➜ Tytuł: Zombiaczek. Zwierzaki zombiaki. Tom 3
➜ Scenariusz: Christophe Cazenove
➜ Rysunki: William Maury
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Komary, plaża, seanse filmowe – brzmi jak beztroski czas wakacji. Z tą jednak różnicą, że zamiast komarów, latają komary-zombi, do plaży schodzi się przez płytę nagrobną, a seanse filmowe to wyłącznie horrory.

Zombiaczek powraca w trzeciej części

Kolejny, trzeci już tom bardzo nietuzinkowej serii komiksowej Zombiaczek jest dostępny do czytania w języku polskim. William Maury oraz Christophe Cazenove nie decydując się na jakiekolwiek kompromisy, opowiadają historię o dziewczynie, która postanowiła zamieszkać na cmentarzu. Nawet tam czuła się lepiej niż we własnym domu.

O poprzednich częściach cyklu przeczytacie tutaj:

• Zombiaczek. Zawsze głodny. Tom 1,
• Zombiaczek. Bez serca. Tom 2.

To jeden z tych rodzajów lektury, do której lepiej siadać z pustym żołądkiem oraz bez przekąsek przy boku.

Zwierzaki-zombiaki

W Zombiaczek. Zwierzaki zombiaki. Tom 3 kolejny raz dostajemy zbiór krótszych oraz dłuższych historii, składających się na chronologiczną opowieść o cmentarzu i jego mieszkańcach. Nie ma tu jednak konkretnych, złożonych wątków, których rozwiązania można byłoby oczekiwać w następnych albumach.

W fabule nie brakuje stałej obsady, a czasami pojawiają się w niej nawet nowe postacie, które nie zostają natychmiast zjedzone przez głównych bohaterów. W Zombiaczek. Zwierzaki zombiaki. Tom 3 autorzy posuwają się także o krok dalej, uzupełniając narrację o… zwierzaki.

Ta część jest zdecydowanie przeznaczona czytelnikom o mocnych nerwach (lub raczej stalowych żołądkach). Bardzo wizualnie scharakteryzowane zwierzaki, a szczególnie ich konkretne cechy bycia zombi nie wywołują raczej chęci natychmiastowego tulenia.

Komiks, którego akcja toczy się na cmentarzu

Osoby, które doceniają jednak czarny charakter i są entuzjastami różnych scenariuszy na życie pozagrobowe (dosłownie), z pewnością bedą ukontentowani niespodziankami, które można znaleźć w Zombiaczku. Zwierzaki zombiaki. Tom 3.

Osobiście, po trzecim tomie mam pewną obawę, że format ten zaczyna mi się już trochę przejadać. Choć zwierzaki są ciekawym uzupełnieniem fabularnym, nie wprowadzają elementu zaskoczenia, na jaki chciałabym liczyć już na tym etapie serii. 

Pozostaje mi tylko obserwować ten cykl i dawać znać, czy warto po niego sięgać. Póki co, na tom trzeci można się jeszcze skusić. Polecam odbiorcom powyżej 16 lat.

Do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Zombiaczek.-Zwierzaki-zombiaki.-Tom-3,91987971,p.html

Artykuł Zombiaczek. Zwierzaki zombiaki. Tom 3 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zombiaczek. Bez serca. Tom 2
➜ Scenariusz: Christophe Cazenove
➜ Rysunki: William Maury
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Tracimy głowę zazwyczaj z kilku ważnych powodów oraz dla niewielu znaczących osób. Trudno jednak usprawiedliwić kogoś, kto wzdycha do… zombi. W tym przypadku tracenie głowy można bowiem potraktować zbyt dosłownie.

Urocza, ale przewrotna nazwa

Zombiaczek jest serią, która zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie przy okazji pierwszego tomu – zaskakując pomysłem, zabawną i zarazem mocno absurdalną konwencją, ale także ciekawymi odniesieniami do życia nastolatki.

Twórcami cyklu komiksów o uroczej oraz zdecydowanie przewrotnej nazwie, są Christophe Cazenove i Wiliam Maury. Co ciekawe, scenarzystę Cazenove’a możecie też kojarzyć m. in. z serii historii obrazkowej, ale zupełnie innego rodzaju – Zoo wymarłych zwierząt.

Miłość zombi i Szyneczki

Zombiaczek. Bez serca. Tom 2 to druga część albumu, którą poprzedza Zombiaczek. Zawsze głodny. Tom 1. W kontynuacji czytamy o kolejnych losach nastolatki, która zdecydowała się uciec z domu i zamieszkać na… cmentarzu.

Spotkała tam tytułowego Zombiaczka, który szybko zawładnął jej sercem (na szczęście nie w dokładnym znaczeniu tych słów). Zombiaczek, oprócz tego, że jest żarłokiem, ma słabość do słowa pisanego, a nastolatka jest całkiem dobra w poezji oraz tekstach. Zombi nazywa więc ją pieszczotliwie Szyneczką, a ona wzdycha do niego i cierpi, gdy przestaje być obiektem jego zainteresowania.

Cmentarna codzienność

A taki moment rzeczywiście w Zombiaczku. Bez serca. Tom 2 przychodzi. Fabuła wzbogaca się bowiem o kolejną bohaterkę – bardzo charyzmatyczną niebieską zombiaczkę o dominującym sposobie bycia. Oprócz tego, nastolatka postanawia na stałe przenieść się na cmentarz, a nawet… założyć tam swój ogródek warzywny.

Komiks wypełniony po brzegi czarnym humorem zapewne mógłby wzbudzić konsternację w wielu wrażliwych czytelnikach. Jest to jednak lektura skierowana zdecydowanie do tych osób, które odnajdują przyjemność w gotyckim oraz ponurym klimacie cmentarnej codzienności.

Chyba nie zaryzykowałabym stwierdzeniem, że tom 2 prześcignął pierwszą część serii o Zombiaczku, ale zdecydowanie jestem ciekawa tego jak wypadnie, zapowiadany już, trzeci tom opowiastek. Polecam ten komiksowy cykl odbiorcom powyżej 16 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Zombiaczek.-Bez-serca.-Tom-2,87439384,p.html

Artykuł Zombiaczek. Bez serca. Tom 2 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zombiaczek. Zawsze głodny. Tom 1
➜ Scenariusz: Christophe Cazenove
➜ Rysunki: William Maury
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Życie poety zazwyczaj nie odkrywa przed nim jakichś spektakularnych możliwości. Szczególnie, jeśli nie posiada się wybitnej umiejętności w zakresie pisania wierszy. Okazuje się jednak, że są przypadki, kiedy poezja może wpłynąć znacząco na los człowieka i pozwolić uniknąć mu zostania… obiadem dla pewnych żarłocznych zombie.

Zabójcza miłość do zombie

Zombiaczek. Zawsze głodny. Tom 1 to nowa seria komiksów (uwaga!) dla dzieci Christopha Cazenove’a, które mają słabość do czarnego humoru. Choć moim zdaniem, jest bardziej pozycją dla nastolatków, i to takich powyżej 15 roku życia.

Co nie znaczy, że urokowi tej serii nie ulegną również dorośli. Właściwie, Zombiaczka pokocha każdy, kto ma słabość do opowieści o zombie – włącznie z główną bohaterką (ups, spojler!).

Cmentarny nastrój i czarny humor

Bo choć tytuł komiksu honoruje przede wszystkim pewną postać, która w drodze wyjątku urodziła się już jako zombie, to historię poznajemy z perspektywy Margotki. Margotka jest nastolatką, która nie ma łatwego życia. 

Jej rodzice wydają się być zupełnie niezainteresowani swoją córką i skupiają się przede wszystkim na tym, żeby sobie jak najskuteczniej dogryźć. Imię Margotki rzadko jednak pada w Zombiaczku. Znacznie częściej nazywana jest… Szyneczką. Okazuje się, że na cmentarzu właśnie w ten sposób często określa się żywych. 

Zaskakujący komiks o Zombiaczku

Dziewczyna ucieka z domu i trafia do towarzystwa zombie. Przed zjedzeniem ratuje ją jej dziennik, w którym zapisuje swoją poezję. Okazuje się, że Zombiaczek potrzebuje kogoś, kto opisze jego ekscytujące życie (z braku lepszego słowa).

Margotka wpada jednak jak śliwka w kompot. Ten melancholijny zombie, choć ma ogromny apetyt na cudze życie, potrafi także zaskoczyć troskliwością oraz bystrością. Właśnie dlatego pierwszy tom wydaje się być taki intrygujący! Po prostu każda strona to praktycznie nowa scenka, w której Zombiaczek może nas czymś zadziwić.

Mocną stroną Zombiaczek. Zawsze głodny. Tom 1 są także nastrojowe rysunki Williama Maury’ego, które doskonale wprowadzą czytelników w zbliżający się czas Halloween. Zapowiedziana została już kolejna część serii – będziecie czekać?

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Zombiaczek.-Zawsze-glodny.-Tom-1,82845712,p.html

Artykuł Zombiaczek. Zawsze głodny. Tom 1 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.