Kiedy mówimy o bliskości, troskliwości czy rodzicielskiej miłości, myślimy przede wszystkim o ludziach. Nie tylko jednak nasz gatunek opiekuje się z czułością swoim potomstwem. Jak to wygląda u zwierząt? Kto jest mistrzem opieki nad młodymi?

Wspólna cecha wszystkich ssaków

,,Ssaki. Jak się rozmnażają i opiekują młodymi” to popularnonaukowa książka obrazkowa Cathy Evans oraz Bia Melo, która ukazała się ostatnio nakładem wydawnictwa Kropka. Bazując na różnorodności ssaków, pokazuje jak ich przedstawiciele różnią się od siebie nie tylko pod względem fizycznym, ale także tym dotyczącym wydawania na świat oraz otaczania troską potomstwa.

Od lat szkolnych uczymy się jednak o najważniejszej cesze, która łączy wszystkie ssaki. Jest nią oczywiście możliwość karmienia młodych mlekiem, od której zresztą wzięła się nazwa tej gromady.

Książka o ludziach i zwierzętach, czyli budowanie empatii

Zanim jednak w ogóle dojdzie do narodzin, muszą odbyć się gody, podczas których samica wybiera odpowiedniego samca. W książce ,,Ssaki. Jak się rozmnażają i opiekują młodymi” poświęcona jest temu osobna rozkładówka. Kolejne skupiają się na zapłodnieniu, ciąży i w końcu na narodzinach.

To zadziwiające jak wiele ciekawych informacji, udało się w tej pozycji zawrzeć autorom. Co więcej, mam wrażenie, że nie przekazują oni tylko wiedzy, ale także dobierając odpowiednie ciekawostki, pozwalają lepiej rozumieć zwierzęta – a tym samym, budować w dzieciach empatię do innych gatunków.

Wszyscy jesteśmy jedną rodziną

W książce informacje o ludziach zostały zestawione z informacjami o szympansach, słoniach, kangurach czy chomikach. Z punktu widzenia przyrodniczego jesteśmy przecież tylko kolejnym przedstawicielem wielu gatunków – taka narracja naprawdę potrafi zmienić myślenie oraz zwiększyć naszą świadomość o otaczającym świecie.

To prowadzi do pięknego przesłania ,,Ssaków. Jak się rozmnażają i opiekują młodymi”, które mówi o tym, że my jako ludzie opiekując się młodymi, powinniśmy już jako starsze i świadome jednostki pamiętać o opiece nad starszymi, ale także innymi gatunkami.

Dzięki temu, że będziemy dbać o otoczenie, kolejne ludzkie, i nie tylko, dzieci będą mogły przychodzić na świat. A jeżeli poszukujecie inspirującej książki w tematyce przyrodniczej, z której dowiecie się jak wyglądają narodziny żyrafy, zobaczycie słodki obrazek malutkiego słonia w brzuchu mamy-słonicy czy poczytacie ciekawostki na temat mleka – koniecznie sięgnijcie po ,,Ssaki. Jak się rozmnażają i opiekują młodymi”.

Polecam tę książkę dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/93-ssaki-jak-sie-rozmnazaja-i-opiekuja-mlodymi

Artykuł Ssaki. Jak się rozmnażają i opiekują młodymi – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dlaczego tak trudno jest być sobą? Dlaczego wielu rodziców porównując dzieci do innych, wpędza je w kompleksy i zaburza odbiór siebie? Dlaczego tak mnóstwo maluchów ma problem ze stawianiem granic, mówieniem ,,nie” i otwartym komunikowaniem swoich potrzeb?

Seria książek o Pinku

Pewnie dlatego, że zarówno dorośli jak i dzieci jeszcze nie znają najnowszej książki z mądrej serii o Pinku. ,,Bądź sobą, Pinku! Książka o asertywności i stawianiu granic dla dzieci i rodziców trochę też” to już czwarta część o niebieskim stworku z jednym zaokrąglony, a drugim trójkątnym uszkiem.

Na stronie znajdziecie recenzje:

• Jesteś prawdziwym przyjacielem, Pinku!,
• Odwagi, Pinku!

Są to książki, które wyposażają każde dziecko w komplet niezbędnych narzędzi do stawiania czoła trudom dnia codziennego. Dzięki nim młody człowiek ma szansę wyrosnąć na silnego, przekonanego o własnej wartości, a jednocześnie empatycznego i szanującego innych dorosłego. Rodzic, który sięga po serię o Pinku i ofiarowuje ją swoim dzieciom, może być z siebie dumny – bo zrobił coś wspaniałego dla przyszłości swojego syna lub córki (tak ważne są te książki).

Jak być sobą?

Jak zawsze w cyklu książek o Pinku, w ,,Bądź sobą, Pinku” mamy kilkanaście krótkich rozdziałów, składających się na pewne historie – historie przedstawione za pomocą rozmów. Opisy zostały sprowadzone do roli drugoplanowej, a właśnie dyskusja pełni w tych książkach funkcję najbardziej znaczącą.

Autorka Urszula Młodnicka, która ukończyła psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, prowadzi czytelników przez różne stany emocjonalne tytułowego bohatera. Jego zachowanie przywodzi na myśl zachowanie kilkuletniego dziecka, dla którego niektóre sytuacje nie są jasne i wymagają wyjaśnienia.

W książce ,,Bądź sobą, Pinku” szczególny nacisk zostaje więc położony na poczucie własnej wartości – budowanie świadomości o przestrzeni osobistej, wyciszaniu krzywdzącego wpływu opinii innych czy nauka asertywności i stawiania siebie na pierwszym miejscu (w granicach rozsądku).

Element aktywnościowy w książkach dla dzieci

Treść książki pomagają przyswoić zadania. Jest ich naprawdę bardzo dużo, bo po każdej historii znajduje się zestaw ćwiczeń, dzięki którym dziecko lepiej ,,wgryzie się” w temat. Całą lekturę można w zasadzie traktować również jako gotowe scenariusze do pracy z dziećmi na lekcjach np. wychowawstwa. 

Z książką ,,Bądź sobą, Pinku” dzieci wyrosną na empatyczne, otwarte oraz przede wszystkim szczęśliwe osoby! Polecam tę pozycję wszystkim powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://czytalisek.pl/ksiazki/badz-soba-pinku-ksiazka-o-asertywnosci-i-stawianiu-granic-dla-dzieci-i-rodzicow-troche-tez-urszula-mlodnicka-agnieszka-magdalena-waligora,basopi.htm#format/d

Pinkowy kalendarz 2024 dla dzieci

W tym roku wydawnictwo Sensus oraz Czytalisek zaskoczyły fanów serii wspaniałym gadżetem! Do nabycia jest ,,Pinkowy kalendarz 2024”, ubogacony doskonałymi ilustracjami Agnieszki Waligóry z książek, a także pokrzepiającymi sentencjami na całe dwanaście miesięcy kolejnego roku.

Kalendarz można wygodnie powiesić na ścianie lub meblach, a dzięki zaznaczeniu w nim ważnych dat – nic nie umknie uwadze małych i dużych miłośnikach Pinka.

Link do kalendarza: https://czytalisek.pl/ksiazki/pinkowy-kalendarz-2024-urszula-mlodnicka-agnieszka-waligora,pika24.htm#format/d

Artykuł Bądź sobą, Pinku! – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Begona Ibarrola

Ilustracje: Jesus Gaban

Tłumaczenie: Katarzyno Okrasko

Wydawnictwo: FineBooks

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy pokazałam tę okładkę na InstaStory, jedna z czytelniczek napisała, że powinni takie książki pisać dla dorosłych. Kto jednak powiedział, że i dorośli się czegoś z niej nie dowiedzą?

,,Nowe bajki, które uczą, jak być szczęśliwym” to 20 pięknych opowieści autorki Begony Ibarrola, która napisała całą serię historii o lesie pełnym różnorodnych bohaterów. Poprzednia część ,,Bajki, które uczą jak być szczęśliwym”, wydana w 2018 roku przez Wydawnictwo Finebooks zawierało inny zbiór historii. W najnowszej pozycji nieznacznie zmieniają się bohaterowie, choć wielu z nich pozostaje bez zmian.

Co ciekawe, autorka już we wstępie do swojej książki zwraca uwagę, że szczęście jest kwestią, którą można postrzegać tylko indywidualnie. Liczy się więc odpowiednie podejście – jeżeli będziemy otwarci na czerpanie radości, bardziej prawdopodobne, że uda nam się osiągnąć pożądany stan. Podobnie, pokazując dzieciom, że jesteśmy szczęśliwi, one także będą bardziej skore do odczuwania tej emocji.

Begona Ibarrola na samym początku zawarła także 10 punktów o których powinni pamiętać rodzice, jeżeli chcą wychować szczęśliwe dzieci. Podobnie zresztą jak uwagi po bajkach, mają być one zaledwie wskazówkami, na których oprzeć mogą się dorośli przy wspólnej pracy z maluchami nad tą książką. 

,,Nowe bajki, które uczą jak być szczęśliwym” składają się na 2 historie do każdego wybranego przez autorkę zagadnienia. Przykładowo mamy tutaj postawiony silny nacisk na aktywne słuchanie oraz umiejętność rozmowy, radzenie sobie z frustracją (być może celowo jest pominięte słowo bezsilność), empatię, podsycanie ciekawości, pracę nad kreatywnością, uprzejmością czy kondycją psychiczną. 

Wiele z przedstawionych tematów jest wymagających, dlatego umieszczone w podsumowaniu zagadnienia propozycje rozmowy lub zabawy pomagają łatwiej go opracować. Bajki są dość krótkie – mają idealną długość, żeby przeczytać dwie każdego wieczora i nie zniechęcić dziecka do dalszego eksplorowania przygód leśnych przyjaciół. 

Wysoka wrażliwość z jaką autorka podchodzi do każdego tematu i ujęcie go w sposób możliwie najbardziej przystępny dla najmłodszych to kolejny duży atut tej pozycji. Przypomina mi ona polską serię o żyrafie Bibi (,,Tęskniący Zenon i żyrafa, która spadła z krzesła”, ,,Przyjaciele żyrafy. Bajki o empatii”). 

,,Nowe bajki, które uczą jak być szczęśliwym” można znaleźć w księgarni internetowej Taniej Książki. Polecam tę książkę dla dzieci wszystkim maluchom powyżej 5 roku życia. 

Artykuł Nowe bajki, które uczą, jak być szczęśliwym – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorki: Sylwia Grześlak, Agnieszka Nowacka

Ilustracje: Joanna Kolibaj

Wydawnictwo: Fundacja Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Książki dużo mogą! Nie tylko zachwycają pięknem świata, uczą wrażliwości, dzielą się nowinkami i fascynują naukowymi odkryciami, ale także… pomagają!

Zawsze staram się wspierać ciekawe akcje: tak i tym razem polecam pozycję, z której dochód jest przeznaczony na Fundację Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci. 

,,Liszka i Las. Dzień dobry w Lesie” to książka duetu Sylwi Grześlak oraz Agnieszki Nowackiej, które napisały do niej tekst. Ilustracje z kolei wykonała Joanna Kolibaj. 

Głównym bohaterem powiastki jest Nowe – mała liszka, czyli gąsienica, która przed chwilą przyszła na świat. Mieszkańcy Lasu są jej bardzo ciekawi, jednak ona sama trochę się boi. Jej strach bierze się z braku wiedzy na temat otaczających ją zapachów, głosów i kolorów. 

Zwierzętom i owadom bardzo jednak zależy, żeby liszka czuła się dobrze w ich wspólnym domu. Każdy z nich przynosi jej coś miłego, co pomoże małemu stworzeniu poczuć się pewniej. Wkrótce gąsienica decyduje się wyjść z bezpiecznej jamki. Postanawia zaufać zwierzętom i opuścić znajomą przystań. 

Choć ,,Liszka i Las. Dzień dobry w Lesie” to z pozoru bardzo prosta w rozumieniu książka, ma jednak bardzo istotne przesłanie. Mówi o tym, że każdy zasługuje na to, żeby żyć i funkcjonować wśród innych. Leśni mieszkańcy doskonale o tym wiedzą, dlatego tak dbają o liszkę – jest ona jednym z nich, dlatego naturalnie trzeba jej pomóc. 

Zwierzęta są jak rodzice, a gąsienica jest jak dziecko, które się karmi, zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa, ubiera się, kiedy jest mu zimno. Jednak to, co liszka dostaje najważniejszego, to możliwość samodzielnego funkcjonowania. Dzięki opiece staje się odważna i gotowa, żeby zdobywać świat!

To naprawdę bardzo zgrabnie napisana opowieść obrazkowa, która w dodatku ma bardzo przyjemną stronę wizualną! 

Ilustracje w książce są wykonane akwarelami, dzięki czemu od razu przenosimy się do bajkowego świata, który daje czytelnikowi poczucie bezpieczeństwa. Ciepłe kolory oraz łagodne przejścia doskonale komponują się z tekstem bajki. 

Polecam tę pozycję nie tylko ze względu na szczytny cel jaki wspiera (chociaż jest to także szalenie ważny argument), ale przede wszystkim przez wgląd na jej ciekawe przesłanie. Będzie odpowiednia dla dzieci już od 3. roku życia.

Artykuł Liszka i Las. Dzień dobry w Lesie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Elżbieta Zubrzycka

Ilustracje: Klara Wicenty

Fotografie: Elżbieta Zubrzycka

Wydawnictwo: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne (GWP)

Rok wydania: 2018

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Najgorszą ze wszystkich chorób jest negatywizm, czyli brak wiary i poczucie beznadziejności. Bardzo łatwo się nią zarazić i bez trudu można ją przekazać innym. Szczególnie rodzice powinni uważać, żeby nie uczyć jej swoich dzieciom.

Nie bez powodu mówi się, że wiara czyni cuda, a wiara we własne możliwości może odmienić losy człowieka.

Podobnie jak ocaliła małego zajączka, Filipa, bohatera serii książek o niezwykłych przyjaźniach między zwierzętami.

,,Filip, lis i magia słów” to już 4 część opowieści o Wielkim Lesie Elżbiety Zubrzyckiej. I tom, czyli ,,O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów” jest lekturą w drugiej klasie szkoły podstawowej. Dokładnie opisuję ją w tej recenzji: http://bajkochlonka.pl/2018/10/11/o-zajaczku-filipie-ktory-ze-strachu-dokonal-wielkich-czynow/

,,Filip, lis i magia słów” to najnowsza książka, równie mądra i poruszająca ważne wartości, jak jej poprzedniczka. Główny bohater najpierw poznaje zająca z zupełnie innym podejściem do świata, niż on sam. Później, wspólnie z rodzicami zaczynają grać w ,,Ja jestem”, która finalnie pomaga mu wyjść z opresji.

To niezwykła zabawa, która polega na mówieniu o sobie tylko pozytywnych rzeczy. W obecności bliskich, którzy je potwierdzają, nabiera się przekonania o własnej wartości. Uczy się doceniać siebie i nie trzeba więcej udowadniać swoich cech, o których ma się przekonanie, że są znane innym istotom.

Gra ,,Ja jestem” to także zdobywanie umiejętności komplementowania oraz odbierania pochwał, które w dzisiejszych czasach są bardzo często zaniedbywane na poczet wysławiania wyłącznie swojej osoby.

Zajączek Filip w najbardziej dramatycznym momencie książki, wpada do dołu. Ale nie jest tam sam, towarzyszy mu lis, który go ścigał. Zajączek jest przerażony, ale rudzielec zapewnia go o swojej niewinności. Mówi, że chce się z nim zaprzyjaźnić.

Z tej historii wypływa wiele pięknych morałów, ale jeden szczególnie zapadł w moją pamięć. Filip mówi do lisa, że na zaufanie trzeba sobie zasłużyć czynami, a piękne słowa to za mało. Rudzielec, żeby zdobyć zajączka za przyjaciela, musi pokazać mu, że nie ma złych zamiarów oraz jest gotów do porzucenia poprzednich przyzwyczajeń.

Książka uczy także tolerancji i patrzenie na osoby ponad pryzmatem przyzwyczajeń i stereotypów. Komentarz na końcu pozycji od autorki, skierowany do rodziców, wychowawców i nauczycieli, pozwala jeszcze bardziej zagłębić się w przemycane wartości.

Na początku miałam wrażenie, że ,,Filip, lis i magia słów” jest może nieco przegadana. Z drugiej strony autorka buduje dramaturgię na dialogach, a rozmowy nie mają demagogicznego tonu. Udało się jej w tak stosunkowo krótkiej książce przekazać wiele cennych uwag dotyczących nie tylko wychowania, ale także funkcjonowania w społeczeństwie.

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 4-ego roku życia. Jestem przekonana, że wspólne czytanie jej z rodzicami wiele je nauczy i spędzą miło czas.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwp.pl/filip-lis-i-magia-slow.html

Artykuł Filip, lis i magia słów – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.