➜ Tytuł: Pogoda dla puchaczy. Wiosna
➜ Seria: Pogoda dla puchaczy
➜ Autor: Marcin Kozioł
➜ Ilustracje: Małgorzata Piędel
➜ Wydawnictwo: Bumcykcyk
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest Pogoda dla puchaczy. Wiosna?

Głównym bohaterem i narratorem pozostaje niezmiennie Bubuś – najmniejszy z rodzeństwa, ale także ten, który ma najwięcej do powiedzenia. Wiosenny tom rozpoczyna się od razu od bardzo emocjonującej sceny: silny nurt porywa Bubla (tego puchacza z nastroszonym czubkiem). Na szczęście z pomocą braciom przychodzi znajomy borsuk, co staje się początkiem kolejnego, ciekawego wątku w tej przygodzie.

Tym razem to tylko Bubuś i Bubel z rodziny puchaczy grają pierwsze skrzypce, bo tylko oni pozostali z czwórki rodzeństwa. Bubbo, jak i Bubisia znaleźli już sobie domy – mogliśmy o tym przeczytać w tomach poświęconych jesieni oraz zimie.

Tak w tamtych książkach, jak i w tej, autor przeplata fabułę popularnonaukowymi wstawkami. Wszystkie ciekawostki nie pojawiają się jednak w oderwaniu od akcji, ale przechodzą płynnie w narrację, stając się naturalną częścią wydarzeń.

Książka o wiośnie, która tłumaczy zjawiska przyrodnicze

Jest to jeden ze znaczących wyróżników całej serii Pogoda dla puchaczy. Młody czytelnik zostaje bowiem odpowiednio wprowadzony w każdy rozdział, mając szansę bardziej świadomie przeżywać to, co zostało w nim napisane. 

Wiosna to pora roku, który przynosi sporo potencjalnych pytań, bo jest momentem w kalendarzu, kiedy świat diametralnie się zmienia. Skąd bierze się deszcz? Dlaczego po zimie woda nagle przybiera? Jak rozpoznać, że przyroda już ,,budzi się do życia”? Co mówi nam niebo, ziemia czy zachowanie zwierząt? 

Ta książka nie zasypuje dziecka suchymi definicjami, ale osadza wiedzę w konkretnej sytuacji oraz w emocjonalnym doświadczeniu bohaterów. Dlatego zostaje w pamięci na dłużej, a dzieci nie mają poczucia, że ktoś próbuje za wszelką cenę wtłoczyć im do głowy jakieś definicje.

Ekologia a bezpieczeństwo leśnych zwierząt

Wiosna to oczywiście jedna z pierwszoplanowych bohaterek, ale równie istotną tematyką, która zostaje poruszona w tym tomie, jest ekologia. Spotkanie z borsukiem, a chwilę później także z lisem, staje się pretekstem do rozmowy o odpowiedzialności za wspólną przestrzeń. Zagrożenie bowiem, jakie zazwyczaj niesie zaśmiecanie lasu wiąże się nie tylko z potencjalnymi pożarami, ale jest przyczyną wielu niebezpiecznych sytuacji dla zwierząt, takich jak choćby pomylenie odpadków z pożywieniem. 

Bardzo lubię, kiedy literatura dziecięca nie próbuje umoralniać swoich odbiorców na siłę, tylko pozwala dzieciom samodzielnie dojść do wniosku, dlaczego warto dbać o otoczenie. W tym przypadku, niefortunna zabawa lisa staje się kołem napędowym do wielkiej, ogólnoleśnej akcji sprzątania! A że bohaterami w książce są zwierzęta i to im najbardziej zależy na czystym miejscu zamieszkania – do akcji przyłączają się reprezentanci różnych gatunków: niedźwiedź, gryzonie, lisy, zające czy dzikie króliki. Wszystko po to, żeby ,,uleczyć” las oraz czuć się w swoim domu bezpiecznie.

Dlaczego to moja ulubiona część?

Pogoda dla puchaczy. Wiosna to pozycja niezwykle różnorodna. Przy okazji jest dla mnie również najpiękniejszą wizualnie. Zmalowane przez Małgorzatę Piędel pełne ponadczasowego uroku ilustracje, doskonale godzą ze sobą zmyślony świat fikcji z rzeczywistością dzikich zwierząt. 

A sama pora roku? Zanim las na dobre się zazieleni, przychodzi wezbrana woda, błoto, deszcz – tak jakby otoczenie ,,oczyszczało się” z zimy. Akurat w kontekście tego tomu to wiosenne sprzątanie działa na kilku poziomach. To także część symbolicznie ważna dla samych bohaterów. Wspomniałam już, że Bubuś i jego rodzeństwo wykluły się właśnie wiosną, więc ten tom niesie ze sobą także skojarzenie z początkiem oraz dojrzewaniem. 

Gratka dla fanów twórczości Marcina Kozioła

Mam wrażenie, że Wiosna jest tomem szczególnie dobrze wyważonym. Znajdziecie w niej idealne proporcje czułości, humoru, obserwacji świata, ale także zaproszenie do rozmowy z dzieckiem o pogodzie, przyrodzie, zwierzętach, odpowiedzialności i dorastaniu.

Dodatkową przyjemnością dla czytelników Marcina Kozioła będzie urocze przecięcie dwóch światów, bo w Wiośnie pojawia się nawiązanie do Stajni pod tęczą. Jestem przekonana, że taki zwrot akcji przyniesie dzieciom mnóstwo frajdy. 

Proponowane aktywności z dzieckiem oraz książką

Po lekturze Pogody dla puchaczy. Wiosna rozmaite aktywności mogą być świetną okazją do dalszego zgłębiania tematów, które zostały poruszone w książce. Świetnie sprawdzi się na przykład „wiosenny dziennik obserwacji”, do którego dziecko będzie wpisywać lub w którym będzie rysować pierwsze oznaki zmieniającej się przyrody: pąki, deszcz, tęczę, ptaki, kwiaty czy coraz dłuższe dni. Do tego celu można wykorzystać jakikolwiek zeszyt lub tworzyć dziennik na kartkach, a później spiąć je ze sobą.

Naturalnym rozwinięciem lektury może być również rodzinne „sprzątanie małego kawałka świata”, czyli spacer połączony z zabraniem kilku odpadów z parku lub lasu oraz rozmową o tym, dlaczego zwierzętom potrzebna jest czysta przestrzeń. 

W kontekście padającego często deszczu, inspirującym może okazać się również prosty eksperyment z parowaniem i skraplaniem wody. To dobry sposób żeby pokazać skąd bierze się deszcz. Do tego celu wystarczy garnek z gotującą się wodą oraz przezroczysta pokrywka.

Jeżeli lubicie często spacerować po lesie – mam jeszcze jedną propozycję, tym razem z kompasem. Spróbujcie przygotować „leśną mapę Bubusia”, na której dziecko zaznaczy dom borsuka, miejsce spotkania lisa, strumień i wymarzony zakątek dla małego puchacza. Poruszajcie się po lesie wyznaczając kierunki oraz pilnując zmieniacza na północ.

Dla kogo jest Pogoda dla puchaczy. Wiosna?

To wartościowa lektura, która może być czytana na głos nawet już młodszym przedszkolakom – co nie znaczy, że nie zainteresuje starszych odbiorców. Autor prowadzi warsztaty wokół serii dla przedszkoli, ale także klas 1–3, co wyraźnie wskazuje jak uniwersalna jest to pozycja.

Pogoda dla puchaczy. Wiosna to książka, która odpowiada na dziecięcą ciekawość, oferuje emocje, wiedzę oraz ważne temat do rozmowy. Dla mnie to najpiękniejszy tom serii… ale jeszcze nie opowiedziałam Wam o części dedykowanej latu. Będziecie wypatrywać recenzji?

Dostępność książek sprawdzajcie bezpośrednio na stronie Wydawnictwa Bumcykcyk.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest Pogoda dla puchaczy. Wiosna?

To trzeci tom serii o Bubusiu i jego rodzeństwie. Wiosenna część rozpoczyna się od niebezpiecznej przygody z wezbranym strumykiem, a później prowadzi czytelnika przez kolejne spotkania z mieszkańcami lasu, wątki ekologiczne i dalsze poszukiwanie domu przez puchacze. 

Od jakiego wieku jest Pogoda dla puchaczy. Wiosna?

To odpowiednia książka dla dzieci powyżej 4 lat. Sprawdzi się więc w przypadku przedszkolaków oraz uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej.

Czy trzeba znać wcześniejsze tomy serii?

Nie, tomy można czytać w dowolnej kolejności, jednak wcześniejsze części budują pełniejszy obraz wędrówki Bubusia i jego rodzeństwa, więc zachowanie porządku pór roku przyniesie więcej radości. 

Czego dzieci uczą się z książki?

Między rozdziałami pojawiają się krótkie fragmenty popularnonaukowe o deszczu, segregacji śmieci, kompasie oraz mieszkańcach lasu, takich jak borsuk czy lis. Dzięki temu książka łączy przygodę z wiedzą o przyrodzie i ekologii. 

Co wspólnego ma ten tom ze Stajnią pod tęczą?

W Wiośnie pojawia się sympatyczne połączenie obu książkowych światów Marcina Kozioła, co dla stałych czytelników autora jest bardzo przyjemnym dodatkiem do głównej fabuły.

Artykuł Pogoda dla puchaczy. Wiosna – recenzja najpiękniejszego tomu serii o przyrodzie i ekologii pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Wiosna w Dolinie Tumilu
➜ Seria: Rok w Dolinie Tumilu
➜ Autorka: Ewa Dahlig
➜ Ilustracje: Marta Dahlig
➜ Wydawnictwo: Tumilu
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wiosna w Czytance oraz Wyszukiwance

Seria już od pierwszego tomu zdecydowanie wyróżniała się na skalę światową. Aż do teraz należy bowiem sięgać po nią w duecie – Czytanki, czyli książki z opowiadaniami, wierszami oraz zadaniami – oraz solidnej kartonówki Wyszukiwanki, wypełnionej całorozkładówkowymi ilustracjami. 

Dlaczego jedna książka nie może istnieć bez drugiej? Koncepcja Rok w Dolinie Tumilu opiera się na wzajemnym uzupełnianiu. Pozycja z tekstami w bezpośredni sposób odnosi się do tego, co widoczne jest w pełnej skali tylko w kartonówce. Z kolei kartonówka Wyszukiwanka odsłania wszystkie niuanse dopiero w zestawieniu z Czytanką.

Twórczynie, mama i córka, Ewa oraz Marta Dahlig, w każdy swój projekt wkładają mnóstwo serca oraz ogromne pokłady kreatywności. Ich książki powstają wiele miesięcy, ale ten czas oczekiwania wart jest każdego dnia wypatrywania premiery.

Bohaterowie, z których można brać przykład

Miłośnicy Świata Tumilu odnajdą w Wiośnie swoich starych, literackich przyjaciół, których mogli poznać w tej serii, ale również w innych książkach z cyklu Dolina Tumilu – Teo, Flipa, Bubę, Mimi, Tutu czy Lulu. O dwóch nowościach z Przyjaciele z Doliny Tumilu pisałam np. tutaj:

• Zula musi to mieć! + Bunio chce się bawić.

Ci mali, bajkowi bohaterowie doświadczają różnych sytuacji, które bardzo często mogą być znajome dla czytelników od 2 do 7 lat, czyli najczęściej przedszkolaków. Na ich przykładzie dzieci mogą się uczyć, m.in.:

• dlaczego warto być cierpliwym podczas nauki nowych umiejętności,
• jak mądrze ograniczać słodycze,
• nie robić tego, co może być nieprzyjemne dla innych, ale i samemu stawiać jasne granice, co się akceptuje, a czego nie,
• w jaki sposób kontrolować korzystanie z tabletu.

10 opowieści o emocjach oraz 200 angażujących zadań

Wiosna w Dolinie Tumilu bardzo wyraźnie skupia się na emocjach – i, jak zawsze, robi to z dużą świadomością. Dziesięć historii prowadzi dziecko przez różne stany oraz doświadczenia. Każda z nich staje się naturalnym pretekstem do rozmowy. W związku z tym, że znacząca akcja często rozgrywa się w przedszkolu, to również dobre miejsce na dyskusje w grupach.

Ta książka nie podaje gotowych odpowiedzi, ale daje przestrzeń, żeby wspólnie ich szukać. Jednocześnie nie jest to pozycja, którą po prostu się czyta i odkłada na półkę. Ponad 200 aktywności – zagadek, poleceń, wyszukiwanek – sprawia, że dziecko może wracać do niej wielokrotnie. Z każdym kolejnym podejściem odkrywa w ilustracjach lub tekście coś nowego, zauważa więcej oraz zaczyna łączyć fakty i różne punkty widzenia bohaterów.

Kody QR i rozszerzony świat Tumilu

Ciekawym dodatkiem są kody QR, które prowadzą do dodatkowych materiałów, między innymi przepisów na zdrowe przekąski. Warto zaznaczyć, że na stronie Wydawnictwa można także znaleźć wspaniałe kolorowanymi – w tym ,,Kolorowanki na wiosnę”, idealne do wydrukowania oraz czerpania radości z nadchodzących Świąt.

Dla kogo jest Wiosna w Dolinie Tumilu?

Najwięcej wyniosą z niej dzieci w wieku od 2 do 7 lat, szczególnie przedszkolaki. Sprawdzi się zarówno w domu, jak i w przedszkolu, jako punkt wyjścia do rozmów o emocjach oraz codziennych sytuacjach. 

Wiosna w Dolinie Tumilu to jednocześnie wyszukiwanka, czytanka, tomik poezji, zeszyt z aktywnościami i poradnik dotyczący codziennych sytuacji w przedszkolu oraz w domu. Pozycja, która zachwyci dzieci oraz którą pokochają rodzice i nauczyciele.

Dostępna jest wyłącznie na oficjalnej stronie Tumilu.

FAQ – Wiosna w Dolinie Tumilu

O czym jest Wiosna w Dolinie Tumilu?

Wiosna w Dolinie Tumilu to książka dla dzieci, która łączy opowieści o codziennych sytuacjach z elementami rozwijającymi emocje i spostrzegawczość. Zawiera 10 historii oraz ponad 200 zadań, zagadek i wyszukiwanek, które angażują dziecko do aktywnego odkrywania świata.

Dla jakiego wieku jest Wiosna w Dolinie Tumilu?

Książka jest przeznaczona głównie dla dzieci w wieku od 2 do 7 lat. Najlepiej sprawdzi się u przedszkolaków, zarówno do samodzielnego oglądania, jak i wspólnego czytania z rodzicem lub nauczycielem.

Czy Wiosna w Dolinie Tumilu to osobna książka czy część serii?

To ostatnia część cyklu Rok w Dolinie Tumilu, który obejmuje cztery pory roku: zimę, jesień, lato i wiosnę. Każda część uzupełnia pozostałe, dlatego najlepiej korzystać z całej serii jako spójnego projektu.

Czy trzeba mieć inne części Doliny Tumilu, żeby czytać Wiosnę?

Nie jest to konieczne, ale zdecydowanie warto. Seria została zaprojektowana tak, aby poszczególne książki uzupełniały się nawzajem – zarówno pod względem fabularnym, jak i wizualnym.

Na czym polega połączenie czytanki i wyszukiwanki?

Seria składa się z dwóch uzupełniających się książek: jednej z opowiadaniami i drugiej – kartonowej wyszukiwanki. Czytanka wprowadza historię i emocje, a wyszukiwanka pozwala dziecku odnaleźć szczegóły i rozbudować kontekst opowieści.

Jakie wartości edukacyjne oferuje Wiosna w Dolinie Tumilu?

Książka wspiera rozwój emocjonalny dziecka, uczy rozpoznawania uczuć, stawiania granic, cierpliwości oraz radzenia sobie w codziennych sytuacjach. Dodatkowo rozwija koncentrację, spostrzegawczość i logiczne myślenie.

Ile zadań i aktywności znajduje się w książce?

W publikacji znajduje się ponad 200 elementów aktywizujących, takich jak zagadki, polecenia i wyszukiwanki, które zachęcają dziecko do aktywnego uczestnictwa w lekturze.

Czy Wiosna w Dolinie Tumilu zawiera elementy interaktywne?

Tak, książka zawiera kody QR prowadzące do dodatkowych materiałów, między innymi przepisów na zdrowe przekąski. To rozszerza doświadczenie czytania poza samą książkę.

Czy książka nadaje się do pracy w przedszkolu?

Tak, to bardzo dobra propozycja do pracy grupowej. Może być wykorzystywana jako punkt wyjścia do rozmów o emocjach, relacjach i codziennych sytuacjach, a także do zajęć rozwijających spostrzegawczość.

Czy Wiosna w Dolinie Tumilu to dobra książka na prezent?

Tak, szczególnie dla dzieci w wieku przedszkolnym. Najlepiej sprawdzi się jako część większego zestawu z innymi książkami z serii, tworząc kompletny, angażujący świat do odkrywania.

Artykuł Wiosna w Dolinie Tumilu – finał serii, na który wszyscy czekali pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Urodziny Króla Zimy to krótka, ale pięknie ilustrowana baśń Jonathana Freedlanda, która powstała na bazie tekstu Ulricha A. Boschwitza. Polskie wydanie z obrazkami Emily Sutton ukazało się nakładem wydawnictwa Kropka, a jego pierwowzór – King Winter’s Birthday – ma zaskakująco poważną, historyczną genezę.

➜ Tytuł: Urodziny Króla Zimy
➜ Autor: Jonathan Freedland (na bazie opowiadania Ulricha A. Boschwitza)
➜ Ilustracje: Emily Sutton
➜ Tłumaczenie: Natalia Rusinek
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jaka historia kryje się za książką Urodziny Króla Zimy?

Za współczesną wersję tej historii odpowiada Jonathan Freedland – dziennikarz „Guardiana” i autor książek historycznych oraz thrillerów.  Urodziny Króla Zimy są jego debiutem w kategorii klasycznej baśni obrazkowej. Inspiracją do tego wyzwania, był odnaleziony po latach rękopis niemieckiego pisarza żydowskiego pochodzenia, Ulricha Alexandra Boschwitza.

Boschwitz napisał swoją baśń King Winter’s Birthday: A Fairy Tale w 1939 roku w obozie jenieckim na wyspie Man, gdzie trafił jako „wrogi cudzoziemiec” po ucieczce z nazistowskich Niemiec. Tekst – razem z rysunkami wykonanymi przez jego matkę – przeleżał kilkadziesiąt lat w archiwum w Nowym Jorku, zanim odkryło go wydawnictwo Pushkin Press. Tę historię poszerzoną o jeszcze kilka faktów przeczytacie na końcu książki Urodziny Króla Zimy.

Freedland nie odwzorował tej historii 1:1. Potraktował pierwowzór jako punkt odniesienia i napisał nową wersję, skierowaną do młodszych dzieci – akcentując wątek znaczenia równowagi w świecie przyrody. Autorką polskiego przekładu jest Natalia Rusinek.

O czym opowiada ta zimowa baśń?

Nadeszły urodziny Króla Zimy i władca za wszelką cenę chce, żeby jego przyjęcie w tym roku było naprawdę wyjątkowe. Postanawia zaprosić więc na nie rodzeństwo: Królową Wiosnę, Króla Lata i Królową Jesieni. Natura daje Królowi Zimy znaki, że może to nie być najlepszy pomysł. On jednak mocno obstawia przy swoim pomyśle. Zależy mu, żeby w ten dzień mieć rodzinę blisko siebie i dzielić z nimi swoją radość.

Podczas gdy w pałacu trwa pełna przepychu uczta, na zewnątrz zaczyna dziać się coś niedobrego. Słońce praży w środku zimy, wiosenne delikatne rośliny walczą ze śniegiem, a jesienne deszcze zalewają pola. A to wszystko dlatego, że cztery pory roku spotkały się w tym samym miejscu i czasie. W kluczowym momencie baśni Król Zimy i jego rodzeństwo muszą podjąć decyzję – czy dalej powinni cieszyć się swoim towarzystwem i nie zważać na innych, czy jednak czas wziąć odpowiedzialność za swoje czyny.

Baśń o porach roku, równowadze i odpowiedzialności

Urodziny Króla Zimy są ciekawym połączeniem klasycznej baśniowej kreacji z bardzo współczesnym sposobem postrzegania świata. Na pierwszym planie mamy oczywiście baśń o porach roku: Król Zimy, Król Lata, Królowe Wiosny i Jesieni. Ta „obsada” sprawia, że książka świetnie nadaje się do rozmów z dziećmi o zmianach pór roku, cyklu natury, czasie i rytmie, w którym funkcjonuje świat przyrody. 

Istotniejsze wydaje się jednak to, co dzieje się między zdaniami. Książka stawia spory nacisk na pytanie o odpowiedzialność jednostki za losy świata. Król Zimy, kierując się tęsknotą oraz egoistycznym pragnieniem „najlepszych urodzin”, ingeruje w podstawową zasadę: każda pora roku ma swój czas i swoje miejsce. Skutki tej decyzji są zaskakująco poważne, momentami bliskie obrazom znanym z rozmów o kryzysie klimatycznym: powodzie, susze, obumarłe plony.

Freedland pisał w eseju dla „Guardiana”, że zależało mu na opowieści o świecie, który traci naturalną równowagę, a także o konieczności „naprawienia” tego stanu – nawet jeśli cena tego ma być wysoka oraz pełna poświęceń. To sprawia, że Urodziny Króla Zimy można czytać na dwóch poziomach:

• jako prostą baśń o rodzeństwie i tęsknocie za bliskością,
• i jako metaforę współczesnych lęków: ekologicznych, klimatycznych, związanych z nadmierną ingerencją człowieka w naturę.

To rzadkie połączenie – baśń, którą każdy, w zależności od wieku, odbierze w zupełnie inny, ale każdorazowo bardzo ważny sposób.

Pamięć o Ulrichu Alexanderze Boschwitzu

Dla dorosłego czytelnika niezwykle poruszający będzie także kontekst historyczny Urodzin Króla Zimy. Ulrich Alexander Boschwitz, autor pierwotnej wersji opowieści, był młodym pisarzem żydowskiego pochodzenia, który uciekł przed nazizmem, lecz ostatecznie zginął w wieku 27 lat, gdy statek, którym płynął, został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny.

W tym świetle Urodziny Króla Zimy funkcjonuje jak rodzaj literackiego pomnika: to baśń, która wraca do czytelników po 85 latach, w nowej odsłonie, ale wciąż nosząc w sobie ślad autora, którego życie drastycznie przerwała wojna. To poruszający kontekst, który sprawia, że lektura wydaje się mieć jeszcze większe znaczenie.

Ilustracje Emily Sutton – klasyczna baśń w nowoczesnym wydaniu

Na poziomie wizualnym Urodziny Króla Zimy są książką bardzo konsekwentną. Ilustracje Emily Sutton – znanej między innymi z licznych picturebooków publikowanych przez brytyjskie wydawnictwa – łączą w sobie klimat klasycznych angielskich ilustracji z wyraźnie współczesnym postrzeganiem komponowania kadrów. Obrazki pozwalają wyraźnie odróżnić każdą z pór roku: chłodne, szkliste zielenie i błękity zimy, świetliste pastele wiosny, nasycone barwy lata oraz przygaszone, miodowe odcienie jesieni.

To ilustracje, które z jednej strony są wyraźnie „dziecięce” – z wieloma szczegółami do wyszukiwania. Z drugiej zaś zostawiają przestrzeń na emocje: samotność Króla Zimy po wyjeździe rodzeństwa to obrazek, który broni się bez słów.

Dla kogo są Urodziny Króla Zimy?

Polecam tę książkę dzieciom w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym – mniej więcej dla przedziału 3–8 lat. Urodziny Króla Zimy to jedna z ciekawszych zimowych premier dla dzieci ostatnich lat:

• łączy głęboko osadzoną historię literacką z nowoczesną adaptacją,
• wprowadza do świata małego czytelnika trudne pojęcie równowagi w naturze w sposób absolutnie zrozumiały,
• proponuje wizualną ucztę.

Jest to baśń, która może stać się pretekstem do rozmów o odpowiedzialności, przemijaniu, cyklu natury i o tym, jak literatura potrafi powrócić z zakurzonych archiwów do rąk współczesnego czytelnika. Dostępność Urodziny Króla Zimy możecie sprawdzać na stronie wydawnictwa Kropka.

FAQ Urodziny Króla Zimy, czyli pytania, na które warto znać odpowiedź

1. O czym jest książka Urodziny Króla Zimy?

To zimowa baśń o Królu Zimy, który zaprasza rodzeństwo: Wiosnę, Lato i Jesień – na swoje urodziny. Ich spotkanie zaburza równowagę natury i prowadzi do chaosu w świecie ludzi oraz zwierząt. To opowieść o odpowiedzialności, cyklu pór roku i potrzebie harmonii.

2. Kto jest autorem Urodzin Króla Zimy?

Adaptacji dokonał Jonathan Freedland, znany brytyjski pisarz i dziennikarz „Guardiana”. Historia bazuje na odnalezionej po latach baśni Ulricha Alexandra Boschwitza – niemieckiego pisarza żydowskiego pochodzenia, który zginął podczas II wojny światowej.

3. Dla jakiego wieku jest ta książka?

Polskie wydanie polecam dla dzieci od około 3–8 lat. Młodsze dzieci potraktują ją jako klasyczną baśń, natomiast starsze dostrzegą w niej wątek ekologiczny i metaforyczny.

4. Jakie tematy porusza Urodziny Króla Zimy?

Książka mówi o porach roku, równowadze w naturze, tęsknocie rodzeństwa, odpowiedzialności za świat oraz skutkach egoistycznych decyzji. Ma wyraźny wątek ekologiczny.

5. Czy książka oparta jest na prawdziwej historii?

Tak. Inspiracją był niepublikowany rękopis Ulricha Alexandra Boschwitza napisany podczas internowania w czasie wojny. Po latach został odnaleziony, a Freedland stworzył jego współczesną adaptację.

6. Kto zilustrował Urodziny Króla Zimy?

Za ilustracje odpowiada brytyjska ilustratorka Emily Sutton, znana z klasycznie stylizowanych obrazów pełnych detali i baśniowej atmosfery.

7. Jakie wartości i przesłanie niesie ta baśń?

Książka uczy, że każda pora roku ma swoje miejsce i czas, a naruszenie tej równowagi może przynieść poważne konsekwencje. Podkreśla wagę odpowiedzialności, samoograniczenia i dbania o naturalny porządek.

8. Czy Urodziny Króla Zimy nadają się do pracy w szkole lub przedszkolu?

Tak. To idealny materiał do rozmów o cyklu pór roku, ekologii, klimacie, emocjach oraz o tym, jak decyzje jednej osoby wpływają na innych. Sprawdza się jako książka na zajęcia zimowe i ekologiczne.

9. Czy książka jest smutna?

Jest momentami melancholijna – szczególnie finał związany z samotnością Króla Zimy – ale kończy się przywróceniem równowagi i spokojem. To emocjonalnie „bezpieczna” baśń, oswojona wizualnie przez przyjazne ilustracje.

10. Czy warto kupić Urodziny Króla Zimy na prezent?

Tak. To pięknie wydana, wartościowa baśń, która spodoba się zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Jest dobrym wyborem na zimowy prezent, mikołajki lub książkę na każdą porę roku do rodzinnego czytania.

Artykuł Urodziny Króla Zimy – recenzja baśni o porach roku z historią w tle pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Zakładam, że każdy słyszał już o słynnych Gigantach. Być może nawet – podobnie jak ja – zaczytywaliście się w nich w dzieciństwie, regularnie odwiedzając pobliskie kioski i nabywając tam kolejne numery.

Seria Gigant – największy cykl komiksowy w Polsce

Wydawana przez Egmont Polska seria zadebiutowała już w 1992 roku jako Komiks Gigant. Do kwietnia 2025 roku w ramach głównego cyklu, który od 2001 roku nazywany jest Gigant Poleca, ukazało się około 260 tomów.

Początkowo nowe tomy ukazywały się co miesiąc, a w latach 2006 – 2016 nawet 13 razy w roku. Od 2022 roku seria wydawana jest zgodnie z harmonogramem ośmiu części rocznie, z premierami co około 1,5 miesiąca. 

Komiksowe uniwersum Giganta – przewodnik po seriach

Każdy tom komiksu powstał z udziałem kultowych postaci Disney’a, takich jak: Kaczor Donald, Myszka Miki czy Sknerus McKwacz. 

Oprócz głównej serii Gigant Poleca, warto poznać jednak i inne składowe tego komiksowego uniwersum: Gigant MegaGiga, Gigant Mamut, Gigant Poleca Extra, a od 2025 roku również Gigant Poleca Premium. Każda z tych edycji to zbiór przygód postaci w zupełnie różnych odsłonach.

Części Gigant Poleca ukazują się regularnie i zawierają około 250 stron. Natomiast MegaGiga i Mamut oferują jeszcze bardziej pokaźne wydania, liczące nawet 500 stron tematycznych komiksów.

Komiksy Gigant – lista nowości na marzec, kwiecień i maj 2025

Ostatnio przyszła do mnie ekscytująca paczka promocyjna, w której znalazłam kilka nowości z serii Gigant, napój OnLemon oraz… hamak! Nie zostałam w jej ramach poproszona o napisanie czegoś na temat tych komiksów, ale przez wzgląd na sentyment i przede wszystkim – niezmiennie wartościową, ciekawą treść tych pozycji, postanowiłam wspomnieć o nich w formie artykułu. Ci, co jeszcze ich nie znają, na pewno na tym skorzystają.

Tym bardziej, że znalazł się tam wiosenno-wielkanocny tom, który z pewnością zainteresuje nie jednego czytelnika (o nim w kolejnym akapicie). Ze świeżych premier warto sprawdzić również np. Gigant Poleca. Tom 2/2025. Ahoj, Sandokwaku!, MegaGiga. Tom 1/2025. Kaczki na Olimpie oraz Gigant Poleca Extra. Tom 1/2025. Miecz z lodu.

Komiksy na Wielkanoc 2025 – co nowego w serii Gigant?

Wracając jednak do fantastycznej edycji komiksu, doskonałego na obecny czas wiosenno-wielkanocny, z nieukrywaną przyjemnością sięgnęłam po: Gigant Poleca Special. Tom 1/2025. Jaja na miękko.

Jest to część należąca do cyklu Gigant Poleca Special, ukazującego się od 2023 roku, jako uzupełnienie historii o Kaczogrodzie. Znajdują się w nim wydania sezonowe, związane ze świętami lub konkretnym okresem w ciągu roku, jak np.: Wielkanoc, Święta Bożego Narodzenia, wakacje czy Halloween.

Gigant Poleca Special. Tom 1/2025. Jaja na miękko składa się z 13 opowiadań, pełnych nie tylko historii z czekoladowymi jajkami czy zającami wielkanocnymi. To również zbiór wątków wiosennych, kwiatowych oraz zupełnie różnorodnych – podkreślających charakterystyczne zachowania głównych bohaterów.

Ten album będzie ciekawym pomysłem na wielkanocny prezent dla czytelników powyżej 7 lat.

Komiksy Gigant z dostawą do domu – wszystko o prenumeracie

Jeśli więc Twoje dziecko (albo Ty!) chcielibyście być na bieżąco oraz kolekcjonować każdy nowy tom Giganta Poleca lub Gigant Poleca Extra, warto rozważyć jego prenumeratę. 

Wystarczy, że zajrzyjcie na stronę Prenumerata24.pl. Prenumerata daje możliwość złożenia cyklicznego zamówienia, często z atrakcyjnym rabatem. Dobrej zabawy!

Artykuł Gigant-yczne komiksy na wiosnę i Wielkanoc pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Czy wiedzieliście, że ząb, a właściwie moment, w którym wypada, może być zwiastunem nadchodzących zmian (a nawet kłopotów)? Prawie tak, jak żonkile oznaczają, że za chwilę na dobre zacznie się wiosna, a spadające liście są zapowiedzią jesieni.

Prawie 12 miesięcy z Wandzią

Jestem Wandzia to seria książek z tekstem Barbary Kwinty oraz z ilustracjami Tomka Kozłowskiego, w której tytułową bohaterką jest 6/7-latka, będąca najmłodszą w rodzinie Wilków.

Do tej pory ukazały się trzy tomy przygód dziewczynki (w kolejności od najwcześniejszej do najnowszej):

• Jestem Wandzia. Ząb w kompocie i wielkie zmiany,
• Jestem Wandzia. Jesień pierwsza klasa,
• Jestem Wandzia. Wiosna w kratkę.

Obejmują one niemal fabularny, okrągły rok życia Wandzi – od końca wakacji w pierwszym tomie, do później wiosny w trzeciej części.

Zmiany w życiu dziecka

Tym, co łączy wszystkie te książki, jest oczywiście chronologiczna akcja, ale także wspomniane wypadające (lub ruszające się) zęby, które wyznaczają w serii upływ czasu.

Na początku czytelnicy towarzyszą Wandzi w wielkiej przeprowadzce do nowego, a właściwie to starego domu. Dziewczynka doświadcza wiele zmian. Oprócz otoczenia, zerówki czy kolegów, mierzy się także z dość wymagającą codziennością życia z trzema starszymi braćmi, praca rodziców czy pójdziemy do pierwszej klasy.

Wanda jest jednak szczęśliwa. Czuję się kochana – przez rodziców, rodzeństwo, ale i dziadków, którzy spędzają z nią czas, raczą historiami oraz najlepszymi lodami w Krakowie.

Seria książek dla dzieci

Fabuła w książkach skupia się na pozornie zwykłej codzienności, w której wielu czytelników odnajdzie własne znajome momenty. Pisana z perspektywy ciekawej świata, elokwentnej kilkulatki, staje się jednak lekturą, dzięki której młodzi odbiorcy mogą chętniej poznawać świat, relacje czy rozmaite zależności.

Te książki pochłania się bardzo szybko i przyjemnie, można więc śmiało je proponować jako trening samodzielnego czytania, np. dla uczniów pierwszej klasy.

Wiele ilustracji, a także przepisów czy ciekawostek na rozmaite tematy sprawia, że dzieci polubią Jestem Wandzia, oraz z niecierpliwością będą oczekiwać kontynuacji.

Polecam tę serię dzieciom powyżej 7 roku życia.
Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/jestem-wandzia-wiosna-w-kratke-barbara-kwinta-sku2d010ae7c8e47d1eceed.html

Artykuł Jestem Wandzia – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Podejrzewam, że o takich książkach jeszcze nie słyszeliście! Żeby zobaczyć bowiem w nich wszystkie obrazki – trzeba najpierw je… odsłonić! Nie jednak z pomocą okienek czy przesuwanek, jak można byłoby początkowo zakładać. 

Mania i Tynio w serii oryginalnych książek dla dzieci

Zdrapywanki to bardzo ciekawa seria kartonówek od wydawnictwa Jupi Jo!, która należy do większego cyklu książek o dwójce bohaterów – Mani i Tyniu. Ich autorką jest Magdalena Młodnicka, a za ilustracje odpowiada Agnieszka Matz.

Zaledwie tydzień temu opowiadałam o Pudełkach bawidełkach z Manią i Tyniem, a jeszcze wcześniej – o wielkoformatowych kartonówkach świątecznych właśnie z tymi dziecięcymi postaciami. 

Lektury o czterech porach roku

W ramach Zdrapywanek otrzymujemy całą serię czterech tomów, podzielonych pod kątem pór roku. W tej recenzji omawiam dwie z nich – idealnie na zbliżający się właśnie czas wiosny i lata:

• Wiosna. Zdrapywanki z Manią i Tyniem,
• Lato. Zdrapywanki z Manią i Tyniem.

To książki, które nie tylko opowiadają o najbardziej charakterystycznych symbolach danej pory roku, ale także wypełnione są krótkimi scenkami rodzajowymi, z którymi dzieci mogą się łatwo utożsamić.

Książki-zdrapywanki dla dzieci

Do każdej kartonówki dołączony został patyczek. My jednak za bardzo go nie wykorzystaliśmy – zdecydowaliśmy się na użycie zwykłej monety. Zdrapywanie warstwy srebrnej farby z rozkładówek przynosi masę frajdy, ale to również dobre, manualne ćwiczenie.

Czasami pytanie zawarte w tekście odnosi się do któregoś z ukrytych przedmiotów, dlatego ciekawie jest go poszukiwać pod naprawdę wieloma zamaskowanymi punktami. Zdrapywanki z Manią i Tyniem nie są jednak książkami jednorazowymi. Kiedy usuniemy bowiem całą srebrną farbę – wciąż pozostają z nami urocze kartonówki do przeglądania.

Aspekty aktywizujący, edukacyjny i rozrywkowy

Jeżeli jesteście więc gotowi na poszukiwanie pierwszych oznak wiosny, topienie Marzanny, malowanie pisanek, porządki w ogrodzie ale także – zabawę na plaży, rejs statkiem, szaleństwa na placu zabaw czy wyprawę rowerową… koniecznie sięgnijcie po dwa tomy o wiośnie i lecie z Manią oraz Tyniem!

Zdrapywanki to innowacyjny koncept na literaturę dla najmłodszych, który łączy stronę aktywizującą z edukacyjną i rozrywkową. Jeżeli chcecie zaskoczyć małego czytelnika lub sprawić mu przyjemność – te książki świetnie się sprawdzą.

Polecam je dzieciom powyżej 2 lat, pamiętajcie jednak, żeby szczególnie podczas zdrapywania farby, używać zestawów (książki i patyczka lub monety) pod nadzorem dorosłych.

Link do strony wydawnictwa: https://jupijo.pl/3-5/86-lato-zdrapywanki-z-mania-i-tyniem.html

Artykuł Zdrapywanki z Manią i Tyniem – recenzja ciekawej serii pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Czy wiecie dlaczego na Sylwester mówi się właśnie Sylwester? A skąd wzięła się nazwa Śmigus-dyngus? Kiedy można w Nowym Jorku zostać ,,królem głupców”? Albo jak uleczyć się jajkiem z bólu głowy?

Święta w fabularnej formie

Tradycje i wierzenia to fascynujące zjawiska, z którymi trwamy już od setek lat (w mniej lub bardziej zmienionej formie). Dobrze jednak znać ich źródła i mieć świadomość skąd tak właściwie czerpiemy zwyczaje, na które z taką ekscytacją czekamy każdego roku.

Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści to książka Renaty Piątkowskiej z ilustracjami Artura Nowackiego. Składa się ona z 9 rozdziałów, w których w fabularnej formie, opisywane są rozmaite święta, uzupełnione o kontekst rodzinny czy koleżeński.

Fabularna książka dla dzieci z ciekawostkami

Autorka opowiadając m.in. o Mikołajkach, Wigilii, Andrzejkach, Prima Aprilis czy Walentynkach, zestawiła tradycje chrześcijańskie z tymi jeszcze starszymi. Nie znajdziecie tu jednak suchych faktów – każda historia ma swoich bohaterów, którzy akurat przeżywają dane święto.

Duże nagromadzenie ciekawostek w zgrabnej formie krótkich scen rodzajowych, zachęca do zaangażowanego poznawania kalendarzowych wydarzeń od tej nieco mniej popularnej, ale szalenie ciekawej strony. 

Z jednej strony mamy więc ponadczasowe opowiastki, z którymi pewnie mogą utożsamić się nasze babcie i nasi dziadkowie – a z drugiej, czytamy te opisy przez pryzmat własnych doświadczeń, ale także tradycji, które różnią się nie tylko ze względu na wiek czytelnika, ale choćby i jego adres zamieszkania.

Do czytania na co dzień i od święta

Czuć także w niewielkim stopniu, że Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści jest zbiorem sprzed prawie 15 lat. To jednak ciągle świetnie oraz humorystycznie poprowadzona narracja, która zainteresuje każdego współczesnego czytelnika (bez względu na to, w którym roku czytacie tę recenzję). 

Jeżeli szukacie ciekawostek o różnych świętach, chcielibyście więcej się o nich dowiedzieć czy porozmawiać na ten temat w rodzinnym gronie, ale boicie się, że popularnonaukowe książki Was znudzą – Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści będzie zdecydowanie dobrym wyborem.

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 8 roku życia oraz ich rodzicom i opiekunom – do wspólnego czytania, na co dzień oraz od święta

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobis.com.pl/produkt/gdyby-jajko-moglo-mowic-i-inne-opowiesci/

Artykuł Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Wiosna. Jednym z jej niepodważalnych symboli jest rodzące się wokół życie. Drzewa rozkwitają zielenią, a na świecie pojawiają się nowi przedstawiciele swoich gatunków. 

Co się kryje w gnieździe?

Szczególnie wiosną wydają się działać ze zdwojoną siłą rozmaite rodzaje ptaków. Z tego też powodów, to doskonały moment, żeby sięgnąć po książkę, która nieco lepiej przybliży szczególnie ornitologiczną tematykę – zwłaszcza tym najmłodszym.

Co się kryje w gnieździe? Fascynujące ciekawostki o ptakach to zachwycająca pod względem wizualnym książka autorki, którą fani pozycji popularnonaukowych dla dzieci na pewno już znają. 

Książki dla dzieci o ptakach

Rachel Ignotofsky stworzyła także z tej samej serii m.in. Co się kryje w kwiatku? Fascynujące ciekawostki przyrodnicze. Była odpowiedzialna również za bardzo ważną pozycję wydaną w Polsce w 2018 roku – Kobiety i nauka. One zmieniły świat.

W swojej najnowszej książce zabiera czytelników wysoko w korony drzew (ale nie tylko), żeby wspólnie podziwiać wykluwające się z jajek życie.

Jeżeli poszukujecie kolejnych książek o ptakach, ale ujętych w zupełnie inny sposób, na mojej stronie możecie znaleźć wiele inspiracji, m.in.:

• Ilustrowany inwentarz ptaków,
• Ptaki. Modele 10 gatunków do złożenia,
• Ptasie trele.

Wszystko, co trzeba wiedzieć o ptakach

Co się kryje w gnieździe? to wizualno-merytoryczna opowieść, która w telegraficznym skrócie pokazuje ptasią różnorodność. Na jej stronach znajdziecie bowiem rodzaje budowanych gniazd przez różne latające (i te zupełnie ,,przyziemne”) stworzenia, kolory jajek, a także ich budowę.

Książka w piękny sposób obrazuje łączenie się w pary, wykluwanie piskląt czy też ich późniejsze dorastanie. Zaskakujące jak wiele tematów oraz zagadnień udało się autorce poruszyć w formacie, który spokojnie może być polecany tym najmłodszym.

Prostota tekstu, ale także bardzo dobry skład sprawiają, że to pozycja uniwersalna, z której czerpać mogą zarówno przedszkolaki jak i uczniowe szkoły podstawowej. Sprawdzi się jako prezent!

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/co-sie-kryje-w-gniezdzie–fascynujace-ciekawostki-o-ptakach/p3627.html

Artykuł Co się kryje w gnieździe – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Jest takie, trochę być może banalne powiedzenie, że przeciwieństwa się przyciągają. Moim zdaniem osoby o różnych charakterach lubią się trzymać razem, bo mają wrażenie, że to wzajemne towarzystwo skutecznie ich równoważy. 

Przyjaźń pingwinka i szczeniaczka

Weźmy bohaterów serii książek dla dzieci, których mieliśmy okazję poznać przy okazji bożonarodzeniowej premiery – Idealne święta. Pingwinek i szczeniak. Teraz, także w ostatnio wydanej Pingwinek i szczeniak. Idealne jajko kolejny raz możemy dostrzec jak różnorodne pod każdym względem są to postacie.

Tytułowy pingwinek to zrównoważony, spokojny i ceniący spokój bohater, który przyjaźni się z energicznym, spontanicznym, o wybuchowej naturze i kreatywnym umyśle szczeniaczkiem.

Choć wiele wskazuje na to, że tych dwoje nie ma szans się porozumieć – oni udowadniają, że jest inaczej. Ich przyjaźń jest po prostu silniejsza od chwilowego braku porozumienia.

Poszukiwanie idealnego jajka

W Pingwinek i szczeniak. Idealne jajko akcja toczy się w bliskim sąsiedztwie Wielkanocy. Kiedy tylko szczeniaczek uświadamia sobie, że czas rozejrzeć się za jajkiem – postanawia znaleźć to najciekawsze.

Nie pozwala dokończyć pingwinkowi na czym mu zależy w świętowaniu i dopowiadając sobie własne scenariusze, realizuje kolejne, zupełnie szalone pomysły. Przynajmniej do pewnego momentu, bo nawet cierpliwemu przyjacielowi mogą czasami… puścić nerwy.

Lektura dla opornych w czytaniu dzieci

Pingwinek i szczeniak. Idealne jajko to pełna humoru opowiastka, z rymowanym tekstem w świetnym przekładzie Barbary Supeł. Na pełnorozkładówkowych ilustracjach sporo się dzieje – dzieci mają więc na czym zawiesić oko (a nawet dorośli znajdą ciekawe nawiązanie do pewnej wyspy ;)). 

Ta niewielka ilość zdań w stosunku do dynamicznej akcji sprawia, że Idealne jajko jest książką nawet dla tych odbiorców, którzy zazwyczaj stronią od czytania lektur.

Książki dla dzieci na Wielkanoc

Bardzo przyjemne przesłanie porozumienia oraz czerpania radości z bycia z przyjacielem, a także wielkanocna, lekka tematyka poszukiwania jajek sprawiają, że Pingwinek i szczeniak. Idealne jajko to… idealna książka na wiosnę!

Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 3 roku życia. Przygotujcie się na śmieszki oraz późniejsze inspiracje szalonymi pomysłami szczeniaczka!

Link do strony księgarni internetowej: https://www.taniaksiazka.pl/idealne-jajko-pingwinek-i-szczeniak-p-2177194.html

Artykuł Pingwinek i szczeniak. Idealne jajko – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuły: Wiosna w Jeżynowym Grodzie, Lato w Jeżynowym Grodzie, Jesień w Jeżynowym Grodzie, Zima w Jeżynowym Grodzie
➜ Seria: W Jeżynowym Grodzie
➜ Autorka: Jill Barklem
➜ Ilustracje: Jill Barklem
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk
➜ Wydawnictwo: Znak Emotikon
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Jedną z pierwszych książek, jakie zrecenzowałam na tej stronie, była właśnie W Jeżynowym Grodzie. Ponadczasowy zbiór opowiadań wybitnej autorki Jill Barklem, który sprawia, że dzieciństwo jest takie jak być powinno – magiczne, ciepłe i pełne fantazji.

Ukochana klasyka literatury dziecięcej

Książka przez długi czas była niedostępna, później szczęśliwie została wznowiona, a teraz wydawnictwo Znak Emotikon przychodzi do czytelników z pięknym pomysłem, dzięki któremu Jeżynowy Gród może ponownie wypełnić się dziesiątkami drobnym, tupoczących stópek. 

Postanowiono ze zbiorczego tomu wyjąć cztery opowiadania i zadedykować je porom roku. Na samym początku ukazała się Wiosna w Jeżynowym Grodzie, a w tym tygodniu do dostania będzie Lato w Jeżynowym Grodzie. Kolejne dwie części – Jesień w Jeżynowym Grodzie oraz Zima w Jeżynowym Grodzie zaplanowane są na kolejnych kilka miesięcy, do listopada 2024 roku.

Lepiej razem czy osobno?

Pierwotnie książki także były wydawane osobno. Na samym początku powstały właśnie te związane z porami roku – edycja wiosenna, letnia, jesienna i w końcu zimowa. Autorka głównymi bohaterami uczyniła myszy, które zamieszkiwały niemal rajskie miejsce, wspierając się nawzajem, pracując oraz miło spędzając czas. 

Jeżeli zastanawiacie się, czy lepiej sięgnąć po zbiorcze wydanie W Jeżynowym Grodzie, czy skupić na pojedynczych książkach obrazkowych, odpowiedzcie sobie na pytanie, czy bardziej wolicie czytać grubsze tomy, czy może jesteście fanami zwięzłych historii.

Pory roku w Jeżynowym Grodzie

Format wszystkich książek z serii jest ten sam – w każdej znajdziecie identyczny zestaw ilustracji. Jedyna różnica polega na tym, że sięgając po wersję z osobnymi porami roku, wprowadzacie w swoim domu pewnego rodzaju rytuał. Każda nowa książka może inicjować nową porę roku.

Dzięki temu nadejście wiosny, lata, jesieni czy zimy będzie jeszcze bardziej ekscytujące. Dodatkowo, dużo łatwiej podróżować i przewozić taką lekką książkę obrazkową, niż zbiorcze dzieło – a możecie być pewni, że z serią W Jeżynowym Grodzie, trudno jest się rozstać.

Wiosna w Jeżynowym Grodzie

Mieszkańcy Jeżynowego Grodu rozkosznie przeciągają się w łóżkach, sączą ulubioną herbatę lub świętują urodziny kogoś bliskiego. Myszki budzą się tak, jak budzi się otaczająca je wiosna.

Jill Barklem, jak mało kto, potrafi w taki sposób opisać świat flory i fauny, że czytelnik może mieć wrażenie, jak gdyby zerkał na to wszystko przez szkło powiększające. Dzięki tym historiom łatwo jest spojrzeć przez uchylone okienka, do wydrążonych w pniach czy pod korzeniami domków, żeby oglądać szczęście mieszkających tam bohaterów.

Link do strony wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/wiosna-w-jezynowym-grodzie-jill-barklem-265453

Lato w Jeżynowym Grodzie

Poczujcie z myszkami wysoką temperaturę i razem poszukajcie ochłody na brzegu niewielkiego strumienia. W drugim tomie serii zajrzymy do młyna, w którym praca wrze; będziemy świadkami niezwykle uroczych zaręczyn – żeby już za chwilę stać się świadkami ślubu wśród liściastych zarośli trzcin i niezapominajek.

Lato w Jeżynowym Grodzie to opowieść o miłości, ale również wspólnocie, byciu razem oraz celebrowaniu ważnych chwil. Tak tutaj, tak i we wszystkich pozostałych częściach – nie ma w książce momentów wprowadzających dyskomfort. Nawet, jeżeli pojawiają się na drodze myszek jakieś trudności, bardzo szybko zostają one zażegnane. 

Link do strony wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/lato-w-jezynowym-grodzie-jill-barklem-270171

Jesień w Jeżynowym Grodzie

Moim zdaniem jesień to najpiękniejsza pora roku. W Jeżynowym Grodzie jest ona niezwykle pracowita – to czas zbiorów oraz wielkich przygotowań do zbliżającej się zimy. To czas oczekiwania, ale i cieszenia się ostatnimi ciepłymi dniami czy możliwością odkrywania tajemnic okolicy.

W Jesień w Jeżynowym Grodzie główną bohaterką jest Prymulka. Bardzo młoda myszka, która postanowiła udać się na wędrówkę, zupełnie nie będąc świadomą jak wielkiego stracha napędzi swoim rodzicom. Z tej książki dzieci z pewnością zapamiętają, że nie powinno oddalać się od swoich bliskich, oraz że najmilej po tych wszystkich przygodach jest wrócić do własnego domu.

Link do strony wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/jesien-w-jezynowym-grodzie-jill-barklem-273775

Zima w Jeżynowym Grodzie

Co może być lepszego od zaszycia się pod miękkim kocem, popijania ciepłego kakao i czytania o mroźnych okolicznościach przyrody, w których bohaterowie w końcu znajdują miejsce w fotelu obok rozpalonego kominka?

Zima w Jeżynowym Grodzie jest ostatnią z serii książek o porach roku. Spotkacie tu znajomych bohaterów, ale również dostrzeżecie mnóstwo zalet mroźnej aury. Myszki potrafią docenić każdy dzień, dlatego z taką przyjemnością czyta się o ich przygodach, samemu zaczynając doceniać to, co się ma.

Zima w Jeżynowym Grodzie to także czas zabawy, odpoczynku i nabierania sił na kolejne miesiące. Jeżeli chcielibyście podarować sobie trochę zimowej magii, to ta książka ofiaruje Wam jej z nawiązką.

Wszystkie pozycje z Jeżynowego Grodu polecam dzieciom już powyżej 2 roku życia. To jedne z najpiękniejszych, ponadczasowych opowieści, które – jeżeli kocha się literaturę dziecięcą – trzeba mieć w swojej biblioteczce.

Teraz pozostaje tylko zasypać wydawnictwo pytaniami, kiedy możemy spodziewać się pozostałych książek z serii oraz… pop-upa o małych myszkach?

Link do strony wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/zima-w-jezynowym-grodzie-jill-barklem-273776

Artykuł Książka dzieciństwa i pory roku w Jeżynowym Grodzie – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.