➜ Tytuł: Kroniki ze Stambułu 2
➜ Seria: Kroniki ze Stambułu
➜ Scenariusz: Ersin Karabulut
➜ Rysunki: Ersin Karabulut
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nie spodziewałam się, że lekturę tej książki przerwę zaraz po prologu. Na szczęście, stało się to tylko na chwilę, żeby zdążyć wklepać w przeglądarkę imię i nazwisko autora oraz dowiedzieć się, co dokładnie zobaczył pracownik kontroli granicznej USA, po wpisaniu tam jego danych.

Nowy album komiksowy Ersina Karabuluta

Grafiki, które tam znalazł pozwoliły Ersinowi zostać w Los Angeles aż sześć miesięcy. Miał po prostu szczęście, że trafił mu się ktoś z dobrym gustem.

Akcja Kronik ze Stambułu 2, podobnie jak fabuła komiksu Kroniki ze Stambułu 1 toczy się jednak przede wszystkim w Turcji. Ersin Karabulut w kolejnym autobiograficznym albumie opisuje nie tylko swoje wspomnienia, ale także nakreśla rys historyczno-społeczny kraju, w którym się urodził i mieszkał.

Nowy etap w życiu artysty 

Warto sięgać po te pozycje w porządku chronologicznym, żeby lepiej poznać motywacje oraz środowisko, w którym wychował się artysta. Jego opowieść jest zresztą silnie związana z grupą tworzącą dla tureckich magazynów satyryczno-informacyjnych.

Marzeniem Ersina było stać się częścią tej społeczności. Kroniki ze Stambułu 2 rozpoczynają się w momencie, kiedy rysownik pracował już dla jednego z największych tytułów w kraju. Razem z przyjaciółmi postanowili jednak wykonać krok naprzód.

Wydania, które mają wpływ na czytelników

Komiks jest opowieścią o uczuciu, które towarzyszy, kiedy robimy coś, co ma realny wpływ na innych. Czasopismo Ersina oraz jego wspólników ,,Uykusuz” okazało się być przełomowe oraz potrzebne dla nowego pokolenia świadomych obywateli.

Opisywane i zwizualizowane wydarzenia z okresu od około 2000 do 2015 roku, istotne w historii Turcji, stały się przełomowe dla tego miejsca. Sposób, w jaki artysta mówi o tym wpływie na innych, jest niezwykle skromny i jednocześnie przepełniony dumą.

W Kronikach ze Stambułu 2 pokazuje on młodych ludzi zdecydowanych walczyć o swoje wartości. W kontrze stawia zazwyczaj niewykształconych ludzi starszej daty, którzy pałając żądzą zemsty i niszczenia, podążają oślepieni za prymitywnymi ,,ideałami” autorytetów politycznych.

Walka o wolność słowa

Zadziwiające, w jak łatwy sposób można utożsamić się z tym komiksem. Czytając Kroniki ze Stambułu 2 momentami zapominałam, że nie śledzę akcji z naszego własnego kraju, ale kraju o – teoretycznie – zupełnie innych wartościach.

W tej opowieści czeka na czytelników mnóstwo skrajnych emocji, zwroty akcji, walka o wolność słowa, niezwykle ważne wydarzenia, humor (przy sekwencji z kotem śmiałam się w głos) i to jedno przesłanie, które szczególnie zapada w pamięć – że nic tak nie boli jak zdrada wieloletniego przyjaciela.

Bardzo polecam obie części Kronik ze Stambułu odbiorcom powyżej 16 lat. Dla wszystkich, którzy szukają wartościowej literatury.

Link do sklepu wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Kroniki ze Stambułu 2 – recenzja autobiograficznego komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Bajki i przypowieści. Fables and Parables
➜ Autor: Ignacy Krasicki
➜ Tłumaczenie na język angielski: Andrzej Malkiewicz
➜ Wydawnictwo: Zysk i S-ka
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Trudno przekonać młodych w tych czasach, żeby sięgali po poezję. Być może wiersze kojarzą im się tylko z usilną próbą trafienia w klucz, na lekcjach języka polskiego? Wiersze – małe akty wolności, mają we współczesnych czasach opinię ciemiężycieli ludzkich umysłów.

Ignacy Krasicki po polsku i po angielsku

W kontrze do takiego pojmowania poezji, pojawia się nowe wydanie klasycznych Bajek i przypowieści Ignacego Krasickiego. Wystarczy spojrzeć na okładkę, żeby zyskać przekonanie, że tutaj nikt nikogo nie ma na celu więzić czy krępować.

Tomik ten daje możliwość nie tylko dowolnie odebrać oraz zinterpretować każdy z ponad 140 zawartych w nim utworów. Pozwala on także poznać go w dwóch językach, a tym samym – poćwiczyć umiejętność rozumienia czy też formułowania zdań po angielsku.

Ciekawostki o Ignacym Krasickim

Ignacy Krasicki żył dobre 300/250 lat temu. Urodził się w Polsce, ale koniec swojego życia spędził w Niemczech. Przygotowałam kilka ciekawostek na jego temat, które naświetlą osobowość tego twórcy Bajek i przypowieści.

• Był satyrykiem, ale i biskupem. Ignacy Krasicki był nie tylko wybitnym satyrykiem, poetą i bajkopisarzem, ale także biskupem warmińskim. Jego zdolność do łączenia wiary czy obowiązków duchownego z błyskotliwą krytyką społeczną jest uważana za jedyną w swoim rodzaju.
• Przyjaźnił się z królem. Krasicki był bliskim przyjacielem i doradcą króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Ich relacja miała duży wpływ na literaturę oraz kulturę epoki – Krasickiego często zapraszano na słynne, czwartkowe obiady, gdzie spotykała się wtedy ówczesna inteligencja.
• Był oficjalnym, pierwszym polskim powieściopisarzem. Ignacy Krasicki jest uznawany za autora pierwszej nowoczesnej polskiej powieści – Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, która jest utworem półautobiograficznym oraz jednocześnie – a jakże! – satyrą tamtejszej rzeczywistości.
• To twórca polskiej bajki. Nie jest tajemnicą, że wspominane tutaj jego Bajki i przypowieści, ale też Bajki nowe miały ogromny wpływ na rozwój gatunku bajki w literaturze polskiej, wprowadzając do niej elementy moralitetu, satyry czy filozofii.
• Przetłumaczył dzieło Homera. Krasicki podjął się również ambitnego zadania przetłumaczenia Iliady Homera na język polski, co było wielkim przedsięwzięciem literackim jego czasów i przyczyniło się do rozwoju polskiej terminologii związanej z antykiem.
• Był cenionym encyklopedystą. Był współtwórcą pierwszej polskiej encyklopedii – Encyklopedii powszechnej.

Klasyczne Bajki i przypowieści

W książce Bajki i przypowieści znajdziecie najbardziej znane teksty autora, który słynął ze swojego inteligentnego humoru, poruszania nie przygniatającej ciężarem istnienia tematyki czy też trafnym i bezbłędnym zakończeniem.

To tego typu wiersze, które – jeśli chce się zabłysnąć elokwencją, można swobodnie cytować w rozmaitych sytuacjach. Ich długość pozwala akurat na szybkie zapamiętanie, a uniwersalna mądrość, która z nich bije, zaimponuje tym młodszym jak i starszym.

Jeżeli jednak miałabym być zupełnie szczera – nie polecałabym Bajek i przypowieści bardzo młodym odbiorcom. Najwięcej przyjemności tomik ten przyniesie czytelnikom powyżej 12 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/bajki-i-przypowiesci-wydanie-polsko-angielskie.html

Artykuł Bajki i przypowieści. Fables and Parables – recenzja klasyka pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Kroniki ze Stambułu
➜ Scenariusz: Ersin Karabulut
➜ Rysunki: Ersin Karabulut
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Autobiografie twórców komiksów zawsze są bardzo wielowymiarowe. Często skupiają się nie tylko na prywatnym, bliskim otoczeniu artysty, ale osadzają głównego bohatera z różnych lat w świecie zmian społecznych, gospodarczych i politycznych. 

Pragnienie przyszłego komiksiarza

Kolejny tego typu komiks to opowieść o Ersinie Karabulucie. Artysta z Turcji, który zanim osiągnął rozgłos w swoim kraju i uznanie na jeszcze szerszym polu, stanął przed trudnym wyborem, z jakim musi mierzyć się wielu nastolatków. Choć rodzice nie wspierali jego decyzji co do przyszłych studiów, Ersin wiedział od zawsze, że chce rysować. 

W swojej książce ,,Kroniki ze Stambułu”, która ukazała się ostatnio nakładem wydawnictwa Timof, poznajemy jego początki. Walkę zewnętrzną oraz wewnętrzną dotyczącą chęci zarabiania na życie rysowaniem, zestawioną z trudami ówczesnych realiów. Będzie sporo przedmieść Stambułu, niewygodnych sąsiadów i mitycznej, niebywale dalekiej drogi do szkoły.

Obraz ówczesnej Turcji

W tym pierwszym tomie historii o sobie samym, Ersin Karabulut pokazuje drogę jaką przebył, gdy najpierw chodził do podrzędnej szkoły, przygotowywał się do przyszłej roli inżyniera w liceum, aż w końcu zaczął dobijać się do drzwi redakcji, żeby wreszcie porzucić w pełni działania wbrew sobie.

,,Kroniki ze Stambułu” to jednak coś znacznie więcej niż tylko opowieść o młodym chłopcu, sięgającym po marzenia. To opis kraju stojącego w rozkroku – między wpływami lewicowymi, a prawicowymi. Ukazanie sytuacji ludzi, którzy musieli wyprzeć się swoich poglądów, żeby poprawić sytuacje finansowe, wpasować się w nową rzeczywistość, a nawet… ocalić życie.

Rysunki Ersina Karabuluta

Na korzyść tego komiksu przemawia także sposób narracji – niezwykle charyzmatyczny, odwołujący się do uniwersalnych dążeń. Moją uwagę, zaraz na początku, przykuł on jednak przede wszystkim rysunkiem. Widać wyraźne wpływy karykaturzystów i rysunku satyrycznego, bo autor nawet sam siebie maluje w dość niewybredny sposób.

Poza tym, jest tu wiele detali, filmowych wręcz wstawek – przy jednoczesnym zachowaniu harmonii i porządku. Kto miał szczęście być w Turcji, odnajdzie w tych obrazkach jej różne, ale zawsze bardzo ciekawe oblicza.

Przyznam, że ,,Kroniki ze Stambułu” kupiły moją uwagę. W internecie znalazłam informację, że dotychczas ukazały się trzy tomy wspomnień artysty. Czekam z dużą dozą ciekawości na kolejne części tej wciągającej opowieści. Wiem, że się na nich nie zawiodę.

Polecam tę lekturę wszystkim powyżej 16 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Kroniki+ze+Stambułu+1/pokaz.html

Artykuł Kroniki ze Stambułu – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Rodacy 2”

Autor: Jakub Topor

Rysunki: Jakub Topor

Wydawnictwo: Timof i cisi wspólnicy

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jest taka aplikacja na telefon ,,Janusze i Grażyny” w której z połączonych dwóch elementów, powstaje trzeci. Można w ten sposób z Dżesiki i Seby zrobić Brajana, albo z wódki i ogórków – polskie mohito.

To taki ironiczny, słodko-gorzki obraz naszego kraju, mentalności oraz wielu stereotypów na temat ludzi, którzy w nim żyją.

Czytając ,,Rodacy 2” Jakuba Topora, ciągle miałam przed oczami tę aplikację.

To także prześmiewczy tekst z bardzo wymownymi rysunkami w formie komiksu. Dostrzegam z aplikacją wiele podobieństw.

Najpierw powstali po prostu ,,Rodacy”, a obecna część jest ich kontynuacją, zrealizowaną na podobnych zasadach i w podobnym tonie.

To składająca się na wiele mini rozdziałów satyra na temat ludzi z różnymi zainteresowaniami, z różnych warstw społecznych, których łączy silna chęć przetrwania, czasami mająca absurdalne podłoża i niezrozumiałe dla innych motywacje.

Każda z tych krótkich historii, czy ta o Izie Gotce, która nie lubiła metalu, Zygmuncie wędkarzu potajemnie zakochanym w Michale, czy Zenobii staruszce będącej głową mafii tramwajowych emerytów, jest ukazaniem ludzi w krzywym zwierciadle.

Wszyscy bohaterowie ,,Rodaków 2” nie są normalni, ale nie wydają się też szczęśliwi. Przynajmniej nie każdy. Robią, co mogą, żeby poprawić swój los, a on tragicznie prowadzi ich do spektakularnego fiaska.

Dla kogo jest ten komiks? Dla każdego, kto ma w sobie wystarczająco dużo dystansu, żeby spojrzeć na te rysunki jak na zabawny komentarz społeczny. Odebrać je, jako karykaturę nas samych.

To lektura dla starszej młodzieży i dorosłych. Sporo w niej przekleństw, ale nie można odmówić uroku takiemu sformułowaniu, jak chociażby ,,Oto małżeństwo z niewielkiej wsi, jakich mamy od chuja”.

Wizualnie ,,Rodacy 2” mocno współgrają ze sposobem opowiadania autora. Całość nieco przypomina rysunki Janka Kozy, ale jest bardziej złożona i często także z niejednoznaczną puentą.

To bardzo dobry komiks, który warto przeczytać i pokazać innym.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Rodacy+Dwa/pokaz.html

Artykuł Rodacy 2 – recenzja komiksu dla młodzieży i dorosłych pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.