➜ Tytuł: Zwierzęta. Moja pierwsza encyklopedia polsko-angielska z okienkami
➜ Autorka: Agnieszka Żelewska
➜ Ilustracje: Agnieszka Żelewska
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych, dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją, dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Z nauką kojarzy się przede wszystkim szkoła, ale też kojarzą się z nią kursy czy warsztaty. W rzeczywistości jednak uczymy i możemy uczyć się cały czas – od pierwszego dnia życia, aż do późnej starości. 

Zwierzęta. Moja pierwsza encyklopedia polsko-angielska

Z tego powodu po encyklopedię dobrze sięgać wtedy, kiedy tylko potrafi się już utrzymać książkę w rączkach. Nie powinna to być jednak jakakolwiek encyklopedia, ale taka dostosowana do potrzeb małego dziecka.

W tej recenzji weźmy pod lupę Zwierzęta. Moja pierwsza encyklopedia polsko-angielska z okienkami, czyli pozycję z kartonowymi, solidnymi stronami oraz z aż 50 otwieranymi okienkami dla większej zabawy odkrywania. Jej autorką jest Agnieszka Żelewska, którą każdy mały czytelnik powinien dobrze znać z serii o Wesołym Ryjku.

Słowa po polsku i po angielsku

Na tych kilku rozkładówkach podróżujemy pomiędzy najbliższym otoczeniem domu i ogrodu, aż po las, morze, dżunglę, sawannę i lodowe krainy. Poznajemy tam rożne zwierzęta, ale i nie tylko. Nazywane w książce są także przedmioty, rośliny czy też pozostałe, czasami zupełnie fantastyczne postacie.

Niektóre z zaproponowanych przez autorkę słów należą do tych podstawowych, które zdecydowanie warto znać, jak np.: krowa, kot, kura, staw, jezioro, mysz, biedronka, żółw, łódka czy niebo i trawa. Są jednak takie wyrazy, które szczególnie dla tych najmłodszych dzieci mogą okazać się nieco na wyrost, m.in.: piżmowół, ukwiał czy kapibara.

Jak to jest z tymi psami w budzie?

Z drugiej jednak strony, Zwierzęta. Moja pierwsza encyklopedia polsko-angielska z okienkami można potraktować jako książkę, która będzie rosła z małym odbiorcą. Moim największym zastrzeżeniem jest jednak jeden obrazek, który się w niej znalazł.

Zupełnie nie rozumiem idei powielania obrazka psa żyjącego w budzie. Niby nie jest on przywiązany do niej na łańcuchu, ale też nie widać, żeby biegał sobie samopas i korzystał z wolności oraz uroków życia. Szczególnie twórcy treści dla najmłodszych powinni zwracać na takie drobiazgi uwagę, jeżeli zależy im na budowaniu dziecięcej empatii i wrażliwości.

W podsumowaniu, Zwierzęta. Moja pierwsza encyklopedia polsko-angielska z okienkami to książka, która będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 2 roku życia. Może być ciekawą alternatywą do nauki nowych zwierząt czy słówek w języku angielskim. Niestety w moim osobistym rankingu tego typu książek nie wspięła się na podium.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/zwierzeta–moja-pierwsza-encyklopedia-polsko-angielska-z-okienkami/p3555.html

Artykuł Zwierzęta. Moja pierwsza encyklopedia polsko-angielska z okienkami – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Teksty: Iwona Czarkowska, Grażyna Bąkiewicz, Grzegorz Janusz, Beata Majchrzak

Ilustracje: Katarzyna Bajerowicz, Artur Nowicki, Agnieszka Żelewska, Aleksandra Chabros

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena: wybitna

Recenzja:

,,Cała Polska czyta dzieciom. Najpiękniejsze opowieści” to niezwykły zbiór czterech opowiadań, które zostały wybrane i nagrodzone w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży, organizowanym przez Fundację „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom” pod honorowym patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ambasady Szwecji i patronatem literackim Polskiej Sekcji IBBY.

To jeden z najbardziej istotnych konkursów literatury dziecięcej w naszym kraju, nie trzeba więc się dziwić, że wybrane teksty są wyjątkowe, a każdy z nich reprezentuje ważne wartości. 

Przygoda rozpoczyna się od ,,Biura Zagubionych Zabawek” autorki Iwony Czarkowskiej z ilustracjami Katarzyny Bajerowicz. To pełna uroku historia o przedszkolnym dozorcy panu Hipolicie Miotełce, który pozbawiony pracy, postanawia założyć niezwykłe miejsce, gdzie drugie życie dostają porzucone lub zagubione zabawki. 

Podkreślone są tutaj takie wartości jak empatia, bezinteresowność, poszukiwanie wartości w ludziach i rzeczach.

Kolejna opowieść jest pełną fantazji relacją z wyprawy w kosmos babci, jej wnuczka oraz psa! ,,Kosmiczni odkrywcy Franio i jego babcia” to dziełko Grażyny Bąkiewicz z ilustracjami Artura Nowickiego. 

To piękna pochwała odwagi, wyobraźni i tolerancji. Opowiada o różnorodności oraz atutach, jakie ona ze sobą niesie. Franio z babcią odwiedzają różne planety, i choć przestrzegani są przez innych – zawsze udaje im się dostrzec wartość w mieszkańcach, do których ktoś wcześniej był uprzedzony. 

Jeżeli miałabym wybrać najsłabszy tytuł, to wskazałabym niestety na ,,Misiostwo świata” Grzegorza Janusza z ilustracjami Agnieszki Żelewskiej. To po prostu zbiór bardzo wielu krótkich historii, które nie są ściśle ze sobą powiązane. Jedne są bardzo ciekawe, inne kończą się za szybko lub ich puenta nie jest wystarczająca zaznaczona. 

Tytuł ten wypada najbardziej blado na tle pozostałych, nie znaczy jednak, że nie ma nic do zaoferowania. Jestem przekonana, że krótki tekst o bumerangu oraz Hauguście i Haubercie przypadnie do gustu każdemu!

Największe wrażenie, ze względu na swój emocjonalny wydźwięk, robi ,,Opowieść o Błękitnym Psie, czyli o rzeczach trudnych dla dzieci” Beaty Majchrzak z ilustracjami Aleksandry Chabros. To tytuł, o którym z pewnością wielu z Was udało się słyszeć już wcześniej. 

Składa się on na 5 zagadnień ujętych w formie bajek oraz głównego bohatera – Błękitnego Psa, który jest wyimaginowanym przyjacielem dzieci w trudnych życiowych sytuacjach. 

Przeczytamy tutaj opowieść o niewidomej dziewczynce, chłopcu, który ma problemy z nauką, niepełnosprawnościach, a także śmierci – ujętej w niezwykle delikatny, ale i piękny sposób. 

Autorka z niezwykłą subtelnością wprowadza czytelników w świat znanych sobie dzieci. Każdorazowo trafia w sedno, jednocześnie udowadniając, że bez względu na sytuację maluchów, każde z nich jest wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju. 

,,Cała Polska czyta dzieciom. Najpiękniejsze opowieści” to rzeczywiście wybitny i pięknie wydany zbiór, który sprawi wielką radość zarówno czytającym jak i słuchającym. 

Doskonale sprawdzi się w roli prezentu, będzie doskonałym początkiem do rozmów na trudne tematy. 

Polecam tę lekturę dzieciom powyżej 4. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/ksiazki/cala-polska-czyta-dzieciom-najpiekniejsze-opowiesci-2/

Artykuł Cała Polska czyta dzieciom. Najpiękniejsze opowieści – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Wojciech Widłak

Ilustracje: Agnieszka Żelewska

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy przypadkowo natrafiamy na pewną rzecz, która natychmiast przywołuje nasze wspomnienia, można to porównać z uczuciem przenoszenia się w czasie.

Właśnie od takiego momentu rozpoczyna się najnowsza książka z serii o sympatycznym Wesołym Ryjku, czyli ,,Wesoły Ryjek i jesień” autora Wojciecha Widłaka.

To już 6 tytuł, który ukazał się o przygodach tego prosiaczka i jego rodziny. Jakiś czas temu na stronie można było przeczytać recenzję o nieco mroźniejszej pozycji, czyli ,,Wesoły Ryjek i zima”. 

Przez okno Wesołego Ryjka wlatuje liść. Jego mama jednak przekręca słowo i zamiast ,,liść”, które mówi jej syn, słyszy ,,list”. Z tej sytuacji powstaje okazja do rozmowy o pisaniu listów oraz symbolach, które warto przechowywać w pamięci. To także zabawna gra słowna, która zachwyci wszystkie przedszkolaki.

,,Wesoły Ryjek i jesień” zawiera ogólnie 10 ilustrowanych opowiadań przez Agnieszkę Żelewską. Poruszają one tematy związane z jesiennymi symbolami, takimi jak opadanie liści, deszczowa pogoda, zbieranie dojrzałych owoców i robienie z nich pysznych dań.

Autor opisuje także sytuacje uniwersalne. Opowiada o ciemności i o tym, jak można ją oswoić, o cierpliwości czy o tym, jak ważna jest organizacja przy porządkach.

W tej także części Ryjek obchodzi swoje urodziny i dowiaduje się, że kiedy myśli się o innych, nawet prezenty schodzą na drugi plan.

Seria o Wesołym Ryjku jest niezwykle ciepła, pełna mądrych wniosków i spostrzeżeń małego bohatera.

Polecam ją do czytania, bez względu na porę roku, dla dzieci powyżej 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1664/Wesoly-Ryjek-i-jesien

Artykuł Wesoły Ryjek i jesień – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Wesoły Ryjek i zima”

Autor: Wojciech Widłak

Ilustracje: Agnieszka Żelewska

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2015

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Jestem przekonana, że nazwisko – Wojciech Widłak wielu osobom kojarzy się właśnie z literaturą dziecięcą. To autor, który zasłynął z serii o ,,Panu Kuleczce” , ale i pozostałe jego tytuły cieszą się bardzo dużą popularnością.

Ma niebywale lekkie pióro, sympatyczne poczucie humoru i trafne obserwacje, które z powodzeniem można wziąć za punkt widzenia wielu dzieci. Jego bohaterowie są niezwykle urokliwi, a przeżywane przez nich przygody wciągają bez reszty.

,,Wesoły Ryjek i zima” to jedna z serii pięciu książek o rodzinie świnek, które oprócz tego, że wyglądem nie przypominają ludzi, absolutnie się od nich nie różnią.

Głównym bohaterem jest tytułowy Wesoły Ryjek, który jako jeszcze mała świnka uczy się wielu rzeczy i wspólnie z rodzicami i swoją przytulanką żółwiem przeżywa rozmaite przygody.

W części ,,Wesoły Ryjek i zima” opisywane są szczególnie aktywności, które kojarzą się ze śniegiem, sportami zimowymi czy Świętami.

Kiedy Ryjek ze swoimi rodzicami pojechał w góry, żeby rozpocząć naukę jeżdżenia na nartach, szybko okazało się, że trzeba będzie znaleźć sobie inne zajęcie. Cała rodzina czekała kilka dni i nie spadł ani płatek śniegu.

Wspólnie z tatą postanowili poszukać Zimy i już na drugi dzień, zastali całe podwórko ukryte pod puchową pierzyną. Wesoły Ryjek mógł wreszcie wziąć udział w

bitwie na śnieżki.

Oprócz tego z własnej perspektywy (trochę jak w pamiętniku) opisuje swoją pierwszą wizytę w kinie czy poszukiwania świątecznej choinki. A na deser (dosłownie i w przenośni!) na czytelników czeka przepis na pierniczki!

Ma się wrażenie, że jeden z rozdziałów ,,Domowe ognisko” doskonale podsumowuje całą serię. Z rodzinnego domu Wesołego Ryjka płynie ciepło i poczucie bezpieczeństwa. Wszyscy są dla siebie mili, potrafią się słuchać i czerpią ogromną przyjemność ze spędzania czasu ze sobą.

,,Wesoły Ryjek i zima” to doskonała książka dla najmłodszych, właśnie dzięki temu poczuciu ciepłej, domowej atmosfery. Nie ma w niej nagłych zwrotów akcji czy zagrażających bezpieczeństwu sytuacji, ale są chwile, o których marzy każde dziecko.

Polecam dla maluchów już od 2-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1267/Wesoly-Ryjek-i-zima

Artykuł Wesoły Ryjek i zima – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.