➜ Tytuł: Wszyscy, którym ufam
➜ Scenariusz: Tommi Parrish
➜ Rysunki: Tommi Parrish
➜ Tłumaczenie: Wojciech Jędrak
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Błędny krąg. Czasami są takie dni, że czegokolwiek byśmy nie zrobili i jakiejkolwiek decyzji nie podjęli – los zadecyduje za nas.

Chcąc uciec od toksycznych związków, celowo się w nie pakujemy. Uważając, żeby ustrzec się fałszywych przyjaciół – wciąż na nich wpadamy. Zaczynamy wtedy myśleć – a może to my jesteśmy problemem? Może po prostu przyciągamy takich ludzi?

Hipnotyzujący obraz głębi człowieka

Wszyscy, którym ufam jest najnowszym komiksem Tommi Parrish, który ukazał się nakładem wydawnictwa Timof Comics. Na hipnotyzujących rysunkach przedstawia przerysowany wizualnie świat, który w pełni oddaje realizm prezentowanych w nim historii wybranych postaci.

Poprzedni, Kłamstwo i jak to robimy, był opowieścią o poszukiwaniu siebie, o miłości i o wznoszeniu się na wyżyny okłamywania ,,własnego ja”. Artyści (Tommi Parrish mówią o sobie w liczbie mnogiej) jak mało który twórca komiksowy, potrafią spojrzeć w głąb człowieka. Dostrzec jego lęki, obawy, ale także nadzieje i pragnienia.

Dwie główne bohaterki w historii pełnej postaci

Wszyscy, którym ufam to kolejny obraz ludzi zmagających się z otoczeniem, ale i z samymi sobą. Autorzy nie wskazują w komiksie jednego głównego bohatera. Jest ich kilku – dodatkowo powiązanych różnymi koneksjami.

Mamy bardzo pogubioną dziewczynę Sashę, która – czy to ze względu na problemy, czy chorobę – nie potrafi nawiązać zdrowej relacji. Nie rozumie odmowy, mimo niemal 30 lat nie potrafi się usamodzielnić. Funkcjonując w przytulnym gniazdku stworzonym przez jej rodziców, jest jak ptak, który nie chce wylecieć z gniazda. A jeżeli wykonuje już lot próbny – trafia prosto w szpony jastrzębia.

Drugą, chyba jeszcze ciekawszą bohaterką jest Eliza. Niewiele starsza od Sashy, wychowuje samotnie 5-letniego syna. Próbuje żonglować czasem, godząc opiekę, pracę, pasję. Obie kobiety łączą różne przejścia i mniej lub bardziej bezpośrednio – również terapia.

Wszyscy, którym ufam

Bez względu jednak o jakiejkolwiek postaci mówiliby akurat Tommi Parrish, fundamentem ich postrzegania jest zaufanie. Nie można funkcjonować bez przyznanego ludziom kredytu zaufania – co jednak jeżeli istnieją ludzie, którym nie warto ufać.

We Wszyscy, którym ufam jesteśmy świadkami intymnych rozmów, skomplikowanych relacji, a także niezręcznych odmów. Historia jest bardzo spójna i niezwykle rzeczywista. Czy chce nas czegoś nauczyć? Przed czymś przestrzec? Na coś uwrażliwić? Nie sądzę.

Po prostu pozwala wkraść się na chwilę w życie kogoś innego. Oderwać od własnej codzienności – patrzeć, nie zachęcając do wyciągania wniosków czy oceniania bohaterów. Każdy człowiek to złożony byt, a jego decyzje i ich konsekwencje to wybór, który w pewnym momencie należy podjąć.

Wy też macie wybór – możecie sięgnąć lub nie po ten komiks. Tym, czego można być jednak pewnym jest fakt, że to jedna z lepszych książek graficznych, która ukazała się w 2024 roku.
Polecam ją dorosłym odbiorcom.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Wszyscy%2C+kt%C3%B3rym+ufam/pokaz.html

Artykuł Wszyscy, którym ufam – recenzja komiksu dla dorosłych pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Tommi Parrish

Tłumaczenie: Marceli Szpak

Wydawnictwo: Timof i cisi wspólnicy

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Dziwne, zniekształcone sylwetki. Małe głowy, wielkie i bezkształtne ciała. Ręce i stopy dużo za duże, niepasujące do wykreowanych przez rysownika tułowi.

A do tego równie nieszablonowa opowieść o miłości, poszukiwaniach i ukrywanej tożsamości.

,,Kłamstwo i jak to robimy” to opowieść komiksowa, skierowana do starszej młodzieży i dorosłych. Historia o okłamywaniu samego siebie autorstwa Tommiego Parrisha, artystów, którzy mówią w sobie w liczbie mnogiej, chociaż są jedną osobą.

To powieść szkatułkowa w której główna bohaterka Cleary spotyka swojego długo niewidzianego przyjaciela Tima. To przypadkowe zdarzenie staje się początkiem długiej nocy, która przynosi sporo rozczarowań i rozdrapuje piekące rany.

Komiks daje nam odczuć, że czasami przyjaźń z dawnych lat jest jak ulubiony film z młodości. Kiedy oglądamy go po długiej przerwie, zastanawiamy się, dlaczego nam się podobał. Czujemy się zażenowani własnym gustem i nie potrafimy sobie wytłumaczyć, skąd wzięło się w nas to poczucie uwielbienia do czegoś, co nie jest nawet przeciętnie dobre.

Cleary obserwuje Tima i widzi jego nastoletnią wersję w ciele dorosłego. Ich mizerna relacja w otoczeniu niezręcznego pożegnania, wymownej ciszy i mierzenia się ze wspomnieniami siebie czy przyjaciela prowadzi do nieuchronnej katastrofy.

Nastrój podbudowywany jest także znalezioną przypadkowo książką, którą Cleary ogląda i do której w pełni ma dostęp także czytelnik. Ta historia w historii jest o dziewczynie striptizerce, której wyobrażenie o życiu weryfikuje codzienność. Jej złe wybory, zamiast skłaniać ją do refleksji nad sobą, stają się motorem napędowym do krytykowania innych.

Autorzy zderzają w ,,Kłamstwo i jak to robimy” zarówno dwie różne od siebie warstwy obrazów, czyli kolorowe i pełne elementów kadry z głównymi bohaterami oraz czarno – białe, minimalistyczne szkice z fabułą ze znalezionej przez Cleary książki. Z drugiej strony zestawiają także same kadry z kwestiami postaci, które często nie są w pełni z sobą tożsame.

Ze słów wypowiadanych przez bohaterów można wyczytać niewiele. Dopiero połączenie ich z rysunkami oraz zrozumienie relacji, daje obraz całości i układa się w jedną całość.

Tommi Parrish odpowiada za komiks mówiący o cielesności, poszukiwaniu tożsamości i próbie jej zaakceptowania, a raczej braku akceptacji.

,,Kłamstwo i jak to robimy” to tragiczna opowieść bez gwarancji dobrego zakończenia, przyrównywana do życia każdego człowieka – egzystencji pełnej rozczarowań i szczęśliwych chwil, gdzie żyje się tylko dzięki kruchości pamięci i nadziei na miłą odmianę. Okłamywanie samych siebie pozwala nam odstawić zmartwienia na bok i choć przez chwilę poczuć się inaczej.

,,Kłamstwo i jak to robimy” to gorzka, ale wybitna opowieść, która pozwala nam trochę pomyśleć.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/K%C5%82amstwo+i+jak+to+robimy/pokaz.html

Artykuł Kłamstwo i jak to robimy – recenzja komiksu dla dorosłych pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.