„Dawno, dawno temu, za górami, za lasami…” – któż z nas nie zna tych słów? Czy wiecie jednak, jak podobne opowieści rozpoczyna się w Korei? Jednym z tradycyjnych zwrotów jest tam: „Dawno, dawno temu, kiedy tygrysy paliły fajki…”. Przyznajcie, że już samo to zdanie potrafi rozbudzić wyobraźnię!
Choć baśnie z różnych zakątków świata często opierają się na podobnych motywach, każda kultura nadaje im nieco inne znaczenia. Zmieniają się bohaterowie, symbole, a czasami również sposób przekazywania dobrze znanych morałów. Właśnie dlatego tak lubię poznawać opowieści, które nie należą do europejskiego kręgu kulturowego.
Tym razem dzięki książce Koreańskie bajki dla dzieci, w adaptacji Wiolety Błazuckiej, mogłam odkryć cztery historie, które z jednej strony wydały mi się zaskakująco znajome, a z drugiej… niejednokrotnie wprawiły mnie w szczere zdumienie.
➜ Tytuł: Koreańskie bajki dla dzieci
➜ Autorka adaptacji: Wioleta Błazucka (Pierogi z Kimchi)
➜ Ilustracje: Julia tojko Łyczkowska
➜ Wydawnictwo: Meico Studio
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna
Koreańskie baśnie w polskim wydaniu
Z tej książki cieszę się z dwóch powodów. Po pierwsze, koreańskich baśni na naszym rynku jest jak na lekarstwo. Znacznie łatwiej natrafić na zbiory japońskich opowieści – także w przypadku tych przeznaczonych dla dzieci. Zresztą, w tej samej serii Meico Studio ukazały się już dwa tomy Japońskich bajek dla dzieci, które bardzo Wam polecam.
Po drugie, za projektem stoją dwie kobiety, których działalność obserwuję i którym od dawna kibicuję: Wioleta Błazucka, czyli Wiola z kanału Pierogi z Kimchi, odpowiedzialna za adaptację koreańskich opowieści, oraz Patrycja Hyodo-Malewska, założycielka Meico Studio. Całość zilustrowała Julia „Tojko” Łyczkowska. Efektem jest niewielki zbiór przygotowany z ogromną dbałością o stronę wizualną i merytoryczną.


Jaki jest ten koreański tygrys?
Pierwsza baśń, Tygrys i suszona persymona, przedstawia potężnego dzikiego kota, który przypadkowo podsłuchuje rozmowę matki z płaczącym dzieckiem. Kiedy okazuje się, że maluch nie boi się tygrysa, lecz uspokaja go dopiero wizja suszonej persymony – tygrys dochodzi do osobliwych wniosków. Nie znając tego owocu, wyobraża sobie, ze persymoną jest ktoś, kogo należy się obawiać.
Bardzo podoba mi się przewrotność tej historii. Tygrysowi wystarczy jedno drobne przeinaczenie, aby jego niezachwiana pewność siebie zaczęła się rozpadać. Coś, czego nie był w stanie zrozumieć, natychmiast uznał za niebezpieczne. Jak często robię tak również ludzie!
To również świetny przykład humoru obecnego w koreańskim folklorze. Tygrys będący symbolem potęgi, może jednocześnie okazać się naiwnym, niemal komicznym bohaterem. Przychodzi mi jeszcze jeden morał do głowy z tej opowiastki: zdecydowanie nie powinno się nikogo podsłuchiwać pod oknem 😉
Z kolei w Złotej i srebrnej siekierce spotykamy dobrego drwala i chciwego sąsiada. W skrócie można byłoby ją streścić do: czyste intencje oraz uczciwość zostają nagrodzone, a chciwość zostaje ukarana.
To dobrze znany schemat, który odnajdziemy w baśniach z różnych zakątków świata. Bohaterowie ponoszą konsekwencje swoich wyborów, a sprawiedliwości ostatecznie staje się zadość. Czy jednak dobre uczynki zawsze potrzebują nagrody? I czy w każdej baśni musi pojawić się ktoś, kto zasługuje na karę? Jak pokazuje kolejna historia, wcale nie!


Moja ulubiona historia ze zbiorku
Z kolei moją ulubioną opowieścią z Koreańskich bajek dla dzieci zostali Dobrzy bracia. To historia dwóch mężczyzn, którzy potajemnie pomagają sobie nawzajem. Każdy z nich martwi się o drugiego i nocami przenosi część swojego ryżu do jego zapasów. Co szczególnie interesujące – żaden nie zdaje sobie sprawy, że brat robi dokładnie to samo.
Przyznaję, że ta pozornie nieskomplikowana historia poruszyła mnie najbardziej. Nie ma w niej żadnego negatywnego bohatera, ani nawet wątku. Nikt nikogo nie krzywdzi, nie oszukuje ani nie próbuje wykorzystać. Nie pojawia się zagrożenie, z którym należałoby się zmierzyć, ani niesprawiedliwość, którą trzeba naprawić.
Jest tylko dobro. Zwyczajne, bezinteresowne, pozbawione oczekiwania na jakąkolwiek wdzięczność. Jakże brakuje mi takich baśni! Szczególnie że opowieści dla dzieci tak często budowane są wokół konfliktu. Nawet jeśli ostatecznie zwycięża w nich dobro, musi ono najpierw pokonać zło. Tymczasem Dobrzy bracia pokazują, że życzliwość może być wystarczającym fundamentem całej historii.
Co więcej, w przeciwieństwie do uczciwego drwala, żaden z braci nie potrzebuje nagrody za swoje postępowanie. Pomagają sobie, ponieważ uważają to za słuszne. To piękna odmiana, zwłaszcza w świecie, w którym tak często przyzwyczajamy dzieci do myślenia kategoriami sukcesu, porażki i rywalizacji. Tutaj nikt nie musi wygrać, żeby wszyscy mogli być szczęśliwi.


Koreańskie baśnie, które warto przekazywać dalej
Ostatnia historia, Słońce i Księżyc, przynosi zaskoczenie zupełnie innego rodzaju. Choć mocno zakorzeniona w koreańskiej tradycji, przypomina częściowo jedną z najbardziej rozpoznawalnych europejskich baśni (z nieoczywistym finałem). Nie zdradzę jednak którą – ciekawa jestem, czy podczas lektury dojdziecie do podobnych wniosków!
W Koreańskich bajkach dla dzieci najbardziej ujmuje mnie różnorodność przedstawionych historii. Jest w nich miejsce na humor, absurd, ale także na wzruszenie oraz refleksję nad ludzką naturą. Choć opowieści wywodzą się z koreańskiego folkloru, poruszają tematy bliskie również współczesnemu czytelnikowi – i właśnie w tym dostrzegam ich ponadczasowość.
To doskonała propozycja na prezent, którą polecam dzieciom już od 3. roku życia, szczególnie do wspólnego czytania z dorosłymi. Cieszy mnie, że dzięki tej serii możemy odbywać literacką podróż śladem baśni po azjatyckich krajach – od Japonii aż po Koreę. Mam ogromną nadzieję, że cykl będzie dalej się rozwijał, zabierając nas w kolejne miejsca i przybliżając opowieści, których próżno szukać na półkach większości polskich księgarń.
Sprawdzajcie dostępność książek na stronie Meico Studio.
FAQ – Koreańskie bajki dla dzieci
O czym jest książka Koreańskie bajki dla dzieci?
To zbiór czterech tradycyjnych koreańskich baśni ludowych, które opowiadają o uczciwości, dobroci, chciwości, rodzinnych więziach i ludzkich słabościach. Historie łączą humor z ponadczasowymi przesłaniami.
Kto jest autorką książki Koreańskie bajki dla dzieci?
Koreańskie baśnie zaadaptowała Wioleta Błazucka, znana z kanału Pierogi z Kimchi. Ilustracje stworzyła Julia „Tojko” Łyczkowska, a książkę wydało Meico Studio.
Jakie baśnie znajdują się w książce Koreańskie bajki dla dzieci?
Zbiór zawiera cztery opowieści: Tygrys i suszona persymona, Złota i srebrna siekierka, Dobrzy bracia oraz Słońce i Księżyc.
Od jakiego wieku polecane są Koreańskie bajki dla dzieci?
Książkę polecam dzieciom od 3. roku życia, szczególnie do wspólnego czytania z dorosłymi. Starsi czytelnicy również docenią humor i przesłania zawarte w baśniach.
Czy Koreańskie bajki dla dzieci nadają się na prezent?
Tak. To pięknie ilustrowana książka, która sprawdzi się jako prezent dla dzieci zainteresowanych baśniami oraz kulturami innych krajów.
Czy istnieją inne książki z tej serii?
Tak. Nakładem Meico Studio ukazały się również dwa tomy Japońskich bajek dla dzieci, które pozwalają poznać tradycyjne opowieści z Japonii.









