Wiecie, co wyróżnia dobre opowiastki detektywistyczne? Wszystko idzie w nich jak po sznurku do rozwiązania! Mamy tam nie tylko logiczne zagadki, ale również jakąś wartość dodaną, np. inspirującą wiedzę o jeździe na rowerze, ciekawostki dotyczące kawii domowych czy… garść tematycznych sucharów!

Nowe historie Mieszka i jego rodziny

Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 to już kolejna część serii do samodzielnego czytania autorki Katarzyny Wasilkowskiej z ilustracjami Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej. 

Poprzednią – Mieszko. Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy miałam przyjemność obejmować swoim patronatem medialnym. Tytułowy Mieszko to bardzo ciekawy bohater, który ma 8 lat, słucha nietypowej jak na chłopca w tym wieku muzyki i potrafi uprawiać dedukcję z równą zapalczywością, co pomidory.

Niespodziewany udział kasku – coś dla fanów jazdy na rowerze

Tym razem odkrywamy kolejną jego pasję. Razem ze swoim przyjacielem Longiem zaplanowali dzień pełen przygód  na pumptracku, czyli swego rodzaju placu zabaw dla rowerów. 

Chłopcy są odpowiedzialnymi rowerzystami, więc mają nie tylko wszystkie sprawne światła, dobrze naoliwione łańcuchy i sprawdzone hamulce. Obydwoje wyposażeni są w kaski. Zupełnie nie spodziewają się, że jeden z nich odegra kluczową rolę w tej historii.

Bohaterowie, z którymi łatwo można się zaprzyjaźnić

W Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 będziemy mieć do czynienia z dwiema sprawami. Pierwszą można uznać za swego rodzaju rozgrzewkę. Druga wymaga nieco dłuższego główkowania, ale jestem pewna, że czytelnicy także będą mieli szansę nieco wyprzedzić Mieszka w dojściu do rozwiązania.

Książka dzięki dużemu fontowi oraz wielu ilustracjom świetnie sprawdzi się jako trening samodzielnego czytania. Jest w niej sporo humoru, wiedzy różnego rodzaju, ale przede wszystkim – ciekawych, charakterystycznych bohaterów, których nie sposób nie lubić.

Na końcu lektury tradycyjnie możecie liczyć na dodatkowe informacje, a nawet trochę żartów. Polecam Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 wszystkim powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mieszko-detektyw-kto-buchnal-kask-tom-2-katarzyna-wasilkowska-skua0a79a11e6308fd06b7b.html

Artykuł Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Seria: Jano i Wito

Autorka: Wiola Wołoszyn

Ilustracje: Przemek Liput

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wiele osób słyszało już zapewne o serii Jano i Wito (pisałam m.in. o ,,Jano i Wito. Na wakacjach”, ,,Jano i Wito. Na wsi” oraz ,,Jano i Wito. W mieście”). Czy jednak zdążyliście poznać ostatnią nowość z tymi bohaterami, przeznaczoną dla nieco starszych dzieci?

,,Jano i Wito. Różowy rower” to pierwszy tytuł nowego cyklu, którego zadaniem jest wsparcie logopedyczne najmłodszych oraz ich nauka czytania. Książka Wioli Wołoszyn jest skierowana dla dzieci powyżej 5 roku życia, choć śmiało mogą próbować się z nią mierzyć także młodsi słuchacze. 

Część słów w tekście zostało zastąpionych obrazkami, dzięki czemu dzieci oraz rodzice mogą czytać tę pozycję razem! Dowiedzą się z niej, co tym razem przydarzyło się dwójce braci, a przede wszystkim czego tego dnia nauczyli się chłopcy.

Ten poranek z jednej strony zapowiadał się zwyczajnie, ale z drugiej strony czuć było atmosferę rosnącej ekscytacji. Szybko okazało się, że Wito ma urodziny – właśnie kończy 4 lata. Tata obiecał mu prezent i chłopiec nie może się doczekać, kiedy go zobaczy. Gdy przyjeżdża kurier, bracia śledzą każdy jego ruch. W ten sposób udaje im się ustalić, że tata odebrał wielką paczkę w kolorze… różowym. Wito trochę się zmartwił, bo marzył mu się niebieski rower, a wszystko wskazuje na to, że to nie taki finalnie dostanie.

Autorce sprytnie udaje się wybrnąć z kwestii różowego koloru. Narracja jest poprowadzona bardzo jasno – każdy ma prawo lubić niebieski, żółty czy różowy, bez względu na to, czy jest chłopcem czy dziewczynką. Co więcej, tata Jano i Wito tłumaczy im, że kolor różowy był kiedyś przeznaczony np. Rycerzom i to oni zazwyczaj go nosili. 

Dzięki takiej ciekawostce, chłopcy stwierdzili, że może ten różowy rower wcale nie będzie taki zły… choć okazało się, że i tak musieli przygotować się na kolejną niespodziankę!

,,Jano i Wito. Różowy rower” to ciekawa książka o urodzinowym dniu, która pozwala dzieciom aktywniej zaangażować się w czytanie (nawet jeżeli jeszcze nie znają liter). Dzięki wielu słowom z literką ,,r” mogą ćwiczyć jej wymowę, a przy okazji zapamiętywać wyrazy w których ona występuje. 

Książka walczy także ze szkodliwymi stereotypami i może być świetną propozycją dla prezent urodzinowy. 

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-647-Jano-i-Wito-ucza-mowic-Rozowy-rower.html

Artykuł Jano i Wito. Różowy rower – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Seria: Małe Licho

Autor: Marta Kisiel

Ilustracje: Paulina Wyrt

Wydawnictwo: Wilga

Rok wydania: 2020

Objętość: prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Po lekturze trzeciej części nielichej opowieści o Bożku i jego przyjaciołach stwierdzam, że wspaniale byłoby każdą z nich móc obejrzeć na ekranie kinowym lub chociaż telewizyjnym.

Co więcej, przy okazji ostatniej nominacji drugiego tomu ,,Małe Licho i anioł z kamienia” do Nagrody imienia Ferdynanda Wspaniałego za najlepszą książkę 2019 roku, najwyższa pora napisać o ostatniej nowości tej serii!

,,Małe Licho i lato z diabłem” to w przeciwieństwie do poprzedniego tytułu – wakacje niczym z obrazka. Gęsty śnieg, autorka Marta Kisiel, zastąpiła bujną roślinnością, a minusowe temperatury, zamarznięte jeziora i zimne wiatry – prawdziwie letnią sielanką!

U Bożydara Antoniego Jakiełłka właśnie miało miejsce uroczyste zakończenie szkoły i początek wakacji. Jego plany nicnierobienia legły jednak w gruzach, kiedy rodzina radośnie ogłosiła początek remontu starego i wybitnie wymagającego renowacji domu. 

Bożek jednak nie będzie świadkiem tej modernizacji, bo wraz z Lichem, swoim aniołem stróżem, wreszcie mają razem spędzić lato u swojej cioci Ody. Chłopiec-widmo był tam już kilka miesięcy wcześniej, ale dla pucołowatego przyszywanego brata była to wyczekana i pełna emocji pierwszyzna! 

Przewrotnie tytuł książki (,,Małe Licho i lato z diabłem”) nie jest jednak nawiązaniem do mieszkającego tam czorta Bazyla (a przynajmniej nie tylko), ale ewidentnie autorka sugeruje, że ta diabelskość może mieć znacznie bardziej ludzkie oblicze. 

,,Bo choć Licho miało skrzydełka i katar, Bazyl zaś kopytka i różki, choć dzieliło ich tak wiele, to jedno łączyło bezsprzecznie – wielki apetyt na wszystko, co najsłodsze.” Marta Kisiel, Małe Licho i lato z diabłem, str. 69

Co już mogę zdradzić – nie taki diabeł straszny jak go malują. Początkowa wrogość i uprzedzenia wkrótce zamienią się w niezwykłą i przyjemną w skutkach przyjaźń.

W ,,Małe Licho i lato z diabłem” przeczytamy o najlepszych rzeczach związanych z czasem wakacji, czyli rozbijaniem namiotów, lodami, nocowaniem poza domem i jeździe na rowerze. Trzeba jednak przyznać, że ta ostatnia atrakcja spotka się z najmniejszym entuzjazmem głównego bohatera Bożka, bo szybko wyjdzie na jaw, że chłopiec nie potrafi jeździć na jednośladzie (przynajmniej tymczasowo). 

Humorystyczny styl autorki to prawdziwa gratka dla czytelników! Co prawda momentami (szczególnie na początku książki) może on nieco rozpraszać i sprawiać trudności w skupieniu się na fabule. Z czasem jednak nawet najmłodsi słuchacze powinni się do niego przyzwyczaić i dać porwać w wir opowieści! 

Polskie akcenty (na okoliczność tłumaczenia w stu językach) takie jak ptasie mleczko czy niestarzejący się ,,Gdzie strumyk płynie z wolna” odśpiewywany z entuzjazmem przez sepleniącego czorta, to elementy które można wykorzystać przy podsuwaniu książki osobom na stałe mieszkającym poza granicami naszego kraju. 

,,Małe Licho i lato z diabłem” i cała seria to ogólnie książki, które warto polecać. Znacznie różnią się od wszystkich innych pozycji, które mamy na rynku, dlatego tym bardziej powinno być o nich głośno! Będą odpowiednie dla dzieci powyżej 9. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/male-licho-i-lato-z-diablem-marta-kisiel-sku825d1dce06bb05c1c1bd.html

Artykuł Małe Licho i lato z diabłem – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Sempé

Ilustracje: Sempé

Tłumaczenie: Magdalena Talar

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Wartościowa książka to ta, która prowokuje do dyskusji, opisuje różne charaktery i przedstawia wyjątkowe zdarzenia. Cały pakiet tych cech można odnaleźć w ostatnio wydanej przez Znak Emotikon książce – ,,Sekret sprzedawcy rowerów”.

Jej autora nie muszę nikomu przedstawiać. Sempé, a właściwie Jean-Jacques Sempé, to niezwykle znany francuski rysownik, którego polscy czytelnicy mogą kojarzyć z ilustracji takich książek jak ,,Historia pana Sommera”, ,,Błędne ogniki i grzyby atomowe”, ,,Katarzynka” czy przede wszystkim – z całej serii Mikołajka. 

,,Sekret sprzedawcy rowerów” to jego autorska opowieść o pewnym Rudolfie Taburinie, który zasłynął jako sprzedawca rowerów i złota rączka z Saint-Ceron. 

Jak sugeruje jednak już sam tytuł, niepozorny znawca jednośladów skrywa pewien sekret, który sprawia, że czuje się niepełny – jako rzemieślnik i jako człowiek. 

Pan Rudolf to osoba niezwykle oddana swojej profesji, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Ludzie w jego miejscowości nazywają nawet rowery taburinami, bo tak mocno kojarzą się im one z postacią mężczyzny. 

Pewna kwestia nie daje jednak spać spokojnie naszemu bohaterowi, a im bardziej bardziej próbuje on uwolnić się od sekretu i wyjawić go na światło dzienne, tym sprawy mocniej się komplikują. 

To książka, którą można nazywać picturebookiem, rozprawką filozoficzną, a miejscami nawet czymś na kształt komiksu. Oferuje czytelnikowi mnóstwo treści, ale zarazem stawia jeszcze więcej pytań.

Mamy bohatera, który ewidentnie nie potrafi pogodzić się ze swoją ułomnością. Rudolf jest w pewnej kwestii po prostu pozbawiony talentów i mimo starań, za nic nie udaje mu się posiąść (wydawałoby się) dość powszechnej umiejętności. Sytuację co więcej napędza sam jej absurd. Nikt nie podejrzewa mężczyzny o skrywanie TAKIEGO sekretu, dlatego każdorazowa próba jego wyjawienia, kończy się fiaskiem, uznając jego próbę szczerości za żart. 

Co gorsza, okazuje się, że nie tylko pan Rudolf posądzany jest za kogoś, kim do końca nie jest. Wielu z mieszkańców Saint-Ceron ma na swoim życiorysie skazę, która nie pozwala im w pełni cieszyć się życiem. 

Kwestia ,,Sekretu sprzedawcy rowerów” to w rzeczywistości kwestia tego, co rozumiemy pod pojęciem bycia szczerym ze sobą, radzenia sobie z własnymi słabościami oraz nauki mierzenia się z nimi. 

Jeżeli nie jesteśmy w stanie czegoś osiągnąć, powinniśmy za przykładem pana Rudolfa – nauczyć się śmiać z siebie, żeby nie popaść w niezdrowe szaleństwo.

Ogromnego uroku tej pozycji dodają wybitne rysunki artysty. Ich subtelne kreski i przenikające się kolory przenoszą czytelników niemal do świata snu. 

,,Sekret sprzedawcy rowerów” to pięknie wydana książka, małe dzieło sztuki, z której najwięcej skorzystają dzieci powyżej 8. roku życia, młodzież oraz dorośli. To pozycja bez górnej granicy wieku – doskonała na prezent z każdej okazji.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/sekret-sprzedawcy-rowerow-jean-jacques-semp-178102

PREMIERA: 30.09.2020

Artykuł Sekret sprzedawcy rowerów – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Seria: Opowiem ci, mamo

Tekst: Marcin Brykczyński

Ilustracje: Artur Nowicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo:  dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jednoślady cieszą się ogromną popularnością! Ich obecność w życiu każdego człowieka wzbudza wiele emocji – czy to wsiadając pierwszy raz na rower, czy słuchając ryku przejeżdżających silników lub w końcu stając się właścicielem wymarzonej hulajnogi. 

Autorzy książki ,,Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach” klasycznego cyklu Wydawnictwa Nasza Księgarnia Opowiem ci, mamo doskonale zdawali sobie z tego sprawę. Marcin Brykczyński, który napisał krótkie rymowanki opisujące rozkładówki namalowane przez Artura Nowickiego nie tylko wyznacza rytm opowieści, ale także angażuje najmłodszych czytelników do uważnego przyglądania się ilustracjom.

Książka jest typową wyszukiwanką, na której stronach bardzo wiele się dzieje! Od rowerów, hulajnóg, motorowerów czy motocykli aż mieni się w oczach.

Nikogo też nie zdziwi wiadomość, że głównym motywem tej pozycji jest motyw podróży. Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę jak miła i ekscytująca może być rodzinna przejażdżka.

Opowieść zaczyna się jednak od nawiązania do historii. Przez szkic Leonarda da Vinci, po charakterystyczny bicykl Jamesa Starleya, aż do bezpiecznego roweru z 1886 roku Johna Kempa Starleya. W tym momencie poznajemy też głównych bohaterów książki, w której pierwsze skrzypce gra Romek – znany wszystkim niewielki składak. 

Wsiadając na rower można razem zwiedzić Amsterdam, który to przy okazji jest jednym z najbardziej rowerolubnych miast świata! Następnie udać się śladami zamków, ucząc się jednocześnie oznaczeń tras rowerowych, zawitać do słonecznej Italii, wziąć udział w wielkim wyścigu we Francji czy spróbować przetransportować coś w Indiach. 

Czasami jednak, kiedy złapiemy gumę, warto odwiedzić warsztat. W razie potrzeby można liczyć także na pomoc rowerowej straży lub policji. Z kolei żeby się rozerwać, warto udać się na tor żużlowy i poobserwować motocykle w akcji!

,,Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach” to nie tylko ciekawostki, ale także drobne zadania. Znajdziemy tutaj mini grę z wyszukiwaniem różnic na dwóch bardzo podobnych obrazkach oraz grę planszową, której proste zasady wciągną każdego!

Ogromną zaletą tej książki jest także jej uniwersalność. Świetnie sprawdzi się zarówno w przypadku chłopców jak i dziewczyn. 

Polecam ją więc wszystkim czytelnikom powyżej 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/opowiem-ci-mamo-co-jezdzi-na-dwoch-kolach/2745/ksiazka.html#.XfgNiC2BhGw

Artykuł Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Moje dwa kółka”

Autor: Sebastien Pelon

Ilustracje: Sebastien Pelon

Tłumaczenie: Ewa Balcer

Wydawnictwo: Tadam

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina  

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Pamiętam jak ważny jest to moment w życiu każdego dziecka, kiedy z czterech kółek przesiada się na dwa. Wydawnictwo Tadam słusznie zauważyło, że istnieje luka w literaturze dziecięcej, dotycząca tego zagadnienia.

Wczoraj swoją polską premierę miała książka ,,Moje dwa kółka” Sebastiena Pelon. Piękny picturebook o wygaszonych kolorach z mocnymi akcentami neonowego pomarańczu.

Jej głównym bohaterem jest chłopiec, któremu nudzi się w domu. Za namową mamy postanawia wyjść na świeże powietrze. Tam, zauważa dziwne ,,Coś” jadące na rowerze. Tym ,,Czymś” jest istota, która trochę przypomina człowieka, a trochę yeti. Jest biała, ale wydaje się mięciutka. Ma zawadiacką czapeczkę w mocnym kolorze oraz jest bardzo milcząca. To swego rodzaju duch rowerka, który czuwa przy chłopcu i daje mu poczucie bezpieczeństwa.

To za namową ,,Czegoś” nasz bohater postanawia się przemóc i spróbować jeździć na rowerze tylko na dwóch kółkach. Oczywiście zalicza upadki i trochę płacze, w końcu mocno starł sobie kolano. ,,Coś” jednak opatruje ranę i chłopiec próbuje raz jeszcze samodzielnej jazdy.

,,Moje dwa kółka” to bardzo prosta, ale i piękna opowieść, mówiąca o tym, że sukces może być okupiony ciężką pracą, ale osiągnięcie go, daje poczucie niesamowitej satysfakcji. Warto próbować, nawet jeżeli wiąże się to z potknięciami.

Jestem zupełnie zachwycona i treścią książki, i ilustracjami. Są nieco komiksowe, pełne dynamizmu, ale jednocześnie mają w sobie coś nieuchwytnego. Wisienką na torcie jest ostatnia rozkładówka na której maluch może wpisać datę zdjęcia swoich dwóch dodatkowych kółek. Książka staje się wtedy pewnego rodzaju album i pozostaje pięknym wspomnieniem.

Nauka jazdy tylko na dwóch kołach jest dla każdego dziecka ważnym krokiem naprzód. Uczy samodzielności, wzmacnia poczucie wartości i daje wrażenie bycia starszym i bardziej dojrzałym.

Bardzo się cieszę, że taka książka została napisana i wydana. Ogromnie zachęcam do zapoznania z nią każde dziecko od 4-ego roku życia. Jestem przekonana, że wspólne czytanie na pewno pomoże odgonić strach i obawy, związane z jazdą tylko na dwóch kółkach

Link do strony wydawnictwa: http://wydawnictwo-tadam.pl/publikacje/moje-dwa-kolka/

Artykuł Moje dwa kółka – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.