Tajemnicze bestie pojawiają się w miejscach kojarzonych z prastarymi mocami: przy Uluru, górze Shasta, boliwijskim jeziorze Titicaca czy piramidach w Gizie. Świat Gigantów staje się bardziej niepokojący, ale jednocześnie pojawia się w nim pewnego rodzaju światełko w tunelu.

➜ Tytuł: Giganci. Karvan. Tom 9
➜ Seria: Giganci
➜ Scenariusz: Lylian, Ingrid Chabbert
➜ Rysunki: Paul Drouin, Charline Forns
➜ Tłumaczenie: Nika Sztorc
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Karvan i Manloo, czyli potęga bez cienia pokory

Dziewiąty tom serii skupia się na Karvanie, chłopaku połączonym z gigantem o imieniu Manloo. Trzeba przyznać, że nie jest to bohater, który dużo zyskuje przy pierwszym spotkaniu. Karvan sam rozprawia się z plagami, ma się za samowystarczalnego, a pomaganie innym zdecydowanie nie znajduje się wysoko na liście jego priorytetów.

Jego gigant jest naprawdę przeogromnym monstrum, więc trudno się dziwić, że chłopak zaczyna wierzyć we własną samowystarczalność. Problem w tym, że siła bez pokory szybko zamienia się w manię wielkości. Karvan ogłasza się władcą wyspy, na której mieszka, i zachowuje tak, jakby świat poza jej granicami mógł po prostu przestać istnieć.

Dlaczego nie da się walczyć w pojedynkę?

Moon i Nangali, znane z poprzednich tomów, próbują przemówić Karvanowi do rozsądku. Dobrze wiedzą, że z plagami można mierzyć się tylko w grupie. Seria od początku opowiadała o dzieciach połączonych z gigantami, ale widmo finalnego starcia jest coraz bliższe więc twórcy komiksu kładą większy nacisk na potrzebę jednomyślności oraz wspólnego działania. Sama moc jednak nie wystarcza, jeśli brakuje odpowiedzialności i chęci kolaboracji.

Giganci. Karvan. Tom 9 to jednak nie tylko historia o chłopcu z wielkim ego. W rzeczywistości za tą postawą kryje się coś więcej. To opowieść wielowymiarowa, która niejednokrotnie zaskoczy czytelnika – możecie być tego pewni.

Powrót do korzeni serii

W tym tomie fabuła zaczyna się zapętlać. Pojawia się postać znana  z pierwszych części, a niektóre zagadki, które namnożyły się po drodze, dostają swoje rozwiązanie. Karvan daje więc poczucie powrotu do korzeni. Pokazuje, że cały cykl jest bardzo dobrze obmyślony pod kątem dramaturgicznym i na odbiorców czeka jeszcze co najmniej kilka bardzo intrygujących niespodzianek narracyjnych.

Wizualnie to nadal dynamiczna i efektowna seria przygodowa. Giganci robią wrażenie rozmachem, a sceny zagrożenia oraz walk dobrze oddają apokaliptyczny charakter tego cyklu. Giganci. Karvan. Tom 9 to komiks dla tych, którzy lubią, gdy fantastyczna akcja idzie w parze z pytaniami o odpowiedzialność, wspólnotę i granice własnej siły.

Niezmiennie polecam tę serię czytelnikom powyżej 9 lat. Sprawdzajcie dostępność tej pozycji na stronie Wydawnictwa Egmont Polska.

Recenzje pozostałych części części serii o Gigantach:

• Giganci. Erin. Tom 1,
• Giganci. Siegfried. Tom 2,
• Giganci. Bora i Leap. Tom 3,
• Giganci. Celestin. Tom 4,
• Giganci. Luyana. Tom 5, Giganci. Yatho. Tom 6,
• Giganci. Moon. Tom 7,
• Giganci. Nangali. Tom 8.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest komiks Giganci. Karvan. Tom 9?

Giganci. Karvan. Tom 9 to kolejna część serii przygodowo-fantastycznej o dzieciach połączonych z potężnymi gigantami. Tym razem fabuła skupia się na Karvanie, chłopaku związanym z ogromnym Manloo, który uważa, że sam poradzi sobie z plagami i nie musi nikomu pomagać.

Czy trzeba znać poprzednie tomy serii Giganci, żeby przeczytać tom 9?

Najlepiej czytać serię Giganci po kolei. Karvan wraca do wcześniejszych wątków, przywołuje znane postacie i częściowo domyka zagadki, które pojawiały się w poprzednich tomach. Bez znajomości wcześniejszych części można zrozumieć główną fabułę, ale część emocji i powiązań będzie mniej czytelna.

Czym są plagi w serii Giganci?

Plagi to tajemnicze, potężne bestie, które stanowią coraz większe zagrożenie dla świata. W tomie Karvan pojawiają się w miejscach związanych z dawnymi mocami, takich jak Uluru, góra Shasta, jezioro Titicaca czy piramidy w Gizie.

Dla kogo jest komiks Giganci. Karvan. Tom 9?

To komiks dla dzieci i młodszej młodzieży, szczególnie dla czytelników lubiących fantastykę, wielkie stworzenia, przygodę, dynamiczną akcję i historie o współpracy. Najwięcej przyjemności z lektury będą miały osoby, które znają już poprzednie tomy serii Giganci.

Czy warto przeczytać komiks Giganci. Karvan. Tom 9?

Warto, zwłaszcza jeśli śledzicie serię od początku. Karvan jest tomem efektownym, dynamicznym i ważnym dla całej fabuły, bo nie tylko pokazuje kolejnego giganta, ale także rozwija większy konflikt oraz przypomina, że z największym zagrożeniem można wygrać tylko razem.

Artykuł Czy da się ocalić świat w pojedynkę? Recenzja „Giganci. Karvan. Tom 9” pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Scenariusz: Moon

Ilustracje: 2D

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Prawdziwie dobra paragrafówka to taka, gdzie przerzucane w pośpiechu strony dostarczają emocji, a ty jako uczestnik rozgrywki czujesz, że właśnie zbliżasz się do rozwiązania zagadki!

,,Wilkołak” to komiks paragrafowy, który przeznaczony jest dla czytelników powyżej 10. roku życia. Zadaniem gracza jest pomyślnie ukończyć misję i… nie dać się zabić!

Do tej pory wspominałam już o kilku fantastycznych paragrafówkach od Wydawnictwa Fox Games. Zarówno jednak w ,,Zombie” jak i ,,Technomagach” mieliśmy do wyboru rozgrywkę chłopakiem lub dziewczynką.

W przypadku ,,Wilkołaka” postać jest jedna, ale dzięki temu jest sporo więcej lokacji i ma się wrażenie, że gra jest bardziej spójna.

Zaczynamy od wstępu, gdzie autor wprowadza nas w historię. Książka opowiada o młodym uczniu Eorasie i starym magu Tedeokredzie, który jest jego mistrzem.

Akcja rozgrywa się w czasach średniowiecza, a wszystko zaczyna się od nocnego spaceru po lesie, w poszukiwaniu brakujące składnika do eliksiru.

Podczas tej krótkiej wycieczki, Eoras zostaje zaatakowany przez wilkołaka. Udaje mu się przeżyć, ale nie wychodzi z tego bez szwanku. Zostaje draśnięty i wkrótce okazuje się, że został zarażony.

Od tej pory chłopak jest prześladowany przez Salandra – łowcę wilkołaków (który podobnie jak Wiedźmin ma bliznę na lewym oku) oraz podobnych jemu zabójców. Poza tym musi zmierzyć się ze swoimi nowymi zdolnościami, a wkrótce odkryć także przyczynę tajemniczego zaginięcia swojego mistrza.

Bardzo podoba mi się, że w tej grze istnieje bardzo wiele sposobności ucieczek i przechodzenia z jednych punktów do drugich. Podczas takich zadań można znaleźć wiele cennych przedmiotów. Plusem jest też to, że idąc do przodu (zupełnie jak w prawdziwym życiu) nie można cofnąć się wstecz. Raz podjęta decyzja, zostaje taką na zawsze.

,,Wilkołak” to gra w której należy zapisywać swoje postępy. Służy do tego specjalna Karta bohatera dołączona do książki. Można także korzystać z szablonu wydrukowanego z internetu.

Notowanie, podobnie jak w poprzednich tego typu komiksach jest więc niezbędne, ale w zasadzie i bardzo naturalne dla takiej rozgrywki.

,,Wilkołak” został ciekawie przemyślany. Ma tylko jedno dobre zakończenie, a moment kiedy się do niego zbliżamy, jest niezwykle emocjonujący!

Warto wspomnieć także o fantastycznej okładce, która wygląda jakby była skórzana i grubej, solidnej oprawie, która z pewnością wytrzyma dziesiątki momentów odwracanych w napięciu kartek!

Polecam ,,Wilkołaka” na długie godziny świetnej zabawy.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/wilkolak/

Artykuł Wilkołak – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.