Autor: Etgar Keret

Ilustracje: Tami Bezaleli

Tłumaczenie: Agnieszka Maciejowska

Wydawnictwo: Widnokrąg

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Istnieje wiele ludzi na świecie, którzy zrobiliby niemal wszystko, żeby tylko stanąć u steru władzy. Możliwość podejmowania kluczowych decyzji oraz poczucie bycia wszechmocnym sprawia, że niektórzy tracą moralny kompas i stawiają wszytko na jedną kartę. Warto jednak wierzyć, że gdzieś tam istnieje świat, w którym każda rzecz jest tak jak należy.

Takim światem może być zdecydowanie ,,Maleńkie Królestwo”. To poetycka i piękna książka dla dzieci Etgara Kereta (tak, tego od ,,Noc bez księżyca”) z ilustracjami Tami Bezaleli, która ukazała się dzięki staraniom Wydawnictwa Widnokrąg. 

Opowiada historię malutkiego państwa, w którym żyje dwóch poddanych, Król Dobre Serce oraz Mądry Doradca. Wszyscy są bardzo szczęśliwi i nikomu niczego nie brak. Pewnego dnia jednak do Królestwa przybywa dziewczynka i jeden z poddanych zakochuje się w niej, po czym przeprowadza tam, skąd ona pochodzi. 

Mija trochę czasu i pozostałemu na miejscu poddanemu zaczyna doskwierać samotność. Kiedy dostaje wiadomość od przyjaciela, że urodziło mu się dziecko, postanawia go odwiedzić. W tym celu udaje się do Króla, żeby prosić go o taką możliwość. Król się zgadza, choć jest mu przykro. Czy, gdy wyjedzie z Królestwa ostatni poddany, Królestwo przestanie istnieć?

Ta wspaniała opowiastka pokazuje, że często przedkładanie własnych celów, nad cele innych nie powinno mieć miejsca – szczególnie, kiedy jest się za kogoś odpowiedzialnym. Król wiedział, że poddany może nie wrócić, a mimo to pozwolił mu odejść. 

W tej bajce takie wartości jak przyjaźń czy wielkoduszność wiodą prym. Nie jest to częste w książkach dla dzieci. Wiele pozycji skupia się na negatywnych emocjach czy bohaterach, tutaj wszyscy od początku do końca zachowują się właściwie, a mimo to udaje się trzymać czytelnika w niepewności i dostarczać mu wspaniałych wrażeń.

Zdecydowanie w ,,Maleńkim Królestwie” godne odnotowania są także ilustracje, które bardzo przypominają mi twórczość np. Joanny Chmielewskiej. Szkicowane obrazki o małej skali kolorów sprawiają, że całość jest jeszcze bardziej poetycka, niż wskazywałby na to tylko tekst.

To książka, w której zdecydowanie warto się zagłębić. Pozwala ona wierzyć, że wszyscy żyli długo i szczęśliwie. 

Polecam dzieciom powyżej 5 roku życia.

,,Maleńkie Królestwo” kupicie w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Maleńkie Królestwo – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Katarzyna Samosiej

Ilustracje: Katarzyna Samosiej

Wydawnictwo: Studio Koloru

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie jest być może zbyt wysublimowana analogia, ale po lekturze książki ,,Boso” Katarzyny Samosiej, w mojej głowie wciąż odtwarza się ta sama melodia: ,,Pójdę boso” zespołu Zakopower. Podobieństwa kończą się jednak na tych kluczowych tutaj słowach, bo i ich znaczenie jest inne, i dwójce tych artystów przyświecała zupełnie odmienna idea.

Książka artystyczna ,,Boso” jest połączeniem swego rodzaju poezji z feerią barw i obrazków, które wydają się ożywać na rozkładówkach! Autorkę tej nowości zapewne już znacie z innej opowiastki obrazkowej ,,Sam cukier”.

W swojej ostatniej książce skupia się przede wszystkim na wrażliwości i sferze zmysłowej. ,,Boso” jest tym symbolicznym, pierwszym krokiem, który należy zrobić w stronę poznania siebie i otoczenia.

Lektura składa się na pełnostronicowe ilustracje, które przywołują obrazy przyrody – szczególnie ziemi po której stąpamy w różnych porach roku. Chyba nic tak nie pozwala się zbliżyć do natury (no może poza przytulaniem drzew!) jak właśnie dotykanie bosą stopą trawy, kamyków, piasku na plaży.

Autorka w roli narratora zabiera nas w niemal medytacyjną podróż, która koi zmysły, wycisza i uspokaja. Książka pozwala zastanowić się nad tym, co jest w życiu ważne – gdzie szukać szczęścia, a przede wszystkim, jak poprowadzić dziecko, żeby w przyszłości mogło poczuć czystą, niczym nieskrępowaną radość.

W ,,Boso” natura jest dla wszystkich, otacza nas, ale zbyt rzadko pamiętamy, żeby z niej korzystać. Książka zachęca do spacerów, do cieszenia się z małych przyjemności i dostrzegania małych oznak piękna tego świata.

To wyjątkowa lekcja wrażliwości – także ze względu na wizualną stronę ,,Boso”. Wibrujące kolory ilustracji składają się na niedosłowne sceny, które przypominają bardzo przyjemny sen. Podobnie jak tekst, mają poetycki charakter, dlatego warto przyjrzeć im się dłużej. Pozwolić, żeby nastrój tych obrazków spłynął na nas, czytelników i zadziałał jak balsam.

Dla kogo jest ,,Boso”? To książka, którą można czytać równie dobrze z 3 jak i 13-latkiem. Działa tak samo bez zarzutu na zmysły w każdym z powyższych przypadków. Będzie pięknym prezentem, który sprawdzi się, gdy chce się podarować komuś kawałek ogródka, plaży czy trawnika. 

Link do strony Wydawnictwa: https://studiokoloru.eu/pl/p/Boso/49

Artykuł Boso – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Jose Jorge Letria

Ilustracje: Andre Letria

Tłumaczenie: Olga Bagińska-Shinzato

Wydawnictwo: Format

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Znam wiele domów, w których książki mają znaczenie szczególne. Pełnią rolę przyjaciela, doradcy, pocieszyciela. Z ich pomocą można na chwilę zniknąć i pojawić się w zupełnie innym miejscu. 

,,Gdybym była książką” to niezwykła pozycja Jose Jorge’a Letria oraz Andre Letria. To portugalska książka artystyczna, która za pomocą poetyckich obrazków opisuje rolę i cel literatury. 

Książka jako obiekt jest tutaj pretekstem do wizualnej zabawy. Artyści umiejscawiając ją w rozmaitych lokacjach oraz nadając jej rozmaite atrybuty, stworzyli swego rodzaju kameleona, który przybiera określoną postać, w zależności od sytuacji. 

Książka jest uniwersalnym przedmiotem idealnym, który oferuje człowiekowi to, czego ten akurat najbardziej potrzebuje. 

Na rozkładówkach możemy zobaczyć i przeczytać życzenia lektury. Jest to także pewien rodzaj apelu, skierowany do obecnych lub przyszłych czytelników. Książka ta pod wieloma postaciami przedstawia swoje postulaty, które dotyczą właściwego z niej korzystania. 

Książka chce być czytana – ale nie chce, żeby do niej nikogo zmuszano. Książka chce być jak wieżowiec z liter i znaków – ale jej celem nie jest bycie tylko ozdobą, pragnie reprezentować coś znacznie więcej. 

Te swobodne rozważania pozwalają zastanowić się, jaki jest cel literatury we współczesnym świecie. Dlaczego tak niewiele ludzi czyta książki? Na jakich zasadach je wybiera? Z czym musi konkurować czytanie?

,,Gdybym była książką” ilustrują grafiki proste, niemal monochromatyczne, ale o wielkim ładunku znaczeniowym. Bogata symbolika i wieloznaczności poruszą wyobraźnię każdego – bez względu na to, ile ma się lat.

To pozycja, która może być książką-laurką. Sprawi mnóstwo przyjemności wszystkim, którzy lubią czytać. Jest jak dobry tomik poezji, ale przemawia w bardziej bezpośredni sposób. 

Polecam ją odbiorcom już powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwoformat.pl/sklep/824_gdybym-byla-ksiazka

Artykuł Gdybym była książką – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Peter Milčalák

Ilustracje: Alicja Biała

Tłumaczenie: Bohdan Zadura

Wydawnictwo: Wolno

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Dorośli mogą wiele nauczyć się od dzieci. Przepuszczając rzeczywistość przez filtr młodzieńczej perspektywy, zyskujemy uproszczony, czysty i zarazem piękny obraz świata.

Książka ,,Bracia krwi” korzysta z narracji, w której głównymi bohaterami są dzieci, ale ma wiele do opowiedzenia przede wszystkim młodzieży i dorosłym. Jej autorem jest Peter Milčalák, słowacki poeta i prozaik, autor przekładów oraz wydawca. Stara się on w tych krótkich tekstach, które przypominają uchwycone w locie chwile, przekazać swoje spostrzeżenia na ważne tematy. 

Fundamentem jego rozważań staje się dziecięca przyjaźń – więź krwi, która na szeroko rozumianym podobieństwie buduje bogato znaczeniowe sytuacje. Wiktor i Karol są dwójką rówieśników, ale równie dobrze może to być ta sama osoba na różnym etapie życia. 

W ich przygodach nie należy upatrywać się fabularnych wątków i wartkiej akcji. To poetyckie i filozoficzne charakterystyki, które opierają się przede wszystkim na bogatej symbolice. Najlepiej podejść do nich niespiesznie, może nawet wyrywkowo. 

,,Bracia krwi” zaskoczą czytelników niewinnością i zarazem świadomością. To zbiór utworów, który pozwala spojrzeć nam na rzeczy znane w sposób nieszablonowy  i przepuszczony przez zasłonę wrażliwości. Odnajdziemy tutaj zachwyt drobnostkami, refleksję o przemijaniu i nieuchronności zdarzeń, rozważania na temat świadomości oraz planowania czy raczej realistycznego postrzegania siebie w sytuacjach z przyszłości. 

Książka daje sposobność pozostania sam na sam ze swoimi myślami lub wręcz przeciwnie – zachęca do dyskusji na temat przeczytanych mini-rozdziałów w gronie przyjaciół. 

To lektura do której często się wraca, i która, w pewien sposób, zostaje z nami na zawsze. 

Wydawnictwo Wolno pięknie wydało ją w wygodnym formacie, twardej oprawie i ze zszywanymi czerwonymi nićmi stronami. Dodatkowo strony ubarwiają rysunki Alicji Biała, które nadają ,,Braciom krwi” aury tajemniczości i melancholii. 

Polecam tę książkę czytelnikom powyżej 13 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwowolno.pl/ksiegarnia/bracia-krwi-peter-milcak-bohdan-zadura/

Artykuł Bracia krwi – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Iwona Chmielewska

Ilustracje: Iwona Chmielewska

Wydawnictwo: Wolno

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Niezwykła książka, którą wyciąga się z tekturowej kieszonki z okienkiem. Kolejne potwierdzenie niezwykłego talentu Iwony Chmielewskiej.

,,Kołysanka na cztery” to oryginalna pozycja, która ukazała się dzięki staraniom Wydawnictwa Wolno. To książka obrazkowa i artystyczna, której treść jest swego rodzaju poezją. 

Dziecko wraz ze swoim szczeniakiem przygotowują się do snu. Widzimy pokój, który wzbudza w czytelniku poczucie bezpieczeństwa – cztery widoczne w nim ściany to schronienie dla bohaterów tej opowiastki. 

Czteroliczbowa skala w zasadzie wyznacza tutaj rytm, tak jak piosenka lub kołysanka może być rozpisana na cztery takty. Tego typu zabieg działa nie tylko kojąco, ale i ciągłe odliczanie narratora: ,,raz, dwa, trzy, cztery”, jest swego rodzaju medytacją. 

To zaklęcie, które pozwala się odprężyć, wyciszyć i przygotować do snu. Sugestywne ilustracje, na których ziewa pies, dziecko – ziewa nawet mężczyzna w ramach obrazu i lalka. Sprawiają oni, że czytelnik także zaczyna ziewać i ma ochotę zasnąć.

,,Kołysanka na cztery” to złożona opowieść; podkreślają to nawet obrazki, które widzimy na jej stronach. W pokoju dziecka stoi makieta, która jest niczym innym jak tym pomieszczeniem, w którym dzieje się teraz akcja. Kiedy malec zagląda do książki – widzi książkę z tym dokładnie, co widzi czytelnik. Ta pozycja jest więc wielowymiarową matrioszką, w której można zanurzyć się tak głęboko jak człowiek czasami zanurza się w sen.

Dodatkowo, lekko wypłowiałe kolory i obecność przedmiotów, które dzieci dobrze znają sprawi, że poczują się rozluźnione. 

To nietypowa, ale z pewnością piękna książka na dobranoc.

Polecam ją wszystkim dzieciom już od 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwowolno.pl/ksiegarnia/kolysanka-na-cztery/

Artykuł Kołysanka na cztery – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.