➜ Tytuły: Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów, Zwyczajna wieś z rodziną Janssonów, Zwyczajna gwiazdka z rodziną Janssonów, Zwyczajne wakacje z rodziną Janssonów, Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów
➜ Seria: Rodzina Janssonów
➜ Autor: Martin Widmark, (Petter Lidbeck)
➜ Ilustracje: Pelle Forshed
➜ Tłumaczenie: Marta Dybula/Marta Dybula Östholm
➜ Wydawnictwo: Mamania
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kim właściwie jest rodzina Janssonów?

Seria Z rodziną Janssonów to skandynawska propozycja literatury dla dzieci, od której bardzo ciężko się oderwać. Autorem cyklu jest przede wszystkim Martin Widmark (w Polsce znany przede wszystkim z Biura Detektywistycznego Lassego i Mai oraz Nelly Rapp). Wyjątkiem jest część Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów, gdzie drugim autorem był Petter Lidbeck. 

Za ilustracje odpowiada Pelle Forshed. W Szwecji seria ukazuje się jako Familjen Jansson i liczy już co najmniej sześć samodzielnych tomów: tydzień, wakacje, Boże Narodzenie, pobyt na farmie, piątkowy wieczór i filmową przygodę na planie.

Zamiana ról

To, co wyróżnia rodzinę Janssonów, to całkowite odwrócenie ról: dorośli zachowują się jak rozpuszczone dzieci, a dzieci – Kajsa i Alvin – przejmują funkcje tych odpowiedzialnych. Ten pomysł przewija się przez wszystkie części serii i jest on punktem wyjścia do żartów o rodzinie, codzienności oraz naszych oczekiwaniach wobec dzieci. 

• Wydawnictwo Mamania sukcesywnie wprowadza serię na polski rynek. Do tej pory ukazały się:
• Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów, 
• Zwyczajne wakacje z rodziną Janssonów, 
• Zwyczajna gwiazdka z rodziną Janssonów, 
• Zwyczajna wieś z rodziną Janssonów 
• oraz najnowszy tom – Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów.

Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów – kiedy dorośli dają się naciągnąć

Rodziny Janssonów oraz Yolmazów mają w planach spędzić razem spokojny piątkowy wieczór – taki, jak tysiące innych rodzin. Oczywiście nic z tego nie wychodzi. Gdy na progu pojawia się podejrzany mężczyzna zbierający fundusze na dom dla osieroconych małpek, rodzice gotowi są sprzedać pół domu, żeby tylko wspomóc tę inicjatywę. To dzieci – zdecydowanie bardziej czujne i rozsądne – zaczynają zadawać pytania i próbują odkryć, kim tak naprawdę jest nieznajomy.

Z perspektywy dorosłego czytelnika to przewrotna, ale boleśnie znajoma sytuacja: dorośli, którzy dają się porwać emocjom, chcą „czynić dobro” bez zastanowienia, a jednocześnie nie do końca kontrolują, co dzieje się w ich własnym domu. Dla dzieci to świetna historia o:

• krytycznym myśleniu („czy każdy zbierający pieniądze ma dobre intencje?”),
• bezpieczeństwie w kontakcie z obcymi,
• tym, że odwaga i rozsądek nie zawsze idą w parze z wiekiem.

Jednocześnie Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów to książka niezwykle lekka w odbiorze i bardzo zabawna. Znajdziecie ją na stronie wydawnictwa Mamania.

Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów – Święta bez lukru

Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów to wcześniejszy tom serii, ale w związku z tym, że za pasem mamy święta – dobrze go sobie odświeżyć. Zbliża się Gwiazdka, w domu trwa gorączkowe przygotowywanie do Bożego Narodzenia, a dzieci Kajsa i Alvin usiłują ogarnąć kompletnie nieprzewidywalnych rodziców.

Rodzice Janssonowie psocą, kradną choinkę z parku, zaczynają śnieżne bitwy w najmniej odpowiednich momentach i potrafią zjeść wszystkie pierniczki, zanim te trafią na świąteczny stół. Do tego dochodzi jeszcze obecność pradziadka, który dopełnia tego obrazu absolutnego chaosu.

Książka pozwala w humorystyczny sposób przyjrzeć się temu, jak wyglądają nasze przyzwyczajenia oraz oczekiwania wobec rodziny. To nie jest lukrowana opowieść o idealnych Świętach: znajdziecie w niej bałagan, zmęczenie, mnóstwo nieporozumień oraz poczucie, że nic nie jest tak, jak być powinno. A jednak, na końcu czytelnicy mogą być świadkami upragnionego ciepła oraz bliskości, bo każda rodzina, nawet Janssonowie, potrafią dać się oczarować magii Świąt.

Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów dostępna jest na stronie wydawnictwa Mamania.

Dlaczego warto czytać serię Z rodziną Janssonów z dziećmi 6+?

• Odwrócenie ról bawi, ale daje też do myślenia
  Dzieci mogą zobaczyć, jak wyglądałby świat, w którym to one są „mądrzejsze” i bardziej odpowiedzialne, a dorośli zachowują się jak kilkulatki (w bardzo buntowniczym nastroju). To świetny punkt wyjścia do rozmów o granicach, obowiązkach i o tym, że dorośli też popełniają błędy.
• Seria, która rośnie razem z dzieckiem
  Najmłodsi będą się śmiać z prostych rzeczy – potknięć, bałaganu czy absurdalnego zachowania rodziców i ich powiedzonek. Starsze dzieci oraz dorośli dostrzegą ironię wobec współczesnych rodzinnych rytuałów czy „kultury bycia idealnym rodzicem”.
• Przystępna forma dla początkujących czytelników
  Książki mają twardą oprawę, nieco ponad 100 stron, są podzielone na krótkie rozdziały i bogato ilustrowane – co szczególnie ułatwia czytanie dzieciom z klas 1–3.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku polecane są książki z serii Z rodziną Janssonów?
Książki z serii Z rodziną Janssonów są polecane przede wszystkim dla dzieci w wieku około 6–9 lat. Sprawdzą się zarówno jako lektura do samodzielnego czytania w klasach 1–3, jak i do głośnego, rodzinnego czytania z młodszymi dziećmi.

Czy książki z serii Z rodziną Janssonów trzeba czytać w kolejności?
Każdy tom z serii Z rodziną Janssonów to osobna, zamknięta historia, więc nie trzeba czytać książek w ściśle określonej kolejności. Warto jednak znać cały cykl, żeby lepiej orientować się w zależnościach między bohaterami.

Od której części serii Z rodziną Janssonów najlepiej zacząć?
Na dobry początek świetnie sprawdzi się Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów albo najnowsza część Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów. W okresie przedświątecznym idealnym wyborem będzie Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów.

Czy książki Z rodziną Janssonów są podobne do innych serii Martina Widmarka?
Seria Z rodziną Janssonów ma podobne poczucie humoru jak inne książki Martina Widmarka, ale jest mocno skupiona na relacjach rodzinnych i zdecydowanie nieszablonowa, jeżeli mowa o pomyśle na fabułę.

Artykuł Z rodziną Janssonów – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Trudno mieć wiosnę w sercu, kiedy cierpi się po starcie kogoś bliskiego. Gdy czujemy się samotni i nieszczęśliwi, często chcielibyśmy, żeby wokół nas była zima, która to najlepiej oddaje taki stan.

Martin Widmark & Emilia Dziubak

Jest jednak coś, co może ponownie zasiać nadzieję i ocieplić zamrożone serduszko. O tym, co to jest, można dowiedzieć się z najnowszej, pięknej książki wydawnictwa Mamania.

Szpinakowa Staruszka jest kolejnym projektem Martina Widmarka oraz polskiej ilustratorki Emilii Dziubak. Pozycja powstała we współpracy również z Emmą Karinsdotter – szwedzką, młodą autorką literatury dziecięcej.

Zanim jednak Emma dołączyła do sprawdzonego duetu, ukazały się takie książki jak m.in.:

• Dom, który się przebudził,
• Długa wędrówka,
• Dinks,
• Biblioteka Astrid.

Przypadkowe spotkanie w głębi lasu

Najnowsza pozycja obrazkowa zabiera czytelników w leśne ostępy. Narratorem jest wiekowy już dąb, który ze swojego punktu widzenia, snuje opowieść o pewnej, niewielkiej wzrostem bohaterce oraz znacząco wyższym, ale jednak bardzo młodym chłopcu.

To niewinne i zupełnie przypadkowe spotkanie w głębi lasu, zmieniło życie tych dwojga diametralnie. Zanim jednak do niego doszło, mieliśmy szansę nieco poznać charakterek wspomnianej bohaterki, od której imienia zresztą, wziął się tytuł tej książki.

Szpinakowa Staruszka

Zgryźliwa, opryskliwa i bardzo niemiła dla zwierząt oraz roślin Szpinakowa Staruszka nie była w stanie dopuścić do siebie myśli, że zbliża się wiosna. Wiosna ją irytowała. Sprawiała, że niewielka postać wpadała w jeszcze gorsze samopoczucie.

W podobnym nastroju był chłopiec, który spacerował z mamą po lesie. Kobieta próbowała przekonać go do niezwykłości miejsca, w którym się znajdują, ale on zupełnie zdawał się nie widzieć tego, co ona mu pokazywała.

Malec zauważył jednak Szpinakową Staruszkę, którą postanowił… zabrać ze sobą. Jak potoczyła się ich historia? Czego obydwoje nauczyli się od siebie? I kto zasiał w nich złość i żal?

Drugie znaczenie tej książki dla dzieci

Szpinakowa Staruszka to książka, która z jednej strony przekonuje czytelników jak wiele niespodzianek może skrywać las, a z drugiej pokazuje, że nie każdy kto jest zły lub niemiły, był taki od zawsze.

Być może to bycie okropnym dla innych, to tylko taka maska, pod którą skrywa się zraniona i smutna osoba. To szczególnie ważne w kontekście szkolnych łobuzów, którzy utrudniając życie innym uczniom, wołają w ten sposób o pomoc i uwagę.

Ta bajka jest bezsprzecznie mądra, momentami zabawna, ale przede wszystkim fantastycznie pozwala rozwinąć się wyobraźni. Pomagają w tym piękne ilustracje Emilii Dziubak, dzięki którym czujemy się niczym mała muszka zerkająca z kępy traw i paproci.

Polecam Szpinakową Staruszkę wszystkim powyżej 4 lat.

Oficjalna premiera: 17.04.2024 rok

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/pol_m_Nowosci-i-zapowiedzi-657.html

Artykuł Szpinakowa Staruszka – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Niespodziewana to premiera w samym środku wakacji! Dlaczego? Bo akcja książki, o której opowiadam w tej recenzji, toczy się zaledwie na kilka dni przed Wigilią. Czy ma jednak coś wspólnego ze świętami? Nie bardzo. W ,,Dinksie” spełnia się za to najczarniejszy scenariusz fanów science fiction – robotom udaje się zawładnąć ludzkością!

No dobrze, może nie robotom, tylko małemu robocikowi o imieniu Dinks. I nie ludzkością, a dwójką braci – Walterowi oraz Rutgerowi. Zacznijmy jednak po kolei.

Nowa książka Martina Widmarka i Emilii Dziubak

,,Dinks” należy do serii książek, które już od kilku lat ukazują się nakładem wydawnictwa Mamania. Do tego cyklu można zaliczyć także:

• Tyczka w Krainie Szczęścia,
• Dom, który się przebudził,
• Długa wędrówka,
• Biblioteka Astrid.

Ich autorem jest znany szwedzki pisarz Martin Widmark, który w Polsce kojarzony jest przede wszystkim z serią:

• Biuro detektywistyczne Lassego i Mai,
• Nelly Rapp,
• Dawid & Larisa.

Z kolei ilustracje stworzyła jedna z najbardziej znanych ilustratorek w polskiej literaturze dziecięcej – Emilia Dziubak.

Czym jest Dinks?

Z książki o tym samym tytule wynika, że Dinks to mały robot, którego pierwotnym celem było pomaganie przy porządkach i gotowaniu. Nieopacznie jednak Dinksa obdarzono inteligencją, co sprawiło, że nie tylko zaczął się szybko uczyć, ale i wprowadził w domu braci pewne własne zasady.

Niektórzy mogliby stwierdzić (np. narracja w książce zmierza w tym kierunku), że Dinks się rządzi. Robocik zadecydował, że Walter oraz Rutger będą jeść tylko zdrowe jedzenie, nie będą kupować niepotrzebnych rzeczy i… obchodzić Bożego Narodzenia (bo Mikołaj nie istnieje!).

Nie całkiem niewydarzony wynalazek

Dinks jest w książce bardzo demonizowany. Bracia czują się przez niego nieszczęśliwi, bo choć narzekali na swoje obowiązki, to jednak niezdrowe nawyki sprawiały im dużo frajdy. Z punktu widzenia rodzica, Dinks wcale nie jest takim niewydarzonym wynalazkiem. Jasne, ma swoje wady, ale czy – mimo wszystko – nie warto byłoby mieć takiego urządzenia we własnym domu?

Książka ,,Dinks” to nietypowa propozycja czarnego humoru, a nawet momentami historia nawiązująca do opowieści grozy (szczególnie podczas finału), która każe się zastanowić jaki udział w naszym życiu ma technologia.

Jestem przekonana, że ta niebanalna historyjka znajdzie swoich fanów – szczególnie, że została fantastycznie zilustrowana. 

Polecam ją czytelnikom już powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl

[Robocik na zdjęciu głównym dodany, a jakże!, przez AI]

Artykuł Dinks – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Rose Lagercrantz

Ilustracje: Eva Eriksson

Tłumaczenie: Marta Dybula

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2020

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Dunia kolejny raz zaskakuje! A w zasadzie to nie zaskakuje, bo kolejna książka jest niezmiennie czarująca, mądra, ciepła i niezwykle prawdziwa tak jak poprzednie.

Wydawnictwo Zakamarki długo kazało nam czekać na 7 tom historii o małej bohaterce ze Szwecji. Poprzedni ,,Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię” miał premierę pod koniec 2018 roku. Wówczas dziewczynka poznała byłą dziewczynę swojego taty, przeżyła samotną podróż pociągiem i rozstanie z przyjaciółką.

W ,,Lepsza miłość niż brak miłości” dalej tęskni za Fridą, ale dzieje się u niej znacznie więcej. Opowieść (tak jak w poprzedniej części) rozpoczyna się od kolegi dziewczynki – Poduchy, i na nim kończy, mamy więc przyjemną klamrę kompozycyjną.

Autorka bardzo ciekawie zwodzi czytelnika za nos. Okazuje się, że Dunia zaginęła. Od wielu tygodni nikt jej nie widział. Początkowo jest więc przedstawiona sekwencja z jej kolegami z klasy oraz zmartwioną Fridą (której także przytrafia się niezła przygoda!). W końcu dowiadujemy się, jaki los spotkał i Dunię!

Dziewczynka dużo chorowała. Trafiła nawet do szpitala, gdzie przekonała do odbudowania związku tatę z jego byłą dziewczyną! Dunii udało się nawet coś znacznie większego, ale nie będę zdradzać szczegółów – pozostawiam tę przyjemność do odkrywania przez czytelników. 

Możecie być pewni, że sięgając po 7 tom opowieści Rose Lagercrantz nie dość, że się ani trochę nie rozczarujecie, to dodatkowo sprawi wam on ogromną radość! 

Fabuła jest tutaj tak doskonale pomyślana, że czytelnik ma wrażenie, jakby układał wyjątkowo dobrze skrojone puzzle. Każdy wątek łączy się z poprzednim, tworząc galerię wyjątkowych zdarzeń. Z każdej takiej sytuacji odbiorca dostaje ważną lekcję – o przyjaźni, wrażliwości czy tęsknocie.

W książce pojawia się także kwestia nie oddalania się od rodziców, temat porwania (choć do niego szczęśliwie nie dochodzi), empatia i troska o stan emocjonalny innych osób. Wiele jest tutaj wrażliwości, dlatego bardzo łatwo można się wzruszyć. 

,,Lepsza miłość niż brak miłości” to również lektura, która idealnie nadaje się do samodzielnego czytania. Dzięki dużej czcionce, przejrzystemu formatowaniu i mnogim ilustracjom doskonałej Evy Eriksson, zostanie ona pochłonięta w błyskawicznym tempie!

Choć akcja książki dzieje się w kwietniu, zupełnie nie przeszkadza to w czytaniu jej w każdym innym miesiącu i o każdej porze roku. 

Polecam kolejny tom Dunii wszystkim czytelnikom i słuchaczom powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/lepsza-milosc-niz-brak-milosci.html?dir=asc&order=a

Artykuł Lepsza miłość niż brak miłości – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię”

Autor: Rose Lagercrantz

Ilustracje: Eva Eriksson

Tłumaczenie: Marta Dybula

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Dunia to dziewczynka, która mieszka z tatą w Sztokholmie. Jej historia rozpoczyna się w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Od tego momentu staje się bohaterką sześciu książek.

,,Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię” to najnowszy tytuł szwedzkiej autorki, Rose Lagercrantz, która tworzy od 1973 roku. Dunia jest już uczennicą drugiej klasy. Właśnie zbliżają się ferie, a jej wielkim marzeniem jest zobaczenie przyjaciółki Fridy, która wyprowadziła się do Uppsali.

Wkrótce nadarza się idealna okazja. Dziewczynka przypomina sobie o zbliżających się urodzinach Fridy. W tym samym czasie jej tata wpada w smutny nastrój i wyjeżdża do Włoch, a Dunia trafia na ferie do dziadków.

Razem z babcią postanawiają, że dziewczynka przeżyje swoją pierwszą samodzielną podróż do Uppsali. Zostaje wsadzona w pociąg i ma być odebrana na miejscu. Niestety wydarza się wielka pomyłka i po Dunię nikt nie przychodzi. Na szczęście udaje się jej szybko skontaktować z byłą dziewczyną taty, która odwodzi dziewczynkę do domu.

,,Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię” to niezwykła książka, która zawiera cały wachlarz emocji, świetnie odwzorowane zachowania osób w różnym wieku i o różnych charakterach. Jest bardziej wielowymiarowa, niż może się wydawać. Oprócz oczywistych wątków, jak przyjaźń dwóch rówieśniczek, opowiada także o potrzebie bliskości z rodzicami. O momencie, w którym zostają zweryfikowane powtarzane przez starszych frazesy, o których prawdziwości nie można być pewnym.

W fabułę ładnie został także wpleciony wątek pierwszego zauroczenia. W Dunii zakochany jest Poducha, jej kolega z klasy. Od niego zaczyna się książka i na nim kończy, pozostawiając w czytelniku rozczulające wrażenie.

,,Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię”  doskonale nadaje się do samodzielnego czytania. Zawiera bardzo dużo ilustracji utalentowanej Evy Eriksson, której prace możemy oglądać chociażby w ,,Jak tata pokazał mi wszechświat”, ,,Księżniczki i smoki” czy ,,Rycerze i smoki”. Ma krótkie rozdziały i szeroko sformatowany tekst ułatwiający czytanie.

To piękna historia, która pokazuje, że nie wszystko zawsze się udaje, ale warto wierzyć, że marzenia mogą się spełniać. To książka, która jest na wskroś prawdziwa i również dzięki temu, bardzo wartościowa.

Link do strony wydawnictwa: http://www.zakamarki.pl/produkt/szczesliwy-ten-kto-dostanie-dunie/

Artykuł Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Martin Widmark

Ilustracje: Emilia Dziubak

Tłumaczenie: Marta Dybula

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Martin Widmark i Emilia Dziubak to jeden z najlepszych duetów we współczesnej literaturze dziecięcej. Z całą pewnością nie można przejść obojętnie także obok ich najnowszego tytułu.

,,Długa wędrówka” to już trzecia wspólnie wydana książka. Dwie poprzednie, ,,Tyczka w Krainie Szczęścia” oraz ,,Dom, który się przebudził” osiągnęły bardzo dużą popularność i ujęły gusta wielu młodych i trochę starszych czytelników.

Martin Widmark jest szwedzkim pisarzem, słynącym przede wszystkim z detektywistycznych powieści dla dzieci i młodzieży. Pisałam całkiem niedawno o jego nowości z serii ,,Biuro detektywistyczne Lessego i Mai”, ,,Nelly Rapp” czy dla trochę starszych ,,David i Larisa”.

Jego pióro charakteryzuje się niezwykłą lekkością i przystępnością. Potrafi pisać o rzeczach trudnych i skomplikowanych w sposób zaskakująco subtelny, wręcz minimalistyczny. Dzieci uwielbiają, kiedy książka skupia się przede wszystkim na akcji, a pomija tych wiele opisów, które czasami mogą odwracać uwagę od tego, co najważniejsze.

Z kolei Emilia Dziubak jest jedną z najbardziej popularnych polskich ilustratorek. Jej charakterystyczny styl doceniają czytelnicy w wielu krajach.

,,Długa wędrówka” to krótka opowieść przede wszystkim o emocjach. W której autor próbuje pokazać z jaką łatwością możemy przejść ze stanu euforii do smutku. Jak często odwraca się od nas los, żeby za chwilę znów nam sprzyjać. W końcu, to historia o zawiązywaniu się przyjaźni, o sensie życia i o utracie najbliższej istoty.

Mam nieodparte wrażenie, że to jakieś początki zadawania pytań młodym czytelnikom. Podoba mi się, że nie udziela ona gotowych odpowiedzi, ale zmusza do myślenia. Dzięki temu, że jej fabuła rozgrywa się pomiędzy snem, a jawą, można uważać, że jest wskazówką, która pozwoli znaleźć rozwiązanie w chwili smutku i rezygnacji.

,,Długa wędrówka” jest także wizualnym arcydziełem. Jej wydanie zostało dopracowane do perfekcji.

Polecam ją przede wszystkim czytelnikom od 6-ego roku życia. Nie będę zdziwiona, jeżeli także zachwycą się nią i nastolatki oraz dorośli. To pozycja, którą pokocha każdy miłośnik literatury, bo została stworzona przez ludzi, którzy z pewnością mieli coś do powiedzenia.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-335-Dluga-wedrowka.html

Artykuł Długa wędrówka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.