Pani Maju, pierwsza sprawa – niezależnie od tego czy post byłby sponsorowany czy nie, moja opinia zawsze jest szczera (co często spotyka się z niezbyt szczęśliwymi komentarzami autorów lub wydawców). Druga kwestia – zapewniam, że ten post w żadnej mierze sponsorowany nie jest. Nie wiem czy zna Pani inne książki tej serii, ale zarówno one, jak i lwia część literatury skandynawskiej są bardzo bezpośrednie. Tam nie łagodzi się języka tylko dlatego, że to książka dla dzieci. Oczywiście, co zawsze podkreślam, trzeba dobierać lektury indywidualnie do wrażliwości dziecka. Zapewniam jednak Panią, że wiele ze znanych mi dzieci uwielbia tę książkę (zwłaszcza ze względu na ten tzw. dreszczyk emocji). Specjalnie też na zdjęciach pokazałam tego potwora, żeby rodzic mógł zdecydować czy to książka dla jego malucha. Tak, jest on straszny, ale to dobra sposobność, żeby porozmawiać z dzieckiem czym w ogóle jest strach i czy warto obawiać się takich zmyślonych potworów. Cenię jednak Pani zdanie i dziękuję za ten komentarz. Dzięki niemu inne osoby zaglądające do tej recenzji, będą miały jaśniejszy ogląd na tę książkę 🙂 Pozdrawiam serdecznie!