To gra dla od 2 do 4 graczy, z rozgrywką trwającą około 15 minut. Jej największy atut? Prosta mechanika, angażujący koncept oraz kooperacyjny charakter. W telegraficznym skrócie, chodzi o to, by wspólnie spróbować odbudować stracha na wróble, zanim na płocie pojawi się sześć wron.

➜ Tytuł: Wesoły strach na wróble
➜ Autorzy: Marie i Wilfried Fort
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2026
➜ Czas gry: ok. 15 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją, dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Na czym polega rozgrywka? Prościej się nie da

Mechanika gry opiera się na jednym, bardzo przystępnym pomyśle. Gracze losują elementy z woreczka bez podglądania, rozpoznają je dotykiem, a następnie decydują, czy dany klocek przyda się do budowy stracha na wróble. Jeśli tak – dokładamy go w odpowiednim miejscu. Jeśli nie – rośnie zagrożenie, bo na planszy może pojawić się kolejna wrona.

To gra kooperacyjna, więc nikt nie jest tutaj do końca przegranym (nawet, jeżeli finalnie nie uda się wypełnić misji). Liczy się wzajemne wspieranie, kibicowanie oraz podpowiadanie tym najmłodszym graczom. Co ważne, zasady są na tyle intuicyjne, że po jednej rozgrywce nie trzeba już do nich wracać. Dziecko bardzo szybko łapie ideę gry i zaczyna podejmować własne decyzje.

Dotyk, pamięć i koncentracja – więcej niż tylko losowanie z woreczka

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że to po prostu gra losowa. W praktyce jednak Wesoły strach na wróble wpływa na kilka różnych obszarów zmysłów jednocześnie i właśnie dlatego nie nudzi się po jednej partii. Element sensoryczny, czyli rozpoznawanie klocków bez patrzenia, bardzo dobrze się tutaj sprawdza i naturalnie angażuje młodsze dzieci, które lubią się testować w tego typu ,,rywalizacji”. 

Do tego dochodzi kwestia treningu pamięci – trzeba przecież zapamiętywać, jakie elementy są jeszcze potrzebne, które trafiły do woreczka oraz ile wron pozostało do zakończenia gry. I w końcu koncentracja, bo kolejność dokładania klocków ma znaczenie i nie można pominąć żadnego jej etapu. 

Idealna do gry w duecie oraz małych grupach

Z perspektywy domowej rozgrywki ogromnym plusem jest to, że Wesoły strach na wróbel został opracowany z myślą właśnie o liczebności standardowej obecnie rodziny – czyli 2-4 osób. Bez względu na to, ilu uczestników akurat bierze udział w zabawie, gra toczy się bardzo dynamicznie. Nie ma więc mowy o nudzie, przestoju czy oczekiwaniu. Każdy ruch jest widoczny od razu na planszy, a to bardzo ważne przy młodszych dzieciach, które nie zawsze mają cierpliwość do długiego czekania na ruch innego gracza.

Tematyka, która sprawdzi się u dzieci

Strach na wróble, pole, wrony i ogród to świat, który nie wymaga żadnego tłumaczenia i jest zrozumiały dla dzieci. Historia wprowadzająca w instrukcji jest także prosta: burza zniszczyła stracha, więc trzeba go odbudować, zanim przylecą ptaki i zniszczą zapasy. 

Nie ma tu przekombinowanej fabuły ani abstrakcyjnych pojęć. Wszystko jest konkretne, obrazowe i bardzo „bliskie” dziecięcemu doświadczeniu. Dzięki temu gra działa od pierwszych minut, bez potrzeby złożonego wprowadzania.

Co jest w pudełku i dlaczego Wam się to spodoba

Zawartość pudełka miło zaskakuje. Znajdujemy w nim bowiem:

• przygotowane gotowe komory, które są w zasadzie ,,planszą” gry,
• patyczek, na którym trzeba będzie złożyć tytułowego stracha,
• 4 planszetki taczek oraz 20 drewnianych żetonów w 4 kolorach,
• 22 drewniane figury przestrzenne z dziurami, które będą niezbędne do zbudowania stracha,
• 4 woreczki bardzo dobrze nawiązujące wykonaniem do charakteru gry,
• 6 żetonów wron, które mają wycięcia do łatwego mocowania na brzegu pudełka,
• 14 kart do wyboru części stracha i planszę stracha na wróble,
• bardzo krótką instrukcję z czytelnym wytłumaczeniem zasad.

Różne warianty gry, z których będziecie korzystać tylko z jednego

Instrukcja przewiduje również kilka alternatywnych wariantów rozgrywki, które pozwalają dopasować poziom trudności. Wersja łatwiejsza odkrywa początkowo wszystkie karty z częściami stracha, dzięki czemu dzieci i dorośli mogą planować potrzebne do budowy klocki. Wersja trudniejsza wprowadza dodatkowy ruch i zamieszanie, zwiększając napięcie.

I o ile być może z tego pierwszego wariantu skorzystacie za pierwszym razem (my go pominęliśmy) – tak ten drugi nam przynajmniej wydawał się trochę zbyt chaotyczny.

Czy warto? Jedna z lepszych pierwszych gier kooperacyjnych

Wesoły strach na wróble to przykład gry, która zawiera w sobie kilka mocnych punktów. Jej największymi atutami są: prostota, intuicyjność i kooperacyjny charakter. To tytuł, który można wyciągnąć po ciężkim dniu, zagrać bez przygotowania i po prostu miło spędzić czas razem.

Jeśli szukacie pierwszej gry kooperacyjnej dla przedszkolaka – takiej, która nie przytłoczy zasadami, ale da realną frajdę – to zdecydowanie jest kierunek wart sprawdzenia. Wesoły strach na wróble dobrze sprawdzi się także jako pomysł na prezent.

Grę do recenzji przekazało Wydawnictwo:

FAQ – Wesoły strach na wróble (Rebel)

Czy Wesoły strach na wróble to dobra gra dla dzieci 3+?

Tak, mimo że na pudełku widnieje oznaczenie 5+, gra bardzo dobrze sprawdza się również z młodszymi dziećmi. Dzięki prostym zasadom, krótkim rozgrywkom i intuicyjnej mechanice trzylatki są w stanie uczestniczyć w zabawie, szczególnie przy wsparciu dorosłego.

Na czym polega gra Wesoły strach na wróble?

To kooperacyjna gra planszowa, w której gracze wspólnie próbują odbudować stracha na wróble, zanim na planszy pojawi się sześć wron. W każdej turze losuje się elementy z woreczka i dopasowuje je do konstrukcji, kierując się dotykiem i pamięcią.

Czy Wesoły strach na wróble jest trudną grą?

Nie, to jedna z prostszych gier planszowych dla dzieci. Zasady można wytłumaczyć w kilka minut, a po jednej rozgrywce dzieci zazwyczaj grają już samodzielnie. To dobry wybór na pierwszą grę kooperacyjną.

Ile osób może grać w Wesołego stracha na wróble?

Gra przeznaczona jest dla 2-4 graczy. Najlepiej sprawdza się w mniejszych składach, szczególnie przy dwóch lub trzech osobach, gdzie tempo rozgrywki jest szybkie i każdy gracz pozostaje zaangażowany.

Artykuł Wesoły strach na wróble – recenzja rodzinnej gry, w której liczą się zmysły pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuły: ,,Pierwsza gra. Mniam!”, ,,Pierwsza gra. Zwierzątka”

Seria: Pierwsza gra, Akademia Mądrego Dziecka

Autorzy: Reiner Knizia (Mniam!), Stefan Kołecki (Zwierzątka)

Ilustracje: Marzka Dobrowolska

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2020

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jeżeli poszukujecie pierwszych planszówek, w które będą mogły zagrać już najmłodsze dzieci, to mam propozycję ciekawej serii od Wydawnictwa Egmont. 

Należy ona do cyklu Akademii Mądrego Dziecka, w ramach której ukazywały się także książki. O niektórych z nich pisałam już na blogu poprzednio:

• ,,Moje pierwsze 100”
• ,,W nocy”, ,,Moje ciało” – seria Pierwsze słowa 
• ,,A to było tak…”

,,Pierwsza gra” powstała z myślą o dwulatkach. To etap w życiu każdego dziecka, kiedy niezwykle szybko się rozwija. Jego motoryka i koordynacja jest już na takim etapie, że pozwala świadomie dopasowywać elementy, posługiwać się kostką do gry czy umieszczać fragmenty we wskazanym i przeznaczonym mu miejscu. 

Tę recenzję poświęcam dwóm tytułom. Z pierwszym ,,Mniam!” będzie możliwe bardzo elementarne ćwiczenie liczenia, pojawi się sposobność nauki kolorów oraz przyswojenia sobie wyglądu i nazw podstawowych owoców oraz warzyw. 

Druga ,,Zwierzątka” pomoże trenować się w umiejętności poznawania kształtów, rozpoznawania kolorów, da sposobność porozmawiania o zwierzętach oraz pozwoli ćwiczyć dłonie i palce podczas prostych ćwiczeń manualnych. 

Obie różnią się wieloma szczegółami i samą mechaniką gry, dlatego nie trzeba się ograniczać przy wyborze. Każda z nich pomoże w zdobywaniu innych umiejętności. 

Co więcej, do każdego pudełko Wydawnictwa dołożyło gratisową książeczkę (znajdziemy ją po ściągnięciu foli ochronnej). 

Dwie, który były w moich pudełkach to ,,G jak grom” oraz ,,I jak infekcja”. To krótkie, ilustrowane opowiastki fabularne, które pomagają w nauce czytania (będą miłą niespodzianką dla starszego rodzeństwa lub przydadzą się podczas dalszych etapów rozwoju). 

Gra ,,Mniam!” składa się na 16 żetonów owoców, warzyw i soku, 5 żetonów koszyków oraz jedną dużych rozmiarów kostkę (bezpieczną do używania przez dzieci). Zadaniam graczy jest nazbieranie jak największej liczby smakołyków. Rzuca się kostką i w zależności od tego, jaki kolor wskaże, można zabrać z koszyków taki owoc lub warzywo o identycznej barwie.

Oczywiście można wybrać także prostszy wariant gry lub – moja ulubiona opcja, bawić się w sklep i prosić dziecko/sprzedawcę o warzywa oraz owoce w konkretnym kolorze. ,,Mniam!” to z pewnością gra, która długo się nie z nudzi, a przy okazji będzie promować także zdrowe odżywianie!

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Mniam.-Pierwsza-gra.-Akademia-Madrego-Dziecka,24477699,p.html

,,Zwierzątka” zawierają z kolei 5 zwierzątek z naprawdę twardej tektury, 20 figur w 5 kolorach oraz płócienny woreczek. Tutaj zasady są jeszcze prostsze – wystarczy dopasować trójkąty, serduszka, kwadraty i koła w brzuszki ryby, motyla, żółwia, kaczki oraz biedronki. 

W obu przypadkach zabawa jest polecana w grupach od 2 do 4 osób. 

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Zwierzatka.-Pierwsza-gra.-Akademia-Madrego-Dziecka,24477700,p.html

Te gry to nie tylko dobra zabawa nawet dla najmłodszych dzieci, ale również możliwość spędzenia wspólnie czasu z całą rodziną!

Artykuł Pierwsze gry dla maluchów od Wydawnictwa Egmont pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.