Tytuł: ,,Mały pokój z książkami”

Autor: Eleanor Farjeon

Ilustracje: Edward Ardizzone

Tłumaczenie: Hanna Januszewska, Ewa Rajewska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2018

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Eleanor Farjeon ponad 60 lat temu napisała zbiór opowiadań, które swoim nastrojem przypominają klasyczne baśnie. Nie ma w nich jednak smoków czy bestii. Głównymi bohaterami są dzieci – prawdziwe z krwi i kości, którym przyszło żyć w różnych czasach i zmagać się z różnymi przeciwnościami. Jest jednak w tych tekstach także mnóstwo wyobraźni, która dodaje polotu historiom, ale i dodatkowo uskrzydla czytających.

,,Mały pokój z książkami” to zbiór 27 opowiadań, których akcja dzieje się najczęściej w XIX wieku. W Polsce pierwszy raz ta książka ukazała się w 1971 roku.

Kilka tygodni temu została wznowiona nakładem Wydawnictwa Dwie Siostry. Jej okładka została odświeżona przy użyciu oryginalnej ilustracji Edwarda Ardizzone. Pozostałe jego prace można znaleźć w środku, gdzie każdy nowy rozdział to kolejny obraz tego artysty.

Wśród wybranych opowiadań do książki nie ma złego tekstu. Każda bajka niesie ze sobą pewną wartość, porusza istotną kwestię i opowiada piękną historię.

W ,,Raju opuszczonym” czytamy o utraconym dzieciństwie. Znakiem, że stajmy się dorośli jest nasza większa dociekliwość, kiedy zaczynamy pytać o to, co wcześniej nie stanowiło naszego przedmiotu zainteresowania. Kiedy niewiedza staje się uciążliwa, a nie jest kojarzona już ze słodką beztroską.

W ,,I zatańczę dokolutka” poznajemy historię wnuczki, która tak bardzo kochała swoją prababcię, że była w stanie poświęcić dla niej całe życie, a w ,,Zaczarowanej Anusi” czytamy o tajemniczej lalce, która łączy ludzi i która skrywa w sobie pewną ważną historię. Dzięki niej dwie zupełnie obce osoby stają się sobie bliskie.

,,Mały pokój z książkami” to wielka pasja autorki do tego czym jest lektura, ale i szacunek do tego, co ona ze sobą niesie. Farjeon swoją twórczością przekonuje, że wyobraźnia i kreatywność jest najsilniejszą metodą w wydobywaniu z ludzi tego, co najlepsze.

Powtórzenia, które kojarzą się ściśle z baśniami, a których tak wiele w różnych opowiadaniach, budują napięcie i trzymają czytelnika w niepewności. Te historie czyta się z sentymentem, ale i pełnym emocji oczekiwaniem.

To książka, którą będą mogli zachwycić się dorośli razem z dziećmi. Trudno ustalić konkretny  wiek odbiorcy, ponieważ mnogość tematu, które ona porusza wpływa na indywidualne preferencje dzieci. Równie dobrze będzie odpowiednia do 4-latka, 6-latka, 10-latka czy nastolatka.

Warto jednak do niej zaglądać, bo podróż w którą zabiera swoich czytelników, jest jedną z piękniejszych, które można przeżyć za sprawą literatury.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-maly_pokoj_z_ksiazkami.html

Artykuł Mały pokój z książkami – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Katarzyna Biegańska

Ilustracje: Monika Suska

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Uwielbiam duże książki, których kartki zapełnione są pięknymi ilustracjami. W połączeniu z niewielką ilością treści, działają one na pełne skupienie małego obserwatora.

,,W Robaczkowie” jest właśnie takim tytułem – zupełnym pewnikiem, jeżeli mowa o zainteresowanie nią dziecka. To ważne, ponieważ to książka, która oprócz tego, że opowiada ciekawą historię, to także wyrabia w maluchu pewien dobry nawyk.

Jaki?

,,W Robaczkowie” to opowieść o sympatycznych biedronkach, chrabąszczach, żukach i innych owadach, o których wcześniej nawet nie słyszałam. Co ważne, wszystkie z nich można znaleźć na polskich łąkach. Historie, które zostały napisane przez autorkę, Katarzynę Biegańską, mają na celu zwrócenia uwagi dzieciom, ze śmiecenie jest nie tylko niekulturalne, ale przede wszystkim ma fatalny wpływ na środowisko.

W bajkowym Robaczkowie wszyscy właśnie przygotowują się do obchodów Święta Łąki. Zadaniem maluchów z przedszkola jest wymyślenie przedstawienia, który pomoże uświetnić ten dzień. Mały Chruścik chciałby, żeby przygotowali teatrzyk o poszukiwaniu skarbów. Pani przedszkolanka zgadza się, ale w swojej obietnicy postanawia przemycić ukryte zamiary.

Okazuje się bowiem, że dzieci idą z nastawieniem d0 poszukiwania drogocennych kamieni i skarbów, a znajdują coś dużo bardziej wartościowego. Jednak pośród kęp niezapominajek, nad jeziorem czy w pobliżu dużego dębu odnajdują pozostawione przez ludzi śmieci. Jest im smutno, ale zdają sobie sprawę przede wszystkim z tego, jak bardzo niebezpieczna staje się porzucona puszka po napoju, niedopałki czy stłuczony słoik, które ktoś zostawił pośrodku trawy czy w piasku.

Wspólnie postanawiają, oczywiście z pomocą dorosłych, oczyścić swoją łąkę i wystawić przedstawienie, które będzie dotyczyło jego ochrony. Wszyscy są bardzo wzruszeni!

,,W Robaczkowie” to piękna historia, napisana bardzo przystępnym językiem, którą można czytać dla wszystkich dzieci, nawet jeszcze zanim pójdą po raz pierwszy do przedszkola. Będzie idealna dla maluchów już od 3-ego roku życia.

Warto także wspomnieć o ilustracjach, które przygotowała Monika Suska. Są kolorowe i urocze. Robaczki mają duże oczy, i chociaż przypominają swoich rzeczywistych kuzynów, to zupełnie nie są straszne.

Polecam tę książkę szczególnie maluchom, które widząc nawet najmniejszego pajączka, uciekają z krzykiem. Warto oswajać dzieci z robaczkami, ucząc je, że nie są niczym strasznym. Nie należy się ich bać, ani ich krzywdzić.

Link do strony wydawnictwa: https://www.facebook.com/wydawcadwukropek/

Artykuł W Robaczkowie – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Frida Nilsson

Ilustracje: Lotta Geffenblad

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2014

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Nie wszystko jest tym, czym wydaje się na pierwszy rzut oka. To chyba najważniejsze przesłanie książki ,,Moja mama Gorylica” Fridy Nilsson, która poruszyła mnie niemal do łez.

Wyobraźcie sobie dziewczynkę, która wychowuje się w domu dziecka. Razem z gromadką podobnych jej dzieci marzy o miłym domu, kochających rodzicach i normalnym życiu. Pewnego dnia jednak do sierocińca przyjeżdża prawdziwa Gorylica i wybiera do adopcji właśnie tę dziewczynkę!

Jak ogromne było jej rozczarowanie, możecie sobie tylko wyobrazić. Zamiast pachnącej mamy, w ładnie upiętych włosach i przyjemnym w dotyku sweterku, trafiła do domu niezgrabnej, wielkiej i włochatej Gorylicy. Oprócz tego, doszły ją słuchy, że istoty tego pokroju zjadają dzieci i są strasznie niebezpieczne!

Kiedy dojechały na miejsce, wcale nie było lepiej. Dom był podobnie zaniedbany jak Gorylica. Daleko w nim było do perfekcyjnej czystości jaką utrzymywała opiekunka w sierocińcu. Dziewczynka nigdy nie należała do schludnych, ale pierwsze wrażenie nieco ją zaskoczyło, podobnie jak sama nowa mama.

,,Moja mama Gorylica” to historia o tym co naprawdę jest ważne. Nie trzeba być pięknym i modnie ubranym, żeby mieć bogate wnętrze. To, co wydaje się straszne ze względu na przylegające stereotypy, może pozytywnie zaskoczyć.

Podobają mi się postacie w tej książce. Mimo absurdalnych sytuacji na pograniczu fantazji w jakich się znajdują, są do cna prawdziwe i rzeczywiste! Dziewczynka, która zachowuje się tak, jakby autorka opisywała autentyczną osobę! Z kolei Gorylicę bardzo polubiłam i  w pewnym momencie zaczęłam się z nią nawet trochę utożsamiać (przez wzgląd na jej hobby, łudzące podobne do mojego! ).

Oprócz tego, książka pełna jest dynamicznych zwrotów akcji i momentów trzymających w napięciu. Dużo jest w niej także domowego ciepła, ważnych rozmów i po prostu ciekawych wątków. Ma piękne ilustracje Lotty Geffenblad, które są doskonałym podsumowaniem i uzupełnieniem treści.

,,Moja mama Gorylica” powinna się spodobać każdemu dziecku powyżej 9-ego roku życia. To książka o macierzyństwie, które polega przede wszystkim na obopólnym zrozumieniu i przyjaźni. Macierzyństwie, którego trzeba się nauczyć, ale warto, bo nagrodą będzie wielkie i walczące z przeciwnościami losu uczucie.

Link do strony wydawnictwa: http://www.zakamarki.pl/produkt/moja-mama-gorylica/

Artykuł Moja mama Gorylica – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.