Autor: Wojciech Widłak

Ilustracje: Agnieszka Żelewska

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy przypadkowo natrafiamy na pewną rzecz, która natychmiast przywołuje nasze wspomnienia, można to porównać z uczuciem przenoszenia się w czasie.

Właśnie od takiego momentu rozpoczyna się najnowsza książka z serii o sympatycznym Wesołym Ryjku, czyli ,,Wesoły Ryjek i jesień” autora Wojciecha Widłaka.

To już 6 tytuł, który ukazał się o przygodach tego prosiaczka i jego rodziny. Jakiś czas temu na stronie można było przeczytać recenzję o nieco mroźniejszej pozycji, czyli ,,Wesoły Ryjek i zima”. 

Przez okno Wesołego Ryjka wlatuje liść. Jego mama jednak przekręca słowo i zamiast ,,liść”, które mówi jej syn, słyszy ,,list”. Z tej sytuacji powstaje okazja do rozmowy o pisaniu listów oraz symbolach, które warto przechowywać w pamięci. To także zabawna gra słowna, która zachwyci wszystkie przedszkolaki.

,,Wesoły Ryjek i jesień” zawiera ogólnie 10 ilustrowanych opowiadań przez Agnieszkę Żelewską. Poruszają one tematy związane z jesiennymi symbolami, takimi jak opadanie liści, deszczowa pogoda, zbieranie dojrzałych owoców i robienie z nich pysznych dań.

Autor opisuje także sytuacje uniwersalne. Opowiada o ciemności i o tym, jak można ją oswoić, o cierpliwości czy o tym, jak ważna jest organizacja przy porządkach.

W tej także części Ryjek obchodzi swoje urodziny i dowiaduje się, że kiedy myśli się o innych, nawet prezenty schodzą na drugi plan.

Seria o Wesołym Ryjku jest niezwykle ciepła, pełna mądrych wniosków i spostrzeżeń małego bohatera.

Polecam ją do czytania, bez względu na porę roku, dla dzieci powyżej 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1664/Wesoly-Ryjek-i-jesien

Artykuł Wesoły Ryjek i jesień – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Emily Winfield Martin

Ilustracje: Emily Winfield Martin

Tłumaczenie: Zofia Raczek

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Miłość rodzicielska to jedna z najpiękniejszych emocji, jakiej człowiek może doświadczyć podczas swojego życia. Jest zupełnie bezinteresowna i bardzo trwała.

Większość rodziców przychyliłaby swoim dzieciom nieba, gdyby tylko mogła.

Niezwykła książka Emily Winfield Martin ,,Kiedy na Ciebie patrzę” jest próbą umiejętności artystki. To osoba, która jest absolutną mistrzynią  pięknego pisania o uczuciach, ale także tłumaczenia słów na obraz i uzupełniania nim swoich myśli.

Należy mieć wielką nadzieję, że to nie ostatnia książka tej autorki, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Mamania.

,,Kiedy na Ciebie patrzę” za pomocą rymowanego tekstu, gdzie każda jego część mogłaby funkcjonować jako osobna sentencja, opowiada o relacji, jaka powstaje pomiędzy rodzicami, a dziećmi.

Nie potrzeba wiele czasu, żeby rozkwitła ta niezwykła miłość. Dzieci potrafią zaczarować swoich bliskich już w chwili, kiedy pojawiają się na świecie, wyłącznie za sprawą jednego spojrzenia lub nieświadomego uśmiechu.

Ta książka to próba skondensowania wszystkich największych życzeń rodziców w stosunku do ich dzieci. Jest tutaj nadzieja na dobre nastawienie do świata potomka, jego siłę charakteru oraz wiarę we własne możliwości.

To patrzenie na to, co przyniosą kolejne lata i widzenie świata w najjaśniejszych kolorach. Próba zaczarowania przyszłości, żeby przyniósł maluchowi same najmilsze zdarzenia.

,,Kiedy na Ciebie patrzę” jest także zapewnieniem, że bez względu na to, kim będzie dziecko, kiedy dorośnie, rodzic zawsze będzie przy nim. To piękne i wzruszające podsumowanie, które daje mu poczucie bezpieczeństwa i wzmacnia wiarę w siebie.

Ilustracje w książce są bardzo malarskie. Mają ciepłe, nieco wypłowiałe kolory. Bardzo przypominają obrazki z używanego przed lat ,,Elementarza”, które zilustrował Janusz Grabiański. Może dzięki temu, książka jest jeszcze bardziej sentymentalna i bliska sercu.

Polecam ją wszystkim rodzicom do wspólnego czytania z dziećmi już od 2-ego roku życia. Wiara w dzieci może je uskrzydlić i pozwolić na spełnianie marzeń w przyszłości.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-351-Kiedy-na-ciebie-patrze.html

Artykuł Kiedy na Ciebie patrzę – recenzja książki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Jan Skuratowicz, Tomasz Zysk

Ilustracje: Karolina Ostrowska

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2017

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Jak żyli kiedyś ludzie? Nie jednak tacy przyziemni – rolnicy, jakich wielu było na wsiach czy miasteczkach, ale bogaci posiadacze ziemscy, którzy dzięki swojemu majątkowi mogli czerpać nie tylko z tego co polskie, ale i także z innych krajów europejskich lub azjatyckich.

,,Dwór dla dzieci” to nietypowa książka dla dzieci, która zbudowana jest na zasadzie planów pomieszczeń oraz opisu fabuły. Będzie gratką dla każdego, kto lubi rzuty pokojów z góry, zabawę w dom czy dla tych u kogo rozwija się fascynacja architekturą.

Pomysł na tę pozycję jest niezwykle prosty i trafny jednocześnie. Głównym bohaterem jest mysz – Jaś Ogonek, która postanawia opuścić swój rodzinny dom i poszukać przygód. Z folwarku trafia do dworu i tam zarówno zaciekawiona, jak i zafascynowana tym, co widzi, zwiedza sukcesywnie różne pomieszczenia.

Tymi, którzy tłumaczą jej przeznaczenie pokojów, nazwy znajdujących się w nich urządzeń czy mebli, oraz zwyczaje jakie się z nimi wiążą – są przedmioty codziennego użytku. Jaś Ogonek ma bowiem dar rozumienia tego, co mówi do niego zwykła lampa, szafa czy gramofon.

Podczas podróży bohatera czytelnik dowiaduje się wielu ciekawostek dotyczących tego, jak wyglądało życie dawnych właścicieli dworu. Padają tu takie sformułowania jak np. czopuch (czyli okap), szpaler oraz zwraca się uwagę, że chociażby kredensem może być także pomieszczenie ( o czym dzisiaj już chyba mało kto pamięta).

W rozmowach z przedmiotami pojawia się także sporo zagranicznych słów, zestawionych z polskimi odpowiednikami. Niektóre pochodzą od nazw pomieszczeń, inne związane są ze znajdującymi się w nich obiektami. Wiele z urządzeń staje się powoli niemodnych i narzeka na swój los, jak np. parowozy, które są zastępowane samochodami.

,,Dwór dla dzieci” to interesująca książka, należy jednak polecać ją starszym czytelnikom od 9-ego roku życia, lub najlepiej odkrywać wraz z rodzicami, którzy wyjaśnią kontekst wielu umieszczonych w niej wątków.

To pozycja, która nie przeinacza historycznych faktów, dlatego jednocześnie może powielać nieaktualne już stereotypy, gdzie kobiety zajmują się wyłącznie modą i romansami, a mężczyźni odkrywają świat i palą cygara.

Jest to jednak bez wątpienia jedna z ciekawszych pozycji, a jej forma zagwarantuje zainteresowanie młodych odkrywców.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/dwor-dla-dzieci.html

Artykuł Dwór dla dzieci – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Wszystkie psy Eli”

Autor: Catarina Kruusval

Ilustracje: Catarina Kruusval

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Premiera książki już 29.08.2018 roku!

Jestem zupełnie taka jak Ela, pod tym względem, że też kocham wszystkie psy. Pudelki, ratlerki, kundelki, labradory czy mopsy. Nie ma żadnego znaczenia, bo każdy z nich, na swój sposób, potrafi roztopić serce, nawet największemu twardzielowi.

Ela jest jednak zwykłą dziewczynką. O jej przygodach mogliście już przeczytać chociażby w ,,Jabłonce Eli”. Kiedy była młodsza, występowała jako bohaterka ,,Piłka Eli”, ,,Ubranka Eli”, ,,Kwiaty od Eli” czy ,,Ela na plaży”. Są także kartonowe książeczki z jej udziałem.

,,Wszystkie psy Eli” Catariny Kruusval to opowieść, którą większość z nas zna doskonale z autopsji. Poznaliśmy ją, będąc jeszcze dziećmi i jednocześnie ogromnymi fanami zwierząt, albo już jako dorośli, słuchając fascynacji własnych maluchów.

Dla Eli nie ma znaczenia wygląd psa, jego zachowanie czy predyspozycje. Dla niej liczy się to, że jest po prostu psem. Znane jest nam chwilowe lub bardziej długotrwałe uwielbienie jakiegoś zjawiska, osoby czy przedmiotu przez dzieci. One bardzo szybko wpadają w zachwyt. Niektóre wyrastają z wielominutowego wpatrywania się w mrówki czy tramwaje. Innym zostaje już tak do całkiem poważnego wieku

,,Wszystkie psy Eli” to także opowieść o odpowiedzialności posiadania psa. Bycie opiekunem czworonoga nie należy do łatwych zadań. Niektóre psy są bardzo silne, inne się potwornie ślinią, jeszcze inne lubią uciekać i zrywać się ze smyczy, a pozostałe po prostu chrapią.

Posiadanie psa to także liczne spacery, niezależnie od pogody. Bez względu na to czy pada deszcz, śnieg, jest zimno lub bardzo gorąco, która przechadzka jest obowiązkowa. Dziecko, które pragnie psa powinno zdawać sobie z tego sprawę.

Tata Eli jednak stwierdza, że dziewczynka poznała już wszystkie zalety i wady posiadania psa, będzie dobrą opiekunką i może go otrzymać. Książka kończy się bardzo sympatycznym akcentem!

Ogromnym atutem ,,Wszystkich psów Eli” są także ilustracje autorki. Doskonale odzwierciedlają emocje głównej bohaterki oraz wprowadzają czytelnika w przyjemny nastrój. Ciepłe, słabo nasycone kolory, których użyto do ich wykonania, doskonale sprawdziły się w swojej roli.

,,Wszystkie psy Eli” polecam wszystkim dzieciom od 3-ego roku życia, bez względu na upodobania. Ta książka oprócz pokazywania miłości do zwierząt, uczy także szacunku do nich. Trzeba dbać o czworonogi, bez względu na ich charakter i wygląd.

Link do strony wydawnictwa: http://www.zakamarki.pl/index.php/wszystkie-psy-eli.html

Artykuł Wszystkie psy Eli – recenzja przedpremierowa pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.