Autor: Fanny Britt

Rysunki: Isabelle Arsenault

Tłumaczenie: Zespół

Wydawnictwo: Kultura Gniewu

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Pamiętacie, jak czuliście się, gdy będąc uczniem lub uczennicą szkoły podstawowej pokłóciliście się z najlepszym przyjacielem? Natychmiast cały świat przysłaniały czarne chmury, motywacja do rannego wstawania spadała do poziomu zera, a Wam wydawało się, że już nigdy nikomu nie zaufacie.

Będąc dorosłym drobne sprzeczki nie wydają się niczym wielkim. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, jak nieprzyjemne i ważne mogą być dla dziecka, które dopiero uczy się życia w społeczeństwie i niezwykle mocno identyfikuje się ze swoimi rówieśnikami.

,,Jane, lis i ja” to książka, która zachwyciła mnie już podczas pierwszego czytania, ale nie odmówiłam sobie powrócić do niej jeszcze wielokrotnie.

Zrealizowana w konwencji komiksowej przez Isabelle Arsenault oraz Fanny Britt jest opowieścią o wrażliwości, poczuciu wartości czy postrzegania siebie przez pryzmat innych.

Główną bohaterkę Helene poznajemy, kiedy dziewczynka cierpi na samotność. Jest obrażana przez koleżanki z klasy, ma kompleksy i najchętniej chciałaby zniknąć.

Ucieka w świat fantazji i książek. Z upodobaniem czyta szczególnie jedną, w której bohaterka jest równie nieszczęśliwa, jak ona.

Najgorsza wiadomość spada na Helene, kiedy dowiaduje się o obowiązkowym obozie językowym, gdzie będzie musiała spędzać czas z innymi. Martwi się, że dziewczyny będą jej dokuczać, a ona nie będzie mogła uciec.

Fabuła przynosi jednak czytelnikowi zaskakujący zwrot akcji, dzięki którym monochromatyczne do tej pory ilustracje dotyczące Helene, zaczynają nabierać kolorów.

,,Jane, lis i ja” to w poetycki sposób ukazany problem wykluczenia. Bycia zdanym tylko na siebie, bez możliwości wsparcia czy chociażby zwykłego ,,wygadania się”.

Książka oddziałuje na czytelnika treścią, ale ta z kolei jest wybitnie uzupełniana przez ilustracje. Mieszanina ołówka i węgla, które wydobywają emocje występujących na kartach postaci, daje wręcz piorunujące wrażenie.

Akcentowanie kolorów, a szczególnie lisiego pomarańczu, funkcjonuje tutaj jak dobry omen. Jest zapowiedzią zmiany i polepszania się rzeczywistości.

Jestem pod wrażeniem także pięknego liternictwa Aliny Machały z Dymkołamaczy, które nadają całości znamiona pamiętnika i bardzo osobistych przemyśleń.

,,Jane, lis i ja”  to ważna lektura, czy to przez wzgląd na przesłanie, czy jako estetyczna przygoda do świata sztuki. Polecam ją dzieciom powyżej 10. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.kultura.com.pl/komiks/289/jane-lis-i-ja-1.html

Artykuł Jane, lis i ja – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.