Czasem wielkie historie potrzebują małych pluszowych niedźwiadków.

Od tych słów zaczyna się niezwykła książka dla dzieci o doskonałej… pianistce (!) i jednym z najstarszych konkursów muzycznych na świecie.

Nakładem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina ukazała się w 2021 roku (w czasie 18. edycji zmagań o najlepsze wykonanie kompozycji mistrza) książka dla dzieci o tytule ,,Chopin, miś i szczęśliwa siódemka”. Jej autorką jest Karolina Kolinek-Siechowicz, a ilustracje przygotowała Anna Ładecka.

Muszę przyznać, że pozycja ta zupełnie mnie zaskoczyła – przybliża twórczość najsłynniejszego polskiego pianisty i pokazuje ją z zupełnie innej perspektywy. Książka zaraża miłością do muzyki oraz przekonuje jak wiele ona znaczy dla tych, którzy po prostu kochają grać.

KONKURS CHOPINOWSKI

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina jest jednym z najstarszych i najbardziej cenionych konkursów na świecie w klasie fortepianu. Pierwszy raz odbył się w 1927 roku i od tego czasu, co pięć lat (z przykrymi przerwami na wojnę lub pandemię) gości w Warszawie najznamienitszych, młodych pianistów z niemal wszystkich kontynentów.

Sama miałam przyjemność w 2021 roku oglądać jego finał na żywo przez portal YouTube (jest to możliwe od 2015 roku), co było niezwykle emocjonalnym przeżyciem! Obserwowanie jak ludzie z całego świata kibicują swoim idolom na czacie transmisji, ale także widok pianistów na tuż przed wejściem na scenę sprawiał, że udzielała mi się niezwykła atmosfera tego wydarzenia.

HISTORIA, KTÓRA WYDARZYŁA SIĘ NAPRAWDĘ

,,Chopin, miś i szczęśliwa siódemka” jest opowieścią o artystce, która wzięła udział w konkursie w 1955 roku. Lidia Grychtołówna, bo o niej mowa, zaczęła grać na fortepianie już w wieku trzech lat. Wychowała się w domu w Rybniku, w którym muzyka była nieustannie obecna. 

Jej edukację muzyczną niestety bezlitośnie przerwała wojna. Autorka książki doskonale podzieliła etapy życia muzyczki, wplatając w fabułę opowieści małego misia, który był przytulanką na szczęście głównej bohaterki. W ,,Chopin, miś i szczęśliwa siódemka” znalazły się również wpisy z pamiętnika Lidii, które powstały na kanwie prawdziwych wydarzeń.

CZY WYGRYWANIE JEST WAŻNE?

Książka ukazuje więc nie tylko początki Konkursu Chopinowskiego z punktu widzenia uczestniczki, ale także zawiera ważne, historyczne fakty i przede wszystkim – jest odbiciem życia małej dziewczynki, która chce spełnić swoje marzenia.

,,Chopin, miś i szczęśliwa siódemka” to również ważna lekcja, którą można zastosować do wielu konkursów. Nie zawsze zwycięstwo jest najbardziej istotne w tego typu zmaganiach. Czasami dużo cenniejsze okazuje się doświadczenie oraz osiągnięcie poczucia satysfakcji z tego, co się robi.

DLA KOGO JEST TO KSIĄŻKA?

Ta niezwykła, pięknie ilustrowana pozycja, w której zastosowano intensywną w kolorze farbę panton. Zabierze ona małych i dużych w podróż po jednym z najważniejszych polskich wydarzeń cyklicznych, z którego możemy być szczerze dumni.

Polecam ,,Chopin, miś i szczęśliwą siódemkę” wszystkim powyżej 6 roku życia.

Książka została dofinansowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Link do strony Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina: https://publikacje.nifc.pl/pl/publikacje-dla-dzieci/ksiazka/20404_chopin-mis-i-szczesliwa-siodemka

Pozostałe książki o jakich pisałam o Fryderyku Chopinie lub wspominające go, w którymś z wątków:

• Impro Frycek,
• Strażnik Klejnotu,
• Wszystkie zaułki przeszłości.

Artykuł Chopin, miś i szczęśliwa siódemka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Autor: Zuzanna Kisielewska

Ilustracje: Jerzy Gruchot, Wojciech Koss

Wydawnictwo: Druganoga

Rok wydania: 2020 

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Jak pewnie już nie raz wspominałam przy okazji recenzji książek o muzyce – moja edukacja w tym temacie kuleje niemiłosiernie. W szkole mój kurs zostania wirtuozem zakończono na przedstawieniu mi kilku najważniejszych nut i na tym koniec. Nie ma się więc co dziwić, że do każdej książki muzycznej podchodzę z tak dużym entuzjazmem! Możliwości jakie niosą ze sobą takie lektury można porównać z tajemnymi księgami, które pozwalają czytelnikom posiąść niezwykłą wiedzę o pięknej dziedzinie sztuki.

,,12 półtonów. Książka o muzyce” to nowość Wydawnictwa Druganoga, która mnie zachwyciła i zauroczyła zarazem. Niezwykle starannie wydana pozycja autorki Zuzanny Kisielewskiej wraz z ilustracjami Jerzego Gruchota oraz Wojciecha Kossa jak się okazuje, jest pochwałą nie tylko dla uszu, ale i oczu. 

Książka dzieli się na 4 rozdziały, w których możemy wyczytać nie tylko czym różni się symfonia od hałasu, ale również z której dowiemy się jak powstała muzyka, czym jest rytm, dlaczego najlepiej słuchać orkiestry w filharmonii bez butów oraz jaką rolę pełni muzyka w windzie (czyli muzaka). 

Twórcy książki postarali się, żeby na pozór dość skomplikowane kwestie związane z naszymi zmysłami, historią lub fizyką wytłumaczyć za pomocą prostych przykładów i w bardzo przejrzystej formie. 

Nie ograniczyli się w tym przypadku tylko do zasad, którymi rządzą się utwory muzyczne, ale zrobili krok dalej, wyjaśniając, że muzyka jest czymś, co nas otacza w każdej chwili i bez względu na miejsce w którym się znajdujemy. 

W ,,12 półtonach. Książce o muzyce” zebrano najbardziej interesujące ciekawostki, tworząc coś na wzór kompendium. Odważono się podejść do tematu muzyki w sposób szerszy i zahaczający o inne dziedziny codziennego życia. Znajdziemy tutaj delikatne odniesienia do psychologii, podświadomości czy sfery duchowej. 

,,12 półtonów. Książka o muzyce” to pozycja od której będzie ciężko oderwać się nawet czytelnikowi, który nie ma na co dzień zbyt wiele wspólnego z muzyką. Bardzo duża liczba kolorowych obrazków umila lekturę, a jej graficzny charakter sprawia, że finalnie książka jest niezwykle uniwersalna i spodoba się odbiorcom w różnym wieku. 

Polecam ją jako doskonały pomysł na prezent dla czytelników powyżej 7. roku życia. 

Link do sklepu ,,Tu się czyta”: https://tusieczyta.pl/pl/glowna/692-12-poltonow-ksiazka-o-muzyce-9788393388646.html

Artykuł 12 półtonów. Książka o muzyce – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Myszart

Autor: Thierry Joor

Ilustracje: Gradimir Smudja

Tłumaczenie: Marek Puszczewicz

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Muzyka, a szczególnie muzyka klasyczna od setek lat cieszy się renomą i zainteresowaniem ludzi wrażliwych na sztukę. Kojarzy się z wyższymi sferami, elegancją oraz klasą i dobrym smakiem. Nic więc dziwnego, że w książce nawiązującej do postaci Mozarta, główny bohater będzie arystokratą. 

W ,,Myszarcie” na czytelników czeka jednak innego rodzaju zaskakujący twist, ponieważ tytułowa postać jest w zasadzie… myszą.

Duet uzdolnionych, francuskich twórców – Thierry Joor oraz Gradimir Smudja stworzyli niebanalną opowieść o ogromnej miłości do muzyki oraz ciekawą interpretację powstania jednej z najbardziej znanych oper ,,Czarodziejskiego fletu” (która swoją drogą była ostatnią operą Wolfganga Amadeusza Mozarta). 

Fabuła komiksu nie ma jednak zbyt wiele wspólnego z samą operą (no może nie licząc ważnej roli tytułowego fletu), a opowiada o małej myszce, która żywiła ogromną miłość do muzyki i marzyła o własnym fortepianie. Niestety ten instrument zarówno w świecie ludzi jak i myszy ma swoją cenę, dlatego Myszart przez długi czas odgrywał melodie tylko w swojej głowie.

Szybko okazało się jednak, że cała rodzina Państwa Myszartów miała wyjątkową słabość do muzyki, dlatego postanowiła zamieszkać w fortepianie nadwornego kompozytora cesarza Austrii. Nie był on jednak wyjątkowo utalentowany. Kiedy podczas nieobecności właściciela przypadkiem nakryto Myszarta podczas gry i pomyślano, że autorem tego utworu jest nadworny kompozytor, wpadł on w niezłe tarapaty. 

Nasza tytułowa mysz została podstępem uprowadzona i zmuszona do wystąpienia (incognito!) przed samym cesarzem.

Komiks ma wiele elementów wspólnych z baśniami – jest typową opowieścią o walce dobra ze złem, gdzie tym czarnym charakterem jest groźny wilk. Co ciekawe jednak, autorzy zdecydowali się odwrócić nieco stereotypowe role i rodziną cesarską została grupa gęsi. 

Pojawia się tu także subtelny wątek romantyczny, jednak bezsprzecznie pierwszoplanowym tematem jest ogromna pasja do muzyki, dla której główny bohater jest w stanie zaryzykować nawet własne życie.

Najmocniejszym punktem komiksu ,,Myszart” jest zdecydowanie jego strona wizualna! Gradimir Smudja dopracował do perfekcji każdy detal, dlatego wpatrywanie się w te piękne plansze, przyniesie każdemu mnóstwo radości!

W przygotowaniach jest już drugi tom ,,Myszart w Wenecji”, którego również jestem szalenie ciekawa!

Polecam ten tytuł dzieciom powyżej 6. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Myszart.-Tom-1,24431622,p.html

Artykuł Myszart – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.