Początek serii Hammersmith United to prawdziwy emocjonalny rollercoaster. To książka o tym, że piłka nożna jest czymś znacznie więcej, niż tylko spektakularnymi trikami, głośnymi, wypełnionymi po brzegi stadionami czy euforią graczy oraz kibiców po zwycięstwie. To przede wszystkim ciężka praca oraz ogromna presja otoczenia. A także – w kontekście książki – dość zasadnicze pytanie, czy w tym świecie jest miejsce dla dziecka, którego umiejętności wydają się przeczyć jakimkolwiek zasadom logiki?

➜ Tytuł: Narodziny legendy. Chłopak, który został piłkarzem
➜ Seria: Hammersmith United
➜ Autor: Jukka Behm
➜ Tłumaczenie: Justyna Robak
➜ Wydawnictwo: Jaguar
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jeden chłopak i jedno wielkie marzenie

Leon Brown ma nieco ponad czternaście lat. Mieszka w małym, ponurym miasteczku Weston. Wychowuje go ciotka Agatha oraz wujek Jack Bright, który nie pozwala chłopakowi grać w lokalnej drużynie piłkarskiej. Jego mama prawdopodobnie nie żyje, a ojca chłopak nigdy nie poznał. Dom, który powinien być dla niego bezpiecznym miejscem, wywołuje jedynie nieprzyjemne uczucia. 

Leon nie rezygnuje z piłki. Trenuje w parku z dorosłymi, emerytowanymi graczami lokalnej drużyny piłkarskiej, a swoje najlepsze zagrania nagrywa i publikuje w sieci. Dzięki kilku z nich, łowca talentów z Hammersmith United –  Simon Steele, dostrzega go i postanawia złożyć Leonowi propozycję nie do odrzucenia.

Początek Narodziny legendy przypomina sceny jak z filmu. Jukki Behm nie skupia się jednak wyłącznie na piłce. Owszem, znajdziecie tutaj mnóstwo zachwytów nad futbolem, opisów treningów, zagrań, meczy, składów – ale także prywatnych spraw głównego bohatera, dla którego wyjścia na boisko jest odpoczynkiem od tego, co dzieje się w jego głowie.

(O książce Piłka nożna. Drużyny, flagi, barwy piszę na końcu artykułu)

Talent, ciężka praca oraz cena bycia zauważonym

Leon nie zostaje pokazany wyłącznie jako „cudowne dziecko futbolu”. Ma bezsprzecznie ogromny talent, ale nie spłynął on na niego w jakiś magiczny sposób. Za każdym efektownym golem stoją godziny ćwiczeń, prób, uporu i pasji. Leon gra, bo piłka jest dla niego czymś więcej niż sportem – ucieczką od domu, w którym nie lubi być i odpoczynkiem od pytań, na które nie ma odpowiedzi.

Kiedy jednak Brown dostaje szansę udowodnienia na co go stać, sytuacja paradoksalnie wcale nie staje się prostsza. Teraz stawką jest nie tylko los nastolatka, ale okazuje się, że jego osoba może pomieszać szyki znacznie większej ilości osób. W grę zaczynają wchodzić poważne interesy, obok zaczynają się kręcić podejrzani ludzie i Leon już sam nie wie, komu powinien w tym wszystkim ufać. 

Obok sportowej ekscytacji pojawia się więc i pytanie o granice dorosłych ambicji. Czy Leon naprawdę dostaje szansę od losu, czy zostaje wciągnięty do świata, którego reguł sam jeszcze nie rozumie?

Czy nie miał prawa dowiedzieć się o swoich korzeniach? O tym, jaka była jego mama? Kim był jego tata?

Agatha na pewno wiedziała. Z pewnością wiedziała dużo więcej, niż dawała po sobie poznać.

Jukka Behm, Narodziny legendy. Chłopak, który został piłkarzem, Rozdział 37, str. 303

Rodzinne sekrety, odnalezione listy i podejrzenia

Równie znaczący jak wątek sportowy jest tu wątek związany z tożsamością chłopaka. Leon ma prawo pytać o swoje korzenie. O to, jaka była jego mama, kim był jego ojciec. Czuje, że Agatha wie coś, o czym mu nie mówi. Kiedy tylko chłopak wyjeżdża do Londynu, odnajduje w zabranej ze sobą pamiątce listy, które matka pisała prawdopodobnie do jego ojca. Kim on był? I dlaczego wszyscy uważają, że jest podobny do największej gwiazdy futbolu – Noela Beinsa? 

Ten rodzinny sekret sprawia, że powieść Behma sprawdzi się nie tylko jako książka dla młodych fanów piłki nożnej. To także opowieść o dziecku, które próbuje zrozumieć własną historię. 

Fińska seria o międzynarodowym potencjale

Już na tylnej okładce zostajemy poinformowani, że Hammersmith United to trzyczęściowa seria powieści. Za takiego cliffhangera jednak, jakiego zaserwował nam autor w pierwszym tomie, naprawdę powinno się wysyłać do literackiego więzienia. Jukka Behm rzuca bardzo znaczącą, właściwie przełomową informację, a potem każe czekać na kontynuację… aż do części drugiej. No cóż, pozostaje nie spać i wypatrywać zapowiedzi kolejnych tomów.

Narodziny legendy. Chłopak, który został piłkarzem to bardzo dobra, pochodząca z Finlandii, propozycja dla dzieci, które kochają futbol, ale też dla tych, które potrzebują historii z dynamiczną akcją, emocjami oraz sekretami, stopniowo topniejącymi pod naporem faktów. To książka o piłce nożnej, ale przede wszystkim historia o chłopcu, który dopiero uczy się, kim jest naprawdę.

Dzięki niej inaczej spojrzałam na ten sport. Wydaje mi się, że teraz znacznie lepiej go rozumiem. Polecam Narodziny legendy. Chłopak, który został piłkarzem czytelnikom powyżej 10 lat. Jestem przekonana, że zachwycą się nią nawet ci, którzy zazwyczaj nie przepadają za książkami. Sprawdzajcie dostępność lektury na stronie Wydawnictwa Jaguar.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Narodziny legendy. Chłopak, który został piłkarzem?

Narodziny legendy. Chłopak, który został piłkarzem Jukki Behma to sportowa powieść dla dzieci i młodzieży o Leonie Brownie, utalentowanym chłopaku, którego piłkarskie umiejętności zostają zauważone dzięki filmikom publikowanym w sieci. To pierwszy tom serii Hammersmith United.

Czy Narodziny legendy to książka tylko dla fanów piłki nożnej?

Nie tylko. Piłka nożna jest tu najważniejszym motorem fabuły, ale książka opowiada także o dorastaniu, samotności, rodzinnych tajemnicach, ciężkiej pracy, presji sukcesu i potrzebie odkrycia własnych korzeni.

Dla jakiego wieku jest książka Narodziny legendy?

Polecam ją dla czytelników od 10. roku życia. 

Czy Narodziny legendy to początek serii?

Tak, książka otwiera serię Hammersmith United. Pierwszy tom kończy się mocnym cliffhangerem, który wyraźnie zapowiada dalszy ciąg historii Leona Browna.

Dlaczego warto przeczytać książkę Narodziny legendy?

Warto po nią sięgnąć, bo łączy atrakcyjną sportową fabułę z emocjonalną historią o chłopcu, który próbuje spełnić marzenie, ale jednocześnie szuka prawdy o sobie i swojej rodzinie. To książka pełna akcji, z tajemnicą i dużym potencjałem dla młodych czytelników.

Czy Narodziny legendy może spodobać się dzieciom, które nie lubią czytać?

Tak, szczególnie jeśli interesują się piłką nożną. Książka ma dynamiczną akcję, wyraziste postacie, napięcie sportowe i temat bliski wielu dzieciom, dlatego może być dobrym wyborem dla czytelników, którzy częściej wybierają boisko niż książkę.

Czy Narodziny legendy to dobra książka dla młodego piłkarza?

Tak, to bardzo dobra propozycja dla dziecka, które trenuje piłkę nożną, kibicuje klubom sportowym albo marzy o grze na dużym stadionie. Książka pokazuje jednak nie tylko sukces, lecz także wysiłek, presję i cenę, jaką może mieć droga do wielkiej kariery.

BONUS – Piłka nożna. Drużyny, flagi, barwy

Dobrym uzupełnieniem rozmowy o piłce nożnej może być także książka aktywizująca Piłka nożna. Drużyny, flagi, barwy Dana Crispa. To propozycja dla młodszych czytelników, która łączy futbol z geografią, symboliką narodową oraz kreatywną zabawą. 

Zadaniem dzieci jest dopasowanie flagi do krajów oraz zaprojektowanie lub pokolorowanie strojów piłkarskich dla czterdziestu ośmiu drużyn z całego świata. Przy okazji poznają one ciekawostki oraz statystyki związane z mistrzostwami, reprezentacjami i piłkarskimi przydomkami. 

Książka może się sprawdzić jako lżejszy, warsztatowy dodatek do Narodzin legendy – jedna opowiada o emocjach, presji i marzeniu młodego sportowca, a druga pozwala wejść w świat futbolu przez symbole oraz zabawę. Piłka nożna. Drużyny, flagi, barwy znajdziecie na stronie Wydawnictwa Jaguar.

Artykuł Narodziny legendy – recenzja książki nie tylko o piłce nożnej + bonus pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dobranocki. Na łące
➜ Seria: Dobranocki
➜ Autorka: Patrycja Murasicka
➜ Ilustracje: Katarzyna Zielińska
➜ Wydawnictwo: BIS
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Cztery pory roku i cztery małe wyprawy

Książka składa się z czterech bogato ilustrowanych opowiastek, z których każda rozgrywa się o innej porze roku. Najpierw narracja prowadzi nas na wiosenną łąkę, gdzie zajączek znajduje porzucone jajeczko i rozpoczyna własne mini-śledztwo. Spotyka tam kolejnych mieszkańców traw i zarośli, a przy okazji uczy się o nich czegoś nowego.

W następnej historii głównym bohaterem zostaje małe koźlątko, czyli dziecko sarny. Zaintrygowane tajemniczym cykaniem, za zgodą mamy wyrusza na poszukiwanie źródła dźwięku. Podobny charakter mają kolejne opowiastki o jeżyku i kreciku. Każde zwierzątko kieruje się ciekawością, ma swój niewielki cel i każde odkrywa, że łąka jest pełnym szczegółów, dźwięków, tropów oraz niespodzianek światem.

Pełna przytulności książka na dobranoc

Dobranocki. Na łące to pozycja, która ujmuje łagodną narracją. Zwierzęta są wobec siebie serdeczne i uprzejme. Nie ma tu nerwowego napięcia czy przesadnie dramatycznych zwrotów akcji. Wszystko toczy się naturalnie, a jednak nie jest monotonne. Dziecku ofiarowana zostaje historia, która potrafi przyciągnąć uwagę, ale nie wprowadza niepokoju czy nie wywołuje pobudzenia u małego czytelnika.

Te bajki otulają przytulnością. Akcja dzieje się bowiem albo między źdźbłami traw, w jamkach wyłożonych miękkimi piórkami, podziemnych, bezpiecznych korytarzach czy w trakcie deszczu – który pada, ale gdzieś w oddali, będąc tylko usypiającym tłem.

Edukacja przyrodnicza ukryta w czułej opowieści

Zaskakujące jest także to, jak sprawnie książka przemyca wiedzę o przyrodzie. Dzieci dowiadują się z niej, jakie odgłosy wydają zwierzęta, które ptaki odlatują na zimę do ciepłych krajów, kto może zgubić piórko albo jak wygląda codzienność małych mieszkańców łąki. W Dobranocki. Na łące wiedza pojawia się mimochodem – podczas rozmów oraz obserwacji samych bohaterów.

Ta książka ma więc podwójne zastosowanie. Dobrze sprawdzi się jako lektura wspomagająca rytuał wieczornego zasypiania, ale także jako pozycja zachęcają do bardziej świadomej obserwacji przyrody.

Ilustracje Katarzyny Zielińskiej

Osobna wzmianka należy się ilustracjom Katarzyny Zielińskiej. Z przyjemnością napawam się obrazkami w Dobranockach. Od dawna jest to jedna z moich ulubionych ilustratorek, ale nie da się nie zauważyć, że z każdą kolejną książką jej rozkładówki są coraz bardziej ciekawe i bogatsze w detale. Można odnieść wrażenie, że łąka w tej książce żyje: coś porusza się w trawie, ktoś przemyka pod liściem, coś chowa się w norce (i zauważyliście tę małą myszkę, która pojawia się w ilustracjach każdej z bajek?). Nie mogę się doczekać kolejnych książek tej ilustratorki.

Zapowiedź kolejnych części serii Dobranocki

Dobranocki. Na łące otwierają serię, która mnie zauroczyła. W zapowiedziach wydawnictwa pojawiają się już kolejne tytuły: Dobranocki. W lesie, Dobranocki. Nad rzeką i Dobranocki. W górach. Jeśli zachowają tę samą narrację i przyrodniczą uważność, ma szansę powstać cykl idealny dla dzieci, które lubią zasypiać w bezpiecznym otoczeniu zwierzęcych bohaterów. Jej autorka Patrycja Murasicka zawodowo zajmująca się ochroną środowiska, na pewno ma jeszcze na nią mnóstwo świetnych pomysłów.

To książka dla małych czytelników, którzy potrzebują wieczorem spokojnej, dobrze wyważonej lektury. Sprawdzi się w przypadku dzieci powyżej 3 lat. Sprawdzajcie dostępność Dobranocki. Na łące na stronie Wydawnictwa BIS.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Dobranocki. Na łące?

Dobranocki. Na łące Patrycji Murasickiej to zbiór czterech spokojnych opowieści dla dzieci, których akcja rozgrywa się na łące o różnych porach roku. Bohaterami są m.in. zajączek, małe koźlątko, jeż i kret, którzy podczas swoich małych wypraw poznają świat przyrody.

Czy Dobranocki. Na łące to dobra książka na dobranoc?

Tak, to bardzo dobra propozycja do wieczornego czytania. Książka ma spokojną narrację i pozbawiona jest nerwowego napięcia. Historie zaciekawią dziecko, ale nie pobudzą go przed snem.

Dla jakiego wieku jest książka Dobranocki. Na łące?

Książka najlepiej sprawdzi się u dzieci w wieku przedszkolnym – szczególnie tych, które lubią opowieści o zwierzętach, naturze i porach roku. Może być także czytana młodszym dzieciom jako element wieczornego rytuału zasypiania.

Czy książka Dobranocki. Na łące uczy dzieci przyrody?

Tak, ale robi to bardzo naturalnie. W opowieściach pojawiają się informacje o zwierzętach, ich zwyczajach, odgłosach, ptakach odlatujących na zimę czy mieszkańcach łąki. Wiedza przyrodnicza została subtelnie wpleciona w fabułę.

Czy Dobranocki. Na łące to część serii?

Tak, Dobranocki. Na łące otwierają serię kojących książek na dobranoc. W zapowiedziach pojawiają się także kolejne tytuły: Dobranocki. W lesie, Dobranocki. Nad rzeką oraz Dobranocki. W górach.

Dlaczego warto kupić książkę Dobranocki. Na łące?

Warto sięgnąć po nią, jeśli szukacie książki, która łączy spokojną narrację, piękne ilustracje i nienarzucającą się edukację przyrodniczą. To propozycja idealna na wyciszenie po intensywnym dniu, zwłaszcza dla dzieci wrażliwych na nadmiar bodźców.

Czy Dobranocki. Na łące nadają się do codziennego czytania przed snem?

Tak, ponieważ książka składa się z czterech osobnych historii. Można czytać je pojedynczo, wracać do ulubionych bohaterów lub traktować jako część stałego, wieczornego rytuału.

Artykuł Dobranocki. Na łące – recenzja książki na dobranoc, która uczy też o świecie przyrody pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

To cykl kartonówek dla dzieci od 4 lat, stworzony z myślą o nauce uważności, relaksacji oraz codziennym oswajaniu emocji. Autorka jest certyfikowaną instruktorką uważności i medytacji dla dzieci oraz dorosłych. Posiada przygotowanie psychologiczno-pedagogiczne i dydaktyczne, a jej książki realnie wspierają młodszych oraz starszych w budowaniu relacji, czy też w codziennych rytuałach. 

➜ Tytuły: Smoczek Zen. Przewodnik po świecie uważności; Smoczek Zen. Uważne jedzenie; Smoczek Zen. Na dobranoc
➜ Autorka: Ewa Kaszyńska
➜ Ilustracje: Kamila Misiak
➜ Wydawnictwo/marka: Adept
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją, dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Z jak zmysły, E jak emocje, N jak natura

Smoczek Zen jest nie tylko niezwykle sympatyczny. Autorka w bardzo przystępny sposób wyjaśnia, jak dosłownie należy rozumieć jego imię: Z jak zmysły, E jak emocje, N jak natura. Dzięki temu ukazuje tak naprawdę istotę tego tytułowego bohatera. Zwraca uwagę, że uważność powinna zaczynać się od ciała, oddechu, smaku, zapachu, dźwięku, relacji – czyli, ogólnie rzecz ujmując – od tego co, i w jaki sposób czujemy.

Badania i praktyka pokazują, że mindfulness może pomagać w obniżaniu stresu, poprawie koncentracji oraz lepszym rozumieniu emocji. W przypadku dzieci najważniejsze, żeby wiązały one to doświadczenie z zabawą. Smoczek Zen to właśnie taka przyjazna postać, która pełni rolę przewodnika i pomaga najmłodszym odnaleźć spokój. 

Książki do czytania, słuchania i praktykowania

Każda część serii została opatrzona indywidualnym wstępem oraz wskazówkami, jak najlepiej z niej korzystać. Nie trzeba czytać książek w jednej narzuconej kolejności. Lepiej sięgać po tę, która odpowiada aktualnej potrzebie dziecka: wyciszeniu, jedzeniu, wieczornemu rytuałowi, stresowi, strachowi albo komunikacji.

Bardzo dobrym rozwiązaniem są także nagrania audio dostępne po zeskanowaniu kodu QR. Autorka jest w nich również lektorką. Czyta ciepłym, kojącym głosem, któremu towarzyszy jednolita, wyciszająca ścieżka dźwiękowa. Dzięki temu książka może stać się także swego rodzaju rytuałem: po przedszkolu, przed snem, w podróży albo po dniu, w którym nagromadziło się zwyczajnie zbyt dużo bodźców. 

Smoczek Zen. Przewodnik po świecie uważności

To pozycja, która najlepiej przedstawia głównego bohatera oraz pozwala zanurzyć się w jego świecie. Autorka sugeruje, żeby sięgać po tę książkę po dniu pełnym aktywności lub po wysiłku fizycznym, kiedy ciało dziecka może potrzebować odpoczynku. Pojawiają się w niej ćwiczenia oddechowe, trochę humoru. Poznajemy genezę tęczowego brzuszka Smoczka Zen, ale również jego upodobania i przyzwyczajenia.

Na końcu książki dziecko może pokolorować smoka, co będzie jednocześnie małym podsumowaniem uważności po lekturze. Ilustracje Kamili Misiak są kolorowe, bajkowe i bardzo ekspresyjne. Dobrze oddają mimikę bohatera, a to w książkach o emocjach jest szczególnie istotne. Dziecko może zobaczyć nie tylko to, co smok robi, ale też co w danym momencie przeżywa.

Książkę Smoczek Zen. Przewodnik po świecie uważności znajdziecie tutaj

Smoczek Zen. Uważne jedzenie

Ta część z kolei wprowadza dzieci w etap świadomego jedzenia. Pokazuje jak czerpać przyjemność z posiłku, zauważać jak wyglądają jego składniki, jak pachną, smakują czy też zwracać uwagę, kiedy brzuszek komunikuje, że jest już pełny. Wciąż jest zbyt mało książek dla dzieci, które mówią o zdrowej relacji z jedzeniem.

Zazu z Króla Lwa pewnie rzuciłby, żeby nie bawić się jedzeniem. Na szczęście w świecie Smoczka Zen nie ma żadnych papug, które mogłyby wprowadzać czytelnika w błąd. Narracja wręcz zachęca do eksperymentowania, doświadczania oraz sprawdzania tego, co się je. Te namowy do dostrzeżenia koloru marchewki, usłyszenia chrupnięcia czy poczucia jej zapachu pomagają zrozumieć, że posiłek nie jest mało znaczącym obowiązkiem. To przygoda oraz przyjemność, której trzeba się nauczyć. Na końcu książki dodatkowo znajduje się karta pracy, która będzie dla rodziców małą ściągą wspierającą bardziej świadome podejście do jedzenia ich dzieci.

Książkę Smoczek Zen. Uważne jedzenie znajdziecie tutaj

Smoczek Zen. Na dobranoc

To książka o wieczornym rytuale, której celem nie jest do końca zasnąć, ale bardziej odprężyć się. Autorka już na wstępie podpowiada rodzicom, jak modulować głos oraz w jaki sposób „podawać” lekturę, żeby pomagała ona dziecku spokojnie się wyciszyć.

Narracja skupia się na podsumowaniu dnia, ale także koncentruje się na ciele – udach, kolanach czy łydkach, które można poczuć i rozluźnić. To taki przewodnik, który pomaga powkładać doświadczenia ostatnich godzin do konkretnych szufladek. Uporządkować natłok myśli w głowie oraz zasnąć z poczuciem, że ma się nad wszystkim kontrolę. W treści pojawia się również piękne zadanie – autorka zachęca do pomyślenia o trzech rzeczach, za które można dziś poczuć wdzięczność. Podobne rozważania każdego dnia to dobry nawyk, pozwalający nam doceniać to, co mamy.

Dzięki tej pozycji stworzycie swój własny rytuał zasypiania, który pozwoli dziecku poczuć się bezpiecznie oraz odprężyć się. Co więcej, jestem przekonana, że skorzystają na znajomości tego tomu nie tylko najmłodsi.

Książkę Smoczek Zen. Na dobranoc znajdziecie tutaj

Seria, która będzie rosnąć razem z dzieckiem

Finalnie seria Smoczek Zen ma obejmować aż siedem książek, z których każda odpowiada na inną dziecięcą potrzebę: wyciszenie, oswajanie emocji, relaksację, świadome jedzenie, spokojne zasypianie czy uważną komunikację. To bardzo praktyczne podejście do czytelnika, bo rodzic lub nauczyciel nie musi sięgać od razu po całość. Może wybrać tę część, która najlepiej pasuje do aktualnej sytuacji dziecka lub grupy.

W serii mają ukazać się:

• Smoczek Zen. Na stres,
• Smoczek Zen. Na strach,
• Smoczek Zen. Relaksacja z mamą,
• Smoczek Zen. Na dobranoc,
• Smoczek Zen. Uważne jedzenie,
• Smoczek Zen. Uważne mówienie,
• Smoczek Zen. Przewodnik po świecie uważności.

Taka koncepcja wzmacnia też praktyczny charakter całego cyklu. Smoczek Zen nie jest jedną książką „o wszystkim”, ale serią małych przewodników, po które można sięgać w konkretnych sytuacjach. Jednego dnia może pomóc dziecku uporządkować emocje przed snem, innego zachęcić do uważniejszego jedzenia, a jeszcze innym razem stać się wsparciem przy stresie, lęku albo potrzebie bliskości z rodzicem.

Polecam sięgać po nią nie tylko w domu, ale także w przedszkolu, bibliotece, gabinecie terapeutycznym czy podczas zajęć wyciszających. Nie zastąpi oczywiście rozmowy z dorosłym, ale z pewnością będzie wartościowym narzędziem w skuteczniejszym rozumieniu samego siebie. 

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest seria Smoczek Zen?

Smoczek Zen to seria kartonowych książek dla dzieci od 4 lat, która wprowadza najmłodszych w świat uważności, relaksacji, emocji i pracy z oddechem. Bohaterem cyklu jest sympatyczny Smoczek Zen, który pomaga dzieciom lepiej rozumieć ciało, zmysły i własne przeżycia.

Kto napisał książki z serii Smoczek Zen?

Autorką serii jest Ewa Kaszyńska, certyfikowana trenerka uważności i medytacji dla dzieci oraz dorosłych. Ma także przygotowanie psychologiczno-pedagogiczne i dydaktyczne, co widać w praktycznym, spokojnym oraz wspierającym charakterze książek.

Dla jakiego wieku jest Smoczek Zen?

Książki z serii Smoczek Zen są przeznaczone dla dzieci od 4 roku życia. Najlepiej sprawdzą się u przedszkolaków oraz dzieci, które potrzebują prostych narzędzi do wyciszenia, odpoczynku, oswajania emocji i budowania codziennych rytuałów.

Czy Smoczek Zen uczy dzieci medytacji?

Tak, ale w bardzo podstawowej, dziecięcej formie. Książki nie wprowadzają skomplikowanej teorii, tylko proste ćwiczenia oddechowe, relaksacyjne, uważnościowe i aktywizujące. Pomagają dziecku zauważyć ciało, emocje, zmysły i oddech.

Czy książki Smoczek Zen mają nagrania audio?

Tak. Do każdej książki dołączony jest kod QR prowadzący do nagrania. Autorka sama czyta tekst spokojnym, ciepłym i kojącym głosem, któremu towarzyszy wyciszająca ścieżka dźwiękowa. Dzięki temu książki można nie tylko czytać, ale także ich słuchać.

W jakiej kolejności czytać serię Smoczek Zen?

Serii nie trzeba czytać w konkretnej kolejności. Najlepiej wybierać tę część, która odpowiada aktualnej potrzebie dziecka, na przykład wyciszeniu przed snem, pracy ze stresem, oswajaniu strachu, uważnemu jedzeniu albo rozmowie o emocjach.

Czy Smoczek Zen nadaje się do przedszkola?

Tak. Seria dobrze sprawdzi się w przedszkolu, bibliotece, gabinecie terapeutycznym lub podczas zajęć wyciszających. Krótka forma, kartonowe wydanie, proste ćwiczenia i sympatyczny bohater ułatwiają pracę z grupą dzieci.

Czy warto kupić serię Smoczek Zen?

Tak, szczególnie jeśli szukacie książek, które nie tylko zajmą dziecko, ale też pomogą mu lepiej rozumieć emocje, ciało, zmysły i codzienne potrzeby. Smoczek Zen to seria do spokojnego czytania, słuchania oraz praktykowania razem z dorosłym.

Artykuł Smoczek Zen – książki, które uczą dzieci uważności i pomagają się wyciszyć pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Lubię siebie! Książka o emocjach i budowaniu pewności siebie to kartonówka, która może stać się dobrym początkiem rozmowy o presji dopasowywania się i szukania akceptacji u innych.

➜ Tytuł: Aktywne Czytanie. Lubię siebie! Książka o emocjach i budowaniu pewności siebie
➜ Autorka: Anna Jankowska (Aktywne czytanie)
➜ Ilustracje: Magdalena Jakubowska
➜ Wydawnictwo: Papilon
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Książka o emocjach, ale nie tylko do czytania

Lubię siebie! to kolejna pozycja w serii kartonówek z tekstem Anny Jankowskiej oraz ilustracjami Magdaleny Jakubowskiej. Poprzednia książka, Lubię litery! Książka do nauki alfabetu, miała podobny format i spójną identyfikację graficzną, ale poruszała zupełnie odmienną tematykę. Tym razem nie chodzi o naukę, lecz o coś bardziej nieuchwytnego, a zarazem niezwykle znaczącego: o budowanie poczucia własnej wartości u najmłodszych.

Pozycję tą dobrze potraktować jako narzędzie do rozmowy czy też poznawania sposobu myślenia dziecka. Pytania oraz polecenia aktywizujące mogą wywołać zaskakująco ciekawe odpowiedzi u kilkulatków. Otworzyć je na to, co lubią, czego się boją, z czego są dumne i w jakich sytuacjach czują się najbardziej sobą.

Jesteśmy wyjątkowi, czyli jak mówić z dzieckiem o samoakceptacji

Książka zbudowana jest wokół prostych, czytelnych haseł, takich jak: „Jesteśmy wyjątkowi”, „Czasem próbuję nowych rzeczy”, „Moje imię” czy „Duma daje mi siłę”. Każdemu z nich towarzyszy ilustracja oraz krótkie zadanie: coś do odnalezienia, powtórzenia, pokazania gestem albo przemyślenia. Dzięki temu lektura naturalnie zachęca do aktywnego w niej uczestniczego, ale także zanurzania się w głąb siebie.

Największą wartością tej kartonówki jest jej przesłanie. Dziecko otrzymuje tu komunikat, że nie musi lubić tego samego co inni, zachowywać się identycznie jak grupa, ani mieścić się w odgórnie narzuconych przez społeczeństwo ramach. Różnorodność jest naturalną częścią świata. Twórczynie pokazują ją zarówno w tekście, jak i w ilustracjach: przez codzienne sytuacje, różne emocje, odmienne potrzeby i małe momenty wdzięczności.

Codzienne sceny bliskie przedszkolakom

Na stronach Lubię siebie! pojawiają się sytuacje dobrze znane małym dzieciom: z przedszkola, domu, ulicy, wakacji, basenu, wspólnego czasu z rodziną czy występów przed innymi. Zmieniają się pory roku, miejsca i okoliczności, ale cały czas przyświeca im jedna idea: dziecko może być sobą w różnych przestrzeniach oraz bez względu na towarzyszące mu akurat emocje.

Samoakceptacja ukazana tutaj została jako proces, który osiąga się dzięki małym momentom każdego dnia – kiedy ktoś zauważy dziecięcy wysiłek, pozwoli spróbować czegoś nowego, nazwie emocję albo pokaże, że odmienność nie wyklucza z grupy.

Dla kogo jest książka Lubię siebie

To wartościowa, solidnie wydana kartonówka dla dzieci powyżej 3 roku życia. Można ją czytać od deski do deski, ale wcale nie trzeba. Równie dobrze sprawdzi się do swobodnego wertowania, oglądania ilustracji, zadawania pytań i wracania do wybranych stron wtedy, gdy dziecko akurat potrzebuje rozmowy o dumie, nieśmiałości, odwadze albo różnicach między ludźmi.

Bez względu na sposób lektury, Lubię siebie! zostawia w głowie małego czytelnika bardzo potrzebną refleksję: mogę różnić się od innych i nadal zasługuję na to, żeby siebie lubić. Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Papilon.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Lubię siebie!?

Lubię siebie! Książka o emocjach i budowaniu pewności siebie to kartonówka dla najmłodszych, która pomaga rozmawiać z dzieckiem o samoakceptacji, emocjach, różnorodności i poczuciu własnej wartości.

Dla jakiego wieku jest książka Lubię siebie!?

Książka jest odpowiednia dla dzieci powyżej 3 roku życia. Najlepiej sprawdzi się u przedszkolaków, które zaczynają coraz mocniej zauważać różnice między sobą a innymi dziećmi.

Dlaczego warto rozmawiać z dzieckiem o samoakceptacji?

Dzieci już od najmłodszych lat porównują się z rówieśnikami i obrazami, które widzą wokół siebie. Rozmowa o samoakceptacji pomaga im zrozumieć, że nie muszą być takie jak inni, żeby zasługiwać na szacunek, uwagę oraz sympatię.

Czy Lubię siebie! pomaga budować pewność siebie u dziecka?

Tak, książka wspiera budowanie pewności siebie przez proste komunikaty, codzienne sytuacje i pytania angażujące dziecko. Pokazuje, że różnorodność jest naturalna, a własne emocje i potrzeby są ważne.

Czy warto kupić książkę Lubię siebie!?

Tak, szczególnie jeśli szukacie książki dla przedszkolaka, która nie tylko zajmie dziecko, ale też stanie się początkiem ważnych rozmów. To solidnie wydana kartonówka o tym, że można różnić się od innych i nadal zasługiwać na to, żeby siebie lubić.

Artykuł Jak nauczyć dziecko lubić siebie? Recenzja kartonówki dla przedszkolaków pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Właśnie dlatego książka wciąż pozostaje jednym z najlepszych prezentów na Dzień Dziecka. Szczególnie, gdy nie jest przypadkowym tytułem, ale lekturą, która zawiera kultowe i ponadczasowe teksty, w jakich zaczytują się od lat całe pokolenia najmłodszych. Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci to pozycja, która bardzo dobrze sprawdzi się jako uniwersalny prezent na niemal każdą okazję.

➜ Tytuł: Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci
➜ Autor: Julian Tuwim
➜ Ilustracje: Katarzyna Urbaniak
➜ Wydawnictwo: Bookolika
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Sprawdzony prezent dla dziecka

Julian Tuwim jest jednym z pierwszych autorów, którego poznają dzieci. Jego wiersze łatwo wpadają w ucho, są zapamiętywane dzięki rymom i powtórzeniom. Z tekstami Tuwima można się pośmiać, ale także wyciągnąć kilka cennych lekcji na przyszłość.

Tom z wierszami tego poety nie jest więc tylko książką dla dziecka, ale i sentymentalną podróżą dla jego rodziców, starszego rodzeństwa czy dziadków. Bliscy czytając na głos kolejne rymowane opowiastki, powracają do czasów swojego dzieciństwa. Wspólna lektura zyskuje wtedy podwójne znaczenie: dla najmłodszych jest zabawą oraz odkrywaniem nowych światów – a dla dorosłych miłym czasem pełnym beztroskich wspomnień.

Trudno więc o lepszy prezent na Dzień Dziecka, niż ponadczasowe wiersze Tuwima. Sięgając po książkę Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci można mieć pewność, że posłuży ona jeszcze wiele, wiele lat. 

Dlaczego wiersze Tuwima nadal się sprawdzają?

Wiersze dla dzieci oczywiście mogą się zestarzeć, jeśli ich głównym celem jest moralizowanie swoich słuchaczy. Z Tuwimem jest inaczej. Jego teksty zawsze miały przede wszystkim bawić najmłodszych. Są dynamiczne, posiadają sporo zwrotów akcji, a czasami przypominają nawet mini przedstawienia teatralne, w których słowa ożywają i z jeszcze większą intensywnością oddziałują na małego słuchacza.

Warto pamiętać, że dzieci zanim nauczą się czytać samodzielnie i będą mieć możliwość podejmowania własnych czytelniczych wyborów – są zależne od tego, co my dorośli im zaproponujemy. Właśnie dlatego najlepiej sięgać po teksty sprawdzone, wpadające w ucho, proste, ale zarazem błyskotliwe. 

Książka zamiast kolejnej zabawki

Dzień Dziecka często skłania dorosłych do szukania efektownego prezentu. Tymczasem książka ma na swoją obronę zazwyczaj tylko ilustracje. W przypadku Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci Katarzyna Urbaniak przygotowała bajecznie kolorowe, przystępne i pełne szczegółów obrazki, które bardzo dobrze korespondują z tekstami. 

Ze względu także na nie, książka sprawdzi się jako prezent uniwersalny, bo nie ogranicza się do jednej grupy odbiorców. Ucieszą się z niej przedszkolaki, którym dorośli czytają na głos, uczniowie z pierwszych klas szkoły podstawowej czy całe rodziny lub bywalcy szkolnych bibliotek. 

W Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci znajdziecie aż 29 najbardziej popularnych wierszy Tuwima lub tych przez niego przetłumaczonych, m.in.: Lokomotywę, Abecadło, Słonia Trąbalskiego, Ptasie radio, Okulary, Pana Maluśkiewicza i wieloryba, Rzepkę, Bajkę o rybaku i rybce. 

Dzień Dziecka jako zachęta do wspólnego czytania

Nawet najlepiej dobrany prezent książkowy pozostaje jednak tylko przedmiotem – chyba, że połączymy go ze wspólnymi seansami czytania. To właśnie wtedy staje się on gwarantem niezapomnianych wspomnień (dla dziecka i rodzica/dziadka/opiekuna). Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci ma potencjał być właśnie tego rodzaju książką. 

Przyniesie całej rodzinie mnóstwo frajdy, śmiechu, beztroski i radości. Pozwoli automatycznie przedłużyć Dzień Dziecka o kolejne dni, a nawet miesiące. Wystarczy, że dzieciaki będą dostrzegać jaką przyjemność sprawia dorosłym odczytywanie wierszy Tuwima – żeby same związały się z tymi tekstami już na zawsze. 

Dla kogo będzie to dobry prezent?

To dobry wybór dla dzieci, które lubi słuchać czytania na głos, ale też dla tych, które dopiero uczą się skupienia na nieco dłuższych tekstach. Wiersze są zróżnicowane – znajdziecie w tym zbiorze króciutkie rymowanki, ale i bardziej złożone historie.

Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci to zarazem powrót do klasyki, ale i przypomnienie, że dzieciństwo potrzebuje tekstów, które mogą zostać z nami na całe życie. Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Bookolika.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Kiedy obchodzimy Dzień Dziecka w Polsce?

W Polsce Dzień Dziecka obchodzimy 1 czerwca. To data silnie zakorzeniona w naszej tradycji, kojarzona dziś przede wszystkim z prezentami, szkolnymi atrakcjami, festynami i wspólnym świętowaniem dzieciństwa.

Jaki prezent na Dzień Dziecka warto wybrać?

Dobrym prezentem na Dzień Dziecka może być książka, szczególnie taka, która zachęca do wspólnego czytania. Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci to przykład upominku ponadczasowego: łączy pokolenia, rozwija język, bawi i pozwala dorosłym oraz dzieciom spędzić razem wartościowy czas.

Czy wiersze Tuwima to dobry prezent na Dzień Dziecka?

Tak. Wiersze Juliana Tuwima są dobrym prezentem na Dzień Dziecka, ponieważ nie starzeją się tak szybko jak sezonowe zabawki. To klasyka, ale taka, którą można czytać na głos, bawić się nią i wspólnie odkrywać.

Dla jakiego wieku są wiersze Juliana Tuwima?

Wiersze Tuwima dobrze sprawdzą się już u przedszkolaków. Mogą też zainteresować dzieci wczesnoszkolne, szczególnie te, które zaczynają samodzielnie czytać.

Dlaczego warto czytać dzieciom poezję?

Poezja rozwija wrażliwość językową, pamięć, słuch, wyobraźnię i poczucie rytmu. Wiersze dla dzieci pomagają oswajać brzmienie słów, uczą melodii języka i pokazują, że literatura może być dobrą zabawą.

Czy książka może być lepszym prezentem niż zabawka?

Książka i zabawka pełnią różne funkcje, ale książka ma szczególną przewagę: rozwija wyobraźnię, buduje więzi i można do niej wracać na różnych etapach dorastania.

Artykuł Książka na Dzień Dziecka? Wiersze Tuwima – uniwersalny i ponadczasowy prezent pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Titek na placu zabaw, Titek i kłótnia z Tosią
➜ Seria: Titek
➜ Autorka: Ula Młodnicka
➜ Ilustracje: Aga Waligóra
➜ Wydawnictwo: CzytaLisek
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Dwie nowe książki – o placu zabaw i kłótni z rodzeństwem

Patrząc na Titka, dość szybko można dojść do wniosku, że ani on, ani jego rodzina nie należą do gatunku ludzkiego – spójrzcie tylko na te słoniaste uszy albo mocno zadarte noski. To bohater, którego najlepiej określić więc mianem stworka, ale stworka wyjątkowo przyjaznego. Wizualnie niewiele łączy go z czytającymi o nim dziećmi, ale jego wnętrze to już – wypisz, wymaluj – osobowość małego chłopca w całej przedszkolnej okazałości.

Titek ma swoje słabości. Zdarza mu się wpaść w złość czy czasami czegoś się wystraszyć. Kiedy emocje biorą górę, potrzebuje dorosłego, który nie tylko wyznaczy granice, ale też pomoże mu zrozumieć samego siebie. Jednocześnie potrafi się dzielić, docenia, kiedy ktoś naprawdę go słucha, i jest empatyczny wobec zwierząt. Właśnie dlatego tak łatwo zobaczyć w nim prawdziwe dziecko, które codziennie uczy się o otaczającym go świecie.

Seria dla przedszkolaków oraz ich rodziców

Jeżeli jeszcze nie znacie tego bohatera, albo nie słyszeliście o serii książek Uli Młodnickiej z ilustracjami Agi Waligóry – warto to nadrobić. Do tej pory ukazały się już książki o złości, oglądaniu bajek, sprzątaniu, zasypianiu, świąteczna część o Titku oraz dwie najnowsze pozycje: Titek na placu zabaw i Titek i kłótnia z Tosią. 

Każdy tom ma poręczny format oraz twardą oprawę. Te książki łączy też prosta fabuła, psychologia bliskości, zadania aktywizujące oraz dodatek „Kilka słów do dorosłych”, w których autorka rozwija temat i podpowiada, jak przenieść go do codziennych sytuacji. Titek uświadamia, że emocje, konflikty i trudne zachowania są naturalną częścią rozwoju, ale dobrze wiedzieć, jak należy się z nimi obchodzić.

Titek na placu zabaw, czyli wprowadzamy zasady, nie odbierając radości

Które dziecko nie lubi placów zabaw? A skoro większość maluchów najchętniej by ich nie opuszczała, to jestem przekonana, że z dużym zaangażowaniem przeczytają także tę historię o Titku. Mały bohater razem z tatą i siostrą Tosią właśnie wybierają się pobawić w piaskownicy oraz pozjeżdżać na zjeżdżalni. 

Titek na placu zabaw porusza ważne zagadnienia dotyczące przedwczesnego ustalenia zasad, konsekwencji, ale też kreatywności – również tej wymaganej od rodzica. Autorka radzi, żeby jasno ustalić czas, jaki spędzamy na placu zabaw, ale także podstawowe reguły, które pomogą zapewnić dzieciom bezpieczeństwo. 

To nie jest jednak tylko książka o zasadach. Na pierwszy plan wysuwa się beztroska, mnóstwo możliwości, które oferuje czas spędzany na świeżym powietrzu oraz aktywności w rodzinnym gronie, kiedy wszyscy są zaangażowani we wspólną zabawę.

Książkę znajdziecie tutaj

Titek i kłótnia z Tosią, czyli konflikt bez zwycięzców i przegranych

Znam całkiem sporo książek dla dzieci, w których rodzeństwo w ogóle się nie kłóci. Jak to możliwe? Pewnie niemożliwe, ale część autorów najwyraźniej obawia się takich polaryzujących tematów. Na szczęście Ula Młodnicka nie tylko się ich nie boi, lecz także potrafi pisać o nich naturalnie i bez udawania, że konflikt da się zawsze zażegnać jednym zdaniem.

W książce Titek i kłótnia z Tosią Titek i jego siostra przygotowują laurki dla babci. Problem pojawia się wtedy, gdy oboje chcą użyć tej samej żółtej kredki, a w domu jest tylko jedna. Zaczyna się kłótnia. Mama bohaterów nie rozstrzyga sporu autorytarnie, nie zabiera kredki oraz nie wskazuje tego, kto ma ,,rację”. Najpierw wysłuchuje obydwu stron, a potem pomaga dzieciom samodzielnie znaleźć rozwiązanie. 

Polecenia aktywizujące również zachęcają czytelników do szukania własnych propozycji zakończenia sporu. Przekonują, żeby chwilę się zastanowić, w jaki sposób pogodzić rodzeństwo. Ta sytuacja staje się także powodem do opracowania domowej listy zasad, które pomogą się wszystkim mniej kłócić. Jesteście ciekawi, jakie punkty znalazły się na niej w książce? A jakie Wy umieścilibyście na takiej liście w swoim domu? 

Książkę znajdziecie tutaj

Dlaczego dzieci tak dobrze rozumieją Titka?

Mój trzylatek uwielbia tę serię. Zaczytuje się w niej od premiery pierwszych tomów, czyli od czasu, gdy miał nieco ponad dwa lata. To odpowiedni wiek, żeby rozpocząć przygodę z Titkiem. Bohater jest wyrazisty, a jednocześnie nie infantylny. Dziecko widzi w nim kogoś, kto przeżywa podobne trudności, a dorosły otrzymuje przydatne wskazówki do rozmów czy konkretnych, domowych sytuacji.

Warto też przypomnieć, że Ula Młodnicka i Aga Waligóra stoją za innym, wielokrotnie nagradzanym stworkiem-bohaterem, czyli Pinkiem. Duet znany z bestsellerowej serii o Pinku adaptuje w Titku podobną wrażliwość, ale skierowaną do młodszych odbiorców.

Titek na placu zabaw i Titek i kłótnia z Tosią to dwie bardzo życiowe książki dla przedszkolaków. Pierwsza pomaga rozmawiać o zasadach, bezpieczeństwie i kończeniu zabawy zgodnie z ustaleniami. Druga pokazuje, że kłótnia między bratem a siostrą to coś zupełnie normalnego, ale zawsze należy przede wszystkim pamiętać o szacunku do drugiej osoby.

Dla kogo jest ta seria

Seria o Titku to dobry wybór dla dzieci w wieku przedszkolnym – szczególnie tych, które mierzą się ze złością, konfliktami, trudnością w kończeniu zabawy albo codziennymi rodzinnymi zasadami. Nowe tomy, Titek na placu zabaw i Titek i kłótnia z Tosią na pewno spodobają małym odbiorcom. Szukajcie ich na stronie Wydawnictwa CzytaLisek.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest seria książek o Titku?

Seria o Titku opowiada o codziennych emocjach i wyzwaniach przedszkolaka. Titek mierzy się m.in. ze złością, niechęcią do sprzątania, oglądaniem bajek, samodzielnym zasypianiem, zasadami na placu zabaw oraz kłótniami z rodzeństwem.

Kto napisał książki o Titku?

Autorką tekstów jest Ula Młodnicka, a ilustracje przygotowała Aga Waligóra. To duet znany także z popularnej i wielokrotnie nagradzanej serii o Pinku.

Dla jakiego wieku są książki o Titku?

Książki o Titku najlepiej sprawdzą się u dzieci w wieku przedszkolnym, szczególnie od około 2–3 lat do 6 lat. To dobry wybór dla maluchów, które zaczynają rozumieć własne emocje i uczą się funkcjonowania w rodzinie oraz grupie.

Czy książki o Titku pomagają rodzicom?

Tak. Każdy tom zawiera część „Kilka słów do dorosłych”, w której znajdują się dodatkowe wskazówki dla rodziców. Dzięki temu książki mogą być nie tylko lekturą dla dziecka, ale też pretekstem do rozmowy o emocjach, zasadach czy relacjach.

Czy warto kupić książki o Titku?

Warto, jeśli szukacie krótkich, ładnie wydanych i praktycznych książek dla przedszkolaka. Seria o Titku dobrze łączy prostą fabułę, bliskościowe podejście do dziecka, zadania aktywizujące oraz wskazówki dla dorosłych.

Artykuł Nowe tomy w serii o Titku – recenzja mądrych książek dla przedszkolaków pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zwierzogród
➜ Seria: Magiczny świat Disneya w komiksie
➜ Scenariusz: Alessandro Ferrari
➜ Ilustracje: autor zbiorowy
➜ Tłumaczenie: Maria Białek
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina 
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Komiksowa adaptacja filmu Disneya

Album Zwierzogród ukazał się jako część serii Magiczny świat Disneya w komiksie, w ramach której Egmont publikuje komiksowe wersje współczesnych animacji studia. Scenariusz dla tej pozycji przygotował Alessandro Ferrari, a polskie tłumaczenie opracowała Maria Białek. 

To adaptacja Zwierzogrodu z 2016 roku, nagrodzonego Oscarem dla najlepszego pełnometrażowego filmu animowanego. Jest on opowieścią o metropolii zwierząt, w której „każdy może być kim chce”. Pod tą familijną przygodówką kryje się jednak ważny temat, dotyczący stereotypów, lęku, niepewności, walki o marzenia oraz społecznych etykiet, które mogą na stałe do nas przylgnąć. 

Judy Hops i Nick Bajer, czyli śledztwo ponad podziałami

Fabuła rozpoczyna się od dzieciństwa Judy Hops. Króliczka już jako mały kicak marzy o zostaniu pierwszą policjantką w swoim gatunku. Kiedy jednak przyjeżdża do Zwierzogrodu i nią rzeczywiście zostaje, szybko odkrywa, że w wielkim mieście sam dyplom i dobre chęci mogą nie wystarczyć. Trafia do jednostki pełnej znacznie większych oraz silniejszych zwierząt, a gdy tylko pojawia się szansa na prawdziwe śledztwo, musi skorzystać z pomocy kogoś, komu z pozoru nie powinna ufać – wygadanego lisa Nicka Bajera. 

Ta komiksowa adaptacja bardzo dobrze się sprawdzi w przypadku młodszych odbiorców. Plansze porządkują dynamiczną akcję, pozwalają zatrzymać się przy mimice postaci, scenografii i szczegółach miasta, a jednocześnie zachowują rytm detektywistycznej opowieści. Zwierzogród podkreśla, że nie warto brać wszystkiego za pewnik, a książkowa wersja dobrze dostosowuje się do percepcyjnych potrzeb każdego czytelnika.

Dlaczego warto wrócić do Zwierzogrodu w komiksowej wersji?

Pod koniec 2025 roku do polskich kin wszedł Zwierzogród 2, a obecnie (połowa 2026 roku) jest on dostępny już na kilku portalach streamingowych. To więc dobry moment, żeby sięgnąć do klasycznej historii – przed zobaczeniem drugiej części filmu, albo potraktować komiksowe wydanie jako początek znajomości tego uniwersum. Jestem przekonana, że Zwierzogród Wydawnictwa Egmont będzie także sentymentalną podróżą dla wielu młodszych i starszych dzieci.

Ta historia to dobry pretekst, by rozmawiać o uprzedzeniach, pierwszym wrażeniu i presji społecznych ról. Zwierzogród to jednak przede wszystkim świetna rozrywka, przy której dobrze bawi się cała rodzina. Sprawdzajcie dostępność komiksu na stronie Wydawnictwa Egmont.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest komiks Zwierzogród wydany przez Wydawnictwo Egmont?

Zwierzogród to komiksowa adaptacja filmu Disneya o Judy Hops, króliczce, która spełnia marzenie o pracy w policji. Gdy w mieście zaczynają znikać zwierzęta, Judy rozpoczyna śledztwo razem z lisem Nickiem Bajerem.

Czy komiks Zwierzogród jest oparty na filmie Disneya?

Tak. Komiks Zwierzogród wydany przez Egmont jest adaptacją animowanego filmu Disneya z 2016 roku. Przenosi najważniejsze wątki filmowej historii do formy komiksowej.

Dla kogo jest komiks Zwierzogród od Egmont Polska?

Komiks będzie odpowiedni przede wszystkim dla dzieci, które lubią historie Disneya, przygody detektywistyczne, zwierzęcych bohaterów i dynamiczne opowieści obrazkowe. Może sprawdzić się także jako pierwsze komiksowe spotkanie z Judy Hops i Nickiem Bajerem.

Czy trzeba znać film Zwierzogród, żeby przeczytać komiks?

Nie. Komiks opowiada historię w sposób samodzielny, więc można czytać go bez wcześniejszej znajomości filmu. Znajomość animacji może jednak zwiększyć przyjemność z rozpoznawania bohaterów oraz konkretnych scen.

Jakie tematy porusza Zwierzogród?

Pod warstwą przygodowej historii komiks porusza tematy stereotypów, uprzedzeń, odwagi, zaufania, ambicji i oceniania innych po pozorach. To jedna z tych familijnych opowieści, które mogą być punktem wyjścia do ważnej rozmowy z dzieckiem.

Czy warto kupić komiks Zwierzogród Egmontu?

Warto, szczególnie jeśli dziecko lubi komiksy Disneya i historie z wyrazistymi bohaterami. To lekka, dynamiczna adaptacja znanej animacji, ale z tematem, który nie traci aktualności.

Artykuł Disney w komiksie: ,,Zwierzogród” Wydawnictwa Egmont i miasto pełne stereotypów pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Czarny pies
➜ Autor: Levi Pinfold
➜ Ilustracje: Levi Pinfold
➜ Tłumaczenie: Marcin Brykczyński
➜ Wydawnictwo: Tako
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Strach u progu drzwi

Pewnego dnia rodzina Nadziejaków zauważa przed domem czarnego psa. Panu Nadziejakowi wygląda on na dużego. Kiedy przez okno zerka pani Nadziejak – pies jest już według niej wielkości słonia. Z kolei chwilę później, starsza córka państwa Nadziejaków, Ania, porównana go z tyranozaurem. Choć mowa ciągle o tym samym psie, każdemu z członków rodziny wydaje się on większy i większy. Domownicy zamykają się więc w środku, wyglądają przez okna i dzielą swoim niepokojem. Żaden z nich nie wychodzi przed domu – ale każdy żywi swoją wyobraźnię opowieściami poprzedników, pozwalając psu rosnąć do niemożliwych rozmiarów.

Pinfold wykorzystuje tu psychologicznie celną metaforę. Lęk nie musi być osadzony w realizmie. Jeżeli się czegoś boimy, wielokrotnie trudno nam to zracjonalizować. Choć przecież wiemy, że nie istnieją psy wielkości dinozaurów, a nawet że nie istnieją dinozaury – strach nie przyjmuje do świadomości logicznych argumentów.

Najmłodsza z Nadziejaków

Impas przerywa Mała, czyli najmłodsza członkini rodziny Nadziejaków. Jest ona także najważniejszą postacią tej historii. Wbrew atmosferze narastającego strachu, wychodzi na zewnątrz. Staje oko w oko z psem wielkości ich domu. Uważa, że cała ta afera jest po prostu niemądra. Jej prostolinijny, dziecięcy punkt widzenia nie pozwala zaakceptować zachowania rodziny.

Dziewczynka prowadzi psa przez zimowy krajobraz, rozmawia z nim, stopniowo go oswaja, zachęcając do tego by szedł za nią i wchodził w coraz mniejsze przestrzenie. Sukcesywnie zwierzak się zmienia. Chcąc podążać za dziewczynką, nie ma wyboru – w pozostałym przypadku jej zwinna, szybka postać dawno by go zgubiła.

Choć Czarnego psa można odbierać w sposób bardzo dosłowny, to właśnie te głębsze spojrzenie – na psa, który jest metaforą strachu – sprawia, że książka jest tak znacząca. Dziewczynka pokazuje bowiem, że na każdy strach jest jakiś sposób. Nie da się co prawda od niego uciec, ale znacznie lepiej skompresować go do rozmiaru, gdy nie będzie już taki przytłaczający.

Baśniowe ilustracje w służbie ważnemu tematowi

Czarny pies jest książką, której treści nie da się oddzielić od obrazu. Ilustracje Leviego Pinfolda mają w sobie coś z klasycznej baśni i zarazem z lekko niepokojącego snu. Dom rodziny Nadziejaków jest pełen ciepła, drobiazgów, znajomych elementów, rodzinnego rozgardiaszu, ale przede wszystkim – bezpieczeństwa. Zimowy świat za oknem jest nieprzyjemny, może nawet ciut przytłaczający. Do domu Nadziejaków nikt nie ma jednak wstępu – nawet gigantyczny pies, jeżeli drzwi pozostają zamknięte. 

Bardzo interesującym aspektem książki jest podział na ilustracje w kolorze oraz sepii. Te drugie są znacznie mniej oczywiste. Dostrzegą je starsze dzieci i dorośli. Na kolorowych, dużych ilustracjach skupią się młodsi odbiorcy. Obraz pokazuje to, czego czasem nie da się prosto wytłumaczyć słowami. Jest w nim czytelny kontrast między domowym, rozjaśnionym lampami wnętrzem, a stalowym niebem i pozbawionymi liści czarnymi drzewami.

Dlaczego warto przeczytać Czarnego psa?

Bo to książka piękna, mądra, wspaniale zilustrowana i nieoczywista. Dla małych dzieci może być po prostu opowieścią o wielkim psie, który pod wpływem obecności dziewczynki robi się mniejszy. Dla starszych – historią o tym, że strach może rosnąć do niewyobrażalnych rozmiarów, jeżeli w porę nie stawimy mu czoła. Dla dorosłych z kolei książka będzie dobrym przypomnieniem, że dzieci bardzo uważnie obserwują nasze reakcje i mogą starać się nas naśladować – ale też potrafią samodzielnie myśleć i mogą okazać się znacznie bardziej bystre od starszych od siebie.

Czarny pies Leviego Pinfolda zasługuje na uznanie jako jedna z tych książek, które nie narzucają odgórnie gotowej interpretacji. Pozwalają wyciągać wnioski na własną rękę i pokazują, że: nie taki diabeł straszny, jak go malują.

Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Tako.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Czarny pies Leviego Pinfolda?

Czarny pies to książka obrazkowa o rodzinie, przed której domem pewnego dnia pojawia się ogromny czarny pies. Dorośli i starsze dzieci zaczynają panikować, a zwierzę w ich oczach staje się coraz większe. Tylko najmłodsza dziewczynka, Mała, wychodzi na zewnątrz, żeby skonfrontować się ze strachem.

Dla kogo jest książka Czarny pies?

To picturebook dla dzieci od około 4 lat, ale jego metaforyczny charakter sprawia, że dobrze sprawdzi się także w pracy ze starszymi dziećmi. Szczególnie warto sięgnąć po niego wtedy, gdy chcemy porozmawiać o lęku, odwadze, wyobraźni oraz oswajaniu tego, co nieznane.

Czy Czarny pies to książka terapeutyczna?

Czarny pies może pełnić funkcję terapeutyczną, ale nie jest typowym poradnikiem o emocjach. Levi Pinfold nie tłumaczy dzieciom strachu wprost, lecz pokazuje go poprzez baśniową metaforę psa, który rośnie wtedy, gdy domownicy coraz bardziej się go boją.

Dlaczego warto przeczytać dziecku Czarnego psa?

Warto przeczytać Czarnego psa, ponieważ książka pomaga rozmawiać z dzieckiem o strachu bez moralizowania i bez prostych komunikatów w stylu „nie bój się”. Pokazuje, że lęk często rośnie, gdy unikamy konfrontacji, a maleje wtedy, gdy próbujemy go lepiej poznać.

Czy Czarny pies może przestraszyć dziecko?

Książka ma lekko mroczny, baśniowy klimat, ale jej przekaz jest wzmacniający. Zamiast potęgować strach, historia prowadzi dziecko w stronę oswojenia tego, co nieznane. W przypadku bardzo wrażliwych dzieci warto czytać ją wspólnie i rozmawiać.

Artykuł Strach ma wielkie oczy. ,,Czarny pies” – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Wyjątkowy prezent. Muminki. Książeczki kartonowe
➜ Autor: opracowanie zbiorowe
➜ Ilustracje: opracowanie zbiorowe
➜ Tłumaczenie: Regina Mościcka
➜ Wydawnictwo: HarperKids Polska
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Muminek i wyjątkowy prezent

W Muminkach. Wyjątkowym prezencie zbliżają się urodziny Mamy Muminka. Wszyscy znaleźli już dla niej idealne podarunki, tylko Muminek wciąż nie jest pewien swojego prezentu. Chciałby zaśpiewać Mamie piosenkę, ale zaczyna się martwić, że to może być niewystarczające. Czy coś tak nietrwałego jak piosenka może być udaną niespodzianką?

To bardzo prosta historia dostosowana do najmłodszych czytelników, ale oparta na niepewności. Muminek czuje się zawstydzony, gdy podziwia przygotowane przez Migotkę czy Małą Mi prezenty dla jego mamy. Potrzebuje jednak tylko małego potwierdzenia, że to co zaplanował, jest dobrym pomysłem.  

Muminki dla najmłodszych w kartonówce

Jeżeli sami jesteście wiernymi fanami Doliny Muminków, ale macie wrażenie, że dwa pokaźne tomy zbiorcze wszystkich opowiadań mogą być dla Waszego dziecka jeszcze trochę na wyrost – ta książka od HarperKids będzie odpowiednia. Zarówno tekst jak i ilustracje powstały współcześnie, ale bohaterowie oraz narracja są zbliżone do oryginałów. Muminki. Wyjątkowy prezent dobrze sprawdzą się więc jako początek przyjaźni z tą serią.

W tej kartonowej książce odwzorowano przede wszystkim ciepłą, rodzinną atmosferę, z której znane są Muminki. Mama Muminka nie potrzebuje najdroższego czy najbardziej efektownego prezentu. One ucieszy się z gestu, który pozwoli jej synowi poczuć się kimś ważnym.

Dlaczego dobrze sięgnąć po tę książkę?

Dzieci bardzo wcześnie zaczynają zauważać, że ktoś narysował coś ładniej, przyniósł do przedszkola coś większego albo szybciej wpadł na jakiś dobry pomysł. Zaczynają się porównywać z rówieśnikami i umniejszają własną wartość lub wartość tego, co sami posiadają. Muminek przeżywa podobną niepewność, ale w subtelnej formie książkowej. Muminki. Wyjątkowy prezent może więc stać się początkiem rozmowy o tym, że najważniejsze jest zaangażowanie.

To dobra propozycja dla przedszkolaków, zwłaszcza przed urodzinami, Dniem Mamy, Dniem Babci albo każdą inną sytuacją, w której dziecko chce komuś podarować prezent, ale jeszcze nie wie, jak przekazywać własne emocje. Piosenka Muminka może zainspirować do wykonania laurki, wymyślenia wierszyka, narysowania obrazka albo powiedzenia komuś czegoś miłego.

Muminki. Wyjątkowy prezent to krótka, kartonowa książka z jasnym przesłaniem. Sprawdzi się w przypadku dzieci powyżej 3 lat. Monitorujcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Harper Collins Polska.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Muminki. Wyjątkowy prezent?

Muminki. Wyjątkowy prezent to kartonowa książka dla najmłodszych czytelników, w której Muminek szuka prezentu dla Mamy Muminka. Chciałby podarować jej piosenkę, ale zaczyna się martwić, czy taki prezent będzie wystarczająco dobry.

Dla jakiego wieku jest książka Muminki. Wyjątkowy prezent?

Książka sprawdzi się przede wszystkim u dzieci od około 3 lat. Kartonowe strony, krótka historia i prosty temat sprawiają, że to dobra propozycja dla przedszkolaków oraz do wspólnego czytania z rodzicem.

Czy Muminki. Wyjątkowy prezent to dobra książka na prezent?

Tak, szczególnie dla małych fanów Muminków i dzieci, które dopiero poznają Dolinę Muminków. To także dobry wybór przed Dniem Mamy, urodzinami albo inną okazją, przy której można porozmawiać z dzieckiem o dawaniu prezentów od serca.

Jakie przesłanie ma książka Muminki. Wyjątkowy prezent?

Książka pokazuje, że wyjątkowy prezent nie musi być drogi, duży ani materialny. Najważniejsze są intencje, zaangażowanie i uczucia, które stoją za gestem. Piosenka, rysunek czy własnoręcznie przygotowana niespodzianka mogą znaczyć bardzo wiele.

Czy trzeba znać wcześniejsze książki o Muminkach, żeby przeczytać Wyjątkowy prezent?

Nie. To samodzielna, krótka książka kartonowa, którą można czytać bez znajomości innych opowieści Tove Jansson. Dla najmłodszych może być pierwszym spotkaniem z Muminkiem, Mamą Muminka i światem Doliny Muminków.

Dlaczego warto przeczytać dziecku Muminki. Wyjątkowy prezent?

Warto po nią sięgnąć, ponieważ w prosty i ciepły sposób pokazuje dziecku, że to, co podarowane od serca, ma prawdziwą wartość. To krótka i rodzinna historia o miłości, niepewności oraz odwadze, by dać komuś coś naprawdę wyjątkowego.

Artykuł Urodziny Mamy Muminka i prezent od serca. Recenzja książki kartonowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Książka, która czyta ci w myślach
➜ Autorka: Marianna Coppo
➜ Ilustracje: Marianna Coppo
➜ Tłumaczenie: Ewa Nicewicz
➜ Wydawnictwo: Wytwórnia
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Książka, która przejrzy Cię na wylot

Książka, która czyta ci w myślach to jedna z tych pozycji, o której bardzo trudno mówić, jeżeli nie chce się popsuć komuś frajdy z samego obcowania z nią. Nie znajdziecie bowiem w tej lekturze bardzo rozbudowanej fabuły czy szczegółowych ilustracji do wyszukiwania maleńkich elementów. To raczej książka-ciekawostka, którą po pierwszym przeczytaniu chce się natychmiast pokazać komuś bliskiemu.

Lektura zaczyna od przywitania się. Na scenę wchodzi króliczek, który za chwilę rozpocznie przestawienie. Zadaniem czytelnika będzie wskazać jedną z postaci siedzących na widowni, a potem podążać za dalszymi instrukcjami. Po kilku przewróconych stronach książka przejrzy każdego na wylot i bezbłędnie zgadnie, o kim się pomyślało (a jest w czym wybierać, bo mamy aż 36 postaci!).

Podejrzewam, że taka kolej rzeczy wywoła u młodych odbiorców sporo emocji. Z dużym prawdopodobieństwem dziecko będzie chciało raz jeszcze poddać książkę próbie, a później – gdy kolejny raz zostanie rozpracowane – zacznie się zastanawiać. Książka, która czyta ci w myślach jest przede wszystkim tego rodzaju pozycją, która rozbudza ciekawość i zachęca do zadawania pytań. 

Jak zachęcić dziecko do główkowania

Jak to się stało? Czy da się oszukać tę książkę w jakiś sposób? Czy bez względu na to, kogo wybiorę, za każdym razem książka będzie znała moją odpowiedź? Jak to działa?

No właśnie, bo w całym tym eksperymentowaniu chodzi o to, żeby zacząć się zastanawiać, dlaczego ta sztuczka działa za każdym razem. Warto zachęcić dziecko do główkowania i szukania rozwiązań. W dalszym etapie można podrzucić mu jednak jakieś tropy. Na końcu książki znajdziecie kilka słów wyjaśnienia, przygotowanych przez prawdziwego iluzjonistę – Mariano Tomatisa. 

Książka, która czyta ci w myślach czerpie bowiem z dawnych technik wykorzystywanych przez magików. Pomysł Marianny Coppo bazuje na metodach znanych z XV i XVII wieku oraz na adaptacji XVII-wiecznej włoskiej sztuczki magicznej. 

Stare kino, teatr iluzji i ziemniaczek, który ożywa

Wizualnie książka ma w sobie coś z dawnego spektaklu. Są rozkładówki przypominające ekran starego kina: ciemne tło, eleganckie ornamenty, białe napisy oraz wyczekiwanie na to, co za chwilę nastąpi. Coppo tworzy atmosferę przedstawienia, w którym książka buduje stopniowo napięcie.

Jest tu także drobny, uroczy akcent z postacią przypominającą ziemniaczka, umieszczoną przy numeracji stron. Kiedy szybko przewraca się kartki, bohater zaczyna się poruszać. To mały flipbook ukryty na marginesie, czyli kolejna sztuczka, ale tym razem papierowa. Nagle książka nie tylko „czyta w myślach”, ale też ożywa w dłoniach.

Dla kogo jest Książka, która czyta ci w myślach?

Polecam ją dzieciom od 3 lat, ale zaznaczam, że to pozycja przede wszystkim do wspólnej zabawy dla całej rodziny. Z rodzicem, dziadkiem, starszym rodzeństwem, grupą przedszkolną albo klasą. Młodsze dzieci mogą doświadczać jej jak magicznego pokazu, a starsze z kolei na pewno zaczną ją stopniowo rozpracowywać. To dobra propozycja na prezent, ale też na zajęcia, warsztaty albo biblioteczne spotkanie. 

Marianna Coppo stworzyła mały spektakl iluzji zamknięty pomiędzy okładkami. Taki, w którym czytelnik musi podążyć za instrukcją, a potem zdecydować, czy chce wierzyć w to, co się właśnie zdarzyło, czy może spróbuje odkryć, w jaki sposób się to stało.

Sprawdzajcie dostępność tej książki na stronie Wydawnictwa Wytwórnia.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedź

O czym jest książka Książka, która czyta ci w myślach Marianny Coppo?

Książka, która czyta ci w myślach to interaktywna książka obrazkowa, w której czytelnik bierze udział w pokazie iluzjonistycznym. Wybiera w myślach jedną z postaci, a książka prowadzi go przez kolejne strony tak, by na końcu „odgadnąć” jego wybór.

Czy Książka, która czyta ci w myślach naprawdę czyta w myślach?

Nie. Książka nie korzysta z żadnej magii ani technologii. Jej efekt opiera się na sprytnie zaprojektowanej iluzji, logicznej konstrukcji oraz angażowaniu uwagi czytelnika. To właśnie dzięki temu papierowa książka sprawia wrażenie, jakby znała wybór dziecka.

Dla kogo jest Książka, która czyta ci w myślach?

Książkę polecam dzieciom od 3 lat, szczególnie do wspólnej zabawy z rodzicem, dziadkami, starszym rodzeństwem albo grupą przedszkolną. Młodsze dzieci mogą zachwycić się samym efektem „magii”, a starsze zaczną zastanawiać się, jak działa ta sztuczka.

Czy Książka, która czyta ci w myślach jest książką interaktywną?

Tak. To książka interaktywna dla dzieci, ale bez elektroniki. Interakcja polega na wyborze, skupieniu uwagi, przewracaniu stron i podążaniu za instrukcjami.

Czy Książka, która czyta ci w myślach nadaje się na prezent?

Tak, to dobry pomysł na prezent dla dziecka, zwłaszcza takiego, które lubi zagadki, sztuczki oraz eksperymenty myślowe.

Dlaczego warto kupić Książkę, która czyta ci w myślach?

Warto po nią sięgnąć, bo pokazuje, że papierowa książka nadal potrafi zaskakiwać. To nietuzinkowa książka obrazkowa, która udaje mały pokaz iluzji.

Artykuł Książka, która czyta ci w myślach – recenzja książki Marianny Coppo pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.