Za każdym razem, gdy sięgam po kolejne tomy serii Zuza Wróbel na tropie, mam wrażenie, że wyruszam w podróż – nie tylko do zupełnie innego czasu, ale również – do całkowicie odmiennego świata. Międzywojenna Warszawa w ujęciu Tomasza Duszyńskiego nie jest jedynie tłem wydarzeń – to pełnoprawny bohater tych historii. Miasto pulsuje życiem, skrywa sekrety i przyciąga tajemnice, które tylko czekają, żeby ktoś je odkrył.

➜ Tytuł: Zuza Wróbel na tropie. Człowiek Zagadka i Liga Złoczyńców
➜ Seria: Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Miejsca z książki, które możesz odwiedzić w Warszawie

Autor z ogromną swobodą łączy historię z literacką fikcją. W części Zuza Wróbel na tropie. Człowiek zagadka i Liga Złoczyńców pojawiają się realne miejsca – Kercelak, Teatr Wielki, Zamek Królewski – a także postacie, które rzeczywiście ówcześnie istniały, takie jak np. prezydent Ignacy Mościcki (urzędujący w latach 1926–1939) czy słynny Szpicbródka. Dzięki temu czytelnik może umiejscowić akcję w konkretnym czasie, a jednocześnie czuć, że uczestniczy w czymś więcej niż tylko przygodowej powieści.

Tomasz Duszyński przygotował tak emocjonujące zwroty akcji, pełną niespodzianek fabułę oraz cały przegląd postaci, że spadną Wam wąsy… to znaczy – czapki z głów! Z przyjemnością oraz wielką dumą także ten tom objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym.

Jeżeli jeszcze nie znacie poprzednich części, koniecznie zerknijcie tutaj:

• Zuza Wróbel na tropie,
• Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei.

Porwanie, które wywołuje napływ pytań

Tytułową Zuzę mieliśmy szansę poznać już w poprzednich częściach, ale rodzina Wróblów jest znacznie większa, niż sam komisarz Antoni Wróbel oraz jego bratanica. Tom wcześniej czytelnicy otrzymali informację, że Zuza ma także siostrę Krysię. Dziewczynka nie mogła wręcz się doczekać, żeby spotkać się z nią po długiej rozłące.

Krysia zdecydowała się odwiedzić młodszą siostrę w stolicy, ale nie przewidziała, że jej podróż pociągiem zmieni się w zupełnie zaskakującą… lekcję przetrwania! Kiedy zostaje uprowadzona przez tajemniczego współpasażera z przedziału, udaje się jej tylko pozostawić kilka wykonanych palcem rysunków na szybie. Czy policji uda się odgadnąć ten szyfr oraz odnaleźć Krysię? Jaki jest motyw tego porwania? I co wspólnego ma z tym sama Zuza?

Zuza – bohaterka, której nie da się przewidzieć

Zuza pozostaje jedną z najbardziej wyrazistych postaci w literaturze dziecięcej ostatnich lat. Jej ogromnym atutem jest nie tylko inteligencja, ale przede wszystkim… nieprzewidywalność. To bohaterka, która potrafi działać intuicyjnie, łamać schematy i znajdować rozwiązania tam, gdzie inni widzą jedynie ślepy zaułek.

Okazuje się, że jej brak przewidywalności może ocalić finalnie naprawdę sporo osób… a także kosztowności o charakterze państwowym! Jak zwykle Zuza może liczyć również na swoich wiernych przyjaciół – grupę młodych Detektywów z Domu pod Dębem czy też durzącego się w niej Franka.

W tym tomie szczególnie wyraźnie widać, jak ważne są relacje. Zuza nie działa sama – ta sieć powiązań sprawia, że opowieść nabiera głębi, a stawka staje się jeszcze wyższa.

Szpicbródka i Liga Złoczyńców – między legendą a historią

Ciekawym momentem książki jest wprowadzenie postaci Szpicbródki – inspirowanej prawdziwą osobą Kazimierza Cichockiego. Autor umiejętnie, ale przy okazji również bardzo subtelnie, wplata ciekawostki na temat historycznych bohaterów. 

Równie dobrze na wyobraźnię działa także motyw Ligi Złoczyńców, choć akurat w tym przypadku nie ma oczywistych potwierdzeń istnienia takiej organizacji. Bez względu jednak czy jest to tylko literacka konstrukcja, czy echo rzeczywistych struktur przestępczych działających w międzywojennej Warszawie – Tomasz Duszyński pozostawia czytelnikowi przestrzeń do interpretacji. A odbiorca może sam pobawić się w detektywa i nieco pobuszować w internecie na ten temat.

Mistrzowska konstrukcja intrygi

Trzeci tom serii to pokaz narracyjnej dojrzałości. W Zuza Wróbel na tropie. Człowiek zagadka i Liga Złoczyńców buduje się historię opartą na sieci zależności, w której każdy bohater ma swoje miejsce i znaczenie. Wątki splatają się, rozchodzą i powracają w najmniej oczekiwanych momentach.

To opowieść, która wymaga uważności, ale jednocześnie daje ogromną satysfakcję. Czytelnik nie jest tu biernym odbiorcą – staje się uczestnikiem śledztwa, analizuje tropy i próbuje wyprzedzić bohaterów.

Czy warto sięgnąć po ten tom?

Jeśli szukacie książki, która łączy przygodę, historię i zagadkę detektywistyczną w jednej, spójnej opowieści – to jest wybór, który trudno przebić. Trzeci tom wyłącznie potwierdza, że mamy do czynienia z jedną z najciekawszych serii detektywistycznych dla dzieci w Polsce. Oj, jakże chciałabym obejrzeć kiedyś jej ekranizację!

Polecam niezmiennie czytelnikom od 9. roku życia – ale uprzedzam: to lektura, która wciąga również dorosłych. Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Dwukropek.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Zuza Wróbel na tropie. Człowiek zagadka i Liga Złoczyńców?

To detektywistyczna historia osadzona w międzywojennej Warszawie, w której Zuza próbuje rozwikłać zagadkę porwania swojej siostry i odkryć tajemnice Ligi Złoczyńców.

Czy trzeba znać poprzednie tomy serii?

Nie jest to konieczne, ale znajomość wcześniejszych części pozwala lepiej zrozumieć relacje między bohaterami.

Dla jakiego wieku jest ta książka?

Polecam ją dla czytelników 9+, choć starsi odbiorcy również znajdą tu wiele dla siebie.

Czy postać Szpicbródki istniała naprawdę?

Tak, inspiracją dla tej postaci był Kazimierz Cichocki – znany przestępca z okresu międzywojennego.

Dlaczego akcja książki jest osadzona w międzywojennej Warszawie?

Ten okres historyczny pozwala autorowi połączyć realne wydarzenia i miejsca z fikcyjną, detektywistyczną fabułą.

Artykuł Porwanie w międzywojennej Warszawie i tajemnicza Liga Złoczyńców – kolejny tom Zuzy Wróbel na tropie pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei
➜ Seria: Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nawet nie wiem, kiedy zleciało to 300 stron, bo kiedy powieść jest wciągająca, ekscytująca oraz bezbłędnie napisana – czas wydaje się płynąć szybciej. 

Drugi tom Zuzy Wróbel na tropie

I tak też się właśnie składa, że akurat czas odgrywa w tej historii rolę szczególną. Może nawet nie tyle czas, co urządzenie do jego pomiaru. Jeżeli więc jesteście fanami zegarów, ich tajemniczych mechanizmów oraz jeszcze ciekawszych kulis tworzenia tego typu zaawansowanych urządzeń (oraz ich poszukiwań) – nadstawcie dobrze uszu.

Drugi tom fenomenalnej Zuzy Wróbel na tropie Tomasza Duszyńskiego, to książka na którą czekałam z wielką niecierpliwością. Po zeszłorocznej Zuza Wróbel na tropie. Detektywi Domu pod Dębem, moje oczekiwania były bardzo wygórowane, ale nie dość, że ani trochę się nie zawiodłam, to mam wrażenie, że moje zadowolenie z lektury jeszcze się spotęgowało.

Tajemnicze śledztwo w sprawie Wielkiego Magnetyzera

W Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei przenosimy się ponownie do przedwojennej Warszawy, gdzie tytułowa bohaterka wraz ze swoją przyjaciółką przygotowują się do zakończenia roku szkolnego.

W jeden z czerwcowych dni wuj Zuzy, słynny na całą stolicę komisarz policji, postanowił sprawić dziewczynce oraz jej ciotce niespodziankę i zabrał je na występ słynnego Magnetyzera. Jak szybko się jednak okazało – nie był to wypad zupełnie prywatny.

Antoni Wróbel miał bowiem przeczucie, że za sukcesem Wielkiego Magnetyzera czai się jakaś tajemnica. Kiedy Zuza stała się świadkiem pewnej drobnej, choć widowiskowej kradzieży, również ruszyła tropem zagadki. 

Obydwoje nawet nie spodziewali się, że te dwie sprawy mogą być ze sobą powiązane, a ich śledztwa przetną się kilkukrotnie, prowadząc do wielkiego finału.

Powieść detektywistyczna dla dzieci

Tomasz Duszyński opierając się na historii Warszawy oraz korzystając z szerokiej popularnonaukowej wiedzy, stworzył fantastyczny kolaż pełen akcji, ciekawostek, zabytkowych budynków – ale i sieć powiązanych ze sobą wątków, bohaterów oraz pięknie rozwijących się relacji.

Muszę przyznać, że mało jest tak wybitnych powieści detektywistycznych dla dzieci, które jednocześnie są tak bardzo uniwersalne. Z całą pewnością mogłabym napisać, że Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei trafi zarówno do każdego 10-latka jak i nastolatka lub dorosłego.

Tajemniczy nowy bohater, podążanie za tropami oraz wysilanie szarych komórek w celu łączenia faktów, hipnoza, dążenie do sprawiedliwości, a nawet zwinni złodzieje, którzy zwracają ukradzione przedmioty – ta książka nie wypuści Was ,,z objęć”, dopóki nie przewrócicie jej ostatniej strony.

Wysoka półka literatury dziecięcej i młodzieżowej

Mnie pozostaje mieć tylko nadzieję, że autor nie pozwoli nam długo czekać i już za kilka kolejnych miesięcy, znowu będziemy mieć szansę przenieść się w czasie, żeby wziąć udział w ekscytującej przygodzie Zuzy oraz wszystkich młodych detektywów Domu pod Dębem.

A jest na co czekać, bowiem zakończenie powieści otwiera nie jedną, ale nawet kilka kolejnych spraw! 

Z przyjemnością daję znać, że objęłam książkę Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei swoim patronatem medialnym. Ta książka to wysoka półka jakościowej literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/mechaniczny-czlowiek-i-szkola-zlodziei/

Artykuł Zuza Wróbel na tropie. Mechaniczny Człowiek i szkoła złodziei – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

zdjęcia: archiwum prywatne Tomasza Duszyńskiego

Bajkochłonka: Ma Pan na swoim koncie kilkadziesiąt książek – dla dorosłych oraz dla dzieci. Pisze Pan pod pseudonimem Howard E.Gibson. Czy książki wypełniają
całe Pana zawodowe życie?

Tomasz Duszyński: Jestem dyrektorem Miejskiej i Gminnej Biblioteki Publicznej w Strzelinie, to jest moja praca zawodowa. Pisanie, choć traktuję je profesjonalnie, jak zawód, wciąż pozostaje moim hobby. Dużo piszę, bo lubię to robić. Fajnie jest być pisarzem. Niesamowicie jest tworzyć historie, które później czytelnicy czytają z wypiekami na policzkach.

Bajkochłonka: Czy pisanie scenariuszy do gier komputerowych bardzo różni się od pisania opowiadań lub książek?

Tomasz Duszyński:  Może troszeczkę. To zależy od tematyki gry i książki. W grach komputerowych stawia się przede wszystkim na akcję, na to, żeby dużo się działo i żeby gracz się nie nudził. Czy strzelamy do obcych, walczymy z zombie, czy bierzemy udział w wyścigach, czy gramy w strategię musi być emocjonująco. W książce też jest to ważne, ale na pewno w powieści jest więcej miejsca na refleksje i przemyślenia bohatera.

Fabuła, mimo całego tego pędu, musi być dopracowana, opisana w taki sposób, żeby czytelnik ją zobaczył oczami wyobraźni. W grach czytelnik nie musi sobie wyobrażać pokoju, do którego wchodzi, toru wyścigowego czy statku kosmicznego. Grafik dostarcza mu już gotowe miejsce, w którym dzieje się akcja gry.
W książce musi się to odbyć na poziomie niemal niedostrzegalnym.

Bajkochłonka:  Jaka jest Pana ulubiona gra komputerowa? Grywa Pan w ogóle, czy poprzestaje na tworzeniu linii fabularnej i dialogów?

Tomasz Duszyński: Red Dead Redemption 2 – uwielbiamy z córką Arthura Morgana i Dziki Zachód! Wiedźmina także!

Bajkochłonka: Zarówno Zuza Wróbel na tropie jak i seria o Detektywie Ząbku świetnie sprawdziłyby się jako gry przygodowe! W jaki sposób narodziły się pomysły
na ich powstanie?

Tomasz Duszyński: Bardzo trudno mi odpowiedzieć na to pytanie. Nie jestem w stanie wskazać momentu, w którym powstaje pomysł. Czasem jest to chwila, czasem dłuższy proces, w którym nagle w głowie układa się cała fabuła powieści, główny bohater, złoczyńcy, pościgi, strzelaniny, kryminale zagadki. To wszystko potem wskakuje na odpowiednie miejsca podczas pisania.

Bajkochłonka: Kiedy poprosiłam moich obserwatorów na Instagramie, żeby zadali Panu swoje pytania – jednym z tych najczęściej powtarzających się było: kiedy
możemy spodziewać się kolejnej części Zuzy Wróbel na tropie? Czy drugi tom jest już w trakcie tworzenia?

Tomasz Duszyński: Dokładnie tak! Zuza Wróbel powróci. Po raz kolejny wpadnie w tarapaty i natknie się na aferę, która okaże się dla niej niebezpieczna. Sprawę będzie musiała prowadzić w tajemnicy przed swoim wujkiem, komisarzem policji Antonim Wróblem. Od czego jednak ma się przyjaciół?

Detektywi z Domu pod Dębem będą musieli stanąć na wysokości zadania i dowiedzieć się, kto stoi za licznymi kradzieżami w Warszawie i kim jest mag, mistrz wiedzy tajemnej Bim Salabim, który okazuje się dla Zuzy niebezpiecznym przeciwnikiem.

Bajkochłonka: Brzmi fantastycznie i intrygująco! Jak solidnego przygotowania wymaga pisanie powieści w czasach dziejących się niemal 100 lat temu?

Tomasz Duszyński: Bardzo solidnego. Zuza nie może usiedzieć w miejscu. Kręci się po Warszawie niemal wszędzie i to non-stop. Wpadnie do restauracji, kawiarni, do kina, wejdzie do sklepu, teatru czy parku. Muszę więc za nią nadążyć i sprawdzić, jak wyglądały te miejsca blisko 100 lat temu. Jakie ciastko zjadłaby wtedy Zuza ze swoją przyjaciółką Anką Sikora? Jak wyglądało kino, jakie filmy wtedy grano i kto w nich występował?

Muszę wiedzieć, jaki sklep był w danym miejscu, co było w jego asortymencie, bo inaczej byłoby to nieuczciwe wobec Czytelników i samej niesamowicie klimatycznej Warszawy sprzed stu lat! Te szczegóły, są bardzo ważne. Pozwalają czytelnikowi przenieść się, niczym w wehikule czasu, wiek wstecz.
Chciałbym, żeby każdy, kto czyta moje książki poczuł się w dawnej stolicy jak Zuza Wróbel.

Bajkochłonka:  Czy Warszawa jest Pana ulubionym miastem w Polsce? Czy to powód dla którego akcja książki dzieje się właśnie w stolicy?

Tomasz Duszyński: Na pewno tak. Warszawa jest fascynująca i ta dawna i ta dzisiejsza. Zawsze z ochotą do niej wracam, czy prywatnie, czy mniej prywatnie na targi książki. Czuję się w stolicy bardzo dobrze.

Bajkochłonka:  Gdyby miał Pan stworzyć podobną serię, ale w jakimkolwiek innym mieście na świecie, gdzie by to było i dlaczego?

Tomasz Duszyński:  Może Nowy Jork? To miasto mnie fascynuje. Może Londyn? To też niesamowite miejsce na kryminał.

Bajkochłonka: Przyznam szczerze, że Detektyw Ząbek nieco przypomina mi inną słynną postać z kreskówki – Inspektora Gadżeta. Zna Pan tę bajkę? Na kim wzorował Pan swojego detektywa?

Tomasz Duszyński: Znam kreskówki z Inspektorem Gadżetem. Ząbek wygląda tak trochę za sprawą ilustratora, Przemka Szukaja, ale zapewne też ze względu na opisany przez mnie wygląd zewnętrzny detektywa. Ząbka nie wzorowałem na nikim. Po prostu pojawił się jako gotowa postać – najlepszy i najskromniejszy zarazem detektyw rozwiązujący kryminalne zagadki w świecie bajek. Nie ma zbyt wiele gadżetów jak znany Inspektor Gadżet, Ząbek polega raczej na swoim umyśle i umiejętności dedukcji.

Bajkochłonka:  W serii pojawia się także bardzo istotna postać Myszonosa. Dlaczego akurat mysz jest swego rodzaju wsparciem i motywatorem dla głównego bohatera serii?

Tomasz Duszyński: Trochę dlatego, że myszy i szczurów nie lubimy, boimy się ich i budzą czasem w nas obrzydzenie. W przypadku Ząbka nie jest inaczej, on też myszy nie znosi. Przytrafił mu się jednak uciążliwy współlokator, od razu wiedziałem, kto nim będzie. Myszonos wydaje się zrzędliwy i denerwujący, ale nabiera się do niego sympatii przy bliższym poznaniu.

Bajkochłonka: Detektyw Ząbek w każdym tomie zostaje wysłany do trochę innej bajki, w celu rozwiązania mających tam miejsce trudnych spraw. W najnowszej części Siedmiu prac Detektywa Ząbka. Sport to zdrowie przenosi się do świata nieco inspirowanego tym, z legendy o Smoku Wawelskim. Czy zabieg ten związany
jest z Pana zainteresowaniem legendami? Słyszałam, że pisze Pan lub spisuje legendy o własnym mieście. Czy uważa Pan, że w tych opowieściach może tkwić ziarno prawdy?

Tomasz Duszyński: Oczywiście. Smok Wawelski istniał! Przyjmuje się, że dawno temu pod Wawelem odkryto szczątki dinozaura i tak powstała legenda o potworze, smoku, który terroryzował okolice. Legendy uwielbiam. Szukam tych mniej znanych, czasem niektóre piszę na nowo, na podstawie jakiejś zasłyszanej historii. Legendy pozwalają poznać okolice, dowiedzieć się czegoś o jakimś miejscu. Uważam, że ziarno prawdy, a może i więcej niż jedno tkwi w nich na pewno!

Bajkochłonka: Biorąc pod uwagę, że ostatnie przygody Detektywa Ząbka, które miały premierę w wydawnictwie Kropka, toczą się wokół sportu – czy Pan może
nazywać się sportowcem? Wyznaje Pan zasadę ,,w zdrowym ciele, zdrowy duch”?

Tomasz Duszyński:  Grałem kiedyś dużo w koszykówkę. Miałem marzenie, żeby grać w NBA. Nie udało mi się to, ale uprawiałem wiele sportów. Biegam, udało mi się przebiec kilka maratonów w różnych zakątkach świata. To dobrze robi i na ciało i na umysł. Więc tak, wyznają zasadę ,,w zdrowym ciele, zdrowy duch”.

Bajkochłonka: Ma Pan na koncie dwóch bohaterów literatury dziecięcej (a właściwie trzech, licząc także cykl książek o Staszku, który ukazywał się nakładem
wydawnictwa Paperback). Czy czuje się Pan bardziej autorem książek dla młodszych czy starszych czytelników?

Tomasz Duszyński:  Czuję się autorem wszystkich Czytelników bez względu na wiek, bo piszę historie i dla tych najmłodszych i nieco starszych, i tych starszych trochę bardziej. Wszystko zależy od pomysłu, który wpadnie mi do głowy, albo bohatera, który nagle nie daje mi spokoju i chce, żebym spisał jego historię.

Bajkochłonka: Jaka jest Pana ulubiona książka z czasów dzieciństwa?

Tomasz Duszyński: Cykl przygód autora Alferda Szklarskiego o Tomku Wilmowskim. Zwłaszcza Tomek na wojennej ścieżce.

Bajkochłonka:  Co Pan robi, kiedy ma czas tylko dla siebie?

Tomasz Duszyński: Gram na komputerze z córką, jeżdżę na wycieczki, zwiedzam, czytam książki.

Bajkochłonka: Dziękuję za rozmowę!

Sprawdź moje recenzje:

Zuza Wróbel na tropie	Siedem prac detektywa Ząbka

Artykuł Tomasz Duszyński – rozmowa z autorem książek dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Zuza Wróbel na tropie
➜ Seria: Detektywi Domu pod Dębem
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Przedwojenna Warszawa musiała być niezwykłym miejscem. Ilekroć sięgam po książkę, której akcja dzieje się przed 1939 roku, odzywa się we mnie trudna do wyartykułowania tęsknota.

Choć tamtej Warszawy już nie ma, żyje ona w pamięci ludzi oraz na kartach różnych opowieści. Czasami staje się też częścią współczesnych książek, pozwalając młodym czytelnikom poznać stolicę, która inspiruje i w której wszystko jest możliwe.

Nowa seria detektywistyczna dla dzieci, nastolatków i dorosłych

Jedną z takich książek jest świeżo dostarczona z drukarni Zuza Wróbel na tropie, z nowej serii Detektywi Domu pod Dębem. Jej autor Tomasz Duszyński to człowiek wielu talentów. Jest uznanym dziennikarzem, ale także pisarzem różnych gatunków literatury – od kryminałów, przez fantasy, science fiction, aż po horror.

Tym razem mamy jednak do czynienia z powieścią detektywistyczną dla dzieci i nastolatków (a moim zdaniem nawet dla dorosłych). Z przyjemnością objęłam tę pozycję swoim patronatem medialnym i zaraz wyjaśnię, dlaczego to zrobiłam, bez wahania.

Zuza Wróbel na tropie… niebezpiecznej oraz intrygującej przygody!

Nastolatki czasami bywają lekkomyślni. Na przykład wtedy, kiedy świadomie wplątują się w aferę z zaginionym, lub co gorsza – porwanym matematykiem. I nie ma znaczenia, czy mamy rok 2024, czy… 1932.

Zuza, główna bohaterka książki z jej imieniem oraz nazwiskiem w tytule, razem z koleżanką Anią tworzą ptasią ekipę detektywistyczną – Wróblowej oraz Sikory. Czternastolatka bardzo chce pójść w ślady swojego słynnego wujka, komisarza stołecznej policji.

Kiedy jednak okazuje się, że niemal ociera się o śmierć, a niewinne początkowo tropy z szyfrowaniem, prowadzą ją w stronę międzynarodowej afery – podejmuje decyzję, że nie powie swoim bliskim o tym, co ją spotkało… przynajmniej do czasu, kiedy nie rozgryzie całej zagadki!

Dług wdzięczności w Domu pod Dębem

Smaczku całej sprawie dodaje również fakt, że nastolatka ma konkurenta! Rówieśnik o jednym zmyślonym, a drugim prawdziwym imieniu, urządził we własnej willi na warszawskich Filtrach prawdziwą tajną kwaterę.

Ze względu na powiązania ze wspomnianym nauczycielem matematyki, postanawia sam dojść do prawdy z jego zniknięciem. Czy jednak jest godnym przeciwnikiem dla Zuzy? I w jaki sposób dziewczyna dorobi się u niego naprawdę poważnego długu… wdzięczności?

Międzywojenna Warszawa w książce dla dzieci

Zuza Wróbel na tropie to niezwykle interesująca i wielowymiarowa książka, która angażuje czytelnika oraz przykuwa go do swoich stron, niczym najsilniejszy magnes. Jest w niej urok międzywojennej Warszawy – z opisem znanych do dzisiaj uliczek czy budynków, ale także nieco egzotycznej współcześnie warszawskiej gwary.

Autor postanowił nie unikać w niej także trudnych tematów. Pokazał krajobraz stolicy dokładnie taki, jakim był on przed laty. Ze wspaniałą architekturą, ale także ulicznikami, chłopcami sprzedającymi gazety, żyjącymi na ulicy, wplątującymi się w różne afery. Momentami można poczuć, jakby Tomasz Duszyński pisał polskiego Olivera Twista.

Podczas lektury przychodzi więc na myśl, że choć żyjemy teraz w innych czasach, niż te sto lat temu, to jednak ciągle znajdujemy się w swoich bańkach. Zuza Wróbel na tropie pokazuje czytelnikom, jak często nie doceniamy tego, co mamy. Zamykamy się w swojej grupie, zamykamy się na innych, nie zastanawiając jak wygląda świat trochę dalej niż czubek własnego nosa.

Wiedziałam, że ten obraz utkwi mi w pamięci. (…) Kryje się w zakamarkach miasta, w ciemnych uliczkach albo w takich miejscach jak to, które człowiek ma niemal pod nosem, a choćby żył w pobliżu dziesiątki lat, to i tak go nie dostrzeże. Czasem pewnie nie chce dostrzegać.

Tomasz Duszyński, Zuza Wróbel na tropie, Rozdział 26, str. 240

Nastoletnia ciekawość, ponadprzeciętny spryt czyli Sherlock Holmes w spódnicy

W pewnym momencie robi się w książce naprawdę poważnie – niczym w najlepszych filmach akcji, pełnych zwrotów, tajemniczych typów oraz emocjonujących spotkań. Zresztą, nie ma się co dziwić. W końcu stawką jest prawda o Enigmie – najbardziej osławionej maszynie szyfrującej w historii.

Tomasz Duszyński, inspirując się tą międzywojenną historią dobrze wie, w jaki sposób podejść do tematu, żeby wydobyć z niego najciekawsze wątki. A łącząc je z nastoletnią ciekawością, ponadprzeciętnym sprytem i zespołową pracą – stworzył mieszankę skutkującą doskonałą książką, w której będą zaczytywali się i dorośli i nie-dorośli.

Bardzo polecam ją wszystkim powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/zuza-wrobel-na-tropie/

Oficjalna premiera: 24.04.2024 rok

Artykuł Zuza Wróbel na tropie – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.