Z perspektywy dziecka dorosły to ktoś, kto może o wszystkim decydować, komu nikt nie dyktuje warunków, który ma poukładane w głowie i zawsze wie, co robić. Dorośli jednak sami najlepiej wiedzą jak rzeczywistość bywa różna od tego wyobrażenia najmłodszych. Podobno dorośli to książka z tekstem Annici Hedin oraz ilustracjami Hanny Klinthage, która w doskonały sposób demaskuje mit idealnego dorosłego.
➜ Tytuł: Podobno dorośli
➜ Autorka: Annica Hedin
➜ Ilustracje: Hanna Klinthage
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna
Nietypowy punkt widzenia – książka o dorosłych dla dzieci
Co jest zupełnie oczywiste – większość książek dla dzieci dotyczy bohaterów w ich wieku: ich przygód, codzienności czy też emocji. Podobno dorośli to pozycja, która pod tym kątem jest oryginałem, bo skupia się niemal wyłącznie na dorosłych. Jest niczym przyrodniczy dokument o gorylach, ale zamiast goryli mamy bardzo różnych (i jednocześnie niezwykle do siebie podobnych) dorosłych.
Autorka zaczyna od – być może niespodziewanego – założenia, że dzieci często obserwują dorosłych i zastanawiają się, co tak naprawdę ci robią, kiedy nikt nie patrzy; co myślą w konkretnych sytuacjach; czy dlaczego zachowują się w określony sposób i jakie tajemnice skrywają. Książka zachęca do zadawania pytań oraz pokazuje, że między dorosłymi a dziećmi może być więcej podobieństw, niż wydaje się ,,na pierwszy rzut oka”.
Czego uczy ta książka? Inspiracja do filozoficznych rozmów o świecie dorosłych
Podobno dorośli nie próbuje podsuwać dziecku gotowych odpowiedzi, ale raczej zachęca do samodzielnego stawiania pytań. Dlaczego dorośli czasem mówią jedno, a robią drugie? Czym zajmują się w chwilach, kiedy dzieci ich nie widzą? Dlaczego dorośli śmieją się z dziwnych rzeczy i miewają dziwne nawyki? Te zagadnienia pozwalają się otworzyć na rozmowę nie tylko dzieciom, ale również dorosłym. Zachęcają do dyskusji jak wygląda codzienność dorosłych, ale także o różnicach pokoleniowych, wyobrażeniach i empatii.
To książka filozoficzna w przystępnej, nieprzegadanej narracji, która idealnie sprawdza się podczas wspólnego czytania rodzica z dzieckiem, budując przestrzeń do rozmowy i refleksji nad tym, co w ogóle znaczy „bycie dorosłym”.
Ilustracje Hanny Klinthage
Rysunki to integralna część tej książki – ich kolorystyka, ale także subtelne nawiązania do karykatur sprawiają, że są one jednocześnie zabawne i bliskie emocjonalnie. Klinthage potrafi w kilku kreskach uchwycić absurdalne zachowania dorosłych i pokazać je tak, by rozbawić dzieci, a dorosłych – skłonić do uśmiechu i refleksji. To ilustracje, które nie tylko towarzyszą tekstowi, ale także ubogacają go, dodając potrzebną bohaterom mimikę czy kontekst.
Odczarowywanie ideału dorosłego
W książce dorośli stają się ludzcy, a ich wybory czy zachowania są w sposób humorystyczny (ale też całkiem logiczny) wyjaśniany. Autorka pokazuje dorosłych, którzy także boją się różnych rzeczy, marzą o urodzinowym prezencie czy stresują się w towarzystwie. To właśnie dzięki połączeniu empatii i humoru książka łączy pokolenia – nie stawia żadnej ze stron w opozycji, ale raczej zaprasza do wzajemnego rozumienia i akceptacji. Co więcej, nie narzuca także ,,tradycyjnej” potrzeby odgórnego traktowania dorosłych z szacunkiem, tylko dlatego, że są oni dorośli. Wręcz przeciwnie – uświadamia, że dorośli wcale nie różnią się tak bardzo od swoich młodszych wersji, akcentując równość.
Dla kogo jest ta książka?
Podobno dorośli można z powodzeniem czytać z dziećmi powyżej około 6. roku życia, choć jej uniwersalne przesłanie przypadnie do gustu również starszym – zarówno młodzieży, jak i dorosłym. Sprawdzi się:
- jako książka do wspólnego czytania w domu,
- jako fundament do rozmów o emocjach i zachowaniach/motywacjach,
- w przedszkolu lub na zajęciach edukacyjnych,
- jako prezent (np. pod choinkę czy osiemnastkę), który wywoła uśmiech i refleksję.
To wyjątkowa książka, bo choć dedykowana dzieciom, mówi także wiele o nas – dorosłych. Dzięki mądremu tekstowi Annici Hedin i subtelnej, wyrazistej grafice Hanny Klinthage dostajemy pozycję, która bawi, uczy oraz inspiruje. Zachęca do pytań, które często wydają się banalne, prowadzą do najważniejszych rozmów – tych o sobie nawzajem.
Sprawdzajcie dostępność Podobno dorośli na stronie wydawnictwa Zakamarki.
FAQ – Podobno dorośli
1. O czym jest książka Podobno dorośli?
Książeczka Podobno dorośli w humorystyczny sposób pokazuje świat dorosłych dzieciom. Autorka opisuje typowe zachowania, nawyki i emocje dorosłych, pokazując, że za ich „powagą” kryje się zagubienie, marzenia i niepewność – dokładnie tak samo jak u dzieci.
2. Dla jakiego wieku jest przeznaczona ta książka?
Najlepiej sprawdza się u dzieci od około 6. lat, ale jej treść jest na tyle uniwersalna, że docenią ją również starsze dzieci, nastolatki, a nawet dorośli. To książka, którą można czytać wspólnie, bo zachęca do rozmowy między pokoleniami.
3. Czy Podobno dorośli nadaje się do rozmów o emocjach?
Tak, to jedna z jej największych zalet. Książka w bardzo przystępny sposób otwiera temat emocji dorosłych, ich wątpliwości i stresów. Pozwala dziecku zobaczyć, że dorośli także nie zawsze wiedzą, jak sobie radzić z codziennymi wyzwaniami – co wzmacnia zrozumienie i empatię.
4. Jakie tematy porusza książka?
Porusza tematy: dorosłości, codziennych nawyków, poczucia humoru, zachowań niezrozumiałych dla dzieci, presji, zmęczenia, marzeń oraz różnic między światem dorosłych a dzieci. To lekka i zabawna książka filozoficzna o tym, kim są ludzie, „którzy nazywają się dorosłymi”.
5. Czy książka jest zabawna?
Oj tak, humor odgrywa w niej dużą rolę. Ilustracje pełne są sytuacyjnych żartów, a tekst często opisuje dorosłych w ciepły, lekko ironiczny sposób.
