➜ Tytuł: Krótka opowieść o miłości
➜ Autor: Ulf Stark
➜ Ilustracje: Ida Björs
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Skalska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Rodzice dali mi na imię Fred. To znaczy ,,pokój”. Jednak to nie pomogło. Wojna wybuchła i tak.

Ulf Stark, Krótka opowieść o miłości, Rozdział 1. Rozmowa z wywietrznikiem, str. 9

Czym jest miłość?

Ulf Stark – czy trzeba czegoś więcej, żeby skierować uwagę na książkę, która jest piękna, mądra, wzruszająca oraz rozgrzewa serca w największe mrozy? Ten autor niejednokrotnie udowadniał już, że jest jednym z najwybitniejszych twórców literatury dziecięcej.

Choć mogłabym zaryzykować stwierdzeniem, że Krótka opowieść o miłości jest jego najlepszą książką, jaką do tej pory czytałam i… właściwie to prawdopodobnie najlepsza książka 2024 roku. To lektura, która i dzieciom, ale także dorosłym pokaże czym jest miłość.

Chłopiec się zakochał

Głównym bohaterem tej historii jest chłopiec o imieniu Fred. Na świecie szaleje II wojna światowa, której skutki odczuwa się również w Szwecji. Fred został z mamą. Jego tata broni granicy i chłopak od dawna go nie widział.

Życie toczy się jednak dalej. Fred się zakochał w koleżance z klasy – wyjątkowo silnej Elsie, która mówi przez nos. A że chłopiec nie ma komu się zwierzyć, rozmawia z wyobrażeniem swojego ojca, które składa się na powieszony w szafie garnitur oraz stojącą pod nim parę butów.

Krótka opowieść o miłości to książeczka niewielka formatem, ale potężna treścią, a właściwie jej znaczeniem. Bo tak jak każdą historię Ulfa Starka, tak tę także czyta się z wielką przyjemnością. 

Lekki tekst, krótkie zdania i dużo rozmów – czy to tych z mniej lub bardziej zmyślonymi bohaterami. Każdy akapit składa się tutaj na prostą historię o życiu, które jest najpiękniejsze właśnie w takiej zwyczajnej postaci.

Najpiękniejsza książka dla dzieci i dorosłych 2024 roku

Książka przypomina czytelnikom jak ważna jest miłość, ale również dlaczego potrzebujemy jej szczególnie, kiedy jest trudno. Poza tym, to cenna lekcja jeszcze z kilku powodów. Krótka opowieść o miłości nie pozwala zapomnieć, że miłość nie jest stanem dla tchórzy oraz będąc zakochanym – nigdy nie powinno się oszukiwać.

Jak poradził sobie Fred ze swoją miłością? I dlaczego w tej książce jest znacznie więcej miłości, niż w każdym przeciętnym romansidle dla dorosłych? 

Bardzo polecam rozgrywającą się na kilka dni przed Wigilią oraz w samą Wigilię Krótką opowieść o miłości każdemu powyżej 7 roku życia. Jestem przekonana, że na pewno się przy niej wzruszycie – bez względu jaka jest akurat za oknem pora roku.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/krotka-opowiesc-o-milosci/

Recenzje pozostałych książek Ulfa Starka:

• Uciekinierzy,
• Święta w Wielkim Lesie,
• Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja,
• Chłopiec, dziewczynka i mur,
• Czy umiesz gwizdać, Joanno?,
• Jak tata się z nami bawił,
• Jak tata pokazał mi wszechświat,
• Jak mama została Indianką.

Artykuł Krótka opowieść o miłości – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W ciągu ostatnich kilku miesięcy nakładem Zakamarków ukazało się bardzo dużo ciekawych pozycji. W tym artykule zebrałam je wszystkie, żebyście mogli nadrobić zaległości i dać się oczarować jednej, dwóm, a może wszystkim pozycjom? Sprawdźmy to!

➜ Tytuł: Święta w Valleby. Niespodziewane prezenty
➜ Seria: Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai
➜ Autor: Martin Widmark
➜ Ilustracje: Helena Willis
➜ Tłumaczenie: Barbara Gawryluk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Istnieje całkiem szeroka grupa osób, która od zeszłego roku wypatruje wyjątkowej edycji ulubionej serii: ,,Biura Detektywistycznego Lassego i Mai”. Nakładem wydawnictwa Zakamarki właśnie, tuż przed Świętami, ukazuje się książka o dwóch młodych detektywach. 

W zeszłym roku były to ,,Święta w Valleby. Wielka awaria prądu”, a w tym – ,,Święta w Valleby. Niespodziewane prezenty”. Akcja książki rozpoczyna się na kilka dni przed Bożym Narodzeniem i skupia na mężczyźnie o imieniu Rune Andersson. Jest niezwykle świątecznie, wzruszająco i… aktywizująco! Bowiem w trakcie czytania, można rozwiązywać fajne zadania związane z fabułą.

Polecam wszystkim dzieciom powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/swieta-w-valleby-niespodziewane-prezenty/

➜ Tytuł: Tajemnica maskarady
➜ Seria: Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai
➜ Autor: Martin Widmark
➜ Ilustracje: Helena Willis
➜ Tłumaczenie: Barbara Gawryluk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie tylko jednak podseria ,,Święta w Valleby” urosła o nową pozycję. W ramach przygód Lassego i Mai, nieco wcześniej, ukazała się także książka z głównego cyklu ,,Biura Detektywistycznego”. Jest nią ,,Tajemnica maskarady”.

Każdy, kto dobrze zna małe miasteczko Valleby, teraz będzie miał okazję poznać również jego… założycielkę! Oczywiście nie spotka się ona z tytułowani bohaterami twarzą w twarz – przynajmniej nie w dosłownym znaczeniu tego słowa. 

Dzięki maskaradzie w lokalnym muzeum, podczas której mieszkańcy zakładają na siebie przeróżne stroje, i która to staje się nie tylko sposobnością do naświetlenia historii, ale także okazją czyniącą złodzieja! Właśnie wtedy ginie cenny przedmiot. Czy uda się go odzyskać? Kto stoi za jego zniknięciem i czy pierwsze podejrzenia są tymi właściwymi?

Martin Widmark niezmiennie w formie! Spróbujcie z Mają i Lassem rozwiązać kolejną tajemniczą sprawę w Valleby! Książka dla dzieci już powyżej 6 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/tajemnica-maskarady/

➜ Tytuł: Ekspedycja Elliki Tomson
➜ Autorka: Åsa Lind
➜ Ilustracje: Emma Göthner
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O tej książce słyszałam wiele dobrego, zanim jeszcze zdążyłam po nią sięgnąć. Można więc powiedzieć, że zaczęłam lekturę pełna entuzjazmu – no, może nieco zgasił go projekt okładki (nie jestem fanką). Stare przysłowie mówi jednak, że nie powinno oceniać się po okładce, i choć pewnie bardziej dotyczy to ludzi, niż książek, to jednak nie ma co zbyt długo nad tym się rozwodzić.

Faktem jest jednak to, że autorką ,,Ekspedycji Elliki Tomson” jest Asa Lind – autorka bestsellera o Piaskowym Wilku i Karusi! I już tylko dlatego powinniście sięgnąć po tę pozycję. Nie chcąc zdradzać zbyt wiele, dodam jeszcze tylko, że to książka o wrażliwości, odbywaniu jedynych w swoim rodzaju podróży, zaskakujących odkryciach oraz po prostu o życiu.

Z Elliką zaprzyjaźnią się czytelnicy powyżej 7 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/ekspedycja-elliki-tomson/

➜ Tytuł: Albert i niewidzialne
➜ Seria: Albert
➜ Autorka: Gunilla Bergström
➜ Ilustracje: Gunilla Bergström
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Skalska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kontynuacja kolejnej uwielbianej serii, tym razem dla nieco młodszych odbiorców. ,,Albert i niewidzialne” to esencja tego, co można nazwać dziecięcą wyobraźnią! 

Kojarzycie ten moment, kiedy WRESZCIE wszystko posprzątaliście i macie te kilka minut, żeby cieszyć się pięknym widokiem mieszkania? Tata Alberta też tak miał. Postanowił nawet przedłużyć ten stan, zakazując dzieciom wyciągać inne zabawki i pozostawiając im do dyspozycji jedynie samochodziki.

Tata Alberta popełnił jednak znaczący błąd… wychodząc z mieszkania. Bo o ile dzieci zastosowały się do jego wskazówek śpiewająco, szybko się okazało, że można doskonale się bawić nie tylko zabawkami.

Uśmiejecie się i spędzicie miło czas przy tej pozycji! ,,Albert i niewidzialne” jest dla wszystkich powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/albert-i-niewidzialne/

➜ Tytuł: Ostatnia dzika ostoja
➜ Autorka: Cecilia Heikkilä
➜ Ilustracje: Cecilia Heikkilä
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

To jedna z tych książek, która zachwyca jeszcze zanim się ją otworzy. Wydana w dużym formacie, w oprawie przypominającej płótno, opowiada o małym i dużym niedźwiedziu, które wyruszyły na poszukiwania ostatniej dzikiej ostoi.

To nieco symboliczna podróż, w której nie do końca liczy się cel, ale właśnie wędrowanie. A to dlatego, że podczas drogi, niedźwiedzie dowiadują się bardzo istotnej rzeczy – o dzikich ostojach nikt już nie mówi. Świat jest coraz bardziej ubogi w dzikość. Za to pełno w nim… na przykład odstraszaczy na niedźwiedzie.

Czego dowiadują się bohaterowie na miejscu? I dlaczego warto podróżować z dziadkiem oraz uczyć się pisać i czytać? Zajrzyjcie do tej nieco melancholijnej, trochę poetyckiej historii, która została pięknie zilustrowana przez samą autorkę Cecilię Heikkila.

Książka odpowiednia dla każdego powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/ostatnia-dzika-ostoja/

➜ Tytuł: Esperanza
➜ Autor: Jakob Wegelius
➜ Ilustracje: Jakob Wegelius
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

,,Esperanza” jest książką twórcy, którego każda pozycja rozkłada mnie na łopatki. Byłam więc przeszczęśliwa, kiedy udało mi się go spotkać podczas Międzynarodowych Targów Książki w Krakowie (2023) i zamienić krótko słowo. 

O samej książce poświęciłam osobną recenzję, bo trudno byłoby streścić jej fabułę w dwóch czy trzech akapitach. Zachęcam więc do lektury (możecie to zrobić TUTAJ), ale także do sięgnięcia po jego pozostałe publikacje: ,,Małpa mordercy” oraz ,,Legenda o Sally Jones”.

,,Esperanza” doskonale sprawdzi się w przypadku czytelników powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/esperanza/

➜ Tytuł: Święta w Wielkim Lesie
➜ Autor: Ulf Stark
➜ Ilustracje: Eva Eriksson
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wydawnictwo Zakamarki zasłynęło także serią pięknie wydanych opowieści twórców skandynawskich, które ukazują się (prawie) co roku, w formie 24 lub 25 rozdziałów do czytania na każdy dzień grudnia. Jeśli jeszcze o niej nie słyszeliście lub chcielibyście przeczytać o pozostałych pozycjach tego cyklu, ich recenzje znajdziecie TUTAJ.

W wielkim skrócie, ,,Święta w Wielkim Lesie” to opowieść o niewielkim wzrostem skrzacie Gburku, którego imię doskonale oddaje osobowość bohatera. W tej pięknie ilustrowanej opowieści pokazuje on jednak, że pod oddziaływaniem odpowiednich wpływów każdy może odnaleźć łagodniejszą wersję siebie.

Bardzo polecam tę pozycję dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/swieta-w-wielkim-lesie/

➜ Tytuł: Własna sfora
➜ Autorka: Maria Nilsson Thore
➜ Ilustracje: Maria Nilsson Thore
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Okładka z pieskami? Biorę! ,,Własna sfora” Marii Nilsson Thore nie będzie jednak typową książką o czterołapkach. To w zasadzie opowieść o odmienności, poczuciu wyobcowania i poszukiwaniu przyjaciela.

Tyle tylko, że bohaterem jej jest pies, który nie potrafi przemóc się, żeby zachowywać się tak jak inne psy ze sfory. Brzydzi go wąchanie tyłków innym psom, nie gustuje w gonieniu piłki czy w ogóle wypróżnianiu się na zewnątrz. Korzysta z toalety, jest wielkim miłośnikiem kawy oraz noszenia kapeluszy.

Czy znajdzie przyjaciela, który go zaakceptuje? Co najcenniejszego może być w przyjaźni? ,,Własna sfora” to książka o tym, że nie trzeba być tacy jak inni, żeby być szczęśliwym. Polecam dzieciom powyżej 4 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/wlasna-sfora/

➜ Tytuł: Uciekinierzy
➜ Autor: Ulf Stark
➜ Ilustracje: Kitty Crowther
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Skalska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Ulf Stark jest kolejnym autorem, którego książki powinno się czytać przynajmniej raz w miesiącu – dla lepszego samopoczucia i budowania większej wrażliwości. To twórca serii o Percym, który tą najnowszą pozycją jednocześnie żegna się z czytelnikami… na zawsze. ,,Uciekinierzy” są ostatnią książką, którą napisał. Ukazała się w Szwecji już po jego śmierci.  Biorąc pod uwagę okoliczności oraz fabułę powiastki, jest to przejmująca informacja.

Być może niektórzy rozpoznają wyspę, do której zmierzają bohaterowie książki. Jeśli nie, nic nie szkodzi. Historia Gottfrida i jego dziadka to zamknięta opowieść, o staruszku, który miał dość paskudny charakterek i jego wnuczku, który kochał go za bycie innym oraz ciekawym.

Chłopiec postanawia ulżyć dziadkowi i zabiera go w podróż. Jak jednak skończy się ta próba wyjścia na przeciw światu? Co obaj podczas niej odkryją? I jak bardzo Wy będziecie w stanie się wzruszyć, czytając ,,Uciekinierów”?

To obowiązkowa lektura dla każdego powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/uciekinierzy/

Artykuł Wszystkie nowości od wydawnictwa Zakamarki – książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Święta w Wielkim Lesie
➜ Autor: Ulf Stark
➜ Ilustracje: Eva Eriksson
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jest pewne, dość szerokie grono czytelników, które co roku czeka na nowy adwentowy kalendarz książkowy od wydawnictwa Zakamarki. Do tej pory ukazało się ich aż dziewięć. Tym ostatnim jest opowieść o skrzacie Gburku oraz pewnej małej króliczce. 

Nowy kalendarz adwentowy od wydawnictwa Zakamarki

,,Święta w Wielkim Lesie” to 25 rozdziałów napisanych przez Ulfa Starka oraz zilustrowanych przez Evę Eriksson. Niezwykły duet twórców, który ma na swoim koncie dziesiątki wartościowych lektur dla najmłodszych (m.in. ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?”, ,,Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy’ego”, ,,Lis i skrzat”, ,,Opowiastka o staruszku i psie”). 

Jeżeli nie znacie z kolei poprzednich książek z tej serii, kliknijcie w wybrany tytuł poniżej:

• Zagadka złodzieja świąt (2021),
• Jak ratowaliśmy Wigilię (2020),
• Grudniowy gość (2019),
• Kosmiczne święta (2018),
• Hurra, są Święta! (2017),
• Święta dzieci z dachów (2016),
• Prezent dla Cebulki (2014),
• Wierzcie w Mikołaja! (2013).

Planowane świętowanie w Wielkim Lesie

Imię skrzata Gburka zobowiązuje. Mieszka sam (do czasu) i najlepiej czuje się w swoim towarzystwie – a przynajmniej tak uważa. Dużo marudzi, narzeka oraz gdera, bo tak wypada domowym skrzatom. Nawet kiedy odwiedza go anioł i obwieszcza, że wkrótce odwiedzi go nie jedno dziecko, a dwoje – skrzat jest niezadowolony. Kręci nosem i chyba wcale nie wierzy temu, czego był świadkiem.

Tymczasem do Wielkiego Lasu wiatr przywiewa czapkę skrzata oraz starą, zniszczoną tabliczkę. Zwierzęta odbierają to jako zapowiedź jego wizyty i zaczynają czynić przygotowania. Skrzat jednak nie przychodzi. Czy planowane świętowanie w końcu nigdy się nie odbędzie?

Ponadczasowa opowieść na Boże Narodzenie

Książka ,,Święta w Wielkim Lesie” to ciepła opowiastka o tym, że nawet najbardziej antypatyczne osobniki potrzebują w życiu trochę ciepełka oraz magii Świąt. Historia jest połączeniem fantastycznego świata spod podłogi naszych domów, leśnego życia oraz elementu magii, lub jak kto woli – cząstki sakrum. 

Piękne, baśniowe ilustracji Evy Eriksson otulają te opowieść w szalik ponadczasowości. Z kolei tekst pozwala się interpretować na wiele sposobów. Bogactwo małych niuansów w fabule i bohaterów sprawia, że ta książka ubogaci każdego, kto tylko po nią sięgnie.

Książka do czytania tuż przed Świętami

,,Święta w Wielkim Lesie” to opowieść nieco różniąca się od poprzednich z tej serii. Przede wszystkim ma zauważalnie mniej tekstu oraz więcej obrazków. To proporcja, która sprzyja czytaniu tej książki przez nieco młodszych odbiorców, takich już nawet powyżej 4 roku życia.

Książkowe kalendarze adwentowego tego cyklu polecane są do czytania: jeden rozdział na jeden grudniowy dzień. Uważam jednak, że w przypadku ,,Świąt w Wielkim Lesie” będzie to prawie niewykonalne. Fabułka posuwa się do przodu dość powoli i koniec każdego rozdziału nie trzyma czytelnika w wielkim napięciu. Myślę więc, że bez wyrzutów sumienia możecie przeczytać ją po prostu na raz, na przykład tuż przed samymi Świętami Bożego Narodzenia.

Polecam ,,Święta w Wielkim Lesie” także jako książkowy prezent pod choinkę.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/swieta-w-wielkim-lesie/

Artykuł Święta w Wielkim Lesie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Magdalena Kucharska

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2020

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Uważam, że jest to jedna z bardziej wartościowych serii książek dla dzieci. Pisałam tak po lekturze pierwszego i drugiego tomu (,,Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Pery’ego”, ,,Mój przyjaciel szejk w Stureby”), a teraz jeszcze raz, z przyjemnością powtórzę – ,,Trylogia o Stureby” to bogata, bezpośrednia i szczera proza dla czytelników niemal w każdym wieku.

Ulf Stark to wybitny szwedzki pisarz, który zasłynął kilkoma krótkimi opowiadaniami (np. ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?”). To mistrz zwięzłego słowa, których emocjonalny ładunek rozsadza każdą z przedstawianych historii. 

,,Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja” to trzecia i niestety już ostatnia część serii. Opowiada ona o małym Ulfie, który wiedzie zupełnie normalne życia – jak na chłopaka w jego wieku. 

Ten tom to przede wszystkim opis jednych z wakacji, które Ulf spędził u swoich dziadków na wyspie Moja. To lato nie miało jednak być takie jak zawsze. Tym razem Ulf dał się przekonać szkolnemu przyjacielowi Percy’emu, żeby zabrać go tam ze sobą.

Chłopak z jednej strony cieszy się, że będzie miał kolegę blisko siebie, ale z drugiej strony burzy mu to wszelki porządek. Na wyspie ma przecież innych przyjaciół, stałe rytuały, marudnego i łatwo wpadającego w złość dziadka oraz… dziewczynę, która mu się wręcz szaleńczo podoba. Percy to z kolei chłopak, który nie bardzo zwraca uwagę na to, co myślą inni, lubi ryzyko i dobrą zabawę, a co gorsza, zna sporo tajemnic Ulfa, które przypadkiem można zdradzić.

Nie można jednak cofnąć słowa, które dało się przyjacielowi powiązanemu braterstwem krwi.

Przed czytelnikiem ponad dwieście stron emocjonującej fabuły, podczas której na zmianę będzie się wzruszać, śmiać i dziwić. 

W ,,Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja” przedstawiony został typowy, skandynawski punkt widzenia, gdzie rzeczywistość pokazuje się zupełnie taką, jaka jest – bez zbędnych ozdobników i przeinaczeń. Tutaj, jeżeli coś nie układa się pomiędzy dziadkami czy rodzicami, a ich relacja jest skomplikowana, nie zmienia się narracji, tylko ze względu na to, że odbiorcami są dzieci. 

Każdego czytelnika traktuje się poważnie i na równi – przemawia do niego dobitnymi słowami, nawet jeżeli tematem jest podpalanie papierosów, złość na przyjaciela za odbijanie dziewczyny czy wkurzania się na Boga, który zsyła na nas same problemy.

Nie ma tu tematów tabu. Autor nie boi się poruszać kwestii często postrzeganych jako kontrowersyjne, ale każdorazowo są one uzasadnione i w odpowiedni sposób wyjaśnione. 

I żeby była jasność – nie jest to książka tylko dla chłopców, choć w zasadzie jest o chłopcach. Uważam, że dziewczyny także powinny ją czytać, a nawet, że będą podczas lektury bawić się równie wyśmienicie. 

Żałuję, że wydano ją tak późno, bo pewnie gdybym przeczytała tę serię podczas mojego dzieciństwa, dużo kwestii byłoby dla mnie dużo jaśniejszych!

Polecam zarówno ,,Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja” jak i pozostałe części czytelnikom powyżej 8. roku życia. Można czytać je w kolejności, ale nie jest to obowiązkowe.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/moj-przyjaciel-percy-buffalo-bill-i-ja.html?dir=asc&order=a

Artykuł Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Magdalena Kucharska

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2014

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Po pierwszej części trylogii o życiu młodego Ulfa Starka – jednego z najciekawszych, szwedzkich pisarzy dziecięcych, bez wahania zabrałam się za drugim tom.

,,Mój przyjaciel szejk w Stureby” to bezpośrednia kontynuacja ,,Magicznych tenisówek mojego przyjaciela Percy’ego”, w której poznajemy dalsze losy mieszkańców dzielnicy na przedmieściach Szwecji, a przede wszystkim możemy przenieść się wiele lat wstecz i spojrzeć na świat z perspektywy kilkuletniego autora. 

W przygotowaniach (lada moment premiera!) jest trzecia i ostatnia część serii, czyli ,,Mój przyjaciel Percy, Buffalo Bill i ja”. 

Tym razem także czeka nas mnóstwo emocji, wzruszeń, powodów do śmiechu oraz dylematów młodego człowieka, którego problemy, nam dorosłym, być może wydają się zabawne, ale które dla rówieśników bohatera na pewno będą znajome. 

Ulf chodzi do szkoły i spotyka się ze swoimi przyjaciółmi. Prowadzi raczej beztroskie życie, które przeplatają mniej przyjemne momenty. Możemy do nich zaliczyć starszych chłopaków, którzy lubią wyżywać się na Ulfie i każą kupować sobie drożdżówki w pobliskiej piekarni. 

Nasz główny bohater postanawia poradzić się w tej kwestii taty, ale wcześniej trafia na bardzo interesującą książkę. Z niej dowiaduje się czym jest hipnoza i decyduje się wprowadzić w stan nieświadomości chłopaka, który prześladuje jego przyjaciół. 

Sztuczka się udaje i w ten sposób Ulf staje się posiadaczem ogromnej mocy. Kto jednak zna twórczość Ulfa Starka, ten będzie wiedział, że nie zajmuje się on raczej literaturą fantastyczną. Magiczna moc hipnozy to nic innego jak siła podświadomości, która – jak pewnie już się domyślacie – nie na wszystkich zadziała. 

W ten sposób dochodzimy w książce do kluczowego momentu, kiedy najlepszy przyjaciel Ulfa Percy przychodzi ze złą nowiną. Okazuje się, że chłopiec musi wkrótce przeprowadzić się z rodzicami do innego miasta. 

Jak tę wiadomość przyjmie Ulf? Co będzie miał z tym wspólnego szejk z Arabii Saudyjskiej oraz w jaki sposób można stracić swoją sympatię i pchnąć ją w ramiona innego? Odpowiedzi znajdziecie w książce ,,Mój przyjaciel szejk w Stureby”! Bądźcie pewni, że zaskoczą równie mocno, jak fabuła pierwszej części!

Mądra pozycja, doskonała dla treningu czytania, niezależnie od tego czy jest się chłopcem czy dziewczyną. Polecam dla osób powyżej 8. roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/moj-przyjaciel-szejk-w-stureby.html

Artykuł Mój przyjaciel szejk w Stureby – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Magdalena Kucharska

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Czy znacie Ulfa Starka? To jeden z najciekawszych szwedzkich pisarzy dziecięcych, którego większość książek można z całą pewnością określić mianem wybitnych. 

Przy tej postaci warto także zdawać sobie sprawę, że stworzyła ona trylogię krótkich opowieści, które są swego rodzaju autobiografią oraz spojrzeniem na jej własne dzieciństwo. 

,,Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy’ego” to pierwszy tytuł z serii. Już od ekspozycji, z której dowiadujemy się o miejscu akcji – dzielnicy Stureby leżącej na przedmieściach Sztokholmu, możemy dostrzec kilka nawiązań do wydanych książek autora. 

Okazało się, że mieszkał on niedaleko domu starców. Prawdopodobnie był to budynek, który stał się inspiracją do wyjątkowej książki ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?”. Widać wyraźnie również, że w ciągu swojego życie spotkał się z wieloma typami ojców, stąd też zapewne jego upodobanie do przedstawiania ich na kartach swoich opowiadań. 

,,Jak tata pokazał mi wszechświat” czy ,,Jak tata się z nami bawił” to doskonałe przykłady zupełnie różnych typów ich osobowości. 

,,Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy’ego” to to opis życia małego Ulfa, jego rodzinnego domu, czasu spędzanego w szkole i na podwórku, ale przede wszystkim to ukazanie relacji chłopca i jego przyjaciela – potrzeb bycia pewnym siebie i wiary we własne umiejętności. 

Ulf zawsze był trochę przy kości. Jego brat nim pomiatał, w szkole na wychowaniu fizycznym zupełnie sobie nie radził. Nie był także typem odważnego chłopaka, nie potrafił być spontaniczny, nie psocił. Koledzy nie do końca traktowali go poważnie, chociaż go lubili. 

Pewnego dnia w szkole pojawił się Percy. Był zupełnym przeciwieństwem Ulfa – nie znał strachu, nie bał się konsekwencji i nie dbał o nie. Polubił jednak naszego głównego bohatera i postanowił mu zdradzić wielką tajemnicę swojego sukcesu. Okazało się, że były nią zupełnie zniszczone tenisówki, które nosił. Pozwalały mu wykonywać trudne ćwiczenia, być nieustraszonym i przynosiły mu szczęście. 

Ulf zgodził się oddać niemal wszystkie swoje najlepsze zabawki oraz znacznie więcej w zamian za te buty. Wkrótce sam miał stać się niemal jak Percy. Czy jednak chłopiec nie pójdzie o krok dalej? Czy znajdzie umiar w swoich ekstrawaganckich występkach? 

,,Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy’ego” to historia chłopca, który uwierzył, że stare buty mają niezwykłe właściwości. Myślał, że za pomocą przedmiotu jest niepokonany i może wszystko. To niezwykle pouczająca książka w której autor zupełnie się nie ogranicza. Pokazuje dziecięco-chłopięcy świat dokładnie w taki sposób, w jaki widzą go kilku/kilkunastoletni chłopcy. Są gołe panie, które wzbudzają duże emocje. Są skrajnie nieodpowiedzialne pomysły oraz zachowania. 

Całość została jednak napisana w taki sposób, że nie ma wątpliwości, co jest złe, a co należy pochwalać. 

Bardzo polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 8. roku życia, a sama z przyjemnością zabieram się do lektury drugiej części ,,Mój przyjaciel szejk w Stureby”. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/magiczne-tenisowki-mojego-przyjaciela-percy-ego.html

Artykuł Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy’ego – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje:  Charlotte Ramel

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Ostatnio opisywałam jeden z duetów nowości od Wydawnictwa Zakamarki, czyli ,,Siostrzyczka”. W tej recenzji przyszedł wreszcie czas na drugą z premier, czyli ,,Tej nocy Miś chce być duży”.

Obie książki mają wspólnego autora – Ulfa Starka oraz tę samą ilustratorkę Charlotte Ramel.

W obu głównym bohaterem jest także mały chłopiec, charakteryzuje je jednak zupełnie inna tematyka.

,,Tej nocy Miś chce być duży” to historia, którą zna prawdopodobnie każdy rodzic. Kiedy maluch w pewnym momencie albo postanawia sam, albo za namową rodziców, uczy się spać w swoim łóżku.

W przypadku tej fabuły cały punkt ciężkości zostaje jednak przeniesiony na tytułowego Misia. Okazuje się bowiem, że to nie wcale chłopiec ma problemy z zaśnięciem, ale właśnie jego przytulanka nie potrafi spać sama.

Rozpraszają ją hałasy, cienie i wiatr.

,,Tej nocy Miś chce być duży” została dość niekonwencjonalnie napisana. Nie ma tutaj jednoznacznego przesłania, że każdy musi spać sam i w swoim pokoju. Jeżeli się boisz i nie czujesz pewnie – możesz spać z tatą. Istotne jest samo podejmowanie prób – przekonaj się czy uda ci się zasnąć samemu. Jeżeli to się nie powiedzie, nic się nie stało, bo w pokoju obok czeka ktoś, kto na pewno to zrozumie i pozwoli ci spać ze sobą.

,,Tej nocy Miś chce być duży” to prosta, ale pełna uroku opowieść o poczuciu bezpieczeństwa, empatii i dorastaniu.

Dużym plusem jest także umiejscowienie historii w domu, gdzie jedynym rodzicem jest tata. To ciągle rzadko spotykany punkt widzenia w literaturze dziecięcej.

Polecam tę bajkę, tym bardziej, że jej ilustracje urzekają i pozwalają każdemu małemu czytelnikowi odpłynąć beztrosko w świat snu.

Książka jest odpowiednia dla dzieci już od 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/

Artykuł Tej nocy Miś chce być duży – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje:  Charlotte Ramel

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wydawnictwo Zakamarki wydało ostatnio dwie książki duetu Ulf Stark oraz Charlotte Ramel.

O pierwszej z nich, czyli ,,Siostrzyczce” przeczytacie w tej recenzji, a kolejny wpis o ,,Tej nocy miś chce być duży” pojawi się w ciągu kilku najbliższych dni.

Zarówno autor jak i ilustratorka są niezwykle popularnymi szwedzkimi twórcami.

Wszystkie książki Ulfa Starka charakteryzują się ogromną wrażliwością, niebanalnym spojrzeniem na rzeczywistość, a przede wszystkim niezwykłą prostotą z jaką przemawia do swoich czytelników i mówi o rzeczach często trudnych i wymagających.

Jest autorem takich pozycji jak np. ,,Chłopiec, dziewczynka i mur”, serii o Cynamonie i Trusi, ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?” (mojej absolutnie ukochanej książki!) czy chociażby ,,Jak tata pokazał mi wszechświat”.

Z kolei Charlotte Ramel stworzyła ilustracje chociażby do takich książek jak ,,Teraz będziesz kurą” czy również serii o Cynamonie i Trusi.

Pomysł na ,,Siostrzyczkę” był niezwykle prosty. Jej głównym bohaterem jest mały chłopiec, który uważnie obserwuje rzeczywistość i dochodzi do bardzo prostych wniosków – najpierw nie było siostrzyczki, a teraz jest.

Wie, że wiele się zmieniło i stara się odnaleźć w nowej roli.

Porównuje ją do swojej piłki. Tak mu najłatwiej, bo sam nie rozstaje się ze swoim ulubionym okrągłym przedmiotem.

Kiedy mama prosi go, żeby chwilę zaopiekował się swoją siostrą, podczas gdy ona będzie wieszać pranie, chłopiec się zgadza. Po chwili jednak bobas się budzi i zaczyna krzyczeć. Malcowi metodami prób i błędów udaje się go ponownie uśpić. A kiedy wreszcie niemowlę zasypia, dochodzi do jednego, bardzo ważnego wniosku.

Główny bohater książki ,,Siostrzyczka” kocha ją tak, jak swoją piłkę, czyli chyba najmocniej jak może kochać mały chłopiec. Autor posługując się tym prostym porównaniem, pokazuje najmłodszym czytelnikom, jak ważne może być rodzeństwo w naszym życiu.

Jednocześnie nie mydli oczu, że kiedy pojawi się nowy brat lub siostra, będzie tylko miło. Wraz z nimi pojawią się także nowe obowiązki, niemowlę może być bardzo absorbujące, a czasami nawet… nudne. Jednak często wystarczy mały gest bobasa, żeby cały trud włożony w jego opiekę zwrócił się z nawiązką.

,,Siostrzyczka” to niezwykle urokliwa książka o urokach bycia starszym rodzeństwem. Polecam ją czytelnikom już od 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl

Artykuł Siostrzyczka – recenzja książki dla dzieci o rodzeństwie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Anna Höglund

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Kiedy pada nazwisko – Ulf Stark, momentalnie przychodzą mi na myśl emocjonalne historie, pełne głębokich treści i poruszających bohaterów.

W mojej biblioteczce wyjątkowe miejsce zajmują ,,Jak tata pokazał mi wszechświat”, ,,Jak mama została Indianką” czy ,,Jak tata się z nami bawił”.

Zdecydowanie najpiękniejszą jednak książką Ulfa Starka i zarówno jedną z bardziej wzruszających, jakie kiedykolwiek czytałam jest ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?”.

Powstała ona we współpracy z Anną Höglund, która jest też ilustratorką w ostatnio wydanej przez Wydawnictwo Zakamarki ,,Chłopiec, dziewczynka i mur”.

Para artystów stworzyła tę książkę w oparciu o wspólne inspiracje z podróży do Palestyny.

Dzielący dwa kraje mur, oddzielający okupowane państwo od Izraela stał się natchnieniem, do napisania opowieści o kochającym się rodzeństwie, tęskniącym za dawną wolnością.

Dzieci ogranicza wiele rzeczy, ale na pewno nie wyobraźnia. Adham oraz Sulafa mają okno z widokiem na mur. Marzeniem dziewczynki jest pomarańcza, ale niestety owocowe drzewko zostało po drugiej stronie ogrodzenia, razem ze starym domem rodzinnym.

Chłopiec postanawia spełnić życzenie siostry. Jego próby nie przynoszą jednak upragnionego skutku, przynajmniej nie od razu.

,,Chłopiec, dziewczynka i mur” to poruszająca opowieść o tęsknocie, niezwykłej braterskiej miłości i sile wyobraźni. Pokazuje, że każde – nawet najbardziej smutne miejsce, można odmienić, jeżeli ma się przy sobie kogoś wyrozumiałego i kochającego.

Autor mówi w niej o ograniczeniach, które każdy może pokonać. Sulafa jest niepełnosprawna, ale unoszą ją słowa wierszy, które pisze. Adham jest z pozoru więźniem za murem, ale mając wystarczającą motywację, staje się odważny i potrafi uszczęśliwić siostrę.

Całości dopełniają proste, ale bardzo wymowne ilustracje, które nie starają się z uwagą oddać szczegółów wyglądu ludzi, ale skupiają uwagę na ich emocjach i nastroju.

Bardzo polecam ,,Chłopca, dziewczynkę i mur” dla dzieci powyżej 5. roku życia. Zarówno w kontekście rozmów o tym, czym są wyznaczane przez ludzi granice, jak i początek do dyskusji na temat ograniczeń, wyobraźni i tęsknoty.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/chlopiec-dziewczynka-i-mur.html?dir=asc&order=a

Artykuł Chłopiec, dziewczynka i mur – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Mati Lepp

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2016

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Dokładnie tak, jak obiecywałam, chciałabym Wam dzisiaj pokazać i trochę opowiedzieć o kolejnej książce Ulfa Starka. Link do omawianej poprzednio ,,Jak tata pokazał mi wszechświat”, znajdziecie tutaj: http://bajkochlonka.pl/2018/06/15/jak-tata-pokazal-mi-wszechswiat-recenzja/

Kolejna historia, którą napisał dla swoich czytelników, ma wiele wspólnego z poprzednią. Tutaj głównym bohaterem również jest tata, jednak zamiast małego synka, pojawia się już nieco starsze rodzeństwo.

Podobieństw można doszukiwać się również w opisywanej sytuacji. W ,,Jak tata się z nami bawił”  mamy do czynienia z jakąś, wydawałoby się, prozaiczną sytuacją dnia codziennego. Ojciec, zostając sam w domu ze swoimi dziećmi, proponuje im wspólne spędzenie czasu na zabawie. Dla chłopców jest to jednak pewna nowość.

Możemy wnioskować, że tytułowy tata jest zapracowanym człowiekiem, który nie ma czasu ani ochoty na zabawę z synami.  Z opisów autora wydaje się osobą, która jest po prostu nudna. Zajmuje się wyłącznie dorosłymi sprawami, lubi analityczne podejście do najprostszych czynności i daleko mu do pełnego wyobraźni artysty, który porwałby swoje dzieci do fantastycznej krainy przygód.

Ulf Stark jednak go nie ocenia. Wydaje się mówić, że każdy tata może być inny (bo przecież tata z ,,Jak tata pokazał mi wszechświat” ma zupełnie odmienne podejście do życia). Stara się jednak i, mimo że jest raczej osobą powściągliwą, na pewno kocha swoje dzieci.

Zabawą, którą proponuje jest szukanie klucza. Na zmianę ukrywają go w różnych miejscach, i za sprawą ustalonych haseł próbują się naprowadzić, gdzie można go znaleźć. Kto zna jednak już inne tytuły tego autora, może domyślać się jak skończy się ta historia.

Podpowiadam tylko, że jest pełna humoru, doskonałe odzwierciedla dziecięcą wyobraźnię i tata chłopców będzie miał dość zabawy ze swoimi synami, przynajmniej na jakiś czas

Ilustracje możecie kojarzyć z poprzedniej współpracy tego duetu, czyli książki ,,Jak mama została Indianką” (link tutaj: http://bajkochlonka.pl/2018/05/09/nkom-jak-mama-zostala-indianka-recenzja/ ). Bardzo lubię sposób w jaki ten artysta pokazuje dorosłych. Przyglądając się choćby gestom narysowanych przez niego postaci, możemy odnaleźć w nich mnóstwo podobieństw do osób, których znamy z naszego życia. Są one bardzo trafnie zauważone.

,,Jak tata się z nami bawił” to książka przede wszystkim o relacjach i o codzienności. O tym, że pomysłowość dzieci nie ma końca, a cierpliwość rodziców ciągle wystawiana jest na próby. To propozycja pełnej ciepła historii, którą dzieci z pewnością polubią.

Polecam tę książkę dla maluchów od 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.zakamarki.pl/produkt/jak-tata-sie-z-nami-bawil/

Artykuł Jak tata się z nami bawił – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.