzeń umarłych, który uzupełnia braki w wiedzy i poszerza horyzonty nie tylko dzieci, ale także dorosłych.

 

,,Zwierzęta, które zniknęły” Nikoli Kucharskiej to małe dzieło sztuki. Pamiętam, kiedy zobaczyłam pierwszy raz okładkę tej książki w zapowiedziach na stronie wydawnictwa. Zachwyciłam się bez reszty i byłam niemal pewna, że będzie to pozycja wyjątkowa.

Nie rozczarowałam się ani trochę, wręcz przeciwnie.

 

 

 

Książka ma duży format i grubą oprawę, pokrytą lekko gumowym materiałem. Nad jej merytoryczną treścią pracowały, aż 3 osoby. Została podzielona na różne działy, które lepiej pomogą zrozumieć omawiany temat.

 

,,Zwierzęta, które zniknęły” rozpoczyna się uproszczonym schematem ewolucji kręgowców lądowych. Daje to pewne wyobrażenie na temat tego, jak bardzo zmieniły się zwierzęta od początków świata. W tym schemacie został uwzględniony także człowiek.

 

Następnie poszczególne kategorie zostają poddane omówieniu. Autorzy dołożyli wszelkich starań, żeby ta książka była jak najbardziej przystępna dla młodych czytelników. Jest w niej sporo nawiązań do Polski, gdzie uwzględnione są ciekawostki: na najstarsze ślady płaza trafiono na terenie województwa świętokrzyskiego lub kości smoka wawelskiego, czyli smoka z Lisowic zostały odnalezione przez Niedźwiedzkiego, Dzika i Suleja.

 

Nie rezygnuje się jednak z rzeczy trudniejszych, np. łacińskich nazw, terminologii, elementów związanych z biologią czy wyszczególnieniem najważniejszych muzeum na świecie, gdzie odnaleźć można najciekawsze zbiory prehistorycznych zwierząt.

 

 

 

 

 

W książce zawarto także anatomie dinozaurów, spis sławnych paleontologów z fantastycznymi portretami oraz charakterystykę gatunków ze względu na ich wielkość.

 

,,Zwierzęta, które zniknęły”  to jednak przede wszystkim refleksja nad przyczyną wymierania zwierząt (jest aż 6 hipotez dotyczących wyginięcia dinozaurów), oraz obecnymi zagrożeniami, za które w większości odpowiadają ludzie.

 

Autorzy przygotowali spis niedawno utraconych zwierząt (1925 – 2012) oraz uwzględnili gatunki zagrożone. W tym gronie znalazła się np. znana nam kozica tatrzańska.

 

Ta książka, przez wzgląd na swoją funkcję, uczy młode pokolenia szacunku do zwierząt, dbania o środowisko i wytwarzania w sobie poczucia odpowiedzialności, nie tylko za siebie, ale także za otoczenie.

 

Ilustracje są bardzo bajkowe, ale to ogromny atut tej pozycji. Jej rolą jest zainteresowanie dzieci tematem, a nie przygniecenie ich naukowymi argumentami z wiernie oddanymi szkicami zwierząt. Nikola Kucharska doskonale oddała najważniejsze cechy przedstawianych gatunków, sprawiając jednocześnie, że jest to książka nie tylko wartościowa, ale także nad wyraz ciekawa.

Widać ogrom pracy, jaki został włożony w tę pozycję. Dzięki temu zachwyca ona na każdym poziomie.

 

 

 

 

 

,,Zwierzęta, które zniknęły” polecam wszystkim dzieciom powyżej 7-ego roku życia. Będzie ona wymarzonym prezentem na różne okoliczności, a także piękną ozdobą dziecięcego i młodzieżowego pokoju.

 

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/zwierzeta-ktore-zniknely-atlas-stworzen-wymarlych/2601/ksiazka.html#.W8mgPBMzZE4

 

 

Podziel się
Bajkochłonka
No Comments

Post a Comment