Autor: Shaun Tan

Ilustracje: Shaun Tan

Tłumaczenie: Jacek Drewnowski

Wydawnictwo: Kultura Gniewu

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Skąd wiadomo, że coś się zgubiło? Że nie pasuje? Czy książka, która jest jednocześnie połączeniem podręcznika wprowadzającego do pierwszych studenckich egzaminów z tematyki silników cieplnych i termodynamiki stosowanej oraz opowieścią obrazkową dla dzieci młodszych i starszych może zainteresować czytelników?

,,Zguba”, czyli kolejna pozycja od wybitnego artysty Shauna Tana, jest właśnie z jednej strony taką niezobowiązującą historią, która choć udaje skromną, ukrywa bardzo duży ładunek emocjonalny i znaczeniowy. Ostatnio pisałam o doskonałym ,,Przybyszu” tego autora, w tym wpisie sięgam po coś nieco lżejszego, ale w żaden sposób nie ustępującego pod względem kreatywności oraz nieszablonowego myślenia.

Akcja tej historii obrazkowej toczy się w futurystycznym świecie, niezwykle skupionym na rozmaitych regulacjach – świecie sprawiającym wrażenie uporządkowanego oraz silnie związanego prawem. I właśnie w tym uniwersum pojawia się postać, która się wyróżnia. Ktoś, kto nie pasuje do otoczenia – przynajmniej z punktu widzenia pewnego zbieracza kapsli. 

W kadrach ,,Zguby”, dla których tłem są rozmaite skany z technicznymi rysunkami, specjalistycznymi definicjami oraz zadaniami dla przyszłych fizyków-mechaników, pojawia się duża, czerwona maszyna. Jest niezgrabna, mackowata i trudna do określenia. Nie wiadomo, gdzie ma oczy oraz jak się z nią porozumiewać. Jej gabaryty, tak jak i wszystko inne nie robią jednak na nikim wrażenia. Wiele osób mija ją, będąc zbyt skupionych na własnych, ważnych zadaniach. Dla głównego bohatera wraz z nią przychodzą jednak ważne decyzje, które trzeba będzie prędzej czy później podjąć. 

W tej książce wszystko robi wrażenie. Począwszy od strony wizualnej, po prostotę opowieści i mnogość interpretacji. Nic dziwnego, że filmowa wersja ,,Zguby” została nagrodzona Oscarem w kategorii najlepszego krótkometrażowego filmu animowanego. Tutaj możecie obejrzeć jego zwiastun: https://www.youtube.com/watch?v=kikA9pUAnWs

,,Zguba” jest historią, którą można przeczytać na kolanie, szybko i bezmyślnie, bo nie ma wiele tekstu, a bardzo wiele z fabuły rozgrywa się w ilustracji. Byłaby to jednak duża strata. Na pełnych detali obrazach artysty wciąż można zauważać nowe niuanse. Każdy jest jak mrugnięcie okiem w stronę czytelnika. Na pochwałę zasługuje także podejście Wydawnictwa Kultura Gniewu, które przetłumaczyło nawet bardzo małe, ale znaczące napisy, nie mające może bezpośredniego wpływu na akcję, ale mogące przynieść radość odbiorcom.

,,Zatem chcesz posłuchać opowieści?”

– pyta narrator tuż na początku. Warto zaprosić się do tego świata, gdzie odkrywanie wrażliwości, nauka dostrzegania drobnych szczegółów w chaosie codziennego życia czy ufanie instynktowi, może dać nam szerszą perspektywę na różne, przyszłe wydarzenia.

Polecam ,,Zgubę” czytelnikom już powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.kultura.com.pl/komiks/384/zguba.html

Artykuł Zguba – recenzja książki obrazkowej pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Shaun Tan

Ilustracje: Shaun Tan

Tłumaczenie: Wojciech Góralczyk

Wydawnictwo: Kultura Gniewu

Rok wydania: 2021 (IV wydanie)

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Fakt ukazania się czwartego wydania tego samego tytułu, mówi już bardzo wiele o książce, z którą mamy do czynienia. Wydawnictwo Kultura Gniewu systematycznie robi dodruk tej pozycji, bo okazuje się, że wciąż coraz więcej osób chce mieć ją tylko dla siebie.

,,Przybysz” to bestsellerowe dzieło Shauna Tana. Mężczyzna jest australijskim artystą, który pisze, ilustruje oraz robi filmy (otrzymał nawet Oscara za najlepszy krótkometrażowy film fabularny, o tytule: ,,The Lost Thing”). W Polsce wydano kilka jego pozycji – każda jest godna uwagi. Ja jestem już w trakcie przygotowania kolejnej recenzji książki tego autora, czyli ,,Zguby” (wypatrujcie). 

,,Przybysz” jest pozycją obrazkową, zrealizowaną bez słów i opowiadaną wyłącznie ilustracjami. Zabiera odbiorców w czasy niemych filmów lub reportażowej fotografii, na których widać prawdziwe ludzkie emocje oraz otaczającą ich, różną rzeczywistość.

Niespiesznie prowadzona narracja przedstawia nam pewną rodzinę. W domu otoczonym przez wielkie niebezpieczeństwo żyje mężczyzna, kobieta oraz ich córka. Spotykamy ich w momencie rozstania. Ojciec opuszcza rodzinne strony i udaje się w podróż do innego świata.

Na przygotowanych z wielkim oddaniem obrazach widać jak ważne jest to wydarzenie dla niego oraz jego bliskich. Artysta pokazując nam zaledwie fragmenty rzeczywistości, potęguje emocje i łapie za serce. Zbliżenia na splecione ze sobą dłonie, wieszaną fotografię czy pisany z miłością list sprawiają, że całość jest jeszcze bardziej autentyczna i przejmująca.

Choć Tan sprytnie także wybrał uniwersum, w którym zdecydował się osadzić głównego bohatera. Artysta stworzył miasto jak ze snu, w którym panują nowe zwyczaje, jedzenie zupełnie różni się od tego z innych stron świata, a ulice oprócz ludzi wypełniają najdziwniejsze zwierzęta. W takiej przestrzeni każdy czytelnik poczuje dokładnie to, co bohater – lekką dezorientację i poczucie początkowej obcości. Jednak to właśnie mężczyzna z okładki będzie musiał odnaleźć się w tym nowym otoczeniu. Przyświeca mu jeden, bardzo ważny cel.

,,Przybysz” to opowieść o emigracji, nowym starcie i odwadze – żeby pozostawić całą przeszłość za sobą i wziąć sprawy w swoje ręce. Wiele ludzi utożsamia odwagę z pozostaniem w miejscu. Nawet, jeżeli dookoła dzieje się źle, wolimy liczyć, że coś się zmieni, zamiast nie czekać, a po prostu zrobić krok do przodu.

Mistrzowski sposób kreowania przestrzeni, potęgowania emocji oraz ukrywania subtelności pomiędzy ramkami obrazów sprawia, że ,,Przybysz” jest książką co najmniej wybitną. Rzadko kiedy spotyka się aż tak dobre publikacje – dopracowane do perfekcji, piękne i angażujące. Jest to pozycja, która pozostaje w głowie każdego odbiorcy przez długi, długi czas.

Polecam ją wszystkim czytelnikom powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.kultura.com.pl/komiks/390/przybysz-iv-wydanie.html

Artykuł Przybysz – recenzja pięknej książki bez słów pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autorzy: Jay Asher, Jessica Freeburg

Ilustracje: Jeff Stokely

Tłumaczenie: Agnieszka Jacewicz

Wydawnictwo: Rebis

Rok wydania: 2018

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Ostatnio mam ogromne szczęście do komiksów. Trafiam tylko na pozycje wyróżniające się i ciekawe. W klęsce urodzaju coraz to nowych tytułów, można mnie nazwać sporą szczęściarą. Z drugiej strony, kieruję się przede wszystkim poszlakami związanymi z nazwiskami autorów oraz ich dotychczasowej twórczości.

W przypadku ,,Szczurołapa” miałam naprawdę duże oczekiwania. Trio, które jest za niego odpowiedzialne, to osoby o których ostatnio dużo się mówi. Jay Asher, jeden z autorów książki zasłynął debiutancką powieścią ,,13 powodów”, znaną wielu jako serial z Netflixa. Drugą autorkę, Jessicę Freeburg kojarzą przede wszystkim osoby, które mają słabość do legend, powieści paranormalnych czy historii pisanych z dreszczykiem. Z kolei ilustrator, Jeff Stokely ma na swoim koncie wiele popularnych serii dla komiksowych maniaków.

,,Szczurołap” zachwyca przede wszystkim pomysłem. Już od pierwszych stron, czytelnik ma poczucie, że obcuje z niezwykłą lekturą. Autorzy przeprowadzili badania i postanowili rozwinąć jedną z najbardziej znanych legend, o szczurołapie w Hameln.

Ubogacili ją w interesujące szczegóły, zadbali o to, żeby była wiarygodnie osadzona w czasie i wykreowali wątek miłosny. Nie jest to jednak cukierkowa i naiwna historia. To opowieść ukazująca mroczne strony charakteru, opisująca bohaterów naznaczonych przeszłością i rysująca przed nimi perspektywę, która bardziej przypomina rzeczywistość, niż bajkę.

,,Szczurołap” został fantastycznie skonstruowany także w warstwie wizualnej. Mimo braku rozdziałów czy klasycznego podziału, wyraźnie widać w nim rozróżnienie na noc, dzień, retrospekcje, marzenia czy wymyślane na bieżąco historie bohaterów. Każdy czytelnik z łatwością dostrzeże upływ czasu i nastrój opisywanych postaci.

Akcja książki toczy się przede wszystkim z perspektywy tytułowego Szczurołapa oraz mieszkanki Hameln, młodej Magdaleny. Dziewczyna jest niesłysząca, ma mroczną przeszłość i nie potrafi odnaleźć się pomiędzy ludźmi z miasteczka. Swoje szczęście odnajduje w snuciu opowieści i bujaniu w obłokach. Droga jej i Szczurołapa w końcu się splata, co z jednej strony pozwala odnaleźć się dwóm niespokojnym duszom, ale z drugiej kumuluje kolejne niedogodności i zaognia rany.

Komiks jest opowieścią o wierze w ludzką dobroć, o zachłanności i skutkach dawno podjętych decyzji. Jest historią, która głęboko porusza czytelnika i pozwala mu zaangażować się w nią bez reszty.

,,Szczurołap” idealnie sprawdzi się jako lektura dla nastolatków. To mądra książka z wieloma pytaniami, stawianymi przez autorów. Czytelnik może próbować na nie odpowiedzieć, ale już sama chęć zastanowienia się nad poruszanymi zagadnieniami, będzie dużą satysfakcją dla każdego.

Link do strony wydawnictwa: https://www.rebis.com.pl/pl/book-szczurolap-jay-asher-jeff-stokely-jessica-freeburg,SCHB08966.html

Artykuł Szczurołap – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.