Opowieści dla chłopców, którzy chcą być wyjątkowi 2 – recenzja

Opowieści dla chłopców, którzy chcą być wyjątkowi 2 – recenzja

Tytuł: ,,Opowieści dla chłopców, którzy chcą być wyjątkowi 2”

Autor: Ben Brooks

Ilustracje: Quinton Winter

Tłumaczenie: Julia Tokarczyk

Wydawnictwo: K.E. Liber

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

 

 

Recenzja:

Po premierach ,,Opowieści dla dzieci, które chcą być wyjątkowe oraz ,,Opowieści dla chłopców, którzy chcą być wyjątkowi” przyszedł czas na ostatnią nowość, czyli ,,Opowieści dla chłopców, którzy chcą być wyjątkowi 2”.

 

Ich autorem jest młody pisarz Ben Brooks, który ma już na swoim koncie wiele tytułów. 

 

 

Trzeba przyznać, że w jego najnowszej książce znalazło miejsce wiele ciekawych postaci, które – zgodnie z tym, co głosi tekst na okładce – mogą inspirować, obalać stereotypy oraz pokazywać, jak zmieniać świat na lepsze. 

 

To zbiór osób, których nie ocenia się przez pryzmat ich pochodzenia, wieku czy tożsamości płciowej. Książka może uczyć tolerancji i być cenną lekcją dla każdego, kto nie uznaje poglądów czy sposobu na życie innych ludzi. 

 

Niestety nie jest to pozycja pozbawiona wad.

 

 

 

 

Byłam bardzo podekscytowana, kiedy zobaczyłam, że Ben Brook zdecydował się napisać także o nurkach z Czarnobyla. To mężczyźni, którzy wiedząc, że ryzykują swoim zdrowiem i życiem, zdecydowali się na misję, która miała uratować świat.

 

Bardzo się jednak zdziwiłam, kiedy okazało się, że ich tam… uśmiercono. 

 

Mało tego, autor uważa, że zmarli kilka tygodni po wykonaniu misji, kiedy w rzeczywistości dwóch z nich żyje do dzisiaj, a trzeci zmarł na atak serca w 2005 roku (informacje według https://www.chernobylwel.com/blog-detail/113/who-saved-europe-the-three-unsung-heroes-of-chernobyl). 

 

To niestety kolejny już raz, kiedy spotykam się z błędami w tym cyklu (w pierwszej części także było kilka nieścisłości, związanych np. z błędnie zapisanym imieniem i nazwiskiem). Obawiam się, że może być ich tam jeszcze więcej, po prostu moja wiedza ogólna nie pozwala na zweryfikowanie każdej z postaci.

 

W książkach biograficznych redakcja i szczegółowe sprawdzanie detali dotyczących życia bohaterów (tym bardziej, kiedy tylko jedna strona przypada na konkretną osobę lub grupę osób) jest absolutnie obowiązkowe. W przeciwnym wypadku książka zupełnie traci swoją funkcję. 

 

 

 

 

Kolejne wątpliwości mogą rodzić same wybory postaci do tej książki. Na jakiej podstawie zdecydowano się pisać o tych konkretnych osobach? O ile nie mam wątpliwości przy XIV Dalajlamie, Akricie Jaswalu czy chociażby Sokratesie, to już Chester Bennington, wokalista zespołu Linkin Park, który popełnił samobójstwo ze względu na swoją chorobę psychiczną (co zostało ujęte w jego opisie) budzi moje zastrzeżenia.

 

Są to pojedyncze przypadki, jednak ich obecność każe mi się zastanowić dla jakiego wieku przeznaczony jest ten cykl. 

 

Kiedy świetne i rzeczywiście inspirujące historie dla chłopców, jak np. ta Johna Gurdona, który był najgorszym uczniem w szkole, a który finalnie otrzymał Nagrodę Nobla za osiągnięcia w biologii jest zestawiona z opowieścią o Ricky Martinie, gdzie jedynym co osiągnął, było wieloletnie ukrywanie się ze swoją orientacją seksualną, żeby w końcu – kiedy nie mógł już dłużej milczeć, otworzyć się przed swoimi fanami. 

 

Nie licząc sporego faux pas z nurkami z Czarnobyla, byłaby to bardzo ciekawa książka dla starszych dzieci. Polecałabym ją czytelnikom powyżej 10. roku życia.

 

Link do strony Wydawnictwa: http://keliber.pl/dla-dzieci/232-opowiesci-dla-chlopcow-ktorzy-chca-byc-wyjatkowi-2.html

 

 

Podziel się
Bajkochłonka
No Comments

Post a Comment