Autor: Emma Adbåge

Ilustracje: Emma Adbåge

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Dlaczego zawsze tak jest, że przedmioty i miejsca nie służące do zabawy, zawsze są ciekawsze niż zabawki ze sklepu? 

Wydawnictwo Zakamarki z ostatnią nowością ,,Dołek” z pewnością nie podaje gotowej odpowiedzi na to pytanie, ale porusza kilka ważnych kwestii, nad którymi warto chwilę się zastanowić.

Autorką książki jest znana nam już ilustratorka. Mieliśmy szansę widzieć jej rysunki chociażby w takich książkach jak ,,Hurra, są Święta!” czy ,,Okropny rysunek!”. 

Reprezentuje ona dość charakterystyczny styl wizualny dla szwedzkiej literatury – postacie są przerysowane, nieco zniekształcone, z pewnością nieidealne. Cały urok takiej stylistyki opiera się jednak przede wszystkim na niedoskonałościach. Ludzie także nie są idealni, dlatego równocześnie wydają się być bardzo ciekawi. 

Ten sposób przedstawiania świata bardzo dobrze współgra też z treścią ,,Dołka”.

To historia o dzieciach, które uwielbiały bawić się niedaleko ich szkoły w wydrążonej przez dorosłych dziurze. Rodzice i nauczyciele nie potrafili zrozumieć, dlaczego nie korzystają z pięknego placu zabaw albo sali gimnastycznej, dlaczego nie grają w piłkę na boisku, ale większą radość sprawia im brudzenie się w glinie, wspinanie po korzeniach drzew czy budowanie szałasów z patyków. 

Fabuła książki jest bardzo prosta. Wydaje się być wyjęta z codziennego życia, dlatego wywiera na każdym czytelniku tak ogromne wrażenie! ,,Dołek” przedstawia w zasadzie dość smutny obraz tego, jak dorośli potrafią być niesprawiedliwi. Jak punkt widzenia dzieci diametralnie różni się od punktu widzenia ich rodziców, i co trzeba przyznać – jak starsi wiekiem nie zawsze mają rację. 

Autorka opowiada się przede wszystkim po stronie dzieci. Można więc powiedzieć, że ,,Dołek” jest książką dla dorosłych (żeby mogli przypomnieć sobie, jacy byli kiedyś) – szczególnie dla tych, którzy zbyt mało ufają swoim dzieciom. Kiedy przesadnie się o nich troszczą, mogą stłamsić ich kreatywność. Odbierają całą przyjemność kreowania świata ze zwyczajnych przedmiotów, na rzecz przesadnej obawy o ich zdrowie. 

Co ciekawe, w ,,Dołku” rzeczywiście ma miejsce drobny wypadek. Zdarza się jednak w zupełnie niespodziewanych okolicznościach i jeszcze bardziej podkreśla słuszność wyborów dzieci. 

Ten picturebook to esencja dzieciństwa. Świat widziany oczami najmłodszych jest prostszy i ciekawszy niż rzeczywistość dorosłych. 

Każde miejsce i każdy przedmiot może być częścią wspaniałej zabawy, wystarczy tylko, że rodzice będą o tym pamiętać, a może sami zapomną się na chwilę w byciu dorosłymi?

Jeżeli macie ochotę na taką cenną lekcję w towarzystwie świetnych bohaterów i równie zaskakującego zakończenia – koniecznie sięgnijcie po tę książkę! Bardzo polecam ją już od 4. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/dolek/

Artykuł Dołek – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Mała świnka”

Autor: Arnold Lobel

Ilustracje: Arnold Lobel

Tłumaczenie: Wojciech Mann

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Ponad 50 lat temu powstała książka o pewnej małej śwince, która w poszukiwaniu szczęścia, dała się bardzo łatwo zwieść urokom miasta. Współcześnie ta sama opowieść niezmiennie bawi dzieci i podsuwa dość zaskakujący morał – prawdziwy dom jest tam, gdzie własne… bajorko! 

Wydawnictwo Literackie wydało właśnie kolejną książkę Arnolda Lobela, amerykańskiego pisarza oraz ilustratora książek dla dzieci, który zasłynął przede wszystkim serią ,,Żabek i Ropuch”. ,,Mała świnka” to historia o tytułowej bohaterce, która zdecydowała się na bardzo odważny krok, kiedy błotko sprzed jej chlewika nagle zniknęło. 

Tłumaczenia podjął się Wojciech Mann, który jest odpowiedzialny za niemal wszystkie przekłady książek Arnolda Lobela. 

Lektura nie ma zbyt wiele tekstu. Przeplata się on z oryginalnymi ilustracjami artysty. Przeważa w nich kolor żółty i zielony, jest także trochę niebieskiego, ale to przede wszystkim czarno-białe szkice, które ktoś później wzbogacił kilkoma barwami. 

Ta estetyka zdecydowanie różni się od znanych nam współcześnie obrazków dla najmłodszych. Pozwala zaproponować coś innego, nieco bardziej klasycznego i ponadczasowego. 

,,Mała świnka” jest fabularnie bardzo prostą historią z małym twistem. Główna bohaterka prowadzi sobie beztroskie życie na farmie – jest zadbana i uwielbiana. Pewnego jednak dnia właścicielka farmy na skutek zbyt perfekcyjnego podejścia do sprzątania, decyduje się także wciągnąć odkurzaczem (!) ulubione błotko świnki. 

Zwierzątko wpada w złość i postanawia uciec. Nigdzie indziej nie jest jednak tak mile widziana jak na swojej farmie. W końcu trafia do miasta, które wydaje się oferować nieskończenie wiele możliwości. Okazuje się jednak, że to, co wygląda jak obiecujące błotko, może być zupełnie czymś innym! Świnka wpada w pułapkę i nikt nie spieszy jej z pomocą. Ratunek znajduje dopiero… u swoich opiekunów z farmy, którzy szukali jej już od jakiegoś czasu i wreszcie udało się im ją znaleźć.

Choć na pierwszy rzut oka jest to bajeczka, która nie oferuje konkretnego morału (w czym przecież nie ma nic złego), to z drugiej strony po jej lekturze może pojawić się w głowach młodych czytelników kilka przemyśleń. 

Czasami nasi najbliżsi nie pozwalają nam na coś, albo ograniczają do czegoś dostęp – robią tak, ponieważ chcą nas chronić. Patrzą perspektywicznie, chcą być dobrymi rodzicami i zależy im, żebyśmy byli zdrowi i szczęśliwi. Często jednak ich działania odbieramy jako atak na własną wolność. 

Z tej perspektywy jest to książka nie dla najmłodszych (którzy pewnie też zainteresują się losami takiej szalonej świnki), ale to opowieść dla dorastających już dzieci, czyli przede wszystkim uczniów szkoły podstawowej. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/5230/Mala-swinka—Arnold-Lobel

Artykuł Mała świnka – recenzja amerykańskiej klasyki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy

Autor: Berenika Kołomycka

Ilustracje: Berenika Kołomycka

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik” to właściwie seria komiksów dla najmłodszych czytelników. Ich autorką jest Berenika Kołomycka, która inspirację do swojej książki znalazła u siebie w domu. Tytułowy Lisek jest bowiem alter ego jej psa, czyli Lisisława Foksa.

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy” jest już czwartą częścią przygód tych dwóch niecodziennych przyjaciół. Seria powstała w ramach Konkursu im. Janusza Christy, który został zorganizowany przez Wydawnictwo Egmont. Dzięki niemu wiele komiksów współczesnych, młodych twórców mogło ujrzeć światło dzienne!

Najnowsza książka jest kontynuacją podróży Liska i Dzika. Podzielona została na 4 rozdziały, które noszą tytuły: Skąd? Dokąd? Którędy? Tamtędy?.

Trzy z nich są retrospekcjami bohaterów, a jeden opowiada o spotkaniu przyjaciół ze znajomą foką.

Pojawia się także kilka nowych postaci. Dowiadujemy się o przeszłości i rodzinie Dzika, którzy byli głośni i nie potrafili zwracać uwagi na siebie nawzajem. Lisek opowiada o Wilku Stepowym, który był samotnikiem.

W swoich opowieściach, zarówno Dzik jak i Lis dochodzą do wniosku, że nie wszyscy muszą chcieć się przyjaźnić. Są osoby, które lubią samotność, tak samo, jak są osoby, którzy ciągle muszą być otoczeni przyjaciółmi i rodziną.

Nawet jedna i ta sama osoba któregoś dnia, może czuć się przytłoczona obecnością innych i pragnąć samotności. Nie ma co do tego reguły. To w porządku pobyć czasami sam na sam lub tęsknić do przyjaciół.

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy”  to przede wszystkim jednak komiks o tym, że coś możemy, ale tego nie musimy. O tym, że mamy wolność wyboru. Ciekawość świata popycha nas w kierunku przygód. Czasami blokuje nas stres i obawa przed potknięciem, ale wewnętrzna siła pomaga w podejmowaniu wyzwań.

Możemy zostać w domu i nie próbować, ale warto podjąć ryzyko. Przygody wiążą się z nowymi znajomości, z niesamowitym uczuciem odkrywania oraz z umacnianiem własnego charakteru.

Polecam tę książkę również czytelnikom, którzy nie mieli okazji widzieć poprzednich części.

Byłoby idealnie jednak, gdyby wydawnictwo zdecydowało się wydać wiele tomów tego komiksu w jednej pozycji. Format A4 w przypadku tej serii, gdzie stron jest raczej niewiele, kojarzy się z czasopismem i nie zachęca do odkrywania.

Kiedy jednak uda się przemóc i zagłębić w historię, z łatwością można się nią zachwycić.

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy” polecam dla dzieci już od 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Malutki-Lisek-i-Wielki-Dzik.-Tamtedy.-Tom-4,11079698,p.html

Artykuł Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.