➜ Tytuł: Opiekunowie nasion. Baśnie terapeutyczne
➜ Autorki: Aneta Bujnowska, Natalia Fiedorczuk
➜ Ilustracje: Maria Dek
➜ Wydawnictwo: Natuli
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Baśnie terapeutyczne – czym są i kiedy po nie sięgać?

Dawne baśnie były ustnym nośnikiem ludowej mądrości: bawiły i uczyły, ostrzegały przed niebezpieczeństwami czy podsuwały konkretne wzorce zachowań. Dziś kojarzymy je z księżniczkami i rycerzami, ale literatura ciągle nas zaskakuje – baśnie terapeutyczne świadomie korzystają z metafory i identyfikacji z bohaterem, aby wspierać rozumienie oraz regulację emocji (złości, lęku, smutku), budować poczucie sprawczości i podsuwać bezpieczne strategie radzenia sobie w trudnych chwilach.

Dwie warstwy opowieści – dla dziecka i dla dorosłego

W Opiekunach nasion każde opowiadanie ma podwójną strukturę: zrozumiałą, fabularną warstwę dla dzieci oraz krótki, pomocny wstęp dla dorosłych. Dzięki temu rodzic/opiekun wie, jaka intencja stoi za historią i kiedy po nią sięgnąć (w zależności od nastroju, sytuacji czy wyzwania z jakim akurat mierzy się dziecko). To rozwiązanie porządkuje lekturę oraz wzmacnia jej skuteczność.

Bohaterowie i chronologia

W książce poznajemy trzyosobową rodzinę Opiekunów nasion: mamę, tatę i małego Lolo (a później także Babu). Mieszkają pod powierzchnią ziemi oraz troszczą się o nasionka. Ich relacje, odczuwanie oraz przemyślenia, niewiele różnią się jednak od tych utożsamianych z ludzkimi. Pory roku wpływają na akcję oraz towarzyszące postaciom emocje, czas zatacza koło, a powracające motywy spajają tom w chronologiczną całość.

Ważne tematy oraz nasionko znaczeń

W Opiekunowie nasion. Baśnie terapeutyczne autorki zamieściły dziewięć historii – każda z innego, znaczącego obszaru. Poruszony zostaje wątek: lęku separacyjnego, nowego rodzeństwa, złości, budowania poczucia własnej wartości, adaptacji, neuroróżnorodności, żałoby czy samodzielności. Żadne z nich nie jest zagadnieniem nazwanym wprost. Dzieci słuchają przede wszystkim pięknej baśni – zasiane w nich zostaje jednak nasionko. Ślad, który w razie potrzeby będzie miał szansę wykiełkować na ,,żyznej glebie” pamięci po bohaterach tej książki.

Ilustracje i nastrój – ciepło, schronienie, bezpieczeństwo

Ilustracje Marii Dek tworzą w tej książce wrażenie przytulności: podziemne, ciepłe jamki, miękkość otaczającej je ziemi oraz jej mieszkańcy. Ten bezpieczny wizualnie świat reguluje napięcie i pozwala się skupić na fabule. Nawet gdy na ziemi leży gruba warstwa śniegu – czytelnik pozostaje w przekonaniu, że w środku mieszkanka Opiekunów nasion jest miło, ciepło oraz gościnnie.

O wydaniu – forma, która wspiera treść

Opiekunowie nasion. Baśnie terapeutyczne zostali starannie wydani: płócienny grzbiet z literami złoconą folią, duży format i przyjemny w dotyku papier budują wrażenie obcowania z przedmiotem ponadczasowym. To podejście do literatury dziecięcej zachęca do obdarowywania książką bliskich, jak i samodzielnego sięgania po nią w różnych okolicznościach lub dla samej przyjemności.

Dla kogo jest to książka?

Opiekunowie nasion przypominają pod wieloma względami rodziców i opiekunów: pielęgnują małe nasionka, ich życie kręci się wokół nich, żeby w końcu patrzeć na kwitnące, usamodzielniające się już pędy. 

Opiekunowie nasion. Baśnie terapeutyczne to mądra, kojąca książka, którą trudno traktować po prostu jako narzędzie do pracy z dzieckiem. Jest czymś znacznie więcej – czułymi historiami, zapewnieniem o trosce oraz poetyckim podejściem do opowieści. Zamiast podawać „gotowe odpowiedzi”, zasiewa w dziecku i dorosłym gotowość do rozmowy, uważności oraz wzrastania. Polecam ją słuchaczom powyżej 4 lat.

Książka dostępna jest na stronie wydawnictwa Natuli.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Czym są „baśnie terapeutyczne” w tej książce?

To krótkie opowieści, które przez metaforę pomagają dziecku zrozumieć emocje i sytuacje.

Czy książka ma kolejność czytania?

Historie tworzą spójną całość (pory roku, dorastanie bohaterów, zmiany w ich życiu), ale można je czytać wybiórczo – zgodnie z tematem, który akurat jest ważny i potrzebny.

Jakie tematy poruszają Opiekunowie nasion?

M.in. lęk separacyjny, pojawienie się rodzeństwa, złość, adaptacja, neuroróżnorodność, żałoba, samodzielność.

Od jakiego wieku ją polecam?

Najlepiej sprawdzi się w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej.

Czy książka przyda się specjalistom (psycholog, pedagog)?

Tak. Struktura: baśń + wskazówka dla dorosłych ułatwia pracę indywidualną, grupową i biblioterapię w przedszkolu/szkole.

Czym różni się baśń terapeutyczna od bajki psychoedukacyjnej?

Baśń częściej używa metafory i symboli, psychoedukacja – podaje wskazówki w bardziej bezpośredni sposób. Opiekunowie nasion łączą oba te sposoby.

Artykuł Opiekunowie nasion. Baśnie terapeutyczne – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Z czym może się kojarzyć kiosk? W zależności od tego, w jakich czasach przyszło wam się urodzić – kiosk może być miejscem, gdzie dostawało się świeżą prasę, bilety autobusowe lub komiksy, na które uprzednio robiono nawet zapisy.

Gdzie sprzedawcy w kiosku robili siku?

Ludzie, którzy mają już tylko trochę więcej niż trzydzieści lat, z dużą dozą sentymentu wspominają te niewielkie przybytki, zaskakujące asortymentem, godzinami otwarcia i brakiem odpowiedzi na nieustannie powracające pytanie: gdzie sprzedawcy robili siku.

Kiedy więc zobaczyłam w newsletterze łotewskiego, świetnego wydawnictwa Liels un mazs książkę Kiosks – poczułam się co najmniej zaintrygowana. Gdy kilka lat później pozycja została zapowiedziana przez wydawnictwo Natuli, wpisałam już Kiosk na swoją listę książkowych zachciewajek. Ostatnio egzemplarz dołączył do mojej biblioteczki, mogę więc wreszcie podzielić się wrażeniami z lektury.

Książka i animacja o kiosku

Autorką tekstu oraz ilustracji jest Anete Melece, która oprócz tworzenia książek dla dzieci, pracuje również nad animacjami. Wspomniany już Kiosk możecie więc nie tylko przeczytać, ale również obejrzeć. O, tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=Z6oiRCsWhvU

Nie dajcie się zwieść niemieckiemu tytułowi – w filmie słowa i język nie są aż tak istotne. To opowieść kreowana przede wszystkim obrazem. Podobnie ma się rzecz w książce, choć tutaj dostajemy także krótkie, ale niosące duże znaczenia zdania.

Co trzeba zrobić, żeby zmienić swoje życie?

Główną bohaterką Kiosku jest Olga. To ona przyjmuje i wykłada towar, obsługuje klientów oraz… marzy o dalekich podróżach. Zasiedziała się w kiosku tak bardzo, że poniekąd jest w nim uwięziona. Nie potrafi wyjść, nie potrafi niczego w swoim życiu zmienić, każdy jej dzień wydaje się być taki sam.

Aż do pewnego momentu. Kiedy dwóch łobuzów chce ukraść chrupki, Olga robi zbyt gwałtowny ruch i kiosk się przewraca – a wraz z nim wywraca się całe życie głównej bohaterki. Przekonuje się wówczas, że czasami do zmiany wystarczy niewielki bodziec oraz tylko trochę wysiłku.

Dla kogo jest ta książka?

Kiosk to metaforyczna, niezwykle bogata wizualnie opowieść, która z jednej strony opowiada o swego rodzaju marazmie, przygnębiającej rutynie i poczuciu uwięzienia – a z drugiej, zachęca do podążania za własnymi pragnieniami oraz porzucenia tego, co powoduje w nas smutek.

Jestem przekonana, że ta nietuzinkowa lektura znajdzie wielu entuzjastów. Moim zdaniem, to równie dobra książka dla przedszkolaka, jak i każdego dorosłego.

Znajdziecie ją na stronie wydawnictwa Natuli: https://natuli.pl/pl/p/Kiosk/29342

Artykuł Kiosk – recenzja książki nie tylko dla dzieci o spełnianiu marzeń pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Niejedna powstała już książka o cudzie narodzin. Literatura dziecięca również posiada w swojej bogatej ofercie kilka pozycji, które w prosty sposób tłumaczą biologiczne oraz złożone aspekty zapłodnienia czy porodu.

Pępek – artystyczna książka o cudzie narodzin

Na palcach jednej ręki można jednak policzyć te książki, które wyróżniają się w tym temacie pod kątem wizualnym. Czy też takie, które z niebywałą trafnością łączą wątki w jedną, spójną historię o narodzinach i pamiątce, którą wszyscy po nich mamy.

Pępek to artystyczna książka dla dzieci (i nie tylko), której autorką jest położna Katarzyna Oleś. Za wspaniałe ilustracje wydziergane na szydełku odpowiada z kolei Anna Salamon, o której talencie wspominałam już przy okazji m.in.:

• Każdy może być święty, czyli nawet łobuzy idą do nieba,
• Cyferkowa książka,
• Literkowa książka.

Pełna czułości oraz subtelności lektura

Pępek jest pozycją popularnonaukową, skupiającą się przede wszystkim na rzetelnym i jednocześnie interesującym przekazaniu wiedzy. Znajdziecie więc tutaj informacje dotyczące wyglądu kobiecych i męskich narządów płciowych, opis procesu zapłodnienia, dorastania dziecka w macicy, a nawet porodu (a właściwie ich kilku rodzajów).

Książka nie zatrzymuje się dłużej na kwestiach związanych z emocjami, jednak można znaleźć w niej wzmiankę o tym, jak różne czasami są reakcje na wieść o ciąży (samych rodziców czy też rodzeństwa).

Należy podkreślić w niej także samą narrację, którą prowadzi autorka – informacje, choć niepozbawione konkretów, otulone są pełnymi czułości i subtelności zdaniami. Książka wyraźnie mówi do dzieci, ale nie ma w niej ani grama protekcjonalności. 

Historia pępowiny i pępka zrobiona na szydełku

To pełna uroku lektura, która na swoich stronach i rozkładówkach stwarza bezpieczną przestrzeń do rozmawiania na ważne tematy. Tym, wokół czego Pępek zdaje się przede wszystkim krążyć, jest świadomość mistycznego niemal wydarzenia, którego każdy z nas jest częścią. 

Każdy człowiek pojawił się na świecie na skutek narodzin, a każda kobieta, która została biologiczną matką, była połączona z maluszkiem za pomocą pępowiny. Pępek jest więc pamiątką, która powinna nam o tym przypominać. Z kolei ilustracje Anny Salamon – mięciutkie i ciepłe, doskonale wpisują się w ten obraz cudu narodzin.

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 4 lat, które zaczynają zadawać pytania. Pępek dostępny jest w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Pępek – recenzja artystycznej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Trzy książki z głównego zdjęcia trafiły do nas pod koniec czerwca tego roku. Gustaw miał wtedy prawie pięć miesięcy i już zaczęliśmy mu wprowadzać kolorowe kartonówki. Teraz, czyli prawie pół roku później, mogę z pełną świadomością powiedzieć, że seria ,,Książeczka kontrastowa dla najmłodszych” stała się jego ulubioną. 

Ulubione książki kartonowe dla dzieci

Niech najlepszym na to dowodem będzie fakt, że mąż z własnej inicjatywy kupił mu… najnowszą z serii, czyli ,,Choinkę”. Przyjechała do nas wczoraj więc jeszcze nie zdążyłam jej sfotografować, ale bardzo możliwe, że o niej też podzielę się wkrótce wrażeniami.

Wcześniej testowaliśmy pozycje:

• Spacer,
• Zupa,
• Pranie.

Ich autorami są Aleksandra Brambor-Rutkowska oraz Paweł Mildner. Książki charakteryzują się bardzo prostą, ale wielobarwną oprawą graficzną. Wiele elementów na rozkładówkach przypomina figury geometryczne.

Tym jednak, co jest najbardziej znaczące dla tej serii, to fabuła. Zazwyczaj pozycje kartonowe dla najmłodszych jej nie mają, a tutaj został zawarty podstawowy, ale jednak ciąg przyczynowo skutkowy, który jest atrakcyjny dla maluchów.

Jak utrzymać uwagę niemowlaka podczas czytania?

Muszę przyznać, że dziecko przy każdej z tych książek jest maksymalnie skupione od pierwszej do ostatniej strony. Zdecydowanie pomagają też wyrazy dźwiękonaśladowcze, do których rodzice lub opiekunowie mogą dołączyć krótkie opisy sytuacji.

Polecam podczas lektury modulowanie głosu i przede wszystkim wskazywanie paluszkiem na obiekty, które opisujemy. W niektórych przypadkach, jak np. w trakcie czytania ,,Prania”, można nawet pójść o krok dalej. Przy wirowaniu pralki lekko ,,wirować” i kręcić książką, zachęcając dziecko do śledzenia nie tylko jej obrazków, ale także dostrzeżenia tej pozycji jako całego przedmiotu.

Książeczka kontrastowa dla najmłodszych

,,Pranie” ma także jeszcze jeden atut. Tutaj bohaterem jest tata, który zajmuje się porządkami w domu. To ciekawy sposób na przełamanie panujących stereotypów. Nas najbardziej zauroczyła pozycja ,,Zupa”, która jest w zasadzie przepisem na przygotowanie posiłku – począwszy od nalewania do garnka wody, przez siekanie składników, sypanie kaszy, gotowanie itd.

Każda z tych trzech pozycji będzie jednak wartościową i przede wszystkim angażującą lekturą dla malucha. Z doświadczenia, polecam od razu zaopatrzyć się we wszystkie trzy. Gustaw sam wybiera je do czytania i widać, że ich lektura sprawia mu wielką radość.

Książki będą odpowiednie dla dzieci już od pierwszych miesięcy życia.

Link do strony wydawnictwa ,,Zupa”: https://natuli.pl/pl/p/Zupa-/23263

Link do strony wydawnictwa ,,Pranie”: https://natuli.pl/pl/p/Pranie-/23264

Link do strony wydawnictwa ,,Spacer”: https://natuli.pl/pl/p/Spacer/23466

Artykuł Książeczki kontrastowe dla najmłodszych – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Gdy Mikołaj był malutki
➜ Autorka: Linda Bailey
➜ Ilustracje: Geneviève Godbout
➜ Tłumaczenie: Natalia Fiedorczuk
➜ Wydawnictwo: Natuli
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Każdy rodzic jest (lub powinien być) dumny ze swojego dziecka. Przyglądanie się temu, jak ono dorasta, nabywa nowych umiejętności, a wkrótce i indywidualnych cech charakteru, wywołuje u każdej mamy oraz każdego taty szczere wzruszenie.

Święty Mikołaj jako dziecko

Nie inaczej musiało (lub mogło) być z rodzicami jednego z największych symboli okresu zimowego, czyli Świętym Mikołajem! Tę cudownie hipotetyczną sytuację przedstawiły Linda Bailey oraz Genevieve Godbout w książce pod tytułem ,,Gdy Mikołaj był malutki”, która ukazała się nakładem wydawnictwa Natuli.

Zastanawialiście się kiedyś jak mógłby wyglądać Święty Mikołaj jako słodki bobas? Zaokrąglony brzuszek, rumiane policzki oraz uśmiechnięte oczy to dopiero początek! Tym, co naprawdę wyróżniłoby go spośród innych niemowląt, byłoby z pewnością (zamiast uroczego gu gu ga)… donośne ho ho ho!

Zawód, którego nie było

W książce, której okładkę zdobi poinsecja, czyli kwiatek o nazwie gwiazda betlejemska, można znaleźć mnóstwo humorystycznych nawiązań do Świętego Mikołaja. Zabawna jest sama perspektywa nieświadomych rodziców oraz czytelników, którzy już w większości dobrze wiedzą, z kim mają do czynienia.

Naturalnie, rodzice TEGO Mikołaja nie mogli wiedzieć na kogo wyrośnie ich syn. Mieli swoje podejrzenia, które oparte były w dużej mierze na preferencjach kolorystycznych chłopca czy też jego zamiłowaniu do konstruowania zabawek. Rodzice Mikołaja nie byliby jednak w stanie zgadnąć, kim on stanie się w przyszłości, bo takiego ,,zawodu” przed nim jeszcze po prostu nie było.

Dwa ważne przesłania tej książki

Trudno oprzeć się rozmaitym porównaniom, gdzie rodzice patrząc na swoje dzieci, także zaczynają projektować sobie przyszłość własnych córek i synów. Bez względu jednak, czego byśmy dla nich nie wymyśli, kolejne lata i tak nas prawdopodobnie zaskoczą. To mogłoby być przesłanie ,,Gdy Mikołaj był malutki” dla tych starszych odbiorców.

Młodsi wyniosą z tej książki jeszcze inną ważną rzecz – warto robić to, co się lubi. Mikołaj od zawsze wiedział, co sprawia mu przyjemność. Cały czas szukał sposobu jak kwestie dla niego istotne, wpleść w swoją codzienność; bez względu czy było to zamiłowanie do chłodku czy eksplorowania kominów.

Na kanwie świątecznej opowiastki o Świętym Mikołaju mamy więc książkę zadziwiająco uniwersalną, która równie dobrze mogłaby być czytana niemal każdego dnia. Ze względu jednak na głównego bohatera szczególnie polecam ją na Mikołajki, ale też jako prezent pod choinkę. Będzie pięknym upominkiem dla każdego powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Gdy-Mikolaj-byl-malutki/27458

Artykuł Gdy Mikołaj był malutki – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czasami trafia się na taką książkę, o której się wie, że po prostu bardzo poróżni czytelników – jedni będą za wszelką cenę trzymać się od niej z daleka, a jeszcze inni pokochają tytułowego bohatera i nie odpuszczą żadnemu tomowi.

No właśnie, bo prezentowany tutaj ,,Pingwin Leszek” to seria, która wraz z pierwszą częścią, właśnie ukazała się nakładem wydawnictwa Natuli. Autorką ,,Pingwin Leszek buduje psa o imieniu Adrian. Tom 1” jest Sabine Lemire, a ilustracje stworzył Rasmus Bregnhoi.

Nowa seria książek dla dzieci – Pingwin Leszek

Pamiętacie ,,Mikołajka”? A kojarzycie ,,Bajki dla niegrzecznych dzieci”? W pierwszym tytule mamy do czynienia z krnąbrnym, ciekawym świata bohaterem. W drugiej książce, sprzed wielu, wielu lat, poucza się dzieci za pomocą dość… wizualnie intensywnych przykładów.

Można powiedzieć, że ,,Pingwin Leszek” jest poniekąd połączeniem tych dwóch tytułów. Z jednej strony mamy do czynienia z bohaterem o umyśle majsterkowicza. Leszek uwielbia ciąć, wycinać, piłować i tworzyć. Mały pingwin niewiele sobie jednak robi z przestrzegania zasad bezpieczeństwa czy porządku.

Jak należy wspierać małego pingwina

I ja wiem, że pewnie wielu rodziców uznałoby za kontrowersyjne, przytaczanie w książce dla dzieci takich sformułowań jak np.: ,,Pani Jadzia, nauczycielka, często każe mu zamknąć dziób”, ale pamiętajcie proszę, że Leszek jest pingwinem.

Leszkowi daleko jest do bycia idealnym pingwinim dzieckiem. Najbliżej ideału jest jego tata, który – gdy tylko dzieje się coś złego – natychmiast przybiega z pomocą oraz wsparciem. Co innego mama; mama Leszka tylko opowiada historie, które tyczą innych, ale mają być ostrzeżeniem dla syna. Syn jednak nie do końca je rozumie i te historie go drażnią.

Charakterna książka dla dzieci

Czytając ,,Pingwin Leszek buduje psa o imieniu Adrian”, z jednej strony miałam żółte ostrzegawcze flagi, że może jednak tutaj autorka napisała coś zbyt dosadnie. Ale później pomyślałam sobie – literatura dla dzieci musi być różnorodna! Czytelnicy są przecież różni. Dlaczego więc wszystkie książki mają być w 100% ,,poprawne politycznie”, wygładzone i absolutnie próbujące nikomu nie nacisnąć na odcisk?

A ,,Pingwin Leszek” jest charakterny! To właśnie z takiej książki dziecko będzie miało szansę nauczyć się, że faktycznie – tym ostrym nożem można się zaciąć, a klejem na gorąco poparzyć. To pozycja, która pokazuje bohatera kreatywnego. Jest pochwałą indywidualności i nieszablonowego myślenia.

Jeżeli chcecie w swojej literackiej edukacji spróbować czegoś innego, świeżego i nowego – sięgnijcie po ,,Pingwina Leszka”. Tak jak pisałam na samym początku; albo Wam się spodoba, albo bez żalu się z nim rozstaniecie.

Książka będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 7 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Pingwin-Leszek-buduje-psa-o-imieniu-Adrian.-Tom-1/27392

Artykuł Pingwin Leszek buduje psa o imieniu Adrian – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jesień to taka piękna pora roku, zdecydowanie moja ulubiona! Zawsze żałuję, że tak szybko ,,znika”, na rzecz świątecznego zamieszania. W teorii jesień trwa przecież do ostatniego dnia listopada (w przypadku jesieni meteorologicznej) i aż do 21 grudnia (gdy mowa o jesieni kalendarzowej).

Seria książek o Niuniusiu

Żeby jak najdłużej cieszyć się tą porą roku, sięgam po trzecią już część z podstawowej serii książek o małym, słodkim prosiaczku, czyli ,,Niuniuś i jesień”. Na stronie znajdziecie już dwie wcześniejsze pozycje cyklu:

• Niuniuś i wiosna,
• Niuniuś i lato.

A także pozostałe o Niuniusiu:

• Niuniuś i niemiły pan,
• Niuniuś śpi bez mamy.

Ich autorką jest Aga Nuckowski – pedagożka, filolożka oraz terapeutka Gestlat. Swoje książki pisze z wyspy na Pacyfiku oraz podejmuje się wielu działań na rzecz najmłodszych. Z kolei fantastyczne ilustracje to zasługa Oli Szwajdy, która ma na swoim koncie obrazki do samych pięknych książek.

Niuniuś i jesień

Z czym Wam się kojarzy jesień? ,,Niuniuś i jesień” to książka, która tradycyjnie dla tej serii, zawiera cztery rozdziały z czterema różnymi opowiastkami. W pierwszej przeczytacie o aktywnościach na świeżym powietrzu. Głównym bohaterem będzie tu jednak jeż, którego Niuniuś bardzo pragnie zobaczyć. Wpada więc na genialny pomysł, żeby wywabić go z norki.

Opowiadanie pokazuje rozmaite kryjówki, wzbudzając w czytelnikach poczucie bezpieczeństwa. To także cenna lekcja na temat przysmaków małych jeży i… świnek oraz mnóstwo bliskości, ciepła i subtelnego humoru.

Jesienne opowiadania dla najmłodszych

Kolejne opowiadania, czyli ,,Skarby lasu” i ,,Katar” mogłyby w zasadzie być ze sobą powiązane. W pierwszym Niuniuś wyrusza z mamą do lasu. Na początku nie jest zadowolony ze skarbów, które znajduje mama. Kiedy jednak trafia na orzeszki, szyszki, a nawet starą wyścigówkę – dokładnie wie, co z nimi zrobi.

Z kolei ,,Katar” to opowiadanie, które trzeba czytać na głos! W bardzo prosty sposób autorka pokazuje w nim, dlaczego się przeziębiamy i co możemy zrobić, żeby poczuć się lepiej. 

Jesienne przygody z Niuniusiem wieńczy ,,Kuna”, która rozbija bank humorem oraz oferowanym czytelnikom poczuciem bezpieczeństwa. To opowiastka o tajemniczym skrobaniu i tupaniu, które zakłóca sen Niuniusia. Świnka na początku trochę się boi, ale kiedy okazuje się, że za całym zamieszaniem stoi małe i urocze zwierzątko – zupełnie zmienia swoje podejście.

Historyjki obrazkowe o emocjach dziecka

,,Niuniuś i jesień” to, tak jak i pozostałe, pięknie napisana i świetnie zilustrowana książka, która pomaga dzieciom lepiej rozumieć otaczający je świat. Z kolei rodzicom na pewno pomoże bardziej świadomie podejść do emocji dzieci ostatni rozdział – właśnie specjalnie przeznaczony dla dorosłych.

,Emocje są jak jesienne liście – jedne promienne i rześkie (jak radość, ciekawość, odwaga), inne wątłe, szare i ociężałe (jak smutek, bezradność, strach), a jeszcze inne ogniste i pełne żaru (jak frustracja, zazdrość czy gniew).

Aga Nuckowski, Niuniuś i jesień, str. 68

Książkę uzupełniają subtelne akcenty w obrazku, jak np. kubek z podobizną świnki czy lampa bursztyn. ,,Niuniuś i jesień” przyniosą ze sobą mnóstwo czytelniczej radości. Polecam te histo(ryjki) dzieciom już powyżej 2 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Niunius-i-jesien.-Ksiazka-o-emocjach-malego-dziecka/27489

Artykuł Niuniuś i jesień – recenzja książki dla dzieci o emocjach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Niegrzeczne Książeczki. Święta
➜ Seria: Niegrzeczne Książeczki
➜ Autorka: Alicja Dyrda
➜ Ilustracje: Aleksandra Gołębiewska
➜ Wydawnictwo: Natuli
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Razem z Antkiem, powracamy do serii, w której chłopiec jest głównym bohaterem. Na ,,Niegrzeczne Książeczki” składa się kilka wartościowych pozycji – o niektórych z nich mogliście już przeczytać na stronie, m.in. ,,Niegrzeczne Książeczki. Szlaban” oraz ,,Niegrzeczne Książeczki. Błoto”.

Rózga dla niegrzecznych dzieci

W tej recenzji przyszedł czas na pozycję, która wywoła najwięcej entuzjazmu w okolicach października, aż do końca grudnia. Czas na książkę z tej serii poświęconą Świętom! A właściwie temu, co wywołuje bardzo dużo emocji, czyli prezentom i nadejściu Świętego Mikołaja.

,,Niegrzeczne Książeczki. Święta” to książka Alicji Dyrdy, która w prosty, ale zarazem bardzo sugestywny sposób ściera się z mało wychowawczą tradycją straszenia dzieci brakiem upominków.

Prezenty dla wszystkich

Pewnie wielokrotnie każdy ze współczesnych dorosłych słyszał jako dziecko zdanie:

jeśli będziesz niegrzeczna/niegrzeczny, Mikołaj do ciebie nie przyjdzie.

No cóż, bez względu na to, czego by się nie zrobiło, prezenty i tak się pojawiały, a takie ,,gadanie” miało na celu wyłącznie zastraszyć dzieci oraz wymóc na nich określone zachowanie szantażem (co jak wiadomo, nie ma żadnego sensu).

W ,,Niegrzecznych Książeczkach. Święta” bohaterowie, a szczególnie mama głównej postaci daje mu jasny komunikat – w naszym domu wszystkie dzieci dostają prezenty, małe i duże, a także grzeczne oraz niegrzeczne.

Święta do których się dojrzewa

Choć Antek, który przypadkiem usłyszał o tej całej sprawie z niegrzecznymi dziećmi, boi się napisać swój list do Mikołaja, dzięki wsparciu bliskich oraz poczuciu bezpieczeństwa, w końca się przemaga. Ten jego strach pokazuje także jak negatywny wpływ może mieć powielanie starych przyzwyczajeń i powtarzanie tego, co samemu słyszało się w dzieciństwie. Jednak chłopiec nie jest jedynym ciekawym bohaterem tej części.

Moją uwagę zwrócił także starszy brat Antka, który świadomie rezygnuje z uczestniczenia w świątecznych tradycjach. Co ciekawe, jaka jest reakcja jego rodziny? Czy zmuszają go do przyłączenia się do nich? Czy go szantażują lub wymierzają mu kary? Nie. Po prostu akceptują jego decyzję, jednocześnie pokazując najmłodszym, że Święta to niekoniecznie coś, z czego się wyrasta, ale czasami coś, do czego trzeba dojrzeć.

,,Niegrzeczne książeczki. Święta” to pięknie wydana, niezwykle ważna i jedna z nielicznych książek, które poruszają to istotne zagadnienie dotyczące bezinteresowności oraz bezwarunkowości w ofiarowywaniu prezentów. 

Polecam ją wszystkim dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Swieta/23112

Artykuł Niegrzeczne Książeczki. Święta – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Świąteczne opowieści Krasnalka
➜ Autorka: Bernadetta Borodziuk
➜ Ilustracje: Marcin Minor
➜ Wydawnictwo: Natuli
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Ten, kto choć raz wędrował po lesie zimą, ten dobrze wie, jaką można zastać tam ciszę i spokój. A jeżeli jeszcze pieczę nad dobrobytem lasu i jego mieszkańców sprawuje niewielki wzrostem strażnik – trudno o przyjemniejsze miejsce, niż te w cieniu rozłożystych, starych drzew.

Krasnalek i jego przygody 

,,Świąteczne opowieści Krasnalka” to pięknie wydana książka Bernadetty Borodziuk z ilustracjami Marcina Minora. Jest ona zbiorem 13 opowiadań, które rozpoczynają się na początku zimy i mają finał w samym środku czasu Świąt. Pozycja posiada płócienny grzbiet z tytułem tłoczonym złotą folią. Została ładnie złożona, przywołując w pamięci klasyczne bajki, które pewnie wielu rodziców kojarzy ze swojego dzieciństwa z przełomu wieków.

Głównym i zarazem tytułowym bohaterem jest Krasnalek, wspomniany już strażnik lasu. Mieszka w Świętym Drzewie w niewielkim domku otulonym korzeniami. Krasnalek przyjaźni się z leśnymi istotami, a w pewnym momencie wyrusza nawet na przygodę, w odwiedziny do swojego dalekiego kuzyna Skrzata (jest to także piękne nawiązanie do klasyki literatury dziecięcej – bajki Astrid Lindgren pod tytułem ,,Lis i skrzat”).

Gorący napój w mroźny dzień

Fabuła toczy się powoli i niespiesznie. Autorka umiejętnie maluje przed czytelnikami obraz zimowego lasu, wywołując poczucie bezpieczeństwa oraz beztroskę. Opisuje akcje za pośrednictwem naszywanej na palto łatki lub oczekiwania na zimę. 

Małe elementy tworzą ,,Świąteczne opowieści Krasnalka”. Urocze jest, kiedy bohater cieszy się z drobnych rzeczy; takich jak skrzący się pod stopami śnieg czy herbata z kwiatów rumianku. Wydaje się to wszystko być nam na wyciągnięcie ręki – każdy może przecież cieszyć się gorącym napojem w mroźny dzień oraz spokojem, we własnym, ciepłym domu. W ten sposób łatwo utożsamić się z Krasnalkiem, zaprzyjaźnić z nim i pokochać.

Książka świąteczna dla dzieci

Przyjaciele Krasnalka – Pan Gil, Pająk Szczerbatek, Pani Mysz czy też myszątka pojawiają się na chwilę. Także po to, aby zaznaczyć jak zżyta i wspierająca jest ta społeczność. Sam Krasnalek to wzór do naśladowania pod względem empatii oraz sympatii. Doskonale rozumie potrzeby innych, jest pomocny, ale także konfrontuje swój strach, choć sama, przytoczona przez autorkę sytuacja, nie jest żadną miarą trudna.

,,Świąteczne opowieści Krasnalka” oferują bowiem to, co najcenniejsze w książkach na tę porę roku: zimową magię, ukojenie, ponadczasowe opowieści, zachwyt i treści bliskościowe.

Zaglądając do tej pozycji, może poczuć się nieco jak to dziecko z historii, które zagląda przez okno do domku Krasnalka. Może to nasze oko narysował Marcin Minor na swojej pięknej ilustracji? Mamy szansę podpatrywać życie Krasnalka, jednocześnie zostając jego przyjaciółmi. Wystarczy szczypta życzliwości, żeby nie tylko uwierzyć w magię świąt, ale i przekonać się o jej właściwościach.

Polecam ,,Świąteczne opowieści Krasnalka” wszystkim powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Swiateczne-opowiesci-Krasnalka/27000

Artykuł Świąteczne opowieści Krasnalka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czy wy też, kiedy słyszycie słowo ,,szlaban”, od razu myślicie o jakiejś karze za niecne uczynki? Kolejna z pozycji serii ,,Niegrzeczne Książeczki” przedstawia bardzo prostą sytuację dwóch punktów widzenia – dziecięcego oraz dorosłego, które znacznie różnią się od siebie. Co z nich wyniknie?

Niegrzeczni… rodzice

,,Niegrzeczne Książeczki. Szlaban” z tekstem Alicji Dyrdy oraz z ilustracjami Aleksandry Gołębiewskiej to kolejna, po opisywanej już przeze mnie ,,Niegrzeczne Książeczki. Błoto”, krótka opowiastka obrazkowa o oczekiwaniach rodziców względem dzieci. A właściwie – trzeba powiedzieć w tym przypadku – zachowaniu samych dorosłych, którzy zmieniają swoje podejście i komunikaty, w zależności od tego jak akurat się czują.

Ta pozycja jest więc nieco przewrotna, bo choć skupia się na emocjach dziecka, to jednak traktuje przede wszystkim o zmianie w postępowaniu mamy bohatera. Czy jest w tym coś złego?

Tor pociągowy i zabawa do późna

Antek bawi się beztrosko kolejką. Buduje tory i ustawia przejazdy oraz szlabany. Jest bardzo dumny z efektu swojej pracy. Jego wyobraźnia pracuje na wysokich obrotach i chłopiec zupełnie zatraca się w tym, co robi. Do tego stopnia, że kiedy kończy zabawę, jest już bardzo późno i pora iść spać.

Zanim jednak to nastąpi, przychodzi do niego mama, które wyraźnie jest pod wrażeniem kolejowego systemu, wymyślonego przez jej syna. Mówi nawet Antkowi, że konstrukcja jej się podoba. Czy jednak na pewno?

Jak przejawia się złość?

Okazuje się bowiem, że kiedy tylko mija noc i kobieta musi rano dostać się do łazienki, a na jej drodze znajdują się porozrzucane zabawki… niezwykły czar kolejki pryska i mama robi się bardzo zła.

W ,,Niegrzeczne Książeczki. Szlaban” złość przejawia się za pomocą wykrzyczanych, brzydkich słów (,,cholera jasna”), a następnie kontrastującej z nimi ciszy. Jest to tak silne zestawienie, że Antek zaczyna się bać i chowa się pod kołdrą. Chłopiec nie rozumie swojej mamy, bo wysyła mu ona sprzeczne sygnały. Czuje się zagubiony i trochę niesprawiedliwie protraktowy.

Co to znaczy ,,być niegrzecznym”?

Na szczęście, choć mama Antka była wcześniej ,,niegrzeczna”, bo postąpiła wbrew przyjętym normom, szybko reflektuje się po swoim wyskoku. Przeprasza synka, a on odzyskuje dobry nastrój i równowagę. Czy jednak mama rzeczywiście była niegrzeczna?

,,Niegrzeczne Książeczki. Szlaban” to cenna lektura o tym, że także dorośli mogą mieć gorszy moment. Rodzice nie są idealni – mylą się, zmieniają zdanie oraz złoszczą się. Najważniejsze jednak, bez względu na to czy jest się dzieckiem, czy już nie, aby zawsze pozostać skłonnym do przyznania się do błędu. Ten symboliczny szlaban można zatem traktować jako zachętę do bycia otwartym i szczerym ze swoimi bliskimi.

Każdy ma prawo do tego, aby poczuć się zdenerwowany, zmęczony, ale też smutny czy też wystraszony. Jest to zestaw emocji, którego nie sposób ominąć – trzeba nauczyć się z nim funkcjonować i w odpowiednim miejscu stawiać środek ciężko.

Polecam książkę ,,Niegrzeczne Książeczki. Szlaban” dzieciom powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Szlaban/23364

Artykuł Niegrzeczne Książeczki. Szlaban – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.