➜ Tytuł: Drakula
➜ Scenariusz na podstawie powieści Bram Stokera: Fernando Fernandez
➜ Ilustracje: Fernando Fernandez
➜ Tłumaczenie: Jakub Jankowski
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Jedną z najsłynniejszych, najbardziej ekscytujących i niepokojących historii grozy wszechczasów jest powieść Brama Stokera, która została spisana w 1897 roku. Jej główny bohater – arystokrata z rumuńskiej Transylwanii, to z kolei esencja czarnego charakteru, który pozbawiony skrupułów, skupia się wyłącznie na zaspokajaniu własnych żądz. 

Które wydanie Drakuli warto wybrać?

Drakula od dziesięcioleci fascynuje oraz niepokoi. Połączenie jego magnetyzmu, eleganckiego stylu z bezwzględnością oraz szaleństwem sprawia, że trudno nie gardzić nim i jednocześnie, nie czuć wobec tej postaci swego rodzaju respektu.

Długo szukałam wydania, które udźwignęłoby ciężar oczekiwań wobec tej powieści. Nie wystarczy bowiem zrobić dobrą okładkę z barwionymi brzegami, żeby oddać całą esencję Drakuli. Na szczęście, za tę pozycję zabrało się wydawnictwo Mandioca. I zrobiło to w taki sposób, że lepiej prawdopodobnie już się nie da.

Malarstwo olejne oraz powieść grozy

Tym, co sprawia, że ten Drakula robi tak ogromne wrażenie, jest nie tylko bardzo dobre opracowanie scenariusza, gdzie zostały wytypowane najważniejsze i rzeczywiście najbardziej istotne dla fabuły wątki. 

To połączenie ogromu pracy oraz niesamowitego talentu Fernando Fernandeza, który zdecydował do tej adaptacji wykonać komiksowe kadry za pomocą… farb olejnych i płótna. Każda rozkładówka Drakuli składa się więc z ręcznie namalowanych, zachwycających i ponadczasowych obrazów. 

Alternatywna okładka komiksowego wydania Drakuli 

Początkowo pojedyncze epizody komiksu publikowane były w hiszpańskim piśmie ,,Creepy” (od 1982 roku), żeby finalnie znaleźć miejsce w zbiorczym albumie. Drakula od wydawnictwa Mandioca z przekładem Jakuba Jankowskiego to niemal wierne odwzorowanie wydania, które ukazało się na 40-lecie tej pozycji, pod szyldem wydawnictwa cARTem.

Wyjątkiem jest prezentowana w tej recenzji, alternatywna okładka, namalowana przez polskiego malarza Owedyka Krzysztofa ,,Prosiaka”, którego wiele osób może kojarzyć z serii autorskich obrazów o kotach umiejscowionych w polskiej realiach (taka kocia wersja Anubisów od Joanny Karpowicz).

Najlepsza adaptacja powieści Bram Stokera

Jeżeli więc zależy Wam na adaptacji Drakuli, która jest wiernie oddaną myślą Bram Stokera oraz wpisuje się w wizualny schemat tradycyjnych horrorów (jak np. w filmach Alfreda Hitchcocka z pięknymi aktorkami oraz mężczyznami o klasycznej urodzie) – to wydanie będzie więcej niż strzałem w dziesiątkę.

Biorąc pod uwagę charakter powieści, myślę że jest to jedyne wydanie, które nie tylko przetrwa próbę czasu, ale dodatkowo będzie niezmiennie robiło tak duże wrażenie na swoich odbiorcach. Polecam dorosłym czytelnikom.

Link do strony wydawnictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Drakula-z-alternatywna-okladka/948

Artykuł Drakula z obrazami Fernando Fernandeza – recenzja komiksu 18+ pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Skrzynka potworów

Autor: Enric Lluch

Ilustracje:  Fernando Falcone

Tłumaczenie: Karolina Jaszecka

Wydawnictwo: Tako

Rok wydania: 2013

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jak trudne jest życie, kiedy ma się zęby nie w formie wie tylko ten, kto sam tego doświadczył. Higiena jamy ustnej może mieć duże znaczenie nie tylko dla ludzi, ale jak się okazuje również dla istot nadnaturalnych.

Książka ,,Wampir” z niezwykłej serii Skrzynka potworów od Wydawnictwa Tako opowiada właśnie o sytuacji niemal beznadziejnej – kiedy potrzebujący bohater nie jest w stanie zaspokoić swojego głodu.

Autorem historii jest Enric Lluch, a przyprawiające o dreszcz ilustracje to dzieło Fernanda Falcona. Książka jest drugą częścią z dziesięciu. Wszystkie łączy postać autora, jednak każda z nich została zobrazowana przez innego artystę. 

Mimo tematyki, to pełne uroku opowieści, które doskonale zachowują nastrój pełen mroku, tajemnicy i szemranych historii, opowiadanych w blasku świeczki lub ogniska. 

Głównym bohaterem tej jest wampir Władek, który bardzo chce umówić się na wizytę do stomatologa, jednak gabinety dentystyczne nie pracują w nocy.

Szuka więc kolejnych rozwiązań, które niestety zupełnie się nie sprawdzają.

Zrezygnowany postanawia zamówić pizzę i chwilę później pojawia się u niego tajemniczy reżyser. Zaprasza go do swojego filmu. 

Władek jest niezwykle podekscytowany, ponieważ w finałowej scenie będzie miał za zadanie ugryźć aktorkę w szyję! Czy sobie poradzi, a jego kiełki go nie zawiodą?

Koniecznie sprawdźcie! 

,,Wampir” to niewielka objętościowo książka, w której autor buduje humor na podstawie absurdu przedstawianych sytuacji. 

Po jej lekturze zdecydowanie ma się ochotę na wszystkie pozostałe 9 części, które jeśli choć w połowie dorównują fabularnie i wizualnie tej pozycji, będą bardzo udanie spędzonym czasem w towarzystwie nietypowych bohaterów. 

Choć nie ma się tu wrażenia moralizatorskiego podejścia do czytelnika, to trudno nie zgodzić się z przesłaniem tej książki, że o swoje zęby warto dbać, nawet jeżeli nie jest się wampirem. 

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 7. roku życia.

Link do strony Tu się czyta: https://tusieczyta.pl/pl/skrzynka-potworow/76-wampir-9788362737222.html?search_query=Skrzynka+potworow&results=12

Artykuł Wampir – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Najciekawsze książki w których jest cała masa potworów, duchów i czarownic – postaci, jakie najlepiej czują się w Halloween.

Te opowieści pozwolą nie tylko oswoić dzieci ze strachem, ale także nabrać pewności siebie i przede wszystkim – świetnie się bawić! 

Pozycje podzieliłam według wieku. Po kliknięciu na zdjęcie, zostaje się przeniesionym na stronę z recenzją. 

 Miłego przeglądania!

Wiek: od 2 do 5 lat

Tytuł: ,,W twojej książce jest potwór”

Autor: Tom Fletcher

Ilustracje: Greg Abbott

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Strasznie brzmiące słowo ,,potwór” straciło na sile. Teraz stworek zamieszkujący książkę stał się w zasadzie zwierzątkiem, które trzeba strofować i uczyć jak traktować lektury. Z którym można się bawić, a nawet którym należy się opiekować.

Tytuł: ,,Kto straszy, Albercie?”

Autor: Gunilla Bergström

Ilustracje: Gunilla Bergström

Wydawnictwo: Zakamarki

,,Kto straszy, Albercie?” to książka, która będzie dobrym początkiem do rozpoczęcia rozmowy na temat strachu. Na jej przykładzie można wytłumaczyć jak działa wyobraźnia oraz dlaczego się boimy. 

Tytuł: ,,O duchu, który się bał”

Autor: Sanna Töringe

Ilustracje: Kristina Digman

Wydawnictwo: Zakamarki

W wielkim domu, w środku ciemnego lasu mieszkali różni osobliwi lokatorzy. Żyli jednak nieświadomi swojego towarzystwa, dopóki mama małej dziewczynki nie opowiedziała jej na dobranoc bajki. Wtedy wszystko się zmieniło.

Tytuł: ,,Potrzebuję mojego potwora”

Autor: Amanda Noll

Ilustracje: Howard McWilliam

Wydawnictwo: Czy-tam

W dużym skrócie – mały Ignaś przygotowuje się do snu, ale znajduje pod łóżkiem kartkę. To wiadomość od jego potwora, z której dowiaduje się, że Gab poszedł na ryby i prędko nie wróci.

Tytuł: ,,Przepraszam, czy jesteś czarownicą?”

Tekst: Emily Horn

Ilustracje: Paweł Pawlak

Wydawnictwo: Muchomor

Głównym bohaterem tego picturebooka jest czarny kot Herbert. Spędza on całe dnie na przesiadywaniu w bibliotece i czytaniu książek. Pewnego dnia dowiaduje się z jednej z nich o czarownicach, a co więcej – udaje mu się przeczytać, że uwielbiają one koty, takie jak on.

Wiek: od 6 do 8 lat

Tytuł: ,,Mortynka”

Autor: Barbara Cantini

Ilustracje: Barbara Cantini

Wydawnictwo: Debit

Książka opowiada o dziewczynce zombie, która mieszka z ciotką Agonią w wielkiej i opuszczonej willi, i czuje się nieco samotnie. Co prawda towarzystwa dotrzymuje jej pies Smutas, ale ona marzy o wielkiej przyjaźni z dziećmi z pobliskiego miasteczka.

Tytuł: ,,Mortynka i nieznośny kuzynek”

Autor: Barbara Cantini

Ilustracje: Barbara Cantini

Wydawnictwo: Debit

W ,,Mortynka i nieznośny kuzynek” dziewczynka będzie musiała zmierzyć się nie tylko z bardzo nieprzyjemnym krewnym, ale również rozwikłać detektywistyczną zagadkę zniknięcia ciotki oraz jednego ze znajomych.

Tytuł: ,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców”

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Wydawnictwo: Literackie

,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” to zaskakująca opowieść o przełamywaniu stereotypów. O szacunku do zwierząt i empatii. O tym, że przyjaciele są najważniejsi, że warto być dobrym i mówić szczerze o swoich emocjach.

Tytuł: ,,Amelka Kieł i  Władcy Jednorożców”

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Wydawnictwo: Literackie

Amelka Kieł to nietypowa bohaterka literacka, która nie dość, że jest wampirem, to w dodatku nie lubi smaku krwi! Zajada się smarkowym spaghetti, skórami od paznokci czy śmiertelnymi pączkami.

Tytuł: ,,Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień”

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Wydawnictwo: Literackie

Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia zapominacie jak się nazywacie. Nie pamiętacie kim są wasi przyjaciele oraz nie macie żadnych wspomnień ze swoimi bliskim, a to wszystko za sprawą… ciasteczek.

Tytuł: ,,Czy to pies, czy to bies, czyli zbiór słowiańskich stworów”

Autor: Łukasz Loskot

Ilustracje: Kamila Loskot

Wydawnictwo: Ovo

Pomysł na książkę był dość prosty. ,,Czy to pies, czy to bies, czyli zbiór słowiańskich stworów”  to nic innego, jak zestawienie wybranych postaci, stworzenia ich krótkiej charakterystyki oraz dwóch ilustracji. Jedna to szkic postaci na białym tle, druga to umiejscowienie bohatera w jego ,,naturalnym” środowisku.

Wiek: od 9 do 15 lat

Tytuł: ,,Jak wytresować Cthulhu? Tom 3 W lunaparku szaleństwa”

Autor: Maciej Jasiński

Ilustracje: Jacek Frąś

Wydawnictwo: Tadam

,,Jak wytresować Cthulhu? Tom 3 W lunaparku szaleństwa” składa się na 214 krótkich fragmentów historii, które są jednocześnie mapą kroków czytelnika. Zależnie od podejmowanych wyborów przenoszą nas do kolejnych numerów, w ten sposób wyznaczając narracje.

Tytuł: ,,Kto się boi mumii?”

Autor: Fleur Daugey

Ilustracje: Sebastien Mourrain

Wydawnictwo: Polarny Lis

,,Kto się boi mumii?” to książka Fleur Daugey, która zawiera dużą dawkę ciekawostek naukowych przekazanych prostymi słowami i ubarwionymi fantastycznymi ilustracjami autorstwa Sebastiena Mourraina.

Tytuł: ,,Małe Licho i tajemnica Niebożątka”

Autor: Marta Kisiel

Ilustracje: Paulina Wyrt

Wydawnictwo: Wilga

,,Małe Licho i tajemnice Niebożątka” jest książką przede wszystkim o byciu innym, dziwnym, nietypowym. O tym, że nie wszyscy muszą być normalni. Gdyby tak było, świat byłby nudny, a ludzie tacy sami. Autorka pokazuje młodym czytelnikom, żeby nie bali być się sobą, bo to najwspanialsze, czego można doświadczyć.

Tytuł: ,,Mały Wampir”

Autor: Joann Sfar

Ilustracje:  Joann Sfar

Wydawnictwo: Timof i cisi wspólnicy

Rok wydania: 2017

To obszerna historia, która składa się na 228 stron, 7 rozdziałów i mnóstwa wrażeń zarówno estetycznych, jak i merytorycznych. Jest dedykowana dzieciom powyżej 9-ego roku życia, a została napisana i narysowana przez Joanna Sfara.

Tytuł: ,,Magicy”

Autorzy: Neil Patrick Harris, Alec Azam

Ilustracje: Lissy Marlin

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Carter nie wierzył w magię. Każdą sztuczkę potrafił szybko rozpracować, a każde oszustwo przejrzał na wylot.  Mawiał, że: ,,ludzie nie powinni wierzyć we wszystko, co widzą”.

Tytuł: ,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”

Autor: Sabine Städing

Ilustracje: SaBine Buchner

Wydawnictwo: Esteri

,,Petronela z Jabłoniowego Sadu. Magia Świąt”  to książka, której akcja dzieje się tuż przed Świętami Bożego Narodzenia. Mała czarownica zamieszkująca ostatnie jabłko na jabłonce oczekuje gości, w związku z czym, czyni niezbędne przygotowania.

Tytuł: ,,Potworna”

Autor: MarcyKate Connolly

Ilustracje: Skottie Young

Wydawnictwo: Czy-tam

Główna bohaterka przedstawia się nam jako Kymera, w skrócie Kym i prawdopodobnie jest rówieśniczką czytelników do których skierowana jest książka.

Nie jest to jednak zwykła dziewczyna. Powstała na skutek pewnego eksperymentu, który wyszedł spod rąk jej Ojca. Nie można nawet do końca powiedzieć, że jest człowiekiem.

Tytuł: ,,Warren XIII Wszystkowidzące oko”

Tekst: Tania del Rio

Ilustracje: Will Staehle

Tłumaczenie: Wojciech Górnaś

Wydawnictwo: Tadam

Warren XIII nie był urodziwym 12-latkiem. Jego aparycję można raczej określić jako odpychającą. Miał jednak wielkie serce, fenomenalną intuicję i niezawodnych przyjaciół.

Tytuł: ,,Zagadki detektywistyczne z dreszczykiem”

Autor: Ana Gallo

Ilustracje: Victor Escandell

Wydawnictwo: Debit

,,Zagadki detektywistyczne z dreszczykiem” to wyjątkowo udana pozycja – pięknie wydana, z efektownym deszyfratorem i masą ciekawej treści.

Tytuł: ,,Wilkołak”

Scenariusz: Moon

Ilustracje: 2D

Wydawnictwo: FoxGames

,,Wilkołak” to komiks paragrafowy, który przeznaczony jest dla czytelników powyżej 10. roku życia. Zadaniem gracza jest pomyślnie ukończyć misję i… nie dać się zabić!

Tytuł: ,,Zombie”

Scenariusz: Waltch

Ilustracje: Jon Lankry

Wydawnictwo: FoxGames

,,Zombie” ma dwie podstawowe możliwości rozpoczęcia gry. Można wcielić się w rolę młodej dziewczyny – Judy, lub w Bena – chłopca przemienionego w zombie. W obu przypadkach cel jest ten sam: chęć ucieczki z miasta ogarniętego plagą i ocalenie przed śmiercią.

Artykuł Top 20: Najlepsze książki dla dzieci na Halloween pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Moon

Ilustracje: 2D

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Prawdziwie dobra paragrafówka to taka, gdzie przerzucane w pośpiechu strony dostarczają emocji, a ty jako uczestnik rozgrywki czujesz, że właśnie zbliżasz się do rozwiązania zagadki!

,,Wilkołak” to komiks paragrafowy, który przeznaczony jest dla czytelników powyżej 10. roku życia. Zadaniem gracza jest pomyślnie ukończyć misję i… nie dać się zabić!

Do tej pory wspominałam już o kilku fantastycznych paragrafówkach od Wydawnictwa Fox Games. Zarówno jednak w ,,Zombie” jak i ,,Technomagach” mieliśmy do wyboru rozgrywkę chłopakiem lub dziewczynką.

W przypadku ,,Wilkołaka” postać jest jedna, ale dzięki temu jest sporo więcej lokacji i ma się wrażenie, że gra jest bardziej spójna.

Zaczynamy od wstępu, gdzie autor wprowadza nas w historię. Książka opowiada o młodym uczniu Eorasie i starym magu Tedeokredzie, który jest jego mistrzem.

Akcja rozgrywa się w czasach średniowiecza, a wszystko zaczyna się od nocnego spaceru po lesie, w poszukiwaniu brakujące składnika do eliksiru.

Podczas tej krótkiej wycieczki, Eoras zostaje zaatakowany przez wilkołaka. Udaje mu się przeżyć, ale nie wychodzi z tego bez szwanku. Zostaje draśnięty i wkrótce okazuje się, że został zarażony.

Od tej pory chłopak jest prześladowany przez Salandra – łowcę wilkołaków (który podobnie jak Wiedźmin ma bliznę na lewym oku) oraz podobnych jemu zabójców. Poza tym musi zmierzyć się ze swoimi nowymi zdolnościami, a wkrótce odkryć także przyczynę tajemniczego zaginięcia swojego mistrza.

Bardzo podoba mi się, że w tej grze istnieje bardzo wiele sposobności ucieczek i przechodzenia z jednych punktów do drugich. Podczas takich zadań można znaleźć wiele cennych przedmiotów. Plusem jest też to, że idąc do przodu (zupełnie jak w prawdziwym życiu) nie można cofnąć się wstecz. Raz podjęta decyzja, zostaje taką na zawsze.

,,Wilkołak” to gra w której należy zapisywać swoje postępy. Służy do tego specjalna Karta bohatera dołączona do książki. Można także korzystać z szablonu wydrukowanego z internetu.

Notowanie, podobnie jak w poprzednich tego typu komiksach jest więc niezbędne, ale w zasadzie i bardzo naturalne dla takiej rozgrywki.

,,Wilkołak” został ciekawie przemyślany. Ma tylko jedno dobre zakończenie, a moment kiedy się do niego zbliżamy, jest niezwykle emocjonujący!

Warto wspomnieć także o fantastycznej okładce, która wygląda jakby była skórzana i grubej, solidnej oprawie, która z pewnością wytrzyma dziesiątki momentów odwracanych w napięciu kartek!

Polecam ,,Wilkołaka” na długie godziny świetnej zabawy.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/wilkolak/

Artykuł Wilkołak – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień”

Seria: Amelka Kieł

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Tłumaczenie: Maria Jaszczurowska

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia zapominacie jak się nazywacie. Nie pamiętacie kim są wasi przyjaciele oraz nie macie żadnych wspomnień ze swoimi bliskim, a to wszystko za sprawą… ciasteczek.

,,Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień” jest trzecią częścią opowieści o sympatycznej wampirce, która zamieszkuje Królestwo Mroku. O dwóch poprzednich tomach, czyli ,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” oraz ,,Amelka Kieł i Władcy Jednorożców” pisałam także poprzednio (wystarczy kliknąć na dany tytuł, żeby przenieść się do recenzji).

Podpatrzyłam jednak, że nie jest to ostatnia przygoda Amelki, ponieważ na stronie autorki można już obejrzeć okładkę kolejnej części ,,Amelia Fang and the half-moon holiday”, która w tym miesiącu miała premierę dla anglojęzycznych czytelników.

Początek ,,Amelki Kieł i Złodzieja Wspomnień” rozpoczyna się od krótkiego podsumowania przyjaciela wampirki, czyli księcia Tadżina. Pół wampir oraz pół wróż w swojej piosence na powitanie uczniów z Królestwa Światła streszcza co działo się podczas ich poprzednich przygód.

Dwa zwaśnione do tej pory Królestwa pogodziły się, a dużą zasługę miała w tym Amelka oraz jej przyjaciele.

W związku z licznymi zmianami, do szkoły – Akademii Katakumb przybyli także nowi nauczyciele. Jeden z nich planuje nieźle namieszać… chociaż początkowo sprawia wrażenie, że tylko w garnku!

Oprócz zabawnych opisów rzeczy obrzydliwych, które zamieniają się w normalne, a normalne i smakowite stają się nie do przyjęcia, w książce można znaleźć wiele ważnych wartości.

Amelka w tym tomie uczy się, że jej mama – nawet, kiedy prosi ją o robienie nudnych rzeczy, ma na uwadze jej dobro i szanuje jej prawdziwe pasje. Poza tym ,,Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień” to przede wszystkim triumf miłości nad nienawiścią, a cała seria ciągle nawołuje do tolerancji oraz pozbyciu się uprzedzeń względem istot, które inaczej wyglądają i lubią inne rzeczy.

Wampirka udowadnia, że potrafi poświęcić się dla najbliższych i tym samym staje się bohaterką, chociaż na początku wcale tego nie pamięta.

,,Amelkę Kieł i Złodzieja Wspomnień” można czytać jako indywidualną opowieść lub kontynuację. Polecam ją dla dzieci powyżej 7-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/5008/Amelka-Kiel-i-Zlodziej-Wspomnien—Laura-Ellen-Anderson

PREMIERA: 13.03.2019

Artykuł Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Amelka Kieł i  Władcy Jednorożców”

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Tłumaczenie: Maria Jaszczurowska

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Amelka Kieł to nietypowa bohaterka literacka, która nie dość, że jest wampirem, to w dodatku nie lubi smaku krwi! Zajada się smarkowym spaghetti, skórami od paznokci czy śmiertelnymi pączkami.

Jest niezwykle odważna i oddana swoim przyjaciołom. Walczy z krzywdzącymi stereotypami, a w książce ,,Amelka Kieł i Władcy Jednorożców” wyrusza do tajemniczego Królestwa Światła, na poszukiwanie mamy księcia Tadżina.

To już druga część przygód tej dzielnej wampirzycy. O pierwszej, czyli ,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” pisałam przy okazji Halloween. Okazuje się jednak, że to książka uniwersalna, która przemyca ponadczasowe wartości. Świetnie będzie się ją czytać także w styczniu czy sierpniu, niezależnie od pory roku czy miesiąca.

W tym tomie, podobnie jak i w poprzednim, bohaterowie doświadczają jak krzywdzące mogą być stereotypy. To, że mieszkańcy Brokatowic (miasta, które związane jest ze wszystkim co słodkie i jasne) różnią się pod względem nawyków czy wyglądu od mieszkańców Nokturnii, wcale nie znaczy, że zaraz pragną swojej wzajemnej zguby.

Różnice pomiędzy rozmaitymi gatunkami sprawiają, że świat jest dużo ciekawszy, a przyjaźnie ponad podziałami oferują obustronne profity. Będąc tak różnym – nie sposób się nudzić!

Z drugiej strony warto pamiętać, że nawet istoty, które w ogólnym mniemaniu funkcjonują, jako potulne i niebezpieczne, mogą okazać się bardzo nieprzewidywalne! Poznając kogoś, warto mieć oczy otwarte i pozostawić (przynajmniej na początku) niewielką dozę nieufności.

,,Amelka Kieł i Władcy Jednorożców” to także ważny przekaz dotyczący umiaru. We wszystkim trzeba szukać złotego środka. Od zbyt dużej ilości cukru może zrobić się niedobrze, a zbyt wielka alienacja rodzi różne niebezpieczeństwa.

To seria dla wszystkich, którzy lubią książki, które szybko się czyta. Jest w nich całe mnóstwo fantastycznych ilustracji, wciągającej akcji i bohaterów z którymi śmiało można próbować się utożsamiać (mimo ich oryginalnych zamiłowań kulinarnych!).

Mimo, że główną bohaterką jest dziewczynka, ,,Amelka Kieł” zachwyci także chłopców. Doskonale sprawdzi się jako lektura dla dzieci powyżej 7-ego roku życia.

Warto pamiętać, że strach ma wielkie oczy, a wampiry, rzadkie gatunki yeti czy kostuchy także mają uczucia!

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4992/Amelka-Kiel-i-Wladcy-Jednorozcow—Laura-Ellen-Anderson

Artykuł Amelka Kieł i Władcy Jednorożców – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców”

Autor: Laura Ellen Anderson

Ilustracje:  Laura Ellen Anderson

Tłumaczenie: Maria Jaszczurowska

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2018

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Do lektury ,,Amelki Kieł” podeszłam ostrożnie, nie tylko ze względu na ostre zęby i zamiłowanie do ludzkiej krwi głównej bohaterki. Spodziewałam się powielanych schematów, płaskiej historii wykorzystującej jedynie motyw zbliżającego się Halloween oraz próby przekabacenia młodego czytelnika bajeranckim wydaniem.

Przyznaję się więc już na wstępie, że się pomyliłam i bardzo niesłusznie oceniłam tę książkę, zanim jeszcze zaczęłam ją czytać.

,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” to pierwszy z trzech tytułów przewidzianych opowieści o małej wampirce i jej równie nieżywych przyjaciołach.

Kolejną planowaną przez wydawnictwo pozycją jest ,,Amelka Kieł i Władcy Jednorożców”.

Autorką i pomysłodawczynią historii jest Laura Ellen Anderson, przede wszystkim ilustratorka, ale także pisarka, której prace zostały już wielokrotnie nagrodzone.

Amelia, główna bohaterka serii mieszka wraz ze swoją rodziną i znajomymi w Nokturnii, mieście które słynie z potworów, strasznych tajemnic i obrzydliwych potraw. Dzieci (czyli syn Kostuchy, Florka – rzadki gatunek yeti oraz inne ciekawe osobliwości) uczą się w tutejszej szkole, czyli Akademii Katakumb. Lekcje zaczynają się o zmierzchu, a nauczycielem jest tutaj pani Szkieletor.

Na zajęciach przyswajane są maluchom różne umiejętności, najważniejszą jednak wydaje się ta, która ma ich bronić przed mieszkańcami Królestwa Światła. Brokat, jednorożce oraz słodkie koty to to, czego mieszkańcy Nokturnii boją się najbardziej!

W Akademii Katakumb pojawia się mroczny książę Tadżin, który jest potomkiem króla Vladimira. Jego zachowanie bardzo nie odpowiada Amelce i jej przyjaciołom. Młody wampir jest źle wychowany, wiecznie obrażony i uważa, że wszystko mu wolno.

Z czasem okazuje się jednak, że skrywa okropną tajemnicę, która zmieni nie tylko wiele w życiu mieszkańców Nokturnii, ale także samego Tadżina.

,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” to zaskakująca opowieść o przełamywaniu stereotypów. O szacunku do zwierząt i empatii. O tym, że przyjaciele są najważniejsi, że warto być dobrym i mówić szczerze o swoich emocjach.

To historia w której pokazuje się, że to, co wydaje się straszne na pierwszy rzut oka, wcale nie musi takim być w rzeczywistości! Nie warto ufać powtarzanym przez innych opiniom, szczególnie kiedy są krzywdzące dla innych.

Piękne wydanie książki urozmaici i zachęci do czytania nawet najbardziej opornych młodych odbiorców. Mnogość ilustracji oraz piękne, błyszczące elementy na okładce sprawiają, że ciągle chce się ją czytać i oglądać.

Polecam ,,Amelkę Kieł i Bal Barbarzyńców” wszystkim dzieciom powyżej 7-ego roku życia. Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy i kontynuację historii o mieszkańcach Nokturnii!

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4841/Amelka-Kiel-i-Bal-Barbarzyncow—Laura-Ellen-Anderson

Artykuł Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joann Sfar

Ilustracje:  Joann Sfar

Tłumaczenie: Jakub Jankowski, Katarzyna Sajdakowska

Wydawnictwo: Timof i cisi wspólnicy

Rok wydania: 2017

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Komiksy sprzed 20 lat kojarzą się raczej z marnym wydaniem, kiepskiej jakości papierem i sklejanymi stronami, które przy nadmiernym użytkowaniu szybko się zużywały. Dzisiaj komiksy to małe dzieła sztuki. Nie dość, że nie ma chyba tematu, którego by nie poruszały, to w dodatku są pięknie wydawane i zdobią regał z książkami.

,,Mały Wampir” jest przykładem właśnie takiego tytułu. To obszerna historia, która składa się na 228 stron, 7 rozdziałów i mnóstwa wrażeń zarówno estetycznych, jak i merytorycznych. Jest dedykowana dzieciom powyżej 9-ego roku życia, a została napisana i narysowana przez Joanna Sfara.

Artysta tworzył ją na przestrzeni 6 lat, od 1999 do 2005. Wydawnictwo Timof i Cisi Wspólnicy wydali je rok temu, jako piękną i pokaźną książkę w grubej oprawie.

Dorośli czytelnicy mogą kojarzyć tego autora z np. ,,Mały świat Golema” czy ,,Wampira”, który jest niejako wersją ,,Małego Wampira”, ale dla dorosłych.

Ten komiks zwraca przede wszystkim uwagę czytelników kreatywnością podejścia do tematu, ogromnym poczuciem humoru oraz wyborem charakterystycznych bohaterów.

Począwszy od Małego Wampira, który ma wielkie oczy, odstające spiczaste uszy i haczykowaty nos. Jest taką postacią, jaką większość osób właśnie sobie wyobraża, słysząc wampir. Z drugiej strony to po prostu chłopiec, który w wielu sytuacjach potrafi wykazać się rozsądkiem, jest bardzo przyjacielski, dobrze wychowany i grzeczny. Słucha swoich rodziców i szanuje ich. Wie czym jest przyjaźń i potrafi stanąć w jej obronie.

Mały Wampir poznaje śmiertelnego chłopca Michela, który (wiele na to wskazuje) jest alter ego autora komiksu. Jest z pochodzenia Żydem, wychowują go dziadkowie i prowadzi za dnia całkiem zwyczajne życie. Nocą, kiedy wszyscy jego rówieśnicy już śpią, on udaje się do starej opuszczonej posiadłości, gdzie dopiero rozpoczyna się zabawa!

W tym osobliwym domu oprócz Małego Wampira i jego rodziców żyją także potwory, m.in. kupolubny Morg czy czerwony latający pies Pomiduch. Michel zyskuje sobie ich sympatię, a przede wszystkim zaufanie. Wiedzą, że nie zdradzi ich obecności.

Komiks składa się na części, gdzie każda opowiada o innej przygodzie. Z każdą kolejną stroną lepiej poznajemy bohaterów i coraz trudniej oprzeć się wrażeniu sympatii, jaka od nich bije.

W ,,Małym Wampirze” przeczytamy o wyjątkowej chęci chodzenia do szkoły, o empatii wobec psów, które wykorzystuje się w przemyśle kosmetycznym, o chęci narażenia własnego życia w zamian za uratowanie przyjaciela, o Bożym Narodzeniu i Gwiazdorze, który istnieje, ale lepiej tego nie sprawdzać.

Autor nawiązuje także do klasyki komiksu i pokazuje bohaterów ,,Małego Wampira” czytających historie o Małym Nemo. Przenosi ich także do Tokio, gdzie czeka na nich prawdziwe japońskie szaleństwo!

Ten komiks jest rewelacyjny z kilku powodów. Mimo że jest w nim trochę obrzydliwości (to w końcu historia o potworach, wampirach i innych takich) będzie podobał się zarówno dziewczynom, jak i chłopakom. Ma bardzo ciekawą kreskę, nawiązującą do klasyków, ale równocześnie jest bardzo współczesny.

Z pomocą lekkiej formy porusza tematy ważny oraz paradoksalnie dzieci mogą czerpać z tych bohaterów dobre wzorce.

Ten komiks to gwarancja dobrej zabawy, i jak wspomina sam autor:

,,Te komiksy z Wampirem są dla dorosłych, ale nic się nie stanie, jeśli rodzice przyłapią cię na ich czytaniu pod kocem. Oni też pewnie pod kołdrą są pogrążeni w lekturze twojego Małego Wampira.”

 

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Ma%C5%82y+Wampir/pokaz.html

Artykuł Mały Wampir – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,O duchu, który się bał”

Autor: Sanna Töringe

Ilustracje: Kristina Digman

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2014

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

W wielkim domu, w środku ciemnego lasu mieszkali różni osobliwi lokatorzy. Żyli jednak nieświadomi swojego towarzystwa, dopóki mama małej dziewczynki nie opowiedziała jej na dobranoc bajki. Wtedy wszystko się zmieniło.

Każdy czegoś się boi. Jest to sprawa naturalna i nie podlegająca dyskusjom. Często zapominamy jednak, że bojąc się z pozoru strasznych istot, one także odczuwają lęk. Nie trzeba nawet daleko szukać, jak wśród dobitnych i kolorowych przykładów z książki. Wystarczy wziąć za przykład pająka albo mysz, które w wielu wzbudzają paniczny lęk, a w rzeczywistości same boją się znacznie bardziej.

W ,,O duchu, który się bał” przeczytamy jednak o istotach, które rzeczywiście mogą wywołać gęsią skórkę. Duet Sanna Töringe oraz Kristiny Digman stworzyły swego rodzaju powieść z delikatnymi elementami horroru dla dzieci. Wywołuje ona dreszczyk niepokoju i wciąga bez reszty najmłodszych czytelników.

Kruszynka, bo tak nazywała mama swoją małą córeczkę, za nic nie chciała usnąć. Wydzierała się rzeczywiście jak z horroru i ciągle przedstawiała jakieś żądania. Zapragnęła, żeby mama opowiedziała jej do snu straszną historię. Kobieta się zgodziła i już za chwilę, leżały przytulone do siebie na łóżku, a opowieść snuła się po całym pokoju.

Wkrótce dotarła do uszu leżącego pod łóżkiem ducha. Co zabawne, mama dziewczynki właśnie o nim opowiadała! Kiedy jednak Kruszynka zaczęła się bać, mama uspokoiła ją, że ani duchy, ani wampiry, ani żadne strachy nie istnieją. Duch jednak rzeczywiście był pod łóżkiem i kiedy usłyszał, że takich jak on nie ma, postanowił się zbuntować.

Zdecydował postraszyć mamę i Kruszynkę. W tym celu udał się do piwnicy. Bardzo jednak uważał, żeby nie spotkać wampira. Okazuje się bowiem, że duchy najbardziej na świecie boją się wampirów. Wampiry z kolei przerażają kościotrupy. Kościotrupy potwory, a potwory myszy.

W ten sposób, każdy obawiając się spotkania ze swoim strachem, postanowił opuścić dom i udać się prosto do lasu. Zostały w nim tylko mama i Kruszynka, które przezornie sprawdziły każde pomieszczenie i okazało się, że nikogo w nich nie ma, co potwierdziło tylko słowa mamy, że nie ma czego się bać.

,,O duchu, który się bał” kończy się pozytywnym zakończeniem. Wszystkie upiory postanawiają zamieszkać w zamku, daleko od ludzkich domów. To dobry morał dla dzieci. Jeżeli maluchy będą się bać potworów albo duchów, wystarczy przeczytać z nimi tę książkę. Można także znaleźć coś, czego one się boją. Jeżeli można przekonać dziecko, że kościotrup drży ze strachu na myśl o ulubionej przytulance malucha, to dlaczego tego nie wykorzystać przeciwko walce z lękiem przed nieznanym?

Polecam tę książkę dla wszystkich dzieci powyżej 4-ego roku życia. Warto oswajać strach i uczyć sobie z nim radzić.

Link do strony wydawnictwa: http://www.zakamarki.pl/index.php/o-duchu-ktory-sie-bal.html

Artykuł O duchu, który się bał – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.