Są takie książki, które sprawiają, że serce pęka na pół i nie sposób powstrzymać łez wzruszenia. Które, choć nie składają się na długie akapity tekstu, potrafią uchwycić pewną znaczącą chwilę. Przede wszystkim jednak, są to książki, których bohaterów chcielibyśmy mieć za swoich przyjaciół. 

,,Kiedyś kiedyś, czyli Kasia, Panjan i Pangór” to wznowienie bestsellera, znajdującego się na Liście Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej. Jej autorem jest Jarosław Mikołajewski (autor tłumaczeń m.in. ,,Pinokio”, ,,Był sobie dwa razy baron Lamberto” oraz po prostu autor ,,Kuferek Adama Mickiewicza”). Za wyjątkową oprawę graficzną odpowiada z kolei Dorota Łoskot-Cichocka.

POCZĄTEK DŁUGIEJ PODRÓŻY BEZ POWROTU

Książka o Kasi i jej sąsiedzie Panjanie to zupełnie niewinna opowiastka o pogodnym odchodzeniu z punktu widzenia małego dziecka. Dziewczynka przyzwyczajona jest do staruszka i lubi jego towarzystwo. Pewnego dnia orientuje się jednak, że Panjan wygląda inaczej. 

Mija trochę czasu i Kasia dostrzega kolejne małe zmiany w swoim sąsiedzie. Jej mama mówi jej, że Panjan był w szpitalu, ponieważ chorował. Dziewczynka jest bardzo prostolinijna i jak to dziecko, wszystko tłumaczy sobie po swojemu.

Kiedy mężczyzna nagle znika, jej rodzice wydają się bardzo smutni, ale Kasia zna tajemnicę Panjana. Wie, że wyruszył on w długą i ciekawą podróż.

KSIĄŻKA O ODCHODZENIU

Motyw staruszka, który odchodzi w literaturze dziecięcej zawsze niezwykle mnie wzrusza. Pisałam już o kilku książkach, gdzie można odnaleźć podobny zamysł:

• Mój dziadek był drzewem czereśniowym,
• Czy umiesz gwizdać, Joanno?,
• Wdzięczny kwiat,
• Cudowna wyspa dziadka,
• Pan Stanisław odlatuje.

Muszę jednak przyznać, że w ,,Kiedyś kiedyś, czyli Kasia, Panjan i Pangór” wzruszyłam się jeszcze bardziej, właśnie ze względu na postać sąsiada. On nie pozwala smucić się dziewczynce, ale do końca zachowuje dobry humor i wyobraźnię.  

Potrafi uzasadnić swoje trzęsące dłonie, plasterki na czole i ukłucia po igłach. Sprawia wrażenie radosnego i właśnie tak zapamięta go Kasia. Dodatkowo Panjan pozostawia jej historię. Żegna się z nią w możliwie najpiękniejszy sposób.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA

,,Kiedyś kiedyś, czyli Kasia, Panjan i Pangór” to książka o śmierci dla bardzo wrażliwych lub małych dzieci. Nie ma w niej aniołów, ale jest Pangór – mistyczny przyjaciel Panjana, z którym razem wybierają się na ciekawą i radosną wyprawę.

Ta książka uwrażliwia oraz pozwala skupiać uwagę na rzeczach z pozoru małych i nieznaczących. Polecam ją czytelnikom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/kiedy-kiedys-czyli-czyli-kasia-panjan-i-pangor/

Artykuł Kiedyś kiedyś, czyli Kasia, Panjan i Pangór – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.