➜ Tytuł: Niegrzeczne Książeczki. Święta
➜ Seria: Niegrzeczne Książeczki
➜ Autorka: Alicja Dyrda
➜ Ilustracje: Aleksandra Gołębiewska
➜ Wydawnictwo: Natuli
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Razem z Antkiem, powracamy do serii, w której chłopiec jest głównym bohaterem. Na ,,Niegrzeczne Książeczki” składa się kilka wartościowych pozycji – o niektórych z nich mogliście już przeczytać na stronie, m.in. ,,Niegrzeczne Książeczki. Szlaban” oraz ,,Niegrzeczne Książeczki. Błoto”.

Rózga dla niegrzecznych dzieci

W tej recenzji przyszedł czas na pozycję, która wywoła najwięcej entuzjazmu w okolicach października, aż do końca grudnia. Czas na książkę z tej serii poświęconą Świętom! A właściwie temu, co wywołuje bardzo dużo emocji, czyli prezentom i nadejściu Świętego Mikołaja.

,,Niegrzeczne Książeczki. Święta” to książka Alicji Dyrdy, która w prosty, ale zarazem bardzo sugestywny sposób ściera się z mało wychowawczą tradycją straszenia dzieci brakiem upominków.

Prezenty dla wszystkich

Pewnie wielokrotnie każdy ze współczesnych dorosłych słyszał jako dziecko zdanie:

jeśli będziesz niegrzeczna/niegrzeczny, Mikołaj do ciebie nie przyjdzie.

No cóż, bez względu na to, czego by się nie zrobiło, prezenty i tak się pojawiały, a takie ,,gadanie” miało na celu wyłącznie zastraszyć dzieci oraz wymóc na nich określone zachowanie szantażem (co jak wiadomo, nie ma żadnego sensu).

W ,,Niegrzecznych Książeczkach. Święta” bohaterowie, a szczególnie mama głównej postaci daje mu jasny komunikat – w naszym domu wszystkie dzieci dostają prezenty, małe i duże, a także grzeczne oraz niegrzeczne.

Święta do których się dojrzewa

Choć Antek, który przypadkiem usłyszał o tej całej sprawie z niegrzecznymi dziećmi, boi się napisać swój list do Mikołaja, dzięki wsparciu bliskich oraz poczuciu bezpieczeństwa, w końca się przemaga. Ten jego strach pokazuje także jak negatywny wpływ może mieć powielanie starych przyzwyczajeń i powtarzanie tego, co samemu słyszało się w dzieciństwie. Jednak chłopiec nie jest jedynym ciekawym bohaterem tej części.

Moją uwagę zwrócił także starszy brat Antka, który świadomie rezygnuje z uczestniczenia w świątecznych tradycjach. Co ciekawe, jaka jest reakcja jego rodziny? Czy zmuszają go do przyłączenia się do nich? Czy go szantażują lub wymierzają mu kary? Nie. Po prostu akceptują jego decyzję, jednocześnie pokazując najmłodszym, że Święta to niekoniecznie coś, z czego się wyrasta, ale czasami coś, do czego trzeba dojrzeć.

,,Niegrzeczne książeczki. Święta” to pięknie wydana, niezwykle ważna i jedna z nielicznych książek, które poruszają to istotne zagadnienie dotyczące bezinteresowności oraz bezwarunkowości w ofiarowywaniu prezentów. 

Polecam ją wszystkim dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Swieta/23112

Artykuł Niegrzeczne Książeczki. Święta – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Pamiętacie jak w dzieciństwie proszono Was o bycie grzecznymi dziećmi? Mówiono: bądź grzeczna/grzeczny! Albo: jeśli nie będziesz grzeczna/grzeczny, nie dostaniesz tego, czego chcesz. Co w ogóle znaczy bycie grzecznym? Robienie tego, czego oczekują od nas inni? Dostosowywanie się do narzuconych odgórnie zasad? Tłumienie własnych emocji?

Niegrzeczne Książeczki – wartościowa seria dla dzieci

,,Błoto” to jedna z wielu książek, które ukazały się w ramach wspaniałej serii ,,Niegrzeczne Książeczki”. Ich autorką jest Alicja Dyrda – redaktor naczelna wydawnictwa Natuli oraz założycielka serwisu dziecisawazne.pl

W ramach cyklu wielkoformatowych książek w twardych oprawach sprzeciwiających się bezrefleksyjnemu strofowaniu dzieci, ukazało się kilka bardzo ciekawych tytułów. Niektóre z nich zrecenzuję na stronie na przestrzeni kolejnych kilku tygodni – zaglądajcie po aktualizację lub zapiszcie się do bajkochłonkowego newslettera.

Błoto i Antek

Antek to chłopiec, który jest w tej książce głównym bohaterem, choć w pewnym sensie fabuła bardziej skupia się na jego nowej koleżance Jadzi. Malec wychodzi na zewnątrz, żeby się pobawić. Zastanawia się nad tym, jak robienie niektórych rzeczy potajemnie, może przynosić mnóstwo frajdy.

Kiedy spogląda w górę, dostrzega na drzewie Jadzię. Dziewczynka zaprasza go do wspólnej zabawy. Razem więc wspinają się, skaczą i… taplają w błotku! Beztroskę zakłóca jednak pani Stasia – staruszka która strofuje Jadzię.

Czy dziewczynki powinny być grzeczne?

Sąsiadce nie podoba się, że dziewczynka bawi się w błocie. Nie ma nic przeciwko szaleństwom Antka, usprawiedliwiając go, że jest on przecież chłopcem. Zupełnie nie popiera jednak takiego zachowania w przypadku Jadzi. Chłopiec czuje tę sprzeczność i wcale mu się ona nie podoba. Jego koleżanka także sprzeciwia się takiemu traktowaniu. Na szczęście sytuację ratuje znajomy staruszek, który w kilku prostych słowach podsumowuje panią Stasię.

Książka ,,Błoto” jest więc historią, w której walczy się o równe traktowanie chłopców i dziewczyn, a tym samym pozwala im się być sobą. Bo choć autorka namawia czytelnika, żeby sprawiedliwiej oceniał zachowanie Jadzi, to przecież pokazuje równocześnie Antka, który ma długie piękne włosy z uroczą grzywką.

W ,,Niegrzecznych Książeczkach” dzieci są po prostu dziećmi – pozbawionymi uprzedzeń i wolnymi od stereotypów. Dorośli muszą im tylko pozwolić cieszyć się młodością oraz beztroską. 

Dla kogo jest ta książka?

Książka ,,Błoto” z ilustracjami Aleksandry Gołębiewskiej, na których każda z postaci ma pełno charyzmy, a zróżnicowana perspektywa i przemyślane detale świetnie dopełniają całości, to lektura bardzo potrzebna. Dzięki niej dzieci będą wiedzieć, że nawet dorosłym można się sprzeciwić i że nie zawsze mają oni rację.

Polecam ,,Błoto” wydawnictwa Natuli wszystkim młodym i starszym czytelnikom już powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Bloto-/22742

Artykuł Niegrzeczne Książeczki. Błoto – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autorka: Maria Razusova-Martakova

Ilustracje: Vladimir Kral

Tłumaczenie: Joanna Oździńska

Wydawnictwo: FineBooks

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo:dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Bajkę o wilku i siedmiu koźlątkach zna chyba każde dziecko, a już z pewnością słyszał o niej każdy dorosły. Ta spisana przez Braci Grimm jest z nami już od początku XIX wieku, przekazywana najmłodszym przez rodziców w różnych wersjach oraz z rozmaitymi rozwinięciami. 

Wydawnictwo FineBooks wydało ostatnio interpretację słowackiej autorki Mari Razusovej-Martakovej z ilustracjami Vladimira Krala. ,,Koźlątka” to typ książki dwustronnej, czyli takiej, która ma prowadzone dwie alternatywne narracje. W zależności od chęci można czytać ją rozpoczynając od jednej okładki, lub obracając do góry nogami i zacząć tam, gdzie zazwyczaj jest tył lektury.

Inne tego typu lektury o których już pisałam to np. ,,Kominiarz Piekarz” oraz ,,Moja siostra!/Mój brat!”. 

Ja rekomenduję rozpocząć przygodę z tą książką od ,,Koźlątka. Bajka o koźlątkach, ale nieposłusznych”, a na później zostawić sobie ,,Koźlątka. Bajka o koźlątkach, ale posłusznych”. Ta pierwsza wersja jest bardziej tradycyjna. W skrócie, dla tych, którzy już nic z niej nie pamiętają – to opowiastka o dzielnej mamie kozie, która musi wyjść z domu. Zanim jednak pozostawi swoje koźlątka, przestrzega ich, żeby nikomu nie otwierały. Ustalają hasło-piosenkę, dzięki której dzieci będą wiedziały, że mogą otworzyć drzwi. 

Nieposłuszeństwo dzieci polega na tym, że (uwaga, tutaj spojler!) – koźlątka wpuściły wilka do domu. Z logicznego punktu widzenia widzę tu jednak pewną sprzeczność, ponieważ teoretycznie dzieci posłuchały swojej mamy. Usłyszały cienki głosik, wyśpiewujący ustaloną piosenkę, dlatego otworzyły drzwi. Moim zdaniem, gdyby nie posłuchały rzeczywiście kozy i mimo ustalonego hasła – nie reagowały na to, co dzieje się na zewnątrz, byłby dużo bezpieczniejsze.

W przypadku drugiej, alternatywnej wersji tej opowiastki, czyli ,,Koźlątka. Bajka o koźlątkach, ale posłusznych”, przenosimy się do współczesności. Mama koza ma szałową, modną fryzurę, a trzy kozie dzieci zajmują się czytaniem książek i piciem z filiżanek pysznych napojów. Ich mama także zostawia je same, ale koźlątka nie otwierają drzwi, bo wilk z sąsiedztwa jest widocznie mniej przebiegły, niż ten z poprzedniej historii…

Szczerze mówiąc jako dziecko sama miałabym mętlik w głowie po tych bajkach. Jakie jest właściwie ich przesłanie? Czy lepiej być posłusznym czy nie? Co prawda grzeczne koźlątka kończą dużo fortunniej, niż te niegrzeczne, ale trzeba pamiętać, że jest mnóstwo sytuacji, kiedy taka postawa nie będzie jedyną właściwą. 

Moim zdaniem najważniejszym morałem książki ,,Koźlątka” jest ten, że zawsze warto myśleć samodzielnie i czasami poddawać w wątpliwość to, czego się jest świadkiem. Trzymanie się ustalonych zasad za wszelką cenę, może okazać się zgubne.

Polecam tę lekturę wszystkim powyżej 5 roku życia. To klasyczna książka dla dzieci w zupełnie nowym wydaniu!

,,Koźlątka… Bajka o koźlątkach, ale nieposłusznych” jest do dostania w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Koźlątka – recenzja jednej książki z dwoma tytułami pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.