Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia – recenzja gry fabularnej

Jestem raczej z tych, którzy nie poddają w wątpliwość fabularnego aspektu Wiedźmina. Uważam, że tę sagę albo się przyjmuje w całości, albo po prostu omija (i mam na myśli oczywiście tylko literaturę). Co innego – móc rozważać alternatywne zakończenia albo pozastanawiać się nad nowymi perypetiami bohaterów. Taka zabawa konwencją może być bardzo interesująca. Udowadnia to nowa przygodowa gra planszowa Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia.

➜ Tytuł: Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia
➜ Autor: Łukasz Woźniak
➜ Ilustracje: Agata Skowronek
➜ Wydawnictwa: Go On Board, Rebel
➜ Rok wydania: 2025
➜ Czas gry: około 50 – 90 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 5 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Młodsza siostra Wiedźmin. Stary Świat

To doskonały kompromis dla tych, którzy lubią brać udział w zabawie i jednocześnie czerpać radość z jej fabularnego charakteru. Nie bez powodu na pudełku znajdziecie logo CD PROJEKT RED – polskiego producenta gry komputerowej o Wiedźminie, który w dużej mierze zrewolucjonizował to medium, pogłębiając je o zaawansowaną warstwę narracyjną. 

Autorem Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia jest Łukasz Woźniak, który odpowiedzialny był także za Wiedźmin: Stary Świat z 2023 roku. W tej nowszej pozycji otrzymujemy jednak zupełnie inne doświadczenie – choć niezmiennie oscylujące wokół wiedźmińskiego uniwersum. Zamiast wielogodzinnej rozgrywki, mamy dynamiczne, zwięzłe rozdziały. Dzięki przystępnej mechanice można zaangażować do uczestnictwa więcej niedzielnych graczy.

Różnice między wersją standardową a deluxe

Może powinnam zacząć od tego, że Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia ukazała się od razu w dwóch wersjach: standardowej i deluxe. Na tę drugą się nie załapałam, bo wyprzedała się już w kilka godzin od uruchomienia sprzedaży. Bardzo szybko z oficjalnej strony wydawnictwa Rebel zniknęły także dodatki, które wydano pod postacią czterech różnych tytułów.

Przyznam, że trochę mi szkoda szczególnie tej wersji deluxe, bo oferowała ona bardzo szczegółowe figurki z symbolami, ulepszone dwuwarstwowe planszetki i specjalne pudełka na karty opowieści. Czy to jednak znaczy, że standardowa edycja nie jest wystarczająca?

Co jest w pudełku?

Nic z tych rzeczy. W podstawowej wersji planszówki otrzymujecie bardzo porządne komponenty. Najważniejszym elementem jest oczywiście mata. W wykonaniu przypomina porządne, elastyczne podkładki pod myszki komputerowe z antypoślizgowym podszyciem od spodu. Na zdjęciach wypada dość blado, ale ,,na żywo” robi ogromne – nawet lekko połyskujące – wrażenie.

Poza tym, w pudełku znajdziecie również:

• 169 kart – w tym przede wszystkim karty akcji, z których buduje się własne osie czasu,
• 69 kart opowieści, tworzące fundament narracji i układające się w kształt książki na planszy,
• 5 znaczników postaci i przypisanych im planszetek – do wyboru możemy wcielić się w Geralta, Ciri, Jaskra, Yennefer i Vesemira,
• 30 drewnianych znaczków przypisanych kolorystycznie postaciom, którymi oznaczamy punktację na planszy oraz ich poziom doświadczenia na planszetkach,
• 227 żetonów – to w nich znajdują się m.in. symbole, które będą decydować o kolejnych losach bohaterów.

Mechanika gry

Instrukcja dołączona do gry nie jest długa. Na pierwszy rzut oka wydaje się przejrzysta, jest bogato ilustrowana oraz podzielona na logiczne działy. Mam jednak niewielkie zastrzeżenie do chronologii przekazywania informacji. Żeby pojąć reguły gry, trzeba bardzo ją kartkować w poszukiwaniu konkretnych wskazówek. Na początku więc można czuć się lekko zdezorientowanym. Wystarczy jednak pół godziny, żeby załapać zasady przed pierwszą grą, a później jest już prosto. Sam proces tłumaczenia reguł współgraczom przy kolejnej sesji także nie powinien być skomplikowany.

Czy to gra kooperacyjna?

W dużym uproszczeniu – Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia polega przede wszystkim na wspólnym podejmowaniu decyzji, co do fabularnych wstawek, opisujących akcję i cel bohaterów. Biorąc jednak pod uwagę inne osobowości samych postaci, ale także współgraczy – trudno będzie Wam być zawsze jednomyślnymi. Gra można wydawać się kooperacyjną, ale zdecydowanie taka nie jest. Na szczycie maty znajduje się punktacja i to ona będzie jasno wskazywać, kto ma większą siłę perswazji. Nie bez znaczenia okaże się także zdobywane po drodze doświadczenie czy własne, poboczne misje.

Finalne wrażenia

Muszę przyznać, że Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia wywarła na mnie duże i jednocześnie bardzo dobre wrażenia. Choć jej nieukrywaną wadą jest w miarę szybka możliwość przejścia wszystkich scenariuszy, to jednak świadomość istnienia dodatków nieco oddala tę perspektywę. Uważam, że dzięki niej doświadczycie emocjonujących chwil, miło spędzicie czas w ulubionym uniwersum oraz będziecie mieć szansę dzielić się tym przeżyciem z bliskimi.

Gra będzie odpowiednia dla osób powyżej 16. roku życia. Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia dostępna jest na stronie wydawnictwa Rebel.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Na czym polega gra Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia?

To średniozaawansowana karciana przygodówka rozgrywana w 3 rozdziałach. Gracze zagrywają karty i dążą do realizacji celów fabularnych, rozwijając jednocześnie swoje postaci.

Ilu graczy, w jakim wieku i jak długo trwa partia?

1-5 graczy, sugerowany wiek 16+, a pojedyncza rozgrywka zajmuje około 50–90 minut.

Czy jest tryb solo?

Tak. Wariant jednoosobowy ma przygotowane osobne komponenty gry.

Kooperacja czy rywalizacja?

To gra rywalizacyjna z okazjonalnymi elementami interakcji pośredniej (wyścig o cele, podbieranie kart).

Czym Ścieżka Przeznaczenia różni się od Wiedźmin: Stary Świat?

Jest krótsza, prostsza i bardziej karciana. Nie ma w niej elementu wędrówki po dużej mapie; nacisk kładziony jest na karty, testy oraz modułowe rozdziały.

Jakie są dostępne postacie i czy są podobne?

Wybierasz bohaterów znanych z uniwersum. Każda postać ma unikalną talię startową i ścieżki rozwoju, co zapewnia wzajemnie oddziaływanie oraz większy element rywalizacji.

Ile miejsca zajmuje gra na stole i jak wygląda jej przygotowanie?

Sporo – mata choć jest wąska, to długa. Musisz dysponować dość dużym, czteroosobowym stołem. Przygotowanie zajmuje około 5-10 minut.