➜ Tytuły: Mała świnko, co tam widzisz, Mały dinusiu, co tam widzisz, Mała sówko, co tam widzisz, Mały lewku, co tam widzisz
➜ Seria: Co tam widzisz?
➜ Ilustracje: Jess Moorhouse
➜ Tłumaczenie: Dominika Serafin
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wiecie, co jest jeszcze lepsze od kartonówek dla dzieci? Kartonówki ze srebrnymi uszlachetnieniami, różnymi fakturami do badania pod paluszkami i wielkimi, ruchomymi oczami, które z każdym czytaniem skaczą niczym piłeczki!

Cztery książki w nowej serii dla dzieci

Nowa seria książek dla dzieci od wydawnictwa Wilga Co tam widzisz? z ilustracjami Jess Moorhouse składa się na cztery części:

• Mała świnko, co tam widzisz?,
• Mały dinusiu, co tam widzisz?,
• Mała sówko, co tam widzisz?,
• Mały lewku, co tam widzisz?.

Tym, co Was pewnie interesuje w pierwszej kolejności jest: czym różnią się wszystkie te pozycje. Choć na pozór wydają się do siebie bardzo podobne, a ich okładki przedstawiają wielu bohaterów i tekstur na brzuszkach, to także w środku cykl Co tam widzisz? oferuje każdorazowo nieco co innego.

Co tam widzisz?

Zanim jednak przejdę do różnic, jeszcze moment na podobieństwa. W związku z tym, że książki dedykowane są najmłodszym, oddziałują przede wszystkim na zmysł wzroku i dotyku. Z tego powodu rozkładówki serii są mocno kontrastowe, mienią się, a wypukłe oczka zwierzaków, z każdą kolejną stroną, stają się coraz większe. 

W każdej z książek graficznych elementów jest bardzo dużo – choć te z tła często się powtarzają, ale jest to uzasadnione w tekście. Zawierają one bowiem proste, dwuzdaniowe rymowanki, które składają się z powtarzanej frazy oraz bezpośredniego zwrotu do słuchającego malucha.

Nauka zwierząt, liczenia i przymiotników

W każdej z części Co tam widzisz? widać wyraźny podział na bohaterów. Książka z okładką z lewkiem to oczywiście zbiór dzikich, egzotycznych zwierzaków, takich jak np. słoń, zebra czy pantera. Świnka z kolei trzyma się ze zwierzakami gospodarskimi – owcą, cielaczkiem czy kurczaczkiem; sowa z leśnymi przyjaciółmi – myszą, borsukiem czy nietoperzem; a dinuś oczywiście z różnymi dinozaurami (choć wszystkie nazwano imieniem Dinuś).

Niektóre z książek bardziej jednak skupiają się w tekście na nauce liczenia, jeszcze inne na przymiotnikach (jak np. Mały lewek, który też wydaje się najbardziej zaawansowany ze wszystkich czterech części). Moją ulubioną pozycją tej serii jest Mała świnka, gdzie jest wszystkiego po trochę – trochę liczenia, jedzenia i przymiotników.

W ogólnym podsumowaniu, polecam Co tam widzisz? dzieciom już powyżej 9-miesiąca życia. To bardzo udane połączenie zabawki z edukacyjnym charakterem książek dla najmłodszych.

Link do przykładowej części na stronie wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mala-sowko-co-tam-widzisz-praca-zbiorowa-sku36b8cd37c4db30198eb8.html

Artykuł Co tam widzisz? – recenzja serii kartonowych książek dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Zrostek
➜ Autor: Kenny Pádraig
➜ Ilustracje: Steve McCarthy
➜ Tłumaczenie: Dominika Serafin
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Życie mieści się gdzieś pomiędzy narodzinami, a śmiercią. Tylko wtedy można chodzić po ziemi, oddychać powietrzem czy nawiązywać nowe przyjaźnie. Chyba, że jest się kimś takim jak Zrostek – chłopcem, który pewnego dnia po prostu się obudził.

Autor książek dla dzieci, którego warto znać

Zrostek to nowa powieść irlandzkiego pisarza Kenny’ego Pádraiga, który ma na swoim koncie kilka świetnych książek, ale w Polsce dopiero zaczyna się go doceniać. Autor potrafi mówić o rzeczach trudnych w przystępny sposób, jednocześnie zabierając ze sobą każdego czytelnika w niezwykłą podróż po meandrach człowieczeństwa.

Dzięki staraniom wydawnictwa Kropka, Zrostek pojawił się w polskim przekładzie Dominiki Serafin, a ja – z ogromną radością – objęłam go swoim patronatem medialnym. 

O śmierci, inności oraz dobroci – trzy fundamenty

Nie bez powodu ta książka ukazuje się właśnie teraz, w pierwszej połowie października, kiedy za chwilę obchodzić będziemy Święto Zmarłych. W Zrostku jednym z ważniejszych jest bowiem wątek śmierci i przemijania – jednak nie najważniejszym.

Co ciekawe, to opowiastka, która zdecydowanie na pierwszym miejscu stawia pojęcie inności. Ta historia jest o tolerancji, akceptacji i pozorach, którym zazwyczaj nie powinno się ulegać. Zrostek jest również książką o… dobroci. O tym, że napędza ona świat i pozwala znaleźć kompas w poszukiwaniu przyjaciół. 

Autor postawił więc w swojej historii na trzy istotne fundamenty, które budują czytelniczą wrażliwość i sprawiają, że Zrostek jest po prostu lekturą wybitną.

Zrostek, czyli eksperyment wybitnego profesora

To opowieść o powołanej do życia istocie. Powołanej, przez nietuzinkowego profesora, który był nie tylko wybitnym umysłem ścisłym, ale w swoich działaniach kierował się także potrzebą przekazywania dobra.

Zrostek był jednym z jego eksperymentów, jednak nie czuł się w ten sposób, dopóki do zamku, w którym mieszkał, nie zapukał drugi naukowiec wraz ze swoją asystentką Alicją. Wiele zmienia ich pojawienie się w fabule, ale przede wszystkim wszystko staje na głowie, gdy na jaw wychodzi wiadomość o losach profesora-stworzyciela.

Opowieść inspirowana Frankensteinem

Główny bohater kierując się intuicją i niewielkim, bo nieco ponad 500-dniowym doświadczeniem ze swojego życia, podejmuje różne, ważne decyzje. Mają one konsekwencje nie tylko dla niego samego, ale także w bezpośredni sposób wpływają na innych.

Czy jednak powinien to robić, jako istota, która nie urodziła się człowiekiem? Czy Zrostek odnajdzie szczęście i spokój w świecie ludzi, którzy nazywają go potworem? Czy zrozumie skąd pochodzi oraz co to dla niego znaczy? Czy Zrostek sprawi, że pozostali uwierzą w to, że inny wcale nie znaczy gorszy?

Jaki jest najważniejszy przekaz tej książki dla dzieci?

Możesz mieć jedną rękę większą od drugiej, nieproporcjonalnie duży nos, możesz mieć garb lub szczeciniastą fryzurę – jeżeli postępujesz dobrze i nie szkodzisz innym, jesteś kimś ważnym oraz szalenie wartościowym. Wyciągnijcie rękę po Zrostka, a zyskacie kolejnego, dobrego przyjaciela.

Polecam tę lekturę wszystkim powyżej 8 roku życia. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że to inspirowana Frankensteinem opowieść, z której dzieci mogą czerpać cenne treści garściami.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/119-zrostek

Oficjalna premiera: 9.10.2024 rok

Artykuł Zrostek – przedpremierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Każda pogoda jest dobra na przygodę, jeżeli ma się wiernego kompana oraz bujną wyobraźnię! Najlepszym na to dowodem jest seria książek Pory roku z dziadkiem wydawnictwa Wilga, którą ostatnio zapoczątkowały dwie części pięknych picturebooków. 

Nowa seria książek dla dzieci

Deszcz oraz Słońce to obrazkowe pozycje Sama Ushera, który inspirując się różną pogodą, zabiera czytelników do świata dziecięcej wyobraźni oraz bliskiej relacji dziadka z wnukiem. Mieszkający w Londynie autor ma na koncie jeszcze jedną świetną serię, która skupia się wyłącznie na plaży, jednak dotyczy… tego samego bohatera!

Mały chłopiec pojawiający się w Porach roku z dziadkiem jest więc postacią, która mam nadzieję, jeszcze się pojawi w kolejnych, tłumaczonych na język polski książkach. W ramach obecnego cyklu, zapowiedziane zostały już kolejne tomy: Burza oraz Śnieg. 

Deszcz. Pory roku z dziadkiem

Co robić w czasie deszczu? Dzieci, które spędzają wiele czasu na zewnątrz, w trakcie gdy pada deszcz często się nudzą. Okazuje się jednak, że nawet ulewa może stać się fantastycznym tematem książki, przekonując najmłodszych, że nieważna jest pogoda – liczy się odpowiednie nastawienie!

W Deszczu chłopiec namawia swojego dziadka na wyjście. Starszy pan radzi mu jednak zaczekać. Sam zajmuje się korespondencją oraz odpisywaniem na list. Chłopiec bezustannie więc patrzy za okno. Sprawdza czy się nie przejaśnia, aby ich przygoda mogła się rozpocząć.

Autor książki w doskonały sposób pokazuje oczekiwanie. Widzimy zarówno dziecko siedzące w oknie z punktu widzenia pokoju jak i deszczowego świata za nim. Gdy tylko przestaje padać, dziadek z chłopcem wychodzą z domu. Wtedy po raz kolejny można spojrzeć na to, jak niezwykłe zrobiło się otoczenie.

Kałuże stały się dla autora inspiracją, by pokazać rzeczywistość w zakrzywionym odbiciu. To swego rodzaju portal, żeby wejść do świata wyobraźni, gdzie otoczenie wygląda tak, jakbyśmy dokładnie tego chcieli.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/deszcz-sam-usher-sku57ccb25395fb57b62253.html

Słońce. Pory roku z dziadkiem

Z kolei w drugim tomie serii, sytuacja jest zgoła odmienna. Tym razem przypieka słońce i jest bardzo ciepło. Dziadek sam zachęca więc wnuka do wyjścia oraz urządzenia miłego pikniku. 

Tak jak w Deszczu refrenem książki było wypatrywanie przez okno i oczekiwanie na poprawę pogody, tak w Słońcu takimi rozkładówkami nadającymi rytm historii są piękne obrazy z małymi postaciami, podpisane zdaniem: Okropny skwar.

Choć zakończenie jest zupełnie inne w jednej jak i drugiej pozycji, tak obie mają wspólne elementy. W podsumowaniu dziadek dzieli się z chłopcem jakimś ważnym zdaniem czy wskazówką, która odnosi się do fabuły, ale jest również uniwersalną mądrością.

W obu przypadkach przygoda kończy się w bezpiecznej kuchni staruszka, w której bohaterowie razem podsumowują to, co udało im się zobaczyć czy też przeżyć.

Pory roku z dziadkiem jest więc serią, która uczy zwracania uwagi na drobnostki – otoczenie, ludzi, piękno świata. Jest pochwałą wyobraźni oraz cieszenia się tym, co mamy teraz. 

Książki edukują w zakresie wdzięczności, uważności oraz dbania o relacje z bliskimi – nieważne czy ma się trzy czy osiemdziesiąt trzy lata!

Z ciekawością czekam na kolejne części. 

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/slonce-sam-usher-skuec419ae50018ff33d650.html

Artykuł Pory roku z dziadkiem – nowa seria książek dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.