Prawie trzy lata musieliśmy czekać na kontynuację bestsellerowej serii o niezwykłych bohaterach – koniberkach, czyli konikach wielkości owadów z pięknymi, wielobarwnymi skrzydełkami. Jej autorką jest Weronika Szelęgiewicz, a ilustracje tworzy Anna Jamróz. 

Zebroberki zamiast koniberków?

,,Koniberki. Spotkanie” to trzeci tom cyklu, który składa się z dziesięciu rozdziałów z nowymi przygodami znanych bohaterów, ale również… zupełnie nowych postaci! Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji ich poznać, zerknijcie do recenzji poprzednich części:

• Koniberki,
• Koniberki. Powrót na łąkę.

Najnowsza książka w pewien sposób odpowiada na to, co wydarzyło się w naszym życiu. Jest historią, której początek zaskoczy czytelników. Początkowo można bowiem odnieść wrażenie, że autorka zdecydowała się… zmienić bohaterów! Na pierwszych stronach dowiadujemy się bowiem o istotach zwanych zebroberkami.

Bajka z wieloma zwrotami akcji

Zebroberki pochodzą z gorących, pustynnych rejonów. Na skutek zmiany klimatu, wzrostu temperatury oraz wysychaniu oaz, musiały wyruszyć jednak w trudną drogę w poszukiwaniu nowego domu. Nie była to prosta decyzja, ale kiedy na szali waży się los ich oraz ich dzieci – nie było odwrotu.

Przypadkowo zebroberki trafiają na łąkę, której opis przypomni czytelnikom znajome z poprzednich opowieści miejsca. Gdy okazuje się, że to bardzo blisko od domu koniberków – mamy pewność, że zapowiada się niezwykła opowieść z mnóstwem zwrotów akcji.

Test na tolerancję

Głównym zagadnieniem wokół którego krąży fabuła jest oczywiście kwestia tolerancji wobec nowoprzybyłych istot. Choć bardzo przypominają one koniberki, różnią się od nich umaszczeniem. Zebroberki są pokryte biało-czarnymi paskami jak… zebry, dlatego wzbudzają w mieszkańcach łąki niepokój. 

Choć jednak większość koniberków jest otwarta na gości, a dzieci, które poznają je jako pierwsze – także niemal zupełnie stają się ufne w stosunku do nowych znajomych; w grupie występują jednostki, które mają kłopot z zaakceptowaniem zebroberek. 

O słuchaniu siebie nawzajem

W jaki sposób rozwiną się relację pomiędzy jednymi a drugimi? Jaki udział będą miały w nich dzieci? I jakim jeszcze zagrożeniom będą musiały stawić czoła zarówno koniberki jak i zebroberki?

,,Koniberki. Spotkanie” to, tak jak i pozostałe, pełna uroku książka przemycająca pod postacią fantastycznych bohaterów ważne wartości. Namawiająca młodych czytelników, żeby słuchały starszych, bo ci chcą dla nich dobrze; a dorosłych – aby również wsłuchiwały się w to, co mówią najmłodsi, bo często ich punkt widzenia może mieć duże znaczenie.

Polecam tę książkę każdemu powyżej 5 roku życia. Gwarantuję, że przeżyjecie z nią prawdziwą przygodę!

Link do strony wydawnictwa: https://literowka.com/produkt/nowe-przygody-koniberkow/

Artykuł Koniberki. Spotkanie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tekst powstał w ramach inicjatywy Strefa Rozmów. 

Nigdzie nie czuję się tak na miejscu jak w klasie.

Artykuł Weronika Szelęgiewicz, czyli nauczycielka która jest pisarką – wywiad Strefa Rozmów pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Seria: Koniberki

Autor: Weronika Szelęgiewicz

Ilustracje: Anna Jamróz

Wydawnictwo: Literówka

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Z wielką przyjemnością powróciłam po kilku miesiącach na łąkę koniberków (choć od daty premiery pierwszej części minęło już prawie 5 lat!). ,,Koniberki. Powrót na łąkę” to jedenaście, zupełnie nowych opowiadań o małych, latających konikach. Autorką serii jest Weronika Szelęgiewicz, a za piękną oprawę graficzną odpowiada tym razem Anna Jamróz. 

Koniberki kolejny raz budzą się ze snu zimowego. To istotki niewiele większe od owadów, które mieszkają zazwyczaj w kwiatach wingawii. Poza osobliwym wyglądem i zwyczajami przystającymi bardziej raczej do świata zwierząt niż ludzi, w rzeczywistości nie różnią się od nas zbyt wiele.

Małe koniberki bywają zazdrosne, przełamują własne lęki, a czarem wręcz przeciwnie – porywaja się na rzeczy, których dorośli surowo im zabraniają. W przeciwieństwie do pierwszej części ,,Koniberków” tutaj bohaterami są najczęściej maluchy i to właśnie z ich perspektywy jeszcze lepiej poznajemy ten baśniowy świat.

Autorka w każdym rozdziale stara się poruszyć jakąś istotną kwestię. Czasami pokaże jak niebezpieczna może okazać się przyroda – szczególnie kiedy jest się tylko małym koniberkiem. Innym razem przeczytamy historię o tym jak trudne jest opiekowanie się dziećmi i jak wiele uwagi trzeba im poświęcić. W nowym zbiorze znajdziemy także opowiadania o tym, że warto dbać o pożyczone przedmioty, tym bardziej kiedy mają one niezwykłą wartość dla naszych przyjaciół. 

W ,,Koniberki. Powrót na łąkę” oprócz wielu dobrze już znanych dzieciom bohaterów, pojawiają się także te zupełnie nowe. Na świat przyjdą wspomniane wcześniej małe latające koniki, ale ulewne deszcze, a także letni wiatr przyniosą ze sobą zupełnie obce dla koniberków zwierzęta – niektóre okażą się przyjaciółmi, przed drugimi trzeba będzie próbować się bronić. 

Co jest jednak charakterystyczne dla tej serii to fakt, że każde wydarzenie, które może nieść ze sobą ryzyko lub niebezpieczeństwo, autorka dość szybko wygasza. Koniberkom nigdy nie dzieje się krzywda, choć często są blisko od tragedii. Dzięki temu, są to książki odpowiednie nawet dla bardzo małych czytelników, którzy nie muszą obawiać się zbyt dramatycznej akcji, ale zarazem zostaje im zwrócona uwaga na to jak ważne jest słuchanie starszych i rozsądne zachowywanie się na co dzień. 

Choć pierwsza część wydawała się być bardziej spójna od drugiej, to niezmiennie szczerze polecam najnowszy tom o koniberkach. W ,,Koniberki. Powrót na łąkę” także z łatwością można zanurzyć się w świecie przygody. Opowiadania nie są tak ściśle ze sobą związane, ale jednak trudno odmówić ich łączących je zależności. 

To piękne, baśniowe historie, które spodobają się wielu dzieciom już powyżej 4 roku życia. Polecam!

Link do strony Wydawnictwa: https://literowka.com/produkt/koniberki-powrot-na-lake/

Artykuł Koniberki. Powrót na łąkę – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Weronika Szelęgiewicz

Ilustracje: Anna Gensler

Wydawnictwo: Literówka

Rok wydania: 2020 (2016)

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wyobraźcie sobie łąkę pełną koni. Nie są to jednak duże konie, które znamy ze stadnin czy filmów, ale małe koniki przypominające wielkością niewielkie motyle (lub koliberki). One także mają delikatne skrzydła, a same są w rozmaitych kolorach. 

To główni bohaterowie ,,Koniberków”, wyjątkowej książki Weroniki Szelęgiewcz, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Literówka.  

Od dawna była już na mojej liście obowiązkowych pozycji do przeczytania i bardzo się cieszę, że wraz z pojawieniem się drugiego nakładu, udało mi się dołączyć ją do prywatnej biblioteczki.

Podtytuł informuje, że nie mamy jednak do czynienia ze zwykłą bajką, ale z baśnią. Niektórzy czytelnicy mojego bloga już wiedzą, że mam wyjątkową słabość do tego gatunku literatury, dlatego zabrałam się do czytania z wielkim entuzjazmem, ale i sporymi oczekiwaniami!

Koniberki poznajemy wiosną, w chwili kiedy budzą się z zimowego snu i wychodzą spod powierzchni ziemi, żeby wieść radosne i pełne przygód życia. Odnajdziemy w ich codzienności pewne podobieństwa do jednych z najpiękniejszych przykładów literatury dziecięcej, na przykład ,,W Jeżynowym Grodzie” lub ,,O czym szumią wierzby”. 

Autorka posługuje się ładną symboliką znajdując równowagę pomiędzy naszą rzeczywistością, a pewnego rodzaju oniryzmem. Śmierć określa mianem odejścia na Zachód, a miłość – wspólnym przezwyciężaniem trudności.

,,Koniberki” to opowieść składająca się z wielu krótkich rozdziałów, które tworzą pewną fabularnie zwartą całość. Co prawda w każdej z części poruszane zostaje inne zagadnienie, jednak razem stają się pełnowymiarową historią. Książka ma nawet zakończenie klamrowe; kiedy jesienią wszystkie koniberki zmierzają pod ziemię, żeby zapaść w zimowy sen.

To pozycja z której najmłodsi czytelnicy będą mogli dowiedzieć się o tym czym jest zazdrość, nieśmiałość i jak można próbować ją przezwyciężać, dlaczego tak trudno czasami porozumiewać się nam z rodzeństwem, czym jest odpowiedzialność, bezpieczeństwo i dlaczego słuchanie dorosłych może być ważne.

Nie wiem tylko, dlaczego w jednym z rozdziałów chęć spełniania marzeń została pokazana jako coś złego. Rzeczywiście, bohaterka zignorowała kwestie swojego bezpieczeństwa, ale działała w dobrej wierze. To nie chęć realizowania się i bycia najlepszym powinien być w tym wypadku w centrum wydarzeń, a właśnie działanie wbrew logice i narażanie siebie oraz innych. 

Mimo to ,,Koniberki” są bardzo udaną książką, która rzeczywiście na chwilę przeniesie czytelników w świat baśni. Za sprawą niezwykłych ilustracji Anny Gensler poczujemy przez chwilę, jakbyśmy obserwowali tę krainę małych koników przez lupę i mogli im towarzyszyć w codziennych perypetiach. 

Polecam tę książkę wszystkim powyżej 4. roku życia i sama mam nadzieję, że pojawią się jeszcze jej kolejne części!

Link do strony Wydawnictwa: https://literowka.com/produkt/koniberki-basn-dla-dzieci/

Artykuł Koniberki – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.