Seria: Brom

Scenariusz: Unka Odya

Rysunki: Unka Odya

Wydawnictwo: 23

Rok wydania: 2021

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Jak dobrze było powrócić do świata już młodych dorosłych – tytułowego Broma oraz jego kuzynki Marii, którzy choć mieszkają w Polsce, mają zupełnie inną perspektywę na rzeczywistość. 

Ostatnio nakładem Wydawnictwa 23 ukazała się druga część komiksu Unki Odya, którą uwielbiam za fascynację kryptozoologią i umiejętne, naturalne wplatanie jej w opowieść. W pierwszym tomie ,,Broma” (kliknijcie w tytuł, żeby przenieść się do recenzji), poznajemy nieśmiałego nastolatka, który dopiero zaczyna odkrywać świat pełen strzyg czy wilkołaków.

W najnowszej części, ,,Brom 2” wiele się zmienia. Główni bohaterowie dorastają, Bronisław ciężko przechodzi rozstanie z Bułką i szybko wplątuje się w nowy, bardzo nietypowy związek.

Przede wszystkim jednak nowy tom to kolejne ekscytujące spotkania z istotami fantastycznymi. Mamy kontynuację wątku z Erykiem – przyjacielem Broma (kto czytał pierwszy tom, z pewnością jest ciekawy jak potoczyły się jego losy), poznajemy babcię głównego bohatera, która okazuje się bardzo ważną personą w świecie wiedźm czy powracamy na chwilę do tematu Bułki, która pojawia się w tej części epizodycznie.

,,Brom 2” to także okazja do poznania stworzenia zwanego Biskupem Morskim. Według Wikipedii taka postać rzeczywiście była widziana w na początku XVI wieku na wybrzeżu bałtyckim. Unka Odya swoją wersję nieco podrasowała, co uważam akurat za duży atut! 

Podobny zabieg wydarzył się w związku ze strzygą. Nie będę jednak zdradzać zbyt wiele, żeby nie psuć zabawy. Ta z kolei (zabawa) zapowiada się naprawdę fantastycznie. O ile bardzo optymistycznie wypowiadałam się o pierwszej części serii, tutaj jest jeszcze lepiej. Autorka bardziej swobodnie porusza się między wątkami, wydaje się być pewniejsza swoich postaci. Być może dlatego, że nastolatkowie stali się dorosły i same ich motywacje są bliższe scenarzystce. 

Bronisław z każdą częścią jest coraz bliższy czytelnikom. Świat, w którym funkcjonują bohaterowie nawiązuje oczywiście do mitologii słowiańskiej, ale poza tą kwestią jest tym, co sami możemy zobaczyć za oknem. Takie połączenie udaje się uzyskać Unce w niezwykle naturalny sposób. ,,Broma” po prostu się czuje, zanurza w tym uniwersum i wcale nie ma się ochoty go opuszczać.

Czekam z ogromną ciekawością na kontynuację. Mam nadzieję, że Wydawnictwo 23 wraz z autorką zaskoczą nas szybką datą premiery trzeciego tomu.

Polecam ,,Broma 2” wszystkim powyżej 16 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.instagram.com/wydawnictwo23/

Artykuł Brom 2 – recenzja komiksu polskiej autorki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Unka Odya

Rysunki: Unka Odya

Wydawnictwo: 23

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Choć bardzo staram się być na bieżąco z wybitną literaturą, czasami (tak jak w tym przypadku) coś mi umknie w tłumie pozostałych nowości. 

,,Brom” jest komiksem z 2019 roku. W pełni autorsko zadebiutowała nim Unka Odya w Wydawnictwie 23. Przy okazji premiery drugiego tomu (też już go mam i wkrótce tutaj zrecenzuję), sięgnęłam do części pierwszej, który swoją drogą został okrzyknięty Najlepszym Polskim Albumem na 30. Międzynarodowym Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi. Zdobył także tytuł Orient Men w kategorii Najlepszy polski komiks (2019).

Gdyby chcieć opisać ten komiks w kilku słowach, pewnie trzeba byłoby napisać, że: to historia nastolatków, którzy za sprawą wyjątkowej wrażliwości dostrzegają zjawiska i istoty, będące dla innych wyłącznie wyssanym z palca bajdurzeniem. 

Nie jest to jednak opowieść z uniwersum Stranger Things czy The Umbrella Academy. ,,Brom” osadzony jest głęboko w mitologii słowiańskiej i choć takich książek powstaje ostatnio coraz więcej, to jednak dawno nie widziałam tak dobrze zrealizowanego komiksu o tej tematyce.

Głównym bohaterem jest tytułowy chłopak Brom, którego poznajemy akurat w momencie, kiedy dostaje niespodziewany telefon od swojej jeszcze bardziej niespodziewanej kuzynki. W ramach odnowienia rodzinnych więzi, wyrusza w drogę do Kartuz, gdzie ma poznać nieznaną sobie wcześniej część spokrewnionych od strony ojca osób. Na miejscu okazuje się, że powód jego wizyty był zgoła inny, a kuzynka Marysia na stałe zagości w jego licealnym życiu.

Komiks składa się na pięć rozdziałów, gdzie każdy dedykowany jest w zasadzie innej istocie lub zjawisku. Bohaterowie dopiero kształcą się na tropicieli pod okiem dorosłego przewodnika, czyli matki Broma. Kobieta jest wiedźmą, która dla dobra syna zamierzała porzucić swoją profesję, ale ewidentnie świat miał według niej inne zamiary.

Teraz, dla własnego bezpieczeństwa, muszą zgłębiać techniki słowiańskich bestii, przy okazji lepiej poznając także siebie. Rozdziały uzupełnione są dodatkowymi stronami, które wydają się być wyrwanymi fragmentami z bestiariuszy. Nieco naiwnie kojarzą mi się z mechaniką pokedexa, który z każdym złapanym pokemonem, uaktualniał dane na urządzeniu. Szczerze mówiąc bajecznie byłoby być w posiadaniu takiej zabawki ze stworami z mitologii słowiańskiej! 

Wracając jednak do komiksu – nie brak w nim także świetnego rysu relacji pomiędzy bohaterami, pierwszych zauroczeń oraz prób określenia własnej tożsamości.

Z przyjemnością sięgnę po drugi tom tej serii, żeby jeszcze raz zanurzyć się w uniwersum, który serwuje nam kreatywny mózg Unki Odya.

Polecam ,,Broma” czytelnikom powyżej 15 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://wydawnictwo23.pl/katalog/brom/

Artykuł Brom – recenzja albumu komiksowego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Brett Jubinville

Rysunki: Xulm (Marcin Surma)

Wydawnictwo: 23

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Zanim dowiedziałam się, że istnieje coś takiego jak animowany serial ,,Super Naukoledzy” (dostępny zresztą zupełnie za darmo na tym kanale: https://www.youtube.com/channel/UCLWUm91GK1DRtIF8sL4ys6Q/videos  Bardzo polecam!), to przeczytałam komiks, którego akcja rozgrywa się w tym samym uniwersum. 

,,Super Naukoledzy: 2099” to futurystyczna, komiksowa opowieść o komputerze, który zapanował nad światem oraz grupie odważnych bohaterów, których imiona na pewno sporo wam o nich powiedzą. Zanim przejdę jednak do kwestii fabularnych, myślę że warto powiedzieć o tym, w jaki w ogóle sposób powstała ta seria. Jej twórcami jest Brett Jubinville – pomysłodawca oraz autor scenariusza z Toronto, a także Xulm, czyli Marcin Surma – rysownik z Łodzi. 

W dołączonym do komiksu rozdziale ,,Dodatki” (to swoją drogą chyba najciekawsze ekstrasy, z jakimi miałam do tej pory do czynienia) przeczytamy i zobaczymy w jaki sposób powstała ta historia. Na rozkładówkach widać korespondencję twórców, początkowe szkice konkretnych scen, różnie wersje bohaterów czy rozszerzenie uniwersum np. o latające pojazdy.

Właśnie z tej części dowiedziałam się także o serialu, o którym pisałam na początku recenzji. Co więcej – wciągnęłam się w niego bez reszty! Jest on może kierowany do trochę starszego odbiorcy, bo komiks ,,Super Naukoledzy: 2099” mogę śmiało polecać już nastolatkom powyżej 15 roku życia.

Historia rozpoczyna się od momentu, gdy główna bohaterka Ada Lovelace (inspirowana tą słynną matematyczką i poetką) przemierza barierę czasu, żeby pomóc Winstonowi Churchillowi z jego pierwszym na świecie komputerem. Co ciekawe, gdy kobieta powraca do swojego wymiaru, okazuje się, że jest żoną bardziej zaawansowanej wersji tego samego urządzenia – imperatora wszechświata, super-komputera Z3. 

Jak można się jednak domyślić, nie jest szczęśliwa w tym związku. Targają nią sprzeczne emocje i w przypływie odwagi postanawia uciec. Trafia na grupę wyjątkowych bohaterów, którzy opuścili swoje czasy, by móc walczyć z wrogiem numer 1. Einstein, Tesla, Maria Skłodowska-Curie, Tapputi, Darwin, Freud oraz Churchill zebrali się, żeby wspólnymi siłami pokonać Z3!

Komiks pełen jest nawiązań do słynnych postaci. Znajdziecie je także pod kapturami czarnych charakterów, ale i choćby w roli przypadkowych barmanów w między wymiarowym klubie. ,,Super Naukoledzy: 2099” nie jest pozbawiony poczucia humoru, nieco dziwacznych wstawek fabularnych i jednak dość przewidywalnej fabuły – nie da się ukryć, że mimo to miło spędza się przy nim czas. 

Będzie prawdziwą gratką dla każdego miłośnika futurystycznych opowieści. Jest sztandarowym przykładem historii, gdzie walka dobra ze złem przebiega zgodnie z oczekiwaniami. Wszyscy jednak potrzebujemy czasami pozytywnego zakończenia, prawda?

Link do strony Wydawnictwa: http://wydawnictwo23.pl/katalog/super-naukoledzy-2099/

Artykuł Super Naukoledzy: 2099 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Marek Turek

Rysunki: Marek Turek

Wydawnictwo: 23

Rok wydania: 2021

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Komiks pełen ekspresji, metafizycznych zagadnień i filozoficznych pytań. Stworzony z mieszaniny legend, wierzeń, XIX-wiecznych opowieści grozy oraz poczucia nieuniknionego końca.

,,Fastnachtspiel” to potężna (gabarytowo i merytorycznie) księga-zbiór rysunków oraz historii polskiego artysty Marka Turka, która ukazała się nakładem Wydawnictwa 23.  Komiks składa się na pięć części oraz imponującą ilość dodatków. Pierwsze opowiadania, które powstały w ramach tego cyklu, zaczęły się pojawiać już pod koniec lat 90-tych. Do 2006 roku w zeszytach ukazały się cztery części, piąta – najnowsza, została upubliczniona dopiero w tej nowości. 

,,Fastnachtspiel” w zbiorczym wydaniu osiągnął duży sukces na Kickstarterze, zbiórce dzięki której mógł zostać wydany w tej wersji. Obecnie jest dostępny dla każdego zainteresowanego w wielu księgarniach internetowych i stacjonarnych.

To opowieść o pewnym mieście w centrum abstraktu. Zostało stworzone na fundamencie poczucia niesprawiedliwości i braku zaspokojenia wysokich aspiracji. Cała ludzkość została zniszczona, żeby Miasto mogło funkcjonować na zupełnie nowych zasadach. 

Pojawiają się w nim symbole zapożyczone z różnych religii, mitologii czy literatury. Sam tytuł zbioru odwołuje się do niemieckich Fastnachtsspiel, czyli krótkich fars prezentowanych w Niemczech pod koniec średniowiecza. Charakteryzowały się one dynamiczną i krótką akcją, satyrą oraz możliwością wyszydzania tego, co stało po drugiej strony poglądów lub zwyczajów. 

Na kartach komiksu poznajemy wielu bohaterów, którzy są jednym organizmem. Nawet kadry zaplanowane są w taki sposób, żeby scena po scenie wzajemnie się przenikały. Tutaj każdy element pełni jakąś funkcję. Nie rozpatrywałabym jednak tych opowieści na poziomie merytoryki, ale przede wszystkim – jako pewnego rodzaju doświadczenia. 

,,Fastnachtspiel” oferuje czytelnikowi przeżycie, które nie ma zbyt wiele wspólnego z moralizmem czy celowością. Paradoksalnie jest to opowieść, która nie stara się niczego udowodnić. Nawet występujący w niej bohaterowie – Człowiek o Dziwnym Spojrzeniu, Zygmunt golem, a nawet całe Stowarzyszenie Anonimowych Męczenników są elementami układanki, od której nie wymaga się rewolucji, ale raczej sumiennego wykonania swojego zadania. 

Przeplatające fabułę okładki miejskiej gazety Raptularza Delirycznego, zawarte w części ,,Dodatki” przepisy na dania z syreną lub gry – labirynty oraz wyszukiwanki, podkreślają dziwność tej pozycji. Kto jednak w komiksach czasami nie poszukuje dziwności, nastrojowości, grozy i psychodelicznych treści, z pewnością nigdy nie doceni ,,Fastnachtspiela” – co tylko znaczy, że straci okazję do świetnej lektury.

Polecam ten komiks czytelnikom powyżej 17 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://wydawnictwo23.pl/katalog/fastnachtspiel/

Artykuł Fastnachtspiel – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.