➜ Tytuł: Papiernik. Księga Opowiadaczy
➜ Seria: Papiernik
➜ Autor: Roch Urbaniak
➜ Ilustracje: Roch Urbaniak
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kim jest Papiernik?

To świeży pomysł oraz zupełnie inne podeście do literatury, niż w poprzednich książkach autora. Wspominałam już w recenzjach o:

• Papiernik. Bajki Tygrysa,
• Papiernik, czyli skąd się biorą opowieści,
• Papiernik. Targowisko opowieści.

Wszystkie te powyższe tytuły łączy postać Papiernika – kolekcjonera opowieści; kogoś, kto wyłapuje historie, dostrzega je w miejscach, które inni mogą pominąć. To niezwykle inspirująca, piękna literacko postać, spajająca serię oraz zapraszająca do przekraczania granic światów, ukazywania znanych motywów w nowy sposób czy łącząca różne fantastyczne elementy w jedną całość.

Aktywizująca książka ucząca opowiadać

Papiernik. Księga Opowiadaczy składa się z 26 krótkich opowiadań – właściwie, zalążków historii, z zarysami bohaterów, prostą akcją oraz bezzwłocznie podaną puentą. A jednak, mimo tej lapidarności autorowi udało się przemycić między linijkami tekstu ponadczasowe wartości i nawiązania do mitologii z różnych szerokości geograficznych.

Po każdym opowiadaniu następuje seria kilku pytań. Ich zadaniem jest zachęcić dzieci do myślenia, kreowania własnych scenariuszy i wychodzenia poza ramy historii. To nie są proste pytania do tekstu sprawdzające uważne słuchanie (choć ono również jest tu istotne). To pytania na które nie ma złych odpowiedzi, bo dotyczą tego, co nie zostało powiedziane wprost. 

Bo czym byłyby bajki i mity, gdyby nie ci, którzy przekazują je dalej? Zaledwie opisem wydarzeń, który zostanie zapomniany w natłoku innych spraw. Iskrą, która zgaśnie, nim rozpali płomień. A opowieści zasługują przecież na to, by traktować je z troską i pieczołowitością! W nich żyją magia i zachwyt, one przemieniają codzienność w fascynującą przygodę. Dzięki nim możemy zrozumieć szczęście i smutek, wytłumaczyć niewytłumaczalne, zobaczyć niewidzialne.

Roch Urbaniak, Papiernik. Księga Opowiadaczy, Wstęp, str. 7

Zachwycające obrazy w książce dla dzieci

Przyznam, że takie podejście do literatury jest niespotykane, nowe i bardzo intrygujące. Trzonem Papiernika. Księgi Opowiadaczy są jednak niezwykłe obrazy samego autora. Ich baśniowość, detale, łączenie kolorów oraz zamykanie znanych kształtów w nieoczywistych formach – sprawia wrażenie, jakby odwiedzało się świat snu.

Swoimi opowiadaniami Roch Urbaniak podpowiada znaczenie ilustracji, jednak – mam taką nadzieję – nie miałby nic przeciwko, gdyby wymyślić dla nich własne, zupełnie nowe historie. Może to być świetna zabawa w domu lub ćwiczenie w szkole. Rolą książki Papiernik. Księga Opowiadaczy jest bowiem trenować wyobraźnię i rozwijać swój wewnętrzny świat – ubogacać go oraz karmić pięknymi treściami.

Do roli opowiadaczy poszukiwane są dzieci w wieku powyżej 8 lat. Książka dostępna jest na stronie wydawnictwa Dwukropek.

FAQ, pytania na które warto znać odpowiedzi

Czym różni się ta część od poprzednich tomów Papiernika?

To aktywizująca odsłona serii – po każdej miniopowieści otrzymujemy pytania do dalszego snucia historii.

Czy książka nadaje się do szkoły?

Tak. Świetnie pracuje się z nią na lekcjach języka polskiego, plastyki i zajęciach kreatywnych – wzmacnia myślenie narracyjne oraz mówienie pełnymi zdaniami.

Ile historii zawiera tom?

26 krótkich opowiadań z puentą i zestawem pytań.

Czy trzeba znać wcześniejsze części?

Nie, ale znajomość poprzednich tomów poszerza kontekst postaci Papiernika.

Na czym polega praca z ilustracją?

Obrazy Rocha Urbaniaka są pełne symboli – można z nich „czytać” jak z mapy oraz budować własne wątki.

Dla jakiego wieku jest Księga Opowiadaczy?

Najlepiej sprawdza się u dzieci 8+, ale przy wsparciu dorosłego zadziała także z młodszymi twórcami.

Artykuł Papiernik. Księga Opowiadaczy – recenzja o snuciu opowieści pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Badania potwierdzają, że książki dobrze oddziałują na wyobraźnię. Okazje się jednak, że książki mogą również wpływać na… sny! I właśnie w ten sposób rozpoczyna się nietuzinkowa lektura, o której opowiem w tej recenzji.

Książka bez tekstu

,,W pogoni za sztuką” to autorska pozycja The Tjonga-Khinga (znanego m.in. z serii ,,Felek i Tola”), jednego z najważniejszych ilustratorów holenderskich. Artysta chińskiego pochodzenia z dziesiątkami ważnych książek na koncie, tym razem zabiera małych i większych czytelników do świata… bez tekstu! 

,,W pogoni za sztuką” jest bowiem zupełnie pozbawiona pisanej narracji. Opowiada historię wyłącznie za pomocą wieloformatowych rozkładówek, zapełnionych gęsto mnóstwem szczegółów i wartką akcją – z tego względu, że tematem książki jest pościg za złodziejem.

Pościg za złodziejem

Zacznijmy jednak od początku. ,,W pogoni za sztuką” ma bardzo trafnie dobrany tytuł, bo w swoim brzmieniu może oznaczać dwie rzeczy – jedną, bardziej dosłowną, dotyczącą rzeczywiście szalonego biegu za złodziejem, a drugą opierającą się na symbolicznym poszukiwaniu wiedzy z zakresu sztuki; przede wszystkim malarstwa.

Choć cała sytuacja jest tylko snem, to jednak dostarcza mnóstwa emocji. Okazuje się bowiem, że gromada, która rusza w pościg za złodziejem i w trakcie podążania jego śladem, ma rozmaite przeszkody czy konflikty między sobą. Matka malucha wpada w szał, gdy Pani Świnka przypadkowo nadepnie jej dziecko. Z kolei Pan Świnka jest mocno niezadowolny, że jego Pani Świnka staje się prześladowana przez Matkę.

Książka o sztuce dla dzieci

Ogólnie całość można byłoby nazwać teatrem komedii, gdyby nie fakt, że niemal każda rozkładówka zrealizowana została w innym stylu malarskim (nie licząc samych bohaterów). Nawiązują one oczywiście do słynnych dzieł, których tropy z podpowiedziami znajdziemy na wyklejkach.

,,W pogoni za sztuką” jest więc z jednej strony wyszukiwanką, która zachęca do intensywnego wpatrywania się w ilustracje, ale również kreatywnym sposobem na zachęcenie czytelników do samodzielnego zgłębiania swojej znajomości malarstwa, rzeźby czy ogólnie sztuki wizualnej. 

Książka będzie odpowiednia dla każdego czytelnika powyżej 5 roku życia. Polecam ją szczególnie jako ciekawy materiał na zajęcia kreatywne do przedszkoli i szkół.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/w-pogoni-za-sztuka.html

Międzynarodowy Dzień Kropki 

Uwaga, bonus! W związku z tym, że publikuję tę recenzję w Międzynarodowy Dzień Kropki, czyli 15 września (2023 roku), pomyślałam, że dobrze wszystkim zrobi kilka słów wyjaśnienia o co w tym święcie chodzi. 

Wiele rodziców i dzieci kojarzy go zapewne ze szkół i przedszkoli. Wszyscy starają się wtedy założyć coś w kropki, ozdabiają swoją odzież wielobarwnymi punktami lub malują kredką na nosie okrągłe piegi.

Skąd wziął się Dzień Kropki?

Swoją genezę ma on od bajki ,,The Dot”, czyli ,,Kropka” słynnego Petera H. Reynoldsa, która osiągnęła tak wielką popularnością, że od 2008 roku zaczęto obchodzić Międzynarodowy Dzień Kropki w aż 196 krajach.

Historia opowiada o dziewczynce Vashti, której udało się uwierzyć w swój talent. Zyskała pewność siebie oraz doceniła potęgę kreatywności.

Słynna malarka kropek

A wiecie, kto z kolei zasłynął malując… kropki? Była to Yayoi Kusama – japońska malarka, rzeźbiarka, pisarka i performerka awangardowa. Najczęściej tworzy właśnie przedmioty pokryte kropkami i sztukę tę nazywa  ,,obsesją kropek”.

Miałam przyjemność (oraz wielką radość) być na wystawie jej prac w 2017 roku ,,Life is the heart of a Rainbow”. Załączam pamiątkowe zdjęcie – choć minę mam nietęgą, wewnątrz wypełniało mnie kropkowe szaleństwo!

Artykuł W pogoni za sztuką – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.