To komiks bardziej chaotyczny, a zarazem wyraźniej skupiony na relacjach między bohaterkami. Kolejny raz spodziewajcie się sporej dawki absurdalnego humoru, będącego w wielu miejscach niczym zasłona. Zasłona, za którą skrywają się wątki cięższego kalibru – rozważania na temat odpowiedzialności, sensu wspólnoty czy ceny bycia wiedźmą.

➜ Tytuł: Krocząca we mgle 2. Chimery
➜ Seria: Krocząca we mgle
➜ Scenariusz: Stéphane Fert
➜ Rysunki: Stéphane Fert
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemn

Mgła, która jeszcze się zagęszcza

W drugim tomie od razu jesteśmy wrzuceni w wir akcji – dobrze więc wcześniej odświeżyć sobie tom pierwszy, żeby nadążyć za fabułą. Mgła przestaje być odległym zagrożeniem i staje się aktywnym uczestnikiem opowieści. Przestrzenią, w której rodzą się tytułowe chimery, ale też lęki, konflikty czy napięcia pomiędzy bohaterkami.

Fert konsekwentnie unika prostych wyjaśnień. Magia nie działa tu jak niezawodne narzędzie, z którego można bez ograniczeń korzystać. Jest wadliwa, nieprzewidywalna, groteskowa, a często wręcz irytująco nieposłuszna. To właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że Krocząca we mgle 2. Chimery staje się opowieścią o świecie, w którym nikt nie ma pełnej kontroli – zarówno nad rzeczywistością, jak i nad sobą.

Siostrzeństwo w wiedźmim kręgu

Jednym z najmocniejszych elementów drugiego tomu jest wyraźne przesunięcie akcentów w stronę relacji między wiedźmami. Fert zdejmuje z siostrzeństwa romantyczną aurę i pokazuje je jako proces trudny, pełen tarć, nieporozumień i emocjonalnych pęknięć. Bycie razem nie zapewnia automatycznej ochrony – czasem wręcz przeciwnie.

Bohaterki muszą mierzyć się z własnymi ambicjami, lękami i oczekiwaniami wobec innych. Wspólnota okazuje się strukturą kruchą, wymagającą ciągłego negocjowania granic. Autor mówi w Kroczącej we mgle o bliskości i solidarności dalekich od ideału – o ich męczącej stronie, związanej z odpowiedzialnością, której nie da się uprościć lub przeskoczyć za pomocą magicznej iluzji.

Humor i kontrolowany chaos

Mimo tematów wymagających od czytelnika pewnych refleksji, Fert nie rezygnuje z charakterystycznego dla tej komiksowej serii humoru. Absurdalne dialogi, prześmieszne wtrącenia bohaterek czy nieoczekiwane zwroty akcji i groteskowe detale wizualne rozładowują napięcie, ale też działają na korzyść tych bardziej dramatycznych scen.

Chaos narracyjny jest tu również środkiem wyrazu. Przeskakiwanie z jednych do drugich bohaterek czy brak klarownych puent dla scen wywołuje w odbiorcy wrażenie, że ten przedstawiany przez autora świat jest światem w stanie rozkładu – niepozbawionym jednak szans na ponowne odrodzenie.

Malarskie inspiracje

Warstwa wizualna wydaje się powielać ten koncept. Styl Ferta, gdzie kolory są ciemne, dość przytłaczające, a kadry klaustrofobiczne, dobrze oddaje ideę wszechobecnej mgły. Na rozkładówkach widać także wyraźne malarskie nawiązania do twórczości Goi – szczególnie do słynnego motywu Saturna pożerającego własne dzieci. Przygaszone barwy, deformacja, poczucie zagrożenia i nieuchronności. Fert wykorzystuje te inspiracje, by wzmocnić emocjonalny ciężar opowieści i podkreślić, że mamy do czynienia z baśnią daleką od niewinności.

Dla kogo są Chimery?

Krocząca we mgle 2. Chimery to tom, który nie stawia ostatniej kropki w opowieści. Jest kluczowy w narracji, bo zarysowuje wyraźniej postać głównej bohaterki – jednocześnie zdradzając jej pochodzenie. Celowo, wiele wątków pozostaje jednak otwartych, a wręcz zawieszonych w akcji.

Dla czytelników znających pierwszy tom jest to rozwinięcie logiczne i satysfakcjonujące. Dla nowych odbiorców wejście w ten świat bez znajomości początku może być trudne, a nawet niemożliwe. To komiks dla czytelników nastoletnich i dorosłych, którzy szukają w fantastyce czegoś nieoczywistego – może nawet liczą na pewnego rodzaju magiczny realizm. Chimery to kontynuacja odważniejsza, mroczniejsza i bardziej emocjonalna. Sprawdzajcie dostępność tej serii na stronie wydawnictwa Timof Comics.

FAQ – Krocząca we mgle 2. Chimery

Czym jest Krocząca we mgle 2. Chimery?

Krocząca we mgle 2. Chimery to drugi tom autorskiej serii komiksowej stworzonej przez Stéphane Fert. To mroczna, baśniowa opowieść fantasy, która łączy humor, absurd i niepokojącą refleksję nad magią, wspólnotą oraz odpowiedzialnością.

Czy Chimery można czytać bez znajomości pierwszego tomu?

Technicznie tak, ale nie polecam. Drugi tom mocno rozwija wątki, relacje i świat przedstawiony z pierwszej części. Znajomość Kroczącej we mgle znacząco pogłębia odbiór Chimer i pozwala lepiej zrozumieć emocjonalne napięcia między bohaterkami.

Dla jakiego wieku przeznaczony jest komiks Krocząca we mgle 2. Chimery?

To komiks skierowany do nastolatków i dorosłych czytelników. Porusza tematy relacyjne, moralne oraz egzystencjalne, a także operuje mroczną symboliką i niejednoznaczną narracją, które mogą być trudniejsze w odbiorze dla młodszych odbiorców.

Czy Chimery są zamkniętą historią?

Nie. Drugi tom rozwija świat i bohaterki, ale pozostawia wiele wątków otwartych. To wyraźny sygnał, że opowieść nie została jeszcze domknięta i seria będzie kontynuowana.

Artykuł Krocząca we mgle 2. Chimery – recenzja komiksu o siostrzeństwie i magii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Hooky. Król wiedźm. Tom 1, Hooky. Zaginiony książę. Tom 2
➜ Seria: Hooky
➜ Autorka: Míriam Tur Bonastre
➜ Rysunki: Míriam Tur Bonastre
➜ Tłumaczenie: Jacek Konieczny
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kiedy tematyka czarownic wydaje się już do cna wyeksploatowana i ograna, przychodzi pora na wiedźmy! Powracamy więc do korzeni, gdzie wiedza naprawdę ma znaczenie, szczególnie wtedy, kiedy dotyczy przyszłości oraz można ją… podpatrzeć w szklanej kuli.

Skąd seria Hooky ma swoją nazwę?

Hooky to zupełnie nowa seria komiksowa, która ukazała się nakładem wydawnictwa Wilga. Obecnie dostępne są już dwa tomy, oferujące ponad 700 stron niezwykłych przygód! Autorką jest Miriam Bonastre Tur – hiszpańska artystka, która swój pomysł początkowo rozwijała w apce Webtoon.

O tej platformie wspominałam już przy okazji dwóch innych serii komiksowych:

• Lore Olympus,
• un0rdinary.

Hooky to propozycja jednak dla nieco młodszych czytelników. Jej nazwa nawiązuje do angielskiego wyrażenia ,,play hooky”, które można przetłumaczyć najprościej jako ,,pójście na wagary”.

W komiksie bohaterowie nie tyle jednak umyślnie unikają szkoły, co początkowo przez splot przypadków, a później – na skutek świadomych decyzji, unikają miejsca, gdzie ktoś mógłby zaszczepić w nich jakąś groźną myśl. Jednak po kolei.

Hooky. Król wiedźm. Tom 1

Obecnie dostępne są dwa tomy komiksowej serii, a kolejne zdążyły zostać już zapowiedziane. Pierwszym jest Hooky. Król wiedźm, w którym poznajemy głównych bohaterów, ich antagonistów, a także mamy szansę przyjrzeć się postaciom pod kątem charakterologicznym.

Czytelnicy mogą też wyciągnąć swoje pierwsze wnioski i przekonać się, dlaczego ten cykl stał się tak dużym bestsellerem na świecie. Tym, co jednak finalnie przekona każdego do Hooky jest idea uprawiania magii – można się jej bowiem po prostu nauczyć, nawet jeżeli nie urodziło się wiedźmą!

Braterska i siostrzana solidarność

Dwójką głównych bohaterów jest Dani oraz Dorian, bliźnięta, którzy diametralnie się od siebie różnią. Dziewczynka jest otwarta i towarzyska. Dobrze sobie radzi z zadaniami manualnymi – nieźle wychodzi jej latanie na miotle czy orientowanie się w terenie.

Z kolei Dorian czuje się samotny. Często zdarzają mu się niezręczności w towarzystwie i ma trudności, żeby dogadać się z rówieśnikami. Z nauką radzi sobie jednak świetnie, a rzucanie zaklęć przychodzi mu z niebywała łatwością. Z czasem będzie można zaobserwować jak tych dwoje doskonale się uzupełnia, ale i wspiera.

Dziecięca spontaniczność oraz beztroska mieszają się w Hooky. Król wiedźm z próbą uczenia się ponoszenia konsekwencji za własne decyzje.

Zamęt sieje pojawienie się również pozostałych postaci. Na przykład księżniczka Monika, która wyrusza z misją ratunkową za swoim porwanym księciem i w trakcie podróży odkrywa, że nie chce być stereotypową królewną. Takich wielowymiarowych, ciekawych postaci jest w Hooky znacznie więcej.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/hooky-krol-wiedzm-tom-1-miriam-tur-bonastre-sku457666ac8506504bb9b8.html

Hooky. Zaginiony książę. Tom 2

Ich perypetie kontynuowane są w części drugiej serii. Nieco lepiej poznajemy tam m.in. kulisy dorastania najstarszego z braci Wytte’ów. Damien, który początkowo się zbuntował, a później zdecydował się objąć bardzo ważną rolę w społeczności wiedźm, obwinia się za wydarzenia z przeszłości.

Chłopak prowadzi grę na dwa fronty. Z jednej strony chce trzymać rodziców na dystans, ale z drugiej – zależy mu, żeby ochronić swojego przyjaciela. W Zaginionym księciu wiele się wydarzy. Będzie tu sporo retrospekcji, ale też momentów, które mocno odbiją się na głównych bohaterach.

W drugim tomie czytelnicy będą mieli szansę zobaczyć jak Dorian i Dani dorastają, zmieniają się, stają się potężniejsi, ale także bardziej świadomi tego, co wokół nich się dzieje. Tym samym – zostaną narażeni na jeszcze większe niebezpieczeństwa, a oparcia oraz siły będą musieli szukać w zaufanych przyjaciołach.

Dlaczego warto sięgnąć po serię o wiedźmach Hooky?

Hooky jest serią komiksową, a to znaczy, że spodoba się także tym osobom, które nie przepadają za czytaniem. Ponadto, można tam natrafić na sabat czarownic, smoki, pierwsze zauroczenia czy też… zostać świadkami wojny ludzi i wiedźm. Jest bardzo emocjonująco oraz ciekawie.

Hooky to niezwykle wciągająca – z każdą stroną coraz bardziej, seria w której autorka pokazuje, żeby nie oceniać innych przez pryzmat grupy z jakiej się wywodzą. Akurat tutaj mamy przykład wiedźm i ludzi, ale bardzo prosto można odnaleźć w tej historii analogię do różnego pochodzenia, koloru skóry, itp.

To historia o tolerancji, solidarności, relacjach oraz poszukiwaniu siebie i swoich mocnych stron. Hooky spodoba się czytelnikom już powyżej 8 roku życia. Będzie wspaniałą przygodą oraz możliwością oderwania się od codzienności.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/hooky-zaginiony-ksiaze-tom-2-miriam-tur-bonastre-sku1899d4e3611a89e427ca.html

Artykuł Hooky – recenzja komiksów dla dzieci o wiedźmach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Wielka księga smoczych legend, Wielka księga leśnych istot
➜ Seria: Fantastyczne stworzenia
➜ Autorka: Tea Orsi
➜ Ilustracje: Anna Lang
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wielkie księgi o fantastycznych stworzeniach? To temat idealny dla Bajkochłonki! Od chwili, gdy zaczęłam pisać o książkach dla dzieci, z wielką uwagą śledzę lektury traktujące o magicznych, oddziałujących na wyobraźnię istotach. Wraz z dwiema nowościami od wydawnictwa Wilga, które wybrałam do tego wpisu, czytelnik ma szansę poznać nie tylko legendy z różnych stron świata, ale także lepiej przyjrzeć się samym ich bohaterom.

Autorkami serii ,,Fantastyczne stworzenia” są Tea Orsi, pisarka odpowiedzialna za tekst oraz Anna Lang – utalentowana artystka, o której wspominałam już m.in. przy okazji ,,Wielkiej Księgi Smoków” i ,,Baśniach braci Grimm”. Tym razem zabierają nas do świata smoków oraz leśnych istot, w których przewodniczkami są małe, pełne pasji dziewczynki.

Wielka księga smoczych legend

W tej dużej formatem książce poznajemy dawne opowieści o smokach, które przetrwały próbę czasu. Narratorką jest aspirująca opiekunka fantastycznych stworzeń. Dziewczynka od swoich smoczych przyjaciół słyszała wiele wspaniałych historii i postanowiła się nimi podzielić z czytelnikami.

W książce ,,Wielka księga smoczych legend” znajdziecie więc pełen przekrój opowieści z różnych zakątków świata, w których znaczącą rolę odegrały właśnie smoki. Nie zabraknie tutaj słynnych legend o nieustraszonym świętym Jerzym, głośnej historii o smoku walijskim czy nawet polskiej opowiastki o naszej krakowskiej bestii spod Wawelu.

Wybrane do zbioru bajki są podpisane nazwą kraju z którego pochodzą, a często nawet zawierają szerszy rys historyczny. Ogólnie jednak to skrótowo opisane legendy, w których autorka skupiła się przede wszystkim na przekazaniu ogólnego sensu danej opowieści. 

Jestem przekonana, że ten przekrojowy sposób opowiadania historii, przy jednocześnie bogatych w ilustracje rozkładówkach w disneyowskim stylu zachęci dzieci w każdym wieku do częstego sięgania po ,,Wielką księgę smoczych legend”. Polecam ją czytelnikom powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/fantastyczne-stworzenia-wielka-ksiega-smoczych-legend-tea-orsi-sku46d78bc38542fd8475ec.html

Wielka księga leśnych istot

Przenieśmy się jednak z powietrza znowu na ziemię, gdzie w leśnych ostępach królują bohaterowie kolejnej książki z serii ,,Fantastyczne stworzenia”! Tym razem przewodniczkami zostają kuzynki Erin i Nora. Po odnalezieniu niezwykłego pamiętnika po swojej babci, postanawiają kontynuować jej dzieło i zapełniać kolejne strony opowieściami o leśnych stworzeniach.

W ,,Wielkiej księdze leśnych istot” nie brakuje więc tak znaczących postaci jak: wróżek, trolli, nimf wodnych lub wiedźm. Ale są też bohaterowie dużo mniej znani, jak np. Ghillie Dhu czy Sanziene. Słyszeliście już kiedyś o nich?

Każda istota, zanim zostanie zaprezentowana w opowieści, jest charakteryzowana i opisywana. Dzięki temu można dowiedzieć się, jakie są jej najważniejsze cechy, co lubi lub jakich zachowań warto przy niej unikać.

Dodatkowo ta część skrywa w sobie quiz o leśnych istotach! Na końcu książki można sprawdzić swoją wiedzę i zweryfikować jak uważnie słuchało się opowieści za pomocą dziesięciu pytań. Polecam ,,Wielką księgę leśnych istot” czytelnikom powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/fantastyczne-stworzenia-wielka-ksiega-lesnych-istot-tea-orsi-sku764306e118915e7218ff.html

Fantastyczne stworzenia

Cała seria o fantastycznych stworzeniach składa się na ponadczasowe historie, których głównym celem jest niesienie przesłania o byciu odważnym, dobrym i uczciwym. Dzięki prostolinijnej, a jednak współczesnej narracji, gdzie występuje wiele wtrąceń głównych bohaterek, dzieci chętniej angażują się w fabułę i szybciej przyswajają tekst.

Gdybym miała wybrać swoją ulubioną książkę cyklu ,,Fantastycznych stworzeń”, pewnie przewrotnie wskazałabym na ,,Wielką księgę leśnych istot”. Mam wrażenie, że zawarte w niej opowieści są bardziej oryginalne, nieco szerzej rozbudowane i mają ciekawe przesłania. Z drugiej strony z pewnością warto zaopatrzyć się w obie książki, żeby poznać jeszcze więcej legend z Europy, Azji czy obu Ameryk.

Artykuł Fantastyczne stworzenia – nowa seria od wydawnictwa Wilga pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Unka Odya

Rysunki: Unka Odya

Wydawnictwo: 23

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Choć bardzo staram się być na bieżąco z wybitną literaturą, czasami (tak jak w tym przypadku) coś mi umknie w tłumie pozostałych nowości. 

,,Brom” jest komiksem z 2019 roku. W pełni autorsko zadebiutowała nim Unka Odya w Wydawnictwie 23. Przy okazji premiery drugiego tomu (też już go mam i wkrótce tutaj zrecenzuję), sięgnęłam do części pierwszej, który swoją drogą został okrzyknięty Najlepszym Polskim Albumem na 30. Międzynarodowym Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi. Zdobył także tytuł Orient Men w kategorii Najlepszy polski komiks (2019).

Gdyby chcieć opisać ten komiks w kilku słowach, pewnie trzeba byłoby napisać, że: to historia nastolatków, którzy za sprawą wyjątkowej wrażliwości dostrzegają zjawiska i istoty, będące dla innych wyłącznie wyssanym z palca bajdurzeniem. 

Nie jest to jednak opowieść z uniwersum Stranger Things czy The Umbrella Academy. ,,Brom” osadzony jest głęboko w mitologii słowiańskiej i choć takich książek powstaje ostatnio coraz więcej, to jednak dawno nie widziałam tak dobrze zrealizowanego komiksu o tej tematyce.

Głównym bohaterem jest tytułowy chłopak Brom, którego poznajemy akurat w momencie, kiedy dostaje niespodziewany telefon od swojej jeszcze bardziej niespodziewanej kuzynki. W ramach odnowienia rodzinnych więzi, wyrusza w drogę do Kartuz, gdzie ma poznać nieznaną sobie wcześniej część spokrewnionych od strony ojca osób. Na miejscu okazuje się, że powód jego wizyty był zgoła inny, a kuzynka Marysia na stałe zagości w jego licealnym życiu.

Komiks składa się na pięć rozdziałów, gdzie każdy dedykowany jest w zasadzie innej istocie lub zjawisku. Bohaterowie dopiero kształcą się na tropicieli pod okiem dorosłego przewodnika, czyli matki Broma. Kobieta jest wiedźmą, która dla dobra syna zamierzała porzucić swoją profesję, ale ewidentnie świat miał według niej inne zamiary.

Teraz, dla własnego bezpieczeństwa, muszą zgłębiać techniki słowiańskich bestii, przy okazji lepiej poznając także siebie. Rozdziały uzupełnione są dodatkowymi stronami, które wydają się być wyrwanymi fragmentami z bestiariuszy. Nieco naiwnie kojarzą mi się z mechaniką pokedexa, który z każdym złapanym pokemonem, uaktualniał dane na urządzeniu. Szczerze mówiąc bajecznie byłoby być w posiadaniu takiej zabawki ze stworami z mitologii słowiańskiej! 

Wracając jednak do komiksu – nie brak w nim także świetnego rysu relacji pomiędzy bohaterami, pierwszych zauroczeń oraz prób określenia własnej tożsamości.

Z przyjemnością sięgnę po drugi tom tej serii, żeby jeszcze raz zanurzyć się w uniwersum, który serwuje nam kreatywny mózg Unki Odya.

Polecam ,,Broma” czytelnikom powyżej 15 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://wydawnictwo23.pl/katalog/brom/

Artykuł Brom – recenzja albumu komiksowego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Dobromiła Agiles

Ilustracje: Urszula Gireń

Wydawnictwo: Kobiece

Rok wydania: 2021

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamiętam, że kulturą słowiańską zaczęłam interesować się już dość wcześnie. Jeszcze jako kilkulatka dostałam od taty książkę ,,W skarbnikowim królestwie”, którą mam do dzisiaj. To był taki zbiór śląskich legend, który niezwykle mnie wtedy zainteresował. Później poszukiwałam książek związanych z mitologią słowiańską, ale tych także było jak na lekarstwo. Sama robiłam zielniki, różnego rodzaju notatniki, a nawet dostałam od mamy zeszyt z jej młodości z wróżbami i znaczeniem roślin czy ziół. 

Gdybym mając te kilkanaście lat, trafiła na taką książkę jak ,,Słowiańska wiedźma. Rytuały, przepisy i zaklęcia naszych przodków”, z pewnością byłabym bardziej niż szczęśliwa! Jej autorką jest Dobromiła Agiles, która może tytułować się mianem prawdziwej czarownicy. Jest arcykapłanką łódzkiego konwentu Wiccan Tradycyjnych, nauczycielką, dziennikarką, pisarką oraz mamą. 

W pięknie wydanej książce dzieli się swoją wiedzą na rozmaite tematy związane z wątkami magicznymi, pradawną wiedzą, przepisami czy nawet zagadnieniami o gimnastyce, ubraniach i makramach. 

W ,,Słowiańskiej wiedźmie” zanim czytelniczki (bo jest to książka kierowana przede wszystkim do kobiet) poznają bardziej szczegółowe wątki, czeka merytoryczny wstęp. Autorka dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat długoletniego pomijania polskiej prakultury, a inspirowania się przede wszystkim zwyczajami podpatrywanymi zza granic kraju. 

W książce wykładane są absolutne podstawy wierzeń pogan, wraz z uwzględnieniem wszystkich istotnych postaci. Męskiego Swaroga, Jarowita, Leszego czy Welesa, poprzedzają – Dziewanna, Łada, Zorza oraz Mokosz. O każdym z nich można dowiedzieć się czegoś interesującego i inspirującego. Oprócz Bogiń i Bogów autorka nie zapomina także o ważnej roli znachorek, szeptuch a nawet znanej z wielu bajek, choć ze znacznie starszą historią – Babie Jadze. 

Inne rozdziały opisują amulety, przedstawiają właściwości polskich ziół i roślin, a nawet podają przepisy na zaklęcia miłosne, zdrowotne czy poprawiające urodę. 

,,Słowiańska wiedźma. Rytuały, przepisy i zaklęcia naszych przodków” jest więc książką, która zainteresuje osoby związane z naturą, poszukujące słowiańskiej tożsamości oraz alternatywy duchowego życia.

Polecam ją czytelniczkom powyżej 16 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://www.wydawnictwokobiece.pl/produkt/slowianska-wiedzma-rytualy-przepisy-i-zaklecia-naszych-przodkow/

Artykuł Słowiańska wiedźma. Rytuały, przepisy i zaklęcia naszych przodków – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Elekt” + ,,Dodatek Spiż”, ,,Dodatek Wiedźmy”

Autor: Krzysztof Głośnicki

Ilustracje: Katarzyna Malinowska

Rok wydania: 2019

Wydawnictwo: WhatTheFrog

Czas gry: ok. 60 do 90 minut

Liczba graczy: od 2 do 4 graczy

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

,,Świat był niegdyś pięknym miejscem, pełnym kolorowych świateł, błyszczącego chromu i zdumiewającej technologii. Został zniszczony w wyniku okultystycznej apokalipsy, gdy wtargnęły do niego upiory i zapanowała Ciemność” – tak rozpoczyna się wprowadzenie do jednej z ciekawszych planszówek, w które miałam ostatnio szczęście  zagrać. 

,,Elekt” jest grą polskich twórców, autora Krzysztofa Głośnickiego, ilustratorki Katarzyny Malinowskiej oraz graficzki Joanny Cetnarskiej, wydanej przez markę What The Frog. Powstała zainspirowana literaturą Michała ,,Furiatha” Markowskiego. To planszówka dla od dwóch do czterech graczy, której mechanizm opiera się przede wszystkim na rywalizowaniu między zawodnikami oraz jak najszybszym zdobyciu 7 wymaganych do zwycięstwa tytułów. 

W przypadku tego tytułu zadbano o każdy szczegół – począwszy od świetnej strony graficznej po… muzykę towarzyszącą rozgrywce! Możecie się nią zainspirować już teraz, klikając tutaj: https://whatthefrog.pl/elekt/

Pudełko podstawowej wersji ,,Elekta” zawiera 38 żetonów, 100 kart w formacie 65x100mm, znacznik pierwszego gracza, 3 planszetki stref oraz krótką i niezwykle czytelną instrukcję. 

Na początku każdy z graczy dostaje zestaw podstawowych kart (tworzą je potwory z błękitnej tali). Znajdziecie wśród nich m. in. Bezimiennego, Dygnitarza czy Zabójcę. Im więcej dodatków do gry posiadacie, tym bardziej urozmaicona staje się zabawa, ponieważ grono podstawowych bohaterów się rozszerza. Ja miałam przyjemność dołączyć do swojej rozgrywki także dodatek ,,Spiż” oraz ,,Wiedźmy” – oba bardzo polecam! 

Oprócz podstawowych kart gracz dysponuje także Żarem , czyli jednostką płatniczą w planszówce oraz kartami Jednostek Elitarnych. Je zazwyczaj pojedynczo dobiera się na początku każdej tury.

Rozgrywka dzieli się na 4 fazy – wyżej wspomnianą Fazę Rekrutacji, Fazę Przydziału, Fazę Konfrontacji oraz Fazę Zakończenia Rundy. Mówiąc prościej, po uzupełnieniu kart, rozkładamy je w 3 strefach (o których powiem za chwilę), sprawdzamy którego gracza karty są silniejsze, a następnie zgarniamy nagrody. Stawka jest wysoka, ponieważ cały czas walczymy o tytuły, status cesarza oraz przywileje, których celem jest pomóc nam w dalszych turach. 

Każda Faza Przydziału rozpoczyna się od ułożenia kart w Strefie Misji, Strefie Wpływów oraz w Strefie Dworu. Oprócz tego, że Strefa Misji oraz Strefa Wpływów nagradzają graczy tytułami, to także wiążą się z nimi różne (czasami niewygodne) zadania do wykonania. 

W ,,Elekcie” najbardziej istotną kwestią jest planowanie i przewidywanie ruchów przeciwnika. Musimy zastanowić się, które Strefy będzie obsadzał najbardziej, żeby utrudnić mu zwycięstwo lub samemu skupić się na innej Strefie. Co jest ogromym atutem tej planszówki – losowość jest tu naprawdę bardzo niewielka. Wszystko zależy od strategii graczy. To trochę jak partyjka szachów, którą rozgrywa się w otoczeniu postapokaliptycznych potworów i zniszczonego krajobrazu.

Podstawowa wersja ,,Elekta” będzie świetną propozycją gry zarówno dla nastolatków jak i dorosłych. ,,Dodatek Wiedźmy” jest oznaczony znakiem +18 lat ze względu na dość odważne ilustracje, ale szczerze powiedziawszy, nie ma w nich za dużo kontrowersji. 

To naprawdę świetna propozycja klimatycznej gry, która wciąga i się nie nudzi (nawet po wielu rozgrywkach tego samego dnia!), a w ramach nagrody wykrzyczenie później wszystkich tytułów zwycięzcy i złożenie mu hołdu to doskonały pomysł, żeby rzeczywiście poczuć się jak wygrany

Polecam ,,Elekta” od 16. roku życia.

Grę do recenzji przekazało Wydawnictwo WhatTheFrog:

Artykuł Recenzja gry ,,Elekt” wraz z dodatkami pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.