Autor: Daniela Kulot

Ilustracje: Daniela Kulot

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Chyba każdy dorosły doświadczył jak pełna niespodzianek może być miłość. Wszyscy też dobrze wiemy w jaki łatwy sposób są oceniani ci, którzy choć w niewielki sposób odstają od reszty.

Dwoje naszych książkowych bohaterów będzie musiało zmierzyć się zarówno z brakiem zrozumienia wśród innych, jak i skutkami nietypowej wśród ich znajomych relacji.

,,Krokodyl i Żyrafa. Zakochana para” to obrazkowa opowieść o tytułowej parze, która pokochała się mimo społecznych uprzedzeń.

Jej autorką jest Daniela Kulot, niemiecka pisarka, której historie są popularne nie tylko w kraju z którego pochodzi, ale także w wielu innych miejscach na świecie.

Ta książka jest częścią serii, której główni bohaterowie przeżywają różne przygody.

Krokodyl i żyrafa żyli na uboczu w swoim małym azylu. Kochali się, miło spędzali czas i raczej nie interesował ich świat zewnętrzny. Pewnego dnia jednak poczuli chęć odwiedzenia jakiegoś miasteczka.

Postanowili najpierw pojechać do Żyrafowa, które jak wskazuje nazwa, zamieszkiwały tylko żyrafy. Para zakochanych doskonale się bawiła. Byli tak zaaferowani sobą, że zupełnie nie zauważyli… dziwnych spojrzeń mijających zwierząt.

Kiedy inni zaczęli głośno się z nich naśmiewać, wyjechali z Żyrafowa i pojechali do Krokodylowa. Tam jednak wcale nie było lepiej. Okazało się, że i krokodyle mają kłopot z zaakceptowaniem tej nietypowej pary.

Kiedy jednak w jednym z domów rozpętał się pożar, okazało się, że tylko pomoc żyrafy i krokodyla mogła okazać się przydatna.

Po tym wydarzeniu zwierzęta zaczęły inaczej podchodzić do mieszanych przyjaźni. Okazało się, że będąc różnego wzrostu, można się doskonale uzupełniać. Wygląd zewnętrzny nie ma żadnego znaczenia i jeżeli dwie osoby się lubią i czują się dobrze w swoim towarzystwie, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby byli parą.

,,Krokodyl i Żyrafa. Zakochana para” to bardzo współczesna książka, choć sama historia ma już ponad 10 lat. Warto jednak czytać ją dzieciom, pokazując jak niewielkie znaczenie ma opinia innych, że warto słuchać siebie i iść za głosem serca oraz przede wszystkim – być bardziej tolerancyjnym i mniej oceniać wybory innych.

Polecam ją dzieciom powyżej 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/krokodyl-i-zyrafa-zakochana-para

Artykuł Krokodyl i Żyrafa. Zakochana para – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Minus Trzy. Nieznośna Lucy”

Seria: Minus Trzy

Autor: Ute Krause

Ilustracje: Ute Krause

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Minus Trzy to dinozaur, którego mieliście szansę poznać w poprzedniej i zarazem pierwszej części o jego wielkim pragnieniu, czyli ,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku”.

Od chwili, kiedy udało mu się je spełnić, minęło trochę czasu. W najnowszej książce Ute Krause nasz bohater stanie przed kolejnym wyzwaniem, które będzie znacznie bardziej skomplikowane, niż przekonanie rodziców, że jest dobrym opiekunem.

,,Minus Trzy. Nieznośna Lucy” to bardzo ładnie ilustrowany picturebook podzielony na 4 krótkie rozdziały. Tekstu w książce jest niewiele, dlatego może być doskonałą lekturą dla dzieci, które dopiero trenują czytanie.

Podobnie jak w poprzedniej części, w tej także głównym tematem jest wzięcie odpowiedzialności za zwierzaka oraz opieka nad nim. W tym przypadku jednak role nieco się zamieniają, ponieważ pupilem dinozaura zostaje… praczłowiek!

I to nie byle jaki praczłowiek, a dziewczynka o imieniu Lucy, które nadano także pierwszej i najstarszej odkrytej kobiecie.

Lucy jednak nie jest grzecznym i potulnym zwierzątkiem. Sprawia Minusowi bardzo dużo problemów, a do tego jest niezwykle głośna. Potrafi naśladować różne odgłosy, co niemożliwie drażni rodziców małego dinozaura.

Stawiają oni swojemu synowi ultimatum – albo nauczy Lucy dobrych manier, albo będzie musiał pożegnać się ze swoim zwierzątkiem, a oni oddadzą małego praczłowieka z powrotem do sklepu zoologicznego.

Minus nie potrafi sam poradzić sobie z tą zagwozdką, dlatego udaje się do szkoły ,,Cztery Łapy”, mając nadzieję, że tam Lucy przejdzie prawdziwą przemianę.

Jeżeli jesteście ciekawi, jak kończy się ta historia, koniecznie zerknijcie do książki.

,,Minus Trzy. Nieznośna Lucy” to dobrze napisana opowiastka o tym, że jeżeli jesteśmy za kogoś odpowiedzialni, musimy zrobić wszystko, żeby nie tylko go chronić, ale także odpowiednio wychować, żeby nie był uciążliwy dla innych.

Minus doskonale sprawdził się w roli opiekuna, a Lucy miała duże szczęście, że trafiła właśnie do jego domu.

Polecam tę książkę dzieciom powyżej 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/minus-trzy-i-nieznosna-lucy

Artykuł Minus Trzy. Nieznośna Lucy – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Artur i słoń, który miał kłopoty z pamięcią”

Autor: Maria Girón

Ilustracje: Maria Girón

Tłumaczenie: Katarzyna Okrasko

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamięć jest bardzo istotna dla każdego, nawet najmniejszego człowieka. Ona sprawia, że nie czujemy się samotni, możemy cieszyć się towarzystwem bliskich i wiemy, gdzie jest nasz dom.

,,Artur i słoń, który miał kłopoty z pamięcią” to piękny picturebook, który równocześnie pokazuje bohatera, który nic nie pamięta, jak i tego, który pomaga mu sobie wszystko przypomnieć.

Autorką książki jest Maria Girón, hiszpańska artystka, której prace zostały dostrzeżone już w 2010 roku przez jury podczas Międzynarodowych Targów Książki dla Dzieci w Bolonii.

Opowieść o Arturze jest bardzo prosta. Chłopiec spotyka płaczącego słonia, który mówi mu, że nic nie pamięta. Artur przypomina sobie chwile, kiedy sam o czymś zapominał. Wtedy najlepszym wyjściem wydawało się po prostu przestać myśleć o tym, co próbował sobie przypomnieć.

Idąc tym tropem, Artur zabiera słonia ze sobą, rozśmiesza go i zajmuje różnymi aktywnościami. Stara się, żeby jego nowy kolega dobrze się bawił i nie zadręczał się.

Kiedy w pewnym momencie Artur przedstawia słoniowi swoją rodzinę, ten nagle wszystko sobie przypomina i cała opowieść ma szczęśliwy finał!

,,Artur i słoń, który miał kłopoty z pamięcią” to historia, która może być znajoma dla wielu z nas. Starsi ludzie często zapominają o niektórych sprawach. Mając wiekową babcię, pewnie nieraz byliśmy świadkami, jak zapomina o czymś, co zdarzyła się jeszcze tego samego dnia. Niestety czasami starsi ludzie nie pamiętają nie tylko o tym, co jedli na śniadanie, ale również z ich pamięci ulatują obrazy najbliższych.

Może to być szczególne bolesne dla małych dzieci, które nie wiedzą, dlaczego babcia czy dziadek już ich nie pamięta.

Ta książka pokazuje, jak ważna w takich sytuacjach jest cierpliwość i bycie życzliwym dla innych. Nawet, jeżeli ktoś stracił pamięć, należy poświęcić mu czas i zachowywać się tak jak zawsze.

,,Artur i słoń, który miał kłopoty z pamięcią” to piękna wizualnie opowieść o opiekowaniu się innymi, empatii i przyjaźni. To także pokazanie, jak dwa zestawione ze sobą na pozór przeciwległe światy – młodości i starości, mogą pięknie się uzupełniać.

Polecam tę książkę dzieciom już od 3. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/artur-i-slon-ktory-mial-klopoty-z-pamiecia

Artykuł Artur i słoń, który miał kłopoty z pamięcią – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Sabine Städing

Ilustracje: SaBine Buchner

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Tym razem przenosimy się do Jabłoniowego Sadu w pełni lata, kiedy słońce niemiłosiernie przygrzewa, a temperatura jest tak wysoka, że śmiało można rozważyć smażenie jajecznicy na okiennym parapecie.

W tych sielskich warunkach, czeka jednak rodzinę Kuchniopożarskich niemiłe doświadczenie. Przyjdzie im się zmierzyć z widmem opuszczenia domu…, ale o tym za chwilę!

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Lato pełne grozy” to czwarta i najnowsza część przychód o czarownicy Petroneli, która zamieszkuje przytulne i niezwykłe jabłko.

Przyjaźni się z różnymi owadami, np. jabczastymi sznurakami, Lucjuszem – chrząszczem jelonkiem rogaczem, a także z dwójką dzieci – Lilką i Leonem Kuchniopożarskimi.

Rodzice bliźniąt prowadzą w bliskim sąsiedztwie sadu Czarodziejski Młyn, przyjemną kawiarnię dla dużych i małych łasuchów.

O poprzedniej przygodzie bohaterów pisałam już przy okazji ,,Petroneli z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”.

W najnowszym tomie, jak udało mi się wspomnieć na początku, nad rodziną zawiśnie groźba przeprowadzki. Czarny charakter tej serii – pan Cherlawiec prowadzi w mieście konkurencyjną piekarnię i jest jednocześnie byłym pracodawcą taty Lilki i Leona. Postanawia pozbyć się Czarodziejskiego Młynu i wykupić posiadłość od właściciela.

Kuchniopożarscy nie mają wystarczającej sumy pieniędzy, żeby z nim konkurować, więc widmo wyrzucenia na bruk, staje się coraz bardziej realne. Na szczęście rodzina może liczyć na pomoc przyjaciół i choć czary w tym przypadku na niewiele się zdadzą, to na pewno niezbędne będą tu dobre uczynki, miłość i sprawiedliwość.

Nie wszystko jest idealne w tym tomie. Małe kontrowersje mogą budzić wypowiadane przez dzieci groźby w kierunku oprawców. Złorzeczenia w stronę pana Cherlawca, choć jak najbardziej uzasadnione, mogą być błędnie odebrane przez młodych czytelników.

Wart uwagi jest jednak wątek związany z kłamstwem z konieczności, gdzie rozmawia się na temat tego czy czasami można kogoś oszukać, jeżeli cel sprawy jest słuszny.

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Lato pełne grozy”  to podobnie, jak w opisywanej poprzedniej części – mnóstwo świetnych ilustracji SaBine Buchner. Ubogacają książkę i jeszcze mocniej podkręcają jej humorystyczne akcenty.

Polecam najnowszą ,,Petronelę” wszystkim czytelnikom powyżej 9. roku życia. Będzie idealna na wakacje!

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/petronela-z-jabloniowego-sadu-lato-pelne-grozy

Artykuł Petronela z Jabłoniowego Sadu. Lato pełne grozy – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku”

Seria: Minus Trzy

Autor: Ute Krause

Ilustracje: Ute Krause

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Zwierzolubne dzieciaki, które jeszcze nie mają w swoich domach żadnego podopiecznego, prędzej czy później staną przed swoimi rodzicami z wielkimi, proszącymi oczami i zadadzą ważne pytanie: czy rodzina może się powiększyć?

Niektóre poproszą o chomika, rybkę lub królika. Większość będzie jednak chciała psa lub kota (czasami też jednorożca, ale nawet dzieci wiedzą, że są one niezwykle rzadkie).

Bohater książki ,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku” jest dinozaurem, ale podobnie jak większość współczesnych, ludzkich maluchów pragnie posiadać zwierzątko, którym mógłby się opiekować i z którym zawiązałby przyjaźń.

Niestety jego mama doskonale wie z czym wiąże się obecność zwierzaka w domu. Nie zgadza się na żadnego milusińskiego. Minus, bo tak ma na imię mały dinozaur, decyduje się wywiesić ogłoszenie i polecić swoje usługi opieki nad zwierzętami innym. W ten sposób udowodni rodzicom, że jest świetnym opiekunem.

Zwierzęta, które jednak powierzono w jego ręce są niezwykle… problematyczne. Musi się naprawdę sporo napracować, żeby były czyste, szczęśliwe i bezpieczne.

Jest już bliski zrezygnowania z posiadania zwierzaka, aż tu nagle dowiaduje się, że rodzice zmienili zdanie. Usłyszeli, jak ładnie zajmował się milusińskimi sąsiadów i sprawili mu prezent!

,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku” to pełna humoru opowieść o tym, jak wiele jesteśmy w stanie zrobić dla swoich marzeń, i jak ich realizacja nie zawsze idzie w tym kierunku, o jakim myślimy.

Dodatkowym atutem są sympatyczne ilustracje autorki, które kładą duży nacisk na wyraźne podkreślenie emocji bohaterów.

Książką zachwycą się także te dzieci, które po prostu interesują się dinozaurami ( w jej wnętrzu można wyróżnić ich 3 rodzaje: tyranozaura, triceratopsa czy stegozaura).

Seria ,,Minus Trzy” dopiero zaczyna triumfować w Polsce, jednak w języku niemieckim wydano już w jej ramach 9 tytułów! Czekam z niecierpliwością na kolejne, przetłumaczone pozycje o sympatycznym, małym dinozaurze.

,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku” polecam dzieciom już od 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa:  https://esteri.pl/ksiazka/minus-trzy-marzenie-o-wlasnym-zwierzaku

Artykuł Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Sophie Schoenwald

Ilustracje: Gunther Jakobs

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2018

Objętość:   chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Całkiem niedawno na blogu pojawiła się recenzja klasyki dla dzieci ,,Mycie zębów jest super” , związana właśnie z dbaniem o zdrowie.

W tym wpisie skupiamy się na książce, która szczególny nacisk kładzie na mycie zębów. Podkreśla, jakie jest to ważne, jakie są konsekwencje unikania szczotkowania i dlaczego warto zadbać o swoje uzębienie.

,,Wielkie mycie zębów w zoo” to książka młodej autorki, która jako mama, sama borykała się z niechęcią córeczki do mycia zębów. Jej tekst oraz cudowne ilustracje Gunthera Jakobsa są fantastyczną pomocą dla rodziców w przekonaniu małych uparciuchów o słuszności szczotkowania.

Cała akcja rozgrywa się w zoo, w którym dyrektor wyczuwa podejrzaną woń stęchlizny. Przeprowadza mini śledztwo i dochodzi do wniosków, że przyczyną nieprzyjemnego zapachu jest zaniedbana higiena ust zwierząt.

Z pomocą uczynnego jeża organizują Wielki Dzień Mycia Zębów i stopniowo przekonują rozleniwionych przedstawicieli różnych gatunków, że warto zadbać o swoje zęby.

Finałem jest zrobienie zdjęcia, gdzie wszyscy pokazują do aparatu piękne, zdrowe uśmiechy. Fotografia ma na celu przyciągnąć kolejnych gości do zoo i zapewnić mu popularność.

Do książki dołączono duży plakat, w którym krok po kroku opisywane są etapy prawidłowego szczotkowania zębów. Z powodzeniem można go powiesić w łazience, żeby był inspiracją i przypomnieniem o codziennym dbaniu o higienę ust.

,,Wielkie mycie zębów w zoo” jest sympatyczną książką, która z lekkim przymrużeniem oka zachęca do tego co dobre i potrzebne. W oryginalny sposób daje przykład jak ważne jest szczotkowanie i ile może sprawić ono radości!

Polecam dla dzieci powyżej 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/wielkie-mycie-zebow-w-zoo

Artykuł Wielkie mycie zębów w zoo – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Munro Leaf

Ilustracje: Munro Leaf

Tłumaczenie: Anna Jezierska

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2017 (1943)

Objętość:   chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna:  ma dużo zalet

Recenzja:

Jak pisał Jan Kochanowski w swojej słynnej fraszce ,,Na zdrowie”: ,,Szlachetne zdrowie, Nikt się nie dowie, jako smakujesz, aż się zepsujesz.”, tak samo rozpoczyna się książka dla dzieci ,,Mycie zębów jest super”.

Po raz pierwszy została ona wydana w 1943 roku, a jej oryginalny tytuł brzmiał ,,Health Can Be Fun”, czyli ,,Zdrowie może być super”. Jej autorem jest Munro Leaf, którego nazwisko najbardziej rozsławiła pozycja ,,Byczek Fernando”, zekranizowana w 1938 roku przez Studio Disneya oraz uhonorowana Oscarem za najlepszy krótkometrażowy film animowany.

,,Mycie zębów jest super” rozpoczyna się od krótkiego zdania, które mówi, że dopóki nie zachorujemy, nie zastanawiamy się czym jest zdrowie.

Nie mamy także czasu zaprzątać sobie głowy dbaniem o siebie, bo skoro nie czujemy się źle, znajdujemy lepsze zajęcia, niż troska o własną kondycję.

Zadziwiające, że mimo prawie 80 lat różnicy w książce znajdziemy wiele wartości i porad autora, które się nie przedawniły. Jest jednak kilka informacji, z którymi kilku rodziców mogłoby się nie zgodzić.

Twórca książki pisze: ,,Aby rosnąć, być zdrowym i dobrze się rozwijać, powinniśmy także jeść mięso, ryby i jaja, a przede wszystkim świeże warzywa i owoce, zboża i wiele innych produktów”.

Szczególnie dorośli, którzy są wegetarianami i wychowują zdrowe i prawidłowo rozwijające się dzieci wiedzą, że zarówno mięso jak i ryby nie są niezbędne w prawidłowym funkcjonowaniu.

Obecnie także namawia się rodziców do nie wmuszania w dzieci jedzenia. W tej książce maluchy, które nie chcą jeść nazywa się ,,Tadkiem Niejadkiem” oraz ,,Jedzeniowym Marudą”. Najważniejsze jest znalezienie złotego środku, a w czasach w których pisał autor o tym nie myślano.

Mimo to, z wieloma ze spostrzeżeń ,,Mycie zębów jest super” nie sposób się nie zgodzić.  Munro Leaf zwraca uwagę na różnice w wyglądzie różnych osób i pisze, że to zupełnie naturalne, że ktoś będzie większy, grubszy, niższy czy chudszy.

W książce znajdują się porady, co robić, żeby być zdrowym. Ważne są ćwiczenia, dobry sen i to, jak się do niego przygotować. Autor stara się pomóc rodzicom, którzy mają problem z opornymi na usypianie maluchami.

Oprócz tego, ważna jest oczywiście higiena. W książce, która nosi tytuł ,,Mycie zębów jest super” stosunkowo o ich szczotkowaniu jest niewiele. Można odnaleźć cały mini rozdział ,,Zęby”, ale nie zajmuje on więcej, niż 3 strony.

W wielu miejscach tej książki widać ,,starą szkołę” wychowywania dzieci. Bardzo często straszy się je konsekwencjami, spowodowanymi nie wykonywanymi zaleceniami. Przykładem może być tutaj noszenie sztucznej szczęki na starość, kiedy teraz nie będzie myło się zębów lub brak przyjaciół i samotność, jeżeli będąc dzieckiem nie wychodzi się na dwór.

,,Mycie zębów jest super” to jednak ciekawa książka, która może być świetnym wstępem do rozmów na temat zdrowia. Zabawne i bardzo proste ilustracje oraz duża czcionka i niewielka ilość tekstu zachęcają uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej do samodzielnej lektury.

Do wspólnego czytania będzie odpowiednia już dla przedszkolaków.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/mycie-zebow-jest-super

Artykuł Mycie zębów jest super – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Anna Vivarelli

Ilustracje: Vanna Vinci

Tłumaczenie: Ewa Nicewicz – Staszowska

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Czasami w niepozornej formie skrywa się wielki potencjał. ,,Kto by pomyślał. Filozofia dla młodych umysłów” nie ma grubej oprawy, wybitnych ilustracji oraz nie zużyto na jej strony papieru wysokiej jakości, wręcz przeciwnie. To raczej pozycja, która na pierwszy rzut oka niczym się nie wyróżnia. Mimo to ta lektura była ogromną przyjemnością, a treści mogłoby jej pozazdrościć wiele dużo kosztowniejszych książek.

Autorką ,,Kto by pomyślał. Filozofia dla młodych umysłów” jest Anna Vivarelli – absolwentka Uniwersytetu Turyńskiego na wydziale filozofii, oprócz tego nagradzana pisarka dla dzieci oraz wielka pasjonatka zadawania pytań.

W swojej książce opowiada o trzech rodzajach przyjaźni, uniwersalnym prawie dla wszystkich czy lęku, dzieląc go na ten z którym powinniśmy walczyć, i ten, który jest jak najbardziej uzasadniony.

Oprócz tego, książka zdradza przed nami skąd się biorą sny – nie tylko te dobre, ale także koszmary. Autorka korzystając z osiągnięć Sigmunda Freuda opisuje działanie podświadomości i mechanizmu wyparcia. Analizowanie własnych snów jest bardzo ważne, no chyba, że ktoś doszukuje się odpowiedzi w przypadkowych sennikach…

,,Kto by pomyślał. Filozofia dla młodych umysłów” jest pozycją, która czerpie z największych nazwisk: Sokratesa, który namawiał do troszczenia się o duszę, zamiast o ciało czy pieniądze; Marka Aureliusza, który słusznie zauważył, że śmierć jest taka sama w przypadku władcy czy jego sługi; Voltaire’a przekonujące do tolerancji.

Jeśli nadamy naszemu czasowi właściwą wagę, życie zawsze będzie trwało wystarczająco długo. Jeśli natomiast zmarnujemy go lub pozwolimy sobie odebrać, nasze życie okażę się bardzo krótkie, nawet gdyby miało trwać cały wiek.

Anna Vivarelli, Kto by pomyślał. Filozofia dla młodych umysłów, str. 33

Na początku każdego rozdziału zostały dodane krótkie komiksy ilustrujące w uogólnieniu kwestię w nim poruszaną. Autorką ilustracji jest Vanna Vinci, która z takim nazwiskiem nie miała wyjścia i musiała udać się drogą sztuki (mogła zostać ewentualnie wynalazcą).

Jej rysunki są bardzo proste, przypominające ilustracje z części humorystycznych starych magazynów.

,,Kto by pomyślał. Filozofia dla młodych umysłów” to interesująca podróż w głąb własnego siebie. Próba podsumowania najważniejszych pytań i zmierzenia się z wiedzą i doświadczeniem wielkich postaci.

To nie jest książka o prostej tematyce, ale lekkie pióro autorki na pewno pomoże w czerpaniu ogromnej satysfakcji z lektury.

Polecam dla dzieci powyżej 10-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/kto-by-pomyslal-filozofia-dla-mlodych-umyslow

Artykuł Kto by pomyślał. Filozofia dla młodych umysłów – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Myszaczek”

Autor: Max Kaplan

Ilustracje: Lev Kaplan

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Odwaga to coś, co pcha nas do czynów niewiarygodnych, gdzie z pozoru zwycięstwo jest niemożliwe. Podobnie jak niezwykła jest mała mysz, która potrafi pokonać przeszkody i przezwyciężyć strach, żeby zrobić coś dobrego.

,,Myszaczek” to piękna opowieść o pokonywaniu własnych słabości. O tym, że warto być empatycznym. Warto okazać komuś zrozumienie i współczucie, oraz warto mieć przyjaciół.

Mała mysz postanawia wyruszyć w świat, żeby zdać egzamin ze swojej odwagi. W trakcie podróży zaskakuje ją mróz i głód. Przypadkiem trafia w okolice latarni morskiej, gdzie zaprzyjaźnia się z latarnikiem, który okazuje jej serce i sympatię. Kiedy mężczyzna zapada na ciężką chorobę, mała mysz robi wszystko, żeby się odwdzięczyć za okazaną pomoc.

Zaskakujące jest, że autor ,,Myszaczka” urodził się w 1998 roku i ma zaledwie 20 lat!  Nazywa się Max Kaplan i ma wielkie aspiracje – chce zostać reżyserem. Jeśli jego filmy będą tak dobre, jak historie które pisze – m wielką karierę na wyciągnięcie ręki!

Wspaniałe ilustracje, które dodają tej książce nastroju baśni wykonał Lev Kaplan. Wszystkie zostały ręcznie namalowane, a proces podczas którego powstawały, można obejrzeć np. tutaj: https://www.youtube.com/watch?time_continue=64&v=2D03vlo-0MM

,,Myszaczek” to urocza opowieść, jak uroczy jest jej tytuł, która podkreśla znaczenie ważnych cech, jak odwaga. Mówi o wsparciu przyjaciół i przy okazji w emocjonujący sposób opisuje akcję. Przede wszystkim to jednak bardzo prosta opowieść – bajka, którą mogłaby opowiedzieć babcia lub dziadek na dobranoc dla wnuka. Jej siła tkwi w tej prostocie, i dzięki niej jej przekaz tak mocno oddziałuje na czytelnika.

Polecam ,,Myszaczka” każdemu dziecku powyżej 3-ego roku życia. Niech postawa heroicznej myszki pomoże najmłodszym w zrozumieniu własnej wartości i zarazi odwagą w sięganiu po niemożliwe.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/myszaczek-nieprawdopodobne-przygody-malenkiej-myszki-o-sercu-lwa

Artykuł Myszaczek – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”

Autor: Sabine Städing

Ilustracje: SaBine Buchner

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2018

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Zbliżającym się Świętą Bożego Narodzenia towarzyszy zawsze kilka elementów, które jednoznacznie kojarzą się z tymi niezwykłymi dniami. W domach odbywa się wielkie sprzątanie, zaczyna padać śnieg, w kuchni rozchodzą się przyjemne zapachy wypieków i świątecznych potraw. Przyjeżdża rodzina i każdy myśli nad idealnym prezentem dla najbliższych.

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt” to książka, która zawiera wszystkie te elementy. Świąteczna atmosfera wypływa z niej na każdej stronie!

Tytułową bohaterkę wielu czytelników może jednak kojarzyć także z historii, które dzieją się w innych okolicznościach. Jej pomysłodawczynią jest Sabine Städing, urodzona w Hamburgu pisarka. Do tej pory w Polsce zostały wydane 4 z dostępnych 7 tytułów.

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”  to książka, której akcja dzieje się tuż przed Świętami Bożego Narodzenia. Mała czarownica zamieszkująca ostatnie jabłko na jabłonce oczekuje gości, w związku z czym, czyni niezbędne przygotowania.

Za sąsiadów ma dwoje sympatycznych bliźniąt, Lilkę i Leona, którzy wraz z rodzicami mieszkają w młynie. Ich tata jest piekarzem i piecze najlepsze słodycze na świecie!

Zarówno dzieci, jak i czarownica wiedzą o swoim istnieniu i bardzo się lubią. Ich sielankę i wielkie przygotowania do świąt, przerywa pojawienie się bardzo łobuziarskiego bożonarodzeniowego skrzata. Przyjął on sobie za punkt honoru spłatać jak najwięcej psikusów.

Bliźniaki oraz Petronela robią wszystko, żeby ująć złośliwca i spędzić Święta w spokojnej i wesołej atmosferze.

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”  to książka napisana łatwym językiem. Czyta się ją szybko i przyjemnie. Wciągamy się w wir przygód magicznych przyjaciół oraz całkiem zwyczajnych ludzi. Te dwa światy koegzystują ze sobą w pełnej harmonii.

Bardzo podoba mi się także wydanie tego tytułu. Ma grubą oprawę, z grzbietem przypominającym drewno. W środku czytelnik znajdzie mnóstwo ilustracji oraz wstążkę, która będzie mu służyć jako zakładka.

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”  polecam szczególnie przed okresem świątecznym, dla wszystkich dzieci powyżej 9-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://esteri.pl/ksiazka/petronela-z-jabloniowego-sadu-magia-swiat

Artykuł Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.