Seria: Kot rabina

Scenariusz: Joann Sfar

Rysunki: Joann Sfar

Tłumaczenie: Wojciech Birek

Wydawnictwo: Timof Comics

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

To już dziesiąty – DZIESIĄTY album z serii ,,Kot Rabina”! Mam wrażenie, że poznałam tę serię wczoraj, a tak naprawdę minęło już kilka lat, podczas których towarzyszy mi gadający kot oraz błyskotliwy obraz nieco wykrzywionej, algierskiej rzeczywistości.

Na stronie możecie przeczytać recenzje:

– ,,Kot rabina 1-5”,

– ,,Kot rabina 6: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”,

– ,,Kot rabina 8: Koszyczek migdałów”,

– ,,Kot rabina 9: Królowa szabatu”.

W ostatniej nowości od Wydawnictwa Timof i cisi wspólnicy – ,,Kot rabina 10: Wracajcie do siebie!” Joann Sfar poniekąd stawia przysłowiową kropkę nad ,,i”, ponieważ przenosi czytelników nieco w przyszłość. Uchylając rąbek tajemnicy, teoretycznie zdradza dobre zakończenie. Ale czy na pewno?

Po Joann Sfar można spodziewać się absolutnie wszystkiego. Pewnym jednak jest to, że dziesiąty album nie jest tym ostatnim. Kilka dni temu na Instagramie autora można było zobaczyć okładkę 11 tomu. 

,,Wracajcie do siebie!” to zbiór anegdot znanych nam bohaterów, którzy poddają w rozważanie czy warto porzucić Algierię na rzecz Izraela. Zdecydowana większość, przyzwyczajonych do swojego kraju Żydów staje w opozycji do męża Zabii, który ma nadzieję na lepszą przyszłość dla swoich dzieci. 

Cała sprawa rozpoczyna się od Rosz Haszana i odprawianiu Taszlicha, czyli wytrząsaniu ze swoich kieszeni paprochów nad brzegiem morza, symbolizującego pozbywanie się nagromadzonego zła podczas minionego roku. Grupa przyjaciół i wierzących zaczepiana jest oraz krytykowana. Nazywa się ich ,,cholernymi Żydami”, co uruchamia w bohaterach wspomnienia i pozwala na egzystencjonalne rozważania.

Ta książka, podobnie jak wszystkie pozostałe, choć zawiera w sobie sporo metafor, podtekstów i nawiązań do historii, jest też pełna humoru oraz dystansu. Postać kota, który momentami wydaje się przewyższać umiejętnością logicznego myślenia dorosłych ludzi, to symbol ograniczeń, które narzucane są społeczności przez politykę, religię czy zdezaktualizowaną tradycję. Teoretycznie więc tylko zwierzę – pozbawione bagażu pokoleniowego oraz tożsamości, jest w stanie obiektywnie spojrzeć na omawiany temat.

,,Kot rabina 10: Wracajcie do siebie!” sprawi mnóstwo przyjemności czytelnikom, uzupełni życiorysy ulubionych bohaterów i pozostawi coś w każdym z odbiorcy na dłużej.

Polecam ten komiks wszystkim powyżej 17 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Kot rabina. 10: Wracajcie do siebie! – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Katarzyna Kalista

Ilustracje: Magdalena Toczydłowska-Talarczyk

Wydawnictwo: Czarna Owca

Rok wydania: 2021

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Co powiecie o książce proponującej już na pierwszych stronach udział w wyzwaniu, w którym główną stawką jest milion dolarów? Ja wchodzę w to bez wahania! 

,,Pan Barnaba i zagadkowa hipoteza” to wciągająca powieść dla młodzieży, która łączy wątki naukowe, fantastyczne z codziennymi perypetiami zupełnie zwyczajnego trzynastolatka. Jej autorką jest Katarzyna Kalista, a ta książka to jej debiut w kategorii literatury dziecięcej.

Głównym bohaterem, a w zasadzie dwoma głównymi bohaterami tej historii jest chłopiec Antek oraz kot. Nie jest to jednak zwykły kot (choć czy kot może być w ogóle zwykły?), ale kot obdarzony umiejętnością mówienia. Mało tego, tytułowy pan Barnaba to prawdziwy futerkowy gentlemen, poliglota oraz znajomy wielu tęgich umysłów. 

Panuje powszechne przekonanie, że koty mają kilka żyć. Barnaba ma jedno, ale niezwykle długie. Podczas swoich 500 lat istnienia, zdążył zaprzyjaźnić się z najważniejszymi naukowcami minionych czasów – Galileuszem, Marią Skłodowską-Curie, Bohrem czy Einsteinem. 

Co ten kot w takim razie robi teraz u niepozornego Antka? Chłopca, który razem z rodzicami oraz dziadkiem mieszka w Krakowie, a niedawno zmienił szkołę na prywatną i za nic nie potrafi się w niej odnaleźć. Pan Barnaba został wysłany z misją, żeby ocalić pracę  życia pewnego amerykańskiego matematyka. I choć początek przyjaźni Antka oraz kota należałoby określić jako dość burzliwy, możecie być pewni, że wspólny cel z pewnością załagodzi początkową antypatię. 

,,Pan Barnaba i zagadkowa hipoteza” to książka, która nawet najbardziej opornego na matematykę i koty, przekona zarówno do tego pierwszego jak i drugiego. Ja sama zazwyczaj jestem w teamie psów i nauk humanistycznym, a mimo to – podążając za niezwykle angażującą fabułą Katarzyny Kalisty, dałam się porwać w ciąg rozważań na temat najbardziej skomplikowanych hipotez matematycznych! Trudno także nie zachwycić się głównym bohaterem, który grywa w szachy i jednocześnie ma słabość do polowania na myszy.

Autorka z niebywałą łatwością tłumaczy trudne zagadnienia, sugestywnie zachęca do nauki i pokazuje jak ona jest istotna w codziennym funkcjonowaniu. Co prawda za udowodnienie hipotezy Riemanna wyznaczono ogromną nagrodę pieniężną, to finalnie schodzi ona na drugi plan. Okazuje się, że relacje z drugą osobą (czy jest to człowiek czy też kot) są znacznie ważniejsze. W książce możecie także liczyć na wątek pierwszej sympatii! 

,,Pan Barnaba i zagadkowa hipoteza” to niezwykle ciekawa i oryginalna propozycja lektury dla wszystkich powyżej 13 roku życia. Jestem przekonana, że wartka akcja, ale i ciekawi bohaterowie sprawią, że nastolatkom także będzie bardzo ciężko od niej się oderwać.

Dodatkowo sporą frajdę przyniosą także aktywności, które przygotowano na osobnej stronie, dedykowanej książce! Jest tam nawet test wiedzy sprawdzający informacje z lektury, rozmaite quizy czy ciekawostki.

Zobaczcie sami – https://panbarnaba.pl

Link do strony Wydawnictwa: https://www.czarnaowca.pl/kategorie/dla-dzieci/pan-barnaba-i-zagadkowa-hipoteza,p373038081

Artykuł Pan Barnaba i zagadkowa hipoteza – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Kot rabina

Scenariusz: Joann Sfar

Rysunki: Joann Sfar

Tłumaczenie: Wojciech Birek

Wydawnictwo: Timof Comics

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Z nieukrywaną przyjemnością powracam do serii ,,Kot rabina”, sięgając po niedawno wydaną, już 9 część komiksu. ,,Kot rabina. 9. Królowa szabatu” jest kolejną historią o trójce głównych bohaterów – rabinie, jego córce oraz gadającym kocie. Nie jest to jednak kontynuacja 8 tomu, a raczej pewne wydarzenia poprzedzające ,,Kot rabina. 8. Koszyczek migdałów”.

Dużą podpowiedzią może być już sama okładka, na której widać małą Zlabię. Czytelnik poznaje także nieco szerzej okoliczności śmierci jej mamy oraz przede wszystkim sytuację, z którą musiał sobie poradzić stary rabin. Ta dość odległa w czasie retrospekcja pozwala lepiej rozumieć aktualne decyzje bohaterów i naświetla ich wewnętrzne dylematy oraz pragnienia. 

Dzień pożegnania był dla tej nietypowej żydowskiej rodziny także dniem jej równoczesnego powiększenia. Mężczyzna za namową swojej małej córki, postanowił zgodzić się na przygarnięcie młodego kota. Przez wiele lat pupil nie otrzymał jednak imienia, ale na skutek zjedzenia również rodzinnej papugi – otrzymał dar mowy, z którego nieskromnie korzystał.

,,Królowa szabatu” to pozycja, która kolejny już raz podkreśla silnie feministyczne poglądy głównej bohaterki. Zlabia żyjąc w niezwykle konserwatywnym domu ojca-rabina musi przestrzegać wielu zasad. Czuje, że jej życie zostało już z góry ustalone, dlatego napawa ją to smutkiem. Kiedy decyduje się na ucieczkę, początkowo nastawia się, że to tylko chwilowe rozwiązanie – nagła fala buntu, która szybko minie. Z czasem okazuje się jednak, że jej wewnętrzne pragnienie wolności staje się bardziej przewlekłe i nieuchronne.

Joann Sfar kolejny raz zaskakuje czytelników swoją wspaniałą wyobraźnią, dając popis angażującą fabułą, która choć mimo tego, że nieco wymija się z logiką, to wciąż doskonale oddaje specyfikę ludzkich charakterów (nawet w kociej postaci). 

Komiks jest zlepkiem wielu dobrych pomysłów, dlatego trudno przedstawić rzetelnie jego fabułę, nie zdradzając zbyt wiele. Trzeba jednak przyznać, że 9 tom to z pewnością opis pewnego przełomu w życiu Zlabii oraz jej ojca. 

Urwana opowieść w połowie nie przynosi jednak rozczarowania, ale wręcz pozostawia w czytelniku pewną nadzieję. Odbiorca ma wrażenie, że taka kolej rzeczy była konieczna. Mętlik w głowie wywołuje dopiero znajomość 8 tomu, czyli teoretycznie tego, co wydarzyło się już później.

,,Kot rabina. 9. Królowa szabatu” to komiks, który jednak najlepiej odbierać nieliniowo. Traktując umownie czas i jego następstwa, można dowiedzieć się z niego znacznie więcej, niż oczekując po nim zbyt kategorycznej logiki. To znaczy również, że serii nie trzeba czytać w sposób chronologiczny, a dowolny – rozpoczynając przygodę z nią na przykład od tomu numer 9.

Polecam czytelnikom powyżej 17 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Kot+rabina+9%3A+Królowa+szabatu/pokaz.html

Artykuł Kot rabina. 9: Królowa szabatu – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.